5. GÜN - BULUTLU 10° - 15.41
Böyle konuşmamıştık kardeşim.
Böyle bir taktik yapmamıştık.
Bayo komşularımızla aramızı feci şekilde açacak bir şey yaptı.
Kampımıza erişimi olan tek grupla.
-Bize bir şey olmadı. -İyiyiz.
Hâlâ iyiyiz. Yoluna girecek.
Bence bu bir hataydı. Misilleme yapacaklar, yani…
Yılanın kafasını kesmedik. Yılanı dürttük.
Ulan var ya! Acayip sinir oldum.
-Evet. -Şerefsiz p**!
Bayo tam bir ****!
O kadar kızdım ki mızrak falan fırlatasım geldi.
Buraya kirli oynamaya gelmedim ama kafesini tekmelersen bu köpek ısırır.
Kaptan Zach kızdı.
Niye, bilmiyorum çünkü saldırmamız gerekiyordu.
Gücümüz arttı, daha fazla kap kacağımız oldu.
Görev tamamlandı.
Alfa'ya acele içinde gittim.
Bayo'dan önce kampa ulaşıp
herkese takımımızda güvenilmez biri olduğunu söylemeliydim.
Bence tek seçeneğimiz onu oylamayla atıp fişeğini ateşlemeye mecbur bırakmak.
16 OYUNCU
ZACH ALFA TAKIMI
BAYO ALFA TAKIMI
TONIA ALFA TAKIMI
TRE ALFA TAKIMI
TEK BİR KURAL VAR
DREW BRAVO TAKIMI
DRAKE BRAVO TAKIMI
EMILY BRAVO TAKIMI
SAMMY BRAVO TAKIMI
BİR MİLYON DOLARI KAZANMAK İÇİN
JULIO CHARLIE TAKIMI
BRI CHARLIE TAKIMI
JOEY CHARLIE TAKIMI
MEGHAN CHARLIE TAKIMI
BİR TAKIMDA YER ALMAK ŞART
ERIC DELTA TAKIMI
BRENDON DELTA TAKIMI
JOSEPH DELTA TAKIMI
TINA DELTA TAKIMI
Hola.
Konuşalım.
Bayo'yu esir mi aldılar?
Almalılardı.
Keşke alsalardı. Bayo ne yaptı, tahmin et.
Gidip onlardan bir tencere ve iki konserve kutusu aldı.
Çok aptalcaydı.
Bu bir zaferdi.
Başarılı bir görevdi.
Tek kutuyla idare etmemize gerek yok.
Sincap kafasıyla bir kutu vermiştik, bir kutu çalmış oldu yani.
Bundan sonra tetikte olmak zorundayız.
Öç almalıyız.
Kamplarını talan edelim.
Evet. Eşyalarımızı geri alıp onların eşyalarını parçalayalım.
-Ağzımıza ****. -Bize bilenmişlerdir.
Onlara bir zarar vermedi ama bizi mahvetti.
Bu kadar kancıklık olmaz kanka.
Benim düstürum "göze göz"dür.
Benden çalarsan ağzına ****.
Sorunu hemen çözeceğim.
Çok kızgınım. Ona hiç güvenim kalmadı.
Takımımda istemiyorum.
Kazanmamızın tek yolu onu elememiz.
Bize şunu bir açıkla dostum.
Aklından neler geçti, öğrenmem lazım.
Kafanda nasıl canlanmıştı?
Yani…
Dostça gittim.
Ve önüme bir fırsat çıktı dostum.
Bütün takımı zor duruma sokup kafana göre iş yapman hoşuma gitmedi.
Bu oyunun başlaması lazım.
Oyunu aptalca bir şey yaparak başlatamazsın.
-Aptalca mı? -Tam anlamıyla.
Şunu belirteyim…
-Yorumlarınızı beğenmiyorum. -Umurumda değil.
Onurlu bir şekilde oynamaktan bahsetmiştik.
Şimdi sürekli tetikte olmamız gerekecek.
Çok erken bir savaş başlattın.
Şu anda irtibata geçebileceğimiz tek grupla savaş başlatmak kötü fikir.
Hey, geliyorlar.
-Buraya mı? -Geliyorlar kanka.
-Of. -Geliyorlar.
-Şimdi boku yedik. -Çok aptalcaydı.
Eşyalarını geri vereceğim.
Zaten zar zor yakacak odun buluyoruz,
erzak da minimum düzeyde.
Şu an birilerine savaş açarsak kendimizi hedef göstermiş oluruz
ve kendimizi koruyacak durumda değiliz.
En kötü senaryolardan birine yol açtı.
Daha nasıl bir oyun olacağını bilmeden bize düşman kazandırdı.
Niyetim bu arkadaşlarla bir konuşup nabız yoklamak.
Şimdilik uzlaşmacı ve sakin kalmak için elimden geleni yapacağım.
Biri buraya geliyor.
Bizim için daha güvenli olan bu.
N'aber Teksaslılar?
Siz bir şey demeden söyleyeyim, bizim kitabımızda bu yok.
Bize de çok ters.
