Kumusta!
Hello. May bisita tayo.
May bisita tayo, guys.
Hello.
-Hello. -Hello. Kumusta ka?
Hindi gaanong okay ngayon.
Noong lumapit ako sa Delta,
nawala ang excitement sa katawan ko.
Nakita ko 'yong camp nila. Sobrang ganda.
-Halika. -Kumusta?
-Pasok, i-enjoy mo ang init. -Talaga?
-Pasok na, magpainit ka. -Kuwentuhan?
Oo.
Baka 'yong mga asset ko,
hindi gano'n kahalaga gaya ng naisip ko.
Dapat maganda ang sales pitch ko
kasi kung di ko makumbinsi ang Delta na may maibibigay talaga ako sa kanila,
baka gumamit din ako ng flare sa susunod na 12 oras.
Kahapon, si Bri, bigla na lang siyang may naisip,
pagkatapos, kumalas siya.
Naglakad na lang siya papuntang Alpha.
-Wow. -Oo.
Tapos kami parang, "Ay, wow. Okay. Ganyan ka pala."
Siya ba 'yong nag-flare?
Siguro.
A.
Pero…
Kami ni Julio at Meghan na lang.
Pero si Julio, nawalan siya ng energy, pati na rin si Meghan.
-At lumamig kagabi. -Oo.
Kaya…
ako na lang ang natira.
Kaya may proposal ako.
May kit ako para sa isang buong team.
Ang sinasabi ko, kung gusto n'yo pa ng palakot, kutsilyo, tarp, lahat.
Puwede kong dalhin dito.
Maghahanap ako ng pagkain. Gagawin ko ang trabaho ko.
Kaya kong mag-bow hunt.
Kaya kong magtrabaho, gano'n.
Kailangan ni Joey ng tulong.
Pagod siya, nilalamig, at gutom.
Mula sa unang araw, committed ako sa team ko,
pinapalakas ko sila.
Pero maraming malalaking responsibilidad ang nasa balikat ko.
Pero gano'n ang laro, e.
Kung di kayo handa, di namin kasalanan.
Dapat naayos na 'yon ng team
sa mga unang araw pa lang dito.
Paano kayo kumakain?
Pakiramdam mo ba, nanghihina ka na talaga o…
Ako? Marami pa akong calories, marami pang gas sa tangke.
Ayaw naming makita kang ganyan, na nawalan ka ng team.
Nakakainis 'yan lalo na kung malakas ka pa.
Pero kung iisipin, nandito tayo para maglaro.
Oo.
Wala siyang sinukuan. Ang team niya ang sumuko.
Pero madadagdagan ang pakakainin namin.
Wala akong makitang magandang maidudulot no'n.
Pero eto ang deal.
Wala ako…
Ayaw ko ng mga ultimatum at mga gano'n,
pero 'yong pera…
Malaki ang maitutulong no'ng pera sa pamilya ko.
'Yon ang dahilan kung bakit ako nandito.
Ano kasi, malaki 'yon, e.
Ilang beses nakunan ang asawa ko.
Ilang beses siyang inoperahan. Nakakatakot talaga 'yon.
Oo.
Kami ng asawa ko,
ang dami naming binayaran.
Ang ano talaga…
Oo, ang unfair no'n.
Ang hirap na makita siyang gano'n.
Desperado talaga siya na manatili sa laro.
Medyo nalungkot ako para sa kanya.
Mahirap makinig kasi, malamang, tatanggihan lang namin siya.
Minsan kailangan mong maging masama.
Ang larong 'to kasi isa sa mga chance
na puwedeng maging dahilan para makabagong kami ulit.
Malaking pagbabago ang madadala nito sa pamilya ko.
Oo.
Gano'n ang kuwento ko.
Maiintindihan ko naman ang desisyon n'yo.
Kaya…
Bigyan mo kami ng ilang minuto.
-Pag-uusapan namin 'to. -Oo. Siyempre naman.
Ipapaalam na lang namin sa 'yo.
Siyempre, guys.
Salamat sa pakikinig.
ISANG PATAKARAN LANG
DAPAT KABILANG SA ISANG TEAM
PARA MANALO NG ISANG MILYONG DOLYAR
Nagsisibak, opo, sir! Ginagawa ko na!
Pagod na pagod ang katawan ko, pero ang ganda ng kondisyon ng utak ko.
-Ayos 'yan. -Ayos.
Parang first day lang.
Masaya ako. Nakakapagbiro.
Madali lang talaga akong mapagod.
Mabuti kang tao, Drake.
Ayoko lang na may nahihirapan. Ako naman, maganda ang performance ko.
Kinakaya ko ang ilang bagay.
Ayaw ko lang talagang makakita ng nahihirapan.
-Oo. -Ayoko no'n!
May plano ako.
-Boy! -Plano kong kumuha ng panggatong.
-Tinawag mo 'kong "boy"? -"Say hello to my little friend!"
Parang machine gun, dude.
Impressed talaga ako sa willingness ni Drake na tumulong.
Pero ang daldal niya minsan.
Parang pang-locker room na usapan…
Dahil doon, mas naa-appreciate ko ang pamumuhay namin sa bahay.
Pero gusto ko talaga maging pasensiyosa, mapag-unawa at, sana,
babalik 'yon sa akin at maging gano'n din ang iba sa akin.
