8. GÜN - AÇIK 2° - 15.40
Yarışmanın sekizinci günü.
Alfa Takımı zaten bir fire vermişken
bir sakatlık sonucu…
…takım, bir oyuncu daha kaybetme riskiyle karşı karşıya.
Belimi çok kötü incittim.
Sırtımın üstüne düştüğüm an incittiğimi anladım.
-Yardım edin. -Ettim.
Kaldırıyorum. Tamam.
-Yavaşça kalk. -S***.
Çok kötü tutuldu.
Ama ne kadar kötü olduğunu bilmiyordum.
Tanrım, neden?
Kalkmaya çalıştığım anda
en büyük korkumun gerçekleştiğini anladım.
Giderek daha da kasılıyor.
Kasıldığını hissedebiliyorum. Belime doğru vuruyor.
Durum kötü.
Of ya.
Profesyonel dövüşmüş iri yarı bir adam bu.
Tekmelenmeye, yumruklanmaya, yere çalınmaya, boğulmaya alışık.
Böyle biri "Katlanılmaz bir acı içindeyim, hareket edemiyorum" diyorsa
durumun epey kötü olduğu bellidir.
Bri'nin ise bir takıma katılmak için zamanı daralıyor…
Hızlı konuşmalıyız,
Alfa'ya gitmesi gerekecekse kızın zamanından yemeyelim.
…ve kaderi Bravo Takımı'nın vereceği karara bağlı.
Benim kararım kesin, yalan yok.
Sizi bilmem ama ben bir beşinci istemiyorum.
Benim de kararım kesin. Ben…
Şahsen paraya çok ihtiyacım var ve beş kişiye bölünmesi çok fazla.
Ama oldukça istekli ve tecrübeli duruyor.
İnisiyatif alıp tek başına bunca yolu katetmiş.
-Takdire şayan bir şey. -Yani…
Bence beşinci bir kişiyi hiç istemiyoruz, hepimiz adına konuşuyorum.
Yani tabii bu zor bir durum,
hele de söz konusu onun gibi iyi biri olunca, ama…
-Sayı arttıkça… -Dinamiğimiz dört kişi.
…birilerinin takıma köstek olma ihtimali de artıyor.
-Evet. -Şu an çok açık konuşuyorum.
Konuş tabii. Herkes açıkça konuşsun.
Ben de bu yüzden samimi fikrimi söylemek istedim
çünkü benim açımdan takımda bir kız daha olması çok iyi olur.
Biraz bunaltıcı geliyor…
Üçe karşı birmişim gibi hissediyorum. Birçok açıdan da öyleyim.
Biz kesinlikle beşinci bir kişi istemiyoruz.
Bazen fikirlerim yarım kulakla dinlenip geçiştiriliyormuş gibi geliyor.
Ama bak, işin iyi yanı, Alfa onu alırsa
kız kıza takılmanız için haftada üç gün Alfa'ya gitmemize kim karışabilir?
Gerek yok.
Ama fikirlerini değiştirmelerini umuyordum.
Su yükselecek.
Güneş batıyor.
Şu an Alfa'ya ulaşması çok zor.
-Belki onu seve seve alacaklar. -Umarım.
-Ama bence… -Almazlarsa ne olacak?
-Evet. -Eğer almazlarsa…
Şu an çok gerginim.
Bri?
15 OYUNCU
ZACH ALFA TAKIMI
BAYO ALFA TAKIMI - ELENDİ
TONIA ALFA TAKIMI
TRE ALFA TAKIMI
TEK BİR KURAL VAR
DREW BRAVO TAKIMI
DRAKE BRAVO TAKIMI
EMILY BRAVO TAKIMI
SAMMY BRAVO TAKIMI
BİR MİLYON DOLARI KAZANMAK İÇİN
JULIO CHARLIE TAKIMI
JOEY CHARLIE TAKIMI
MEGHAN CHARLIE TAKIMI
BİR TAKIMDA OLMAK ŞART
ERIC DELTA TAKIMI
BRENDON DELTA TAKIMI
JOSEPH DELTA TAKIMI
TINA DELTA TAKIMI
Bri?
BRİ'NİN ELENMESİNE KALAN SÜRE
-Selam canım. -Şöyle ki…
Sana inanılmaz saygı duyuyoruz.
Ben seni baştan sevdim.
Teknede gelirken, daha hiç konuşmadan falan. Yani…
-Bu kızı sevdim dedim. -Sağ ol.
Değerli bir oyuncusun, takımımıza almayı isterdim.
Bence bunu hepimiz isterdik.
Emily zaten takımda kız olsun istiyor.
Evet.
Ama…
Bence grup olarak takım dinamiğini değiştirmek istemiyoruz.
-Dört kişi harika gidiyoruz. -Çok iyi anlıyorum.
Tam da sen gelmeden konuşuyorduk.
-"Beşinciyi istemiyoruz" demiştik. -Ben tersini dedim.
Ben takımda bir kız daha olması çok güzel olur demiştim.
Ama benim ne düşündüğümü pek umursayan yok gibi.
Bravo Takımı'nın erkekleri beşinciyi almama konusunda çok kararlı.
Emily alınmam için epey bastırdı.
Ama
tek bir kişi istiyor diye takıma alınmayacağımın farkındaydım.
