‪รายการนี้สร้างจากเหตุการณ์จริง
‪แต่ตัวละคร ชื่อ เหตุการณ์ สถานที่และบทสนทนา
‪ถูกแต่งขึ้นเพื่อให้ความบันเทิง
‪แต่สิ่งที่ไม่ได้ถูกแต่งขึ้น ‪คือเรื่องราวของลูกสาวฉัน อลิซาเบธค่ะ
‪ลูกสาวฉัน อลิซาเบธ ‪ตายเพราะเสพติดโอปิออยด์
‪เธอมีชีวิตชีวาและเปี่ยมไปด้วยรัก ‪ฉันคิดถึงเธอ
‪ฉันคิดถึงทุกอย่างเกี่ยวกับเธอ
‪ทุกวันที่ฉันตื่นขึ้นมา ฉันต้องมองเธอ
‪เพราะไม่อยากมีสักวัน
‪ที่จะลืมความสุขที่เธอเคยมอบให้ฉันค่ะ
‪ฉันจะวาดรูป ศิลปะ...
‪รอด้วยค่ะ
‪ขอบคุณค่ะ
‪- ชั้นไหนคะ ‪- เก้าค่ะ
‪เราไปที่เดียวกันเลย
‪- คุณก็ได้รับสายเหรอ ‪- ใช่
‪"ย้ายก้นไปคอนเนตทิคัต"
‪คิดว่าแย่ไหม เรามีปัญหาหรือเปล่า
‪ฉันจะไปตามที่พวกเขาสั่ง
‪ฉันเห็นหนึ่งในคนไข้ของหมอคูเปอร์ ‪บดมันแล้วสูดเข้าจมูก
‪ทําอะไรน่ะ
‪ฉันจดไว้ในบันทึกแล้ว
‪เดโบร่าห์ มาร์โลว์ ‪จากสนง.ของฮาเวิร์ด ยูเดลล์
‪เขาอยากให้คุณบินไปคอนเนตทิคัตเพื่อพบเขา
‪(เพอร์ดู)
‪สวัสดีค่ะ ฉันแชนน่อน เชฟเฟอร์ค่ะ
‪สวัสดีครับ ทุกท่าน
‪ขอบคุณที่มาทั้งที่แจ้งกะทันหันครับ
‪ผมชื่อฮาเวิร์ด ยูเดลล์
‪เป็นรองประธานและหัวหน้าที่ปรึกษา ‪ของเพอร์ดูฟาร์มาซูติคอลส์
‪มองหน้ากัน
‪พวกคุณคืออนาคตของบริษัทนี้
‪พวกคุณมาที่นี่วันนี้เพราะเป็นสมาชิกใหม่ล่าสุด
‪ของคลับตัวแทนระดับสูง
‪สิบตัวแทนขายที่ทําผลงานได้ดีที่สุดในประเทศ
‪ยินดีด้วยครับ ปรบมือให้ตัวเองหน่อย
‪สาวๆ ตอนนี้พวกคุณจะได้รับโบนัสก้อนโต
‪และได้เลื่อนตําแหน่ง
‪และพวกคุณจะต้องรับผิดชอบ
‪ในการคัดเลือกตัวแทนขายรุ่นต่อไป
‪ซึ่งเป็นความรับผิดชอบที่ยิ่งใหญ่ แต่เราเชื่อมั่นว่า
‪คุณจะประสบความสําเร็จ
‪ยินดีด้วยอีกครั้งครับ ทุกคน
‪ผมว่าสาวๆ เตรียมของว่างไว้ที่ระเบียงด้านหลัง
‪ตามพวกเธอออกไปเลย
‪ขอบคุณทุกคนครับ พวกคุณทําได้ดีมาก ‪และผมตั้งตารอที่จะได้ร่วมงานด้วย
‪- ขอบคุณค่ะ ‪- แน่นอน ขอบคุณครับ
‪คุณเชฟเฟอร์ครับ
‪- ขอคุยด้วยหน่อย ‪- ได้ค่ะ
‪ยินดีด้วยนะครับ
‪- ขอบคุณค่ะ ‪- เก่งมาก
‪เราทุกคนประทับใจมาก ‪ที่คุณทุ่มเทให้บรรดาหมอของคุณ
‪และเราอยากสนับสนุนความทุ่มเทแบบนั้นจริงๆ
‪โอเคค่ะ
‪แต่เมื่อไหร่ที่คุณกังวลล่ะก็
‪โทรหาเราจะดีที่สุด
‪อย่าจดไว้ในบันทึกเหรอ
‪ผมบอกให้จดไว้ในบันทึกเหรอ
‪- เปล่าค่ะ ‪- เปล่า
‪ผมบอกว่าไงนะ
‪- โทรค่ะ ‪- โทร
‪- โอเค ‪- แค่โทรมา
‪- โอเคนะ ‪- ยินดีที่ได้รู้จักค่ะ
‪- ขอบคุณอีกครั้ง ‪- เช่นกัน
‪ทําไมให้ฉันเป็นตัวแทนระดับสูง
‪- อะไรนะ ‪- ทําไมให้ฉันเป็นตัวแทนระดับสูง
‪เพราะฉันบอกคุณเรื่องคูเปอร์กับผู้หญิงคนนั้นเหรอ
‪เพราะบันทึกเหรอ
‪ไม่ใช่ เพราะยอดขายของเธอต่างหาก
‪ผู้หญิงคนนั้นเป็นขี้ยา
‪- ไม่ใช่ปัญหาของเธอ ‪- งั้นเหรอ
‪แค่เพราะบางคนรักตัวเองไม่มากพอ
‪ที่จะดูฉลากบนป๊อปทาร์ต ‪แล้วเห็นว่ามันเป็นน้ําตาลทั้งก้อน
‪หรือใช้ยาตามที่หมอสั่ง
‪นั่นไม่ใช่ปัญหาของเรา
‪เราทําได้แค่ห่วงตัวเอง
‪พระเจ้า ฉันดูเหมือนแม่เลย
‪นั่นทําให้เราเป็นคนไม่ดีหรือเปล่า
‪ผู้ชายเคยสงสัยคุณค่าของตัวเองไหม
‪หลังจากได้เลื่อนตําแหน่ง
‪- คงไม่หรอก ‪- ไม่
‪เวลาผู้ชายได้เลื่อนตําแหน่ง พวกเขาหลั่งไปทั่ว
‪เป็นถังเลย
‪แค่เพราะเธอเป็นผู้หญิง ‪และต้องการอะไรบางอย่าง
‪ไม่ได้แปลว่าเธอเป็นคนไม่ดี
‪ช่างหัวมันสิ
‪เธอทําความดีและหาเงินก้อนโตไปพร้อมกันได้
‪และเธอสามารถผลาญเงินนั่น ‪กับสิ่งที่เธอต้องการได้
‪เธอสมควรได้รับมัน
‪อยากได้ผ้าทอสวยๆ เงินออม 401 เค
‪- หรือเพนต์เฮาส์ไหมล่ะ ‪- อยากได้
‪- อยากไหม ‪- อยากสิ
‪งั้นอย่ามองกลับไป
‪มองไปข้างหน้าเท่านั้น
‪- คุณดูดีมากเลย ‪- ใช่ ฉันรู้
‪พวกคนที่อยู่เบื้องบนไม่เคยสนใจ
‪ว่าเกิดอะไรขึ้นที่เบื้องล่าง
‪และสิ่งที่เกิดขึ้นเบื้องล่างนั่นเลวร้ายมาก
‪(ปี 2000 แบล็กสเบิร์ก รัฐเวอร์จิเนีย)
‪เอามือออกไปจากตรงนั้น เนดีน
‪สกู๊ปอยู่ไหน
‪(เซเว่น อีเลฟเว่น)
‪สกู๊ป
‪- เคนนี่ เคนนี่กลับมาแล้ว ‪- ได้นามบัตรหรือยัง
‪เรียบร้อย เข้าไปอยู่กับพวกที่เหลือ
‪อย่าแตะต้องเนดีนล่ะ เธออารมณ์ไม่ดี
‪- นี่ ดิคเคอร์สัน ‪- ครับผม
‪วันนี้เคนนี่งานยุ่งมาก ยุ่งสุดๆ
‪อรุณสวัสดิ์
‪นายอําเภอเบเกอร์ ซัมเมอร์สเคาน์ตี ‪ผมจับพ่อค้ายา หมอ คนติดยา...