-Miss Bri. -O?
Kumusta 'yong tubig?
-Ayos naman. -Gusto ko sanang maghugas ng kamay.
Ang dumi niya.
Parang top-dog syndrome.
Gusto nila, sila ang pinakamaingay, 'yong pinakaabala.
Parang di naman talaga maganda sa team 'yon.
Kumusta ang kuko mo?
Di 'yong maarteng, "Kumusta ang kuko mo?"
Pero 'yong…
-Puno ng putik kasi naghanap ako ng clam. -A.
May mga sugat din.
Oo. 'Yong unang dalawang daliri ko, meron.
Gusto kong gamitin 'tong tubig…
-Kumain din ako ng higanteng slug. -Gusto kong gumawa ng self-care wash.
-Teka lang. -Walang gustong kumain…
-Teka lang. -Inihaw ko saka kinain.
Pakihinaan naman. Nag-uusap kami dito.
-Oo. -Salamat.
Sorry.
Masayang may friend na babae.
Nang sumali si Bri sa grupo, feeling ko, mas pinakikinggan na ako.
Naramdaman ko na medyo nag-iba ang dynamic.
Feeling ko, mas bagay na ako sa Bravo.
-Bagay na bagay ka dito. Ako naman… -Salamat.
Sa totoo lang, masaya talaga ako na nandito ka.
Ako din. Sobra.
Kaninong maroon na medyas 'yon?
Akin. Wag mo nang isipin 'yan. Kukunin ko 'yan mamaya.
Di mo naman ginamit 'yon sa kung anong kababalaghan, 'no?
Tulad ng?
Ang mga lalaki dito, katulad lang sila ng mga lalaki sa military.
Tubig galing sa glacier sa Alaska.
Binasbasan 'to ng isang Eskimo medicine man.
Pero si Emily, mas malambing magsalita.
Nahihirapan talaga siya minsan na maglabas ng nararamdaman niya.
Pero dapat strategic ka sa social dynamic.
Dapat mag-adapt ka sa kung anong meron ka,
tapos makipagkaibigan sa mga tao sa ganitong sitwasyon.
Maghahanap pa ako ng dagdag na magagamit na panggatong.
-Kita tayo mamaya. -Okay. Bye.
NATITIRANG ORAS BAGO MATANGGAL SI JOEY
Pagkatapos ko silang makausap,
nawalan ako ng pag-asa.
Parang walang paraan na tumagal dito.
Alam mo 'yon, naisip ko na baka di ako kailangan ng Delta.
Na baka kapag pumunta ako sa Bravo, gano'n din ang sabihin nila.
Sa puntong 'to, palaboy-laboy lang ako,
pagala-gala, hanggang mawala.
Mahirap 'to.
Di ko alam ang gagawin.
Parang tapat naman siyang tao.
Nagdesisyon tayo kahapon na wala tayong tatanggapin.
Oo nga.
Mukhang maganda ang lagay nila.
Kaya, naisip ko…
Puwede din akong pumunta sa Bravo.
Ayos. May napagkasunduan na tayo?
-Oo. -Oo.
Sige.
Handa na kami.
Pasok na dito.
Mabilisan lang 'to.
Kung iisipin talaga,
laro 'to.
Nandito tayo para maglaro at manalo.
Alam kong bago ka pa lang nagkapamilya, magagamit mo ang pera,
at alam kong sinabi mong madadala mo 'yong mga gamit at kung ano pa,
pero lima kami, at isang tiyan lang ang madadagdag.
Ayaw naming maging walang awa o kung ano,
pero siguro, dapat bumalik ka sa camp mo.
Dalhin mo dito ang mga gamit.
Seryoso?
Magiging malamig. Okay lang sa 'yo magyakapan?
Oo.
Gawin na natin!
-Oo. -Ayos!
-Di kami makahindi, bro. -Pare.
Kung di 'to game board, tutulungan ko pa din siya.
Bakit mo iibahin ang pagkatao mo para lang manalo sa laro?
Naa-appreciate ko talaga kayo. Sinasabi ko.
Ako talaga 'yong gustong humindi,
pero no'ng narinig ko siyang magsalita,
nag-iba ang pananaw ko.
Kinailangan kong aminin na mali ako.
Uy. Magpapakatotoo lang ako sa 'yo.
Sabi ng attitude ko, "Ayoko, di ako papayag."
Pero nang nagpakilalahan tayo, sabi mo, "May mga anak ako."
Ako naman parang, di kita mahihindian, bro.
Sana hindi ko pagsisihan ang desisyon ko na isali siya sa team,
at sana tama ang ginagawa namin.
Babantayan ko na lang siya.
Sabi na, mananalo tayo.
-Oo. -Ito ang winning team.
-Mananalo tayo. -Ito na ba?
-Hanggang sa dulo, oo. -Oo.
Para sa akin, sa pamilya ko, asawa at dalawang anak ko…
Welcome sa Team D.
Malaki ang utang ko sa kanila.
Pero lahat tayo naglalaro, ng sarili nating game.
Di ako makapaniwala na nakumbinsi sila ng pakiusap ko.
Parang natawid ko ang bangin ng kamatayan
at nakarating ako sa kabilang side.
Mahalagang sandali 'to na, malamang, hindi ko makakalimutan.
