‪รายการนี้สร้างจากเหตุการณ์จริง
‪แต่ตัวละคร ชื่อ เหตุการณ์ สถานที่
‪และบทสนทนาถูกแต่งขึ้นเพื่อให้ความบันเทิง
‪(คริสโตเฟอร์ เทรโฮ)
‪ขอโทษค่ะ
‪สิ่งที่ไม่ได้เป็นเรื่องสมมติคือลูกชายฉัน
‪ตอนอายุ 15 ปี เขาได้รับใบสั่งยาออกซิคอนติน
‪เขาเสพติดยาอยู่หลายปี
‪แล้วพออายุ 32 เขาก็ตาย
‪อย่างโดดเดี่ยวกลางอากาศหนาวเหน็บ ‪ในลานจอดรถของปั๊มน้ํามัน
‪และเราคิดถึงเขา
‪อะไรวะ
‪ท่านครับๆ อย่าทําแบบนั้นครับ ท่าน...
‪- ไม่เป็นไร ผมเอาอยู่ ‪- อย่าเลยครับ ให้ผมทําเถอะครับ
‪มีอุปกรณ์ตรวจจับควัน 220 อันในตึก
‪- คุณก็รู้ว่าผมนอนไม่หลับ ‪- ท่านครับ
‪- วันนี้เป็นวันที่สําคัญมาก ‪- พระเจ้า
‪- ผมขอโทษจริงๆ ครับ ‪- ผมต้องพักผ่อน
‪- ผมขอโทษครับ ให้ผมทําเถอะครับ ‪- ได้ ไม่เป็นไรหรอก
‪วันสําคัญมาก หมอริชาร์ดต้องพักผ่อน
‪ทําไมถึงเป็นแบบนี้ล่ะ ‪ผมเปลี่ยนแบตเตอรี่เดือนละครั้ง
‪เก่งมากๆ
‪- ผมจะใส่อันใหม่ ‪- ดีมาก ไม่เป็นไรแล้ว
‪ไม่ต้องห่วงเรื่องนั้นแล้ว เก็บกวาดให้เรียบร้อย
‪ที่จริงคุณช่วยตรวจดูอันอื่นให้หน่อยได้ไหม
‪ได้ครับ
‪(รถหมายเลข 049)
‪ขอบคุณที่มาค่ะ คุณฟลาวเวอร์ส ‪มันมีความหมายต่อเรามาก
‪ฉันบริแอนน่า ออร์ทิซ
‪นี่เพื่อนร่วมงานฉัน บิล เฮเว่นส์ค่ะ
‪- เป็นเกียรติที่ได้พบคุณครับ ‪- สวัสดีค่ะ
‪- ฉันขอเรียกคุณว่าอีดี้ได้ไหมคะ ‪- เรียกคุณฟลาวเวอร์สเถอะค่ะ
‪ได้ค่ะ เดินทางมาราบรื่นดีไหมคะ
‪- ก็ดีค่ะ ‪- ทุกอย่างเรียบร้อย...
‪เลิกชวนคุยเถอะ
‪ฉันรู้ว่าคุณพยายามทําตัวสุภาพ ‪ฉันรับรู้แล้ว ขอบคุณค่ะ
‪- ฉันเห็นว่าคุณเอา... ‪- ใช่ ฉันเปลี่ยนเที่ยวบินเป็น 19:15 น.
‪ฉันอยากกลับบ้าน
‪เรามีเวลาห้าชั่วโมง มาใช้มันให้คุ้มค่ากันเถอะ
‪- ต้องไปที่ไหน ‪- สุดทางเดินค่ะ
‪เยี่ยม
‪คุณอยากรู้อะไร
‪เข้าเรื่องเลยแล้วกันนะคะ ขวามือค่ะ
‪- ยินดีต้อนรับค่ะ ‪- เยี่ยม
‪สวัสดีค่ะ ไม่ต้องลุกหรอก
‪โอเคค่ะ
‪อย่างที่คุณน่าจะรู้อยู่แล้ว
‪ทุกรัฐ หลายสิบเมืองและหลายสิบเคาน์ตี ‪กําลังฟ้องเพอร์ดูฟาร์มา
‪ที่ทําให้เกิดการเสพติดยาแก้ปวด
‪มีคดีหลายร้อยคดี ‪ที่ต้องใช้เวลาหลายสิบปีกว่าจะไขได้หมด
‪เราเลยรวบรวมคดีความเหล่านั้นไว้เป็นคดีเดียว
‪ที่เราเชื่อว่าจะนําความยุติธรรมมาสู่ทุกคน
‪ความยุติธรรม โอเค
‪เราทําให้คนตายฟื้นกลับคืนมาไม่ได้ ‪แต่เราให้คนพวกนี้ชดใช้ได้
‪งั้นก็ไม่ใช่ความยุติธรรมแต่เป็นค่าชดเชย
‪ฉันไม่รู้ว่าทําไมคุณถึงต้องการเจอฉัน
‪คุณลองคิดตัวเลขดูก็ได้
‪เลือกตัวเลขที่มากที่สุดที่คุณคิดออก ‪พวกเขาจะยอมจ่าย ถือว่าคุณชนะ
‪คุณฟลาวเวอร์ส คุณอาจรู้สึกหงุดหงิด
‪และผมรู้ว่าคุณเคยผ่านเรื่องเลวร้ายมา ‪แต่ตอนนี้มันเปลี่ยนไปแล้ว
‪เรามีเหตุผลให้เชื่อว่าจะได้ผลลัพธ์ในแง่ดี
‪คุณมาที่นี่ทําไม
‪- ดูเหมือนคุณไม่อยากมา ‪- ฉันสัญญากับใครบางคนไว้
‪แต่คุณเข้าถึงคดีเดียวกับฉันได้
‪คุณเห็นทุกอย่างที่ฉันเห็น
‪ก็ใช่ แต่ฉันมีคําถามสองสามข้อที่อยากถาม
‪เริ่มจากข้อเดียวก่อนแล้วกัน
‪คิดว่าเรามาถึงจุดนี้ได้ยังไง
‪ฉันคิดว่ายังไงเหรอ
‪ฉันคิดว่าคุณกําลังทําให้ฉันเสียเวลา
‪และเวลาของคุณด้วย
‪ฉันรู้ว่ามันจะจบยังไง ฉันเคยผ่านมาก่อน
‪ช่วยบอกชื่อคุณด้วยค่ะ
‪คุณคะ
‪ริชาร์ด แซ็คเลอร์
‪วันนี้คุณมาที่นี่เพื่อให้การในคดีแพ่ง
‪ฟ้องร้องเพอร์ดูฟาร์มา ผู้ผลิตออกซิคอนติน
‪คุณหมอแซ็คเลอร์ คุณทราบเรื่องนี้ไหมคะ
‪ผมเข้าใจว่าอย่างนั้น
‪ให้ริชาร์ด แซ็คเลอร์มาให้การเหรอ
‪ฉันอยากพูดให้ชัดเจนว่าการปรากฏตัว ‪ของคุณหมอแซ็คเลอร์
‪เป็นความสมัครใจ
‪คุณทําได้ยังไง
‪แค่นั้นแหละค่ะ เริ่มได้เลย
‪ฉันถึงได้บอกคุณไงคะว่าตอนนี้มันเปลี่ยนไปแล้ว
‪เราล่าตัวการ ไม่ใช่ลิ่วล้อระดับกลาง
‪แต่เราต้องการให้คุณช่วย
‪เขา...
