Ang programang ito ay base sa tunay na pangyayari.
Ngunit may ilang karakter, pangalan, insidente, lugar
at mga diyalogo na gawa-gawa lamang para sa pagsasadula ng kuwento.
Ang hindi gawa-gawa ay ang aking anak na si Elizabeth.
Namatay ang anak kong si Elizabeth dahil sa pagkalulong sa opioid.
Punong-puno siya ng buhay at pagmamahal at nami-miss ko siya.
Nami-miss ko ang lahat ng tungkol sa kaniya.
Araw-araw gumigising ako at tinitiyak kong pagmamasdan ko siya
dahil ayokong lilipas ang isang araw
na di naaalala ang saya na dinala niya.
Ako na ang magpipinta at sa sining...
Sandali.
Salamat.
- Anong palapag? - O, siyam.
Papunta tayo sa parehong lugar.
- Nakatanggap ka rin ng tawag? - Oo.
"Pumunta ka rito sa Connecticut."
Sa tingin mo, masama ba 'to? 'Yong tipong may problema tayo?
Pumupunta lang ako kung saan nila sabihin.
Nakita ko ang isa sa mga pasyente ni Dr. Cooper
na dumurog at suminghot nito.
Ano'ng ginagawa mo?
Nilagay ko 'yan sa notes ko.
Deborah Marlowe mula sa opisina ni Howard Udell.
Gusto ka niyang papuntahin dito sa Connecticut para kitain.
Hi, ako si Shannon Shaeffer.
Magandang hapon sa inyong lahat.
Salamat sa pagpunta rito kahit biglaan.
Ako si Howard Udell.
Ako ang bise presidente at ang chief counsel ng Purdue Pharmaceuticals.
Pagmasdan n'yo ang isa't isa.
Kayo ang hinaharap ng kompanyang 'to.
Nandito kayo ngayon dahil kayo ang pinakabagong miyembro
ng ating Elite Toppers Club,
ang sampung pinakamahusay na sales rep sa bansa.
Binabati ko kayo, palakpakan n'yo ang sarili n'yo.
Ladies...
makakatanggap na kayo ng malaking bonus
at promotion sa titulo.
Kayo rin ang magiging responsable
sa paghahanap ng mga susunod na henerasyon ng sales reps.
Malaking responsibilidad ito, pero tiwala kami
na magtatagumpay kayo.
Muli, binabati ko kayong lahat.
Mukhang may inihandang ilang pampalamig sa veranda sa likod,
kaya sumunod kayo sa labas.
Salamat sa inyong lahat, ang galing n'yo at sabik akong makasama kayo sa trabaho.
- Salamat. - Maaasahan n'yo, salamat.
Ms. Shaeffer.
- Usap tayo saglit? - Siyempre.
Binabati kita.
- Salamat. - Magaling.
Hangang-hanga kami kung gaano kalalim ang binibigay mo
na panahon at pagsisikap sa 'yong mga doktor
at gusto talaga naming hikayatin ang ganiyang klaseng dedikasyon.
Okay.
Pero sa susunod kapag may problema ka,
mas maganda na tawagan mo kami.
'Wag kong ilagay sa notes ko?
Sinabi ko bang ilagay mo sa notes mo?
- Hindi. - Hindi.
Ano'ng sinabi ko?
- Tumawag. - Tumawag.
- Okay. - Tawag lang.
- Okay? - Masaya akong makilala kayo.
- Salamat ulit. - Ako rin.
Bakit nila ako ginawang Topper?
- Ano'ng ibig mong sabihin? - Bakit nila ako ginawang Topper?
Dahil ba sinabi ko sa 'yo 'yong tungkol kay Cooper at sa babaeng 'yon?
Na nilagay ko sa notes ko?
Hindi, Topper ka kasi dahil sa numero mo.
Adik ang babaeng 'yon.
- Di mo siya problema. - Hindi ba?
Dahil lang may taong di sapat ang pagmamahal sa sarili
para tingnan ang nakatatak sa Pop-Tart at makita na puro 'to asukal
o 'yong tamang paggamit ng gamot,
di natin problema 'yon.
Sarili lang natin ang problemahin natin.
Buwisit, kamukha ko nanay ko!
Masamang tao ba tayo dahil doon?
Pagdududahan ba ng isang lalaki ang halaga niya
matapos bigyan ng isang napakagandang promotion?
- Di siguro. - Hindi.
Kapag nabigyan ng promotion ang mga lalaki, nagwawala sila,
na parang wala nang bukas.
Hindi dahil sa babae ka at may mga gusto ka sa mundong 'to,
masamang tao ka na.
Isipin mo 'yan.
Puwede kang gumawa ng kabutihan sa mundo at kumita pa rin ng napakaraming pera,
at puwede mong gastusin 'yon sa kahit na anong gusto mo,
dahil nararapat 'yon sa 'yo.
Gusto mo 'yong napakakumportableng higaan? 'Yong 401K?
- 'Yong penthouse apartment? - Gusto.
- Talaga? - Oo!
Di na tayo lumilingon pa.
Nakatuon lang tayo sa hinaharap.
- Ang ganda mo talaga. - Oo, alam ko.
