15. GÜN - AÇIK -3° - 03.48
Tonia, bizimle misin?
Tonia?
Bekle.
Tonia'nın bilinci kapandı.
Hey.
Anlaşıldı, tamam.
Tonia? Tonia, beni duyuyor musun?
Beni duyuyor musun Tonia?
Ya…
Hasta ağrılı uyarana tepki verdi.
Tonia?
Tamam, gözlerini aç hadi.
Güzel. Bizimle kal. Seni sıcak tutacağız.
Tamam.
-Onunla konuş sen. -Tonia, yanındayım, tamam mı?
Seni tekneye bindireceğiz.
-Tamam. -Seni sıcak bir yere götüreceğiz.
Burada Tre'yle kalmalıyım.
Onun farkındayım.
Seni dışarı çıkacağız. Acil tedaviye ihtiyacın var.
Sepeti burada bırak.
Zor, biliyorum.
-Isınman lazım. -Onu bırakmak istemiyorum.
-Biliyorum. -Bir tek o kaldı.
Biliyorum. Seninle ilgileneceğiz.
Bir, iki, üç.
-Güzel. -Pekâlâ.
Dikkatli yürü. Burası çok kaygan.
Yavaş yavaş.
Tonia bayılıp bilincini kaybetti.
Tre, gelebilir misin?
O an yarışmada değildik. Hayati bir tehlikenin içindeydik.
Benimle yaşıt bir çocuğu var.
Eve dönmesini bekleyen insanlar var.
Yani aklımdaki tek şey
ihtiyacı olan yardımı almasını sağlamaktı.
-Tre burada. -Gezmeye gidiyorsun ha?
-Yaklaş. -Ne oldu?
-Özür dilerim Tre. -Özür filan dileme.
Bugün dediğim gibi, bazen aksilik olur. Hayat bu.
Aksilik hep olacak.
Öleceğin güne dek aksilik olacak.
Bu yüzden üzülme.
Bu aksilik sana olduğu için çok üzgünüm.
Sorun değil.
Gitmeliyiz.
Evine, çocuklarının ve anne babanın yanına dön, tamam mı?
Tre, inmen lazım.
Kazanmamış olabiliriz ama bir duruş sergiledik.
-Evet. -Tamam mı?
Evet.
Kazanacağımıza çok inanıyordum.
PETERSBURG GÖNÜLLÜ İTFAİYE DEPARTMANI
Ne oldu, bilmiyorum.
Bildiğim tek şey uyandığımda bir sedyeye bağlıydım
ve artık yarışmada değildim.
-Tamam. -İttir.
Buna ihtiyacım vardı.
Ailem ve kendim için buna ihtiyacım vardı.
Hâlâ şoktayım.
Ama ailemin yeni bir üyesi var.
Bu da kâr çünkü çok nadiren harika insanlarla tanışıyorsunuz.
Bunun için hep minnettar olacağım.
Umarım geri döner, yarışmadaki yeri için savaşıp
kendine bir şans yaratır.
Bunu ondan çalan kişi olmak istemiyorum.
TONIA, GÖTÜRÜLDÜĞÜ PETERSBURG TIP MERKEZİ'NDE
AŞIRI SOĞUK HAVAYA MARUZ KALMA SEBEPLİ HİPOTERMİYLE
YETERSİZ BESLENME KAYNAKLI HİPOGLİSEMİ İÇİN TEDAVİ GÖRDÜ
BU YÜZDEN YARIŞMADAN ÇEKİLMEK ZORUNDA KALDI
TAKIM ARKADAŞININ TAHLİYESİ SONRASI TRE, ALFA KAMPI'NA YALNIZ DÖNDÜ
24 SAAT İÇİNDE YENİ BİR TAKIM BULMAZSA YARIŞMADAN DİSKALİFİYE OLACAK
11 OYUNCU
ZACH ALFA TAKIMI - ELENDİ
BAYO ALFA TAKIMI - ELENDİ
TONIA ALFA TAKIMI - ELENDİ
TRE ALFA TAKIMI
TEK BİR KURAL VAR
DREW BRAVO TAKIMI
DRAKE BRAVO TAKIMI
EMILY BRAVO TAKIMI
SAMMY BRAVO TAKIMI
BİR MİLYON DOLARI KAZANMAK İÇİN
JULIO CHARLIE TAKIMI - ELENDİ
BRI CHARLIE TAKIMI - BRAVO TAKIMI
JOEY CHARLIE TAKIMI - DELTA TAKIMI
MEGHAN CHARLIE TAKIMI - ELENDİ
BİR TAKIMDA YER ALMAK ŞART
ERIC DELTA TAKIMI
BRENDON DELTA TAKIMI
JOSEPH DELTA TAKIMI
TINA DELTA TAKIMI
15. GÜN - AÇIK 2° - 14.45
Kalan üç takım Alaska'da şimdiye kadarki en soğuk gecelerini geçirdi.
Dün gece yine soğuktu. Tir tir titredim.
Yine uyandım, odun topladım çünkü bitmişti.
Yetecek sanıyoruz ama çok çabuk bitiyor.
Burada bile nefesim buharlı çıkıyor.
Evet.
Takımım için şu an en büyük sorun geceyi geçirmek.