‪เขานั่งตรงนี้เหรอ
‪- ฉันอยากได้เก้าอี้ตัวอื่น ‪- ว่าไงนะคะ
‪ขอเก้าอี้ตัวอื่น
‪รบกวนเอาเก้าอี้ตัวนั้นออกไปได้ไหม
‪ขอบคุณ
‪- โอเค ถ้าคุณต้องการเวลา... ‪- ไม่ต้อง
‪แล้วยังไงต่อ
‪คุณรู้จักออกซิคอนตินครั้งแรกเมื่อไหร่
‪ปี 1998 เพราะเครื่องเอกซเรย์ ‪ในเมืองฮิลส์วิลล์ รัฐเวอร์จิเนีย
‪ขอโทษที่ให้รอนะครับ คุณฟลาวเวอร์ส
‪มีปัญหาอะไรเหรอครับ
‪อรุณสวัสดิ์ค่ะ คุณหมอ ขอดูเครื่องเอกซเรย์ ‪แบบพกพา รุ่นจีอี 4225 ของคุณหน่อย
‪- คุณมาเอกซเรย์เหรอครับ ‪- เปล่าค่ะ ฉันไม่ได้มาเอกซเรย์
‪วางคลิปบอร์ดลง ฉันไม่ใช่คนไข้
‪โอเค
‪การนัดตรวจเป็นทางเดียว ‪ที่ฉันจะได้ความสนใจจากคุณเต็มที่
‪และตอนนี้ฉันทําให้คุณสนใจได้แล้ว
‪ฉันชื่ออีดี้ ฟลาวเวอร์ส
‪ฉันเป็นนักสืบจากสํานักงานอัยการสหรัฐอเมริกา ‪ในโรอาโนก
‪หน้าที่หนึ่งของฉันคือตามหาหมอ
‪ที่เรียกเก็บเงินเมดิเคด ‪จากการรักษาที่พวกเขาไม่ได้ทํา
‪นั่นเป็นการฉ้อโกง ไม่ใช่แค่ต่อเมดิเคด ‪แต่ต่อผู้เสียภาษีชาวอเมริกันด้วย
‪ก่อนที่คุณจะมองฉันแบบนั้น
‪เชื่อฉันเถอะว่ามันจะเป็นการดีกับคุณที่สุด
‪ถ้าคุณให้ฉันดูเครื่องเอกซเรย์นั่น
‪ขอดูด้วยค่ะ ขอบคุณค่ะ
‪ให้ตายสิ ได้ๆ โอเค
‪ใช่ นั่นไงล่ะ
‪แต่ผมไม่ได้ทําอะไรผิดสักหน่อย
‪คุณเรียกเก็บค่าเอกซเรย์วันละ 50 ครั้ง ‪ติดต่อกัน 30 วัน
‪ไม่ใช่ 49 ไม่ใช่ 51
‪และค่าเอกซเรย์ครั้งละ 107 ดอลลาร์
‪คลินิกที่คุณเป็นเจ้าของ ‪ทํารายได้หนึ่งแสนหกหมื่นห้าร้อยดอลลาร์
‪ผมต้องโทรหาทนายไหม
‪คุณจะต้องการทนายไปทําไม ‪ถ้าคุณไม่ได้ทําอะไรผิด
‪ผมจะจ่ายคืนให้
‪จะจ่ายคืนให้ฉันเหรอ
‪ให้ใครก็ได้ ผมจะจ่ายคืนให้
‪โอเค ฟังนะ ‪ผมไม่อยากเสียอาชีพไปเพราะเรื่องนี้ ขอร้องล่ะ
‪- มันต้องมีทางออกสิ ‪- งั้นก็ให้ความร่วมมือสิ
‪โอเคๆ ผมจะทํา ก็ได้
‪ฉันต้องการสําเนาใบเรียกเก็บเงินทั้งหมด ‪ตลอดสองปีที่ผ่านมา
‪และฉันจะทําสําเนาไฟล์จากคอมพิวเตอร์ของคุณ
‪และถ้ามีอะไรที่ฉันควรรู้อีก อะไรก็ตาม
‪บอกฉันมาตอนนี้เลยจะดีที่สุด ‪เพราะถ้าฉันเจอเอง
‪มันจะทําให้คุณตกที่นั่งลําบากกว่าเดิม
‪มีอะไรที่ฉันควรรู้อีกไหม
‪- ไม่มี ‪- แน่ใจนะ
‪ไม่ ไม่มีแล้ว
‪ไม่มีอะไรแล้ว ผมสัญญา
‪งั้นขอดูไฟล์พวกนั้นหน่อย
‪แรกเริ่มเดิมที คุณจะได้ยินชื่อออกซิคอนติน
‪ก็ต่อเมื่อเพอร์ดูส่งตัวแทนมาหาหมอ ‪ในท้องถิ่นของคุณ...
‪เชฟวี่เครื่องร้อนแล้ว เอาออกจากเครื่องยก
‪และคุณโชคร้ายที่บาดเจ็บ
‪ให้ตายสิ เร็วกว่าเดิมหน่อย
‪ใช่
‪ไง อรุณสวัสดิ์
‪- กินมื้อเที่ยงอยู่ ‪- มื้อเที่ยงแบบปุบปับเหรอ
‪- ใช่ ‪- กินอะไรอยู่
‪แซนด์วิชซาลามี
‪ใช่ คือเราต้องเปลี่ยนอะไหล่ตรงนี้
‪ยังไม่ได้ทําเลย เชฟวี่ เอาลงจากเครื่องยก
‪- กินให้หมดแล้วรีบไปทํางาน ‪- เดี๋ยวจัดการให้
‪ทําได้ดีมาก ทุกคน วันนี้เริ่มต้นได้ดีมาก
‪นี่มันบ้าอะไรกัน
‪ไท ไท ไท
‪เฮ้ย
‪นี่ เร่งมือหน่อย
‪ผ่านมาชั่วโมงหนึ่งแล้ว งานไม่คืบหน้าเลย
‪เครื่องยนต์พวกนี้มาจากไหนไม่รู้ ‪ผมไม่รู้จะทํายังไงกับมันดี
‪ที่เราทําอยู่ไม่ใช่ลานขยะนะ
‪เอาเครื่องยนต์ใส่ถังขยะให้หมด ‪ฉันอยากให้แกเข้ามาช่วยในอู่
‪- ได้ๆ ‪- มีสมาธิหน่อย
‪- โอเค ได้เลย ‪- เข้าใจนะ
‪- ได้ยินแล้ว ‪- ฉันเชื่อมั่นในตัวแก
‪ผมก็เชื่อมั่นในตัวเอง
‪ไง ไมค์ ขอโทษที่ให้รอนะ
‪ไปจัดการให้จบกันเถอะ
‪ขอบคุณที่รอนะ
‪เข้ามาสิ
‪- ไง ที่รัก ไมค์อยากเอารถออก ‪- สวัสดีๆ ไมค์
‪- ไง ‪- สวัสดี
‪- โอเค ทั้งหมดก็... ‪- ใครน่ะ
‪- ทั้งหมด 167 ‪- โอเค
‪ได้ เดี๋ยวนะ
‪ช่วงนี้ที่ร้านไม่ค่อยมีลูกค้า ‪ถ้าลดให้ได้ก็จะขอบคุณมาก
‪- ไม่มีปัญหา ‪- ส่วนลดเหรอ
‪ใช่ รู้ไหม...
