‪รายการนี้สร้างจากเหตุการณ์จริง
‪แต่ตัวละคร ชื่อ เหตุการณ์ สถานที่และบทสนทนา
‪ถูกแต่งขึ้นเพื่อให้ความบันเทิง
‪แต่การตายของแพทริก ลูกชายฉัน ‪ไม่ใช่เรื่องที่แต่งขึ้น
‪เขาเสียชีวิตตอนอายุ 24 ปี...
‪หลังจากกินออกซิคอนตินไปแค่เม็ดเดียว
‪และฉันจะบอกคุณว่า ‪เวลาไม่ได้เยียวยาได้ทุกบาดแผล
‪ความเศร้าโศกไม่ใช่เดี๋ยวก็ผ่านไป
‪หัวใจและจิตวิญญาณของเรา ‪จะต้องแบกรับมันไว้ตลอดชีวิต
‪คุณเสพยาเกินขนาด
‪เราให้ยาเมทาโดนคุณแล้ว
‪แต่ในอีกประมาณสี่ชั่วโมง ‪เราจะเริ่มลดปริมาณยา
‪คุณจะมีอาการถอนยา
‪- ถอนยาเหรอ ‪- คลื่นไส้ เหงื่อออก ตัวสั่น
‪แต่เราจะคอยดูอาการคุณ
‪ใช่ เขาเป็นแบบนั้นเมื่อคืนตอนที่เขาทํายาหาย
‪- ออกซิคอนตินใช่ไหม ปริมาณยาเท่าไร ‪- ออกซิ ใช่ครับ
‪สองหรือสาม อาจจะมากกว่านั้น
‪ปริมาณยาสูงมาก
‪- ถ้าเขาหยุดไปเฉยๆ... ‪- เขาล้ม
‪สู้นะ สู้ อยู่กับเราก่อน
‪เราจะให้ทีมเลิกยาเข้ามา
‪เลิกยา ทีมเลิกยาเหรอ
‪ฉันว่าคุณไม่เข้าใจ เขากินยาตามที่หมอสั่ง
‪ถึงจะเป็นตามที่หมอสั่ง มันก็ยังอันตราย
‪- เขาเพิ่มโดสเป็นสองเท่า ‪- มันเป็นอุบัติเหตุ
‪เขาไม่ได้ติดยา
‪- จะเรียกยังไงก็ตามใจ... ‪- ไม่ ขอโทษนะ
‪แต่หมอฮาร์ตแมนบอกว่ามีเปอร์เซ็นต์
‪ที่คนไข้จะเสพติดยาแค่หนึ่งเปอร์เซ็นต์
‪ฉันมีห้องฉุกเฉิน ‪ที่เต็มไปด้วยคนหนึ่งเปอร์เซ็นต์พวกนั้น
‪- เราขอคุยกับหมอฮาร์ตแมนได้ไหมคะ ‪- ฉันจะไปตามเขามาเดี๋ยวนี้เลย
‪มีหลักฐานให้เห็นทุกยุคทุกสมัยว่ารัฐบาล
‪ยอมให้พ่อค้าหัวใสขายสิ่งที่ไม่ดีกับเราได้
‪มีเล่ห์กลเข้าไปป่วนกระบวนการนั้น
‪อาเธอร์ แซ็คเลอร์ไม่ได้คิดค้นวิธีการ ‪แต่เขาลงลึกถึงระดับวิทยาศาสตร์
‪แกเขียนเรื่องห่วยแตก ‪เขาไม่ชอบเรื่องที่แกเขียน
‪ผมรู้
‪รู้ไหมว่าหมายความว่าอะไร
‪ไมซ์ซะ
‪- เอาจริงเหรอ ‪- จริงสิ
‪ไมซ์มันซะ
‪(ไมซ์)
‪ไมซ์
‪ผมไม่เห็นว่าเราจะได้ประโยชน์ ‪จากการศึกษาเพิ่มในสัตว์
‪เวลาซีไอเออยากเปลี่ยนใจใคร ‪พวกเขาพุ่งเป้าไปที่หนึ่งในสี่อย่าง
‪เอ็ม ไอ ซี อี เอ็มคือ "เงิน"
‪พวกเขาต้องการเท่าไร
‪ไอ "อุดมการณ์" พวกเขาเชื่อในอะไร
‪ซี "การบีบบังคับ" พวกเขากลัวอะไร ‪และอี "อีโก้"
‪อะไรทําให้พวกเขารู้สึกเหมือนเป็นคนใหญ่คนโต
‪เคอร์ติส ไรต์ ‪เป็นเจ้าหน้าที่ตรวจสอบทางการแพทย์
‪ที่ยืนขวางระหว่างออกซิคอนตินกับอเมริกา
‪ระหว่างความทุกข์ทรมานและการช่วยให้หลุดพ้น
‪เราจะพุ่งเป้าไปที่เคอร์ติส ไรต์
‪โดยเฉพาะอีโก้ของเขา
‪ฉันไม่รู้ว่าเกิดอะไรขึ้น...
‪เคอร์ติส ไรต์
‪แต่มีการติดต่อกันมากผิดปกติระหว่างไรต์...
‪เซ็นตรงนี้ครับ
‪กับเพอร์ดู
‪มีการพิจารณาด้านจริยธรรมด้วย
‪แน่นอน มันเป็นมากกว่าการพิจารณา
‪เราควรบันทึกทุกการพูดคุยเลย ฮาเวิร์ด
‪ให้แน่ใจว่าทุกอย่างโปร่งใส
‪- มากผิดปกติ ‪- ครับท่าน
‪(เพอร์ดูฟาร์มา)
‪- อย่างที่ฉันไม่เคยเห็นมาก่อน ‪- ผมเชื่อว่าสิ่งที่ไรต์ต้องการ
‪คือได้รู้สึกว่าเขาเป็นที่ต้องการ
‪เขาโชคดีที่มันเป็นเรื่องจริง
‪ดอกเตอร์ไรต์
‪ครับๆ
‪- ได้ยินผมไหม ‪- ได้ยินครับ
‪ทางคุณสัญญาณดีไหม
‪ดีครับ จริงๆ แค่โทรมาก็ได้
‪แต่นี่มันเจ๋งมากเลย
‪ไร้สาระน่า ดอกเตอร์ไรต์
‪เราอยากให้การยื่นเอกสารครั้งนี้ถูกต้องทุกอย่าง
‪และเราอยากให้คุณเจอทีมที่ทํางานนี้
‪โอเค ได้ครับ
‪เรามีสองสามประเด็นที่อยากลงรายละเอียด
‪คุณโอเคไหม ดอกเตอร์ไรต์
‪- แน่นอนครับ ‪- แน่นะ
‪โอเค ก่อนอื่น ผมอยากให้คุณ...