Evet, bu yüzden bunları geri veriyoruz.
Size yemin ederim, asla böyle bir şey planlamadık.
Husumet olsun istemiyoruz.
-Çünkü bu yakada bir biz varız. -Evet.
Diyeceğim tek şey şu, içinizde bir yılan var dostum.
-Kötü biri. -Şu an solo takılıyor.
Daha lafını bitirmeden ben geri vereceğimi söyledim.
Teksas'ta böyle yapmayız.
-Yok, asla. -Yok.
Şimdilik fişeği ateşleyip ateşlemeyeceği tartışma konusu.
Adil oynamak istiyorsanız şu dakika bunu kanıtlayın.
Şu dakika.
-Fişeği görürsek kenetleniriz. -Takımlarımız birbirine bağlar.
Alfa ve Bravo bu yarışmadaki son iki takım olur kardeşim.
Ama bu kararı vermelisiniz.
Şurada, şu anda.
Evet. Onlarla konuştum şimdi…
Öncelikle biz geri götürdüğümüz için çok sevindiler.
Ve yaşanan tüm bu tatsızlığa rağmen
meseleye sakince yaklaşmaya sıcak bakıyorlar,
Delta ve Charlie gidene kadar sakince takılmaya varlar.
Ama tek şartları senin fişeği ateşlemen.
Yani…
Söyledi.
Önce kap kacaklarını almışsın, sonra da karşılarına dikilip
"Şimdi nasıl yemek yapacaksınız?" diye dalga geçmişsin.
Böyle konuşmadık kardeşim. En başında böyle konuşmadık.
Ama bu da oyunun bir parçası.
Bu hareketin ardında iyi bir plan ya da taktik göremiyorum.
Planın neydi ki?
Güvenin bana, sert oynamalıyız.
Takımım bunun bir oyun olduğunu unutuyor.
Onlara köstek olalım.
Onları zayıflatalım.
Fişeği ateşlesinler.
Benim oyum şu. Sana artık asla güvenemem.
Gidiyorsun.
-Nasıl yani? -Takımdan çıkıyorsun. Oyum bu yönde.
Benim oyum da Zach ile aynı
çünkü ben de takımın çıkarlarına uygun davranacağına inanmıyorum.
Kalbim de ruhum da Alfa Takımı'na bağlı.
Kalbin ve ruhun Alfa'ya bağlı olabilir
ama hareketlerin aksini söylüyor.
Tre?
Takımın iyiliğini düşünmedin.
Kalırsan düşmanımız olacaklar.
Yani 24 saate başka bir takım bulamazsan fişeği ateşlemen lazım.
Evet.
Takımın kararını kabul etmek zorundayım.
İhanete uğradım.
Takımım var sanıyordum
ama yokmuş.
Bu benim takımım değil.
Bir hata da yapılsa takım dediğin bir arada durur,
her ne olursa olsun birlikte savaşır.
Her şey için teşekkürler.
Ateş, sincap, güzel hikâyelerin ve sohbetin için.
Sevilmediğini söylemiyorum.
Ama oyunun selameti için
seni tutamayız.
Şu an tam 24 saatim var.
Anlıyorum. Bu bir oyun.
Pekâlâ.
Bayo için gerçekten en iyisini diliyorum
ama onu takımda tutmak uzun vadede bize zarar verirdi.
Bir takımda güven her şeydir.
Ben kazanmaya geldim.
Onu takımımda tutmak gereksiz riskli.
Bravo'ya gidemeyeceğim barizken,
diğer takımlar da koyun karşısındayken
ne yapabilirim ki?
Burada ne oluyor?
-Bir şey görüyor musunuz? -Tüm takım orada.
Olan o.
Takımım,
sözde takımım
beş çayına geldiklerini sanıyor.
Ama amaç kazanmak.
Ve bu oyunu kazanacak takım
kazanmak için her şeyi yapmayı göze alan takım olacak.
Beğenmeyen beğenmesin,
ben oyunu kendi kurallarımla oynadım ve içim çok rahat.
Pişman değilim.
Fişek atıldı!
Güle güle hırsız!
Fişek atıldı!
Hey! Fişek atıldı!
-Bizden atılmadı! -Gördünüz mü?
Evet bebeğim!
Yaşasın!
-İşte orada! -Ne oluyor takım?
Alfa'dan biri fişeğini ateşledi!
İşte bu be!
Bizden gitmedi.
İşte bu!
Ve 15 kişi kaldılar.
Bu çok güzel bir manzara.
Kendi etti, kendi buldu.
Ekspres karma.
-Çok iyi oldu. -Vay be.
Bunları dinlemek zor.
Anlıyorum ama.
Başkasından biri gitseydi biz de aynısını yapardık.
Onları suçlamıyorum ama yine de üzücü.
Koyun kuzey yakasında…
Ateşi uyudukları yere yakın tutmak için
Delta Takımı bir kuş yuvası örüp barınaklarını genişletiyor.
Aşağı doğru yapıyorsun. Ben tersini yapıyordum.
Evet.