Şimdi şöyle, su yükseleceği için, siz de dediniz ya zaten…
-Su yükselmişken Alfa'ya gitmek çile. -Çok zor olur.
Oraya giden orman yolu da kötü.
-Evet. -Güneş de batacak.
Gece burada kalabilir mi?
-Ona itirazım yok. -Benim de.
Tamam. Yarın Alfa'yla konuşma şansı olsun.
Evet. Çok uzun yoldan geldin. Yemeğimizi ye, suyumuzu iç.
-Sağ olun, eksik olmayın. -Öyle yani.
Bu teklif beni çok rahatlattı.
Emily tüm ince düşünceliliğiyle yatıya kalsın demiş.
Geceyi atlatabileceğim bir barınak bulup bulamayacağımı bilmiyordum.
-Sağ olun. -Ne demek.
-Bizde kalacağın için heyecanlıyım. -Ben de öyleyim.
Seve seve kalırım.
Bu, yarışmadaki geleceğimi garanti altına almıyor
ama yeni takım bulmak için sadece 24 saatimiz oluyor.
-Yani kıyıyı takip edersen… -Peki.
Biraz belli de oluyor. Şurası Alfa Kampı.
Saat işliyor ve yarının neler getireceği konusunda gerginim.
Alfa "Bizim dinamiğimiz çok iyi. Kusura bakma" derse diye gerginim.
-Bence seni alacaklar. -Umarım.
-Keşke kalsan. -Keşke sen de gelsen.
-Sarılacağız sandım. Sarılalım mı? -Olur.
-Tanrım. -İyi ki tanıştık.
Kesinlikle. Ben de.
Fişek atıldı.
Alfa'dan fişek atıldı.
-Evet. -Fişek!
-Orada!
-Nerede? -İşte bu be!
Adalet!
-Joey, fişek mi gördün? -Evet ama nereden bilmiyorum.
-Hadi be. -Gitti biri.
-Fişek atıldı. Sesini duydum. -Alfa'dan geldi, evet.
Havai fişek şovunu izleyeyim.
Kimdi acaba?
Bence Alfa'dan geldi.
Alfa'dan atılan bir fişek mi?
Bence Bri, Alfa'ya gidiyordu.
Bri mi dersiniz?
Reddedilip fişeği ateşlemek zorunda kalması karma olur muydu?
Evet. Namaste, tatlım.
Alfa'ya gittiğine eminim. Üç kişiydiler.
-24 saati var. -Yeni takım buldu buldu…
Sence hangi taraf?
Bu taraftan. Öyle duydum.
Aman Tanrım.
Alfa'da kimler vardı?
Zach. Sağlık görevlileri geldi.
Birazdan seni çıkaracaklar.
Tamam.
Sana yardım edeceğim ama önce seni çıkarmalıyız.
-Peki. -Anlaşıldı. Gözlemlemeye devam et.
Biri düşünüp taşınıp takımdan ayrılmaya karar verebilir.
Yüzünüzü kara çıkardım.
Ama bu kararı bir sakatlık sonucu almak zorunda kalmak
kendi iradenle, içine sinen bir şekilde almaktan çok daha yıkıcı bir şey.
Sağlığın yarışmadan daha önemli. Bu çok net.
Ailenle ilgilen. Önemli olan o.
Onların da yüzünü kara çıkarıyorum.
Karıma gidip
"Sizden bunca zaman ayrı kaldım ama bir hiç uğrunaymış" demem gerek.
Düşüncesizce hareket ederek takımımı hayal kırıklığına uğrattım.
Herkesin sağlığı yerindeyken hayatta kalmak yeterince zor.
Orada kalıp bir de kendime baktırsam onlara külfet olacaktı.
İki kişi idare etmeleri çok zor olacak.
Yine de takımıma inanıyorum.
Umarım başarırlar, dualarım onlarla.
Sürpriz gelişme.
Berbat zamanlama. İki kişilik takıma gidemem.
Tam da Alfa'ya gidip beni takımlarına almaları için yalvaracakken
Alfa Takımı'ndan işaret fişeği atıldı.
Artık iki kişiler.
Ve bu, kabul edilme şansımı artırsa da takım eskisi kadar güçlü değil de demek.
Bu da çok korkutucu.
Tek bildiğim artık 14 kişi olduğumuz.
-Yani bir şansımız var! -Evet!
Kim tutar bizi!
-Vay canına. -O tarafta kutlama var.
-Charlie mi onlar? Öyle olmalı. -Vay be. Acaba sen mi sandılar?
-Alfa Takımı sapır sapır dökülüyor. -Evet.
Şu an olur mu, bilmiyorum.
Charlie pek neşeli, herhâlde iyi durumdalar.
Başkasının bahtsızlığına bu kadar sevinmek tuhaf.
Savaş zamanı.
Sevinç çığlıklarını duyunca bir şey dank etti,
belki de bu insanlar düzgün bir oyun oynamaya gelmedi.
Vakit onları rakibimiz oldukları güne pişman etme vakti yani.
İçimizdeki canavarı uyandırma vakti. Mücadele etmeliyiz.
Devrilmek üzere.
Tomruk düşüyor!
Üçe bölündü. Ne yaptın be sen kardeşim?
İşte bu.