Walang pakialam ang mga taong nasa itaas
sa nangyayari sa mga nasa ibaba.
At ang lala ng sitwasyon sa baba.
Alisin mo ang kamay mo riyan, Nadine!
Saan si Scoop?
Scoop!
- Kenny. Nakabalik na si Kenny! - Dala mo 'yong card?
Ayos 'to. Pumasok ka sa likod kasama nila.
'Wag n'yong galawin si Nadine. May toyo siya.
- Uy, Dickerson. - Opo, sir?
Abala so Kenny ngayon. Abalang-abala.
Magandang umaga.
Sheriff Baker, Summers County.
Nag-aresto ako ng mga dealer, mga doktor, mga adik...
Mga dealer ng droga na nagpapadala ng mga taong palaboy sa mga pain clinics
para makakuha ng reseta sa Oxy,
at pagkatapos, dinadala sila patungo sa mga botika para makuha ang mga 'to.
Ang ilan sa mga doktor, basta humihinga ka pa, reresetahan ka ng Oxy.
O, Shaunette, balita?
- Uy, Scoop. - Kumusta ka?
Scoop! Scoop, tara na!
- Tara na! - Dadaan ako mamaya.
Halika ka na! Bilisan mo!
Patingin.
Ninakawan ang bawat botika sa probinsiya ko.
Matutukoy mo ang mga batang 'to,
berde at dilaw na guhit sa damit nila.
Dito pumupunta ang mga kabataan dati para gumawa ng milagro.
Ayos na, tapusin n'yo na 'yan, at alis na tayo.
Nakita mo ang pulbos na 'yan? 'Yan ang OxyContin mo.
Pinupulbos nila 'to at pagkatapos sisinghutin nila.
Labindalawang oras na tama sa isang dose.
- Ayos 'to. - Oo.
Titira tayo ng ilan ngayong araw.
- Oo. - Sakay na.
'Yan ang sinasabi ko.
- Kenny, bigyan mo ako ng 40 diyan. - May dadaanan lang ako saglit.
Heroin lang 'tong OxyContin na 'to.
May 32-anyos na tubero ang sinakal sa Piggly Wiggly noong Huwebes
dahil sa tatlong tabletas.
Panibagong ekonomiya sa mga droga 'to kasama ang lahat ng kaguluhan nito.
Siguraduhin mong maganda 'to.
Dickerson, nakikita mo 'yan?
- Oo, sheriff. - Tara, damputin natin.
Buwisit.
Buwisit!
Pinapasok ng droga na 'to ang bawat bahagi ng komunidad natin
mula sa eskuwelahan, ospital...
'Wag ng isama ang mga kulungan.
Umalis kayo diyan!
Nakabalot sa isang magandang tableta ang heroin.
Hindi 'to kayang hawakan ng mga pulis.
Walang tinurong ganito sa eskuwelahan.
Walang-hiya-- Buwisit!
Kailangan ko ng maraming ambulansya rito, 10th at Emerald.
Magpadala ng lahat ng kaya n'yo.
Sir, sinasabi ko sa 'yo, natatalo nila kami.
Kailangan natin ng bagong paraan.
Kailangan namin ng tulong.
Narinig ko kayo.
Narinig ko ang bawat isa sa inyo,
at sineseryoso talaga 'to ng opisina ko
at gagawan namin ng paraan ang tungkol dito.
Pangako 'yan.
- Sir. - Ano'ng iniisip mo?
Sir, di 'to matatapos
hanggang sa di tumitigil ang mga doktor sa pagreseta nitong gamot.
Tama.
At di natin puwedeng pigilan ang isang tao sa paggawa ng bagay na di ilegal.
- Naiintindihan mo? - Oo.
- Naiintindihan namin 'to. - Okay.
May halimaw diyan sa labas. Tara't pugutan natin.
Ano'ng mga batas ang nilalabag ng Purdue? Ilista mo.
Di ko magawa ang trabaho ko kung walang krimen, Edie.
Hahanap ako ng krimen.
Nakapag-usig ka na ba ng isang kompanya na kasing laki ng Purdue Pharma?
- Hindi pa. - Dahil wala pang nakagagawa.
- Mawalang galang-- - Mawalang galang po, di ako titigil.
Di mo kayang kalabanin--
Parehong-pareho ang ginagawa ng mga Purdue Malibu Barbies na 'yon.
Parehong-pareho ang ginagawa nila sa bawat dealer ng crack
sa bawat sulok ng America, maliban lang na may gantimpala sila para dito,
pinapayaman sila mula rito.
Habang nabubulok sa kulungan ang kapatid ko.
Ano'ng pagkakaiba?
Alam nila na pumapatay sila ng tao.
Alam nila.
Nasa labas sila sa kalye, at alam nila, at nagpapaayos sila ng kuko.
Hindi na makagalaw ang nanay ko dahil dito.
Nasira ang utak sa paghithit nito. Ako ang sumama sa kaniya.
Kinailangan ko siyang samahan siya at alagaan siya hanggang sa namatay siya.
Walang ibang nandoon kundi ako.
At di ako titigil.
Pasensiya na tungkol sa nanay mo.