Çam iğneleri aşağı bakarsa su doğal bir şekilde…
Aşağı akar. Tamam.
Bu küçük dalları alıp şu şekilde örüyorum yani.
-Süper olacak. -Aynen.
Ben sana doğru geleyim, sen bana doğru, ortada buluşalım.
İş birliği.
Bir elin nesi var, iki elin sesi var.
İyi ki aynı takımdayız dostum.
Bence de.
-Kafamızı sağlam tutalım da. -Evet.
Gördüğün üzere bugün biraz daha iyiyim.
Kampta biraz didişme olmuştu
ama fişeği görünce aklımız başımıza geldi ve birbirimize kenetlendik.
Bence Eric'in buna ihtiyacı vardı.
En moralsiz olanımız oydu.
Bence fişeği görmek ona
"Tamam, iş ciddiye biniyor, belki bunu başarabilirim" dedirtti.
-Kuş yuvamız pek hoş oldu. -Evet.
-Akşama da yemekte sıcak midye var. -Sıcak midye.
Üç kilometre aşağılarında ise…
-Üflememi ister misin? -Bence hemen üflenmemeli.
-Yeterince esiyor. -Bayağı bir esiyor.
…altı gün geçmesine rağmen Charlie Takımı'nın hâlâ ateşi yok.
Sıcaklıklar hızla düşerken
ateşsiz geçen her gün hipotermi riskini beraberinde getiriyor.
Lanet olsun.
Tekrar dene.
-Kimse yanlış bir şey yapmıyor. -İlla olacak.
Tüy çubuklar ateşin tutuşmasına yetecek mi sizce?
Bunu ters çevirip öyle yakmayı denesek nasıl olur?
Evet ya da sen yak, biz hemen döndürelim.
Tamam. Öyle de olur. Aynı şey.
-Daha kolay olur diye dedim. -Evet, olabilir.
Bence şu an tek bir işe çok fazla kişi karışıyor.
Tüy çubuğunu yukarıda tut.
-Şöyle koyacağım. Olur mu? -Şey…
-Bekle bence. -Evet, bence de.
Şu an her kafadan ayrı bir ses çıkıyor.
Olay takım çalışması.
Hepimiz çabalıyoruz, bir ucundan tutuyoruz.
Harekete geçmeden sadece konuşmak
epey can sıkıcı olabiliyor.
Aslında gidip montumla rüzgârı kesmeye çalışacaktım, ama…
Belki de burayı dallarla biraz daha kapatmalıyız.
Belki de Charlie Takımı'nın eksiği kim olduğu belli olan bir liderdir.
Beş dakika ara versek iyi olabilir, biraz bacaklarımızı açalım.
Birazdan tekrar deneriz.
İşe yaramayı seviyorum.
Üstüme düşeni yapmayı.
İnsanları doyurmaktan faydalı bir şey olabilir mi?
Sıfır kaynakla Alaska'da yaşamak demek her gün yemek için avlanmak demek.
Bir şey bulamazsan gece aç yatarsın.
Evet, buldum.
Ha şöyle.
Ben Louisiana kırsalındanım.
Bataklıklar, şeker kamışı tarlaları domuz avı, balıkçılık falan bana uzak.
Ama benim lakabım Av Köpeği.
Böyle demelerinin sebebini de
avcılar bilir, av köpeklerinin enerjisi yüksek olur,
burunlarıyla bölgedeki tüm kuşların izini sürerler.
Bulurlar. İllaki bulurlar.
Bana Av Köpeği diyorlar çünkü yiyecek aramaya çıkarsam
her seferinde takımıma illa bir şey bulup dönerim.
Küçük bir delik bulup parmağını sokuyorsun,
deliğin yönünü saptayıp kazıyorsun.
Evet, bu sulu da.
5. GÜN - AÇIK 3° - 23.18
Beşinci gece.
Üşümüyoruz.
Çözümü bulduk.
Ateşim tam şeyin ortasında… Adı neydi Sammy?
Wickiup.
Wickiup'ımızın.
Bugün olaylı geçti.
İlk fişek atıldı.
Ulan ya. Bayo.
-Şu an kimseye güven olmaz bence. -Evet.
-Her şeyi barınakta tutmalıyız. -İçeride, evet.
Sincabımız ve yengeçlerimiz var.
Ateşimiz yanmaya devam ederken herkese birer tencere pişireceğiz.
Barınağımız bitti sayılır.
Bir gün daha çalıştık mı bitti.
Ateşimiz tam ortada. Bacamız tam üstünde.
Eldiven ve çorap kurutuyoruz.
Keyfimiz yerinde. Ayaz yok.
-Kazanacağımızı biliyorsunuz, değil mi? -Evet.
Umarım.
Buraya kaybetmeye gelmedim.
6. GÜN - YAĞMURLU 2° - 01.44
Islanıyorum galiba. Bakayım.
Her yerim ıslanmış. Altımda kocaman göl olmuş.
-Ben de niye soğuk diyorum. -Cidden mi?
Evet, bildiğin sudayım.
-Göl mü var? -Evet, resmen göl var.