‪พวกพ่อค้ายาส่งคนติดยาไร้บ้าน ‪ไปคลินิกรักษาอาการปวดเพื่อรับใบสั่งยาออกซิ
‪แล้วขับรถพาไปซื้อยาที่ร้านขายยา
‪(ปวดหลังไหม เปิดถึงสี่ทุ่ม - แผนกฉุกเฉิน)
‪หมอบางคนจ่ายยาออกซิให้กับทุกคนที่มีชีพจร
‪อ้าว ชอเน็ตต์ เป็นไงบ้าง
‪- ไง สกู๊ป ‪- สบายดีไหม
‪สกู๊ปๆ เร็วเข้า
‪- ไปกัน ‪- ไว้ค่อยว่ากันนะ
‪เร็วเข้า ให้ไว
‪ขอดูหน่อย
‪ร้านขายยาทุกร้านในเขตของฉันถูกปล้น
‪เด็กพวกนี้มีจุดสังเกต
‪มีแถบสีเขียวกับเหลืองบนเสื้อ
‪นี่เคยเป็นที่ที่เด็กทุกคนจะมาจู๋จี๋กัน
‪เอาล่ะ เก็บของ แล้วไปกัน
‪(ร้านขายยาวูดไบน์)
‪เห็นผงบนนั้นไหม นั่นคือออกซิคอนตินของคุณ
‪พวกเขาบดมันเป็นผงแล้วสูดเข้าไป
‪ทุก 12 ชั่วโมง หนึ่งโดส
‪- ของดี ‪- อาเมน
‪วันนี้จัดไปสองโดส
‪- อาเมน ‪- ขึ้นมาเลย
‪มันต้องอย่างนี้สิ
‪- เคนนี่ ขอบุหรี่สักมวน ‪- ขอแวะที่หนึ่งก่อน
‪(ไทนี่มาร์เก็ต)
‪ออกซิคอนตินก็เฮโรอีนดีๆ นี่เอง
‪ช่างประปาอายุ 32 ถูกรัดคอตายที่พิกลีวิกลี ‪เมื่อวันพฤหัสบดีที่แล้ว
‪เพราะยาแค่สามเม็ด
‪มันเป็นเศรษฐกิจยาเสพติดแบบใหม่ ‪ที่มาพร้อมความโกลาหลทั้งหมด
‪ให้ดีนะพวก
‪ดิคเคอร์สัน เห็นนั่นไหม
‪- ครับ นายอําเภอ ‪- ไปจับเขากัน
‪บ้าเอ๊ย
‪ยาตัวนี้กําลังแทรกซึมอยู่ในทุกส่วนของชุมชนเรา
‪ตั้งแต่โรงเรียน โรงพยาบาล คุกยังไม่เว้น
‪อย่ามายุ่งกับฉัน
‪เฮโรอีนที่ห่ออยู่ในยาเม็ดเล็กๆ
‪ตํารวจท้องถิ่นรับมือไม่ไหว
‪โรงเรียนตํารวจไม่ได้สอนเรื่องนี้
‪ให้ตายสิ เวรเอ๊ย
‪(เดฟแอนด์แดน บริการกําจัดขยะ)
‪ขอรถพยาบาลหลายคัน ‪ที่ถนนสายสิบตัดกับถนนเอเมอรัลด์
‪ส่งมาให้มากที่สุด
‪ท่านครับ เรากําลังโดนเล่นงานอยู่ตอนนี้
‪เราต้องหาวิธีใหม่
‪เราต้องการความช่วยเหลือค่ะ
‪ผมเข้าใจครับ
‪ผมเข้าใจพวกคุณทุกคนครับ
‪สํานักงานของผมจริงจังกับเรื่องนี้มาก
‪และเราจะทําอะไรสักอย่างแน่นอน
‪ผมสัญญาครับ
‪- ท่านครับ ‪- คุณคิดว่าไงครับ
‪ท่านครับ เรื่องนี้จะไม่หยุด
‪จนกว่าหมอพวกนี้จะเลิกจ่ายยานั่น
‪ใช่
‪และเราห้ามคนไม่ให้ทําสิ่งที่ไม่ผิดกฎหมายไม่ได้
‪- เข้าใจใช่ไหม ‪- ครับ
‪- เราเอาอยู่ ‪- โอเค
‪มีสัตว์ประหลาดอยู่ข้างนอกนั่น มาตัดหัวมันกัน
‪เพอร์ดูทําผิดกฎหมายข้อไหนบ้าง ไล่มาสักข้อ
‪ผมทํางานโดยไม่มีอาชญากรรมไม่ได้ อีดี้
‪ฉันจะหาอาชญากรรมให้เอง
‪คุณเคยดําเนินคดีกับบริษัทใหญ่ ‪อย่างเพอร์ดูฟาร์มาไหม
‪- ไม่เคย ‪- ไม่มีใครเคย
‪- ด้วยความเคารพ... ‪- ด้วยความเคารพ ฉันจะไม่หยุด
‪คุณไม่มีทาง...