Pero kung gusto mong hulihin ang mga taong 'to,
gusto mong durugin ang mga gagong 'to,
puwes kailangan nating maghanap ng krimen, naiintindihan mo?
Gusto mo silang tumbahin?
Maghanap ka ng krimen.
"Hinabol ng pulis ang mga suspek hanggang tumaob ang van
na may laman na 17 mga palaboy
na ginagamit bilang OxyContin na mule."
Nakakapagbasa ako.
Isang bagong droga ang mabilis na kumakalat sa kalye,
at sabi ng mga gumagamit na ang tama ang pinakamalakas sa mga naranasan nila.
Nagiging mas popular ang OxyContin kaysa Ecstasy.
- "Anim ang patay, maraming amputasyon." - Marunong ako magbasa.
Sa 21 na taon bilang federal prosecutor,
di pa ako nakakita ng ganitong problema sa droga.
- Ang mabilis na pagkalat ng pagkalulong. - Isang pagkalulong na nakasasakal...
Sobrang sikat, sobrang bilis, ninanakaw ng mga tao ang droga
mula sa mga kabinet ng gamot.
"OxyContin ay isang opioid na kasing lakas ng heroin."
Oo, nakakapagbasa ako. Pareho tayong binabasang article.
Isang nursing home sa Boston, ninakawan ng OxyContin gamit ang baril.
Nalulula na ang kapulisan
sa ilegal na paggamit nitong synthetic opiate
- sa tumataas na bilang ng mga estado. - ...pagnanakaw ng OxyContin...
Gumawa ang OxyContin ng mataas...
Umabot na sa pagiging epidemya ang pag-aabuso ng OxyContin.
Hindi 'to basta-basta mawawala sa mga balita, Richard, totoo ito.
Totoo ang problemang 'to.
Siguro.
Hindi magandang ikabit sa produkto natin
ang katagang "OxyContin mule".
Hindi.
Maaaring makasira sa atin ang pag-atake ng problema,
dahil kung iisipin, tayo ang problema.
Hindi tayo ang problema.
Tayo lang ang suplay.
Atakihin ang demand.
Atakihin ang mga mababang nag-aabuso.
Humihingi ako ng tulong sa mga nasa healthcare
sa pagsugpo ng tumataas na seryosong problema sa Maine.
Tinutukoy ko ang pag-abuso at maling paggamit ng OxyContin.
Naghahanap ng sagot ang mga tao at nasa Purdue ang lahat ng pressure.
Si Jay McCloskey ng Maine ang unang abogado na lumabas.
Nagpadala siya ng sulat sa mga miyembro ng Kongreso at sa 5,000 doktor,
na binabalaan sila sa lumalaking problema ng OxyContin.
Naniniwala ako na pinakamalaking kriminal at banta sa pamayanan ang OxyContin...
Patayin mo 'yan.
- Ngayon na. - Ano na, anong magiging sagot natin?
Press release.
Ipakilala tayo bilang isang responsableng corporate citizen.
Oo, uunahan na natin 'to agad.
- Mag-alok ng suhol, outreach, donasyon... - Magkano ang gagastusin natin?
- Mga taga-bundok! - Bigyan sila ng kaunting suhol...
Bilhin nating ang AA!
- Isang responsibleng corporate citizen. - Hanggang kailan 'to?
- ...sa tatlong buwan, tapos na 'to. - NA, Al-Anon.
- Sino'ng gumagawa ng press release? - Okay, tumahimik kayo!
Dapat suportahan natin ang kapulisan.
Howard, tawagan mo si McCloskey. Sabihin mo, susuportahan natin siya.
Panahon na para durugin ang mga nag-aabuso.
Krimen ang pang-aabuso.
- Gano'n lang kasimple. - Anong masososulsyonan niyan?
Hindi biktima 'tong mga adik, sila ang nambibitikma.
'Wag mo silang bigyan at aalis ang mga 'yan.
Gusto ko 'yan, Richie.
Di ako luluhod sa isang adik.
Durugin. Durugin. Durugin.
- Durugin ang mga adik na 'yon! - Durugin sila.
Buwisit na adik. Buwisit.
- Mga buwisit na adik. - Oo.
Oo.
- Sa tingin mo saan tayo pupunta? - Sa kotse.
Oo, pupunta tayo sa kotse, dahil pupunta tayo sa eskuwelahan.
Nasaan ka kanina?
Nagbubusina ako, naghihintay sa inyo.
Sa kotse at pagkatapos saan tayo pupunta?
- Tara! - 'Yan ang susuotin natin ngayon?
Balikan kita mamaya.
Deretso sa masuwerteng eskuwelahan.
Ikaw ang nakaisip niyan?
Oo. Hindi, naka-hold pa ako.
- Si Frank, bago matapos ang araw. - Okay.
Kukunin niya.
Nakita mo ba ang salamin ko?
- Wala, pero puwede mo ba siyang kunin? - Sige.
Okay. Hindi, gusto namin 'yong synthetic.
Doon ka kay Daddy!
- Kukunin natin ang salamin ni Daddy. - Nandito pa ako.
Kukunin ang salamin ni Daddy.
Oo, ilang piraso?