‪ทุกคนสวัสดีดอกเตอร์ไรต์สิครับ
‪- อรุณสวัสดิ์ ดอกเตอร์ไรต์ ‪- อรุณสวัสดิ์ ดอกเตอร์ไรต์
‪ไม่นึกว่าพวกคุณจะมากันเยอะขนาดนี้
‪อย่าประเมินตัวเองต่ําไป ดอกเตอร์ไรต์
‪คุณเป็นหนึ่งในผู้เชี่ยวชาญแถวหน้าในสาขานี้
‪เราทุกคนที่นี่เรียนรู้จากคุณ
‪ผมรู้ว่าคุณงานยุ่ง งั้นมาเริ่มกันเลยดีไหม
‪โอเค เชิญครับ
‪เพอร์ดูต้องการอย่างหนึ่งจากเคอร์ติส ไรต์
‪พวกเขาต้องการให้เขาอนุมัติข้อความ ‪ที่จะทําให้พวกเขาพูดได้ว่า
‪รัฐบาลสหรัฐอเมริกาเต็มใจอนุมัติ
‪ให้ออกซิคอนตินเป็นยาระงับปวดกลุ่มโอปิออยด์ ‪ที่ปลอดภัยที่สุดในตลาด
‪และถ้าพวกเขาได้มันมา ‪ก็ไม่มีอะไรขวางทางพวกเขาได้
‪แต่เคอร์ติสไม่ยอมแพ้ง่ายๆ ‪เพราะเคอร์ติสเป็นนักวิทยาศาสตร์
‪และเขาไม่เห็นว่ามันถูกต้องทางวิทยาศาสตร์
‪ฉันจะพูดอีกครั้ง
‪พวกเขาเจอผู้ชายคนหนึ่งที่เป็นตอ ดังนั้น...
‪พวกเขาต้องพยายามเรื่องอีโก้ของเขาต่อไป
‪ผมไม่มีเพื่อนนอก...
‪เพอร์ดูจัดแจงให้เคอร์ติส ไรต์ตีพิมพ์รายงาน ‪กับหมอโรเบิร์ต ไคโกะ
‪หัวหน้าฝ่ายวิจัยและพัฒนาและการวิจัยทางคลินิก ‪ของริชาร์ด แซ็คเลอร์
‪เหมือนนาวิกโยธิน...
‪คงทําให้เคอร์ติสรู้สึกพิเศษมาก
‪มันคนละเรื่องกันเลย เขาถือปืนอูซี่
‪จามปู้ดป้าดออกทางก้นเหมือน...
‪คุณปล่อยรัวเหมือนนักเบสบอลเลย
‪รัวๆ เลยใช่ไหม
‪ของดี "โมเลกุลคือส่วนที่เล็กที่สุด ‪ที่เราสามารถมองเห็นได้
‪ของสารเคมีบริสุทธิ์ที่มีคุณสมบัติทางเคมีเฉพาะตัว
‪นั่นคือศักยภาพของมัน"
‪อั๊นช์ฟังอยู่หรือเปล่า
‪เคอร์ติส ไรต์ไม่ยอมถอย ‪แม้ว่าจะได้ตีพิมพ์บทความไปแล้ว
‪อีโก้
‪(ไม่อนุมัติ)
‪- มัน... ‪- ขอล่ะ
‪- หยุด หายใจก่อน ‪- เขาบอก
‪- หายใจเข้าลึกๆ ‪- เขาบอก
‪เขาบอกว่ามันจะได้ผล
‪อีโก้ไม่ได้ผล พวกเขาเลยต้องใช้แผนสอง
‪(ไม่อนุมัติ)
‪จ๊ะเอ๋
‪- ฮาเวิร์ด ‪- ไง เคอร์ติส
‪- ทําไมคุณไปอยู่ตรงนั้น ‪- กินอะไรเป็นมื้อเที่ยงน่ะ ดูน่ากินดีนะ
‪เราสงสัยว่า... คิดว่า
‪มันน่าจะมีประสิทธิภาพกว่า ได้เรื่องเยอะกว่า
‪ถ้าเราได้เจอกันตัวเป็นๆ
‪แบบว่าเปิดอกคุยกัน ให้มันจบ
‪- เปิดอกคุยกันเหรอ ‪- ใช่
‪เปิดอกคุยกัน
‪เอาล่ะ ได้สิ ได้ ผมว่านะ
‪เราอยากมีความสัมพันธ์แบบไม่เป็นทางการกับคุณ
‪โอเคไหม เพื่อน
‪คอร์ติสตกลงมีความสัมพันธ์แบบไม่เป็นทางการ
‪ทีมเพอร์ดูจองห้องที่โรงแรมไว้สามวัน
‪สักที่ระหว่างวอชิงตัน ดี.ซี. ‪กับนอร์วอล์ก รัฐคอนเนตทิคัต
‪คุณคิดว่าเกิดอะไรขึ้นในห้องนั้น
‪ไม่มีใครรู้
‪แต่หลังจากการประชุมครั้งนั้น
‪คอร์ติส ไรต์ก็อนุมัติข้อความที่เพอร์ดูต้องการ
‪(อนุมัติโดยเอฟดีเอ)
‪แผนการตลาดของออกซิคอนตินอิงจากคําไม่กี่คํา
‪ในใบยื่นขออนุญาตที่เอฟดีเอเซ็นและปั๊มตรา
‪ฉันจําได้ขึ้นใจ ตั้งใจฟังนะ
‪"การดูดซับยาอย่างช้าๆ ที่ได้จากยาออกซิคอนติน
‪เชื่อว่าจะลดการใช้ยาในทางที่ผิดได้"
‪หมายความว่าเอฟดีเอพูดอย่างเป็นทางการว่า
‪เชื่อว่าออกซิคอนตินปลอดภัยกว่ายาชนิดอื่น
‪ทุกอย่างมาจากสองคํานั้น "เชื่อว่า"
‪(เชื่อว่า)
‪เชื่อว่า
‪เรามาใช้เวลาทําความเข้าใจกันหน่อย
‪ใครเป็นคนเชื่อ
‪เป็นครั้งเดียวที่คําพวกนั้นปรากฏ ‪ในการยื่นจดตัวยา
‪ฆาตกรรมกันชัดๆ
‪ไม่มีใครพิสูจน์ได้ว่ามีเรื่องผิดกฎหมายเกิดขึ้น
‪แต่ฉันรู้อยู่สองอย่าง
‪เคอร์ติส ไรต์ออกจากเอฟดีเอ ‪หลังอนุมัติออกซิคอนตินได้หนึ่งปี
‪และในที่สุด เขาก็ไปทํางานให้เพอร์ดู
‪(เพอร์ดู)
‪- คุณต้องล้อเล่นแน่ๆ ‪- เปล่าเลย
‪(ออกซิคอนติน)
‪ทีนี้ก็ไม่มีใครหยุดริชาร์ด แซ็คเลอร์ได้อีก
‪เขาเลยทําสิ่งที่คนสติดีทุกคนจะทํา
‪เขาจัดงานเลี้ยงให้ตัวเอง
‪ไม่กี่สัปดาห์ก่อน
‪ชายฝั่งตะวันออกทั้งหมดถูกปกคลุมด้วยหิมะ
‪พวกเขาเรียกมันว่าพายุหิมะแห่งศตวรรษ
‪ขอบคุณที่มานะครับ ดูนี่สิ
‪คืนนี้ผมมาสายเพราะผมอยู่บนเทือกเขาหิมาลัย
‪ลึกเข้าไปในทิเบต สูงขึ้นไปข้างเขาอันนะปุรณะ
‪หนึ่งในภูเขาที่ห่างไกลที่สุดในเทือกเขาหิมาลัย
‪ภายในอารามมี...