‪พวกบาร์บี้เพอร์ดูมาลิบูตัวจ้อย ‪กําลังทําแบบเดียวกันเป๊ะ
‪พวกเธอกําลังทําแบบเดียวกันเป๊ะ ‪กับพ่อค้ายาทุกคน
‪ในทุกซอกทุกมุมของอเมริกา ‪ต่างแค่พวกเธอได้รางวัลตอบแทน
‪ร่ํารวยจากมัน
‪ส่วนน้องชายฉันต้องอยู่ในคุก เน่าเปื่อย
‪มันต่างกันตรงไหน
‪พวกเธอรู้ว่ากําลังฆ่าคน
‪พวกเธอรู้ดี
‪พวกเธอออกไปตามถนน รู้แก่ใจ ‪และกําลังไปทําเล็บ
‪แม่ฉันกลายเป็นเจ้าหญิงนิทราเพราะเรื่องนี้
‪สมองพังจากการสูบยาบ้านี่ ‪ฉันเป็นคนที่ต้องอยู่กับแม่
‪ฉันต้องอยู่กับแม่ ดูแลแม่จนแม่ตาย
‪ไม่มีใครนอกจากฉัน
‪และฉันจะไม่หยุด
‪เสียใจด้วยเรื่องแม่คุณ
‪แต่ถ้าคุณอยากจับคนพวกนั้น ‪ถ้าคุณอยากทําลายพวกสารเลวนั่น
‪เราก็ต้องหาอาชญากรรมให้เจอ เข้าใจไหม
‪อยากจัดการพวกมันใช่ไหม
‪หาอาชญากรรมให้เจอ
‪"ตํารวจไล่ล่าจนเจอรถตู้พลิกคว่ํา ‪พร้อมคนไร้บ้าน 17 คน
‪ที่ถูกใช้เป็นคนลักลอบขนออกซิคอนติน"
‪ผมอ่านออกน่า
‪ยาตัวใหม่กําลังระบาดไปทั่วท้องถนน
‪ผู้เสพบอกว่าเป็นอาการเมายา ‪ที่ทรงพลังที่สุดที่เคยเจอ
‪ออกซิคอนตินได้รับความนิยมมากกว่ายาอีแล้ว
‪- "หกศพ แขนขาขาดหลายคน" ‪- ผมอ่านเองได้
‪ตลอด 21 ปีที่ผมเป็นอัยการรัฐมา
‪ผมไม่เคยเห็นปัญหายาเสพติดแบบนี้มาก่อน
‪- การเสพติดที่แพร่กระจายอย่างรวดเร็ว ‪- การเสพติดที่รุนแรง...
‪เป็นที่นิยมมาก ไวมาก จนมีคนขโมยจากตู้ยา
‪"ออกซิคอนติน โอปิออยด์ที่แรงพอๆ กับเฮโรอีน"
‪ใช่ ผมอ่านออก ผมก็อ่านข่าวเดียวกับลุงอยู่
‪บ้านพักคนชราในบอสตันถูกปล้น ‪โดยใช้ปืนจี้เอาออกซิคอนติน
‪การใช้ฝิ่นสังเคราะห์นี้อย่างผิดกฎหมาย ‪ส่งผลต่อการบังคับใช้กฎหมาย
‪- เพิ่มขึ้นในหลายรัฐ ‪- การขโมยออกซิคอนติน...
‪ออกซิคอนตินทําให้เกิดกระแส...
‪การใช้ออกซิคอนตินในทางที่ผิดเข้าขั้นระบาดแล้ว
‪เรื่องนี้ไม่มีทางหายไปจากวงจรสื่อเฉยๆ แน่
‪ริชาร์ด นี่ของจริง
‪ปัญหานี้เป็นของจริง
‪ก็อาจจะ
‪"ลักลอบขนออกซิคอนติน" ไม่ใช่วลีน่ารัก
‪ที่แกอยากให้แปะไปกับสินค้าเรา
‪ไม่ครับ
‪การโจมตีปัญหาอาจเป็นการทําร้ายตัวเอง
‪เรานี่แหละที่น่าจะเป็นปัญหา
‪เราไม่ใช่ปัญหา
‪เราเป็นแค่อุปทาน
‪โจมตีอุปสงค์สิ
‪โจมตีพวกคนใช้ยาชั้นต่ํา
‪ผมกําลังขอความช่วยเหลือจากอนามัยชุมชน
‪ในการต่อสู้กับปัญหาที่ร้ายแรงขึ้นเรื่อยๆ ในเมน
‪ผมกําลังพูดถึงการใช้ออกซิคอนตินในทางที่ผิด
‪ผู้คนต้องการคําตอบ ‪และเพอร์ดูก็ถูกกดดันอย่างหนัก
‪ทนายคนแรกที่โผล่มา ‪คือเจย์ แม็คคลอสกี้ย์จากเมน
‪เขาส่งจดหมายให้สมาชิกรัฐสภา ‪และหมอฝึกหัด 5,000 คน
‪เพื่อเตือนปัญหาที่เพิ่มขึ้นของออกซิคอนติน
‪ผมเชื่อว่าออกซิคอนติน ‪เป็นภัยร้ายแรงที่สุดต่อสังคม...
‪ปิดซะ
‪- เดี๋ยวนี้ ‪- แล้วจะตอบโต้ยังไงดี
‪แถลงข่าว
‪ในฐานะพลเมืองขององค์กรที่มีความรับผิดชอบ
‪ใช่ เราควรเดินหน้าเรื่องนี้ทันทีเลย
‪- เสนอเงินแก้ไข ขยายผล บริจาค... ‪- นั่นต้องใช้เงินเท่าไร
‪- ไอ้พวกบ้านนอกดูดล็อบสเตอร์ ‪- เสนอทางแก้...
‪ซื้อกลุ่มเอเอกันเถอะ
‪- พลเมืองขององค์กรที่มีความรับผิดชอบ ‪- แล้วขอบเขตอยู่ตรงไหน
‪- ในสามเดือน ทุกอย่างก็จบ ‪- กลุ่มเอ็นเอ กลุ่มญาติ
‪- ใครเป็นคนร่างแถลงการณ์ ‪- โอเค เงียบก่อน
‪เราควรสนับสนุนการบังคับใช้กฎหมาย
‪ฮาเวิร์ด คุยกับแม็คคลอสกี้ย์ ‪บอกเขาว่าเราสนับสนุนเขาเต็มที่
‪ได้เวลาตะบันคนที่ใช้ยาผิดแล้ว ‪มันเป็นอาชญากรรม
‪- ง่ายๆ แค่นั้น ‪- มันช่วยแก้ปัญหายังไงเนี่ย
‪คนขี้ยาพวกนี้ไม่ใช่เหยื่อ แต่เป็นผู้กระทําผิด
‪ไม่ให้อะไร พวกนั้นก็หายไปเอง
‪ฉันชอบแฮะ ริชชี่
‪ฉันจะไม่คุกเข่าให้พวกขี้ยาหรอก
‪ตะบัน...
‪- ตะบันไอ้ขี้ยาพวกนั้นซะ ‪- ตะบันพวกมันให้เละ
‪ไอ้พวกขี้ยา บ้าเอ๊ย
‪- พวกขี้ยา ‪- ใช่
‪ใช่
‪- คิดว่าเราจะไปไหนกัน ‪- ไปที่รถ
‪ใช่ เราจะไปที่รถ เพราะเราจะไปโรงเรียนกัน
‪คุณไปไหนมา
‪ผมบีบแตรรอพวกคุณอยู่นี่ไง
‪ขึ้นรถแล้วเราจะไปไหนกัน
‪- เร็วเข้า ‪- เราจะใส่ชุดนั้นเหรอ
‪ไว้ผมจะติดต่อกลับไป
‪ตรงไปโรงเรียนเลย
‪นั่นคิดเองเหรอ
‪ใช่ ไม่ ฉันยังถือสายรออยู่ค่ะ
‪- แฟรงก์ ภายในวันนี้นะ ‪- โอเค
‪เดี๋ยวมารับ
‪เห็นแว่นอ่านหนังสือผมไหม
‪- ไม่ แต่คุณพาลูกไปได้ไหม ‪- ได้
‪โอเค ไม่ เราอยากได้แบบสังเคราะห์ค่ะ
‪ไปหาพ่อจ้ะ ไปหาพ่อ ไป
‪- เราจะไปเอาแว่นของพ่อกันนะ ‪- ค่ะ ฟังอยู่ค่ะ
‪ไปเอาแว่นของพ่อ
‪ใช่ค่ะ จํานวนเท่าไรคะ
‪ค่ะ ใช่ ได้เลย
‪โอเค ขอบคุณค่ะ
‪- ฮิปโปต้องใส่แว่น ‪- ไม่ ไม่ต้องใส่
‪แว่นอยู่ไหน
‪โอเค
‪มาดูให้แน่ใจ
‪- เดี๋ยวนะ เราต้องหาแว่นของพ่อให้เจอ ‪- พ่อคะ
‪ศึกแตงโมเหรอ
‪ฉันชนะแน่
‪รู้ไหม คุณแพ้อยู่แล้ว
‪ค่ะ บาย
‪เราจะไปไหนกัน
‪จะไปไหนน่ะ
‪- ไปดื่มน้ําหน่อย ‪- คุณช่วยหยิบ...
