Tonia, gising ka ba?
Tonia?
Teka.
Nawalan ng malay si Tonia.
Yo.
Copy.
Tonia? Tonia, naririnig mo ba ako?
Sabi ko, naririnig mo ba ako, Tonia?
Naman…
Di nagre-respond ang pasyente sa pain stimulus.
Tonia?
Sige, idilat mo ang mga mata mo.
Magaling. Wag kang matulog. Papainitin ka namin.
Okay.
Kausapin mo lang siya.
Tonia, kasama mo ako, okay?
Dadalhin ka namin sa bangka.
-Sige. -Dadalhin ka namin sa mainit na lugar.
Kailangan kong samahan si Tre.
Alam namin na kailangan mong samahan si Tre.
Dadalhin ka na namin. Kailangang magamot ka kaagad.
Iwan mo ang basket dito.
Alam kong mahirap.
-Dapat magpainit ka. -Ayaw ko siyang iwan dito.
-Alam ko. -Siya na lang ang natitira.
Alam ko. Ipapagamot ka namin.
One, two, three.
-Ayos lang. -Sige.
Tumingin ka sa daan. Sobrang dulas dito.
Dahan-dahan lang.
Nawalan ng malay si Tonia.
Tre, gusto mong pumunta dito?
Din na 'to laro. Buhay at kamatayan na.
Alam kong may anak siyang kaedad ko.
May mga tao na naghihintay sa kanya na makauwi.
Kaya 'yong nasa isip ko lang,
dapat mabigyan siya ng tulong na kailangan niya.
-Nandito si Tre. -Sasakay ka, ha?
-Halika rito. -Kumusta?
-Sorry, Tre. -Wag ka nang mag-sorry.
Gaya ng ang sinabi ko kanina, nangyayari talaga 'to. Gano'n ang buhay.
Laging may masamang nangyayari.
Di mo maiiwasan 'yon hanggang sa mamatay ka.
Wag sasama ang loob mo.
Sorry talaga na nangyari pa sa 'yo 'to.
Ayos lang.
Aalis na kami.
Umuwi ka na sa mga anak mo, at mga magulang mo, okay?
Tre, bumaba ka na.
Hindi man tayo nanalo, pero naiparating natin ang gusto natin.
-Oo. -Okay?
Sige.
Mula umpisa, naniwala talaga ako na mananalo kami.
Di ko alam kung ano'ng nangyari.
Alam kong pagkagising ko, nakatali na ako sa backboard,
at wala na ako sa laro.
-Ayun. -Sige na.
Kailangan ko sana 'to.
Para sa pamilya ko, para sa sarili ko.
Di pa rin ako makapaniwala.
Pero alam mo na, may bago akong kapamilya, at panghabambuhay 'yon.
Nanalo na din ako
kasi bihira ka lang makakakilala ng mga nakakabilib na tao.
Habambuhay kong ipagpapasalamat 'yon.
Sana bumalik siya at ipaglaban niya ang puwesto niya sa game board,
na bigyan niya ng chance ang sarili niya.
Ayokong ako ang kumuha ng chance na 'yon sa kanya.
DINALA SI TONIA SA PETERSBURG MEDICAL CENTER
KUNG SAAN GINAMOT ANG KANYANG HYPOTHERMIA SANHI NG MATINDING LAMIG,
HYPOGLYEMIA SANHI NG KAKULANGAN SA NUTRISYON AT DEHYDRATION.
DAHIL DITO, NAPILITAN SIYANG UMALIS SA LARO.
MATAPOS TUMULONG SA PAGLIKAS NG KA-TEAM NIYA,
BUMALIK SI TRE SA CAMP NANG MAG-ISA.
MAYROON SIYANG 24 ORAS PARA MAGHANAP NG TEAM
O MATATANGGAL SIYA SA LARO.
ISANG PATAKARAN LANG
DAPAT KABILANG SA ISANG TEAM
PARA MANALO NG ISANG MILYONG DOLYAR
Naranasan ng tatlong natitirang team ang pinakamalamig na gabi sa Alaska.
Lumamig na naman kagabi. Halos buong gabi akong nanginginig.
Nagising ako, kumuha ako ng panggatong kasi naubos na naman.
Akala namin, sapat na ang meron kami, pero mabilis lang na nauubos.
Makikita mo pa rin ang hininga ko kahit dito sa loob.
Oo nga.
Ang pinakamalalang sitwasyon
na hinaharap ng team ko, 'yong pagdating ng gabi.
Wala kaming mga sleeping bag.
Mga nasa mababang thirty siguro 'yong temperatura kagabi.
Nagigising kaming lahat, kasi nilalamig kami at nanginginig.
Dati, di ko naiintindihan 'yong,
"mas malamig pa sa puwet ng naghuhukay ng balon".
Pero literal pala. Sobrang nanlalamig 'yong puwet mo.
Tama.
Isa sa mga gabing 'to, maghahati kayo sa kumot, mga madamot.
-Magyayakapan tayo, pre. -Alam ko.
Dali, dito ka na.
Hindi ako mabilis nilalamig. Sanay ako sa snow.
Pero 'yong punto,
matutulog ako sa bato sa fire pit pag namatay 'yong apoy
para lang mainitan ako.
Kailangan nating mag-stock ng panggatong.