Nasa game board pa rin ako, pare.
Nasa game board pa rin ako.
Magpapakatotoo ako.
'Yong oras ang pinakamahirap na problema.
Mahirap talaga kung di mo alam kung anong oras na.
Nagugulo talaga ang utak ko.
Sa totoo lang, late ako sa lahat.
Dahil sa nandito ako, oras ang isa sa mga pinakana-miss ko.
Kaya, pambihira.
Confident talaga ako na kami ni Tre, tatagal hanggang dulo.
Mananalo tayo.
Oo, walang duda.
-Tama. -$500,000 kada isa sa atin.
Oo.
Grabe.
Oo. Ang laking numero.
Lahat, may dahilan kung bakit sila nandito.
Pero sinisigurado ko na kami ni Tre ang may pinakakailangan no'n.
Sige. Tingnan natin ang mangyayari.
Kung makakabangon ako.
Gagawin ko ang lahat
para mangyari 'yon.
Kinaya ng tatay ko ang dalawang balik niya sa Vietnam.
Kakayanin ko din, kahit gaano pa katagal.
Maghahanap ako ng alimasag.
Parang di ako makakahanap.
Pero kung mas maghahanap ako, mas marami kaming mahahanap.
Wala dito.
Wala.
Baka hindi na season ng alimasag.
Gusto kong bigyan ng magandang buhay ang pamilya ko.
Babayaran ko ang utang sa property ng nanay ko
para di na kami mag-alala na mawala 'yon.
Kailagang kumain ng team ko. Sorry, friend.
Pareho kami ng napagdaanan ni Tre sa buhay.
Kinailangan niyang magsipag talaga at ipagtanggol ang sarili niya kagaya ko,
at lagi niyang ginagawa ang lahat para maging mabuting tao.
Nawalan na ako ng tirahan.
Ilang beses nang nawala sa akin ang lahat.
Natutunan ko na walang maghahanda sa 'yo sa susunod na hakbang.
Dapat gumising ka at gawin mo.
Hindi 'to para sa akin.
May pamilya ako na kailangan ng tulong.
Kaya mo 'yan.
Ayaw kong maghirap araw-araw ang pamilya ko.
Maliit na bagay lang 'to.
Kaya mo 'to. Sige. Sige lang.
Kami ni Tonia, kailangan naming manalo,
dapat manalo kami,
at mananalo kami.
Buo ang loob ko.
Dapat makarating ako sa dulo.
Maaliwalas ang panahon at walang ulap sa horizon.
Nagpasya ang Team Delta na mag-trek nang tatlong kilometro sa dalampasigan
para makuha ang supplies na iniwan ni Joey at ng Team Charlie.
Ang sakit na ng mga paa ko. Kumikirot.
Kaya dito na lang ako, kung okay lang.
-Sige. Gawin na natin. -Sige. Tara na.
Ingat kayo.
Matagal nang may problema ang binti ko.
Wala nang pag-asa 'to. Wala nang cartilage.
Dahil kasi di ako nag-ingat noong nasa military pa ako.
Kailangan ko ng knee replacement.
Di binayaran ng VA, e.
Kung kami ang mananalo,
makakatulong talaga 'yong pera.
Grabe na matagal mo ding pinagtrabahuan 'yong lugar,
tapos iiwan mo lang nang basta-basta, alam n'yo 'yon?
Pero tingnan mo naman.
Oo nga, e. Upgrade talaga 'to.
Kay Eric ako mas napapalapit.
Magaling siya. Malakas. Parang kalabaw.
At kapag kasundo ko si Eric, ibig sabihin, protektado ako sa Delta.
No'ng nakasali na ako sa team, naisip ko, "Gusto kong protektahan niya ako."
-Mas magaling ang mga tao sa amin. -Oo. Tapos mas cohesive kayo.
Madaldal si Joey. Mahilig siya makipag-usap. Gusto ko 'yon.
Minsan masama ang dating ko sa mga tao, kaya natutuwa akong may nakakausap ako.
Medyo matagal ko nang di nakakausap ang ibang team members.
Maganda ang bonding no'ng dalawa.
Oo. Kailangan ni Eric 'yon.
Tama.
Oo. Baka lumakas ang morale niya at maging kalmado siya.
Sa ngayon, ngayong nandito si Joey,
mas okay si Eric.
Magiging problema pa ba siya?
Oo, kasi walang nagbabago nang isang gabi lang.
Kung gutom ka, pagod, kung miss mo ang kamag-anak mo,
mas lalala pa 'yon.
Ano ba kayo, guys?
-Bilisan n'yo, okay? -Okay.
Ewan ko sa 'yo.
Mabuting tao si Eric. Gusto ko talaga siya.
Pero may problema sa kanya na di ko alam ayusin.
Oo nga.
Sana mas makatulong si Joey sa pagbalanse sa kanya kumpara sa 'tin.
Baka malakas tayo ngayon.
Oo. Sa lahat ng aspekto.
Pero sa larong 'to, tayong lima, pantay nating paghahatihatian 'yong pera.
Tama.
Mula apat, naging lima na kami. Mas konti ang matatanggap natin.
Dapat patunayan naming may silbi kami.
Ewan kung bakit tuwing makakarating ako dito,
naiisip ko na okay ang isda do'n.
Oo nga.