‪ผู้ทรงภูมิปัญญา
‪ออกมาน่าประทับใจมาก
‪- ขอบคุณครับ ‪- ด้วยความยินดี
‪เราต้องมีทูบาด้วยเหรอ
‪"โอ้ ท่านผู้ทรงภูมิปัญญา" ผมเอ่ย
‪"หิมะพวกนี้หมายความว่ายังไง"
‪"หิมะพวกนี้" เหรอ
‪"ที่ที่ควรมีหิมะน้อยหรือไม่มีเลย"
‪ควันธูปหนาทึบ
‪บรรยากาศมาคุกลายเป็นน่าระทึก ‪เมื่อท่านผู้ทรงปัญญาหลับตาลง
‪และในภวังค์ ท่านถามว่า "คุณเป็นกวี
‪หรือเป็นผู้นําฝ่ายขายที่ยิ่งใหญ่ที่สุดในโลก"
‪ใช่
‪การยื่นจดออกซิคอนติน
‪เป็นงานยื่นขอใบอนุญาตยาแก้ปวด ‪ที่ต้องใช้ความพยายามมากที่สุดเลย
‪หลังผ่านไป 11 เดือน 14 วัน ‪ก็ได้รับการอนุมัติจากเอฟดีเอ
‪เรื่องนี้ไม่ได้เกิดขึ้นเองง่ายๆ
‪แต่เป็นเพราะทีมเวิร์กที่ไม่มีใครเทียบได้
‪ของทีมผลิตภัณฑ์และทีมขอใบอนุญาตจากเอฟดีเอ
‪ความสําคัญของพายุหิมะแห่งศตวรรษ
‪คือหลังเปิดตัวออกซิคอนติน
‪ใบสั่งยากองพะเนินจะกลบคู่แข่งให้จมดิน
‪ใบสั่งยาที่โปรยปรายลงมาเหมือนพายุหิมะ ‪จะขาวโพลนสุดลูกหูลูกตา
‪จนทําให้มองไม่เห็นธงขาวของพวกคู่แข่ง
‪เอาล่ะๆ
‪ทีนี้ก็ออกไปขายได้แล้ว
‪- ใช่ ‪- ขายเหรอ
‪ขาย
‪- ออกซิคอนติน ออกซิคอนติน ออกซิคอนติน ‪- ออกซิคอนติน ออกซิคอนติน ออกซิคอนติน
‪ออกซิคอนตินเป็นหนึ่งใน ‪ยาวิเศษตัวใหม่ของอเมริกา
‪เป็นยาที่ยอดขายพุ่งเร็วที่สุดในอเมริกา
‪ออกซิคอนตินหรือออกซิกลายเป็นที่นิยมขึ้นมาทันที
‪แพทย์บอกว่าออกซิคอนติน ‪ช่วยบรรเทาอาการปวดเฉียบพลัน
‪ให้กับผู้ป่วยที่ป่วยหนักได้แบบที่ไม่เคยมีมาก่อน
‪ได้รับการยกย่องว่าเป็นยาบรรเทาปวด ‪ที่ช่วยชีวิตคนที่มีอาการปวด
‪เป็นยาเสพติดที่หมอสั่งจ่ายมากที่สุดในประเทศ
‪คุณสมบัติออกฤทธิ์นานทําให้ตัวยา
‪ค่อยๆ ถูกปล่อยออกมาตามปริมาณที่ควบคุม ‪ตลอดระยะเวลาหลายชั่วโมง
‪ยามีสารเคลือบพิเศษที่ช่วยให้ออกฤทธิ์นาน
‪เป็นระยะเวลา 12 ชั่วโมง
‪ออกซิคอนตินทําให้บริษัทยา ‪ที่ไม่ค่อยเป็นที่รู้จัก เพอร์ดูฟาร์มา
‪ขึ้นสู่จุดสูงสุดของอุตสาหกรรม
‪ฉันเกลียดนาย มอร์ติเมอร์
‪(เพอร์ดู)
‪ยินดีด้วยครับ
‪ยอดเยี่ยมค่ะ
‪เยี่ยมมากครับ
‪(ดอกเตอร์ริชาร์ด แซ็คเลอร์ ประธานบริษัท)
‪โอเค
‪เยี่ยม
‪บ้าน
‪อยากนอนพักไหม ฉันจะไปทําอะไรให้กิน
‪- ไท มาช่วยแม่หน่อยได้ไหม ‪- แป๊บหนึ่งนะ
‪- ต้องหยุด... ‪- หยุดได้ไหม
‪- อะไรวะ ‪- หลบไป
‪ตามฉันมาหน่อย ขอร้องล่ะ
‪- เปิดไฟหน่อยไหม ฉันเปิดให้ ‪- เปิดเลย ขอบคุณ
‪ไท ช่วยเอานี่ไปแล้วเปิดฝาออกได้ไหม
‪มันจบแล้ว จะไม่มีอะไรมาทําลายครอบครัวนี้ได้
‪มันจบแล้ว
‪- เทลงชักโครกเหรอ ‪- ใช่จ้ะ
‪หมดแล้ว
‪มานี่
‪หมอบอกว่าคุณต้องค่อยๆ ลดปริมาณยา
‪หมอไม่รู้จักผมหรอก
‪มานี่สิ
‪กอดกันหน่อย มันจบแล้ว ทุกคน
‪แต่เพอร์ดูเพิ่งเริ่มต้นเท่านั้น
‪แพทย์คนไหนก็ตามที่ไม่ได้สั่งออกซิคอนติน
‪กําลังรักษาผิดพลาด ‪อย่างไร้มนุษยธรรม ล้าหลังและตกยุค
‪พวกเขาเข้าใช้พื้นที่ห้องประชุมห่วยๆ
‪ในโรงแรมฮอลิเดย์อินน์ทุกแห่งในพื้นที่แปดรัฐ
‪ออกซิคอนตินมีประโยชน์ต่อคนไข้
‪เมื่อคนไข้อาการดีขึ้นเท่านั้น ‪คุณถึงจะถือว่ารักษาได้ดี
‪- ห้าขั้นตอน ‪- เธอน่าทึ่งมาก
‪- ขั้นที่หนึ่ง คุณยอมรับว่าคุณมีปัญหา ‪- เธอได้เงินเท่าไร
‪- ห้าพันห้าร้อยจากสุนทรพจน์นี้ ‪- คุณมีปัญหาอะไร
‪- "ฉันขายได้ไม่มากพอ" ‪- เธอยุ่งมาก
‪เข้าใจไม่ยากเลยใช่ไหม
‪- เยอะมากเลย ‪- ขั้นที่สอง ขอโทษคนไข้เก่า
‪- ที่คุณไม่ได้สั่งออกซิคอนตินให้ ‪- แต่มันคุ้มค่า