‪โทนี่
‪- ดีใจที่ได้เจอคุณ ‪- พระเจ้าช่วย
‪- ไม่เจอกันนานเลย ‪- คุณสวยมาก
‪- ขอบคุณค่ะ ‪- สวยจริงๆ
‪- นี่ใคร ‪- เด็กใหม่ของฉัน
‪ฉันแชนน่อน เชฟเฟอร์ค่ะ
‪- คุณชอบรถซิ่งไหมล่ะ แชนน่อน เชฟเฟอร์ ‪- รักเลยค่ะ
‪รุ่นนี้ของจริงและเร็วสุดใจ
‪คาร์เรร่า สีดํา ปี 98
‪เครื่องยอดและเสียงเยี่ยม
‪แชนน่อน ขอผมดูตาคู่นั้นหน่อย
‪ตาสีฟ้าสวยจริงๆ
‪ดังนั้นมีทางเลือกเดียวสําหรับแชนน่อน เชฟเฟอร์
‪รู้สึกยังไงบ้าง
‪รู้สึกดีค่ะ
‪ดูดี รู้สึกดี แปลว่าดี แชนน่อน เชฟเฟอร์
‪เป็นของคุณแล้ว
‪อยากได้ไหม
‪- แค่ไหน ‪- สุดๆ
‪สุดๆ เลยเหรอ
‪เกิดอะไรขึ้นเนี่ย
‪ของเธอ
‪- อะไรนะ ‪- มันเป็นของเธอ
‪- ไม่จริง ‪- จริง
‪นี่คือสิ่งที่เกิดขึ้นเมื่อเธอทํางานหนัก
‪- บ้านฉันเหรอ ‪- บ้านเธอ
‪คนเดียวเหรอ
‪ฉันชอบมากเลย
‪หยุดนะ นี่เป็นทีวีที่ใหญ่ที่สุดที่ฉันเคยเห็น
‪ดูสิว่ามันใหญ่แค่ไหน
‪ตาเราหลั่งบ้าง
‪ถ้าฉันบอกว่ามันเป็นไปได้ ‪ที่จะสร้างความแตกต่างในโลกนี้ล่ะ
‪แล้วถ้าฉันบอกว่าคุณจะทําเงินได้ก้อนโตล่ะ
‪ใครเคยได้ยินชื่อออกซิคอนตินบ้าง
‪ถ้าพวกเธอปอดแหกเกินกว่าจะยอมรับ ‪ว่ารู้จักออกซิคอนติน
‪แล้วจะขายมันยังไง
‪คุณชื่ออะไรคะ
‪- มอลลี่ ‪- สวัสดี มอลลี่
‪มอลลี่พร้อมจะเดินก้าวใหญ่แล้ว
‪แล้วพวกคุณที่เหลือล่ะ ชาแนลไหม
‪ชอบพอร์เชอหรือเปล่า
‪เมอร์เซเดสล่ะ ชอบเงินไหม มีเฟอร์รารี่ด้วย
‪- รถแบบไหน ‪- แม็กคลาเรน
‪มีทั้งเมอร์เซเดส พอร์เชอ มาเซราติ
‪ทอมมี่ ฮิลฟิเกอร์ ทอม ฟอร์ด แซงต์ โลรองต์
‪ชอบเสื้อโค้ตไหม เงินกําลังพุ่งใส่หน้าคุณ
‪สวัสดี ชอบเงินไหม มาร์ค เจคอบส์
‪คุณทําให้ฝันเป็นจริงได้
‪หมอนี่ไม่ยอมรับสิ่งเหล่านั้น ผมพูดถูกไหม
‪- แน่นอนๆ ‪- เอาล่ะ
‪(สวดสายประคํา ยอห์น 3:16)
‪เรากลับมาแล้วครับ วันนี้มีแขกพิเศษ
‪- ใครกัน ‪- หมอดียังไงล่ะ
‪ใช่...
‪พระเจ้าช่วย...
‪พระเจ้าช่วย ไม่เป็นไรใช่ไหม
‪ไม่เป็นไรใช่ไหม มองฉัน
‪มองฉันสิ มองฉัน
‪เป็นอะไรหรือเปล่า เกิดอะไรขึ้น
‪ไม่รู้สิ ตัวยกมันพัง
‪ผมไม่รู้ ผมอาจจะลืมล็อกมัน
‪- เราต้องโทรเรียกประกัน ‪- คุณเป็นอะไรไป
‪มองฉัน เป็นอะไรไป
‪- มองฉัน ‪- สลัก ผมลืมสลัก ผมทําไม่ได้
‪แม่เชื่อสิ่งที่เขาพูดอยู่งั้นเหรอ
‪เขาแอบออกไปตอนกลางคืน
‪แล้วเสพยาในรถ
‪- ตัวยกมันพัง ‪- ดูดีๆ สิ
‪- เขาติดยา ‪- นี่ มองฉัน
‪คุณโอเคไหม
‪- เป็นอะไรไป ‪- สลัก มันพัง
‪ไม่รู้สิ ผมอาจจะลืม ลืมสลักนั่น
‪- พูดอะไรเนี่ย ‪- แม่ ทําไมต้องแกล้งโง่ด้วย
‪แม่ก็รู้ว่าเขาทําอะไรอยู่ ดูเขาสิ
‪ดูเขาสิ สติเขาไม่อยู่ด้วยซ้ํา
‪- ผมเห็นกับตา ‪- ไสหัวไปจากที่นี่ซะ
‪- ผมเห็นเขา... ‪- พอได้แล้ว พอ
‪ผมเห็นเขาเสพยาทุกเช้าก่อนไปทํางาน
‪ลุงปล่อยรถตกลงมาเนี่ยนะ
‪เดี๋ยวๆ แก...