Uyku tulumumuz yok ve dün gece sıcaklık eksileri gördü.
Hepimiz gece boyunca uyanıp durduk çünkü soğuktan titriyorduk.
"Kuyucunun kıçından soğuk" diyorlar ya, o sözü hiç anlamazdım.
Ama kıç lopların gerçekten donuyormuş.
Evet.
Bir ara benimle de battaniyeyi paylaşın bencil pislikler.
-Ben seninle sarılırım. -Biliyorum.
Çekinme.
Kolay kolay üşümem. Karda gezmeye alışığımdır.
Ama uzun lafın kısası
biraz ısınayım diye sönen ateşin yanındaki taşın üstünde uyudum.
Odun stoğu yapmamız lazım.
Çünkü daha da soğuyacak.
Ve tekrar ısınmayacak. Sıkıntı orada.
Hava her gece daha da soğuyor.
Zor geçiyor ama Delta sayesinde hayatta kalacağımı biliyorum.
Beni bağırlarına bastılar ve bu benim için büyük fark yarattı.
-Şimdi bir şişe viski olsa bomba olurdu. -Üf, var ya…
Of be.
Takım arkadaşınızın, yakın bir dostunuzun bilincinin kapandığını görmek…
Bana daha önce hiç hissetmediğim korkular yaşattı.
Tonia gitti.
Ve aklından ve kalbinden geri dönmek geçtiğini biliyorum.
Ama geri dönemez.
Son Mohikan ben kaldım.
Alfa'daki son kişiyim.
Başka bir takım bulmalıyım. Bravo'ya hiç güvenmiyorum.
Ama hava kararmadan Charlie ya da Delta'ya ulaşamayacağım için
yarışmada kalmak için tek seçeneğim onlar.
Yeni bir grubun içine girmek,
herkesi tanımak, huyunu suyunu öğrenmek falan…
Bilemiyorum.
Tabii işlerine yarayacak malzeme götüren kişiyi
kabul etmeyecek takım yok.
Bana iyi davrandın baraka.
Ama önce Tre, takım arkadaşı Tonia için fişeği ateşlemeli.
Tek tabanca olmaya alışığım
ama Tonia ve ben ömür boyu arkadaş kalacağız.
Fişek mi o?
Hadi be oradan.
-İşte bu be! -Fişek!
İşte bu bebeğim!
Sanırım Alfa'dan geldi.
Bravo ittifakımız olduğunu söylemişti
ama hiçbir şekilde arkadaşlık emaresi göstermediler.
Bayo fişeğini ateşledikten sonra…
Fişek atıldı!
Sana müsaade birader!
Güle güle hırsız!
Bravo'nun sevinç çığlıklarını duymak beni çok rahatsız etmişti.
Alfa'dan fişek atıldı.
Zach fişeği ateşledikten sonra da Bravo hiçbir şey yapmadı.
Yaptığımız ittifaktan hiçbir şey çıkmaması çok sinir bozucu.
Düşünmeye başladım.
Tek seçeneğimin Bravo'ya gitmek olduğunu biliyorum
ama bunu yapmayı hiç istemiyorum.
Alfa'yla başladık.
Alfa'yla bitireceğiz.
Hepimiz biliyoruz.
Açgözlülük bir günah ve ben böyle biri değilim.
-İki tane duydum. -İki fişek duydum.
Delta Takımı fişeklerin yerini çözmeye çalışırken
Bravo günlük işlerine devam ediyor…
Çalışkan adam Çalışkan adam
…ve müttefikleri Alfa'nın çöküşünün farkında olmuyor.
İşte budur!
En gürültücü yarışmacılar onlar, yemin ederim.
Pekâlâ.
Güzel bir yer bulalım.
Gitmeden önce malzemeleri Bravo'dan saklıyorum.
Üstüne konmalarını hiç istemiyorum.
Yoksa ellerinde her malzemeden iki tane olacak.
Bence bu hile yapmak.
Yok öyle havadan malzeme.
Madem güçlüsünüz…
İyi eğlenceler.
…o zaman elinizdekilerle başarabildiğinizi gösterin.
Müttefik gibi davranmadınız.
Birileri yaralanmış, gelip bir yoklamadınız.
Öyleyse bir oyun oynayalım.
Bulamazlarsa kendi hataları.
Tonia, karakterini göstermek için tek bir şansın olduğunu söylerdi.
Kim kazanırsa umarım düzgünce, onurlu bir şekilde oynayarak kazanır.
18. GÜN - RÜZGARLI 4° - 08.55
Galiba bu bir helikopter.
Helikopter bu.
Kesinlikle helikopter.
Bir bakacağım.
Halatla bir şey sarkıtıyorlar millet.
-Sahi mi? -Evet.
Epey büyük bir paket bırakıyorlar.
18 gün sonunda ilk kez…
İki tane var.
…helikopter sesi…
Konteynerin büyüklüğüne bak.
…bırakılan ikmal kargosunu müjdeliyor.
Çok heyecanlıyım!
Gidelim!
Dört kamp alanına da birer sandık bırakılıyor.
Karşı kıyıya bıraktılar. İkincisi geliyor.
Kargoda hayatta kalmayı kolaylaştıracak şeyler olduğu gibi
palet ve dubalar gibi gizli fırsat sunan malzemeler de var.
