Esta serie está baseada en feitos reais.
Porén, algúns personaxes, nomes, acontecementos, localizacións
e conversas son ficticios para fins dramáticos.
O que non é ficción é a miña filla Elizabeth.
A miña filla, Elizabeth, morreu por adicción aos opiáceos.
Estaba chea de vida e amor, bótoa en falta.
Estraño todo dela.
Esperto tódolos días mirando para ela,
porque non quero pasar nin un día
sen lembrar a alegría que me deu.
Pintarei os cadros...
Esperade.
Grazas.
- Que planta? - Nove.
Imos ao mesmo sitio.
- Tamén vos chamaron? - Si.
"Ven dereitiña a Connecticut."
Credes que é malo? Estamos en problemas?
Eu vou a onde me mandan.
Vin unha paciente do doutor Cooper esmagalo e nifralo.
Que fas?
Anoteino.
Deborah Marlowe, oficina de Howard Udell.
Quere que te reúnas con el en Connecticut.
Shannon Shaeffer.
Boas tardes.
Grazas por vir con tan pouca antelación.
Chámome Howard Udell.
Son vicepresidente e avogado xefe de Purdue Pharmaceuticals.
Mirádevos.
Sodes o futuro desta empresa.
Estades aquí porque sodes as máis novas
do Club de Elite,
as dez mellores axentes de vendas do país.
Parabéns, dádevos un aplauso.
Rapazas, recibiredes unha prima considerable
e un ascenso.
Tamén seredes responsables
de recrutar unha nova xeración.
CERTIFICADO DE EXCELENCIA
É unha gran responsabilidade, pero cremos
que seredes competentes.
De novo, parabéns a todas vós.
Creo que estas mulleres organizaron un refrixerio no soportal,
seguídeas.
Moitas grazas, fixéstelo xenial e espero seguir traballando convosco.
- Grazas. - Grazas a vós.
Señorita Shaeffer.
- Un momento? - Claro.
Parabéns.
- Grazas. - Bo traballo.
Impresiónanos o comprometida que estás cos teus doutores
e queremos incentivar ese compromiso.
Vale.
Pero cando teñas preocupacións,
é mellor que nos chames.
Que non o anote?
Dixen que o anotases?
- Non. - Non.
Que dixen?
- Chamar. - Chamar.
- Vale. - Ti chama.
- Vale? - Encantada.
- Grazas. - Igualmente.
Por que estou no Club?
- Que? - Por que estou no Club de Elite?
Porque che contei o de Cooper e a rapaza?
Porque o anotei?
Non, polas túas cifras.
É unha adicta.
- Non é o teu problema. - Non?
Porque alguén non se queira abondo
e non mire a etiqueta das lambadas e vexa que é todo azucre,
ou non use un fármaco como se debe,
non é o noso problema.
Nós preocupámonos de nós.
Hostia, xa parezo miña nai!
Iso non nos fai mala xente?
Cres que un home cuestionaría a súa valía
despois de que lle desen un ascenso?
- Seguro que non. - Non.
Cando os ascenden, córrense por todo,
enchen caldeiros.
Ser unha muller e querer algo
non te fai mala persoa.
Que lle dean.
Podes facer o ben neste mundo e gañar moitos cartos,
e podes gastalo no que queiras.
Merécelo.
Queres sabas de luxo? Un plan de pensións?
- Un ático? - Quero.
- Si? - Si!
Non miramos cara a atrás.
Miramos cara a adiante.
- Estás moi guapa. - Si, xa o sei.
Á xente de clase alta nunca lle importou unha merda
que lles pasa aos de clase baixa.
Para os de clase baixa, as cousas eran malas.
BLACKSBURG VIRXINIA
Saca a man de aí, Nadine!
E Scoop?
Scoop!
- Kenny. Kenny volveu! - Tes a tarxeta?
Moi ben. Sube atrás co resto.
Non toques a Nadine. Non está de humor.
- Eh, Dickerson. - Si, señor?
Kenny hoxe está moi ocupado. Moito.
Bo día.
Shériff Baker, condado de Summers. Detiven traficantes, médicos, adictos...