Mas lalamig na, e.
Di na iinit. 'Yon ang problema.
Palamig nang palamig bawat gabi.
Mahirap, pero alam kong tatagal ako dahil sa Delta.
Malugod nila akong tinanggap. Malaking ang naitulong sa akin no'n.
Kung may bote ng whisky lang sana, naku!
-Naku, pare. -Ayos sana 'yon.
Wow.
'Yong makita 'yong teammate at close friend ko na mawalan ng malay…
Ibang klaseng takot ang binigay no'n. Ngayon ko lang naramdaman ang gano'n.
Wala na si Tonia.
Alam ko na sa puso at isip niya, gusto niyang bumalik.
Pero hindi siya makakabalik.
Ako na ang huli sa Mohicans.
NATITIRANG ORAS BAGO MATANGGAL SI TRE
Ako ang natitira sa Alpha.
Kailangan kong maghanap ng ibang team. Wala akong tiwala sa Bravo.
Pero di ako makakarating sa Charlie o Delta bago dumilim sa labas.
Sila na lang ang pag-asa ko para manatili sa game.
'Yong sumali ako sa bagong grupo,
'yong mas makilala sila at pakiramdaman…
Ewan ko.
Siyempre, kahit sino, tatanggapin ka
kung magdadala ka ng mga gamit at mga bagay na magagamit nila.
Ang bait mo sa akin, munting kubo.
Pero dapat mag-flare muna si Tre para kay Tonia.
Alam kong sanay akong mag-isa,
pero si Tonia, magkaibigan kami habambuhay.
Flare?
Di nga?
-Labas na! -Flare!
Todo na 'to, baby!
Galing yata sa Alpha.
Sabi ng Bravo, may alliance kami.
Pero wala akong nakitang pagkakaibigan galing sa Bravo.
Pagkatapos gamitin ni Bayo ang flare niya…
Uy, may flare!
Wala na si homeboy, baby!
Babay na, magnanakaw!
Di talaga maganda ang dating sa akin no'ng narinig kong nagche-cheer ang Bravo.
Gumamit ng flare ang Alpha.
Tapos no'ng nag-flare si Zack,
walang ginawa ang Bravo.
Ang sama sa pakiramdam na may alliance kami,
pero walang napala.
Nag-isip ako.
Alam ko na kailangan kong pumunta sa Bravo,
pero hindi iyon ang gusto kong gawin.
Sa Alpha ako nagsimula.
Sa Alpha din ako magtatapos.
Alam nating lahat.
Kasalanan ang maging sakim, at hindi ako gano'n.
-Dalawa ang narinig ko. -Dalawang flare.
Habang pinag-iisipan ng Delta ang pinanggalingan ng dalawang flare,
ipinagpapatuloy ng Bravo Team ang mga gawain nila…
Masipag na lalaki
…at wala silang kaalam-alam na wala na ang kaalyansang nilang team Alpha.
Oh, yeah!
Sila ang pinakamaingay sa game board.
Sige.
Maghanap tayo ng magandang lugar.
Bago ako umalis, itatago ko ang mga gamit sa Bravo.
Ayoko talagang makuha nila ang mga 'to.
Dodoble ang mga supply nila.
Sa mata ko, pandaraya 'yon.
Gawin nating mas interesting, 'no?
Sabi niyo malakas kayo.
Magsaya kayo.
Ngayon, ipakita n'yo na kakayanin n'yo gamit ang kung anong meron kayo.
Hindi namin naramdaman na may alliance tayo.
Kahit may nasaktan, di kayo pumunta para tingnan.
E di, maglaro tayo.
Kung di nila makita, kasalanan na nila 'yon.
Sabi ni Tonia,
isang chance lang ang meron ka para ipakita sa iba kung ano ka.
Kaya kung sino man ang manalo,
sana tama ang paraan mo, at may integridad ka.
Parang… helicopter yata.
Helicopter 'yon.
Helicopter 'yan, sigurado.
Titingnan ko.
Uy, may bitbit silang gamit, guys.
-Talaga? -Oo.
May malalaking package silang ilalaglag.
Sa unang pagkakataon sa loob ng 18 araw…
May naririnig akong isa pa.
…ang tunog ng helicopter…
Tingnan mo 'yong laki ng container, o.
…ang nagbadya sa pagdating ng resource drop.
Excited na ako!
Ayan na!
Isang crate ang nilaglag sa apat na camp location.
Nilaglag nila malapit dito. May isa pa.
Habang ang laman sa loob ay mahalaga para mabuhay,
ang pallet at mga buoy ay magbibigay din ng mga nakatagong oportunidad.
Kung magpasya ang team na sulit ang magiging gantimpala,
tatahakin nila ang malamig na tubig para makuha iyon.
Go!
Umiihip ang hangin.
Lumulutang na palayo.
Nasa tubig 'yong crate.
Naman.
Pero wala sa amin ang may gusto na lumusong sa tubig na 36 degrees.
Naku. Lumulutang na palayo.
Sobrang lamig siguro no'n.
Ang ano naman, o.
Paano natin makukuha 'yon?
Supply drop natin 'yan. Di natin alam kung ano'ng laman n'yan.
Sana maganda ang laman.
Ayun ba? Hindi.
Sino sa inyo ang marunong lumangoy?
Sino'ng lalangoy?