Takımlar ödülün bu riske değeceğine karar verirse
buz gibi suya girmeyi göze almalılar.
Hadi!
Çok rüzgâr oldu.
Yüzmeye başladı.
Sandık suda.
Ah be kanka.
Ama hiçbirimiz 2 derece suya girmek istemiyoruz.
Olamaz. Uzaklaşıyor.
Buz gibi olacağı kesin.
Nasıl ya?
Nasıl alacağız bunu?
Bu bizim kargomuz. İçinde ne var, bilmiyoruz.
Umarım iyi bir şeylerdir.
Şuradaki mi? Hayır.
Hanginiz yüzebiliyor?
Kim girecek?
-Kimde? -En fazla yağ kütlesi sende.
Girecek misin?
Giderek uzaklaşıyor, orası kesin. Ben girerim.
Tamam, giriyor.
Ayağımda bir donum kaldı. Uzaklaşmasına izin vermeyeceğim.
Tanrım.
Vay be.
Hadi bebeğim! Yüz!
Soğuk. Yalan söylemeyeceğim.
El ve ayak parmaklarım uyuşuyor.
Şu dalı ver.
Of, kısa kalıyor.
Kahretsin.
Ciğerlerim kasılmaya başladı.
Olur ya… Kontrolsüzce.
İnanamıyorum.
-Hemen kampa. -Canavar modu açıldı.
Brendon tereddüt bile etmeden bizim için suya atladı.
Bir sarılayım koca adam.
Gidip ısın hadi.
Yakaladın.
-Drake abim. -Botlarım su doldu.
Hadi Sammy. Ağımız da mı oldu?
Hadi. Yerin hazır bak. Sıcacık.
Ateş çok iyi.
Adamım.
Tek endişem bu durumun hipotermiye dönmesiydi.
-Çok heyecanlıyım. -Aşırı heyecanlıyım.
Kalbim küt küt atıyor.
Umarım yemektir.
Hadi bakalım.
Pekâlâ. Cheesecake olsun.
-Ne var? -Bilmiyorum. İki çanta.
Ne varmış Sammy?
-Uyku tulumuna benziyor. -Uyku tulumu!
Bir uyku tulumu.
İki uyku tulumu.
Ne hoş bir sürpriz.
Sıcaklıklar sıfır derecenin altına düşünce
takımlara iki uyku tulumunun yanı sıra…
Bu su geçirmez çantalar da çok iyi oldu.
…çıkarları için kullanıp kazanma şanslarını artırabilecekleri
çeşitli malzemeler verildi.
Dubalar ha?
Halatı dubaların altından geçirmeliyiz.
-Tamam. -Sürükleyerek taşırız.
Şu dubalara bak. İnanılmaz.
Evet.
Uyku tulumları ve su geçirmez çantalar ne olduğu bariz hediyeler
ama başka bir şey var mı diye bakıyorum.
Çözmemiz gereken gizli bir şifre var mı?
Bu bir oyun.
Cevapların her seferinde önümüze sunulacağını sanmıyorum.
Bazen çözmek için çabalamamız lazım.
Bu dubalar iyiymiş çocuklar.
Palete dubalar ve ağlar bağlıydı.
İyi bir ağ.
Üstünde bolca malzeme bulunan bu şey belli ki suda yüzüyor.
Bence bu sal yapmak için harika bir iskelet.
Kesinlikle.
Sonra aklıma geldi. Bu bir tekne.
-Suda hiç batmadı. -Evet.
-Tekne fikrini sevdim. -Evet.
Nasıl kullanırız, şu an tam olarak emin değilim
ama bence bize başka fırsatların kapısını açacak.
İki uyku tulumu vermişler.
Acaba bu Alfa'nın kargosu muydu?
Battaniye sayısı da ikiydi.
Beş kişi olarak iki uyku tulumu aldık.
Gidip Alfa'nın kargosunu görmek istiyorum.
-Ne güzel bir gün. -Öyle.
-Burada olduğumuz için çok şanslıyız. -Evet, akılalmaz.
Milet yerimizde olmak için neler vermez.
Önceki gün Alfa Takımı'nın attığı fişeklerden bihaber…
-Şu geyik izlerine bakın. -Vay be.
…müttefiklerini kontrol etmek isteyen Bravo erkekleri 2,5 km'lik yolu yürüyor.
Şu midye büyükmüş.
Evet.
Sabahki gelgit çekilince
sandık Alfa'nın sahiline oturdu.
Alfa'da iki yarışmacı kaldığını düşünüyoruz.
Bize sadece iki tulum verilince
kargolar karışmış olabilir mi diye merak ettim.
Biz de bugün Alfa'ya gidip
onların kargolarında ne varmış, ne hâldeler, bir bakacağız.
Nasıl ya?
Alfa'nın ikmal kargosu hâlâ sahilde duruyor.
Çok tuhaf.
Duman görmüyorum.
Ne oluyor lan burada?
Hey.
Kampları tam şuradaydı.
Buna dokunulmamış.
-Barınakları nerede? -Tam buradaydı.
-Barınakları bu muydu? -Evet, öyleydi.
Yok artık. Brandaları nerede?
Burası bomboş.
Bu çok küçük yalnız. Belli ki perişan hâldelermiş.