Mukhang gano'n, e.
Ako din.
Gagawa ako ng fish soup.
Nakatingin ako sa lupa, naghahanap ng mga hook.
Oo.
Kokompletuhin no'n ang araw ko.
May pananampalataya ako.
Di ako titigil sa pagdasal ng mga bagay na kailangan natin.
Di naniniwala ang ibang taga-Delta do'n.
Pero sa klase ng buhay at hamon na ibinigay sa akin,
sumandal talaga ako sa Diyos at sarili kong paniniwala para makalampas.
Anak ng.
Ano 'yan?
Gusto n'yo ng isda?
Aba, a.
Tingnan mo nga naman.
-Buhay pa. -Buhay pa?
Buhay pa.
-Grabe. Tinangay na lang dito. -Oo nga.
-Blessing 'yan. -Dapat ba, irolyo natin?
-Naku, pare. Nice. -Ano ulit ang pinag-uusapan natin kanina?
Pare, pag nakakuha tayo ng isda.
-Alam mo ang sinabi niya? -Oo, pare.
-"Ayos 'yon." -Alam mo na.
-Ilagay natin sa… -Ilagay natin kung saan.
-Sa damuhan? -'Yong malalaman natin kung nasaan.
-Oo. -Banda doon.
Alam ko na kung saan ko ilalagay.
Grabe talaga, pare.
Unang isda natin.
Sa puntong 'to, 'yong mga nangyayari sa team na 'to,
di ko na maintindihan.
Buhay na isdang naanod sa pampang?
Paano nangyari 'yon?
Perfect d'yan.
-Okay na. -Ang ganda ng umaga natin. Ayos, baby!
'Yong manifestation na sinasabi ni Joseph, 'yong paniniwala niya
sa pinaniniwalaan niya,
kahit pa ayokong marinig 'yon sa lahat ng oras,
may nakikita akong mga senyales.
Sige. Tara na.
Fresh na fresh 'yong amoy.
Sabi mo lang, "Uy, isda."
Ako naman, anak ng ****, pare.
Maiiyak na ako, pero…
Di mo naiintindihan, kung paano nangyayari ang mga gano'n.
-Grabe. -Nakakabaliw.
Nakakabaliw talaga.
Akalain mong mangyayari 'yon?
Akalain natin?
Susubukan kong gumawa ng pala
para mas madaling maghukay para sa mga clam.
Dapat may magamit tayo para maghukay imbes na ang mga kamay natin.
Gagawan ko ng shape ang handle.
Gusto ko na maganda at rounded.
Kumusta 'yong pala?
Magiging okay 'to.
Mabilis akong napapagod.
Wag mong pilitin ang sarili mo.
Makakakuha ako ng maraming clam kahit wala pa 'yan.
Sana hindi kayo mabigatan dito.
Magagamit n'yo 'to.
Iniisip mo pa din bang mag-hunting o…
Ewan ko.
Okay na 'yong clams,
pero kung gusto naming maging malakas talaga kami
at magtagal,
kailangan naming mag-hunt para makakuha ng protein.
Gusto ko ring gumawa ng kutsara.
Ewan ko, par.
Importante din kasi
na masiguro natin na sapat ang vitamins at minerals na nakukuha natin,
hindi lang clams.
Makikita natin.
Kami ni Sammy, nagfo-forage kami.
-Conk fungus? -Oo.
Makunat talaga 'to, e.
-Nakakain na ako n'yan. Sobrang sarap. -Sobrang sarap nga.
-Oo. -Masustansiya din.
Maghanap ka ng bitter cress.
Naghahanap na.
Tumutulong si Bri na maghanap ng maliliit na hayop.
Pero sana, 'yong iba sa team,
magtrabaho din para maging sustainable ang ganito.
Kumusta ka na?
Di ako nakatulog, pero ang sarap na makapagpahinga.
Ingat. Tinatapakan mo 'yong pansindi.
-Sorry. Kasalanan ko. -Okay lang.
Uminom ako ng puting abo na hinalo sa tubig.
Sana makatulong 'yon na makatae ako.
-Ayos. -Seven days na kasi.
Pre, ang lamig dito.
-Sobrang lamig nga. -Sobrang lamig.
Ayos 'yong pala mo, a. Puwedeng tumulong?
Sige lang, 'tol. And'yan ang palakol.
Ayos.
Di pa ako nakakagawa ng pala.
Ginagawa ko na lang.
Gawin mong mas maliit para di masyadong mabigat.
Okay na 'ko. Kaya ko na 'to.
-Muntik mo nang matanggala ng dulo. -Naku.
Natapyasan mo din ang handle. Okay lang.
Puwede mong bawasan nang malaki dito.
Pero ang risk, baka maputol 'yong handle. Di na natin matanggal.
-Di na natin matatanggal. -Di maganda 'yon.
Ewan ko.
Gusto kong makita pag natapos 'yan.
Kulang yata ng kaalaman sa bushcraft 'yong mga taga-Texas.
Hay, naku.
Bro, makikipaglaban ako sa oso.
Tingin ko, mangyayari 'yon bukas.
Ang problema, kung nandito ka, dapat may plano ka.
Pero sa ngayon, nagsasayang ng oras ang mga lalaki.
Nagsasayang ng calories at energy sa walang kuwentang pala
ngayong marami naman kaming clam.
ayos 'to.