Of ya. Çok ıslandım.
Neredeyse hiç ısı hissetmiyorum.
Üç kişiye düştüğümüz için beni en çok endişelendiren şey geceler.
-Soğuk. Evet. -Isınmak. Aynen.
Üşüyorum.
Çok soğuk.
Çünkü hava her gün daha da soğuyacak.
6. GÜN - YAĞMURLU 5° - 07.21
Dinlen dostum. Pilin bitecek.
Hadi uzan şöyle.
Olay budur ya, çok rahat. Çadırı bununla dolduralım.
Kokmayan her şeye varım.
Dün gece çoraplarım bayağı fenaydı. Leş gibi koktular.
Takım dinamiği açısından gayet uyumluyuz.
Hepimiz neşeli, keyfi yerinde şebekleriz
ve ne yaptıysak takım olarak yaptık.
Sincap yakalayabiliriz.
Her sabah şuralarda dolanıyorlar.
Benzer becerilere sahip olsak da herkes takıma farklı bir şey de katıyor.
-Adı Mojave makas tuzağı. -Ben de onu öğrenmek istiyorum.
-Sincapta işe yarıyor. -Tamam.
Joseph'i çok seviyorum. Yaklaşımını çok seviyorum.
Her şeyi öğrenmeye çalışıyor.
Zor bir yanı yok, iki tane dal parçasını alıyorsun
altlarından birbirine maşa gibi bağlıyorsun,
devreye girince şöyle kapanıp hayvanın başını arasına kıstırıyor.
-Cidden mi? -Evet, fena bir şey.
Tuzak kurmak benim mesleğim.
Burada biraz farklı tabii,
çelik tuzaklar değil, ilkel tuzaklar kurmam gerekiyor.
Ama ustalığıma güvenim tam.
-Seriye bağladım bebeğim! -Şov yapıyorsun moruk.
Sağ ol dostum.
Beraber yapıyoruz.
Kükürt mantarı mı o?
Kükürt mantarı.
Fena durmuyor.
Kükürt mantarı bulduk lan!
Şans da değil, Tanrı yüzümüze güldü.
-Bayağı güldü. -Hem de ne.
-Öyle çok inançlı değilim… -Olman yakındır.
Ben…
Kokusu düzgün. Akşamki menüye eklensin.
Yemek yok.
Ama moraller çok iyi.
Açıkçası bence biz… Bence biz iki gün daha dayanamayız.
Hatta bir gün.
Ateşe ihtiyacımız var.
Daha baştan çuvallıyoruz.
Bence Delta'yı ziyaret edip
kamplarına bir göz atmalıyız.
Ateş yakmışlarsa belki onlardan ateş yakmayı öğreniriz.
Bence hiçbirimiz ateş yakmakta bu kadar zorlanmayı beklemiyordu
ama bence biraz sıra dışı düşünmemiz gerek.
Delta'ya gidip "Delta, sırrınız nedir?" diyeceğiz yani. Tamam.
Charlie elçilerimiz olur musunuz?
Zekisiniz, konuşmasını insanlarla kaynaşmasını biliyorsunuz.
Bence şey önemli… Ateşimiz yok demeyelim.
-Evet. -Tamam.
Ateş yakamazsak ve başka bir takımla ittifak kuramazsak
hapı yuttuk demektir.
-Bol şans. -Hoşça kalın.
Tamam, macera bizi bekler.
-Ateşe bak. -Harıl harıl yanıyor.
Parmaklarımı tekrar hissetmeye başladım. Çok iyi geldi.
Var ya, acayip hızlı kilo veriyorum.
Ben kendime bakamıyorum bile.
İki günde bir kemerimi sıkmam gerekiyor.
Bu sabah bana da kemerim gevşek geldi.
Hepimiz iyice acıktık, sürekli karnımız gurulduyor,
geceleri karnımıza ağrılar giriyor.
Son birkaç gündür canım çok et çekiyor.
Mantarlardan aldığımız protein bizim için elzem
ama fazlasına ihtiyacımız var.
Özellikle de ete.
Bu yüzden birkaç tuzak kurdum.
Yiyebileceğimiz bir şey yakalamaya çalışıyorum.
Aslında burada yiyecek bol ama fazlaca sabır ve beceri gerekli.
Doğada hayatta kalma tutkum lisede başladı,
Apalaş Patikası'na yaptığımız okul gezilerinde.
Sürekli bir yerlere gidip becerilerimi geliştirdim,
bitkileri, mantarları öğrendim.
İyi yanı, en ufak harekette çalışması. Buraya denizkulağı koydum.
Sincap bunu yemeye çalışırken çubuğu devirip ipi serbest bırakacak.
Taş düşecek. Güm. Akşam yemeği hazır.
Daha ne olsun?
Koyun kuzey kıyısında
Charlie Takımı'ndan Meghan ve Bri
en yakın komşularıyla Delta Kampı'nda temas kurma umuduyla yolda.
-Ben biraz gerginim. Sen? -Yok.
-Tanışacağız falan. -Sadece bir merhaba diyeceğiz.