Barınaklarının olduğu yere gittik ama dağıtılmıştı ve kimse yoktu.
Ama sonra birden dank etti ve "Ah ulan" dedim.
Gitmişler kanka.
Fişek atmışlar ama haberimiz olmamış.
-Terk etmişler. -Alfa bitmiş.
Yarışmada son iki takım kaldık. Kim tutar bizi!
-Hey! -İşte bu!
Helal olsun bize!
-Ulan var ya! -İşte bu be!
İşte bu bebeğim!
İki takım kaldı.
Başından beri Bravo bunu kazanacak dedim.
En güçlü takım biziz.
İnanılmaz.
Artık şans banko bizden yana.
Banko.
Her şeyin böyle birbirine bağlanması âdeta Tanrı'nın güzel bir eseri gibi.
Burada bir bıçak var.
Bıçaklarını mı bırakmışlar?
-Bize not yazmışlar. -Ne?
Ağaca.
-Şuradan okunuyor. -Evet.
"Bravo, madem aramızda…"
-"Pek bir ittifak yoktu…" -"Bir ittifak yoktu…"
"…siz de şimdi…"
"Bıraktığım malzemeleri arayıp bulun."
Malzemeleri saklamışlar.
Tüh be.
"Madem pek bir ittifak yoktu" mu?
-Ne demek istemiş? -Ben var sanıyordum.
Daha önce uğrayıp kontrol etmedik diye alındılar mı acaba?
Bu notu okumak biraz üzücüydü
çünkü Bravo ve Alfa arasında bir ittifak vardı.
Buna çok moralimiz bozuldu.
Benim aşırı canım sıkıldı.
Tamam o zaman, üçe ayrılıp arayalım madem.
Bu nasıl iş?
Bulursak define bulmaktan farksız olur.
Bir baltamız ve bıçağımız, iki brandamız ve bir yayımız daha olur.
Ne zaman gittiler acaba?
Gözünüzü dört açın.
Biz de aramaya başladık. Fellik fellik aradık.
Biraz garip gözüken şeylere bakın.
Çıkın ortaya malzemeler.
Ama çok can sıkıcı çünkü buna harcayacak kalorimiz yok.
-Bir şey bulan var mı? -Yok.
Nereye koydun Tre?
Daha ne kadar aramamız gerektiğini bilmiyorum.
Sende eldiven var. Elini sok.
Hiçbir şey görmüyorum.
Sap gibi bir şey var mı, yokla. Balta sapı.
Bir noktada pes edip kampa dönmemiz gerek.
-Burada bir şey yok kardeşim. -Tamam.
Ormana bir yığın malzeme saklayacak olsam
nereye koyardım?
Yüksek bir yere koyardım.
Bundan çok güzel barınak olurmuş yalnız.
Buldum!
Heyt be!
Hey!
Bayağı iyi saklamışlar.
-Çak kardeşim. -Kardeşim.
Oyuğun arkasına saklanmıştı.
Süper ya.
Her şey güzel güzel çantaya konmuş.
Yay ve oklar.
Umarım balta da vardır.
Bri bunları görünce çıldıracak.
İttifak yaptıktan sonra seslerinin çıkmaması tuhaftı.
Yarışmada bizim için çok önemli bir an.
Meğer bizim onları ziyaret etmemiz gerekiyormuş.
Ama bence olması gereken oldu.
Şu an minnet doluyum.
Akıl alır gibi değil.
Yardım kargoları da bizimkiyle aynı mı, bakalım.
Bakalım içinde ne varmış.
-Aynısı, iki uyku tulumu. -Aynısı.
Bunları sırtlayalım hadi.
Delta'da kimlerin kaldığını,
ne hâlde olduklarını, ne kadar dayanacaklarını bilmiyoruz.
Keyifli olacak.
Böyle koyalım.
Ama Alfa'nın tüm eşyalarını almamızla beraber…
Fazladan uyku tulumumuz, barınak için fazladan brandamız,
fazladan kap kacak, bıçak ve baltamız var.
Bravo'nun milyon doları kazanan takım olacağına inanıyorum.
200 binle neler yapardınız?
-Hayatım değişir. -Tüm hayatım değişir.
Hayatım değişir.
Kazanmak için gereken ne varsa, yapılabilecek her şeyi yapacağız.
Suya atlamadığım için garip hissediyorum. Çok kötü hissediyorum.
Ödlekliğim tuttu.
Biraz ısınabildin mi, yoksa hâlâ…
-Yok, içimde hâlâ bir ürperti var. -Vay be.
Tuhaf. Uyuyakalmıştım, sonra uyandım.
Sonrasında bir saat falan hareket etmelisin.
Eyvah.
Brendon, namıdiğer Dağ Adamı, zaten kahramandı ama artık bir efsane.
Ama onu daha önce hiç bu hâlde görmemiştim.
"Hipotermi başlangıcı falan mı?" dedik.
Brendon "afterdrop" adı verilen bir hipotermi semptomu yaşıyor.
Sudan çıkalı epey olmasına rağmen
vücut iç sıcaklığı normal seviyenin altında.
Sudan çıktıktan sonra hafif bir üşüme geldi.
Enseme doğru çıktı.
Kontrol altına almaya çalıştım.