Kinakabahan ka na parang papaluin talaga kita?
Parang sagwan.
Naku.
Nilakasan talaga ng ***** ***** 'to. Nilakasan talaga.
Nilakasan ko talaga.
Naman.
Naku po.
Nakikita ko na.
Ayan na, ang Camp Charles.
Nandoon.
Nandito lahat, baby. Hay.
-Bro, ang pangit n'yan. -Alam ko.
Di kayo protektado sa hangin.
Oo nga, e.
Nahirapan siguro kayo na magbitbit ng panggatong dito.
'Yon nga ang problema. Dapat magdala dito ng malaking kahoy.
Di ko alam kung ano pa ang magagawa namin.
Kung titingnan ang Charlie Camp, makikita mo na ilan sa kanila,
kulang ang survival skills.
Ang camp na 'to parang ginawa para pahirapan kayo.
Oo. Siguro, sumuko na ako.
Kahit sino, susuko dito, bro.
Aray naman.
Grabe 'yong experience.
Unang beses kaming kumain no'ng umalis si Bri. Pitong clam.
Mga 250 calories lang siguro.
Mula noong umpisa.
No'ng umalis si Bri, nakakababa ng morale.
Talaga. Malaki ang epekto no'n.
Ang totoo, nawalan talaga ako ng gana
kasi pumunta ako dito na gustong maka-doubles, triples, at homeruns
at kung pupunta ka dito, lalaban ka lang nang lalaban.
Bihira lang ang mga panalo.
Di mapagbuklod ni Joey ang team niya.
Di sila makagawa ng apoy. Di nila magawa ang ganito, ganyan.
Ang pangit ng shelter.
Parang ang gulo-gulo lang.
Napaisip ako kung survivalist nga si Joey.
Kung empleyado kita, tinanggal na kita.
Pare, ang haba pa ng lalakarin natin. Baka gusto n'yo nang mag-move on.
-Napapasok na 'ko ng hangin. -Oo, dapat gumalaw na tayo.
Tama.
'Yong Charlie, naku… Maiisip mo talaga kung gaano kaimportante ang teamwork,
pero 'yong magka-skills para maka-survive, mas importante dito.
Kaya 'yong pagkuha kay Joey, baka hindi magandang desisyon 'yon.
Sige, Charlie. Paalam na.
Leche.
Ang bilis bumaba ng tubig, a.
Oo nga. Mataas kasi 'yon tuwing umaga, e.
Nasaan na 'yong isda?
Sa susunod na cove siguro.
-Parang di naman gano'n kalayo. -Sa susunod na cove.
Oo, nando'n.
-Nakikita mo ba? -Hindi.
Baka mas malayo pa, pero baka nandito.
Ano ba? Kasalanan n'yo 'to.
Hindi, a. Di mo kami dapat sisihin.
Oo, puwede.
Dapat nilagay natin sa may landmark.
Oo, dapat nagpatong-patong tayo ng mga bato.
Ng pananda.
Pucha.
Uy, kayo. Masyado na tayong matagal sa laro para magkaganito pa.
'Yong team, kami ang sinisisi ni Joey dahil sa nangyari.
Dapat mag-ingat kayo.
Tingin ko, kaming lahat ang may kasalanan,
pero medyo pinagtutulungan nila kami.
***** *** naman.
Dapat mag-ingat sa sinasabi sa team ko.
Alam kong masama ang loob n'yo, pero lahat tayo may kasalanan.
-Oo. -Kinuha kaya ng ibon?
-Baka may ibong kumuha. -Sigurado.
Tanga.
Lintik na isda 'yan.
Sa pagkakaalam ko, dapat kunin mo lang ang nasa gitna.
Lulutuin mo na ang ibang parte, at lahat ng mga paa, may karne.
Nagpakulo kami ng isang suso at starfish.
Kumakalma ang katawan mo at nagre-relax habang nginunguya mo 'yon.
Mararamdaman mo talaga, at ang sarap ng feeling.
Ang totoo, masarap siya.
Talaga? Mabuti naman.
Masarap, totoo. Malasa siya.
Ewan. Kung magsusuka ako dahil dito, lagot na talaga ako, alam mo 'yon?
Sabi Tre, natutuwa siya sa kinalabasan ng pagkain.
Okay talaga. Hindi na masama.
Hindi siya masarap, pero nagpapalakas ng morale.
Di na masama.
Sa tingin mo, bakit tuloy-tuloy lang siya kahit apat lang ang kamay niya?
Kasi nawalan tayo ng tao, pero marami pa rin tayong nagawa.
Alam mo na. Naghati-hati pa rin tayo sa trabaho.
Inaasikaso natin ang apoy.
Kumuha tayo ng panggatong,
naglagay ng mga patibong, inayos natin ang mga bagay dito,
kaya makakatulog tayo nang mahimbing.
Tama.
Ang strategy namin ngayon,
kayanin namin, gustuhin man namin o hindi.
Kasi di ako basta na lang susuko. Di ako gagamit ng flare.
Alam kong hindi din susuko si Tre.
Hindi siya susuko. Hindi siya titigil.
Kaming dalawa, magtatrabaho lang kami nang magtatrabaho.
Ang importante dito, ang mas magtagal kami kaysa sa ibang team.