-Sino na? -Ikaw ang may pinakamaraming taba, bro.
Lalangoy ka?
Palayo na 'yan, e. Kita naman. Kukunin ko na.
Ayos, kukunin niya.
Hinubad ko lahat, maliban sa underwear. Di ko hahayaang mawala 'yon.
Diyos ko po.
Grabe!
Kaya mo 'yan, baby! Go!
Malamig. Totoo.
Namanhid 'yong mga daliri ko sa kamay at paa.
Akin na 'yang stick.
Lintik, ang ikli.
Buwisit.
Nag-spasm ang baga ko.
Alam mo 'yon… Di ko mapigilan.
Diyos ko.
-Ahon na, bilis. -Beast mode ka pare, a.
Di nagdalawang-isip si Brendon na lumusong sa tubig para sa amin.
Payakap nga, pare.
Doon ka na, magpainit ka.
Ayun, nakuha mo rin.
-Ang galing mo, Drake. -Puno ng tubig ang boot ko.
Sige, Sammy.
May net din?
Dito ka, sa puwesto mo. Mainit d'yan, para lang sa 'yo.
Ang sarap sa pakiramdam ng apoy.
Pare ko.
'Yong inaalala ko, baka magka-hypothermia ako.
-Sobrang excited na 'ko. -Excited na excited ako.
Kumakabog ang puso ko.
Naku, sana pagkain 'to.
Eto na.
Eto na. Cheesecake.
-Ano'ng laman? -Ewan. Dalawang bag.
Ano'ng laman, Sammy?
-Sleeping bag yata. -Sleeping bag!
Isang sleeping bag.
Dalawang sleeping bag.
Ayos ang surprise, a.
Bumaba na sa freezing point ang temperatura
kaya ang bawat team ay binigyan ng dalawang sleeping bag…
Maganda din 'tong mga dry bag.
…at iba't iba pang kagamitan na magagamit nila para makalamang
at madagdagan ang tsansa nilang manalo.
Aba, mga buoy.
Dapat talian natin ang mga buoy.
-Okay. -Hilahin na lang natin papunta do'n.
Tingnan mo 'tong mga buoy. Grabe.
Oo nga, e.
May mga obvious na regalo. 'Yong sleeping bag at mga dry bag,
pero mas tumitingin ako sa kung ano pa ang meron.
May secret code ba na kailangan naming i-solve?
Laro kasi 'to.
Hindi naman kami siguro binibigyan na lang ng mga sagot.
Kailangan namin sigurong pag-isipan.
Maganda ang mga 'to, guys/
May mga buoy at net na nakakabit sa pallet.
Maganda 'tong net.
Halatang lumulutang 'yon kahit na maraming nakapatong.
Tingin ko, magandang gamitin 'to para makagawa ng balsa.
Tama ka.
Tapos nahulaan ko na. Bangka 'to.
-Maayos ang pagkakalutang niya. -Oo nga.
-Gusto kong isiping bangka 'yan. -Oo.
Di ko alam ang gagawin ko ngayon,
pero sa tingin ko, dagdag na opportunity to para sa amin.
May dalawang sleeping bag na tayo.
Baka para pala 'to sa Alpha.
Dalawang kumot ang binigay nila.
Dalawa lang ang nakuha namin para sa limang katao.
Gusto kong pumunta sa Alpha para makita kung ganito din 'yong kanila.
-Ang ganda ng araw na 'to. -Oo nga.
Mapalad tayong narito tayo, pare.
Oo, grabe.
Papatay ang iba, magawa lang 'to.
Dahil wala silang malay sa huling dalawang flare
na pinaputok ng Alpha kahapon…
-O, mga bakas ng moose. -Wow.
…ang mga lalaki sa Bravo ay naglakad ng 2.5 kilometro
para kumustahin ang mga kakampi nila.
Malaking clam.
Oo nga.
Humupa na ang tubig,
kaya naiwan ang crate sa harap ng teritoryo ng Alpha.
Dalawang player na lang ang natira sa Alpha.
Dalawang sleeping bag lang ang nakuha namin
kaya naisip ko, baka nagkapalitan ng resource drop.
Pumunta kami sa Alpha kanina, titingnan namin ang resource drop nila,
kukumustahin sila.
Ano'ng meron?
'Yong resource drop ng Alpha, nasa beach pa rin.
Ang weird no'n, bro.
Wala akong makitang usok.
Ano ba ang nangyayari?
Hala.
Ando'n ang camp nila.
Hindi pa nagagalaw 'yan.
Asan ang shelter?
Nandito lang 'yon, e.
Ito ang shelter nila?
Oo, dati.
Di nga. Nasaan 'yong mga tarp nila?
Walang laman, pare.
Pare, ang liit nito. Malamang nahirapan talaga sila.
Pinuntahan namin ang shelter nila, mukhang sira na,
saka walang tao.
Tapos naisip ko, "Naku po."
Wala na sila.
Gumamit sila ng flare, bro. Wala tayong kaalam-alam.
-Umalis na sila. -Wala na ang Alpha.
Tayo na ang huling dalawang team sa game board. Ayos!
-Uy! -Let's go!
Congrats sa atin!
-Naku! -Ayos! Galingan natin!
Ayos!
Dalawang team na lang.