Titrediğim yok ama rahatsız hissediyorum.
-Evet. -Yanından ayrılmayacağım.
Brendon için endişeleniyorum.
Takımımızın çok değerli bir üyesi.
Suya girdiği için bırakması gerekirse hepimiz için çok üzücü olur.
Battaniyenin altında ilk kez kıvrılıyorum.
Nasıl da yüzü gülüyor.
Bir battaniye için nelere katlanmak gerekiyormuş!
Selam!
Drake bir şey taşıyor.
Selam.
Alfa artık yok.
-Alfa artık yok mu? -Gitmişler. Kimse yoktu.
İkmal kargoları oradaydı.
Bir dakika. Aman Tanrım.
-Oha, sen ne diyorsun? -İki takım kaldı.
Sona kalan iki takımdan birinde olduğumu öğrenmek
müthiş bir duygu.
Ne diyeceğimi bilmiyorum.
Ormanı arayıp tüm eşyalarını bulduk.
Bir brandamız daha oldu.
Harika.
Gerçekten şok oldum.
Aman Tanrım.
Balta orada mı?
Sarı balta artık bizde.
İki takım kaldı.
Ama nasıl olacak? Daha ne kadar burada kalacağız?
Bekleyip göreceğiz.
Karşımıza bir fırsat çıkacaktır.
Delta hakkında pek bir şey bilmediğimiz bir takım, bu biraz korkutuyor.
Avantaj elde etmemizin bir yolunu bulmaya çalışıyorum
çünkü neler olacağı hiç belli olmaz.
Kalori depolamalıyız.
-Bize yemek lazım. -Ve uyku.
-Uyku da. -Su.
Uyku tulumunu istemiyorsan ben alırım.
Yok, sen al.
-Emin misin? -Evet.
-Senin almanı tercih ederim. -Niye?
-Islandın çünkü. Titriyordun. -Geçti, şu an kuruyum.
Bana da dere geçerken olmuştu. Gece bir titreme gelir, anlamazsın.
Evet. Soğuk çarpar.
Bana bir şey olmaz. Geldiğimden beri ilk kez battaniyem var.
Pekâlâ. Günün analizi.
Artık sadece Bravo ve Delta var.
Daha uzun bir süre burada mıyız? Yoksa Delta kısa mı keser?
Bilmiyoruz.
Ama hepimizde uyku tulumu var ve bu yüzden çok mutluyuz.
-Değil mi? -Evet.
Evet efendim!
Hadi biz kaçtık.
19. GÜN - BULUTLU 5° - 06.52
Bir kürek için neler vermezdim.
Bu coğrafya çok acımasız olabiliyor.
Haftalardır uğraşıyoruz ve hava giderek soğuyor.
Bu da güzelmiş.
Hâlâ bir miktar yiyecek buluyoruz ama bizi tok tutacak kadar değil.
Yani hiç öyle kolay değil.
Küçük adam.
Ufaklık.
Diğerleri günde bir öğün yemek istiyor, benlik değil.
Ben kendime fazladan yiyecek arayacağım.
Ah, evet!
İri de.
Her gün didiniyoruz.
Bedenimde, iliklerimde hissediyorum.
Kaldı ki ben 50 yaşındayım, çoğundan büyüğüm
ve bazen biraz bitkin düşüyorum ya da açlık vuruyor.
Çok lezzetli.
Bu sabah Eric yiyecek aramaya çıktı
ve kendisine küçük bir kahvaltı hazırladı.
Ama sadece kendisine.
Bayağı iyiydi.
Daha önce yediğimiz her yemeği
tek bir kaba boca edip cümbür cemaat yemiştik.
Ama hepimiz yiyecek konusunda adil davranmalıyız.
Pardon.
Eric takım oyuncusu gibi davranmıyor.
Grup olarak çalışıyoruz.
Görev dağılımı yapıyoruz çünkü herkes yemek arayamaz.
Dün denize atlayarak kendimi tehlikeye attım
ama takım için yaptım.
O yüzden açım deyip benim ya da takımımın yemeğini midene indirme.
Hepimiz açız.
Bugün hiç sesiniz çıkmıyor.
İsteyen istediği zaman yer ama yemek eşit bölüştürüldüğü takdirde.
Yemek yemeyip kötü hissetmeye devam mı etseydim?
"Bu benim kendi yemeğim" diye bir şey yok. Yemeğin hepsi takımın.
Yemek yediğim için kötü hissettim. Yemeyeceğim.
-Bizim dememizle yemeyeceksen ye zaten. -Yemeyeceğim.
Herkese eşit pay düşmeli.
Daha fazla konuşmayacağım.
Tüh. Neyse bu da bir şeydir.
Tuzak sincap içindi.
Ezmiş.
Sammy'nin tuzağına yine fare yakalanmış.
Farecik burada.
Ne yakalanmış?
Sammy'nin tuzağına fare yakalanmış.
Ne güzel.
-Kahvaltı alır mısın Emily? -Onu sana bırakıyorum Sammy.
Buyur Bri. Kahvaltı hazır.
Enfes.
Bu gerçek et.
Midye ve yengeçler iyi hoş.
-Ama bu kırmızı et. -Evet.
Proteini de kalori değeri de gayet yüksek.