‪- ไตรมาสก่อน ครึ่งหนึ่งของโบนัสฉันมาจากเธอ ‪- ขั้นที่สาม ยอมรับอํานาจที่เหนือกว่า
‪- ฉันรักเธอชะมัดเลย ‪- นั่นจะนําคุณไปสู่ความสําเร็จและสติปัญญา
‪รู้ไหมว่าพลังนั้นคืออะไร ฉันไง
‪มีปากกาไหม
‪บริตต์ ขอถามได้ไหม
‪- เท่าไร... ‪- เฮ่ บริตต์
‪- คุณทําเงินได้เท่าไร ‪- โบนัสฉันสี่หมื่นสองพัน
‪เป็นไปได้ด้วยเหรอ
‪- ฉันทําได้หกพันห้าร้อย ‪- ฉันรู้
‪แล้ว...
‪ใคร เจนเหรอ
‪สองหมื่นเจ็ดพัน
‪- นี่ฟิล ‪- ไง
‪- คุณได้โบนัสเท่าไร ‪- สามสอง
‪สามหมื่นสองพันเหรอ
‪- ไง บริตต์ ‪- ฉัน...
‪ฉันทํางานนี้ไม่เก่งเหรอ
‪ไม่ มันเป็นกระบวนการ เธอกําลังเติบโต ‪เธอกําลังสร้างตัว มันต้องใช้เวลา
‪ขอโทษนะ คุณทํางานที่นี่หรือแค่มายืนเฉยๆ
‪ฉันทํางานที่นี่ค่ะ คุณต้องการอะไร
‪- ฉันอยากให้คุณเก็บกวาดของพวกนี้ ‪- โอเค
‪พระเจ้า คุณน่าทึ่งมากบนเวที ‪ฉันชอบสุนทรพจน์ของคุณมากเลยค่ะ
‪เธอน่ารักจัง อายุเท่าไร
‪- กาแฟไหมคะ ‪- ไง สบายดีไหม เป็นยังไงบ้าง
‪นี่
‪ฉันไม่เข้าใจว่าฉันทําอะไรพลาดไป
‪ฉันให้หมอทุกคนที่อยู่ในรายชื่อของฉันสั่งยาแล้ว
‪ใช่ พวกเขาทุกคนควรสั่งจ่ายยา
‪แต่โบนัสของเธอไม่ได้ขึ้นอยู่กับใบสั่งยา
‪มันขึ้นอยู่กับจํานวนมิลลิกรัม
‪นี่ ฉันรักคุณชะมัดเลย
‪เจอกันที่พิตต์สเบิร์ก
‪- หมอที ไม่เจอกันนานเลย ‪- ดีใจที่ได้เจอคุณอีก ผมคิดถึงคุณ
‪นี่แชนน่อน เชฟเฟอร์ ‪พนักงานใหม่คนล่าสุดของเรา
‪- แชนน่อน เชฟเฟอร์ ‪- ยินดีที่ได้รู้จัก
‪ยินดีที่ได้รู้จักค่ะ
‪ผมตั้งตารอที่จะได้ร่วมงานกับคุณให้เยอะๆ เลย
‪- คุณน่ารักมาก ขอให้มีวันที่ดีนะคะ ‪- ขอบคุณมาก ขอให้โชคดี
‪- เช่นกันค่ะ ‪- ทําไมมันถึงเละเทะแบบนี้
‪ถ้าอยากได้เงิน ให้หมอของเธอปรับโดส
‪เธอต้องให้หมอสั่งจ่ายยาปริมาณมากกว่านี้
‪- พวกเขาจะทําแบบนั้นทําไม ‪- ฉันเอาหมวกมาให้
‪ทําไมไม่กอดมันหน่อยล่ะ เพิ่มยอดขายหน่อย
‪ยิ่งขายยาได้มากขึ้น เราก็ควรได้เงินมากขึ้นนะ
‪มันอยู่ที่ส่วนต่างล้วนๆ
‪ออกซิโคโดนเป็นยาสามัญและพวกเขาก็มีแคปซูล ‪ออกฤทธิ์นานที่ได้จากเอ็มเอสคอนติน
‪พวกเขาเลยไม่ต้องจ่ายอะไรเลย ‪เพื่อทําออกซิคอนติน
‪แต่พวกเขาคิดเงินประกันเป็นมิลลิกรัม
‪- เลยคิดสองเท่าสําหรับ 40 เทียบกับ 20... ‪- มันสวยมาก
‪และสองเท่าสําหรับ 80 ‪ยิ่งสั่งเยอะ พวกเขาก็ยิ่งทําเงินได้มาก
‪ยิ่งพวกเขาทําเงินได้มาก ‪เราก็ยิ่งทําเงินได้มาก อยากได้เงินไหม
‪ไหลมาเทมา
‪ไง บริตต์
‪แคนซัสซิตี
‪- แชนน่อน เชฟเฟอร์ สมาชิกใหม่ล่าสุดของเรา ‪- สวัสดีค่ะ แชนน่อน เชฟเฟอร์
‪- ยินดีที่ได้รู้จักค่ะ ‪- ยินดีที่ได้รู้จักเช่นกัน
‪ยาตัวนี้คือยาตัวแรกที่ต้องกินและกินตลอดไป
‪แล้วเธอก็จะขาย แล้วก็ขาย แล้วก็ขาย ‪ขายตลอดไป
‪คุณมีมอเตอร์ไซค์สามคันในแคนซัสซิตีเหรอ ‪งั้นทําไมไม่อยู่ที่นั่นล่ะคะ
‪- อะไรที่อยู่ที่แคนซัสซิตี... ‪- ใช่
‪- โทษที ‪- ไม่ต้องห่วง
‪หมอมีหน้าที่กําหนดปริมาณยาไม่ใช่เหรอ
‪ใช่แล้ว แล้วหมอฟังใคร
‪ฉันไง
‪- เยี่ยมเลย ‪- อยากขายใช่ไหม
‪อยากได้เงินใช่ไหม
‪ทําไมไม่เลิกตามฉัน ‪แล้วไปทําให้หมอสักคนฟังเธอล่ะ
‪หาเงินสิวะ ขาย ขาย ขาย ชนะ ชนะ
‪คุณได้ยินเรื่องราวความสําเร็จแล้ว
‪คุณไม่อยากเป็นส่วนหนึ่งที่ทําให้มันเกิดขึ้นเหรอคะ
‪ต้องเริ่มด้วยออกซิคอนตินแล้วกินต่อ
‪คุณเขียนเองเหรอ
‪เปล่าค่ะ ริชาร์ด แซ็คเลอร์เขียน
‪กินต่อหมายถึงการปรับความเข้มข้น
‪ดูนี่นะคะ คุณอยู่ตรงนี้ ส่วนฉันพยายามให้คุณ...