Unang araw pa lang, sinabi ko na, "Bravo, tayo ang mananalo."
Kami ang pinakamalakas na team.
Grabe, pare.
Malaki na ang tsansa namin.
Malaki talaga.
'Yong makita na nangyayari 'to,
parang maganda siyang work of art ng Diyos.
Uy, may kutsilyo dito.
Kutsilyo ba nila 'yan? Iniwan nila?
-May sulat sila sa atin. -Ano?
Sa kahoy
-Mababasa mo kung ganito. -Oo.
"Bravo, hindi naman…"
-"Kayo tumulong"… -"Tumulong"…
…"dapat hanapin n'yo"…
"Dapat hanapin n'yo ang supplies na itinago ko."
Itinago nila ang supplies.
Naku po.
"Hindi kayo tumulong"?
-Ano'ng sinasabi niya? -Meron naman, a.
Baka galit sila na di tayo agad nakapunta para i-check sila.
Medyo nakakapanghina 'yong nabasa kong note
kasi may alliance ang Bravo at Alpha.
Nalungkot talaga kami.
Sobrang nalungkot ako.
Sige. Maghiwa-hiwalay tayo. Hanapin natin.
Ano ba naman, pare?
Kung mahahanap namin, parang naka-jackpot na kami.
Palakol at kutsilyo din 'yon.
Dalawa pang tarp, isa pang pana.
Gaano katagal na silang wala?
Tingnan n'yo lang nang mabuti.
Kaya naghahanap kami. Hinanap namin nang mabuti.
Maghanap kayo ng medyo kakaiba.
Halina kayo dito, supplies.
Pero nakakainis kasi kulang ang calories namin para maghanap.
-May nahanap kayo? -Wala.
Saan mo naman inilagay, Tre?
Di ko alam kung hanggang kailan kami maghahanap.
May gloves ka naman. Ipasok mo ang kamay mo.
Wala akong makita, pare.
Kapain mo, baka may handle. Handle ng palakol?
Dapat tumigil na lang kami, at bumalik na kami sa camp.
Wala din dito, bro.
Okay.
Kung magtatago ako maraming supply sa gubat,
saan ko ilalagay?
Ilalagay ko sa mataas na lugar.
Magandang shelter sana 'to.
Nahanap ko na!
Ayos!
Uy!
Ang galing ng pagkakatago.
-Apir tayo, 'tol. -'Tol.
-Ayun, nakatago pala sa butas. -Ayos 'to.
Lahat, maingat na nakatupi sa loob ng isang bag.
-'Yong bow at arrow. -Sana nasa ilalim 'yong palakol.
Magwawala si Bri pag nalaman niya.
Pagkatapos mabuo ang alliance namin, weird na di nila kami kinausap.
Malaking bagay 'to para sa 'tin, pare.
Inaasahan pala nila na kami 'yong bibisita.
Pero sa tingin ko, okay na 'yong nangyari.
Nagpapasalamat talaga ako.
Grabe talaga.
Tingnan natin kung kagaya ng supplies nila 'yong nasa care package natin.
Tingnan natin ang nasa loob.
-Pareho lang, dalawang sleeping bag. -Pareho lang.
Dalhin natin lahat ng 'to.
Di namin alam kung sino ang natitira sa Delta,
kung kumusta sila, o kung gaano na sila katagal doon.
Mukhang masaya 'to.
Ayos na dito.
Ngayong nakuha na namin ang lahat ng mga gamit ng Alpha…
May extra na kaming sleeping bags, extrang mga tarp para sa shelter,
extra utensils, kutsilyo, palakol.
Naniniwala ako na ang Bravo ang mananalo ng isang milyong dolyar.
Ano'ng magagawa n'yo sa 200K?
-Babaguhin ang buhay ko. -Babaguhin ang buong buhay ko.
Babaguhin ang buhay ko.
Gagawin natin ang lahat ng kailangan at lahat ng kaya namin
para masigurado ang panalo namin.
Di pa rin ako mapakali kasi ako lumusong sa tubig.
Nahihiya talaga ako. Naduwag talaga ako.
Mainit na ba ang pakiramdam mo o medyo…
-Hindi pa, medyo nilalamig pa ako. -Wow.
Ang weird. Nakatulog ako, tapos nagising.
Dapat gumalaw ka nang mga isang oras kapag gano'n.
Naku.
'Yong si Brendon, si "Mountain Man.
Hero lang siya no'ng una. Ngayon, alamat na siya.
Pero ngayon ko lang siyang nakitang gano'n.
Naisip namin kung naha-hypothermia na ba siya.
Si Brendon ay nakakaranas ng sintomas ng hypothermia na kilala bilang afterdrop
kung saan bumababa nang husto ang panloob na temperatura ng katawan
pagkaahon sa tubig.
Medyo nilamig ako matapos kong lumusong sa tubig,
Umakyat 'yong lamig sa spine ko.
Kaya ngayon, sinusubukan kong kontrolin.
Di naman ako nanginginig o ano. Di lang talaga ako komportable.
-Oo. -Di ako aalis.
Nag-aalala ako kay Brendon.
Sobrang importante niyang asset sa team.
'Yong parang pababagsakin siya ng tubig, masakit sa amin 'yon.
Unang beses pa lang 'to na nagkumot ako talaga.