İstersen…
-Ben seni tutmayayım. -…bacağın biri senin olsun.
-Yemek istemiyorum. -Yürüyüş için enerjiye ihtiyacın var.
Sorun yok. Dün gece fazla fazla midye yedim.
Aklımdaki tek şey önce kaynatmam gereken şu suyu içmek
ve salı o adaya ulaştırmak.
Bulunduğumuz yere çok yakın bir ada var.
Gidip bir bakmak istiyorum.
Toplayabileceğimiz ne gibi bitkileri var?
Avlayabileceğimiz ne gibi hayvanlar yaşıyor?
-Sağımıza koyalım Drew. -Tamam.
Eğer salı inşa edip
o adayı diğer herkesten önce keşfetme şansımız varsa
bunu yapmamız lazım.
Bence bir sal yapmak çok büyük bir stratejik avantaj
ve umarım Delta'nın aklına gelmemiştir.
Bir an önce oraya gitmeyi çok istiyorum.
Ada koyun neredeyse 500 metre karşısında
ve Emily büyük kısmında akıntıya karşı kürek çekecek.
-El attığınız için sağ olun. -Ne demek. Çok vakit almaz.
Şu anki hâliyle üstüne binsen bile iş görebilir. Ciddi diyorum.
Biraz daha ekleyelim.
Hatta şöyle yine içe doğru çekebiliriz.
-Şu köşeye bağlayalım mı? -Köşeye bağla.
İstemiyorum. Salın altında olsun istiyorum.
Patronluk taslamaya başladığımın farkındayım.
Mükemmeliyetçi huylarım kesinlikle var
ama bu durum özelinde can güvenliğim buna bağlı.
Buraya daha fazla koysak…
Çok zor. O aralara sığmazlar ki.
Altına dört tane tampon sıkıştırdım zaten.
Emily durup dururken "Sala binip adaya gideceğim" dedi.
"Tamam" dedik.
İşimiz gereği nehirlere çok yüzer iskele yapıyoruz.
Sal için en uygun aday olduğuma eminim. Suda çok vakit geçiriyorum.
Suda Emily'den daha fazla tecrübem var.
Onu halata bağla bence.
Ben gidiyorum. Size bıraktım.
Gel de uyuz olma.
"Gideceğim, yapacağım" dedi.
O zaman buyur kendi salını kendin yap.
Şurada kesinlikle akıntı var. Çok net.
Gözle görülüyor.
-Su hâlâ mı çekiliyor? -Evet.
-Yükselmesini bekleyebilirsin. -Yok.
Şimdi gideyim.
Gelgit çok güçlü, hafife alınacak yanı yok,
iki kürek çekip adaya geçmek mümkün değil.
Özellikle de su yükselirken çok meşakkatli bir iş.
Bir, iki, üç, kaldır!
Takımımın yüzde yüz desteğine sahipmişim gibi hissetmiyorum.
Suya çıkarmamız lazım.
Biraz umursanmıyormuş gibi hissediyorum.
Ama bu keşfe inancım tam.
Otur.
Emily 13.20'de denize açılıyor.
Yani hava kararmadan adaya gidip gelmesi için…
-Hazır mısın? -Evet.
…sadece dört saati var.
Üç, iki, bir, yelkenler fora!
Çek bakalım kürek.
Kürek çok küçük.
Daha yüksek bir yerden izleyeceğim.
Çok yavaş!
-Sence orada bir şey var mı? -Bilmiyorum. Varsa süper olur.
Şimdiden sürükleniyorum.
Hareket edip etmediğimi görüyor musunuz?
Kesinlikle hareket ediyorsun.
Takımın karnını doyurmak istiyorum.
Koltuklarını kabartmak.
İyimser kalmaya çalışıyorum
ve grubunun iyiliği için bunu yapıyorum.
Akıntıya girdiğin anda deli gibi kürek çekmen gerek!
Çek, çek, çek!
Adanın 900 metre kuzeyinde, Delta Kampı yakınlarında
profesyonel tuzakçı Brendon sıra dışı bir avın izlerini keşfetti.
Burada bir kirpi arıyorum.
Birkaç yerde izlerini gördüm.
İşte burada.
Sanıyorum ki yuvasını buldum. Ya da kullandığı bir çukuru sadece.
Burada da epey bir eski dışkısı var.
Muhtemelen yuvası burasıydı, şuraya da pisliyordu.
Keşke taze bir dışkı yığını da olsa.
Kirpiler et yemez.
Ağaç kabuğu yerler.
Enerjim her gün giderek daha da tükeniyor, çünkü yetersiz besleniyorum.
Ama eğer bir kirpi yakalarsak
beş kiloya yakın, epey de yağlı iyi etimiz olur.
Büyük başarı olur. Yani…
Ne kadar doyarsak moralimiz de o kadar yükselir.
Yani bu kirpiyi yakalamak için üzerimde baskı hissediyorum.
Ağaçlara da sık çıkıyorlar.
Bu kaka daha taze.
Bir delik daha.
Hadi canım.
Orada.
Çıkma daha yukarı.
Üzgünüm dostum.
Geliyor.
Üzgünüm dostum.
Bravo!
Bu akşam kirpi yiyeceğiz!
Kuyruğu iyice geride kalsın da kıçım delik deşik olmasın.