‪รู้ไหมว่าแม็กกี้ทิ้งฉันไป
‪แย่จริง
‪- ฉันไม่รู้เรื่องนั้นเลย ‪- ใช่ เธอเอาไปทุกอย่างยกเว้นรถ
‪- ใช่ เธอเอาบ้านไป ‪- งั้นเหรอ
‪เธอเอาหมาไป มันพุ่งมากัดฉัน ‪ตอนฉันไปเอารองเท้า
‪รู้จักรอนด้าที่ทํางาน ‪ที่โชว์รูมขายเชฟโรเลตไหม
‪- ฉันรู้จักรอนด้าดี ‪- ไม่ใช่คนที่เป็นพนักงานต้อนรับนะ
‪เธอทิ้งผมไปหาคนนั้น
‪โอเค
‪- เป็นยังไงบ้าง ‪- ดราม่ามาก
‪- ส่วนลดให้ไมค์เหรอ ‪- ไม่เอาน่า เขาเศร้ามาก
‪จะลดราคาให้ลูกค้าตามอารมณ์ไม่ได้ ไม่รู้สินะ
‪ไครเกอร์ยางยนต์ค่ะ
‪วิเศษไปเลย ขอบคุณมากค่ะ โอเค
‪- คือ... ‪- อะไรเหรอ
‪ยางแอคคิวเทิร์นจากอิตาลีมาถึงแล้ว ‪และกําลังจะผ่านด่านศุลกากร
‪- จะมาถึงวันนี้ตอนห้าโมง ใช่ ‪- อิตาลี เยี่ยม
‪เราต้องจ่ายเท่าไร
‪เท่าไรนะ แปดพันเหรอ
‪แปดพันดอลลาร์เหรอ
‪คุณเป็นคนอยากได้ยางหรูจากอิตาลีเองนะ
‪ฉันไม่รู้ด้วยซ้ําว่ามันใช้ทําอะไร
‪ที่รัก แค่เพราะผมอยากได้รถ ‪ราคาแปดพันดอลลาร์
‪ไม่ได้แปลว่าคุณต้องสั่งซื้อนะ
‪- คุณล้อเล่นใช่ไหม คุณล้อเล่นสินะ ‪- ไม่เข้าเรื่องเลย
‪- ฉันจะจัดการ... พระเจ้า ‪- คุณเป็นคนดูแลบัญชี
‪- ถูกไหม ‪- ฉันจะฆ่าคุณ
‪เราไม่ชอบมหาวิทยาลัยสินะ
‪ไม่เรียนต่อมหาวิทยาลัย
‪ทุนเรียนมหาวิทยาลัยของลูกหมดเกลี้ยงแล้ว
‪- โอเคๆ ‪- พ่อใจร้ายจัง
‪- รักนะ ‪- ไปทําธุระของคุณเถอะ
‪มันควรจะเสร็จตั้งแต่เมื่อวานแล้ว
‪เอามันออกมา มันพร้อมแล้ว
‪ไอ้สารเลว
‪- ถอดมันออกๆ ‪- ทําไม
‪- ไม่เอาน่า ‪- ฟังฉันนะ
‪- ผมก็แค่เล่น ‪- ใช่ นั่นแหละ
‪- แกแค่เล่นไปเรื่อย พอแล้ว ‪- เกล็น
‪รู้ไหมว่าทีเร็กซ์ทักทายยังไง
‪เลิกล้อเล่นได้แล้ว นี่ หยุด หยุดนะ
‪(ไครเกอร์ยางยนต์)
‪- หยุด ‪- รู้ไหมว่าทีเร็กซ์กินยังไง
‪- มันทํา... ‪- ไสหัวไป
‪พอได้แล้ว ดับเครื่อง
‪ดับมัน...
‪- นี่ ดับซะ ‪- ไม่ได้ยินเลย
‪ดับซะ ไม่เอาแล้ว
‪- เฮ้ย ลุกออกมา ‪- ไม่เอาน่า
‪- ผมแค่ล้อเล่น ‪- ออกมา
‪- ผมทํางานได้ ไม่เอาน่า ‪- เลิกล้อเล่นได้แล้ว
‪- ฉันเตือนแกแล้วนะ เตือนแล้วไม่ใช่เหรอ ‪- ลุงเตือนแล้ว
‪โอเค แล้วเกิดอะไรขึ้น
‪ไม่มีอะไรเกิดขึ้น แกเล่นไปเรื่อย
‪- ดับเครื่อง แล้วเข้าไปในร้าน ‪- ผมปิดเพลงแล้ว ฟังนะ...
‪บ้าเอ๊ย
‪- บ้าเอ๊ย ‪- ลุงโอเคไหม เป็นอะไรหรือเปล่า
‪เกิดอะไรขึ้น
‪เขาตกลงมา แล้วรถตัก... แล้วเขาก็ตกลงมา
‪- เกล็น ผมขอโทษจริงๆ ผม... ‪- บ้าเอ๊ย
‪คุณลุกไหวไหม จับไหล่ฉันไว้
‪- หลังผม มีบางอย่างอยู่ตรงหลังผม ‪- โอเค
‪- มาลองยืนขึ้นกัน ‪- ลองลุกขึ้นยืน
‪ขอโทษจริงๆ
‪- ผมแค่หยอกเล่น ‪- ค่อยๆ
‪- ผมไม่ได้ตั้งใจจะโยนลุงลงไป ‪- หนึ่ง สอง สาม เร็วเข้า
‪- บ้าเอ๊ย ‪- วางเขาลงๆ
‪โอเค ไปเรียกรถพยาบาล
‪พระเจ้า
‪หลังฉัน บ้าเอ๊ย
‪เครื่องถ่าง
‪ขออันต่อไป
‪เครื่องดูด เส้นเอ็นเสียหาย
‪เอาล่ะ ออกมาแล้ว เศษกระดูกออกมาแล้ว
‪ผมคุยกับศัลยแพทย์ของคุณแล้ว ‪เขาบอกว่าโฮมรัน ทุกอย่างไปได้สวย
‪- ตอนนี้... ‪- สุดยอด
‪ตั้งใจฟังนะ
‪เราต้องลุกออกจากเตียง ‪เข้าช่วงทํากายภาพบําบัด
‪ใช่ไหม ตั้งใจฟังนะ เรามียาคลายกล้ามเนื้อ
‪ถูกต้อง
‪- เรามีสเตียรอยด์แก้อักเสบ ‪- โอเค
‪เรามีไวโคดินระงับอาการปวด
‪ขอบคุณค่ะ
‪- พร้อมอาหารเหรอ ‪- พร้อมอาหาร
‪ชนิทเซลจากหมู
‪โอเค
‪เจอกันสัปดาห์หน้าตอนตรวจร่างกายนะ
‪ค่ะ วันที่ 25
‪เกล็น คุณทําดีแล้ว ทุกอย่างจะไปได้สวย
‪- ขอบคุณค่ะ หมอฮาร์ตแมน ‪- ไปก่อนนะ
‪ริชาร์ดสูบเลือดสูบเนื้อจากลูกค้ามากมาย
‪คนที่รู้สึกปวด
‪และคนที่ไม่มีทางเลือก ‪นอกจากจะต้องรักษาตัวให้หาย
‪ลองยกเท้าขึ้นทีละข้าง ขึ้น
‪มันยากกว่าเดิมนิดหน่อย ‪ยากขึ้นกว่าเดิมนิดหน่อย และค้างไว้
‪หายใจ อีกครั้ง หายใจเข้า หายใจออก
‪- ลดขาลงสักสองนิ้ว ‪- แย่ชะมัด
‪ทําไมมันเจ็บจัง
‪เพราะกล้ามเนื้อจะยืดเวลาทําแบบนั้น ‪โอเคไหมคะ
‪ผ่อนคลาย เยี่ยมมาก มาลองอย่างอื่นกัน
‪- และ 90 องศา ค้างไว้ ‪- ค่อยๆ นะ
‪ค่อยๆ ลดลงสองสามนิ้ว
‪และหายใจๆ
‪- กดหลังลง นอนราบ ‪- พระเจ้า นี่มันแย่ชะมัด
‪- ดันมือฉันไว้ ‪- ผมทําไม่ได้
‪โอเคๆ ฉันรู้ว่ามันน่าหงุดหงิด แต่คุณทําได้ค่ะ
‪คุณทําได้ดีมาก ทําได้ดีมากจริงๆ ‪เราต้องฝึกกันอีกยาว
‪ครับ
‪หลายปีมานี้ฉันเห็นคนไข้แบบคุณมาเยอะ
‪และคุณต้องรู้ว่า ‪นี่คือสิ่งที่คุณต้องอยู่กับมันให้ได้ในตอนนี้
‪- โอเคนะคะ ‪- โอเค
‪นี่คือความเป็นจริงใหม่ของคุณ ยกเข่าขึ้น
‪อีกห้าครั้งนะคะ ลองกันค่ะ
‪- มาค่ะ ขึ้นไปให้สุด อีกห้าครั้ง ‪- โอเค
‪นี่ไม่ใช่แค่ยาที่ฆ่าคนไปมากมาย
‪มันร้ายกาจกว่านั้น
‪ไม่ สิ่งนี้ โรคระบาดนี้
‪มันเริ่มขึ้นเมื่อใครบางคนในครอบครัวนั้น
‪รู้ว่าเงินก้อนโตในวงการแพทย์
‪มาจากยอดขายและการตลาด
‪และคําโกหก
‪คุณหมายถึงอาเธอร์ แซ็คเลอร์เหรอ
‪ใช่
‪อาเธอร์ แซ็คเลอร์เป็นคนเริ่มเรื่องทั้งหมด
‪เขาเป็นจิตแพทย์ช่วงเริ่มการปฏิวัติเภสัชกรรม
‪ในสมัยนั้น การรักษาโรคทางจิต ‪คือการผ่าตัดกลีบสมอง
‪แต่การผ่าตัดกลีบสมองทําได้แค่ครั้งเดียว
‪ไม่มีลูกค้าประจํา
‪อาเธอร์รู้ว่าถ้าใช้ยาที่ถูกต้อง ‪เขาจะได้ลูกค้าไปตลอดชีวิต
‪เขาเลยสร้างให้ยาตัวใหม่เป็น...