‪- เดี๋ยว แกเห็นเขาทําแบบนั้นเหรอ ‪- ใช่
‪- ใช่ นั่นแหละที่พยายามจะบอก ‪- แล้วทําไมไม่เคยพูดเลย
‪หมายความว่าไง
‪ทําไมแกไม่บอกแม่ทันทีที่เห็นเขาทําแบบนั้น
‪นี่ไม่ใช่ความผิดผมสักหน่อย
‪ทําไมแกไม่บอกแม่ทันทีที่รู้เรื่อง
‪- ไปตายซะ ถ้าคิดว่านี่เป็นความผิดผม... ‪- นี่ ไม่ ไปตายซะ
‪เขาติดยาและกําลังเจ็บปวด
‪เพราะแกมันโง่ตั้งแต่แรก
‪ไสหัวไปจากที่นี่ซะ
‪มันเป็นความผิดของแก ออกไป
‪ออกไป
‪ไปซะ
‪- ผมลืม ‪- หุบปาก
‪ผมลืมไป
‪ทีนี้ฉันจะพูดอีกครั้ง เพราะมันคุ้มค่าที่จะพูดซ้ํา
‪ยาโอปิออยด์ไม่ได้แค่ทําลายชีวิต ‪ของคนที่ใช้มันแบบผิดๆ
‪แต่ทําลายชีวิตทุกคนที่อยู่ในวงโคจรด้วย
‪เกิดอะไรขึ้น นี่มันอะไรกัน
‪ไม่รู้สิ ผู้ประท้วงพวกนี้บ้าไปแล้ว
‪เวรล่ะ ผมว่าพวกเขาโยนบางอย่างใส่ผม
‪- เราจะหาทางกันค่ะ ‪- บ้าไปแล้ว
‪- ทั้งวันเลย ‪- คุณเป็นไรไหมคะ
‪พวกเขาโยนของใส่ออฟฟิศผม
‪เราจะช่วยคุณเองค่ะ โอเคไหม
‪- ฉันจะหาทางออกเอง ‪- คุณทําให้ผมตกอยู่ในสถานการณ์นี้
‪ฉัน ได้ๆ เราจะช่วยๆ
‪- เพอร์ดูจะทํายังไง ‪- โกหก
‪โอเคไหม โอเค
‪เราไม่ยอมหรอก
‪ตะบันพวกใช้ยาผิด
‪แครอล บรูว์สเตอร์กับสื่อ ‪สร้างความหวาดกลัวและความกังวล
‪จากข้อมูลที่ผิดพลาดครับ
‪ตะบันพวกใช้ยาผิด
‪ในขณะที่การตายของลูกสาวเธอมันน่าเศร้า
‪เราก็มีข้อมูลเพิ่มเติมเกี่ยวกับคุณบรูว์สเตอร์ครับ
‪มีแผนยังไง แชนน่อน
‪- มันทําลายชีวิตผม ‪- หายใจลึกๆ
‪แม่เธอร้องไห้ออกทีวี
‪- บอกว่าผมฆ่าลูกสาวเธอ ‪- ลูกสาวเธอตาย
‪- เธอต้องร้องไห้อยู่แล้ว ‪- ลูกสาวเธอเป็นขี้ยา
‪เธอไม่กล้ามองตัวเองแล้วพูดว่า ‪"ฉันผิดเอง ลูกสาวฉันติดยา"
‪เธอต้องโทษใครสักคน และตอนนี้คือคุณ
‪คุณเป็นหมอ
‪คุณรู้ว่าเกิดอะไรขึ้น
‪เธอไม่ใช่หมอ เธอเป็นแม่ที่โศกเศร้า
‪- แล้วจะให้ผมทํายังไง ‪- ฉันช่วยเอง
‪คุณเป็นส่วนหนึ่งของทีมฉัน
‪ไม่ต้องหลบซ่อน
‪ฉันอยากพาคุณออกไปให้หมอคนอื่นเห็น
‪ฉันว่าคุณเป็นแรงบันดาลใจ
‪ปริมาณใบสั่งยาของคุณคือทองคํา
‪คุณหลงใหลเงินตรงไหน
‪- มันมาจากไหน ‪- คุณไม่ชอบเหรอ
‪- นาฬิกาคุณอยู่ไหน ‪- ผม...
‪ก็ได้ ใช่ๆ ผมเข้าใจ
‪เพอร์ดูจะทําทุกอย่างที่ต้องทํา ‪เพื่อปกป้องห่านทองคําของพวกเขา
‪เลยปั้นเรื่องผู้สนับสนุนออกซิขึ้นมา
‪พวกเขาพูดชัดเจนว่าปัญหาไม่ได้อยู่ที่พวกเขา ‪แต่อยู่ที่คนติดยา
‪ในฐานะแพทย์ ผมโกรธมาก ‪ที่มีคนใช้ยาตัวนี้ในทางที่ผิดครับ
‪โชคไม่ดีที่ชุมชนคนใช้ยาผิดก็พบวิธีใช้มัน
‪พวกเขาเชิดชูคนติดยาและน้อยคน...
‪ปัญหาไม่ใช่การใช้ออกซิคอนตินในทางที่ผิด ‪แต่เป็นการใช้ยาในทางที่ผิด
‪ตะบันพวกใช้ยาผิด
‪แต่ตอนนี้เราเข้าใจ
‪ว่ามียาหลายชนิดในร่างกายคุณบรูว์สเตอร์
‪จึงยังฟันธงไม่ได้ ‪ว่าเป็นผลจากออกซิคอนตินโดยตรง
‪- ไม่มีทาง ‪- หรือเป็นผลจากประวัติการใช้ยาเสพติด
‪อย่างผิดกฎหมายของคุณบรูว์สเตอร์
‪จบการแถลงเพียงเท่านี้ครับ ผมไม่ขอตอบคําถาม
‪- ขอบคุณครับ ‪- กล้าดียังไง
‪คุณรู้จักลูกสาวเธอไหมคะ
‪ครับ ผมทําคลอดเธอ
‪เธอเป็นเด็กดี
‪หมอทุกคนที่ฉันตรวจสอบล้วนเพิ่มใบสั่งยาออกซิ
‪แต่แล้วฉันก็เจอเข้ากับหมอเกรกอรี่ ฟิตซ์กิ๊บบอนส์
‪เขาสั่งยาออกซิแค่สองหน
‪หนแรกสําหรับมะเร็ง
‪หนที่สองก็สําหรับมะเร็ง
‪นี่คือบทความและจดหมายทุกฉบับ ‪ที่ผมส่งให้เพอร์ดูฟาร์มาในปี 1998
‪ไม่ต้องสงสัยเลยว่ายาแก้ปวดที่ดีที่สุด ‪และแข็งแกร่งที่สุดของเราคือกลุ่มโอปิออยด์
‪แต่ยาตัวเดียวกันนี้ขึ้นชื่อเรื่องการเสพติด ‪และผลร้ายต่างๆ
‪คิดว่าเป็นเพราะอะไร
‪อัตราการเสพติดในหมู่คนไข้ที่มีอาการปวด...
‪- รอฟังนะ ‪- น้อยกว่าหนึ่งเปอร์เซ็นต์
‪น้อยกว่าหนึ่งเปอร์เซ็นต์
‪น้อยกว่าหนึ่งเปอร์เซ็นต์เหรอ
‪โกหกทั้งเพ
‪โกหกคําโตเลย
‪เดี๋ยว แต่เพอร์ดูอ้างว่ามันมาจากงานวิจัย
‪ใน "วารสารการแพทย์นิวอิงแลนด์"
‪- งั้นเหรอ ‪- ใช่...