Di ko alam ang nararamdaman mo na dalawa lang tayo.
Masaya ako. Okay 'to. Gusto kong ganito.
Nasa akin ang best partner.
Gracias. I second the motion.
Pareho kaming madaling makasundo,
at lalabanan namin anuman ang humadlang sa amin.
Minsan lang ako nakakabuo ng koneksiyon sa ibang tao.
Kaya 'yong makabuo ako ng pambihirang koneksiyon
sa iba, hindi pa nangyayari 'yon.
-Gagawin natin ang kaya natin. -Gano'n ang magagawa natin.
-Gawin natin o umalis na lang. -Tama.
Dalawa na lang kami, parang magkapamilya na kami.
Anumang hihilingin ni Tonia,
gagawin ko ang lahat para makatulong.
Alam kong gano'n din siya sa akin.
'Yon talaga ang lakas ng team.
Sa susunod, ita-track natin ang mga usa na nakita ko. Mga higaan nila.
Oo.
Pag makahuli ako ng usa, magiging maayos na ang lagay natin.
Bilang mga underdog at bilang mga sarili namin,
magagawa namin 'yon.
Kaya namin 'to.
Kaya okay. Ayos pa rin tayo gaya ng dati.
-Oo. -Walang problema.
Sa timog na bahagi ng bay,
pagkatapos ng halos dalawang oras na paghahanap,
Hindi pa rin mahanap ng Team Delta ang isda nila.
Sinasabi ko nga, e. Nandoon nga 'yon, 100%.
Sundan n'yo lang ang damo.
Ayun siya. Nakuha ko na.
-Nandito. -Ayan, ayos.
-Ayun. -Nahanap ko na!
Sabi na, nasa kalagitnaan.
Ayan na.
-Nasa menu na siya ulit. -Nasa menu.
Oo, nasa menu, natanggal. Bumalik na ulit.
Nakalagay nga.
Tara na nga.
Nag-i-imagine na tayo ng fats.
Nag-i-imagine ng fats.
Sige, isusuot ko na ang gloves ko. Hiwain na natin.
Aba, medyo pangit, pero mukhang makakain pa din.
-Malinis ang amoy. Malamig pa rin siya. -Oo.
Ayos na tayo.
Baka sundin ko ang sinabi ni Joe, na umidlip muna.
Nakakuha kayo ng gear, a.
Ang hirap ng lakad namin. Kailangan talaga naming kumain, pre.
Ay, dapat pala nagpakulo ako ng tubig para sa inyo. Buwisit.
Wag ka nang mag-alala.
Tingnan mo, o.
Ano'ng ginawa mo?
-Isda! -Ano?
-Parang hindi ba isda? -Hindi.
'Yong fats na nakuha namin, galing lang sa utak ng squirrel.
Kung di mo maibabalik ang nutrients, di ka makakatagal.
Di ka makakapag-isip nang tama.
Kung ano man 'yan, pink pa ang laman, amoy sariwa pa.
Oo, pare. Pang-fine dining.
Magbukas tayo ng restaurant para sa Alpha at Bravo.
Gano'n naman talaga ang plano.
TD Kitchen. Team Delta Kitchen.
'Yong magkaroon ng pangkukuhanan ng fat, pinapalakas no'n ang loob ko.
Mas makakatagal kami kumpara sa kung sino pang natitira.
Kakain kami mamaya.
Salamat po, Lord.
Opo, Lord.
Magha-hunting kami ni Drake.
Maghahanap kami ng squirrel at kung may iba pang makakakain.
Oo, dapat lang.
Puwedeng mag-focus muna tayo sa pag-stock ng maraming pagkain?
Oo.
Sa kung anong dahilan,
si Emily parang, "Kailangan natin ng ibang makakakain."
Kumuha na tayo ng pagkain.
Medyo sensitive si Emily, kaya kami naman, "E di, okay."
"Kami ni Drake, magha-hunting. Anuma'ng gusto mo."
Sige.
Tara na.
Maglalagay din ako ng snare traps.
Nagplano kami ni Drake na mag-hunting,
at napaatras nang napaatras sa kung anong dahilan.
Okay, doon tayo dumaan pabalik.
'Yong nandito kami at walang distraction, at naka-focus lang sa hunting,
ang sarap no'n.
Uy, may isa pang malaking tae dito, sa daanan papunta sa banyo.
Malaki 'to.
Parang kasinglaki ng tae ng tao.
Saan nagpunta 'yong woodpecker?
Uy.
May bear.
May maliit na bear, pare.
Grabe.
Nakita mo ba 'yong bear?
Tingnan mo 'yong bear. Nakikita mo 'yon?
Naku. Nasaan 'yong nanay?
Pare… Nasaan 'yong nanay?
Gano'n nga ang sinasabi ko, pare. Nasaan 'yong nanay?
Walang nanay 'yong bear na nakita namin malapit sa camp.
Kaya di namin alam kung gaano kadelikado 'yon.
Baby bear.
Siguradong nandito ang nanay n'yan sa kung saan.
Nakakatakot kasi parang
puwede silang pumunta lang sa camp namin at umatake na lang ng kung sino.
Babalik na ako. Nanlalamig na ang paa ko.
Wala akong nakita.
May nakita akong baby bear.
May nakita akong bear cub.