‪การผ่ากลีบสมองในขวด
‪(ธอราซีน)
‪เขาได้รู้ว่าตัวเองเหมาะเป็นพนักงานขาย ‪มากกว่าหมอ
‪เขาเลยออกไปซื้อสองอย่างมาให้ตัวเอง
‪บริษัทยา
‪และบริษัทโฆษณาทางการแพทย์ ‪ที่ใหญ่ที่สุดในประเทศ
‪เขารู้ว่าอนาคตของยาขึ้นอยู่กับการตลาด
‪แล้วเขาก็ได้แจ็กพอตตอนที่ได้สัญญายาแวเลียม
‪สร้างยาทําเงินตัวแรกของโลก
‪ยาที่คุณไม่เคยรู้ว่าต้องมี
‪แล้วพอเขารวย
‪เขาก็อยากให้ทุกคนรู้
‪เขาซื้องานศิลปะเก่าๆ ที่หรูหรา
‪เขาใส่ชื่อตัวเองลงไปในพิพิธภัณฑ์ โรงเรียน ‪หรือโรงพยาบาลทุกแห่งที่รับเงินเขา
‪ทุกที่ทําอย่างนั้น
‪ฉันว่ามันคงทําให้เขารู้สึกเป็นอมตะ
‪สําหรับเขา มรดกคือทุกอย่าง
‪- แซ็คเลอร์ ‪- แซ็คเลอร์
‪(สุขสันต์วันหยุด ครอบครัวแซ็คเลอร์)
‪เขายกมรดกนั้นให้คนทั้งครอบครัว
‪และเหมือนครอบครัวคนรวยล้นฟ้าอื่นๆ
‪พวกวงศาคณาญาติอยากให้เขาตายจะแย่
‪ไม่นานเกินรอ
‪- ขอโทษนะครับ ‪- คะ
‪ผมต้องคุยกับหมอ
‪คุณต้องเซ็นชื่อทางด้านนั้นก่อนค่ะ
‪วันที่ 26 พฤษภาคม ปี 1987 ‪เขาขับรถไปห้องฉุกเฉิน
‪ที่โรงพยาบาลโคลัมเบีย เพรสไบทีเรียน ‪และประกาศว่า
‪ผมชื่อหมออาเธอร์ แซ็คเลอร์ ‪ผมกําลังจะหัวใจวาย
‪เส้นเลือดหัวใจ ‪ที่เลี้ยงกล้ามเนื้อหัวใจด้านหน้าซ้ายอุดตัน
‪ผมต้องทําบอลลูนเดี๋ยวนี้ ไม่งั้นผมไม่รอดแน่
‪โอเค มาเริ่มกันตั้งแต่แรก ‪มาเริ่มกันตั้งแต่แรก คุณคะ
‪- ผมชื่ออาเธอร์ แซ็คเลอร์ ‪- คุณคะ ฉันอยากให้คุณกลับมาตรงนี้
‪ผมกําลังจะหัวใจวาย
‪เส้นเลือดหัวใจ ‪ที่เลี้ยงกล้ามเนื้อหัวใจด้านหน้าซ้ายอุดตัน
‪ผมต้องขยายหลอดเลือดหัวใจด้วยบอลลูนเดี๋ยวนี้ ‪ไม่งั้นผมไม่รอดแน่
‪ผมอยากให้คุณสงบสติอารมณ์สักครู่
‪- คุณครับ คุณจะ... คุณครับ พยาบาล ‪- คุณคะ
‪มาช่วยทางนี้หน่อย
‪เลิกเสียเวลาได้แล้ว
‪เส้นเลือดหัวใจ ‪ที่เลี้ยงกล้ามเนื้อหัวใจด้านหน้าซ้ายอุดตัน
‪- ต้องเอกซเรย์หลอด... ‪- ดูซิว่าคลื่นไฟฟ้าหัวใจจะว่ายังไง
‪อย่าเสียเวลาเลย ทําตามที่ผมบอก
‪คุณทําได้ดีมาก
‪ดูเหมือน... นี่ คุณพูดถูก
‪ใช่ ผมพูดถูกเสมอแหละ
‪ให้ตายสิ
‪เวลาเสียชีวิต 19:58 น.
‪อาเธอร์อาจเป็นคนสร้าง ‪ธุรกิจเภสัชกรรมสมัยใหม่
‪และทําเงินให้ครอบครัวได้หลายล้าน
‪แต่หลานชายของเขา ริชาร์ด ‪เป็นคนปลดปล่อยปีศาจร้ายออกมา
‪ทางนี้ค่ะ คุณหมอแซ็คเลอร์
‪และทําเงินให้พวกเขาหลายพันล้าน
‪คงต้องใช้เวลาสิบปี
‪แต่...
‪ฉันคิดว่าการที่อาเธอร์ยกกิจการให้ริชาร์ด
‪คือจุดเริ่มต้นของออกซิคอนติน
‪พอไม่มีอาเธอร์แล้ว
‪ริชาร์ดก็มีแผนของเขา
‪แต่ก่อนอื่น เขาต้องการ ‪ส่วนประกอบสําคัญอย่างหนึ่งก่อน
‪สิ่งเดียวที่ขวางทางเขา ‪คือครอบครัวใหญ่ที่ไม่มีใครถูกกัน
‪(เมืองนิวยอร์ก รัฐนิวยอร์ก)
‪- จะพูดเรื่องนี้ไปทําไม ‪- ต้องใช้เวลานานแค่ไหน
‪- สแตนลีย์ เราต้องรู้ว่าเกิดอะไรขึ้น ‪- ให้เขาพูด
‪เราพยายามอยู่ ให้ตายสิ ‪สแตนลีย์ เราได้อะไรบ้าง
‪ดูเหมือนอาเธอร์จะถ่ายเทงานศิลปะ ‪และเงินจํานวนมากตลอดหลายปีที่ผ่านมา
‪"ถ่ายเท" แล้วไอ้ "ถ่ายเท" มันแปลว่าอะไร
‪แปลว่าเขาติดเงิน ไม่ใช่แค่เงิน งานศิลปะด้วย
‪มีหนี้ก้อนใหญ่ที่ติดฮาร์วาร์ด ‪เดอะเม็ต สมิธโซเนียน โคลัมเบีย
‪แล้วใครจะจ่าย
‪อาเธอร์มีธุรกิจหลายอย่าง ‪และเขาใส่ชื่อพวกคุณลงไปในหลายธุรกิจ
‪- ธุรกิจอะไรบ้าง ‪- โอเค
‪ดักลาส แมคอดัมส์ ‪เมดิคอลทริบูนอินเตอร์เนชันแนล
‪แนปป์ฟาร์มาซูติคอลส์ เอ็มดีพับบลิเคชันส์...
‪- เคย... ‪- ไม่เคยได้ยิน...