Hazır mısın? Geliyor. Bir, iki, üç, sal!
Hadi parçalayalım.
Tam çatlağın altına getir.
Hazır mıyız?
-Evet. -Kampa uçabiliriz.
Kampa uçacağız diyor.
Ara vermeden olmaz.
Büyük kütükleri kesmek için enerji harcıyoruz.
-Ama sadece iki kesim mi yapıyoruz? -İki kesim, evet.
-Tüm gece yakmalık odun çıksın diye. -Bu en zekice fikrindi.
Kesmek yerine kütüğü kaydırmak.
Canım çıkıyor. Evde şekerleme yapmam hiç.
Ama burada yeterince iyi beslenmiyorum, yaktığım enerjiyi geri almıyorum.
Hepimizin frene basması şart.
-Evet. -Ama istemelisin.
-Evet. -Çok istiyorum.
İstiyorum. Ailemin buna çok ihtiyacı var.
Annemi bakımevine koymayacağım.
-Yok. -Nesi vardı?
-Beşinci evre demans. -Demans mı?
-Çok zor hastalık. Üzüldüm. -Evet.
Annem demans hastası. Yanıma aldım.
Zorlayıcı bir hastalık, durumu giderek kötüleşecek.
Aklı hâlâ yerinde mi?
Hâlâ neler olup bittiğinin farkında.
Bazen ne yaşadığını anladığı anlar oluyor ve o anlarda hüngür hüngür ağlıyor.
-Çok kötü ya. -Çok üzülüyorum.
Beni endişelendiren şey şu, hareket yetisi azalacak
ve ben onu bir yerlere taşıyacak güce sahip değilim.
Evde kalacak birini tutmam gerek. O da hiç ucuz değil.
Bu yarışmayı kazanırsam
evde bakım hizmeti tutmayı karşılayabilirim.
Anneme söz verdim, sözümü tutacağım.
Şef nasıl? İyi mi?
Evet, içeride kafa dinliyor.
Ben de neyse dedim…
-Evet. -…rahatsız etmeyeyim.
Buyursun dinlensin tabii, sorun yok.
Dün artık nihayet ben de direttim.
Dedim ben bu kütüğü böyle yuvarlayacağım.
Engel olmak istedi. "Sen bir dur" dedim.
Bazen öyle yapmak gerek.
Başlangıçta "Şef böyle ya" dedik, idare ettik.
Aldırış etmedik falan ama sonra
her gün bir sorun çıkarmaya başladı.
Çemkirmeye başlayınca "Ben koca adamım. Gidiyorum buradan" dedim.
Dağ Adamı ateşten anlıyor. Ateşle hep o ilgileniyor.
Küçük odunlar kesip tüm gece ateşi onlarla harlamakla uğraşmak yerine,
büyük kütükler kesip onları ateşe itme fikri ondan çıktı.
Kısacası Dağ Adamı inisiyatif alıp ateşin tekrar yanmasını sağladı.
Ama istediği gibi yapılmadı diye Eric, onun yaptığını kasten bozdu.
"Nasıl yani?" dedim.
Ateşi baştan yakmana gerek yoktu.
İşime karıştın, ben de yaktım.
-Çünkü yanlış yapıyorsun. -Her türlü yanacak.
-Ben halletmiştim. -Acaba?
-Yardım gerekse söylerdim. -Sönmesine izin verdim mi hiç?
Her gün başka bir şey buluyor. İstediği olmazsa bağırıp çağırıyor.
Bir şey yapıyorsam izin ver.
Böyle anca çalı çırpı yakarsın, sonra da elindeki korlardan olursun.
Kardeşim, yaptığın şeyi görmüyor musun?
Ateşi yok etmeni izliyorum.
Gidip bize sincap yakala moruk. İşin o değil miydi?
Kendi fikirlerini dayatmak için her şeyi biliyormuş gibi davranıyor.
Ama duruma aymaya başladık.
Her şeye atlıyor. Bir sakin ol.
Katılıyorum.
Birazdan buraya yerleşeceğiz.
Kapılarımızı iyileştirdik.
Ateşimiz harıl harıl yanıyor.
Ve umarım bu gece dün geceden daha sıcak olacak.
Bunu şu tarafta kullanacağız.
-Tamam. -Öyle demiştik.
Gidişinin bize sürpriz olduğu
bir gerçek.
Bri'nin ayrılması tam yaşına göre bir davranıştı.
Ama üçümüz konuştuk
ve birlikte tüm zorlukları aşmaya çok kararlıyız.
Muhtemelen şu an kazanması en ihtimal dışı duran takım biziz.
Öyle geliyor.
Biliyorum ama sorun yok.
İlerlemeye devam ediyoruz.
Bu pozitif tavrı koruyabilmemin sırrı geçmiş deneyimlerim.
-Pozitiflik bizim işimiz. -Evet.
-Biz pozitif insanlarız! -Ve şimdi…
Yedi Zirveleri tamamladım, her kıtadaki en yüksek zirveye çıktım.
Ve şu değişmez, takımda negatif biri varsa o negatiflik tüm takıma yayılır.
Sonra da o keşiften hayır gelmez.
Zor zamanları takımca atlatmanın yolu pozitif tutumu korumaktır.
Size bir şey diyeyim mi?