Grabe, nakangiti pa siya, o.
Ang hirap ng kailangan mong pagdaanan para makapagkumot lang dito.
Uy!
Teka, may dala si Drake.
Uy!
Wala na ang Alpha.
Wala na ang Alpha?
Wala na. Wala nang tao doon.
Nando'n ang supply drop nila.
Teka, naku!
Dude, totoo?
Dalawang team na lang.
Dalawang team na lang ang natitira, at kasali ako sa isa
kaya ang saya-saya ko.
Di ko alam ang sasabihin.
Naghanap namin ang mga gamit nila sa gubat.
May dagdag na tarp na tayo.
Ayos 'yan.
Nabigla ako, sa totoo lang.
Uy, ayos 'to.
'Yong palakol?
Nasa atin na ang yellow na palakol.
Dalawang team na lang.
Ano'ng ibig sabihin noon?
Hanggang kailan pa tayo dito?
Maghintay na lang tayo.
Tingnan natin na dumating ang pagkakataon.
Medyo nakakatakot isipin na wala kami masyadong alam sa Delta.
Nag-iisip ako ng pinakamagandang paraan para mabigyan kami ng advantage
kasi di natin mahuhulaan ang mga mangyayari.
-Dapat magdagdag tayo ng calories. -Kailangan natin ng pagkain.
At tulog.
-At tulog. -At tubig.
Kung ayaw n'yo ng sleeping bag, akin na.
Hindi, sa 'yo na 'yan.
-Sigurado ka? -Oo.
-Mas gusto ko na ikaw ang gumamit. -Bakit?
-Kasi nabasa ka. -Nanginig ka, pare.
Okay na ako, saka tuyo na din.
Napagdaanan ko na 'yan.
Aatakihin ka n'yan sa gitna ng gabi.
Oo, pare. 'Yong lamig.
Okay lang ako.
First time kong nagkakumot.
Okay. Usap tayo bago matulog.
Bravo at Delta na lang ang natira.
Matatagalan pa kaya tayo dito? Tatapusin ba nila agad ang laro?
Di namin alam.
Pero may sleeping bag kaming lahat, kaya masaya kami.
-Di ba, guys? -Oo.
Masayang-masaya.
Tulog na kami.
Papatay ako para lang magkapala.
Medyo brutal dito sa Alaska.
Ilang linggo na kami dito, at palamig pa nang palamig.
O, may isa pa.
Tuloy-tuloy naman ang pagkuha namin ng pagkain
pero di sapat 'yon para lumakas kami.
Ang hirap talaga.
Uy, may maliit na ano. Itong cute na 'to.
Lahat, gustong kumain isang beses sa isang araw. Ayokong gano'n.
Maghahanap ako ng extra para sa sarili ko.
A, ito ayos!
Malaki 'to.
Araw-araw ang trabaho dito.
Nararamdaman ko sa katawan ko. Nararamdaman ko sa buto ko.
Fifty na ako, mas matanda ko sa iba dito,
at, minsan, nauubos ang lakas ko o nagugutom.
Ang sarap nito.
Kaninang umaga, nag-forage si Eric
at nagluto ng almusal para sa sarili niya.
Pero para sa kanya lang.
Ang sarap.
Bawat pagkain namin,
nilalagay lang namin sa kaldero, tapos puwedeng kumain kahit sino.
Pero dapat fair kami sa mga kinakain namin.
Excuse me, ha.
Si Eric, hindi siya team player.
Dapat magtulungan kami.
Naghahati-hati kami sa gawain kasi di lang naman pagkain ang aatupagin.
Kahapon, inilagay ko ang sarili ko sa panganib nang lumusong ako sa tubig,
pero ginawa ko 'yon para sa team.
Kaya wag mong aagawin ang pagkain ko o pagkain ng team
dahil lang sa gutom ka. Gutom din kami.
Ang tahimik n'yo ngayon, a.
Ako, wala akong pakialam kung kailan kakain,
basta lang proportional ang hatian ng pagkain.
Mas gusto mong di ako kumain? Na hayaan ko na lang ang nararamdaman ko?
Hindi naman kasi 'to, "Para sa 'kin 'to. Tapos 'yong dadalhin mo, sa 'yo lang."
Lahat, para sa team.
Masama na ang loob ko kasi kumain ako. Di na ako kakain.
Kung gagawin mo pa rin naman, e.
-Walang silbi 'yang sama ng loob mo. -Ayoko.
Lahat dapat may patas na share.
Ewan ko sa inyo.
Hay. Puwede na rin 'to.
Para sana sa squirrel 'to.
Naipit lang.
May daga na namang nahuli si Sammy sa deadfall niya.
Maliit na daga.
Ano'ng nakuha niya?
Nakahuli siya ng daga sa deadfall trap niya.
Ayos 'yan.
Gusto mo ng almusal, Emily?
Sa 'yo na 'yan, Sammy.
Eto, o, Bri. Pang-almusal.
Ang sarap!
Ito, karne talaga 'to.
Okay 'yong clam at crab lang.
-Pero ito, red meat. -Oo.
Maraming protein at calories 'to.
Ibibigay ko…
-Tatanggalin kita. -Ibibigay ko 'yong malamang paa.
Ayoko n'yan.
Kung magte-trek ka, kailangan mo ng lakas.