‪เมดิเมทริกซ์ เพอร์ดู เฟรเดอริก ‪เอ็มอาร์เอส ไอเอ็มเอส เอ็มเอสซีดีซี
‪ไม่เคยได้ยินชื่อธุรกิจพวกนี้เลย
‪มีชื่อพวกคุณอยู่เต็มไปหมด
‪ผมแนะนําให้พวกคุณเลิกกิจการแล้วชําระหนี้พวกนี้ ‪เพราะอย่างที่บอก มันมากพอสมควร
‪- สแตนลีย์ พ่อถังแตกเหรอ ‪- ไม่หรอก แต่ก็ไม่แน่
‪- เอาเพอร์ดูมา ‪- เป็นความคิดที่แย่มาก
‪พวกเขาจะแบ่งทุกอย่างกัน ‪แต่เราได้แค่กระผีกเดียวเหรอ ไม่
‪ให้ทุกอย่างกับพวกเขาแลกกับเพอร์ดู
‪เพอร์ดูมียาตัวเดียวที่มีค่า เอ็มเอสคอนติน
‪ตอนนี้มันเป็นยาเฉพาะกลุ่ม ‪สําหรับคนที่กําลังจะตายด้วยมะเร็ง
‪- เมื่อสิทธิบัตรหมดอายุ เราจะไม่เหลืออะไร ‪- ตอนนี้ก็ไม่เหลือ ไม่รอดอยู่แล้ว
‪เพอร์ดูเป็นบริษัทจริงๆ ที่พ่อกับอาเธอร์ซื้อไป
‪พวกเขาสร้างบางอย่างขึ้นมาจริงๆ ‪คนในนั้นไม่เข้าใจ
‪พวกเขาไม่เคยสร้างอะไรขึ้นมาในชีวิต ‪เอาแต่พูดเรื่อยเปื่อย
‪ไม่ๆ เราจะไม่...
‪ให้พวกเขากินคานาเป้ไปเถอะ ‪เราจะทําอะไรบางอย่าง
‪ใช่ แต่แกไม่เคยเอายา ‪ออกสู่ตลาดมาก่อนนะ ไอ้ลูกชาย
‪ต้องใช้เวลาเป็นสิบปี ‪และเราไม่มีอะไรในสายพานเลย
‪- มันเป็นทางตัน ‪- เรารู้จักความเจ็บปวด
‪ใช่ เรื่องนั้นแน่นอน
‪เราพัฒนาเอ็มเอสคอนตินได้ ‪เราเข้าใจความเจ็บปวด
‪ผมเข้าใจความเจ็บปวด
‪พฤติกรรมของมนุษย์ทุกคนประกอบด้วยสองสิ่ง
‪วิ่งหนีจากความเจ็บปวดและวิ่งไปหาความสุขสม
‪มันเป็นวัฏจักร
‪วิ่งหนีจากความเจ็บปวด วิ่งไปหาความสุขสม
‪ความเจ็บปวด ความสุขสม ‪ความเจ็บปวด ความสุขสม
‪ครั้งแล้วครั้งเล่า
‪วัฏจักรนี้คือตัวตนของเรา
‪มันคือแก่นแท้ของความเป็นมนุษย์ การมีชีวิตอยู่
‪แต่ถ้าเราวางตัวเองไว้ตรงนั้น ‪ระหว่างความเจ็บปวดและความสุขสม
‪ถ้าเรากลายเป็นทางออก ‪ให้ทุกคนที่ต้องการหนีจากความเจ็บปวด
‪เราก็เปลี่ยนโลกได้
‪สานต่อสิ่งที่อาเธอร์เริ่มไว้
‪แล้วจะไม่ต้องกังวลเรื่องเงินอีกเลย
‪- ใช่เลย ‪- ใช่
‪เพอร์ดูพัฒนาหนึ่งในยาแก้ปวดที่ทรงพลังที่สุด
‪ที่เคยออกสู่ตลาด ‪โดยบอกเราว่ามันปลอดภัยแน่นอน
‪นอกจากเงินแล้ว ‪คิดว่าแซ็คเลอร์มีแรงจูงใจอะไรอีกเหรอ
‪นโปเลียนตัวเตี้ย เขาเลยพิชิตยุโรปได้
‪แบทแมนเป็นแบทแมนเพราะพ่อแม่เขาถูกฆ่า
‪- นั่นคือสิ่งที่คุณถามใช่ไหม ‪- ใช่
‪สมัยมหาวิทยาลัย เขาพยายามคิดค้นยา ‪ที่ทําให้ถึงจุดสุดยอดได้
‪เขาชอบไปเที่ยวเมืองไทย
‪ผักที่เขาโปรดปรานคือหน่อไม้ฝรั่ง ‪ฉันไม่สนแรงจูงใจอะไรทั้งนั้น
‪ไม่สําคัญหรอก เพราะยังไงเขาก็เป็นคนทํา
‪ฉันมั่นใจว่าถึงคุณจะรู้เหตุผล ‪มันก็ไม่ได้ทําให้คุณรู้สึกดีขึ้น
‪แล้วคุณล่ะ คุณฟลาวเวอร์ส
‪อะไรทําให้คุณมีแรงจูงใจ
‪สิ่งเดียวที่ฉันมีคืองาน
‪แค่นั้นเหรอ แค่งานเหรอ
‪แค่งาน
‪(ปี 1998)
‪(เมืองโรอาโนก รัฐเวอร์จิเนีย)
‪(จดหมายจากทัณฑสถานรัฐ)
‪แบบนั้นๆ
‪(ชัค บราวน์ เจ้าพ่อวงการเต้น)
‪(บัญชีมหาบัณฑิต)
‪บ้าเอ๊ย ไม่เอาน่า
‪บ้าเอ๊ยๆ
‪คุณโทรมาที่สายด่วนช่วยเหลือทูมไรเดอร์ ‪ค่าธรรมเนียมสอง...
‪- ไง นี่อีดี้ ‪- สวัสดี คุณอีดี้ สบายดีไหม
‪ใช่ ฉันอยู่ด่าน 14 มาสองนาทีแล้ว
‪ในแอตแลนติส ในห้องเล่นพูล ‪และฉันไม่รู้ว่าจะผ่านมันไปได้ยังไง
‪ฉันตายมา 16 ครั้งแล้ว
‪ฮัลโหล
‪คุณต้องข้ามพื้นที่ไปสองครั้ง
‪- ขั้นแรก โดดหากับดัก ‪- เดี๋ยวนะ
‪- แล้วคุณก็ออกจาก... ‪- โอเค เข้าใจแล้ว
‪ดีมาก ทีนี้ไปทางซ้าย ‪ปีนบล็อกที่สูงที่สุด แล้วกระโดดไปที่...
‪มีมังกรอยู่ข้างหน้าตรงเสาต้นที่สาม
‪- ขอบคุณ ‪- ด้วยความยินดี คุณอีดี้
‪- ถ้ามีอะไรให้ผมช่วยอีก... ‪- ไม่มีค่ะ
‪ไม่มีอะไรแล้ว ราตรีสวัสดิ์
‪หรืออรุณสวัสดิ์ในที่ที่คุณอยู่
‪ฉันเป็นข้าราชการ
‪ระบบราชการทําให้เรายังอยู่ได้
‪มันทําให้สังคมเป็นระบบระเบียบ หมุนไป ‪และเคลื่อนต่อไปได้
‪ไม่มีอารยธรรมไหนที่ไร้ระบบราชการ
‪แผ่นตารางข้อมูล ‪คือสิ่งที่ทําให้โลกไม่ล่มสลาย และ...
‪ฉันทํางานเก่ง
‪ชัคเบบี้ไม่สน...
‪ฉันต้องการสําเนาใบเรียกเก็บเงินทั้งหมด ‪ตลอดสองปีที่ผ่านมา
‪สีเขียวคือถูกกฎหมาย
‪มีอะไรที่ฉันควรรู้อีกไหม
‪สีเหลืองสําหรับตอนที่เขาฉ้อโกง ‪ซึ่งฉันก็รู้อยู่ก่อนแล้ว
‪และสีแดงคือสิ่งที่เขาโกหก
‪- ไม่มีแล้ว ‪- แน่ใจนะ
‪- ผมสาบานเลย ‪- ชัคเบบี้ไม่สน...