‪"น้อยกว่าหนึ่งเปอร์เซ็นต์" อ้างอิงมาเป๊ะๆ
‪จากงานวิจัยสําคัญที่จัดทํา
‪- โดยหมอพอร์เตอร์กับจิ๊ค ‪- หมอพอร์เตอร์กับจิ๊ค
‪ใน "วารสารการแพทย์นิวอิงแลนด์" ‪ฉบับเดือนมกราคม ปี 1980
‪อ๋อ ใช่
‪โอเค รอเดี๋ยวนะ ทนาย ปืน และเงิน
‪มกราคม ปี 1980
‪นี่คืองานวิจัยสําคัญที่คุณว่า
‪นี่ไม่ใช่รายงาน แต่เป็นจดหมายถึงบรรณาธิการ
‪นี่คืองานวิจัยนั่นเหรอ
‪มันไม่ใช่รายงาน แต่เป็น...
‪ผลสํารวจเรื่องการใช้ยาโอปิออยด์ระยะสั้น ‪ในสภาพแวดล้อมที่ถูกควบคุมในโรงพยาบาล
‪มันไม่เกี่ยวข้องกับการใช้ยาระยะยาว ‪โดยขาดการแนะนําครับ
‪หมอจิ๊ค จดหมายของคุณกลายเป็นคัมภีร์ตั้งต้น
‪ในการจัดการความเจ็บปวด
‪โธ่ พูดเป็นเล่นน่า
‪มันอยู่ในเอกสารฝึกอบรมของเพอร์ดูเต็มไปหมด
‪ไม่ๆ ผมเขียนจดหมายฉบับนี้ส่งบรรณาธิการ ‪เมื่อ 20 ปีก่อน
‪เอฟดีเอปล่อยให้พวกเขา ‪อ้างอิงจดหมายของผมผิดๆ ได้ยังไง
‪เป็นคําถามที่ดีค่ะ
‪ปัญหาที่ใหญ่ที่สุดของฉันคือภาษาที่พูดว่า
‪"เชื่อว่าช่วยลดการใช้ยาในทางที่ผิดได้"
‪- แล้วใครล่ะที่เชื่อ ‪- นั่นแหละ
‪ใช่ ฉันบอกพวกเขาว่ามันฟังดูเพ้อเจ้อ
‪แล้วอนุมัติทําไม
‪ฉันไม่ใช่เจ้าหน้าที่การแพทย์ ‪ที่รับผิดชอบการยื่นคําร้อง
‪แล้วใครเป็น
‪- เคอร์ติส ไรต์ ‪- เคอร์ติส ไรต์นั่นไง
‪เขาโน้มน้าวเก่งสุดๆ
‪- อรุณสวัสดิ์ ดอกเตอร์ไรต์ ‪- อรุณสวัสดิ์ ดอกเตอร์ไรต์
‪ไม่ยักรู้ว่าจะเยอะขนาดนี้
‪พวกเขาเก่งจริงๆ
‪เพอร์ดูถูกกดดันอย่างหนัก
‪แต่ริชาร์ด แซ็คเลอร์และกลไกของเพอร์ดู ‪ยังคงเดินหน้าต่อไป
‪ผมได้เห็นการปฏิวัติด้วยตาตัวเอง
‪ผมได้เห็นมันในที่ทํางาน ทําให้คนไข้ของผม
‪จัดการกับความเจ็บปวดของตัวเอง ‪ได้อย่างต่อเนื่อง
‪และไม่ใช่แค่การรักษา ‪หรือการบรรเทาอาการของโรค
‪หรืออาการของพวกเขา
‪แต่เป็นเส้นทางสู่อิสรภาพที่แท้จริง
‪ขอบคุณครับ ไง
‪คุณเป็นธรรมชาติมากเลย
‪- โอ้ ขอบคุณครับ ‪- ดื่ม
‪นั่นคือสิ่งที่เราทุกคนต้องการใช่ไหมล่ะ
‪คุณทําให้ผมเห็น ‪ว่าการเชื่อในบางสิ่งจริงๆ เป็นยังไง
‪- เยี่ยมเลยค่ะ ‪- ใช่
‪แล้วค่าพูดก้อนโตก็ทําให้ผมยิ่งเชื่อ
‪หุบปากน่า
‪เชื่อในออกซิคอนติน
‪ผมมาอยู่จุดนี้ได้เพราะคุณ
‪เชื่อในออกซิคอนติน
‪ผมมีของให้คุณ
‪- ไม่ต้องหรอกค่ะ ‪- คุณเปลี่ยนชีวิตผม ผมอยากให้
‪แล้วไปสั่งออกซิคอนตินกันซะ
‪- ฉันไม่... ‪- คุณไม่ต้องพูดอะไรหรอก
‪เดี๋ยวไปเจอกันที่บาร์เพื่อดื่มฉลองครับ
‪อภินันทนาการจากริชาร์ด แซ็คเลอร์ผู้ยิ่งใหญ่
‪เหลือไว้ให้ผมด้วยล่ะ เหลือให้ผมด้วย
‪ไม่มีใครรู้หรอก
‪ผมจะพาคุณขึ้นห้องผมแล้วอึ๊บคุณ
‪ใช่เลย ที่รัก
‪- คุณช่วยอย่า... ‪- ช่วยอะไร
‪ให้นี่เหรอ คุณอยากได้มันมาตลอด
‪แวะมาที่ออฟฟิศผมตอนกลางคืน
‪ออกซิคอนตินสักหน่อยไหม
‪มาประชุมแล้วใส่ชุดแบบนี้
‪- เจ้าเล่ห์นะเรา ‪- ใช่
‪วันหอมฉุยหวานฉ่ํา สาวน้อย
‪ภายนอก มันเป็นธุรกิจทั่วๆ ไป
‪แต่ภายในเพอร์ดู กําแพงกําลังพังทลาย
‪เพราะจดหมายของแม็คคลอสกี้ย์
‪เราถูกเรียกไปให้การต่อหน้ารัฐสภา
‪หมายความว่าไง เราถูกเรียกเหรอ
‪มันเขียนว่าตัวแทนจากบริษัท
‪ดูเหมือนเราต้องตัดสินใจกัน
‪ไม่ๆ ไม่ใช่ผม
‪แกเป็นประธานบริษัท
‪ลุงอาเธอร์ไม่เคยเปิดบริษัทในชื่อตัวเอง ‪ด้วยเหตุผลนี้
‪เราจะกั้นกําแพงระหว่างชื่อกับสินค้า
‪นั่นคือสิ่งที่เขาเคยทําและเราจะทํา
‪พระเจ้า
‪เรา...