Ayos lang. Kumain ako ng maraming clam kagabi.
Ang naiisip ko lang, ang uminom ng tubig, na papakuluan ko pa,
at 'yong pagdala ng balsa sa island.
May island malapit sa atin.
Gusto kong tingnan.
Ano'ng klaseng mga halaman ang makukuha namin do'n?
Anong klaseng hayop ang mahuhuli namin do'n?
-Ilagay natin sa kanan natin, Drew. -Okay.
Kung matatapos natin 'yong raft,
at kung madala natin 'yon sa isla para matingnan bago pa mapuntahan ng iba,
dapat gawin natin.
Malaking strategic advantage ang gumawa ng raft
na sana di pa naiisip ng Delta.
Gusto ko talagang pumunta doon sa lalong madaling panahon.
Halos 500 meters ang layo ng isla,
at si Emily ang magsasagwan nang pasalungat sa agos.
-Salamat sa tulong. -Wala 'yon. Madali lang 'to.
Baka nga puwede mo na lang upuan 'to.
Gusto ko pang dagdagan.
Pwede pa nating hilahin pabalik.
-Dapat ba, itali sa sulok? -Itali natin.
Ayoko. Gusto ko sa ilalim ng raft.
Parang nagiging bossy ako.
May tendency kasi talaga ako na maging perfectionist,
pero sa pagkakataong 'to, nakadepende 'yong kaligtasan ko dito.
Kahit pa dagdagan natin ang nandito,
Mahirap 'yan. Wala nang space sa pagitan.
Apat na bumper na ang nasa ilalim.
Si Emily, bigla na lang, "Pupunta ako sa island gamit ang balsa."
Kami naman parang, "Okay."
Gumagawa kami ng lumulutang na docks sa amin, sa ilog.
Alam kong mas mabuting ako ang sasakay. Maraming oras akong nasa tubig.
Mas may experience ako sa tubig kumpara kay Emily.
Itatali ko sa lubid mismo.
Aalis na ako. Kayo na ang bahala.
Naku, nakakainis.
Siya parang, "Aalis ako, gagawin ko 'to."
Alam mo? Ikaw kasi ang expert sa mga balsa, e.
May agos, sigurado.
-Oo. -Sigurado.
Kita n'yo?
Pababa na ba ang tubig?
-Oo. -Puwede tayong maghintay na tumaas.
-Wag na. -Mas gusto kong umalis.
Sobrang lakas ng agos, kaya di dapat maliitin 'yon.
Di ka sasagwan-sagwan lang papunta sa island.
Mahirap 'yon, lalo nang pataas na 'yong tubig.
One, two, three, buhat!
Hindi ko talaga nararamdaman na 100% akong suportado ng team.
Dapat ilagay na sa tubig.
Feeling ko, binabalewala ako.
Pero naniniwala ako sa misyong 'to.
Upo na.
Aalis si Emily nang 1:20 p.m.
Kulang-kulang sa apat na oras ang natitira sa kanya para maka-roundtrip…
Handa ka na?
…bago gumabi.
Tatlo, dalawa, isa, lipad na!
Sagwan-sagwan lang.
Sobrang liit no'ng sagwan.
Manonood ako mula sa mas mataas.
Ang bagal!
Tingin mo may makukuha tayo doon?
Hindi ko alam. Ayos sana kung meron.
Inaanod na din ako.
Nakikita n'yo ba kung gumagalaw ako?
Oo, gumagalaw ka!
Gusto kong may madala ako para sa team.
Na maging proud sila sa akin.
Sinusubukan kong manatiling optimistic
at gawin 'to para sa kapakanan ng grupo.
Kapag tinamaan ka ng agos, kailangan mo nang magsagwan nang malakas!
Sagwan!
Nine hundred meters sa hilaga ng island, malapit sa Delta Base Camp,
ang professional tapper na si Brendon ay may nahanap na kakaibang pagkain.
Naghahanap ako ng porcupine.
May nakita akong mga bakas niya sa paligid.
Ayun, dito.
May nakita ako na, malamang, lungga niya.
Baka butas lang na ginagamit niya.
Dito at dito, may mga lumang ipot.
Baka dito siya naglulungga, lumalabas, at tumatae.
Sana may bago din.
Di karne ang kinakain ng mga porcupine. Balat ng puno ang kinakain nila.
Sinasabi ko sa sarili ko na kada araw, pababa nang pababa ang energy
dahil kulang sa nutrisyon.
Pero kung makakakain kami ng porcupine,
baka makakuha kami ng 10 pounds ng masarap na karne na maraming taba.
Malaking bagay 'yon. Ano…
Mas makakabuti sa morale namin kung mas makakakakin kami.
Nakakaramdam ako ng matinding pressure na mahuli 'yong porcupine.
Aba.
Siyempre, nasa mga puno rin sila.
Ayun, mas bago ang mga ipot.
Isa pang butas.
Hindi nga?
Ayun siya.
Wag kang umakyat.
Sorry, friend.
Pababa na siya.
Sorry, friend.
Bravo!
Porcupine ang hapunan namin mamaya!
Malayo dapat ang buntot para di niya matusok ang puwet ko.
Di na ako makapaghintay na madala ang porcupine sa team ko
kasi gutom na sila.
Sana mapalakas din nito ang morale nila.