‪มาอยู่ตรงนี้
‪ยิ่งคุณสั่งยาเยอะเท่าไร ‪คุณก็จะช่วยได้มากเท่านั้นค่ะ ทิม
‪- เราสนิทกันจนเรียกชื่อได้แล้วเหรอ ‪- คิดว่านะ
‪- ขอคิดก่อนนะ ‪- อยากคิดตอนกินมื้อเที่ยงไหมคะ
‪- มื้อเที่ยงเมื่อไหร่ ‪- ตอนนี้เลย
‪คุณว่าคุณเป็นหมอที่ดีที่สุด ‪เท่าที่จะเป็นได้หรือยังคะ
‪หมายความว่าไง คุณเป็นตัวแทนขายยา ‪ที่ดีที่สุดเท่าที่จะเป็นได้แล้วเหรอ
‪พยายามทําให้ดีที่สุดค่ะ
‪โอเค
‪- ขอบคุณค่ะ ‪- มาแล้ว ขอบคุณครับ
‪ฉันแค่กําลังแสดงให้คุณเห็น ‪วิธีที่จะทําให้คุณทํางานได้ดีขึ้นและ...
‪คุณดูไม่เปิดใจรับมันเท่าไร
‪- ดีขึ้นด้วยการสั่งจ่ายโอปิออยด์เพิ่มเหรอ ‪- ใช่
‪คุณกับผมนิยามคําว่า "ดีขึ้น" ไม่เหมือนกัน
‪สิ่งที่คุณทําหลายอย่างค่อนข้างตกยุค
‪เจ็บนะ คุณหาว่าผมแก่เหรอ
‪เปล่าค่ะ แต่...
‪เชยมั้งคะ
‪ยิ่งสั่งยาเยอะขึ้น ก็ยิ่งช่วยได้มากขึ้นใช่ไหม
‪- ใช่ ‪- ก็ไม่เสมอไปหรอก
‪และตรงนี้มีแค่ผมที่เรียนหมอ
‪ใช่ คุณจับไต๋ฉันได้
‪ก็แค่สุดท้ายแล้ว คุณก็ทําธุรกิจ
‪และยังมีเงินให้โกยอีกมาก
‪- ใช่ สําหรับคุณ ‪- ไม่ค่ะ
‪สําหรับเราทั้งคู่
‪มันเป็นช่วงเวลาที่ดีมากสําหรับริชาร์ด แซ็คเลอร์
‪ขายดีเป็นเทน้ําเทท่า เงินไหลมาเทมา
‪และจากมุมมองของผู้รักษากฎหมาย ‪พวกเขาไม่ได้น่าสงสัยอะไรเลย
‪แต่ในที่สุดฉันก็มีเจ้านายคนใหม่
‪เขาเป็นอัยการสหรัฐฯ จากเวอร์จิเนีย ‪ชื่อจอห์น บราวน์ลี
‪ตอนแรกฉันยังไม่เห็นว่าเขาโหดยังไง
‪ฉันกําลังทําคดีฉ้อโกงอุปกรณ์การแพทย์ ‪ที่แบล็กสเบิร์ก
‪- รถวีลแชร์ ‪- น่าตื่นเต้นมาก แล้วเกร็ดน่ารู้ของคุณล่ะ
‪พระเจ้า ข้อศอกซ้ายของฉันมีข้อต่อสองชั้น
‪ว้าว แค่ข้างซ้ายเหรอ
‪เป็นไง
‪ดูเป็นคนดีใช้ได้
‪แต่ก็ดูเหมือนขนมปังวันเดอร์เบรดก้อนใหญ่ด้วย
‪แล้วคุณคือ
‪- เอ็ด บูเคาว์สกี้ ‪- สวัสดี เอ็ด
‪ตอนนี้ผมกําลังทําคดีเคมีบําบัด ‪ที่ผิดพลาดในโรอาโนก
‪- เยี่ยม เกร็ดน่ารู้ของคุณล่ะ ‪- ผมร้องเพลงใต้น้ําได้
‪อันนี้ดีนะ
‪แล้วคุณชื่ออะไร
‪อีดี้ ฟลาวเวอร์ส
‪เกร็ดน่ารู้ล่ะ
‪มันเป็นช่วงเวลาสําคัญของฉัน
‪- ฉันไม่มีเกร็ดน่ารู้ ‪- ทุกคนมีเกร็ดน่ารู้ คุณฟลาวเวอร์ส
‪ฉันไม่มี
‪โอเค
‪และฉันอยากทําให้เขาประทับใจ
‪เลยบอกเขาว่าฉันกําลังทําอะไรอยู่
‪- แล้วคุณกําลังทําอะไรอยู่ ‪- ออกซิคอนติน
‪- ออกซิอะไรนะ ‪- ยาเสพติดประเภทที่สอง
‪หมอสั่งจ่ายยาเกินขนาดไปมาก
‪ฉันยังไม่แน่ใจว่ามากขนาดไหน ‪แต่มันเป็นที่นิยมมาก
‪ฉันเห็นคนพยายามปล้นร้านขายยาท้องถิ่น
‪คุณเห็นการปล้น คุณได้แจ้งตํารวจไหม
‪ไม่ค่ะ ฉันจะทําตามแผนเดิม ‪ฉันอยากทําคดีนี้ให้สําเร็จ...