‪จบเห่แล้ว บ้าเอ๊ย
‪เวรเอ๊ย เวร
‪มอร์ติเมอร์
‪จะเป็นคุณสามคน
‪ผมเหรอ
‪- ใคร เราเหรอ ‪- ต่อหน้ารัฐสภาเนี่ยนะ
‪การแพทย์ การตลาด และกฎหมาย
‪คุณรับมือทุกอย่างที่เข้ามาได้
‪เราเหรอ
‪มีปัญหาไหมล่ะ
‪- ไม่ๆ ‪- เราจัดการให้เองครับ
‪- บ้าเอ๊ย ‪- เราจะขึ้นให้การ
‪มอร์ติเมอร์
‪อ้อ โอเคค่ะ
‪โอเค เยี่ยม ไทเลอร์คงลืมโทรหาฉัน
‪ฉันแค่อยากถามให้แน่ใจ โอเค
‪ค่ะ ทุกอย่างเรียบร้อยดี ขอบคุณมากค่ะ
‪ดูแลตัวเองด้วย บาย
‪เคย์ลีหลับแล้ว
‪เขาอยู่บ้านแจ็ค
‪โอเค
‪หมายความว่าไง "โอเค" ‪หลับอยู่เหรอ มันไม่โอเค
‪- ฉันไม่ชอบให้เขาอยู่ที่นั่น ‪- มีที่ที่แย่กว่านั้นตั้งเยอะ
‪เวรเอ๊ย ฉันพูดว่าเป็นความผิดเขา
‪รู้ไหม ให้ผมไปที่นั่น
‪พูดเหตุผลกับเขา แล้วผมจะพาเขากลับบ้าน
‪ให้ผมแก้ไขเรื่องนี้ มันเป็นความผิดผม ผมขอโทษ
‪ฉันไม่ชอบคุณตอนนี้เลย
‪- ผมรู้ ‪- โอเค
‪คุณควรเลิกยานั่นซะ
‪- ผมรู้ ‪- ฉันพูดจริงนะ
‪นี่เป็นความผิดผม ผมจะทําให้มันถูกต้อง
‪ไม่เป็นไรน่า ฟ้ายังไม่ถล่มลงมาหรอก
‪เดี๋ยวเจอกัน
‪อย่าทะเลาะกับแจ็คล่ะ
‪ไม่หรอก รักคุณนะ
‪บ้าเอ๊ย
‪ไง ไท
‪ฉันมารับแกกลับบ้านน่ะ
‪- ไง ทีน่า ‪- นี่ทันย่าต่างหาก
‪เกล็น นายต้องการอะไร
‪ไง แจ็ค ดีใจที่ได้เจอนะ
‪- ฉัน... ‪- สองคนเข้าไปข้างใน
‪ฉันมารับไทน่ะ เขาต้องไปเก็บของ
‪ให้ตายสิ ไม่เอาที่นี่
‪ไม่ใช่ที่นี่ ไม่ใช่ตอนนี้
‪- ไปกัน นายต้องไป ‪- นี่
‪นี่ ฉันเห็นนะ พวก
‪คิดว่าจะปิดเรื่องนี้จากฉันได้เหรอ
‪ขึ้นรถไปเลย
‪คืองี้ มีเรื่องเข้าใจผิดกัน...
‪ฉันรู้ เพราะนายเมาปลิ้นอยู่นี่ไง
‪- ไปซะ ‪- ไม่ เมื่อเช้านี้
‪- มีเรื่องเข้าใจผิดกัน ‪- เกล็น ขึ้นรถเดี๋ยวนี้
‪พอได้แล้ว ขึ้นรถ
‪- แจ็ค... ‪- กลับบ้านไปซะ เกล็น กลับบ้านไป
‪- ไท เก็บของ... ‪- ขึ้นรถไปซะ เกล็น
‪ตื่นสักทีน่า
‪- ขึ้นรถแล้วขับกลับบ้านไป ‪- กลับบ้านไปซะ
‪- โอเค ‪- กลับบ้าน ไปอาบน้ํา
‪- โอเค ‪- สภาพทุเรศมาก
‪- แกนี่ชวนขายหน้าจริงๆ ‪- ฉัน...
‪แจ็ค ฉันไปโดยไม่มีเขาไม่ได้
‪ฉันบอกลิลว่าจะพาเขากลับบ้านนะ
‪ไม่ต้องห่วงลิลหรอก ห่วงตัวเองเถอะ
‪กลับบ้านไปซะ
‪กลับบ้านไป เกล็น
‪ขอโทษที่มาสายครับ พระเจ้า
‪ไม่ ผมเพิ่งใช้เวลาห้านาทีที่ผ่านมา ‪กล่อมให้ภรรยาผมเปลี่ยนใจ
‪เธอได้รับโทรศัพท์จากโรงเรียน
‪วันนี้ลูกผมโดนซ้อม
‪เด็กสามคน พวกนั้นต้อนเขาจนมุม
‪แล้วซ้อมเขาปางตาย
‪พวกนั้นบด...
‪- กระดูกเบ้าตาเขาเหรอ ‪- กระดูกเบ้าตา
‪เขาอาจตาบอด ภรรยาผมส่งรูปมา
‪พระเจ้าช่วย ‪เด็กพวกนั้นบอกว่าพ่อเขาเป็นฆาตกร
‪บอกว่าพ่อเขาขายยาพิษให้คนอื่น
‪แล้วตอนนี้ผมต้องขึ้นให้การ
‪คุณมีคราบเปื้อน
‪อะไรนะครับ
‪- ที่ปกเสื้อคุณมีคราบเปื้อน ‪- คราบเปื้อนเหรอ
‪มา ผมเช็ดให้
‪เช็ดยากนัก
‪ขอบคุณครับ
‪ผมขอขอบคุณตัวแทนของเพอร์ดูฟาร์มา ‪ที่มาปรากฏตัววันนี้
‪(ปี 2001)
‪ยาคุณช่วยบรรเทาทุกข์ให้หลายคน
‪น่าเศร้าที่มันนํามาซึ่งปัญหามากมาย
‪แทนที่จะขึ้นให้การ
‪เขาส่งไมเคิล ฟรีดแมน
‪ฮาเวิร์ด ยูเดลล์และพอล โกลเด้นไฮม์ ‪ไปยืนต่อหน้ารัฐสภา
‪เชิญนั่งได้ครับ
‪ท่านประธาน ในนามของเพอร์ดูฟาร์มา
‪ผู้จัดจําหน่ายยาออกซิคอนติน
‪ขอขอบคุณที่สละเวลาจัดการไต่สวนครั้งนี้ขึ้นครับ
‪คําให้การในวันนี้เป็นผลจากคําถามสําคัญ
‪เกี่ยวกับนโยบายสุขภาพ
‪วิธีจัดการกับปัญหา ‪เรื่องการใช้ยาในทางที่ผิดและเบี่ยงเบน
‪ซึ่งมาพร้อมกับการจําหน่ายยาควบคุมพิเศษ ‪อย่างออกซิคอนติน
‪โดยไม่จํากัดความสามารถ ‪ในการตอบสนองความต้องการของหมอและคนไข้
‪เพื่อการจัดการความเจ็บปวดอย่างมีประสิทธิภาพ
‪เมื่อทุกเสียงในการหารือครั้งนี้สําคัญ
‪เราต้องระมัดระวังเป็นพิเศษในการรับฟังคนไข้
‪ที่หากขาดยาอย่างออกซิคอนตินไป ‪ก็จะไม่อาจรักษาได้
‪- บ้าเอ๊ย ‪- มีหลายคน...