Nararamdaman kong tinatangay ako.
Nakikita ko rin ang agos.
Habang papalapit ako sa island, sinasabi ko sa sarili ko,
"Sige lang, kaya natin 'to."
"Basta gawin mo ang lahat."
Malamig ang tubig,
pero kung mas mabilis akong makakarating, mas maaga akong makakabalik.
Lupa!
Ako ang bahala.
Tapusin mo na ang paglilibot mo! Para makabalik ka habang low tide pa!
Isang oras at 40 minuto ng araw ang meron si Emily para libutin ang island
at magbalsa pabalik sa camp.
Baka wala lang akong mapala. Ewan, pero… sinusubukan ko.
Kung ako lang mag-isa sa kalikasan,
mas mapayapa ako at mas nakakapag-isip…
mas nakakahinga, mas nakakarinig, mas napagkamasid.
Naiisip ko ang pagkakaiba ko
sa mga lalaki sa team ko.
Di ko alam kung makakabalik si Emily bago maggabi.
Dapat makabalik siya. Nasa kanya 'yong tatlong dry bag.
-Tatlo ang dala niya? -Oo.
Di maganda ang dating sa akin
na sarado ang isip nila sa opinyon ng ibang tao.
Di ko alam kung naranasan ko na na sobrang mag-isa ako
at kumakapit sa pagsisikap ko kumpara dito.
Minsan kailangan mo lang gawin at tingnan kung may mapapala ka ba.
Uy, crab apple tree.
Ayos.
Alam kong may crab apples dito.
Ayos.
Base sa klima, alam kong may crab apples dito,
pero sobrang lilim sa panig amin.
Proud ako na idea ko 'to.
Ang galing.
'Yong magkaroon ng chance na ako lang ang makagawa ng dapat gawin,
pinapapaalala no'n kung sino talaga ako.
Medyo kalasa ng Granny Smith,
pero di pa ako nakakakain o nakakainom ngayon, kontento na 'ko dito.
Ano 'yon?
Aba.
Ano ba ang mga 'to?
Okay. Buong set. Grabe.
Diyos ko. Excited na 'ko, kahit di ko pa alam kung para sa ano 'to.
Parang patibong.
Di ko alam kung ano ang mahuhuli nito,
pero baka merong may alam sa team ko.
Kaya iuuwi ko talaga 'to.
Mahihirapan talaga akong makabalik.
NATITIRANG ORAS BAGO LUMUBOG ANG ARAW
Gusto ko talaga na makabalik bago lumubog ang araw.
Nasa isla pa rin si Emily.
Alam ko. Kailangan niyang makabalik agad.
Papunta na siya sa balsa.
Buwisit.
Pagod na pagod na 'ko.
Okay. Malapit na.
Okay na?
Okay na.
May nakita ka ba?
Mga shrimp pot yata 'to.
Pero baka mali ako.
-Ayos. -Galing.
Nag-iiba na ang agos.
Nakikita ko, nararamdaman ko ang hangin sa mukha ko.
Kaya medyo kinakabahan ako dahil sa pagbabago ng panahon.
Mabilis magbago 'yon dito.
Sumasagwan na siya. Paalis na siya.
Buti naman.
Dude, ang layo.
Parang di ako umaalis.
Tinatangay siya, pare.
Naku. Dapat makarating siya dito.
Pare.
Diyos ko!
May karne na tayo ulit, boys.
Naku!
-Ano'ng dala mo? -Nadale mo. Grabe!
Nadale ko.
-Pare ko. -Iba talaga si Mountain Man.
Oo. Eto, hawakan mo.
Bro, paano?
-Siya si Mountain Man. Ano pa ba? -Grabe.
'Yong pare ko. Si Mountain Man. Iniligtas niya ako.
Umalis siya at humuli ng porcupine.
Inaagaw mo ba ang kasikatan ko?
Hindi, tinatalian ko lang. Kakalagan ko sana dito.
-Wag mong putulin ang lubid. -Hindi ko puputulin ang lubid.
Nagkainitan kaninang umaga,
kaya 'yong porcupine, game changer talaga.
Dalhin ko siya sa tubig para sa 'yo.
Sige ba. Doon natin siya lilinisan.
Proud ako sa sarili ko.
May nakuha akong pagkain para sa lahat. 'Yong magandang klase ng pagkain.
-Ganyan mo lang bubunutin. -Oo.
At ipunin mo lang.
Hilahin mo lang, dapat nakahilera sila.
Ganyan mo bubunutan ang porcupine.
Alam ko na si Eric, kaninang umaga, kinuha niya ang pagkain na para sa lahat.
Pero hindi gano'n ang mangyayari. Para sa lahat 'to, kasama si Eric.
Di pa ako nakakain ng porcupine.
Pero mangyayari na.
Inasinan mo ba 'yong ribs?
Oo.
'Yong taba, o.
Kumusta kayong lahat?
-Ayos na ayos. -Okay na okay.
Iso-slow boil natin, gagawing hunter's stew.
May binti, atay, puso.
Gusto ko 'yong puso.
Sa 'yo na. Sa 'yo na 'yan.
Nainis sila kasi gusto kong kumain nang marami kaninang umaga.
Naiintindihan ko naman.
Alam kong parang buwisit ako minsan.
Kailangan kong magbago.