Motivasyonumuz tavan ve yola devam ediyoruz.
Yemek hazır.
Vay be, ne çok yengeç var.
-Evet. -Evet, beraber yiyelim.
Bravo'yla takılmak çok iyi geldi.
-Üç yıl Alaska'da yaşadım. -Bu civarda mı?
-Çok iyi. -Güzeldi.
-Cidden mi? -Yani insan nasıl…
-Bir ay sıfır güneş mi? -Evet.
-Sohbetinden büyük keyif alıyorum. -Sağ ol. Ben de sizinkinden.
Herkesin beraber çile çektiği bu gibi durumlarda
oyunda daha uzun dayanmak için arkadaşlık çok önemlidir.
-Barakanızı çok beğendim. -Öyle mi?
-Gerçekten beğendim. -Wickiup deniyor.
Bu gece kime sarılıyorum?
Çok iyi sarılırım. Kaşık pozisyonu favorim.
-Ben de. -İki kaşık arasında olmayı seviyorum.
İki battaniyemiz olursa sen, ben, Sammy sarılabiliriz.
Bana uyar.
Buna üçlü diyorlar.
Şiddetle tavsiye edilir.
Beşinci kişiyi istemediklerini biliyordum.
Ama madem kapıyı araladım, fikirlerini değiştirmem lazım.
İşte böyle. Hadi bakalım.
Güzel bir gündü.
Yarın görüşmek üzere.
Bravo Takımı kaçar.
Kupreanof Adası'nda gece hava açık.
Gün içindeki sıcağı hapsedecek bir bulut örtüsü olmayınca
hava hızlıca soğumaya başlıyor.
Denizden esen rüzgârın da etkisiyle
yarışmada sıcaklığın eksiye düştüğü ilk gece oluyor.
Bu gece çok rüzgârlı.
Sorun değil…
Barakamızı baştan düzenliyoruz, iyileştiriyoruz, yeniliyoruz
çünkü iki kişi için fazla büyük.
Ama barınak çok ama çok daha iyi durumda.
Çok daha iyi. Soğuğu şimdiden kesti.
Aman Tanrım. Farkında mısın?
Kişi başı bir battaniye.
Battaniye iyidir. Severim battaniyeyi.
Karşıda kuzey yakası rüzgârın hışmına bütünüyle maruz kalıyor.
Güneyden gelen rüzgâr suda seyahat ederken nem topluyor
ve estiği her yerde sıcaklığı beş derece daha düşürüyor…
Bu gece rüzgârlı.
Soğuk da var.
…Charlie ve Delta kampları da dâhil.
Ama şunu diyeyim.
Kampları bizimki kadar iyi değilse bu gece işleri zor.
Bu kadar iyi olmayan her kampın şu an işi zor.
Hadi arkadaşlar. Pozitif enerjiyle ısınacağız.
-Bir dakikalık dans partisi! -Parti!
Parti burada.
Disko ışıklarından nefret ediyorum.
-Dans partisi -Bundan iyisi…
-Evet. -İşte bu.
-Ha şöyle. -Hadi.
Döktürmeden olmaz.
Dans partisi
-İşte böyle. -Evet, evet.
Bir dakikalık kalori.
9. GÜN - BULUTLU HİSSEDİLEN -8º - 02.21
Şu an hava çok soğuk.
Isınması gereken alan çok geniş. Ateş gece boyu yanmayacak.
Charlie Kampı'nın üçgen çatısı içeri fazla rüzgâr alınca
ateş de ateşi tekrar yakma umudu da söndü.
Tanrım. Yok ya. Ayaklarım çok ağrıyor.
Ve soğuğa karşı tehlikeli ölçüde savunmasızlar.
Julio acı çekiyor.
Şu an sadece bacaklarında değil, belinde ve karnında da spazmlar var.
Çok canı yanıyor.
Çetin cevizimdir ama bedenim bana şu an resmen bağırıyor.
Evet.
Akılalmaz bir şey.
Diğer takımlar nasıl dayanıyor, bilmiyorum.
9. GÜN - AÇIK -3º - 07.42
Bu daha önce deneyimlemediğim bir şeydi.
Umarım tekrar deneyimlemem de gerekmez.
Bri'nin ayrılması, hiç yoktan bir kişi kaybetmemiz
takıma bir darbe oldu.
Yiyecek, ateş, odun, vücut ısısı,
bunların hepsi çok önemli şeyler.
Bu unsurlardan biri eksikse bütün sistem çöküyor.
Dün gece de tam olarak böyle oldu.
Feci bir şey.
-Kıyafet, teçhizat, ekipman kısıtlı. -Evet.
Bambaşka bir hayatta kalma şekliydi, anlatabiliyor muyum?
Şeyi de hiç bilmiyorum… Soğuk ısırığı mı diye merak ettim.
Ben de ayak parmaklarımda ısırık mı oldu acaba dedim.
Daha önce bu kramplara katlandım ve bir şekilde geçtiler.
Ama dün gece geçmek bilmediler.
Ama ben Brooklyn'liyim. Doğma büyüme.
Ceza avukatıyım.
Sert bir adamım.
Gleason's Salonu'nda boks yaparken şunu öğrendim ki
ne kadar darbe alsan da ayağa kalkabilirsin.