Oo. Oo, puwede 'yan.
Okay, salamat.
- Kailangan ni Hippo ang kaniyang salamin. - Hindi kaya!
Nasaan 'yon?
Okay, siguraduhin natin.
Teka, kailangan nating mahanap ang salamin ni Daddy.
- Daddy! - Labanan ng pakwan?
Mananalo ako.
Alam mo? Matatalo ka.
Sige! Bye!
Saan tayo pupunta?
Saan ka pupunta?
- Kukuha ako ng tubig. - Pakikuha naman 'yong ano...
Tony!
- Mabuti at nandito ka! - Diyos ko!
- Ang tagal na. - Ang ganda mo.
- Salamat. - Napakaganda.
- Sino 'to? - Bago kong kasama.
Shannon Shaeffer.
- Gusto mo ba ang mga mabibilis na kotse? - Oo, gustong-gusto.
Ito na ang pinakamabilis na kotse.
Ang '98 na itim na Carrera.
Masarap imaneho at maganda ang tunog.
Shannon, patingin ng mga mata mo.
Asul na asul ang mga 'yan,
kaya isa lang ang puwede para kay Shannon Shaeffer.
Kumusta ang pakiramdam mo?
Ang sarap ng pakiramdam.
Maganda tingnan, masarap ang pakiramdam, maganda lahat, Shannon Shaeffer.
Sa 'yo na 'yan.
Gusto mo ba 'to?
- Gaano? - Gustong-gusto.
Gustong-gusto?
Ano'ng nangyayari?
Sa 'yo 'to.
- Ano? - Sa 'yo 'to!
- Hindi. - Oo.
Ito ang mangyayari 'pag nagsumikap ka.
- Dito ako nakatira? - Dito ka nakatira.
Mag-isa?
Gustong-gusto ko 'to.
Sandali! Ito ang pinakamalaking TV na nakita ko sa buong buhay ko.
Tingnan mo kung gaano kalaki 'to!
Ngayon, magwawala na tayo!
Paano kung sabihin ko sa inyo na kaya n'yo gumawa
ng kakaibang bagay sa mundong 'to?
At paano kung sasabihin ko sa inyo,
magkakaroon ka ng maraming pera habang ginagawa 'to?
Sino ang nakakarinig ng OxyContin?
Kung takot kayong aminin na alam n'yo talaga kung ano ang Oxy,
paano n'yo 'to ibenta?
Ano'ng pangalan mo?
- Molly. - Hi, Molly.
Handa na si Molly rito para gumawa ng malaking hakbang.
Paano ang iba sa inyo? Chanel?
Gusto mo ba ang mga Porsche?
Mercedes? Gusto mo ba ng pera? Ng Ferrari?
- Ano klaseng kotse? - McClaren!
Mayroon kang Mercedes, Porsche, Maserati,
Tommy Hilfiger, Tom Ford, Saint Laurent.
Mahilig ka ba sa coat? May darating na pera sa 'yo.
Hello! Gusto mo ba ng pera? Marc Jacobs?
Puwede maging totoo ang mga pangarap mo.
Wala kinuha ang taong 'to ng kahit ano diyan. Tama ba?
- Tama, tama. - O sige.
Bumalik na kami. May espesyal kaming bisita ngayon.
- Sino naman 'yan? - Si Dr. D.
Tama...
Diyos ko!
Diyos ko po, ayos ka lang?
Ayos ka lang? Tumingin sa 'kin.
Tumingin ka sa 'kin.
Ayos ka lang? Ano'ng nangyari?
Ewan ko. Nasira 'yong lift.
Di ko alam, baka nakalimutan kong ikandado.
- Kailangan natin tawagan ang insurance. - Ano'ng problema mo?
Tingnan mo 'ko. Ano'ng problema?
- Tumingin ka sa 'kin. - Nakalimutan ko ang trangka. Di ko kaya!
Naniniwala ka riyan? Naniniwala ka ba sa sinasabi niyan?
Kasi lumalabas sa siya nang gabing-gabi
at tumitira ng tableta sa trak niya.
- Nasira ang lift. - Tingnan mo nang mabuti.
- Adik siya. - Uy, tingnan mo 'ko.
Ayos ka lang ba?
- Ano'ng problema mo? - Ang trangka, nasira!
Di ko alam. Baka nakalimutan ko-- Nakalimutan ang trangka.
- Ano'ng sinasabi mo? - Ma, bakit nagtatanga-tangahan ka riyan?
Alam mo ang ginagawa niya! Tingnan mo siya.
Tingnan mo siya, wala nga siya riyan, okay?
- Nakita ko siya. - Magsialis kayo rito.
- Nakita ko siya-- - Tumigil ka na! Tama na!
Nakita ko siya kanina bago siya pumasok, tumitira siya ng mga tabletas!
Hinuhulog mo ang kotse mula sa lift?
Sandali, nakita--
- Sandali, nakita mo siyang ginawa 'yon? - Oo!
- Oo, 'yan ang gusto kong sabihin. - E bakit wala kang sinasabi?
Ano'ng ibig mong sabihin?
Bakit di mo sinabi agad sa 'kin no'ng nakita mo siya?