‪พอเจอการปล้น คุณต้องส่งมันให้ตํารวจใช่ไหม
‪เราต้องใช้ช่องทางที่เหมาะสม
‪ที่เขาพูดก็คือ...
‪"เอฟดีเอไม่มีปัญหา แต่คุณมี"
‪ตอนนั้นเองที่ฉันรู้ว่าฉันต้องใช้วิธีอื่น
‪ยาที่หมอสั่งจ่ายอย่างถูกกฎหมาย
‪ฆ่าคนมากมายขนาดนี้ได้ยังไง
‪ต้องเป็นอาชญากรรมแน่ ฉันแค่คิดไม่ออก
‪นี่คือบรรดาหมอและคนไข้
‪ที่มีใบสั่งยาออกซิคอนติน
‪- ออกซิอะไรนะ ‪- ยาเสพติดประเภทที่สอง
‪- สั่งจ่ายยาเกินขนาดไปมาก ‪- ถ้าพวกเขามีอาการปวด พวกเขาจะได้รับมัน
‪เมื่อเช้าเขาเสียชีวิตทันที ‪ที่ไปถึงโรงพยาบาลจอห์นสันเมโมเรียล
‪อายุ 27 ปี
‪- น่าสงสารนะ เด็กพวกนี้ ‪- รู้ไหมว่ามันรู้สึกยังไง
‪นี่ไม่ใช่ครั้งแรกที่คุณเห็นศพใช่ไหม
‪โอเค เอาล่ะ
‪เราจ่ายมันสําหรับอาการปวดหลัง
‪ปวดสะโพก ปวดเข่า ทุกอย่างเลย
‪คุณคงไม่เคยเห็นแน่
‪นั่นไง
‪ฉันดูอะไรอยู่เหรอ
‪หนึ่ง สอง สาม สี่ ห้า...
‪หก จิ๊บจ๊อยมาก
‪ผู้ชายคนเมื่อวานมี 11 เม็ด
‪- ออกซิอะไรนะ ‪- สถานจัดพิธีศพฟรอสต์
‪พวกเขามีประวัติว่าเจอ 18 ‪หรือจํานวนที่เยอะจนน่ากลัว
‪ทุกคนมีเกร็ดน่ารู้ คุณฟลาวเวอร์ส
‪ขออนุญาตนะคะ
‪ฉันขอได้ไหมคะ
‪- ได้สิ ‪- ขอบคุณค่ะ
‪นั่น 60 มิลลิกรัม
‪ใช่
‪ออกซิอะไรนะ
‪มาอีกสอง ทีน่า
‪(แนวกั้นของตํารวจ ห้ามเข้า)
‪อะไรกัน แบบเดียวกันเหรอ
‪ใช่
‪นี่ แล้วก็นี่ แล้วก็นี่ แล้วก็นี่
‪พระเจ้า
‪- ออกซิคอนติน ‪- ออกซิอะไรนะ
‪(เฟนตัน แม็คคอย แชนน่อน เชฟเฟอร์)
‪- ขอโทษค่ะ ท่านนายอําเภอ ‪- คุณครับ
‪(แชนน่อน เชฟเฟอร์)
‪ฉันอีดี้ ฟลาวเวอร์ส
‪เป็นผู้ตรวจสอบจากสํานักงานอัยการสหรัฐฯ ‪ในโรอาโนก
‪- มีเวลาสักครู่ไหมคะ ‪- ครับ มีอะไรให้ช่วยเหรอครับ
‪ช่วยบอกทุกอย่างที่คุณรู้ ‪เกี่ยวกับออกซิคอนตินได้ไหมคะ
‪คุณชอบหนังสยองขวัญไหม
‪(เพอร์ดู แชนน่อน เชฟเฟอร์ ผู้จัดการฝ่ายขาย)
‪(นพ.ทิม คูเปอร์ ‪รักษาฉุกเฉิน คลินิกการแพทย์)
‪- ค่ะ ‪- ขอบคุณนะ
‪คุณสวยมากเลย
‪นี่
‪นี่ เป็นอะไรหรือเปล่า
‪- เพื่อนเธอโอเคไหม นี่ ไม่เป็นไรนะ ‪- ขับไปๆ
‪- เป็นอะไรหรือเปล่า อย่าขับ ‪- บ้าเอ๊ย
‪- นี่ๆ
‪บอกเพื่อนเธอ นี่ ขอโทษนะ
‪ทําอะไรน่ะ หยุดนะ
‪ฉันต้องคุยกับคุณ
‪นี่ๆ
‪- บริตต์ ‪- มีอะไร
‪ฉันเห็นคนไข้ของหมอคูเปอร์คนหนึ่ง ‪ที่ลานจอดรถ เป็นเด็กวัยรุ่น
‪เธอเดินกะเผลกเข้ามาในออฟฟิศ
‪แล้ววิ่งออกมา โบกไม้ค้ํายันไปมา
‪นังนั่นแกล้งทําแน่ๆ
‪ไปรับยา กลับมาขึ้นรถ ‪ที่เพื่อนวัย 15 ของเธอนั่งรออยู่
‪บดมัน สูดมันแล้วก็สลบไป
‪ฉันยืนดูเหตุการณ์ทั้งหมด นึกว่าพวกเธอตายแล้ว
‪ฉันเลยเดินไปหาพวกเธอ พวกเธอ...