Bu kirpiyi takıma götürmek için sabırsızlanıyorum
çünkü çok açlar.
Umarım onların da moralini yerine getirir.
Sürüklendiğimi biliyorum.
Akıntıyı da görebiliyorum.
Adaya yaklaşırken kendime "Hadi, sende bu iş" diyorum.
"Gerekeni yap."
Su kesinlikle soğuk
ama ne kadar çabuk varırsam o kadar çabuk dönerim.
Kara göründü!
Her şey bana bağlı.
Keşfi hızlı yap ki su hâlâ alçakken dön!
Emily'nin hava kararmadan adayı keşfedip kampa dönmek için 1 saat 40 dakikası var.
Boşu boşuna da gelmiş olabilirim. Bilmiyorum, ama… Çabalıyorum.
Doğada tek başıma olduğumda
çok huzurlu hissedip yeni perspektifler bulurum,
nefes alırım, dinlerim, izlerim.
Kendi kimliğim ve takımımdaki erkeklerin kimliği arasındaki
farklılığı düşünüyorum.
Emily hava kararmadan dönemeyebilir.
Dönse iyi olur. Su geçirmez çantalar onda.
-Üçünü de mi aldı? -Evet.
Başkalarını dinlemeye tamamen kapalı oldukları zaman bu canımı sıkıyor.
Daha önce hiç kurtuluşumun azmime bağlı olduğu,
bu kadar tek başıma olduğum bir durumda oldum mu, bilmiyorum.
Bazen daha iyi bir şey olacağına inanıp gözünü karartman lazım.
Aman Tanrım. Yaban elması ağacı.
Evet.
Burada yaban elması olacağını biliyordum.
Evet.
İklimi düşününce yaban elması olacağını biliyordum
ama bizim yaka hiç güneş almıyor.
Fikrimle gurur duyuyorum.
Çok iyiydi.
Kendi başıma iş görme fırsatı elde edince
özümde olduğum kişiyi hatırladım.
Tadı Granny Smith elma gibi
ama bugün ne yemek yediğim ne de su içtiğim için epey tatmin etti.
Bu nedir?
Bak, bak.
Burada ne varmış böyle?
Tamam. Hem de tam takım. Vay canına.
Tanrım. Ne olduklarını tam bilmesem de heyecanlandım.
Bir çeşit tuzak.
Bununla ne tür bir hayvan yakalayabileceğimizden emin değilim
ama belki takımdan bilen vardır.
Yani kesinlikle yanıma alıyorum.
Dönmek tam bir eziyet olacak.
GÜN BATIMINA KALAN SÜRE
Güneş batmadan dönmeyi umuyordum.
Emily hâlâ adada.
Biliyorum. Bir an önce yola çıkması lazım.
Sala doğru yürüyor.
Lanet olsun.
Çok yoruldum.
Tamam. Geldim sayılır.
İyi misin?
İyiyim.
Bir şey buldun mu?
Sanırım bunlar karides kapanı.
Yanılıyor da olabilirim.
-Süper. -Güzel.
Gelgit dönüyor.
Görüyorum, rüzgârı yüzümde hissediyorum.
Bu hava değişimi beni birazcık korkutuyor çünkü burada çok ani değişiyor.
Kürek çekiyor. Açılıyor.
Güzel.
Yolu çok uzun.
Galiba ilerlemiyorum.
Çok uzağa sürükleniyor.
Olamaz. Bunu başarması lazım.
Of, fena.
Tanrım.
Et menüye geri eklendi çocuklar.
Aman Tanrım!
-Ne yakaladın? -Yakalamışsın! Vay be!
Yakaladım.
-Adamım. -Dağ Adamı usulü.
Evet. Al, bekleyin.
Nasıl ya?
-Dağ Adamı o. Sus be. -Aman Tanrım.
Adamım ya. Dağ Adamı. İmdadıma yetişti.
Bu eleman gidip kirpi vurdu.
Benden rol mü çalacaksın?
Yok, geri bağlıyorum. Bağı burada çözecektim.
İpi kesme.
İpi kesmeyeceğim.
Bu sabah tansiyon yüksekti,
bu kirpi kesinlikle durumu değiştirecek.
-Nehir kenarına ben taşıyayım mı? -Taşıyabilirsin, olur. Orada temizleriz.
Kendimle gurur duyuyorum. Herkese yemek buldum. Çok iyi bir yemek.
-Şöyle yoluyorsun. -Evet.
Elinde topluyorsun.
Şöyle tek tek çekiyorsun. Aynı hizada tutman lazım.
İşte kirpi böyle yolunuyor.
Eric'in bu sabah herkesin hakkı olan yemeği yediğini biliyorum.
Ama bir benzeri yaşanmayacak. Bu kirpi Eric dâhil herkes için.
Hiç kirpi eti yememiştim ama şimdi yiyeceğim.
Yemek üzereyiz.
-Kaburgalarını tuzladın mı? -Evet.
Şu yağa bak.
Keyifler nasıl?
-Harika. -Şahane.
Yavaşça kaynatıp avcı yahnisi yapacağız.
Bacaklarımız, ciğerimiz, yüreğimiz var.
-Ben yürek istiyorum. -Tamamdır. Yürek senindir.