Os traficantes enviaban drogadictos a clínicas para conseguir receitas de Oxy
e logo ás farmacias para que llelo desen.
DÓENCHE AS COSTAS? ABERTO ATA AS 22:00 - URXENCIAS
Algúns médicos danlle Oxy a calquera que teña pulso.
Shaunette, que tal?
- Ola, Scoop. - Que tal?
Scoop! Veña!
- Vamos! - Pásome logo.
Veña! Apura!
A ver.
Roubaron nas farmacias do meu condado.
Identifícanse ben, camisetas con raias verdes e amarelas.
Aquí viñan todos os rapaces arrimarse.
Iso é, acaban e marchan.
FARMACIA MADRESELVA
Ve o po? Iso é OxyContin.
Esmagan isto ata facelo po e logo nífrano.
Unha dose ten efecto 12 horas.
- Boa mercadoría. - Amén.
Hoxe tócanos un par.
- Amén. - Sube.
Isto é do que falo.
- Kenny, dáme unha das de 40. - Unha pequena parada.
TENDA PEQUENA
OxyContin non é máis ca heroína.
Esganaron un fontaneiro de 32 anos o xoves nun supermercado
por tres putas pastillas.
Era unha nova economía da droga que carrexou caos.
Será boa.
Dickerson, ves iso?
- Si, shériff. - A por el.
Merda.
Merda!
Este fármaco infíltrase en toda a comunidade:
escolas, hospitais, e sen esquecer os cárceres.
Fóra de aí!
Heroína envolta nunha pastilliña.
Os policías locais non daban feito.
Non lles aprenderan iso na academia.
Hostia puta!
DAVE E DAN ELIMINACIÓN RESIDUOS
Preciso varias ambulancias na décima con Emerald.
Enviade todo o que teñades.
Señor, dígollo, vannos dar unha malleira.
Hai que cambiar.
Precisamos axuda.
Escóitovos.
Escóitovos a todos,
e a miña oficina toma isto moi en serio
e imos facer algo ao respecto.
Tedes a miña palabra.
- Señor. - Que pensas?
Señor, isto non vai parar
ata que os médicos deixen de receitalo.
Xa.
E non podemos deter a alguén que non está facendo nada ilegal.
- Entende? - Si.
- Encargámonos. - Vale.
Hai un monstro solto. Hai que cortarlle a cabeza.
Que leis infrinxe Purdue? Enuméramas.
Non podo facelo sen un delito.
Atopareino.
Procesaches algunha empresa tan grande coma Purdue Pharma?
- Non. - Ninguén.
- Con todo respecto... - Con todo respecto, non vou parar.
Non podes...
Esas Barbies de Malibú de Purdue están facendo exactamente o mesmo.
Fan o mesmo que calquera traficante
por todos os EUA, mais a elas danlles recompensas,
fanse ricas con iso.
Meu irmán estase amolando nunha cela.
Cal é a diferencia?
Saben que están a matar xente.
Sábeno.
Andan polas rúas, e sábeno, e van facer as uñas.
Miña nai é un vexetal por culpa diso.
Dano cerebral por fumar esa merda. Tiven que estar con ela.
Tiven que quedar con ela e coidala ata que morreu.
Non había ninguén, só eu.
Non vou parar.
Sinto o de túa nai.
Mais se queres collelos, se queres acabar con estes fillos de puta,
temos que atopar un delito, entendes?
Queres destruílos?
Atopa o delito.
"Persecución policial dunha furgoneta con 17 indixentes
aos que usaban como mulas do OxyContin."
Sei ler.
Hai unha nova droga polas rúas,
e seica é a droga máis potente que probaron.
OxyContin é máis popular nas rúas que a éxtase.
- "Seis mortos, varias amputacións." - Sei ler.
Nos 21 anos que levo como fiscal federal,
nunca vin un problema de drogas así.
- Un praga de adicción. - Unha fascinante adicción...
É popular e rápida. A xente róubao das caixas de urxencias.
"OxyContin, un opiáceo tan forte como a heroína."
Si, sei ler. Estou a ler o mesmo artigo ca ti.
Roubaron OxyContin nun asilo en Boston.
O uso ilegal deste opiáceo sintético supera a policía
- en moitos estados. - ...rouban OxyContin...