‪พอสีแดงโผล่มา
‪มันมักจะกลายเป็นเรื่องสนุกสําหรับฉัน
‪ตอนปี 1998 ยังไม่ค่อยมีคนรู้จักออกซิคอนติน
‪ถึงคุณจะรู้จัก คุณก็คงไม่รู้ว่ามันทําอะไรได้บ้าง
‪(ออกซิคอนติน 40 มิลลิกรัม)
‪และนั่นคือประเด็น
‪มันสําคัญสําหรับแผนของริชาร์ด
‪(เมืองนอร์วอล์ก รัฐคอนเนตทิคัต)
‪พอพวกแซ็คเลอร์ได้เพอร์ดูไปแล้ว
‪พวกเขาก็ต้องหายาที่ขายได้
‪ยาที่จะทําเงิน
‪ริชาร์ดตั้งใจจะหากินกับความเจ็บปวด
‪โอเคๆ เด็กดี
‪เอ้านี่ เด็กดี
‪เป็นเด็กดีใช่ไหม
‪เป็นเด็กดีจริงๆ พร้อมไหม
‪พร้อมไปทํางานกับฉันหรือยัง ‪พร้อมจะหาเงินหรือยัง อั๊นชี่
‪ฉันรักแกมาก
‪นั่นแหละๆ ไอ้หนู เอาเลย ไอ้หนู เอาเลย
‪- อรุณสวัสดิ์ ‪- อรุณสวัสดิ์
‪เร็วเข้า ไอ้หนู เด็กดี ‪แกเป็นเด็กดี แกเป็นเด็กดี
‪แกเป็นเด็กดีจริงๆ ฉันจะอุ้มแกก่อนนะ
‪แต่เขาไม่ได้เริ่มจากศูนย์
‪เพอร์ดูผลิตและทําการตลาดยาแก้ปวด
‪ที่ทําจากมอร์ฟีนชื่อเอ็มเอสคอนติน ‪มานานกว่า 15 ปีแล้ว
‪ดังนั้นแค่ปรับสูตรนิดหน่อยก็ได้ออกซิคอนตินแล้ว
‪เอ็มเอสคอนตินมีองค์ประกอบสองอย่าง
‪แน่นอนว่ามีคอนติน
‪ตัวเคลือบที่เหมือนชั้นลูกกวาดของเรา ‪ที่จะค่อยๆ ละลายในทางเดินอาหาร
‪ทําให้ค่อยๆ ออกฤทธิ์
‪แล้วก็สอดไส้รสช็อกโกแลตนม
‪มอร์ฟีนซัลเฟต เอ็มเอส...
‪ตอนที่เราพัฒนาเอ็มเอสคอนตินขึ้นมา
‪เคยมีแผนจะทํารุ่นที่สองไหม
‪- ไม่มีครับ ‪- ทําไมล่ะ
‪เพราะมอร์ฟีนทํางานได้ดี
‪เป็นที่เข้าใจกันดี
‪ซึ่งทําให้ได้รับการอนุมัติจากเอฟดีเอได้ง่าย
‪แต่มอร์ฟีนไม่ใช่ยาแก้ปวด ‪กลุ่มฝิ่นชนิดเดียวที่ได้ผลดี
‪แต่เป็นยาชนิดเดียวที่ทําให้คนนึกถึงความตาย
‪ผม...
‪ผมอยากทํายาแก้ปวดที่ใครๆ ก็เห็นภาพว่า
‪มันช่วยให้ชีวิตดีขึ้น
‪มาสร้างอะไรใหม่ๆ กันเถอะ
‪คุณทําได้ไหม
‪นี่คือต้นกําเนิดของความคิดร้ายกาจ
‪- ได้ครับ ‪- งั้นก็ทําเลย
‪พวกเขาเอาเฮโรอีนชนิดหนึ่ง ‪ไปเคลือบด้วยสารที่ทําให้ค่อยๆ ออกฤทธิ์
‪แล้วก็เปลี่ยนเป็นตัวที่แรงกว่าเดิมมาก
‪ฉันชอบนะ
‪มันอันตรายนิดหน่อย
‪ระวังนะ
‪แต่ฉันชอบนะ
‪โอเค
‪ฉันจะพูดคําออกมา
‪คุณพูดสิ่งแรกที่แวบเข้ามาในหัว
‪ใครจะเริ่มก่อนก็ได้ เอาล่ะนะ
‪โคเดอีน
‪ทันตแพทย์
‪ยาแก้ไอ
‪ฟันคุด
‪ยานอนหลับ
‪- ไข้ขึ้น ‪- ขอบคุณค่ะ
‪แล้ว "มอร์ฟีน" ล่ะ
‪ความตาย
‪มะเร็ง
‪พวกติดยา
‪ความเจ็บปวดรุนแรง
‪เอาล่ะ ทีนี้บอกหน่อยว่า ‪คําไหนที่เกี่ยวข้องกับ "ออกซิโคโดน"
‪นั่นเพอร์โคเซตเหรอ
‪"ออกซิ" มันเหมือนโรคปอด
‪ออกซิเจนเหรอ
‪นี่ เป็นอะไรไป
‪มีอะไรเหรอ
‪เห็นไหม ทุกคนมีแนวคิดเกี่ยวกับมอร์ฟีน
‪แต่ออกซิโคโดนเป็นการเริ่มต้นใหม่
‪ไม่มีใครเชื่อมโยงมันกับอะไรเลย ‪เราทําให้มันเป็นอะไรก็ได้ที่เราต้องการ
‪จะเอายาที่เพิ่มมอร์ฟีนเป็นสองเท่า
‪ให้ทุกคนกินเหรอ
‪ใช่ๆ ผมจะทํา
‪การใช้ยาเกินขนาดจะเป็นปัญหาใหญ่
‪- เวลาคนไข้อยู่ภายใต้การดูแลของแพทย์ ‪- เวลาคนไข้อยู่ภายใต้การดูแลของแพทย์
‪- ยาพวกนี้ปลอดภัยมาก ‪- ยาพวกนี้ปลอดภัยมาก
‪ผมต้องขอแจ้งว่ามันก็ไม่ถูกต้องเสียทีเดียว
‪- แม้แต่กับเอ็มเอสคอนติน เราก็เห็นว่า... ‪- ใช่ๆ เอาล่ะ
‪เราจะเอายาที่แรงมาก
‪ไปให้กับลูกค้าใหม่นับล้านคนเหรอ
‪ใช่ ใช่แล้ว
‪ภายใต้การดูแลของแพทย์ของพวกเขา
‪และเอฟดีเอก็อนุมัติแล้ว
‪นี่
‪ดูนี่สิ
‪แพทย์สั่งจ่ายมอร์ฟีนตรงนี้
‪เพราะมอร์ฟีนคือความตาย
‪แต่กับออกซิโคโดน ‪คนไข้ใหม่ๆ ของเราจะอยู่ตรงนี้
‪นั่นคือตอนที่
‪ฉันคิดว่าจะทุกอย่างคงจบตรงนี้
‪ถ้าเรย์มอนด์ มอร์ติเมอร์ ‪หรือใครก็ตามไม่เอาด้วย
‪คุณกับฉันคงไม่ต้องมาคุยกัน
‪ป่านนี้คงมีคนมากมายที่กําลังกินมื้อเย็น ‪กับครอบครัวของพวกเขาอยู่
‪ผมรู้ว่าพวกคุณกลัว พวกคุณกังวล
‪เรื่องนี้เป็นโศกนาฏกรรม
‪แต่เราจะคืนชีวิตให้ผู้คนมากมาย
‪เราจะช่วยขจัดความเจ็บปวดไปได้มากมาย
‪เราจะเรียกมันว่าอะไร
‪ออกซิคอนติน
‪ยาที่คุณไม่เคยรู้ว่าต้องกิน
‪ริชาร์ดได้ยาทําเงินแล้ว
‪คิดว่าไงล่ะ
‪ออกซิคอนตินถือกําเนิดขึ้น
‪ริชาร์ดมีความคิดที่ยิ่งใหญ่
‪ยาที่คนที่ต้องการมันปฏิเสธไม่ได้
‪นั่นเป็นแค่ครึ่งเดียวของแผน ‪ไม่ใช่ส่วนที่แย่ที่สุดด้วยซ้ํา
‪อิทธิพลของลุงอาเธอร์เลยเข้ามามีบทบาท
‪เขาเคยเป็นเซลส์แมน
‪และรู้ว่าสินค้าจะดีหรือไม่ ‪ขึ้นอยู่กับข้อความที่ขายมัน