Yani bir ilişki başlatacağız,
etrafı kolaçan edip sohbet edeceğiz.
Biz henüz diğer takımlardan bir ses seda duymadık.
Giriş burası. Bu taraftan.
-Orası mı? -Evet.
Sanırım Delta Takımı'yla aynı kıyıdayız.
-Devam et. -Tamam.
Bulundukları yeri az çok tahmin ediyoruz ama onları görmedik.
Neredeler ya?
Charlie'de diğer takımların durumu çok konuşuluyor.
Bizde olmayan nelere sahipler, yapamadığımız neleri yaptılar?
-Duman kokusu geldi. -Evet.
Kesinlikle duman kokusu alıyorum.
Evet.
Bu, iş görür gibi.
Baltayla işin bitti mi?
Birkaç kere daha salladım mı tamamdır.
Bugün yiyip içip takılacağım, keyfime bakacağım.
Onları gördüm.
Merhaba. Charlie Takımı geliyor. Kampınıza girmemize izin var mıdır?
Var sanırım.
"Var sanırım."
Aklımdan ilk geçen "Öf, beni bölmeyin şimdi" oldu.
Misafirimiz var.
Charlie Takımı geldi. İki üyesi.
Hâlimizden memnunuz, işimizi hallediyoruz.
Karnımız tok, sırtımız pek.
Başkalarıyla muhatap olmaya lüzum yok.
-Selam arkadaşlar. -Söz, barışçıl bir ziyaret.
"Burada durumlar nasıl? Ne var ne yok?" diye sormaya geldik.
Barakanıza bayıldım. Harika gözüküyor.
İyi geçti. Fena iş çıkarmadık. Ateşimiz var.
-Şefim ben, eğlenceli yemekler yapıyorum. -Bilmiyorduk.
Muhteşem.
Kızılağaç bulduk. Bir şeyler tütsüleyeceğiz.
-Evet. -Evet.
-Siz bir şeyler avladınız mı? -Yok, bugün tuzak kuracağız.
Evet, bugün kuracağız.
Sincapları gözlemledik.
Sincap eti leziz.
Biz ağaçlardan avlıyoruz.
İkinci günden bir tane öldürdüm.
İnanılmaz. Çok sevindim. Muhteşem.
Bri'yle kamplarına bakarken
çok geride olduğumuzu fark ettim.
Muhteşem bir ateşleri vardı.
Kıyafetlerini asmışlardı,
çok hoş bir yapı inşa etmişlerdi.
Krallar gibi yemek de yiyorlarmış.
Devasa bir midye kovaları vardı.
İlk gün ateşi yakmanız ne kadar sürdü?
İlk gün yakamadık.
-Ne? -Yakamadık.
-Ateşsiz mi uyudunuz? -Evet.
Yok. Ateşi yakmıştık ama sonra…
Biz çok rüzgârlı bir noktadayız.
Hep esiyor.
Yani, öyle işte.
Ama benden demesi, birkaç geceyi ateşsiz atlatınca…
Birbirimize sarıldık. Sorun yok. Evet.
O kadar kötü değil gerçekten.
Charlie sürünüyor olmalı. Hayal bile edemiyorum.
Çok fazla böğürtlen yok.
Yedi tane falan bulduk, "Ben bunlardan şarap yapacağım" dedim.
Yaşadıklarını dinleyince çok sağlam bir takımları var gibi gelmedi.
-Evet. Peki o zaman… -Biz artık gidelim.
Yola koyulsak iyi olacak çünkü daha yapacak işimiz çok.
Pek bir şey yememişler, hiç sincap öldürmemişler.
Barınakları çok rüzgârlı bir yerdeymiş.
-Memnun oldum. -Dönerken dikkatli olun.
-Olacağız. -Görüşürüz.
Birkaç güne bir fişek daha göreceğiz bence.
-Çok memnun oldum. -Ben de öyle.
Görüşürüz.
-Pekâlâ, hoşça kalın. -Dikkat edin. Bol şans.
Örnek alınacak bir tabloydu.
-Evet. -İşte böyle.
Kova dolusu midye.
Bir kova midye toplamışlar.
Her yerde küçük yengeç parçaları vardı.
Takımımı seviyorum,
bitiş çizgisine birlikte varabileceğimizi düşünmek istiyorum.
"İlk gece ateşimiz yoktu" dediğimizdeki tepkileri‥
Evet, "Hiçbir gece yoktu" demedik tabii.
Ama ateşi yakana kadar yemek pişiremeyiz, su kaynatamayız.
Yemek yiyemeyiz.
Delta'yı gördükten sonra dedim ki
ya etrafta bekleyip olanları izlerim
ya da kendim için bazı kararlar almaya başlarım.
Joey duyunca çok üzülecek…
Canı çok sıkılacak.
Evet. Alıştıra alıştıra söylemeliyiz.
-"Sana üzücü bir haberimiz var Joey." -"Ateşleri var."
"Sıradan bir ateş de değil, fevkalade bir ateşleri var."
"Fevkalade bir ateş."
Bu olayın moralimizi bozmasına izin vermeyeceğiz.