‪จํานวนผู้เสียชีวิตเพิ่มขึ้น
‪คุณฮอดเจสเคยคุยกับผู้ที่เสียชีวิต ‪จากการเสพยาเกินขนาด
‪ชุมชนลีเคาน์ตีได้รับผลกระทบอย่างหนัก
‪ท่านสว. เรามองการใช้ยาตามใบสั่ง
‪หรือออกซิคอนตินในทางที่ผิด ‪เป็นเรื่องร้ายแรงมาก
‪ออกซิคอนตินไม่ใช่ยาชนิดเดียวที่ถูกใช้ผิดๆ
‪มันเป็นยาประจําวันในหลายชุมชน
‪และเราต้องจริงจังกับเรื่องนี้ ใช่
‪เชื่อผมเถอะครับ เราจริงจัง
‪ขณะที่คุณจริงจังกับมัน คําถามของผมคือ
‪คุณมีหน้าที่อะไรในการจัดการกับปัญหานี้ครับ
‪ฝึกเด็กๆ มาดีสินะเนี่ย
‪เราทําทุกอย่างที่ทําได้ ‪ในแง่ของการลงมือทํา เพื่อก้าวไปข้างหน้า
‪เพื่อหยุดกระแสของเรื่องนี้
‪- นี่คือยาเสพติดที่ถูกใช้ในทางที่ผิด ‪- เป็นไงบ้าง
‪เรื่องอัดจอมแส่พวกนี้น่ะเหรอ
‪มีไม่กี่คนที่ใช้ไทลินอลในทางที่ผิด
‪ใช่ เราอัดพวกมันจนน่วมเลย
‪หลังกินไทลินอลเข้าไป ‪บางคนก็ไปปล้นบ้านพักคนชราในบอสตัน
‪เราควบคุมวิธีการใช้สินค้าไม่ได้ครับ
‪- เราไว้วางใจเอฟดีเอ ‪- มันไปได้สวยนะ ว่าไหม
‪- ให้ตายสิ ‪- กับแพทย์ทั้งหลาย
‪และสิ่งที่เรากําลังรับมืออยู่
‪คือกลุ่มคนที่มีปัญหาทางการแพทย์ร้ายแรง ‪ในอีกรูปแบบหนึ่ง
‪ผู้ที่เสพติด ผู้ที่ใช้สารในทางที่ผิด
‪คนพวกนี้ก็ต้องการการรักษา
‪พวกเขาต้องการการรักษา ‪มากพอๆ กับคนไข้ที่เจ็บปวด
‪นี่เกล็น ไครเกอร์ครับ กรุณาฝากข้อความ
‪เกล็น ช่วยโทรกลับหน่อยได้ไหม
‪เดี๋ยวนะ ขอผมทําความเข้าใจก่อน
‪คุณกําลังบอกว่าคนที่เสพติดยาของคุณ
‪หากเป็นเช่นนั้น ก็เสพติดอย่างอื่นด้วยเหรอ
‪เราไม่ได้ทําร้ายหรือฆ่าใครครับ
‪แต่มีคนใช้ยาของเราในทางที่ผิด ‪ทั้งที่ยาปลอดภัยมาก
‪- พวกเขาใช้ผิดทาง ‪- มีออกซิไหม
‪- พวกเขาเบี่ยงเบนมัน ‪- มีเงินไหมล่ะ
‪เราไม่เกี่ยวอะไรด้วยเลย
‪นี่เกล็น ไครเกอร์ครับ กรุณาฝากข้อความ
‪เกล็น ไทเลอร์อยู่กับคุณหรือเปล่า ตอบฉันสิ
‪อย่างที่บอกครับ ‪เราทําธุรกิจช่วยเหลือคนที่กําลังเจ็บปวด
‪นั่นคืองานเรา
‪การเข้าถึงออกซิคอนตินเป็นเรื่องสําคัญ ‪สําหรับผู้ป่วยนับไม่ถ้วน
‪ผู้คนเริ่มบดยาตัวนี้แล้วสูดเข้าไป
‪และเราเสียใจอย่างสุดซึ้งกับผลลัพธ์อันน่าเศร้า
‪ที่เกิดจากการใช้ยาตัวนี้ผิดวิธีครับ
‪นี่เกล็น ไครเกอร์ครับ กรุณาฝากข้อความ
‪เกล็น นี่มันอะไรกัน
‪นี่คุณเมายาอยู่หรือเปล่า
‪อย่าได้กลับมาอีก
‪บ้าเอ๊ย อย่ากลับมาที่นี่อีก ไอ้คนเฮงซวย
‪เพิ่งจะปีที่แล้ว
‪ที่สื่อออกซิคอนตินแพร่หลายมาก
‪เราได้รู้ว่าบางครั้งออกซิคอนติน
‪ก็ถูกบดและใช้ผ่านเส้นเลือดดํา
‪ท่านประธานครับ เราไม่เคยทราบเรื่องนี้เลย
‪เราเพิ่งมาทราบหลังจากเกิดเรื่องที่เมน
‪หลังจากเจย์ แม็คคลอสกี้ย์รายงานครับ
‪- ก่อนหน้านั้น... ‪- นั่นโกหก
‪เราไม่รู้เลยว่าสินค้าของเราถูกใช้ในทางที่ผิด
‪และฉันพิสูจน์ได้
‪ไม่ครับ เพอร์ดูไม่รู้ล่วงหน้าว่าเกิดอะไรขึ้นที่เมน
‪หรือที่ไหนก็ตามในสหรัฐฯ
‪มีหมอคนหนึ่งในเวอร์จิเนีย ‪ที่เขียนจดหมายถึงเพอร์ดู
‪บอกพวกเขาเรื่องการใช้ยาผิดๆ ‪หลายปีก่อนที่แม็คคลอสกี้ย์จะเปิดปากพูดด้วยซ้ํา
‪พวกเขาโกหกภายใต้คําสาบานต่อรัฐสภา
‪พวกเราที่เพอร์ดูฟาร์มา ‪ไม่มีใครรู้หรือเคยรู้มาก่อน
‪จนกระทั่งตอนนี้ ‪ว่ามีปัญหาเรื่องการใช้ยาผิดวิธีครับ
‪ผมไม่ได้จะบอกว่าออกซิคอนติน ‪ไม่ได้ถูกใช้ในทางที่ผิด
‪- นั่นไงอาชญากรรมของคุณ ‪- ผมจะบอกว่า...
‪- นั่นไงอาชญากรรม ‪- เราไม่รู้จนถึงเดือนกุมภาพันธ์ ปี 2000
‪คุณยูเดลล์ คุณเข้าใจใช่ไหม ‪ว่าคําให้การของคุณอยู่ภายใต้คําสาบาน
‪ครับท่าน ถูกต้องครับ
‪เราจับพวกเขาได้แล้ว
‪ให้ตายสิ เราจับพวกเขาได้อยู่หมัดเลยล่ะ
‪(อิงจากหนังสือโดย แบร์รี่ ไมเออร์)
‪(อิงจากบทความในนิตยสารเดอะนิวยอร์กเกอร์)
‪(ครอบครัวผู้สร้างอาณาจักรแห่งความเจ็บปวด ‪โดย แพทริก แร็ดเดน คีฟ)
‪คําบรรยายโดย: ฐิตา วีระมนทนาศักดิ์