OxyContin creou unha onda...
O abuso de OxyContin é coma unha epidemia.
Isto non se vai evaporar no ciclo de noticias, Richard,
isto é real.
Este problema é real.
Pode ser.
"Mula de OxyContin" non é unha boa frase
para dicir canda o produto.
Non.
Abordar o problema sería prexudicial para nós,
xa que se pode dicir que somos o problema.
Non somos o problema.
Só somos os provedores.
Ataca a demanda.
Ataca os adictos que son escoura.
Busco a axuda da comunidade médica
para combater un problema cada vez máis grave en Maine.
Falo do abuso e do uso incorrecto de OxyContin.
A xente quería respostas e Purdue tiña cada vez máis presión.
O primeiro avogado en aparecer foi Jay McCloskey, de Maine.
Enviou unha carta aos membros do Congreso e a 5000 médicos que exercían
alertando dos problemas de OxyContin.
Creo que OxyContin é a ameaza social e delituosa máis grande...
Apágao.
- Agora. - Ben, e cal vai ser a resposta?
Comunicado.
Como cidadán corporativo responsable.
Si, creo que deberiamos facelo xa.
- Ofrecer arranxos, compromiso, doazóns... - Canto vai custar?
- Pailán lambecús! - Un par de arranxos...
Compremos AA!
- Cidadán corporativo responsable. - E onde?
- ...en tres meses acabouse. - NAI, AI-Anon.
- Quen escribe o borrador? - Vale, calade!
Debemos apoiar as forzas da orde.
Howard, fala con McCloskey. Dille que ten o noso apoio.
É hora de esmagar os adictos. O abuso é un delito.
- Así de doado. - E iso que vai resolver?
Os ionquis non son vítimas, son vitimarios.
Se non lles dás nada, marchan.
Gústame.
Non me vou axeonllar ante un puto ionqui.
Esmagar, esmagar, esmagar...
- Esmagar os ionquis! - A esmagalos.
Putos ionquis. Merda.
- Putos ionquis. - Si.
Si.
- A onde cres que imos? - Ao coche.
Si, imos ao coche porque imos ao colexio.
Onde estabas?
Pitando, agardando por vós.
Ao coche, e logo a onde imos?
- Veña! - Vas así vestido?
Xa che contesto despois.
Ao colexio en pixama.
Pensáchelo ti só?
Si. Non, sigo esperando.
- Frank, a última hora. - Vale.
Virá buscalo.
Viches os meus lentes de ler?
- Non, pero podes collela? - Si.
Vale. Non, queriamos os sintéticos.
Vai con papá, veña!
- Vamos buscar os lentes de papá. - Sigo aquí.
Os lentes de papá.
Si, cantas pezas?
Si, así está ben.
Vale, grazas.
- O hipopótamo precisa os lentes. - Non tal!
Onde están?
Vale, vamos asegurarnos.
- Espera, hai que atopar os lentes. - Papá!
Loita de melóns?
Vou ganar.
Sabes que? Estás acabado.
Si! Abur!
A onde imos?
A onde vas?
- Beber auga. - Pódesme coller...?
Tony!
- Ola! - Meu Deus!
- Canto tempo. - Que guapa.
- Grazas. - Guapísima.
- Quen é? - A nova.
Shannon Shaeffer.
- Gústanche os coches rápidos? - Encántanme.
Isto é auténtico e do máis rápido.
Carrera negro do 98.
Condúcese moi ben e soa aínda mellor.
Shannon, a ver os ollos.
Tes ollos azuis,
só hai unha opción para Shannon Shaeffer.
Que tal?
Moi ben.
Se estás ben e te sentes ben, é bo, Shannon Shaeffer.
Dállas ti.
Quérelas?
- Canto? - Moito!
Moito?
Que está pasando?
Teu.
- Que? - É teu!
- Non. - Si.
Por traballares duro.
- Vivo aquí? - Vives aquí.
Eu soa?
Gústame moitísimo.
É a televisión máis grande que vin nunca.
Mira que grande é!
Agora a correrse!
E se vos dixese que é posible marcar a diferencia?