Bago niya nakita 'yong bear, sabi ni Drew, "Mag-hunting tayo. Huli tayo ng squirrel."
Na-validate talaga ako no'n,
pero ayos 'yong bear.
Exciting talaga 'yon,
pero kailangan pa din namin ng protein.
Naku talaga.
Walang squirrel, na okay lang din.
Baka bukas, meron.
'Yon ang tumatae sa camp natin.
Grabe ang araw na 'to.
Sagana tayo.
-Grabe. -Salamat, Lord.
Kuha na kayo ng…
-Kuha na ng fishies? -Kumukuha na ng fishies.
Yehey!
Ito ang pinakasarap na pagkain sa Alaska ngayon.
Ngayon pa lang ako nabusog.
Di ako makapaniwala sa nangyayari.
Gusto kong kainin nang ganyan lang. Tumutulo, o.
Grabe, tumutulo 'yong taba.
Oo. Luto na 'yan.
Grabe, ang sarap.
Pero dahil bago lang ako, naiisip ko pa na kailangan kong patunayan ang sarili ko.
-Ang sarap. -Sobrang sarap.
Dapat magtrabaho para makakain, parang gano'n.
Nanaginip ako na 4 a.m.,
na titimplahan ko ng kape si Eric.
E, ako? Binigyan mo din?
Kuha tayo ng maliliit na piraso ng kahoy para ilagay d'yan.
Ako, puwede ako.
Sige.
Oo, meron. Kukuha ako.
Sina Eric at Joey, nagkakaintindihan sila.
Gusto mo ng pantuhog, Chef?
Oo.
Medyo weird para sa 'kin.
Isa pa.
Si Joey, di siya sigurado sa sarili niya.
Si Eric, may ilang problema sa kanya,
sa pakikitungo niya, at sa pagharap niya sa mga sitwasyon.
Parang gusto ni Eric ng kakampi.
Parang ginagawa din ni Joey ang lahat ng kaya niya
para patunayan ang sarili niya kay Eric. Medyo kakaiba 'yon.
Ang weird.
Kumusta ka ba ngayon?
Ine-enjoy ko ang buhay.
Habang dumadaan ang mga araw, pumapalapit ang bilog na buwan,
sobrang bumaba ang level ng tubig magmula noong dumating ang players.
Ang tubig sa bahaging ito ng Alaska
ay maaaring tumaas o bumaba nang 15 feet bawat araw.
Sana talaga makatulong ang ****** pala.
Sana makakuha kayo ng sangkatutak na pagkain.
Marami kaming nahanap sa ilog.
-May mga ano. Sigurado… -Oo. Tingnan mo ang mga butas.
-Jackpot. Oo. -Maghukay na tayo.
Astig. Malaking oportunidad ito para mag-practice gumamit ng pala.
Di maalis sa putikan.
Pakiramdam ko, prospector ako na naghahanap ng ginto.
Naku.
Parang nagdudurog lang ako ng shells dito.
May nadurog na akong isa.
-Talaga? -Oo.
Pinuntahan ko ni Bri sa beach para ituro sa akin
kung paano siya nakakahanap ng clams.
Ano ba naman?
Naku po.
Naisip ko na mas magiging madali sana kung may iba pa kaming mga gamit.
Di maganda 'yong pala. Sobrang bigat.
Di nakakatulong.
Baka puwede nating pakiusapan ang mga lalaki kung puwede nilang medyo…
Mas malalim, oo.
Mas malapit sa 90 degrees sana, pero di nila gagawin 'yon.
-Bibigyan ka lang nila ng movie quote. -Ano…
Tama ka.
'Yong pagka-immature nina Drew at Drake, mas pinapahirap no'n ang dynamic ng team.
Pag gutom ka, puwedeng nasa peligro ang buhay mo,
at ako lang ang tao na puwedeng makaligtas sa sarili ko.
Sa tingin ko, simula ngayon, kailangan ko na mag-set up at baguhin ang resulta.
Isa sa mga dahilan na nandito ako, ang mabuhay at matuto
mula sa mga taong pinalaki sa ibang paraan, may ibang lifestyle.
-Oo, tama 'yan. -Pero paninindigan ko ang paniniwala ko.
Sa mga gaya nila, dapat sabihin mo, "Guys, tumahimik nga kayo."
Alam ko.
Ang bait ni Emily at determinado talaga siya.
Masaya ako na unti-unti na siyang nagiging leader.
-Okay. Squinirt niya ako. -Nag-squirt siya.
-Oo. -Nice.
Dito ka.
-Minefield 'to. -Oo nga.
…sa maliit na lugar na 'to.
Wala na akong maisip na mas sasaya pa,
-Kumpara sa paghuhukay ng clams sa Alaska? -Kumpara sa mapuno ng putik at ginawin.
Ang daming clams dito.
Tama.
Baligtadin mo. Nakuha mo? Isa…
Ayun. Dito na kayo.
Uy, nasaan na 'yong mga clam? Nandito ba ang mga 'yon?
Dito mismo.
Dito na kayo. Ipapakita ko ang nangyayari.
Bibigyan kita ng tutorial.
Ilagay mo ang daliri mo sa butas, at maghukay ka.
Kulang sa experience si Joey,
pero magaling akong magturo at gusto ko na magturo ng bagong skills sa iba.
Sana may mga matutunan siya.