Devam etmeliyiz. Oldurmalıyız.
İnancım var.
7. GÜN - BULUTLU 4° - 08.44
Zach, kahvaltıya gelecek misin?
Geliyorum.
Şu civanperçemi tohumu çok iyiydi.
Mantar topladık.
Bir tadım tabağı hazırladım.
-Çeşitli mantarlarla donattım. -Evet.
Ormanın şekerlemeleri burada.
-Zach, ister misin? -Olur, deneyeyim.
-Evet. -Bu çok acayipmiş.
DİŞLİ JÖLE MANTARI 0,4 G PROTEİN / 125 G
Beğendin mi sebze düşmanı?
Tadı gerçekten de jöle gibi.
-Bildiğin jöle. -Değil mi? Aynen.
Aslında yaban mersini bulup karıştırsak yaban mersinli jöle elde ederiz.
-Evet. Enfes olurdu. -Tamam.
Yalan söylemeyeceğim, takımda üç kişi olmayı çok sevdim.
Çok daha güzel. Çadırda yer açıldı.
Sen ateşle ilgilenecek misin?
Kesinlikle. Görevim bu olacak.
Artık en alfa iki erkeğin sürtüşmesi de söz konusu değil.
Açıkçası bence artık takımca çok daha iyi çalışacağız.
-Akşam yemeğiyle döneceğim. -Geyik olur, sincap olur, kuş olur…
Aradığımız şeyler bunlar.
Bence Zach'in birçok güçlü yanı var. İyi bir avcı. Pozitif bir kişiliği var.
Artık Bayo da olmadığına göre Zach'e ve okla yayına güvenim tam.
Burası aşırı güzel.
Burada gördüğüm arazilerden tamamen farklı bir arazi.
Bence sincaplar sahildeki daha büyük ağaçlarda
ama şansımız yaver gidebilir.
Burada çok büyük bir hayvanın izi var.
Bu izler aşırı eski ama geyikler buralara sürtünmüş.
Bu yarışmanın benim için en zor kısmı kesinlikle ailemden ayrı kalmak oldu.
Üç çocuğum var, biri altı, biri dört yaşında,
bir de daha üç aylık Asher adında bir kızım var.
Yaşadığı bazı ilkleri kaçırıyorum ve o anları asla geri getiremeyeceğim.
Dere sesi geliyor.
Yarışmanın ödülü insanın hayatını değiştirecek bir meblağ.
Çocuklarıma neyi yedirip neyi yediremeyeceğimi belirleyecek.
Yani bu yüzden çok daha güçlü savaşacağım.
Çabalamaya devam edeceğim.
Temiz bir oyun oynayıp, anı yaşayıp bu yarışı kazanacağım.
Bir sincabın sürekli sesi geliyor.
İşte orada. Sincap.
-Ne oldu? -Yakaladım.
-Yaşasın! -Heyt be!
Çok da iri. İşte bu be.
Yeni bir sincap yakalamak gerçekten moralimi düzeltti.
Arkadaşlarımın takıma olan güveninin tavan yapmasını sağladım.
Tanrım.
Bravo dostum.
Kırmızı et yemek benim gözümde mutlak hâkimiyetin göstergesi.
Süper ya.
Bu gece ziyafet var.
Biz alfayız ve buraya herkesi darmaduman etmeye geldik.
Bizi yok saymayın.
Sorun yok. Biraz dinlen istersen.
Küçük bir ateş yakmıştım.
Şu an aşırı demoralize oldum.
Dün Delta'ya gittiğimizde
kamplarını mümkün olduğunca inceleyip
kocaman bir ateş çukurlarının olduğunu fark ettik.
Biz de bir çukur kazdık
ve umuyoruz ki işe yarayacak.
Lanet olsun.
Başarınca ne kadar sevineceğimizi düşün.
Vazgeçeyim deme.
Samimi düşüncem şu ki…
Hayır, bu ıslak.
…Charlie ateşi yakamazsa
bu tüm ekip için acı son demek.
Alt kısmı neredeyse tutuştu.
Közümüz de var aslında.
Çok yaklaştık bence.
Oldu.
Hayır. Bence yukarı çıkmalı.
Ateş burada yanıp harlanacak.
Herkes bir ucundan tutmuştu, ameliyatta gibiydik.
-Başlıyoruz. -Küçük parçalar lazım.
Küçücük bir tüy çubukla başlayıp yavaşça üst üste yığdık.
Bırak yansın.
Her yerinden tutuştu.
Bence üst üste dikin.
Sonra birden coştu.
İşte bu be.
Yüzüme duman geliyor.
Bugün burada bir mucize gerçekleşti.
Çok sıcak.
O kadar sıcak ki yanıyorum.
-Tüy çubuklarla. -İşte bu!
Çukurla ve doğru yakıt sırasıyla. Takım çalışmasıyla oldu.
Bruce Springsteen bu ateşe şarkı yazsın.
Bri nerede?
-Bri! -Bri!
-Ateşimiz var! -Ateşimiz var!
Çok zor bir karar alıp…
…Charlie Kampı'nı terk ettim.