Son darbe beni nakavt edene kadar ayağa hep kalkacağım.
Nasıl ısınacağımız konusunda yaratıcı olmalıyız.
Bilmiyorum.
Julio aynı anda iki savaş veriyor.
Özellikle de bu aşamada herhangi bir sebepten dolayı ayrılırsa
Charlie sakat kalır.
Cidden sakat kalır.
Bittiğimizin resmi olur.
Keşke oturabilsem. Gerçekten oturabilsem yani.
Ama buna izin veremem.
Kendime ve aileme daha iyi bir hayat kurmak için buradayım.
Harika bir karım, harika iki çocuğum var.
Ve her gün onları düşünüyorum.
Bu para öyle çok şeyi değiştirebilir ki.
Omuzlarımda çok büyük bir yük varmış gibi geliyor.
Bu da biraz sıra dışı da olsa son bir çabaydı,
ne bileyim, belki talih yüzümüze güler dedik.
Yani başka bir seçenek yok.
Takımı güçlü tutmak için elimden ne geliyorsa yapacağım.
Çok zorlayıcı bir süreç oldu.
Yani fiziksel anlamda zorlanmaya…
Kendime zarar veriyorum.
Evet.
Bu deneyim insana minnet duymayı öğretiyor.
Evet.
Buz.
BRİ'NİN ELENMESİNE KALAN SÜRE
Güneş.
Mis gibi D vitamini.
Dün gece soğuktu.
Ben aşırı üşüdüm.
Evet. Ayak parmaklarım hâlâ uyuşuk.
Evet ya. O rüzgâr neydi?
Rüzgâr feciydi.
-Komşumuzla güzel güzel sohbet de ettik. -Evet, ne güzeldi.
-Çok keyif aldık. -Güzel bir geceydi.
Evet.
Bir pijama partimiz oldu.
Ortamda başka bir kadının olması harika bir şeydi.
Yani… Ben üç kız kardeşle büyüdüm.
Barınakta öyle bir dişil enerjinin olması çok güzeldi.
Dinamiğin de biraz değiştiğini hissettim.
-Hızlıca bir konuşsak mı? -Tabii.
Ama şu an iki kişi kalan Alfa'ya katılmak için sormaya gidecek.
Umarım göz göre göre başarısızlığa ilerlemiyordur.
-Geceyi Bri'yle geçirince… -Evet.
…ve onu biraz tanıyınca
ve işte üstüne biraz düşününce
fikrim değişti biraz.
Takıma uyumlu. Kişiliğini sevdim.
Ben de.
Oraya giderse onların takımını güçlendirecek.
Ben de aynısını düşündüm.
Bri, Alfa'ya kaptırılmayacak kadar değerli biri.
Genç, atletik…
Ordudaymış, makineli tüfek nişancılığı yapmış.
Kafalarımız çok uydu.
Tekrar bir düşünüyorum.
Süper.
Sen de takımda kız istiyorsun.
-Kenara çekip fikrini öğrenmek istedim. -Sağ ol. Umarım bu bir rüya değildir.
-Evet. -Ama süper.
Çocuklarla daha konuşmadım. Onlara da danışmak istiyorum.
Hayır derlerse de saygı duyarım.
Evet, aynen. Ben de.
Çok heyecanlıyım.
Yani bunun gerçekten olma ihtimali, Bri'nin bizimle kalma ihtimali çok hoş.
-Bri, bize bir izin verir misin? -Evet, tabii ki.
Evet, geceyi Bri'yle geçirip üstüne biraz düşündükten sonra
fikrim biraz değişti.
Sizin fikrinizi bilmiyorum, sormak istedim.
-Beşinciyi almakla ilgili mi? -Evet.
Şu an çok iyi gidiyoruz, sağlam bir takım dinamiğimiz var.
Ama takımımıza yeni birini eklemek dengeleri değiştirebilir, berbat edebilir.
Onunla tanışana dek beşinciyi almaya çok karşıydım.
Başta sırf kız diye sevinsem de
ama Bri tek başına gayet iyi ilerlemiş.
-Takıma faydası olacak biri yani. -Evet.
Dün sekiz kilometre yürüyerek kendini kanıtladı.
Tanrı korusun, birimiz hasta olur da giderse
sonunda dört ya da üç kişi kalabiliriz.
Peki. Tamam. Beni de heyecanlandırdınız.
-Yiyecek toplar. İş yapar. -Evet. Aynen.
Biliyorum, ikimiz için de para mevzusu çok önemli.
Dün gece bunu düşündüm.
O fişekten sonra Alfa'da iki kişi kaldı. Oraya giderse takımlarını güçlendirecek.
-Daha uzun süre kalacaklar. -Aynen öyle.
Alfa'da bugün biri pes etse…
-İşleri biter. -Eşyalarını da biz alırız.
Üstüne konarız.
Ben varım ya. Beşinciyi almaya varım.
Alalım hadi.
Evet.
-Baksana Bri! -Bri!
-Selam. -Selam.
Hey.
Beşincimiz olmaya ne dersin?
Çok isterim.
-Yaşasın! -Oley!
-Gerçekten mi? -Evet.
Teşekkürler.
Artık Bravo'lusun bebeğim.