‪ริชาร์ดรู้ดีว่าข้อความนั้นคืออะไร
‪และที่สําคัญกว่านั้นคือวิธีส่งข้อความ
‪เขารวบรวมคนมาตั้งทีมขาย
‪เพื่อกระจายข่าวเรื่องออกซิคอนติน
‪พวกเขาจ้างคนหน้าตาดีที่มีใบปริญญา
‪ที่พูดภาษาหมอได้
‪แล้วก็ล้างสมองพวกเขา
‪อุณหภูมิ อัตราการเต้นของหัวใจ ‪อัตราการหายใจและความดันเลือด
‪สิ่งเหล่านี้เรียกว่าสัญญาณชีพ ‪รู้ไหมว่าอะไรที่ไม่ใช่สัญญาณชีพ
‪ความเจ็บปวด
‪ความเจ็บปวดคือสิ่งสุดท้าย ‪ที่ผู้เชี่ยวชาญทางการแพทย์จะพิจารณา
‪เวลาพวกเขาตรวจคุณ
‪หรือยายของคุณ
‪หรือแฟนของคุณ
‪- สวัสดี แฟรงก์ ‪- แชนน่อน
‪เราเข้าใจกันมานานว่าความเจ็บปวด ‪ว่าเป็นอาการของการบาดเจ็บหรือโรค
‪ไม่ใช่สิ่งที่จะต้องรักษาหรือทําให้หาย
‪นี่ จะนั่งกินซีเรียลแคปแอนด์ครันช์ทั้งวันเลยเหรอ
‪ไปทํารถให้เสร็จ
‪- ขอกินให้หมดก่อน ‪- ให้หมดก่อนเหรอ
‪ซีเรียลแคปแอนด์ครันช์สามชามเต็มๆ
‪ยางรถไม่หนีไปไหนหรอก
‪น่ารังเกียจ
‪คุณจะทําส้วมฉันตันเพราะแคปแอนด์ครันช์
‪- น่าขยะแขยง ฉันจะยึดไป ‪- รู้อะไรไหม ผมจะเล่น
‪ฉันจะเอามันมาแล้วปิดซะ ออกไป ไปได้แล้ว
‪หมอไม่เคารพความเจ็บปวด
‪(เพอร์ดู บริตต์ ฮัฟฟอร์ด ‪ผู้จัดการฝ่ายขายส่วนภูมิภาค)
‪เพราะพวกเขาไม่เข้าใจมัน
‪เรียนแพทย์ใช้เวลาเท่าไรนะ เจ็ดปีใช่ไหม
‪รู้ไหมว่านักศึกษาแพทย์ ‪เรียนเรื่องความเจ็บปวดจริงๆ แค่กี่นาที
‪นาน 48 นาที
‪คนไข้ไม่จําเป็นต้องปรับเปลี่ยนชีวิต ‪เพื่อรับมือกับความเจ็บปวด
‪หมอต่างหากที่ต้องปรับการรักษา
‪ความเจ็บปวดไม่ใช่สิ่งที่เราต้องทนอีกต่อไป
‪มันเป็นสิ่งที่เราเอาชนะได้
‪- สวัสดีค่ะ ‪- นี่ครับ
‪ฉันชื่อแชนน่อนค่ะ
‪ขอบคุณค่ะ
‪เรามีวิธีเอาชนะมัน
‪เราได้คําตอบแล้ว
‪ออกซิคอนติน
‪นั่นคือคําตอบ
‪ถ้าคุณเป็นคนที่เรามองหา
‪คุณจะได้เข้ากองทัพของเราเพื่อช่วยเปลี่ยนวิธี ‪ที่คนอเมริกันรับมือกับความเจ็บปวด
‪ที่เพอร์ดู เราใช้เวลาหลายปีพัฒนาออกซิคอนติน
‪ยารักษาอาการปวดที่ได้ผล ‪ออกฤทธิ์นานและปลอดภัย
‪พร้อมนําไปใช้ได้ในวงกว้างกับคนไข้หลายรูปแบบ
‪แต่คุณต้องทํามากกว่าขายยาตัวนี้
‪คุณต้องโน้มน้าวให้หมอเห็นว่า ‪ความเจ็บปวดเป็นเรื่องจริงจัง
‪อย่าเข้าใจผิดล่ะ
‪คุณจะได้เป็นส่วนหนึ่งของการปฏิวัติพลิกชีวิต
‪ที่งดงาม รุ่งโรจน์และวิเศษ
‪พูดพร้อมฉันนะ
‪- "งดงาม" ‪- งดงาม
‪- "วิเศษ" ‪- วิเศษ
‪- "รุ่งโรจน์" ‪- รุ่งโรจน์
‪- "การปฏิวัติ" ‪- การปฏิวัติ
‪- และ "พลิกชีวิต" ‪- พลิกชีวิต
‪อีกครั้งหนึ่ง
‪- "งดงาม" ‪- งดงาม
‪- "วิเศษ" ‪- วิเศษ
‪- "รุ่งโรจน์" ‪- รุ่งโรจน์
‪- "การปฏิวัติ" ‪- การปฏิวัติ
‪- และ "พลิกชีวิต" ‪- พลิกชีวิต
‪เธอตัดสินใจถูกแล้วที่มาที่นี่ รู้ใช่ไหม
‪- แน่นอนค่ะ ‪- ตื่นเต้นไหม
‪สุดๆ เลย
‪คุณพูดบนเวทีเก่งมากเลย
‪- ขอบคุณนะ ‪- จริงๆ นะ
‪นี่ ขอถามอะไรหน่อยได้ไหม
‪ฉันอยากรู้ว่าจะได้เงินเดือนเดือนแรกเมื่อไหร่
‪เธอต้องการอะไร
‪อยากรู้ตอนที่ฉันจะได้เงิน
‪เพราะเธอถังแตกและต้องการที่อยู่
‪เธอมาอยู่กับฉันได้
‪สาวๆ คนอื่นก็เคยอยู่ตอนที่พวกเธอพยายามตั้งตัว
‪เราจะหาเงินให้แล้วก็หาที่อยู่ให้เธอ
‪จริงๆ นะ ฉันมีห้องว่าง
‪- จริงเหรอ ‪- จริงสิ
‪- ขอบคุณค่ะ ‪- ไม่เป็นไร
‪- ขอถามอะไรหน่อยสิ ‪- ค่ะ
‪เป็นโรคเอ็มเอสหรือกระดูกสันหลังคดหรือเปล่า
‪- เปล่า ‪- โอเค งั้นก็ยืดตัวตรง
‪อย่าเดินไปมาในสภาพนี้
‪เธอคู่ควรกับที่นี่
‪ดีออน ไดเออร์ตีตื้นให้ทีมทาร์ฮีลส์ขึ้นนํา
‪บ้าเอ๊ย
‪ให้ตาย พระเจ้า
‪บ้าเอ๊ย
‪ลิล ช่วยหน่อย มานี่เดี๋ยวได้ไหม
‪มีเรื่อง
‪ใช่ นั่นคือสิ่งที่เกิดขึ้น
‪กองฉี่
‪- นี่มัน... ‪- คุณทําอะไรลงไป
‪ผมทําขวดฉี่หกใส่ตัวเอง
‪โอ้ พระเจ้า โอเค
‪- มันเยอะมาก ‪- เต็มไปหมดเลย น่ารักจัง
‪- โอเค ‪- ขอบคุณ
‪- มีอะไรให้ช่วยไหม ให้ช่วยไหม ‪- ช่วยไปเอา...
‪ไท มานี่หน่อย
‪- มาดูนี่ให้ชัดๆ ‪- ไม่ ไม่ต้อง
‪ขอผ้าขนหนูสองสามผืนได้ไหม ‪ยกก้นขึ้นหน่อยได้ไหม
‪ฉันเพิ่งไปเปลี่ยนผ้าอ้อมให้เคย์ลีมา ‪คุณน่าจะกะเวลาให้ดีกว่านี้
‪- บ้าไปแล้ว ‪- คุณนี่น่าขยะแขยงจริงๆ
‪ผมได้ยินเสียงจุ๊บ แล้วก็มีฉี่ด้วย ก็เลย...
‪นายอาจจะอยากอยู่ในห้องนอน
‪อยากให้ฉันเช็ดตัวให้แบบเซ็กซี่ให้ไหม
‪พระเจ้า มัน...