Di ko-- di ko kasalanan 'to.
Bakit di mo sinabi agad sa 'kin no'ng nalaman mo?
Buwisit ka, kung sa tingin mo kasalanan ko 'to--
Hoy! Hindi! Buwisit ka!
Adik siya sa tableta at masakit ang pakiramdam niya,
dahil ang tanga-tanga mo noong una pa lang!
Umalis ka rito!
Kasalanan mo 'to! Layas!
Layas!
Bilis!
- Nakalimutan ko. - Tumahimik ka.
Nakalimutan ko.
Sasabihin ko to ulit, dahil kailangang ulit-ulitin 'to.
Di lang sinisira ng mga opioid ang buhay ng mga umaabuso nito,
sinisira din nito ang buhay ng lahat sa paligid nito.
Ano'ng nangyayari? Ano 'to?
Di ko alam. Baliw ang mga nagpoprotestang 'to.
Parang may binabato sila sa 'kin.
DAPAT MAKULONG SI DR. COOPER
- Gagawa kami ng paraan. - Ibang klase !
- Buong araw 'to! - Ayos ka lang?
Binabato nila ang opisina ko!
Tutulungan ka namin. Okay?
- Hahanap ako ng paraan. - Kagagawan mo 'to.
Alam na-- Okay, sige. Gagawin namin.
- Ano ang gagawin ng Purdue? - Sinungaling!
Okay? Okay.
Wala tayong pakialam.
Durugin ang mga nang-aabuso.
Naglaganap ng takot at pag-aalala si Carol Brewster at ang media
base sa maling impormasyon.
Durugin ang mga nang-aabuso.
Habang kalunos-lunos ang pagkamatay ng anak niya,
mayroon tayong karagdagang impormasyon tungkol kay Ms. Brewster.
Ano'ng plano, Shannon?
- Sinisira nito ang buhay ko. - Hingang malalim.
Umiiyak ang nanay niya sa TV.
- Sinasabi na pinatay ko ang anak niya. - Namatay ang anak niya.
- Siyempre umiiyak siya. - Adik ang anak niya.
Di niya kaya tingnan ang sarili niya at sabihin,
"Nagkamali ako. Adik ang anak ko."
Kailangan may sisihin siya. Sa ngayon, ikaw 'yon.
Ikaw ang doktor.
Alam mo ang nangyari.
Di siya isang doktor. Malungkot siyang nanay.
- Ano'ng gagawin ko? - Ako'ng bahala sa 'yo.
Kasama ka sa grupo ko.
Di mo kailangang magtago.
Gusto kitang ilabas do'n sa harap ng mga doktor.
Tingin ko isa kang inspirasyon.
At ang dami ng reseta mo...
ginto 'yon.
Bakit sobrang humaling ka sa pera?
- Saan nanggagaling 'yon? - Ayaw ba ng gano'n?
- Ano-- Saan ang relo mo? - Hin...
O sige. Oo, sige. Naintindihan ko.
Gagawin ng Purdue ang lahat para protektahan
ang nagbibigay ng kita sa kanila,
kaya gumawa sila ng pahayag para sa mga suporter ng Oxy.
Nilinaw nila na hindi sila ang problema, ang mga adik ang problema.
Bilang doktor, galit na galit ako na inaabuso ng tao ang gamot na 'to.
Sa kasamaang palad, ang komunidad ng abusado ay
nakatuklas ng paraan kung paano 'to gamitin.
Dinadakila nila ang adik at itong kaunting bilang ng tao...
Hindi problema ang pag-abuso ng OxyContin, ang pag-abuso ng droga ang problema.
Durugin ang mga nang-aabuso.
Pero sa ngayon, ang nauunawaan natin ay
may iba-ibang gamot sa katawan ni Ms. Brewster,
kaya hindi malinaw kung may kinalaman 'to sa OxyContin mismo
- o sa nagpatuloy na pag-aabuso - Hindi puwede.
ni Ms. Brewster ng ilegal na droga.
'Yan ang katapusan ng pahayag. Hindi ako tatanggap ng tanong.
- Salamat. - Ang kapal ng mukha mo.
Kilala mo ba ang anak niya?
Oo, ako ang nagpaanak sa kaniya.
Mabait siyang bata.
Tinataas ng bawat doktor na inusisa ko ang kanilang pagrereseta ng Oxy.
Pero nakilala ko si Dr. Gregory Fitzgibbons.
Dalawang beses lang siya nagreseta ng Oxy.
Para sa kanser ang una.
Para sa kanser ang pangalawa.
Ito ang lahat ng article at sulat na pinadala ko sa Purdue Pharma sa 1998.
Walang duda na ang opioids ang pinakamaganda,
pinakamalakas na gamot sa pananakit,
pero may reputasyon ang mga drogang 'to
na ito ay sanhi ng pagkasugapa at mga masasamang bagay.
Bakit kaya gano'n?
Ang bilang ng pagiging adik ng mga pasyente ng pananakit...
- Abangan mo 'to. - ...ay mababa pa sa isang porsiyento.
...ay mababa pa sa isang porsiyento.
Mababa sa isang porsiyento?
Kasinungalingan 'yon.