BRİ'NİN ELENMESİNE KALAN SÜRE
Onlara söylemeden ayrıldığım için çok kötü hissediyorum.
Ama bunun bir yarışma olduğunu hatırlamam gerek.
Yarışıp bir milyon dolardan payımı almak için burada bulunuyorum.
Gizlice Charlie Kampı'ndan ayrılan Bri…
Korkmaya başlıyorum ama doğal.
…en yakındaki kampı, Delta Kampı'nı pas geçip
ekstra bir oyuncuya daha çok ihtiyaç duyan bir takım bulma umuduyla
12 km yol katedip karşı yakaya seyahat etmeyi tercih etti.
Kahretsin.
Koyun kuzey ve güney yakaları arasındaki yolu aşmaya kalkışan ilk yarışmacı.
İki gece önce Alfa Takımı'ndan biri fişeği ateşledi.
Ben de o yöne gidiyorum.
Takımlarından iş yapacak bir kişi eksildi. Belki yardım lazımdır.
Ayrıca Delta ya da Bravo'ya gidersem
ödülün dörde değil, beşe bölüneceğini de göz önünde bulundurmak gerek.
Beni kabul edecekler mi, bilmiyorum
ama Alfa Takımı'nda sadece üç kişi var.
Ve takımımızdan ayrılınca yeni takım bulmak için bir günümüz oluyor.
Yani ben bu yola baş koydum.
Geri dönüşü yok.
Çoktan ayrıldım. O takımlara ulaşmalıyım, geri dönmeyeceğim.
-Güzel. -Sadece iki tane var.
Yok, üç taneymiş.
Şu an yaşadığımız en büyük sorun
doyurucu yiyecekler bulmak.
Doğru dürüst karnımızı doyurmak.
Evet dostum.
Küçük çamur yengeçleri şimdilik yeterli ama hava daha da soğuyacak.
Daha çok çeşit yiyecek bulmak
burada daha uzun kalma şansımızı artıracak.
İki taştan 29 yengeç çıktı. Hiç fena değil.
Tanrım.
Sammy bunlardan biraz bıktı, biliyorum ama hiç yoktan iyidir.
Eh, bu da bir şeydir.
Paiute tuzağımda fare yakalamak bana güzel moral verdi.
Çok iştah açıcı duruyor.
Sağ ol dostum.
Tamamını yiyeceğim.
İlkel yaşam becerilerine ve tecrübesine sahipsen
doğa sana ihtiyacın olan her şeyi sonuna kadar sunar
ve sona varmak için ihtiyacımız olan da bu.
Temizlendi.
Sammy her açıdan takım için çok faydalı biri.
Kanka, çok iyi görünüyor.
Yani fare yemek isteyeceğim son şeydi ama şu an cidden güzel gözüküyor.
Ne yaptığını biliyor.
Ayrıca harika bir takım oyuncusu,
elini taşın altına koyuyor.
Kanka, bu çok iyi.
-Tanrım. -Vay canına.
-Bir parça kırmızı et. -Bravo Sammy.
Joey, gelmen lazım.
Gitmiş. Gittiğine eminim.
Gitmiş derken?
Bri.
-Eşyaları gitmiş, fark etmedin mi? -Hayır.
Şaşırmadık. Zaten hepimiz bekliyorduk.
Of.
Yapılması gereken onca işin olduğu şu aşamada bir kişiyi kaybetmek…
Fark ediyor tabii. Kim ne kadar iş yapsa kâr.
-Bir şeyi merak ediyorum. -Evet.
Bizden habersiz başka bir takımla nasıl iletişime geçti ki?
Başka bir takımın onu kabul ettiği ne malum?
Evet.
Belki de şu an buna uğraşıyordur.
Delta ziyaretimiz sonrası Bri'nin
"Acaba sıvışsam mı?" demesini anlıyorum çünkü zorlanıyoruz.
O da herkes gibi bu oyunu oynuyor.
Uykusuzluk, susuzluk ve açlığın getirdiği bitkinliği
hepimiz kesinlikle hissediyoruz.
Hepimiz zorlanıyoruz.
Çektiğimiz çilenin bir sebebi de kendisi, bence o bunu anlamıyor.
Hani güya yakacağı ateş nerede?
Hani avcılığı?
Evet.
Kapı kapı gezip kendini satmaya çalışması gerek.
Gerçi hakkını yemeyeyim, yeteneklerini satmakta üstüne yok.
Yeteneklerini pek göremedim ama…
Ama şunu diyeyim.
Bence oraya gidip "Lütfen beni alır mısınız?" demesi risk.
Reddedilirse
ya buraya dönecek ya da takım takım gezecek.
-Ben onu asla geri kabul etmem. -Yok.
Herkes özgür.
Ama umarım yakında fişeği ateşler.
-Evet. -Tamam, işe koyulalım.
Evet. Yumruklar.
BRİ'NİN ELENMESİNE KALAN SÜRE
Alfa ve Bravo'nun olduğu yakaya varmak üzereyiz.
Nihayet.