E se vos dixese que podedes gañar moitos cartos facéndoo?
Quen escoitou falar de OxyContin?
Se sodes tan cagainas para admitir que sabedes o que é,
como o ides vender?
Como te chamas?
- Molly. - Ola, Molly.
Molly está lista para dar un gran paso.
E o resto que? Chanel?
Gústanvos os Porsche?
Mercedes? Os cartos? Un Ferrari.
- Que coche? - McClaren!
Teredes Mercedes, Porsche, Maserati,
Tommy Hilfiguer, Tom Ford, Saint Laurent.
Gústavos a roupa? Mirade os cartos!
Gústanvos os cartos? Marc Jacobs?
Podedes cumprir os soños.
Este home non acepta. Non é así?
- Totalmente. - Moi ben.
REZA O ROSARIO XOÁN 3:16
Volvemos cun invitado especial.
- A quen temos? - O doutor D.
Ben...
Ai, meu Deus! Miña nai!
Estás ben? Mírame.
Mírame.
Estás ben? Que pasou?
Non sei. Rompeu o elevador.
Non sei, se cadra esquecinme de bloquealo.
- Hai que chamar o seguro. - Que che pasa?
Mírame. Que pasa?
- Mírame. - Esquecín o ferrollo. Non podo!
Cres o que está a dicir?
Sae no medio da noite
para tomar pastillas no coche.
- O elevador rompeu. - Debías prestar atención.
- É un adicto. - Eh, mírame.
Estás ben?
- Que che pasa? - Rompeu o ferrollo!
Non sei. Se cadra esquecín o ferrollo.
- De que falas? - Por que te fas a parva?
Sabes que fai! Mírao.
Mírao, nin está aí.
- Vino. - Saíde de aquí, hostia.
- Vino no... - Para!
Vino tomar pastillas antes de ir traballar!
Cáeche o coche do elevador?
Espera, espera...
- Víchelo facendo iso? - Si!
- Si, iso intento dicir. - E por que non mo dixeches?
Que dis?
Por que non mo dixeches en canto o viches, hostia?
Non é culpa miña.
Por que non mo dixeches en canto o viches?
- Vai á merda, se cres que é culpa miña... - Non! Vai á merda!
É adicto ás pastillas e ten dor
porque ti fuches un puto cretino!
Sae de aquí, hostia!
É culpa túa! Fóra!
Fóra!
Vai!
- Esquecinme. - Cala.
Esquecinme.
Vouno volver dicir porque paga a pena repetilo.
Os opiáceos non só destrúen as vidas dos que os consumen,
destrúen as vidas de todo o mundo ao seu redor.
Que pasa? Que é isto?
Non sei. Os manifestantes están tolos. Creo que me están tirando cousas.
COOPER AO CÁRCERE
- Resolverémolo. - É de tolos!
- Todo o día! - Estás ben?
Tíranme cousas ao consultorio!
Axudarémoste, vale?
- Vou resolver isto. - Puxéchesme nesta situación.
Xa. Si, seino. Resolverémolo.
- Que fará Purdue? - Mentireiro!
Vale? Vale.
Non cedemos.
Esmagar os adictos.
Carol Brewster e os medios infunden medo e preocupacións
por desinformación.
Esmagar os adictos.
Malia que a morte da súa filla é unha traxedia,
temos información adicional sobre a señorita Brewster.
Cal é o plan, Shannon?
- Arruíname a vida. - Respira.
Súa nai sae na televisión chorando.
- Di que matei a súa filla. - A súa filla morreu.
- Claro que chora. - A súa filla era ionqui.
Non pode mirarse e dicir: "A miña filla era unha drogadicta."
Ten que culpar a alguén. E ese alguén es ti.
Es o médico.
Sabes que pasou.
Ela non é médico. É unha nai triste.
- E que vou facer? - Cúbrote.
Es do meu equipo.
Non te agoches.
Quero que saias diante dos outros médicos.
Creo que es unha inspiración.
O teu volume de receitas... é ouro.
E tanta fascinación polos cartos?
- De onde veñen? - Non che gustan?
- E o teu reloxo? - Eu...
Vale, si, enténdoo.