Isang malaking kasinungalingan.
Sandali, pero sabi ng Purdue galing 'yan sa isang pag-aaral
sa New England Journal of Medicine.
- Talaga? - Oo--
Direktang binanggit ang mababa pa sa isang porsiyento,
mula sa isang malawakang pag-aaral na ginawa
- ng mga doktor na sina Porter at Jick... - ...Doktor na sina Porter at Jick.
...na binanggit sa New England Journal of Medicine, Enero 1980.
O, tama.
Okay, sandali lang. Abogado, baril at pera.
Enero 1980.
Ayan na ang napakahalaga mong pag-aaral.
Di 'to isang ulat, isang sulat 'to sa editor.
Ito 'yong mahalagang pag-aaral?
Di 'to isang ulat, isa 'tong...
Ang survey namin sa paggamit ng opioid sa maikling panahon
sa isang kontroladong kapaligiran, isang ospital,
Wala nga 'tong kinalaman sa pangmatagalan,
at di binabantayan na paggamit ng opioid.
Dr. Jick, naging bibliya ang 'yong sulat
sa larangan ng pamamahala ng pananakit.
Niloloko mo yata ako!
Nasa materyales ng pagsasanay ng Purdue ito.
Hindi. Sinulat ko 'to sa editor mga 20 taon na'ng nakalipas.
Paano sila pinapayagan ng FDA na makalusot sa maling paggamit ng aking sulat?
Magandang tanong.
Ang malaki kong isyu ay sa lengguwahe sa kasulatan sa pakete na nagsasabi ng,
"ay pinaniniwalaang nakakabawas ng abuse liability ng isang droga."
- Pinaniniwalaan nino? - Mismo.
Oo, sinabi ko kanila na malaking katarantaduhan 'yon.
E bakit mo inaprobahan 'to?
Di ako ang medikal na opisyal na humawak ng aplikasyon.
Sino?
- Si Curtis Wright. - Si Curtis Wright.
- Curtis Wright. - And buwisit na si Curtis Wright.
Napakagaling niyang manghikayat.
Magandang umaga, Dr. Wright!
Di ko naisip na ang dami n'yo pala.
O, ang galing nila.
Patuloy ang pressure na binibigay sa Purdue,
pero patuloy ang pagsulong sa kasikatan nito at ni Richard Sackler.
Ako mismo ang nakakita ng pagbabago.
Nakita ko kung paano 'to gumana, hinayaan nito ang mga pasyente ko
na kontrolin ang nararamdaman nilang sakit nang dere-deretso.
At di lang sa paggamot o pagpabuti ng mga sakit
o ng kanilang mga sintomas,
pero isang tunay na landas sa kalayaan.
Salamat. Uy!
Napakanatural mo, sir!
- O, salamat! - Cheers!
'Yon ang gusto nating lahat, 'di ba?
Ipinakita mo sa 'kin kung paano maniwala sa isang bagay.
- Mabuti naman! - Oo.
Mas lalo akong naniniwala dahil sa malaking bayad sa pagsasalita.
Naku naman.
Maniwala sa OxyContin.
Kung di dahil sa 'yo, wala ako rito.
Magtiwala sa OxyContin.
May dala ako para sa 'yo.
- Hindi na kailangan. - Hayaan mo na, binago mo ang buhay ko.
At magreseta nang magreseta ng OxyContin!
- O, di ko-- - Wala ka nang dapat sabihin.
Magkikita tayo sa bar para sa ilang inumin
na galing sa dakilang Richard Sackler.
Mag-iwan kayo para sa 'kin!
Walang makakaalam nito.
At maya-maya lang, dadalhin kita sa kuwarto at tutuluyan na kita.
Oo, baby!
- Puwede bang 'wag-- - Puwede bang ano?
Ibigay sa 'yo 'to? Inaabangan mo 'yan.
Pumupunta sa opisina ko sa gabi.
Isang kaunting kapalit para sa OxyContin?
Pumupunta sa conferences at nakadamit nang ganito.
- May binabalak ka! - Oo!
...nang-aakit ka talaga, iha.
Sa labas, tuloy ang pagnenegosyo.
Pero sa loob ng Purdue, gumuguho na ito.
Dahil sa sulat ni McCloskey,
iniimbitahan tayo para tumestigo sa harap ng Kongreso.
Ano'ng ibig sabihin, iniimbitahan?
Ayon dito, isang kinatawan mula sa kompanya.
Parang magdedesisyon tayo kung sino.
Hindi. Hindi, 'wag ako.
E ikaw ang presidente ng kompanya.
Wala ni isang kompanya ang pinangalan ni Tito Arthur sa kaniya
para sa ganitong dahilan.
Maglalagay tayo ng firewall sa pagitan ng pangalan at produkto.
Ganiyan ang ginawa niya at 'yan din ang gagawin natin.
Diyos ko!
Na...
Naloko na! Walang-hiya!
O, buwisit! Punyeta!
Mortimer!
Kayong tatlo 'yon.
Ako?
- Sino, kami? - Sa harap ng Kongreso?
Medikal, marketing at legal.
Kaya n'yo ang kahit anong babangga sa inyo.
Kami?