‪พวกเธอเมายามาก แล้วก็ขับออกไป ‪แต่พวกเธอไม่ควรขับรถ
‪พวกเธอขับออกไป รถสองคันขับมาชน
‪ฉันเห็นกับตาตรงหน้าเลย
‪เธอเห็นคนติดยาสองคนเสพยา น่าตื่นเต้นจัง
‪มันบ้ามาก พวกเธอได้ยามาจากคูเปอร์
‪ใครสนล่ะ พวกเธอติดยา
‪คนติดยามีมาก่อนออกซิคอนติน ‪และจะมีต่อไปอีกนานหลังจากนี้
‪- ห้องนั่งรอของเขาแน่นเอี้ยด ‪- ดี
‪- แสดงว่าเธอทํางานเก่ง ยินดีด้วย ‪- ใช่
‪บางคนดูเหมือนไม่ต้องใช้ออกซิคอนติน
‪- ฉันเลยจดไว้ในบันทึก ‪- อะไรนะ
‪เธอจดไว้ในบันทึกเหรอ
‪- ใช่ ‪- ส่งไปหรือยัง
‪ยัง ทําไมเหรอ
‪เธอทําถูกแล้วที่บอกฉัน เอาบันทึกมาให้ฉัน
‪- แน่ใจนะ ‪- แน่ใจ ฉันจะจัดการเอง
‪- ไม่ใช่เรื่องใหญ่หรอก ‪- โอเค
‪นี่ ขอบคุณนะ ฉันจัดการเอง
‪งานของเธอคือขายของ ‪และยังไงก็มีคนติดยาอยู่ดี
‪- มันบ้ามาก ‪- ฉันภูมิใจในตัวเธอนะ แชน
‪เธอทําได้ดีมาก
‪คําว่า "เชื่อว่า" มันอัจฉริยะ ‪ก็ตรงที่คุณไม่ต้องพิสูจน์อะไรเลย
‪ความจริงคือคนส่วนใหญ่ไม่ได้เลิกยาออกซิได้ทันที
‪หลังกดมันลงชักโครกไป
‪- ไท พูดว่าอะไรนะ ‪- ผมไม่ได้พูดอะไรเลย
‪- หยุดได้ไหม ‪- ช่วยหยุด...
‪ได้แล้ว
‪อะไร
‪เอาล่ะ ผมจะกลับถึงบ้านในอีกสี่หรือห้าชั่วโมง
‪- โอเค ‪- บาย
‪จุ๊บก่อน
‪พระเจ้า ฉันต้องอ้อนวอนขอจูบเหรอ
‪- บาย ‪- โอเค แล้วเจอกัน รักคุณนะ
‪(สํานักงานแพทย์)
‪เกล็น ผมอยากให้คุณระวังกว่านี้
‪ทุกคนตื่นตูมกันไปหน่อยน่ะครับ หมอ
‪ผมเข้าใจเรื่องที่เกิดขึ้น
‪สิ่งที่เกิดขึ้นคือผมตื่นขึ้นมา กินยาตามที่หมอบอก
‪เรากินอาหารเช้าสาย
‪เด็กๆ ไม่ยอมขึ้นรถ
‪- มีเวลาอยู่ช่วงหนึ่ง แล้วก็เป็น ‪- โอเค
‪- เป็นตอนกําลังกิน... ‪- ผมเข้าใจ เข้าใจแล้ว
‪- อาการปวดเป็นยังไงบ้าง ‪- คือว่า...
‪น่าจะสักเก้า เก้าครึ่ง
‪- มันมากขึ้น ไม่หายไปไหนเลย ‪- โอเค
‪ผมนั่งขับรถดีๆ เกินหนึ่งนาที
‪- โดยไม่ขยับไม่ได้เลย ‪- โอเค
‪- ผมต้องเปลี่ยน... ‪- ผมรู้
‪- เจ็บไปทั้งหลังเลย ‪- เกล็น ผมรู้
‪แต่คุณต้องระวังนะ
‪ว่ากันว่าผู้คนเริ่มบดยาตัวนี้แล้วสูดเข้าไป
‪- คุณอาจจะติดก็ได้ ‪- ผมรู้
‪- ผมเอาอยู่ ‪- โอเค
‪แต่เราไม่อยากให้เกิดอุบัติเหตุอีกใช่ไหม
‪ได้แค่ 40 เหรอ
‪- สี่สิบ ‪- ขอบคุณครับ
‪- ฝากทักทายลิลลี่ด้วย ‪- ได้เลย
‪- ฮัลโหล ‪- ฮัลโหล คุณเชฟเฟอร์
‪เดโบร่าห์ มาร์โลว์ ‪จากสํานักงานของฮาเวิร์ด ยูเดลล์
‪ค่ะ เขาอยากให้คุณบินมาคอนเนตทิคัตเพื่อพบเขา
‪ขอโทษนะคะ ‪คุณว่าคุณยูเดลล์อยากเจอฉันเหรอคะ
‪ใช่ค่ะ เราจะจัดการเรื่องเที่ยวบิน ‪เตรียมรถไปรับคุณด้วย
‪- จะจัดการให้หมดเลย ‪- โอเคค่ะ
‪ทุกอย่าง...
‪ไอ้พวกเลว
‪ฮัลโหล
‪บ้าเอ๊ย
‪(หยุดทําลายภูเขาของข้า พระเจ้า)
‪อยากพูดอะไร
‪คุณเปลี่ยนใจเขาได้
‪นั่นหน้าที่ฉันค่ะ
‪งานนี้คุณได้ค่าจ้างเท่าไร
‪- นั่นไม่ใช่เรื่องของคุณ ‪- โทษที
‪ตอนขายยา เวลามีคนเดินมาหาเพื่อซื้อ...
‪ฉันไม่อยากพูดเรื่องนั้น
‪แกรู้ แกรู้ว่ายาที่ขายจะทําให้มีคนตาย
‪คุณคิดว่าตัวเองเป็นใคร ‪ฉันทําเงินได้เท่าไร คุณทําเงินได้เท่าไร
‪ฉันไม่ได้คิดถึงเรื่องนั้น
‪- ทําไมล่ะ ‪- ไม่รู้สิ ฉันยังเด็ก
‪- ฉันแค่อยากได้เงิน ‪- เงินเหรอ แน่นอน
‪แล้วทําใจรับสิ่งที่ทําลงไปยังไง
‪นี่พูดจริงเหรอ
‪บ้าเอ๊ย
‪ลึกๆ แล้วแกรู้ว่าพอส่งถุงยานั่นให้พวกเขา
‪จะมีคนตาย
‪- นี่คือโคเคน ‪- ใช้ในทางที่ผิด
‪- โรคระบาดระดับชาติ ‪- ฉันไม่ได้ฆ่าใคร
‪แกขายให้แม่
‪แม่เป็นขี้ยาตั้งแต่ก่อนที่ฉันจะรู้ว่า ‪ขี้ยาคืออะไร
‪มันดูไม่มีพิษมีภัยเหมือนลูกกวาด
‪แต่มันเปลี่ยนเมืองของเราให้เป็นสนามรบ
‪คิดว่าเด็กคนนั้นคือฉันในตอนนี้เหรอ นั่นไม่ใช่ฉัน
‪มันคือแกและจนกว่าแกจะรับผิดชอบ...