Purdue ía facer o necesario para protexer a galiña dos ovos de ouro,
así que cambiaron a historia dos que apoiaban o Oxy.
Deixaron moi claro que o problema eran os adictos, non eles.
Como médico, indígname que a xente abuse deste fármaco.
Por desgraza, os adictos tamén descubriron como usalo.
Glorifican os adictos e algunhas persoas...
O problema non é o abuso de OxyContin, senón o abuso das drogas.
Esmagar os adictos.
Neste momento, entendemos
que había varias drogas no sistema da señorita Brewster,
así que non está claro se está relacionado co OxyContin
ou co historial da señorita Brewster de consumo de drogas ilegais.
Acabouse a declaración. Non haberá preguntas.
- Grazas. - Como te atreves?
Coñecía a súa filla?
Si, axudeina a nacer.
Era unha boa rapaza.
Todos os médicos que investiguei aumentaran as receitas de Oxy.
Pero atopei o Dr. Gregory Fitzgibbons.
Só receitou Oxy dúas veces.
A primeira para o cáncer.
A segunda tamén.
Aquí están todos os artigos e cartas que enviei a Purdue Pharma en 1998.
Non cabe dúbida de que as medicinas máis fortes para a dor son os opiáceos,
pero estes fármacos teñen fama de causar adicción e cousas horribles.
Por que cre que é?
A taxa de adicción de pacientes con dor...
- Espera. - ...é de menos do un por cento.
...é de menos do un por cento.
Menos do un por cento?
É unha mentira.
É unha mentira das gordas.
Pero Purdue afirma que iso é dun estudo
no New England Journal of Medicine.
- Si? - Si.
Menos do un por cento, unha cita directa
dun estudo fundamental
- dos doutores Porter e Jick... - Porter e Jick.
...no New England Journal of Medicine en xaneiro do 1980.
Ah, claro.
Vale, agarde un momento. Avogados, armas e cartos.
Xaneiro de 1980.
Ese é o seu estudo fundamental.
Non é un artigo, é unha carta ao editor.
Este é o estudo fundamental?
A ver, non é un artigo, é...
BOSTON FACULTADE DE MEDICINA
A enquisa do uso de opiáceos a corto prazo nun espazo controlado
non está relacionada co seu uso a longo prazo e sen supervisión.
Doutor Jick, a súa carta é a verdade fundadora
do tratamento da dor.
Vai por aí!
Está nos materiais de formación de Purdue.
Non. Escribinlle esta carta ao editor hai 20 anos.
Como lles permite a FDA terxiversar a miña carta?
Boa pregunta.
O maior problema é a lingua, que di cousas coma:
"crese que reduce o abuso do fármaco."
- Quen o cre? - Exacto.
Si, díxenlles que non tiña sentido.
E por que o aprobaches?
Eu non era a encargada de revisar a solicitude.
Quen era?
- Curtis Wright. - Wright.
- Curtis Wright. - O puto Wright.
É moi persuasivo.
Bo día, doutor Wright!
Non sabía que seriades tantos.
Son moi bos.
A presión xa era implacable para Purdue,
pero Richard Sackler e a publicidade de Purdue seguiron avanzando.
Vin a revolución de primeira man.
Vina no traballo. Permitíalles aos meus pacientes
controlar a súa dor de maneira constante.
E non só un tratamento para a mellora das enfermidades
ou dos síntomas,
senón un camiño de verdade cara á liberdade.
Grazas. Ei!
Señor, ten un talento natural!
- Ai, grazas! - Saúde!
É o que todos queremos, non?
Ensínasme que é crer en algo de verdade.
- Ai, que ben! - Si.
E os honorarios por falar máis.
Cala.
Crede en OxyContin.
Non estaría aquí de non ser por ti.
Confiade en OxyContin.
Téñoche algo.
- Non facía falta. - Cambiáchesme a vida, que menos.
E a receitar OxyContin, hostia!
- Ai, non... - Non tes que dicir nada.
Vereivos no bar para tomar unhas copas,
cortesía do gran Richard Sackler.
Gardade algo para min!
Non teñen que sabelo.
Quero levarte ao meu cuarto e foderte.
Si, corazón!
- Poderías non...? - Se podería que?