May problema ka ba roon?
- Wala. - Kami ang bahala sa 'yo, sir.
- Buwisit! - Tetestigo kami.
Mortimer!
O, okay!
Okay, magaling. Nakalimutan siguro akong tawagan ni Tyler.
Gusto ko lang makasigurado. Okay.
Oo. Ayos naman ang lahat. Maraming salamat.
Ingat ka. Bye.
Tulog na si Kaylee.
Nando'n siya kay Jack.
Okay.
Ano'ng ibig mong sabihin, "Okay"? Tulog ka ba? Di 'to okay.
- Ayokong nando'n siya. - Maraming mas masamang lugar kaysa do'n.
Buwisit. Sinabi kong kasalanan niya.
Alam mo? Hayaan mo, pupunta ako roon,
kakausapin ko siya nang maayos at pauuwiin ko siya rito.
Hayaan mo akong ayusin 'to. Kasalanan ko 'to. Pasensiya na.
Di kita gusto ngayon.
- Alam ko. - Okay.
Kailangan mo nang ihinto 'yan.
- Alam ko. - Seryoso ako.
Kasalanan ko 'to, aayusin ko 'to.
Ayos lang 'to. Di pa katapusan ng mundo.
Kita tayo mamaya.
'Wag kang makipag-away kay Jack.
Oo. Mahal kita.
Buwisit.
Uy. Ty.
Pumunta lang ako para sunduin ka.
- Uy, Tina. - Tanya po.
Glen, ano'ng kailangan mo?
Uy, Jack, masaya akong makita ka.
- Nan... - Pumasok kayong dalawa.
Susunduin ko lang si Ty, kailangan niyang kunin ang gamit niya.
Tarantado. Hindi mangyayari 'yon.
Di mangyayari 'yon. Hindi rito, hindi ngayon.
- Tara na. Umalis ka na. - Uy.
Uy, nakikita kita, pare.
Sa tingin mo matatago mo 'to sa 'kin?
Sumakay ka na sa trak.
May hindi lang pagkakaintindihan--
Alam ko, dahil nandito ka na sobrang lakas ng tama.
- Alis na. - Hindi, kaninang umaga.
- Nagkaroon ng di pagkakaunawaan. - Sumakay ka na sa trak, ngayon na.
Tama na. Sumakay ka na.
- Jack... - Umuwi ka na. Glen! Umuwi ka na.
- Ty, kunin mo gamit mo-- - Sabing sumakay ka na, Glen.
Gumising ka nga.
- Sakay ka na at magmaneho pauwi. - Umuwi ka na lang!
- Okay. - Umuwi ka na, mag-ayos ka.
- Okay. - Nagkakalat ka.
- Alam mo bang nakakahiya ka, ha? - Hin...
Jack, di ako puwede umalis nang wala siya.
Sinabi ko kay Lil na iuuwi ko siya.
'Wag mong alalahanin si Lil. Alalahanin mo sarili mo.
Umuwi ka na.
Umuwi ka na, Glen.
Pasensiya na at nahuli ako, sir. Diyos ko!
Hindi. Kausap ko ang asawa ko nitong huling limang minuto
tungkol sa kaniyang pag-aalala.
Tinawagan siya ng eskuwelahan.
Binugbog ang anak ko ngayong araw.
Tatlong bata, dinampot siya, pinaligiran siya,
at binugbog nang husto.
At dinurog nila ang kaniyang...
- Buto malapit sa mata? - Oo, 'yon nga!
Puwede siyang mabulag. Nagpadala sa 'kin ng litrato ang asawa ko.
Diyos ko. Itong mga bata, sinabi nilang mamamatay-tao ang tatay niya.
Na nagbebenta ng lason sa mga tao ang tatay niya.
At ngayon kailangan kong tumestigo.
May dumi ka.
Sir?
- May dumi sa lapel mo. - Dumi?
Heto, tatanggalin ko.
Ang hirap tanggalin.
Salamat, sir.
Gusto ko rin magpasalamat sa kinatawan ng Purdue Pharma sa pagdalo ngayon.
Gumawa kayo ng gamot na nagbigay ginhawa sa marami.
Sa kasamaang palad, nagdala rin ito ng maraming problema.
Imbes na tumestigo,
pinadala niya sina Michael Friedman, Howard Udell,
at Paul Goldenheim sa harap ng Kongreso.
Maupo kayo.
Mr. Chairman, sa ngalan ng Purdue Pharma,
mga distributor ng OxyContin na tableta,
salamat sa pagbigay ng panahon para isagawa ang pagdinig na ito.
Ang testimonya ngayong araw ay nagdadala ng isang mahalagang tanong
sa patakaran ng kalusugan.
Paano tugunan ang problema ng pag-aabuso at paglilihis,
na kasama sa pagbenta ng isang kontroladong gamot
na kagaya ng OxyContin,
nang hindi nililimitahan ang pagkakaroon nito upang matugunan
ang mga pangangailangan ng mga doktor at pasyente
para sa epektibong pagpapawi ng pananakit.
Ngayon, kahit na mahalaga ang bawat boses sa debateng ito,
kailangan natin maging maingat sa pakikinig sa mga pasyente
na kung walang gamot gaya ng OxyContin, ay hindi malulunasan ang sakit.