Batıda Bri 12 kilometrelik yürüyüşünde koyun kıvrımına ulaştı.
Ne yürüdüm ama.
Çok büyük bir risk alıp kendimi çok savunmasız bir duruma soktum.
Güney yakadaki en yakın kampa ulaşması için
hâlâ yedi kilometre daha katetmesi gerek
ve meşakkatli seyahatinin etkilerini hissetmeye başlıyor.
Charlie'den yanımda yemek ve su olmadan ayrıldım
ve bunun yorucu olacağını biliyordum.
Yorgunluktan fenalaşmak üzereydim.
Kalbim küt küt atıyordu. Atışını hissediyordum.
Duyuyordum da. Kalbim kulağımda atıyordu.
Bu noktada artık aşırı susamıştım,
tüm süre boyunca aklımdaki tek düşünce suydu.
Bir su kaynağı arıyordum
ve ince bir çağıltı duydum.
Gidip baktım.
Ah, yaşasın.
Ve yosunların arasından tam da yetecek kadar su aktığını gördüm.
Evet.
Bu su zararlı olabilir ama yine de içeceğim.
Su beni hasta edecek mi, bilmiyorum.
Akıntının yukarısında leş varsa virüs kapabilirim.
Ama gayet berrak.
Hem de akan su.
Çok güzel.
Hasta ederse de pişman olmayacağım.
Ama artık gitme vakti.
Güneş hızla batıyor ve hava giderek soğuyor.
Son bir kilometrede artık çok yorgundum.
Ayağım takılıp durdu.
Şu anki endişem Alfa Takımı'na ulaşmayı başarıp başaramayacağım.
Bravo Kampı'nın çok daha yakın olduğunu biliyorum.
Aklımda tek bir düşünce vardı,
"Lütfen beni alın, lütfen"
Evsizim.
Merhaba.
Ne oluyor? Brianna mıydı?
-Evet. Senin adın neydi? -Sammy.
-Evet. Nereden geldin? -Oha. Selam!
-Charlie'den, karşıdan. Selam. -Selam.
Karşı kıyıdan?
-Evet. -Nasıl yani?
Koy boyunca yürüdüm.
-Cidden mi? -Evet.
Misafirimiz var. Gel bir bak.
Bri bize ta Charlie Kampı'ndan bizim kampa kadar yürüdüğünü söyledi.
Yürünebileceğini bilmiyordum.
Bütün gün yürüdün herhâlde?
Evet. Çok yoruldum.
Vay be. Su ister misin?
-Harika olur. Teşekkürler. -Gelsene.
Ben de tam su kaynatacaktım.
Ne kadar yorgun olduğu anlaşılıyordu.
"İnanamıyorum canım" dedim. "Sana hemen yardım edelim. Geç. Otur."
Aşırı şaşırdım ama onu gördüğüme çok da sevindim.
Brianna, takımını temelli mi bıraktın yoksa yürüyüşe mi çıktın?
Yok, bıraktım.
Bu hafta anca 100 kalori almışımdır.
-Ve… -Neler yediniz?
Beş gün boyunca ateşleri yokmuş.
-Ama ben size Charlie'nin ateşi yok dedim. -Hiç duman görmedik.
Diğerleri bırakmayı düşünüyordu.
Bence sen doğru karar vermişsin.
Sen istemiyorsan saygı duyarım.
Baskı altında hissetmenizi istemem ama beni takımınıza almak isterseniz…
Bence bunu takım olarak hızlıca bir konuşmamız gerek.
Tamam.
Morallerinin ne kadar kötü olduğunu düşünsenize.
Bizim için süper.
-Evet. -Öyle.
Bence beşinci bir kişi istemediğimize gayet eminiz.
Ben de gayet eminim.
İçinde bulunduğum durumun farkındayım.
Bu gece fişeği ateşlemek zorunda kalırsam…
…çok üzücü olur.
Buradayız. Keyfimiz yerinde. Biz…
Herkes işe hazır ve…
-Önceliğimiz barınağı bitirmek. -Barınağa devam edeceğim.
-Yalıtmalıyız. Dün gece kıçımız dondu. -Evet. Güzel bir gece değildi.
Sırada hazırlık yapmak var.
Gece boyunca sıcak kalacak çok iyi bir barınağa ihtiyacımız var.
Bacayla ilgili tek fikrim şuradaki boşluğu doldurmak.
Geriye alırsak arkasını kapatabiliriz, duman da o taştan yukarı doğru çıkar.
Ateşimiz sönmemeli.
Dal keseceğim.
Daha iyi dallar bulmam lazım.
Artık üç kişiyiz, hâlâ iş birliği yapıp iletişim kuruyoruz.
Hiç korkmuyorum. Kazanabiliriz.
Zach ve Tre'ye güveniyorum.
Olduğum kişiyi görüyorlar, bu hoş. Çok çalışıyorum. Bana düşeni yapıyorum.
Zach aklı başında biri.
Liderimiz olduğu sürece
sırtımız yere gelmez.
Ha ****.
Alt yazı çevirmeni: Ünal Ataman