‪คุณไม่เป็นไรหรอก
‪โอเคไหม
‪- มองฉันสิ ‪- ผมหยุดหัวเราะไม่ได้เลย
‪ฉันรู้ คุณจะไม่เป็นไร
‪ตรงนั้นเป็นวิวที่สวยที่สุดในโอไฮโอเลย
‪นี่ห้องนอนเธอ
‪ทําตัวตามสบายนะ
‪ใช้ลิ้นชักพวกนั้นได้เลย เป็นของเธอทั้งหมด
‪- เยี่ยมมากเลย ‪- หวังว่าเธอจะชอบสีม่วงนะ
‪ค่ะ ฉันชอบสีม่วง
‪นี่ห้องน้ําเรา เราใช้ด้วยกัน
‪ส้วม ฝักบัวไอน้ํา
‪อ่างอาบน้ํานั่นสุดยอดเลย
‪นี่คือน้ํามันอาบตัวกลิ่นกุหลาบโมร็อกโก ‪เธอเอาไปใช้ได้
‪นี่ห้องนั่งเล่น ข้างบนเป็นดาดฟ้าส่วนตัว
‪กับอ่างจากุซซี่สุดเจ๋ง
‪เธอมีรถไหม
‪มีค่ะ ของแม่ฉัน แต่ฉันเอามาใช้
‪งั้นจะหาใบอนุญาตจอดรถให้
‪- มีเงินสดไหม ‪- ไม่ค่อยมี
‪เราจะหาเงินสดมาให้
‪วันนี้เป็นวันสําคัญ
‪ใช่
‪มาฉลองกัน
‪- ชอบแชมเปญไหม ‪- ชอบค่ะ
‪ชน
‪ขอบคุณ
‪แด่ชีวิตใหม่ของเธอ แชนน่อน เชฟเฟอร์
‪ไม่เคยดื่มแชมเปญใช่ไหม
‪นี่
‪นี่ ฉันแค่ แค่อยากขอบคุณสําหรับโอกาสนี้...
‪สิ่งแรกที่เราต้องทําคือแก้ไขเรื่องนี้ ‪เธอยังดูเป็นเด็กกะโปโลเกินไป
‪เราต้องหาเสื้อผ้าใหม่ให้เธอ
‪ดมนี่สิ
‪- พูดจริงเหรอ ‪- ใช่ ดมสิ
‪หนังนําเข้าจากอิตาลี กลิ่นเป็นยังไง
‪- โอ้ หนังนําเข้าจากอิตาลี ‪- ไม่ใช่
‪กลิ่นเหมือนเงิน
‪ดมอีกทีสิ
‪ใช่ หอมดี
‪ขาเธอสวยมาก
‪หุ่นดีมาก
‪- ไม่รู้สิ ‪- เธอเซ็กซี่เป็นบ้า
‪(สํานักงานแพทย์ หมอฮาร์ตแมน)
‪- เข้ามาเลยครับ ลิลลี่ เกล็น ‪- ขอบคุณที่ให้เราพบเร็วขนาดนี้นะคะ
‪ผมดีใจที่ได้เจอคุณเสมอ
‪เป็นยังไงบ้าง คนเก่ง
‪ไม่ค่อยดีเท่าไร
‪ดูไม่เหมือนอย่างนั้นเลย
‪- รู้สึกแย่เหรอ ‪- จะว่าอย่างนั้นก็ได้
‪โอเค ดูชาร์ตนี่นะ
‪จากระดับหนึ่งถึงสิบ คุณว่าคุณปวดแค่ไหน
‪- ห้าหรือ... ‪- ไม่ เก้าต่างหาก
‪เขารู้สึกแย่และนอนไม่หลับ
‪ซึ่งแปลว่าฉันก็ไม่ได้นอน
‪- งั้น... ‪- นอนไม่หลับ
‪ใช่ ยาที่คุณให้ผมมามันไม่ได้ผลแล้ว
‪ไม่เหรอ ผมให้ไวโคดินคุณไป ‪มันเป็นยามาตรฐานนะ
‪แต่ผมอยากให้คุณลองยาตัวใหม่
‪มันเรียกว่าออกซิคอนติน
‪มันคล้ายกับไวโคดิน
‪แต่มีฤทธิ์ 12 ชั่วโมงเต็มโดยไม่หมดฤทธิ์
‪- น่าจะดีนะ ‪- เอาล่ะ งั้น...
‪กินหนึ่งเม็ดตอนเช้า
‪กินหนึ่งเม็ดก่อนเข้านอน
‪จะได้ไม่ต้องตื่นมากลางดึกเพราะปวด
‪- แล้วผมจะได้นอนเหรอ ‪- หลับสบายเลย
‪- เราทุกคนจะได้นอน ‪- คุณทั้งคู่จะได้หลับสนิท
‪- มันปลอดภัยเหรอ โอเค ‪- ปลอดภัยเหมือนยาแก้ปวดอื่นๆ
‪ข่าวดีคือคุณไม่ต้องกินบ่อยเท่าตัวอื่น
‪- โอเค ‪- โอเคไหม
‪- มาลองกัน ‪- ผมเชื่อใจคุณ หมอ
‪ไปได้แล้ว ไปนอนซะ หลับให้สบาย
‪โอ้ๆ เกล็น
‪ผมควรเตือนคุณว่า ‪มีผลข้างเคียงอย่างหนึ่งที่เป็นไปได้
‪- อะไร ‪- ท้องผูก
‪เข้าใจไหม
‪เอาล่ะๆ ไปนอนเถอะ
‪ฉันว่าเราจัดการได้ ขอบคุณค่ะ
‪โอเค ท้องผูก
‪(ระวัง ประตูอัตโนมัติ)
‪ขอพบหมอคอยล์ค่ะ
‪- คุณเป็นใครคะ ‪- อีดี้ ฟลาวเวอร์ส
‪ฉิบหายแล้ว
‪ไอ้สารเลว
‪ฉันถามคุณว่ามีอะไรที่ฉันต้องรู้อีกไหม ‪แล้วคุณก็บอกว่าไม่มีใช่ไหม
‪- ใช่ ผมพูดแบบนั้น ‪- คุณไม่ได้พูดความจริงกับฉัน หมอคอยล์
‪ผมบอกคุณแล้วทุกอย่าง
‪คุณสั่งยาตัวใหม่
‪ยาที่ฉันไม่เคยได้ยินชื่อด้วยซ้ํา ‪จํานวน 1,098 ครั้งในหกเดือน
‪หมายความว่าใบสั่งยามากกว่าคนไข้
‪และเกือบเท่าห้าเปอร์เซ็นต์ ‪ของประชากรแคร์โรลเคาน์ตี
‪เราต่างก็รู้ว่าคนไข้พวกนี้ไม่มีตัวตน
‪และคุณกําลังวางแผนโง่เง่าเต่าตุ่น
‪ฉันให้โอกาสคุณแล้ว
‪คราวนี้ได้เจ็บแน่
‪โอเค รอเดี๋ยวนะ
‪หมอคอยล์ คุณบอกอะไรฉัน ‪เกี่ยวกับออกซิคอนตินได้บ้าง
‪สิ่งที่เพอร์ดูทํา สิ่งที่ริชาร์ด แซ็คเลอร์ทํา
‪คือการทําลายความเชื่อใจระหว่างหมอกับคนไข้...
‪ขายความหวังให้คนที่อ่อนแอที่สุด
‪มันโรคจิตไปอีกขั้นเลย
‪แล้วริชาร์ด แซ็คเลอร์ก็ผสม ‪สารเสพติดที่ร้ายแรงที่สุดสองชนิดเข้าด้วยกัน
‪ความโลภกับฝิ่น
‪และพอคุณเข้าใจเรื่องนั้น...
‪ชน
‪พอคุณเข้าใจเรื่องนั้น
‪สมองคุณจะไม่มีวันย้อนกลับไปได้
‪และคุณจะไม่มีวันมองโลกเหมือนเดิมอีกต่อไป
‪(อิงจากหนังสือโดย แบร์รี่ ไมเออร์)
‪(อิงจากบทความในนิตยสารเดอะนิวยอร์กเกอร์)
‪(ครอบครัวผู้สร้างอาณาจักรแห่งความเจ็บปวด ‪โดย แพทริก แร็ดเดน คีฟ)
‪คําบรรยายโดย: นัทธมน เปรมสําราญ