- Buwisit. - Maraming--
Alam n'yo, tumaas ang bilang ng mga namamatay.
Nakausap ni Mr. Hodges ang mga taong namatay ng overdose.
Literal na winasak nito ang komunidad ng Lee County.
Senator, tinitingnan namin nang seryoso ang pag-abuso ng nireresetang gamot
at ang pag-abuso ng OxyContin.
Hindi lang ang OxyContin ang inaabusong gamot,
ito ang paborito ngayon sa maraming komunidad
at kailangan nating 'tong seryosohin. Oo.
Maniwala ka sir, seryoso kami.
Habang siniseryoso n'yo 'to, ang tanong ay,
ano ang responsibilidad n'yo para ayusin ang problemang 'to?
Talagang pinapatrabaho mo ang bata mo, ano?
Ginagawa namin ang lahat ng makakaya namin sa pagiging maagap para makasulong,
para tapusin ang problemang 'to.
- Totoo, gamot 'to na talagang naabuso. - Kumusta?
Dinurdurog ang mga duwag na tarantadong 'to?
Kaunti lang ang umaabuso ng Tylenol.
Oo nga, dinudurog natin ang mga gagong 'to.
Kaunti lang ang nagnanakaw ng isang nursing home sa Boston,
pagkatapos makainom ng Tylenol.
Wala kaming kontrol kung paano ginagamit ang produkto.
- Nagbibigay kami ng tiwala sa FDA... - Mukhang maganda ang nangyayari, di ba?
- Buwisit. - ...sa mga doktor,
at ang hinaharap natin dito
ay isang grupo na may ibang seryosong problemang medikal,
isang addiction disorder, isang abuse disorder,
at kailangan ding gamutin.
Kailangan silang gamutin kagaya ng pasyente sa pananakit.
Tinatawagan mo si Glen Kryger, mag-iwan ng mensahe.
Puwede mo ba akong tawagan?
Sandali lang. Gusto kong lang linawin.
Sinasabi mo sa 'kin na 'yong mga taong nalululong sa gamot n'yo,
kung sakali man, ay nalulong din sa ibang bagay?
Di kami nananakit at pumapatay ng tao.
Inaabuso ng tao ang aming gamot, na sobrang ligtas.
- Inaabuso nila 'to. - May Oxy ka?
- Nililihis nila 'to. - May pera ka?
Wala kaming kinalaman diyan.
Tinatawagan mo si Glen Kryger, mag-iwan ng mensahe.
Glen! Kasama mo ba si Tyler? Sagutin mo naman ako!
Tulad ng sinabi ko, nasa negosyo kami ng pagtulong sa mga taong may pananakit.
'Yan ang negosyo namin.
Kritikal sa maraming pasyente ang pagkakaroon ng OxyContin.
Tinatadtad ito ng mga tao at sinisinghot.
At labis kaming nalulungkot sa kalunos-lunos na kahitnatnan
na naging resulta sa di tamang paggamit nitong gamot.
Tinatawagan mo si Glen Kryger, mag-iwan ng mensahe.
Glen, ano'ng nangyari?
Sabog ka ba ngayon?
'Wag ka nang bumalik!
Buwisit! 'Wag ka nang babalik dito, gago ka!
Sa nakalipas lang na taon,
noong palaging lumalabas sa press ang OxyContin,
na nalaman namin na ang OxyContin, sa ilang okasyon,
ay dinudurog at tinuturok sa ugat.
Mr. Chairman, di namin alam ang tungkol diyan.
Nalaman lang namin 'to pagkatapos naging maingay sa Maine.
Matapos ito iulat ni Jay McCloskey.
- Bago niyan... - Kasinungalingan 'yan.
...wala kaming alam na inaabuso ang aming produkto.
At kaya kong patunayan 'yon.
Hindi, sir, walang nauunang kaalaman ang Purdue sa mga nangyayari sa Maine
o kung saan man sa Estados Unidos.
May isang doktor dito sa Virginia na sumusulat sa Purdue,
sinasabihan sila tungkol sa mga abuso ilang taon bago nagsalita si McCloskey.
Nagsinungaling sila.
Nagsinungaling sila sa ilalim ng panunumpa sa Kongreso.
Wala sa amin sa Purdue Pharma ang may alam o nakaalam,
hanggang sa sandaling 'to, na may mga isyu sa pang-aabuso.
Di ko sinasabi na hindi inaabuso ang OxyContin.
- 'Yan ang krimen mo. - Ang sinasabi ko...
'Yan ang krimen.
...na wala kaming alam hanggang Pebrero 2000.
Mr. Udell, alam mong nasa ilalim ng panunumpa ang salaysay mo, tama?
Opo, sir. Tama 'yon.
Nahuli namin sila.
Grabe, nahuli talaga namin sila.
HANGO SA LIBRO NI BARRY MEIER
HANGO SA ARTIKULO NI PATRICK RADDEN KEEFE, "THE FAMILY THAT BUILT THE EMPIRE OF PAIN"
Ang pagsasalin ng subtitle ay ginawa ni Andrew Jan Novera