‪- คิดว่าฉันมาทําบ้าอะไรที่นี่ ‪- ไม่รู้สิ
‪- ฉันเขียนจดหมายหาเธอตลอด อีดี้ ‪- ลาก่อน
‪สักวันหนึ่งเธอต้องมองข้ามความผิดพลาดของฉัน ‪จะโทษฉันจริงๆ เหรอ
‪เราต้องมองให้ครอบคลุม ‪ว่าเกิดอะไรขึ้นในประเทศของเรา
‪และเมืองของเราเพราะมันเกี่ยวข้อง ‪กับอาชญากรรม ความรุนแรงและยาเสพติด
‪ฉันหาได้ไม่กี่พัน ใครเอายาใส่มือฉัน ‪ใครเอามันให้พวกเขา ใครได้เงิน
‪ตํารวจรู้ แต่ไม่มีใครพยายามหยุดมัน ‪นายกเทศมนตรีรู้ ทุกคนรู้
‪- จะโทษวัยรุ่นเหรอ ‪- มันไม่ได้ทําให้แกเป็นผู้บริสุทธิ์
‪- มันทําให้เธอโง่ ‪- ไปตายซะ
‪เท่าที่เราทราบ มีคนติดยา ‪ประมาณ 16,000 คนในวอชิงตัน
‪ในจํานวนนั้นมี 250 คนเสียชีวิตทุกปี ‪จากการเสพยาเกินขนาด
‪เพื่อนผมทํางานที่ห้องดับจิต ‪และพวกเขาไม่ได้หยุดเลย
‪เพราะโคเคน คนดําเลยถูกฆ่า
‪สูญเสียครอบครัวและทรัพย์สินไป
‪หากไม่ใช่ฝีมือของคนดําเอง
‪ก็อาจเรียกว่าเป็นการฆ่าล้างเผ่าพันธุ์ได้
‪ตํารวจรับมือไม่ไหว คุกมีคนล้นทะลัก
‪พูดได้ว่าคนทั่วไป
‪คนดีๆ ในเมืองชั้นในต้องอยู่อย่างหวาดกลัว...
‪- บ้าเอ๊ย ‪- และไม่รู้จะหันไปทางไหน
‪มันเหนือกว่านั้น ริชาร์ด
‪-โอเค ‪-โอเคไหม
‪โอเค เพราะนี่ไม่ใช่ลิเทียม ‪แวเลียม เพอร์โคเซต หรือซาแน็กซ์
‪นี่มัน... นี่มันอีกระดับเลย
‪โอเคไหม นี่...
‪ออกซิคอนตินนี่มันของแรงเลย
‪ฉันเห็นมัน เห็นมัน แล้วก็เห็นมัน
‪พอฉันเห็นรูปแบบในข้อมูลทั้งหมด
‪ในกราฟและตัวเลขพวกนั้น ‪ฉันก็นึกได้ว่าเคยเห็นสิ่งนี้มาก่อน
‪- อะไรเหรอ ‪- เราต้องคุยกัน
‪ถ้าอยากไล่ฉันออก ขอ 45 วินาทีแล้วค่อยทํา
‪- คุณต้องดูนี่ ‪- ให้ตายสิ
‪- อัตราอาชญากรรม 32 เปอร์เซ็นต์ ‪- ปีนี้จับ 156 คน
‪ตกงาน
‪โรงงานทั่วประเทศวางแผนปลดพนักงาน ‪จํานวนหนึ่งหมื่นสี่พันคน
‪ออกซิคอนตินหรือออกซิกลายเป็นที่นิยมขึ้นมาทันที
‪การเสพยาเกินขนาด
‪ผู้ป่วยใช้ออกซิคอนตินเกินขนาดมากขึ้นเรื่อยๆ
‪งัดแงะบ้าน
‪มีการปล้นหลายครั้ง ‪ในช่วงสองสามสัปดาห์ที่ผ่านมา
‪มันเป็นยาที่ยอดขายพุ่งเร็วที่สุดในอเมริกา
‪- ขโมยรถ ‪- พบรถ 212 คัน
‪ออกซิคอนตินเป็นหนึ่งในยาแก้ปวด ‪ที่ถูกสั่งจ่ายมากที่สุดในอเมริกา
‪ทุพพลภาพ การเคลมประกัน ‪ทุกอย่างพุ่งไปในระดับเดียวกัน
‪คุณตามทันไหม อย่าแตะต้องมัน
‪- โอเค ‪- ตามทันไหม
‪- คิดว่านะ ‪- เห็นนี่ไหม
‪ยอดขายออกซิคอนติน
‪ออกซิคอนตินเป็นสินค้า ‪มูลค่าหลายพันล้านดอลลาร์ของเพอร์ดู
‪ทั้งหมดอยู่ในรัฐเวอร์จิเนีย
‪และฉันมั่นใจว่ามันกําลังเกิดขึ้น ‪ในอีก 49 แห่งที่เหลือ
‪นี่...
‪คอมป์ตัน ลอสแอนเจลิส ปี 1985 ‪การเพิ่มจํานวนของโคเคน
‪นวร์ก ย่านที่ฉันโตมา ในวอชิงตัน ดี.ซี.
‪มันเหมือนกับที่ที่เราอยู่ตอนนี้
‪ฉันผ่านมันมาแล้ว เราผ่านมันมาแล้ว
‪นี่มันเหมือนโคเคนอีกรอบหรืออาจจะแย่กว่านั้น
‪ไม่ชอบเลย
‪- มันโอเค อาเธอร์ ‪- ไม่ชอบเลย
‪มันโอเค
‪นี่คือจุดที่เราอยู่
‪โอเคไหม
‪นี่คือจุดที่เรากําลังจะไป
‪เรากําลังจะต้องเผชิญกับโรคระบาด ใช่ ใช่แล้ว
‪ใช่
‪อีดี้ ผมเป็นอัยการ
‪ผมดําเนินคดีกับโรคระบาดไม่ได้ ‪จะให้ผมตามจับใครล่ะ
‪ไปกันเถอะ
‪นี่มันอะไร
‪(เพอร์ดู)
‪เจสส์
‪นี่ เจสส์
‪เจสส์ ลูกตัวเย็นจัง ลูกรัก เจสส์
‪เจสส์
‪บริษัทยาเพอร์ดูเฮงซวย
‪พระเจ้า โอ้ พระเจ้า
‪โทรแจ้ง 911 แมรี่
‪บริษัทยาเพอร์ดูเฮงซวย
‪ถูกเผงเลย
‪(ออกซิคอนติน 80 มิลลิกรัม)
‪(อิงจากหนังสือโดย แบร์รี่ ไมเออร์)
‪(อิงจากบทความในนิตยสารเดอะนิวยอร์กเกอร์)
‪(ครอบครัวผู้สร้างอาณาจักรแห่งความเจ็บปวด ‪โดย แพทริก แร็ดเดน คีฟ)
‪คําบรรยายโดย: นัทธมน เปรมสําราญ