Darche isto? É o que querías.
Ven á consulta á noite.
OxyContin para relaxarte?
Vés ás conferencias con vestidos así.
- Arteira! - Si!
...día substancioso, señorita.
Fóra, era un negocio como de costume.
Mais dentro de Purdue, as paredes estaban a derrubarse.
Pola carta de McCloskey,
pedíronnos que testifiquemos ante o Congreso.
Como que nos pediron?
Ten que ser un representante da empresa,
é dicir, temos que decidilo.
Non. Eu non.
Es o presidente da empresa.
O tío Arthur non tivo ningunha empresa ao seu nome xustamente por isto.
Poñeremos unha devasa entre o nome e o produto.
El fíxoo, nós farémolo tamén.
Deus!
Estamos...
fodidos!
Merda, cona! Merda!
Mortimer!
Iredes vós os tres.
Eu?
- Quen? Nós? - Diante do Congreso?
Ámbito médico, de márketing e legal.
Podedes xestionar o que vos veña.
Nós?
Tedes algún problema?
- Non, non. - Apoiámolo, señor.
- Merda! - Testificaremos.
Mortimer!
Ah, vale!
Vale. Tyler debeu esquecer chamarme.
Quería asegurarme. Vale.
Si, todo vai ben. Moitas grazas.
Cóidate. Abur.
Kaylee dorme.
Está na casa de Jack.
Vale.
Como que vale? Estás durmido? Non vale, hostia.
- Non me gusta que vaia alí. - Hai sitios peores.
Díxenlle que era culpa súa.
Sabes que? Déixame ir a min,
fágoo entrar en razón e tráioo para a casa.
Déixame arranxalo. Foi culpa miña. Perdoa.
Non me gustas así.
- Xa. - Vale.
Deixa esa puta merda.
- Xa. - Falo en serio.
É culpa miña. Vouno arranxar.
Tranquila. O mundo aínda non se acaba.
Ata logo.
Non rifes con Jack.
Xa non. Quérote.
Merda.
Ei, Ty.
Vin levarte á casa.
- Ola, Tina. - É Tanya.
Glen, que queres?
Ei, Jack, alégrome de verte.
- Eu... - Ide para dentro.
Veño levar a Ty, ten cousas que coller.
Polo amor de Cristo, iso non vai pasar.
Iso non vai pasar agora.
- Veña, tes que marchar. - Ei.
Eh, que te calo, hostia.
Cres que podes agocharme esa merda?
Sube ao puto coche.
Houbo un malentendido...
Xa, porque estás drogado a máis non poder.
- Fóra. - Non, esta mañá
- houbo un malentendido. - Sube ao coche.
Abonda. Sube ao coche.
- Jack... - Vaite á casa, Glen!
- Ty, as túas cousas... - Sube ao coche.
Esperta, hostia.
- Sube ao puto coche e vai á casa. - Vai para a casa!
- Vale. - Vai e deixa esa merda.
- Vale. - Vaia puta lea.
- Es unha puta vergoña. - Eu...
Jack, non podo marchar sen el.
Díxenlle a Lil que o ía levar á casa.
Preocúpate por ti, non por Lil.
Vai á puta casa.
Vai á casa, Glen.
Sinto chegar tarde, señor. Por Deus!
Non. Levo cinco minutos falando coa miña muller desta situación.
Chamárona do colexio.
Déronlle unha malleira ao meu fillo.
Tres rapaces collérono e acurralárono
e partíronlle a cara.
E rompéronlle o...
- O óso orbital? - O óso orbital.
Podería perder o ollo. Envioume unha foto.
Por Deus. Os rapaces dixeron que seu pai era un asasino.
Que seu pai vendíalle veleno á xente.
E agora teño que testificar.
Estás sucio.
Señor?
- Tes sucia a lapela. - Sucia?
Déixame.
É difícil.
Grazas, señor.
Grazas aos representantes de Purdue Pharma por comparecer.
O seu fármaco é un alivio para moita xente.
Por desgraza, tamén carrexou consigo moitos problemas.
En vez de testificar,
enviou a Michael Friedman, Howard Udell e Paul Goldenheim ante o Congreso.