Bravo Takımı bana fikir değiştirdiklerini söyleyince
tarif edilemez bir rahatlama yaşadım.
-Sağ olun. -Dün gece seni çok sevdik.
-Ben de sizi. -O zaman kazanalım.
Yapalım bunu arkadaşlar.
Olay budur.
Çok heyecanlıyım.
Fikirleri niye değişti, tam olarak bilmiyorum.
Delta'ya da gitmiş miydin?
Evet. Birkaç gün önce tanıştık.
Onların takımı nasıl?
Epey iyi.
Hadi be.
Ama bence becerim, bilgim ve deneyimim
Bravo'nun büyük ödülü kazanması için gerekeni sağlayabilir.
O takımdaki herkesten daha fitiz.
En genç takım biziz.
En atletik takım biziz.
En çekici takım da biziz.
Orası da öyle şimdi.
Yaşasın Bravo!
Dün gece ayaklarım donduğu için defalarca kez uykumdan uyandım,
o kadar ki ayak parmaklarımın ıslanmış olduğunu sandım.
Titrememeyi zar zor engel oldum.
-Ben tüm gece titredim. Engel olamadım. -Evet. Korkunçtu.
Zach ayrılmak zorunda kaldığı için Tre ve ben artık iki kişilik bir takımız
ve…
Çok zor geçiyor.
Zifirî karanlıkta uyandım ve resmen dondum.
Hareket etmem şarttı.
Tre ve ben şu an bu yarışmada kazanması en ihtimal dışı duran kişileriz,
Odun kesmek için buraya geldim,
çadırı geçtiğim an dev bir rüzgâr dalgası hissettim.
İş çok fazla. Hava çok soğuk.
Çünkü çadır hangardan farksız.
Tüm yakacakları buraya getirip çadırın altına çömelmem gerekti
yoksa rüzgâr boynumu kıracaktı resmen.
Şu an sahip olduğum en büyük avantaj harika bir partner ve bol su.
Barınağa güzel eklemeler yaptık.
Daha iyi olabilirler tabii.
Tre'de de bendeki gibi mangal gibi bir yürek var,
tuhaf geliyor çünkü aslında ben kimseye güvenmem, inanmam, ama…
Ona güveniyorum.
Sonuna kadar.
Rüzgârı kesme işi nasıl gidiyor?
Gayet iyi.
Artık içeride çok daha az esiyor.
Tonia öyle çok güçlü biri olmasa da
belki inanmazsınız ama, balta bende olsa seçeceğim kişilerdendi.
Öne çıkıp "Yürekliyim, elimden geleni yapıp asla pes etmem" dedi.
Burada daha fazla ne isteyebilirsin ki?
Bu sincap tuzaklarını kurmayı bitirir bitirmez
istersen çıkıp gönlünce dolaşabilirsin.
Şahane. Senin için denizyıldızı da arayacağım.
Bulsan var ya… Sana taparım.
Tonia annem değil tabii ama o kadar yardımsever ve ilgili ki
bana öyle hissettiriyor.
Diğer tüm tarafları kapatmalısın ki tek seçeneği önden girmek olsun.
Adımını attığı anda tuzak devreye girecek.
Şeyi bilmek güzel olurdu,
tabiri caizse Bravo'nun aklından neler geçtiğini bilmek güzel olurdu.
Zach işaret fişeğini ateşledikten sonra
Tre ve ben Bravo'nun uğrayıp bizi bir kolaçan edeceğine çok emindik
çünkü güya bir ittifakımız var.
Ama ne gelen oldu ne giden.
Artık ittifaka ihtiyaçları yok
çünkü onlar dört kişi, bizse iki.
Seni yakalayacağım dostum.
İçimde birçok kişinin bizi av gibi görmeye başladığına dair bir his var, ama…
Ben kurt gibi hissediyorum.
Bence birçok kişiyi şaşırtacağız.
Joey ormanda dal toplarken
Meghan tıbbi değerlendirme talebinde bulundu.
Tedavi görmeyi tercih etmediği sürece yarışmada kalmasına izin verilecek.
-Merhaba Meghan. -Selam.
Sağlık görevlisi istemişsin.
Evet, lütfen. Bazı sorunlar yaşıyorum.
Pardon, gözüm yaşarıyor
çünkü çok yorgunum.
Şöyle, muhtemelen yedi sekiz gecedir
çok az uyuyabiliyorum.
Vücuduma ne olduğunu hissediyorum. Çok hızlı kilo kaybediyorum.
Şu son sekiz günde muhtemelen 250 kalori almışızdır.
Vücudum ısınamıyor.
Yani sorun şu ki, kendini ısıtamıyor bence.
Geceleri aşırı üşüyorum. Dayanılır gibi değil.
Artık dün gece şu yüzden endişelendim, şu iki parmağımda soğuk ısırması olmuştu.
Antarktika'da Vinson Dağı'na tırmanırken olmuştu,
o zamandan beri hiçbir sorun yaşamadım.
Ama parmaklarım ağrımaya ve zonklamaya başladı,
yani sorunum tetikleniyor, bu da endişe verici.
Aconcagua'da kasırgadan farksız rüzgârlarda bulundum.
Alaska'da Denali'ye tırmandım.
Everest'te iki ay geçirdim. Antarktika'ya gittim.