Bu sabah biraz daha fazla yemek istediğim için kızdılar,
onları anlıyorum.
Bazen pislik gibi davrandığımı biliyorum.
Ve tabii ki kendime çekidüzen vermeliyim.
Yediğimiz en büyük sıçan.
Şikâyetim yok.
Ve Brendon sayesinde
takımımda yer alan insanlar için şükretmeye devam ediyorum.
Ciğer kimde? Kirpi ciğeri.
Çünkü bazen onlara hiç hoş davranmıyorum.
Kurt sürüsü gibiyiz.
Bravo ne yiyor acaba?
Birbirlerinin gözyaşlarını.
Haklarında hayırlısı.
Hayırlısıyla eve dönsünler.
Hadi Emily. Hava kararmadan dönmen lazım.
Kahretsin.
Bu gıcık şey çıktı.
Lanet olsun.
İyi misin Em?
Çok can sıkıcı.
Hazinemiz batıyordu.
Pozisyonumuzu değiştiriyoruz.
Harika.
Bu tuzakları taşımak beni yavaşlatıyor
ama kendim için, takımım için bunu yapmak zorundayım.
Öf be.
Kanka, kesinlikle doğru yönde ilerlemiyor.
Gelgit akıntısı onu çekiyor.
Saat 17.06.
Gelgit en yüksek seviyeye yaklaşırken
sadece kıyıya olan mesafeyi artırmıyor,
ayrıca akıntının yönünü değiştirerek
önündeki her şeyi koydan çıkarıp engin Pasifik Okyanusu'na yönlendiriyor.
Çok öteye sürüklendi. Şuradan buraya geldi.
Panik hissini bastırıyorum.
Kendime durumun çaresiz olduğunu söylemek istemiyorum.
Kürek çekmeyi bıraktı.
Hava kararıyor ve hepimiz endişelenmeye başlıyoruz.
Emily'nin aklından geçenleri düşünemiyorum.
Geri dönecek gücü var mı bilmiyorum.
Yengeç tuzaklarını alamayabiliriz.
Lanet olsun.
Emily adaya gideceğim deyince keyfim kaçmadı değil.
Salda ben olsam akıntıya göre kürek çekmeye başlar, bırakmazdım.
Başka çözüm yok.
Ama galiba hiçbir kazancımız olmayacak.
Çok yorulmuş olmalı.
Ayaklarımı ısıtmalıyım. Acıyorlar.
Tamam, git. Bri ateşi yaktı.
Tamam.
-Of. -Ne oldu?
Emily akıntı tarafından feci sürükleniyor.
-Ne? -Çok ciddiyim.
Durum iyi değil.
Bir de şu çok yorgun, yani…
Aşırı siniri bozulmuştur.
Of ya. Yarışmadan çıkarsa eşyalarımızı nasıl alacağız?
Alamayacak mıyız?
Ha ****. Su geçirmez çantalar da, büyük çanta da onda.
-Ateşe bakar mısın? Ben sahile gideceğim. -Tamam.
Lanet olsun.
Akıntı, Emily'yi kampının 900 metre doğusuna sürükledi.
Ve akıntı o kadar güçlü ki kürek çekmek şu ana kadar hiçbir işe yaramadı.
Umarım başarabilir.
Takım arkadaşını suyun ortasında görüp yardım edememek
çok çaresiz hissettiren bir his.
-Drew? -Evet?
Emily'nin şişme montunu getirebilir misin?
Arkadaşlar, o çamura hiç giremem.
Bazı takım arkadaşlarımın umursamaması çok tuhaf.
Kimse acele etmiyor ve zaman bizden yana değil.
Buraya gelince kendi montumu veririm.
Ben de veririm. Fark etmez.
Emily tam bir çetin ceviz ve çok becerikli, biliyorum.
Ama korkuyor ve üşüyor.
Ve akıntı tarafından o kadar sürüklendiysen…
O noktanın dönüşü yok.
Hadi Em! Yapabilirsin!
Sağ olun çocuklar. O kadar uyuz oldum ki!
Panik hissi…
Lanet olsun!
…giderek belirginleşmeye başladı.
Tüm vücudum kopuyor.
Akıntıyla savaşamıyorum ve denize doğru sürükleniyorum.
Hadi Em!
İmkânsız.
Hipotermi nasıl oluyor, biliyorum. Ne kadar ani başlayabileceğini de.
Bu, hayati tehlike arz eden bir durum.
Salı bırakmam lazım.
Bunu havayla doldurup,
dişimi sıkıp yüzmeliyim.
Yoksa mahsur kalacağım.
Zaten mahsur kaldım. Ne yapacağımı bilmiyorum.
Yapabilirsin Em!
Buraya gelmesi lazım.
Mecali yok ki.
Tanrım.
Ödüm kopuyor.
Çok korkuyorum. Suya girmeyi hiç istemiyorum.
Hadi Emily! Yapabilirsin!
Yapar. Var gücüyle asılmalı.
Berbat bir durum.
Gerçekten berbat.
-Kanka, bitik hâlde. -Fişeği ateşlemesi gerekebilir.
Bunu yapmayı hiç istemiyorum.
Zaten titriyorum.
Çok korkuyorum.
Böyle pes edemem.
Alt yazı çevirmeni: Ünal Ataman