Poden sentar.
Señor presidente, en nome de Purdue Pharma,
o distribuidor das pastillas de OxyContin,
grazas por convocar esta audiencia.
O testemuño de hoxe focalízase nunha cuestión importante
da política sanitaria:
como xestionar os problemas de abuso e de descontrol,
que se asocian coa venda do fármaco controlado OxyContin.
Debería empregarse para que os doutores xestionen
de maneira efectiva a dor dos pacientes.
Malia que todas as voces deste debate son importantes,
debemos escoitar con sumo coidado os pacientes
que, sen fármacos coma OxyContin, estarían sen tratamento.
- Merda. - Hai moitos...
Aumentou o número de corpos.
O señor Hodges falou coa xente que morreu de sobredose.
A comunidade do condado de Lee está totalmente devastada.
Senador, tomamos moi en serio o abuso das receitas e de OxyContin.
OxyContin non é só un fármaco do que abusan,
é o fármaco de moda en moitos sitios,
e temos que tomalo en serio.
Créame, señor, así é.
Mentres o toman en serio, pregunto:
cal é a súa responsabilidade para lidar con este problema?
Como traballas, nena.
Facemos o que podemos en canto á proactividade, a avanzar,
a conter a marea.
- Abusan moito deste fármaco. - Que tal?
Acaban con eses fillos de puta?
Moi poucos abusan do Tylenol.
Si, están acabando con eses fillos de puta.
Algúns, logo de consumir Tylenol, entraron a roubar nun asilo en Boston.
Non controlamos como se usa o produto.
- Confiamos na FDA... - Creo que vai bastante ben, non?
- Non me fodas. - ...nos doutores,
e aquí enfrontámonos
á xente que ten outro problema médico serio,
un problema de adicción, de abuso,
e precisan tratamento.
Precisan tratamento, coma os que teñen dor.
Chamaches a Glen Kryger, deixa unha mensaxe.
Pódesme chamar, por favor?
Déixeme aclarar algo.
Estame a dicir que a xente que é adicta ao seu fármaco,
por así dicilo, tamén é adicta a outras cousas?
Nós non danamos nin matamos xente.
A xente abusaba do noso fármaco, que é totalmente seguro.
- Abusaban del. - Tes Oxy?
- Descontrolábanse. - Tes cartos?
Non tiñamos que ver.
Chamaches a Glen Kryger, deixa unha mensaxe.
Glen! Está Tyler contigo? Contéstame, hostia!
Como dixen, estamos no negocio de axudar a xente que ten dor.
É o noso negocio.
A dispoñibilidade de OxyContin é fundamental para moitos pacientes.
A xente esmágao e nífrao.
Lamentamos profundamente as consecuencias tráxicas
que carrexou o mal uso deste fármaco.
Chamaches a Glen Kryger, deixa unha mensaxe.
Glen, que carallo fas?
Estás drogado agora?
Non volvas!
Merda! Non volvas, hostia!
Ata o ano pasado
OxyContin non saía tanto nos medios de prensa.
Soubemos que, de vez en cando,
esmagaban o OxyContin e inxectábano por vía intravenosa.
Señor presidente, non o sabiamos.
Escoitamos falar diso logo do problema en Maine.
Cando Jay McCloskey nos informou.
- Antes... - Iso é mentira.
...non tiñamos nin idea do abuso do noso produto.
E podo demostralo.
Non, señor, Purdue non tiña coñecemento do que estaba a pasar en Maine
nin noutro sitio dos EUA.
Hai un doutor en Virxinia que lle estivo escribindo a Purdue
contándolle o do abuso anos antes de que McCloskey abrise a boca.
Acaban de mentir.
Mentíronlle baixo xuramento ao Congreso.
Ningún de nós en Purdue Pharma somos ou fomos conscientes
ata este momento dos problemas de abuso.
Non digo que non se abuse do OxyContin.
- Aí tes o delito. - Só digo...
- Ese é o delito. - ...que non o soubemos ata o 2000.
Señor Udell, entende que testifica baixo xuramento?
Si, señor. É correcto.
Tiñámolos.
Meu, tiñámolos ben collidos.
Subtítulos: María Suárez Seijas