Ako, naghahanap ako… Nakita mo 'yong mga bato dito at doon?
Oo.
Parang nagfa-funnel sila sa lugar na 'to.
Nagpapakitang-gilas si Eric sa baguhan.
Oo, 'yong shelter. Idea niya daw 'yon.
-Oo. -Di na ako magsasalita.
Marami akong narinig na kasinungalingan. Hindi din namin siya leader.
-Aba. -May butter clam.
-Grabe, pare. -Oo nga, tingnan mo, o.
-Oo nga, pare. -Parang kumikislap sa araw.
Grabe.
****! Naku.
Buwisit, ang sakit.
Magiging okay ka lang.
Banlawan mo doon sa tubig-alat, at linisin mo.
Okay.
Tapos ka na dito.
-Wag mo nang paghukayin ang kamay mo. -Dalawa ang dumudugo.
-Dalawa? -Dalawang middle finger.
Tapos ka na dito. Hugasan mo na 'yan, doon ka na sa camp.
****, pare.
…alagaan mo 'yan ASAP.
Sa paghuhukay ko para sa clams, nasugatan ako.
Okay lang 'yan. Maghuhukay pa ako.
Isang parte ng daliri ko, buong surface, na-expose.
Nasugatan dahil sa clams.
Kailangan kong gamitin ng mga kamay ko araw-araw.
Nagsisibak ako. Nagbubuhat.
Nag-aalala ako na papaalisin ako ng Delta.
Ayokong walang kuwenta ang dahilan ng pagkatanggal ko.
May mga patak ng dugo.
Ang sama no'n.
-Kita mo? -Oo, nakikita ko. Ayun, o. Oo.
Ayoko mang aminin, pero 'yong kaibigan ni Eric na si Joey,
baka di magandang kasali siya sa team.
Di magandang mangyari 'yan dito.
Mabilis kakalat ang infection kung walang… walang tulong dito.
Si Joey, gusto ko talaga siya, pero may pagka-engot din siya.
-Naku! Buwisit! -Naku.
Nasugatan siya dahil sa clam. Umuwi, nagpakulo ng tubig.
Ise-sterilize sana, at imbes na ibuhos niya,
kinuha niya 'yong isang iniinuman namin, saka doon niya binabad.
Kumusta ang daliri mo?
Binababad ko lang muna.
Nakakadiri.
Sisigawan ko sana si Joey,
pero naisip ko, "Di ako magiging gano'n ngayon."
Pero nababagabag talaga ako.
Sana pag-isipan niya nang konti ang mga bagay.
Ano ang tingin mo sa bagong dating?
-Ayos? -Di ko alam.
Tingnan na lang natin.
Kung tanga ka, tanga ka talaga.
Anak ng?
Naiinis ako sa apoy.
Parang mamamatay na.
Kahit ano'ng gawin ko, walang nangyayari.
Ang hirap talaga ngayon.
Pagod na pagod na ako.
At 'yong apoy, nagpapakabuwisit. Ayaw niyang manatiling buhay.
Ang hirap.
Sabi ko sa sarili ko, wala kang hindi magagawa.
Magagawa mo ang lahat. Dapat malampasan mo lang.
Lalabas na siya.
Ano 'yon?
'Yong seafood.
Kailangan ko nang magsuot ng boots.
Naku po.
Nakakainis 'tong parang masusuka ako,
pero di ko talaga alam kung bakit.
Sorry.
Hindi mo kasalanan.
At least, nasubukan. Pero umaakyat siya.
Nakabalik na ako sa kubo.
Gusto mo ng tubig?
-Ano? -Tubig?
Ayoko. Wala akong kailangan.
May ginawa 'yong pagsusuka ko sa akin, kasi bigla na lang,
'yong pangingig ko, naging convulsions,
at para akong isdang nangingisay.
Tinabihan ko siya sa ilalim ng kumot niya, kinuhan ko 'yong kumot ko,
at binalot ko sa aming dalawa.
Alam mo, nakaupo kaming nagyayakapan, binibigyan ko siya ng init.
Dapat maging mainit ka din.
Ginagawa ko ang lahat para maalagaan siya.
Tre.
Hindi ako okay.
-Hindi ka okay? -Di ako okay.
Ano'ng nararamdaman mo?
May kakaiba sa utak ko.
Parang taas-baba ang sahig.
Gusto mong magpatawag ako ng medic?
Oo. Tanungin mo kung ayos lang ako.
ANG MGA PLAYER AY PINAPAYAGAN NA MAGPA-MEDICAL CHECK UP HABANG NASA LARO
KAPAG SILA AY GINAMOT O NAPAG-ALAMANG HINDI NA MAAARING TUMULOY,
SILA AY MATATANGGAL
Tonia, nagre-request ka bang magpagamot?
Hindi. Gusto ko lang malaman kung okay ako.
Hindi siya nagpapagamot.
Gusto lang niyang malaman kung okay lang siya o hindi.
Stand by.
Sa totoo lang, mukhang hindi ka okay.
Kung nasa peligro ang kalusugan mo, mas gugustuhin kong umuwi ka kesa lumaban.
Tonia?
Tonia, gising ka ba?
Tonia?
Uy.
Nawalan ng malay si Tonia.
Nagsalin ng Subtitle: J.M.B. Descalso