Ito ang pinakamalaking daga na nakain natin.
Di ako nagrereklamo.
At si Brendon, dahil sa kanya, gusto kong magpatuloy,
at magpasalamat dahil sila ang mga nasa team ko.
Sino'ng may atay?
Atay ng porcupine.
Kasi minsan, hindi maganda ang pakikitungo ko sa kanila.
Pakiramdam ko, lobo ako.
Ano kaya ang kinakain ng Bravo Team?
Mga luha nila.
-Hindi ito. -Sana okay sila.
Oo, sana ligtas silang makauwi.
Sige na, Emily. Kailangan mong makabalik bago dumilim.
Naku naman!
Natanggal 'yong ****** ano.
Leche naman, o.
Ayos ka lang, Em?
Bad trip.
Lumulubog ang treasure natin.
Sinusubukan kong baguhin ang posisyon.
Ayun.
Pinapabagal ako nang paghatak ko sa mga trap,
pero dapat gawin 'to para sa sarili ko, para sa team ko.
Naman.
Pare, sa maling direksiyon sa papunta.
Tinatangay siya palayo ng agos.
5:06 p.m. na.
Maaabot na ng tubig ang pinakamataas na level nito.
Hindi lang lumalayo ang distansiya mula sa dalampasigan ng Bravo,
nag-iiba din pati ang direksiyon ng agos,
at dinadala nito ang kahit anong madaanan nito palabas sa bay
papunta sa malawak na Pacific Ocean.
Tinatangay siya, pare. Una papunta siya doon, ngayon dito na.
Di ko iniisip 'yong panic ko.
Ayokong sabihin sa sarili ko wala na 'tong pag-asa.
Di ko siya nakikitang sumasagwan.
Dumidilim na, at nagsisimula na kaming mag-alala.
Di ko alam kung ano ang iniisip ni Emily.
Di koa alam kung may lakas pa siya para makabalik.
Baka hindi natin makuha 'yong mga crab pot.
Lintik.
Medyo nanghina talaga ako no'ng ginustong pumunta ni Emily sa isla.
Kung ako 'yong nasa bangka, gagamitin ko ang agos,
tapos sasagwan nang sasagwan.
Common sense lang 'yon. Pero baka wala kaming mapala.
Pagod na siguro siya.
Magpapainit na 'ko ng mga daliri sa paa. Masakit na, e.
Oo, sige lang. Si Bri 'yong umaasikaso ng apoy.
Okay.
Hay.
Ano?
Tinatangay ng agos is Emily.
Ano?
Seryoso ako.
Masama 'yon.
Tingin ko pagod na pagod na rin siya.
Alam kong naiinis na siya.
Naku. Pag natanggal siya, paano natin mababawi ang mga gamit natin?
Hindi na ba?
****. **** talaga. Nasa kanya ang mga dry bag at malaking bag.
-Ikaw muna dito. Pupunta ako do'n. -Sige, ako na dito.
Buwisit talaga.
Tinangay na si Emily ng agos nang 900m sa silangan ng camp niya.
Sa lakas ng agos,
matatalo ka talaga kapag sumagwan ka nang pasalungat.
Sana lang makauwi siya.
Ang hirap na wala kang magawa habang nasa balsa ang teammate mo
sa gitna ng tubig, at alam mong wala kang maitutulong.
-Drew? -O?
Pakidala naman ng down jacket niya.
Guys, ayokong maglalakad sa putikan.
Ang weird talaga na walang pakialam ang ibang teammates namin.
Walang sense of urgency,
pero sa tingin ko, di pabor sa amin ang oras.
Ibibigay ko na lang ang jacket ko pagdating niya.
Ibibigay ko rin ang akin. Bahala na.
Alam kong matatag si Emily, at marami siyang kakayahan.
Pero takot siya at nilalamig.
At kahit sinong matangay ng agos nang gano'n kalayo…
Aabot sa punto na di na siya makakabalik.
Sige na, Em! Kaya mo 'yan!
Salamat, guys.
****, nakakainis!
'Yong panic…
Leche!
…nagiging totoo na.
Ang sakit na ng katawan ko.
Hindi ko kayang labanan ang agos. Matatangay ako no'n sa dagat.
Kaya mo 'yan, Em!
Wala nang pag-asa.
Alam ko 'yong hypothermia, kung gaano kabilis 'yon.
Nanganganib na ang buhay ko. Kailangan iwan ko ang balsa.
Kailangan kong punuin 'to ng hangin,
kumapit, at lumangoy.
Kasi hindi ako makakalis.
Di na ako makaalis.
Di ko alam ang gagawin.
Kaya mo 'yan, Em!
Kailangan niyang makarating dito.
Wala na siyang lakas.
Diyos ko!
Natatakot ako.
Natatakot talaga ako. Ayoko talagang lumusong sa tubig.
Sige na, Emily! Kaya mo 'yan!
Kaya n'ya 'yan. Dapat ibigay niya ang lahat.
Kainis naman.
Nakakainis talaga.
Pare, pagod na pagod na siya.
Baka gumamit na siya ng flare.
Ayoko talagang gawin 'to.
Nanginginig na ako.
Natatakot na talaga ako.
Di puwedeng basta na lang akong sumuko.
Nagsalin ng Subtitle: J.M.B. Descalso