Ama çıktığım keşif gezilerinde yanımda inanılmaz bir ekipman oluyor.
Güvenli bir çadırda,
eksi 40 dereceye dayanıklı uyku tulumunda uyuyorum.
Sıcak yemekler yiyorum.
Uyuyup vücudumu dinlendirebiliyorum.
Sence bizim kontrol edebileceğimiz en önemli sorunun ne?
Sanırım sağlık durumumun devam etmeme elverişli olup olmadığı.
Sanırım…
Galiba vücudum bana devam etme diyor.
Allison'dan Dan'e. Dinlemede misin?
Evet, tamam.
Kuzeydeki herkes Charlie Kampı'na.
Pardon, müdahale etmem gerek.
Ne oluyor?
BİRAZ ÖNCE
Dün gece diğer tüm gecelerden farklıydı. Açık ara en soğuk geceydi.
Bir türlü ısınamadık.
Meghan çok zorlandı.
Ve tabii ki buna bir de…
-Julio, doktor çağırayım mı? -Hayır.
-Allison'dan Dan'e. Dinlemede misin? -Evet, tamam.
Kenya'yı röportaj yerine yollar mısın?
Evet. Tabii ki.
Pardon, müdahale etmem gerek.
Julio spazm geçiriyor.
-Ya, Julio… -Araç gerekli.
Tepki veriyor.
Julio bayıldı. Evet, Julio bayıldı.
Sincap temizlemek memleketi hatırlattı.
Keşke bizimkiler de sizinkiler gibi büyük olsa.
Bizim orada tilki sincabı vardır. İki tane oldu mu yeter.
İki tane yeter.
-Bir tane daha yakalar mıyız? -Evet, hava aydınlık.
Bence duruma uyanmaya başladılar.
-"Ed niye hiç yazmıyor?" falan diyor. -Aynen. "Fred nereye gitti?"
Hâlâ herkesle bağ kurma aşamasındayım.
-Temizlediğin için sağ ol. -Temizlemek hoşuma gidiyor.
Bana da meşgale oluyor, aylaklıktan kafayı yemiyorum.
Bazen sinir zıplatabiliyorum çünkü çok talepkârım.
Ve baskının büyük olduğu anlarda dizginleri ele alıyorum.
Çünkü mutfak böyledir.
Ben böyleyim. Gıcıklığına yapmıyorum.
Burada ayakta kalıp yarışmayı kazanmak için yapıyorum.
Çünkü hedefimiz final.
Kimse hastalanmasın, susuz kalmasın diye uğraşıyorum.
O yüzden deniz suyundan tuz yapmaya karar verdim.
Gördüğünüz gibi bu su çok kirli ve…
Ben tuzum kirli olsun istemiyorum.
Bu yüzden suyu süzeceğiz.
İpim yoktu, ağaç köküyle bağladım.
Bir yün atletimi feda ettim.
Bundan muhtemelen 6 ila 15 gram kadar bir tuz elde edeceğiz.
Natürel yaşama ilgi duyup gıda ve şifa ilişkisini anladığım için
tuzun yaşam için önemini biliyorum ve tuz olmazsa… Mesela kaslarım gergin.
Önce bir fokur fokur kaynatıp
sonra suyu tam çektirmediğimiz bir ısıda kaynatmaya devam ediyoruz ki
kristalleşip tencerenin dibine yapışmasın.
Ve deniz tuzumuz hazır.
Böylece yemek pişirip takımın gönlünü hoş tutacağım.
Kaslarımıza iyi gelecek.
Vücudumuza elektrolit girecek, yemeklerin tadı yavan olmayacak.
-Çeşnimiz var. -Lezzet verecek.
-Ben çeşni severim. -Evet.
Eric takımdaki herkesle didişse de
Şef'in hakkını teslim edeyim,
takımın keyfi yerine gelsin, karnı doysun diye uğraşıyor.
Çok terliyorum, tuz bana lazım.
Hepimizin en azından biraz sağlıklı hissetmesine yetecek kadar var.
-Evet. -Evet.
Charlie Kampı'nda Julio'nun kas spazmları dinince
diskalifiye olmasına sebep olacak tıbbi tahliyeye gerek kalmadı.
Genelde geceleri oluyordu ama az önce de oldu.
Sırtıma vurdu.
Karnıma da vurdu ki daha önce hiç olmamıştı.
Ne olduğunu anlamadım.
0'ın acısızlığı, 10'un hayatının en kötü acısını tarif ettiği bir ölçekte
yaşadığın rahatsızlığa kaç verirsin?
20 falan veririm ve acıya dayanıklıyımdır ama bu akılalmazdı.
Ne kadar su içmiştin?
Toplamda yarım litre civarı.
Yedi buçuk günde muhtemelen 250 kalori falan aldık.
Düzgün beslenme ve elektrolitler olmayınca
Julio'nun dehidrasyonu sadece su içerek engelleme yetisi büyük ölçüde azaldı.
Şiddeti artıyor gibi geliyor.
Korkum krampların ilerlemeye devam etmesi.
Daha da kötüsü, soğuk hava kramplarını iyice tetikliyor
çünkü vücudu kas kasılmalarıyla kendini ısıtmaya çalışıyor.
Acil bir tıbbi tahliyeyi şu an için gerekli görmüyorum.
Peki.
Ama fişeği ateşleyip ateşlememek sana kalmış.
Pekâlâ.
Julio, dayanabilecek misin dostum?
Uzun uzadıya düşündüm.
İçtenlikle buna karar verdim.
Yaşadığım tıbbi sorunlardan ötürü fişeği ateşlemeye hazırım.
Vay be.
-İçim rahat. -Yani öyle bir şey ki…
Lanet olsun. Vücudum iflas ediyor.
İstiyorum ki devam edeyim ve…
-Ben de. -…durumu tersine çevirelim.
Ama vücudumun dayanabileceğini sanmıyorum.
Bu kadar erken ayrılacağımı
asla hayal etmezdim.
Kahretsin ya.
Ah be.
Önce Bri gitti, sonra Julio, sonra da Meghan.
Ve bunların hepsi 24 saat içinde oldu.
Tabii ki çok moral bozucu.
40'lı yaşlarımda öğrendiğim bir şey var,
bir şey vücuduna zarar veriyorsa onu bırakman gerek.
Bazen yapabileceğin en güçlü, en cesur, en azimli şey
ne zaman "Durmalıyım" demen gerektiğini bilmektir.
Bu pes etmek değil.
Aslında bunu yaparak kendimi kalıcı sakatlıktan kurtarıyorum.
-Joey, yani… -Seni geride bırakmak istemiyoruz.
Seni kötü durumda bırakmak istemiyoruz.
Ağlama.
Şu anda ne olduğunu bilmiyorum.
Takımın paramparça olduğunu görmek
lastikleri çıkan bir arabayı seyretmek gibiydi.
Üç teker üstündeydik,
derken iki lastik daha patladı ve ben şimdi
yerinden çıkmış, kontrolsüzce yokuş aşağı yuvarlanan tek tekerim.
Devam edemeyeceğim için çok üzgünüm.
Ya, hayır.
Charlie'de son kalan kişi olduğuma inanamıyorum.
Galiba Charlie'den fişek geliyor.
-Ben de orada ayakta insanlar görmüştüm. -Evet.
-Aralarındaki mesafe de eşit. -Evet, fişeği ateşlemek üzereler.
Brooklyn sert yerdir.
İnsanı dirençlidir, haşindir.
Ben de buraya içimdeki o sert Brooklyn'liyi uyandırıp geldim
ama Alaska bir canavar.
Alaska başka.
Güzelliği göz kamaştırıyor,
acımasızlığı da insana burada şu kadar küçük olduğunu hatırlatıyor.
Meghan "Dünyada tırmanmadığım dağ kalmadı, yani sıkıntı yok.
Evim var. Param var. Burayı da bir denedim" diyor.
Julio da benzer durumda. "Benim paraya ihtiyacım yok ki" diyor.
Ama ben bunca zamandır mücadele ettim, etmeye de devam edeceğim.
Kazanmak için buradayım.
-İşte! Hem de iki tane! -Aman Tanrım.
İki tane atıldı!
Kahretsin!
Ciddi misin? Sevinme. Belki yaralanmışlardır.
Fişek.
-Fişek. -Fişek.
Fişek!
-Yaşasın! Fişek. -Bizim karnımız tok!
Onlar döküledursun, bizim karnımız tok.
Evet, dün geceki fırtına işte… Ben sana dedim, fırtına feciydi.
Ahım çıktı işte adiler. Dün sevinmeyin demiştim.
Bakın, ne oldu.
Takımlarda kim kaldı, bilmiyorum.
Kafam karıştı.
Neler olduğunu öğrenmek için beklemekten başka çarem yok
çünkü merak ediyorum.
Galiba Meghan.
Ve Julio.
Sapır sapır dökülüyorlar.
Ben ne dedim?
-Evet. -Ben ne dedim?
-Vay. -Bildin.
Charlie'den atılan fişekleri görünce kendimi acayip haklı çıkmış hissettim.
Charlie Takımı'ndan ayrılarak doğru kararı vermişim.
Tanrım.
Charlie artık yok.
-Charlie artık yok. -Evet.
Joey şimdi muhtemelen Delta'ya girmeye çalışacak.
-Umarım akşama bir fişek daha görürürüz. -Gidiyorlar.
Biliyorum ki Joey koyu boydan boya yürümeye kalkışmayacak.
Delta'ya gidecek.
Gerçi Delta'da olmayan hangi becerisiyle onlara fayda sağlayabilir, bilmiyorum.
Çünkü gördüğüm kadarıyla becerileri odun ve tüy çubuğu kesmekten ibaretti.
Bunun dışındaki donanımını bilmiyorum.
Güle güle.
Yaşasın be.
Dev haklı çıkmış hissediyorum.
-Aferin. -Hamlen doğruymuş.
Tanrım.
Charlie Takımı dağıldığı için Joey 24 saat içinde başka bir takıma katılmalı
yoksa o da fişeği ateşlemek zorunda kalacak.
Zaman daralıyor.
Ve ben bu parayı
istemiyorum.
Ben bu paraya muhtacım.
Ve kazanmak için her şeyi yapacağım.
Selamlar!
Selam. Misafirimiz var.
Misafirimiz var çocuklar.
Alt yazı çevirmeni: Ünal Ataman