‪รายการนี้สร้างจากเหตุการณ์จริง
‪แต่ตัวละคร ชื่อ เหตุการณ์ สถานที่และบทสนทนา
‪ถูกแต่งขึ้นเพื่อให้ความบันเทิง
‪แต่สิ่งที่ไม่ได้ถูกแต่งขึ้น ‪คือเรื่องราวของลูกชายเรา ไรลีย์ ตอน...
‪อายุ 28 ปี เขาเสพติดออกซิคอนติน...
‪จากการบาดเจ็บที่หลังครับ
‪เขาพยายามอย่างหนักที่จะ...
‪กลับตัวกลับใจ แล้วก็เลิกยา
‪แต่เขาทําไม่ได้ครับ
‪เขาเป็นเด็กที่วิเศษมาก ‪เขามีจิตใจที่ยิ่งใหญ่ที่สุดเท่าที่คุณเคยเห็นมา
‪และชีวิตเราจะไม่มีวันเหมือนเดิมอีก
‪ผมทําไม่ได้
‪สวัสดีค่ะ
‪ก่อนอื่น ฉันอยากให้คุณรู้ว่าฉันเสียใจค่ะ
‪ฉันเสียใจจริงๆ ค่ะ
‪คุณต้องรู้ว่าฉันคิดว่าฉันกําลังช่วยคนอื่นอยู่ ‪ในตอนแรกน่ะ
‪คุณต้องเชื่อเพราะนั่นคือสิ่งที่ฉันเคยเชื่อ
‪แล้วฉันมารู้ทีหลังว่าฉันไม่ได้ช่วยใครเลย
‪แต่ฉันก็ยังทําต่อไป
‪ฉันยังทําอยู่เลย
‪และฉันคิดว่าเป็นเพราะเงินที่ปั่นหัวเรา
‪มันปั่นหัวฉัน
‪และฉันคิดว่าถ้าฉันย้อนเวลากลับไปได้ ‪ถ้าฉันเลือกทางอื่น...
‪แต่ฉันไม่ ไม่รู้สิ
‪ฉันไม่รู้ค่ะ
‪ฉันขอโทษค่ะ
‪ฉันไม่รู้เลยว่าอ่อนแอแค่ไหน...
‪ว่าฉันอ่อนแอแค่ไหน
‪และฉัน ฉันเลิกแล้ว
‪ฉันเลิกทําร้ายคนอื่นแล้ว พอกันที
‪ฉันดูเหมือนจิตแพทย์หรือไง
‪นี่คืออีเมล บันทึกการโทร ทุกอย่างตั้งแต่วันแรก
‪ฉันจะทําทุกอย่างที่คุณต้องการ
‪(อีเมลเชฟเฟอร์ มี.ค. 98 - มิ.ย. 99)
‪ฉันไม่ได้สนใจยัยแชนน่อน เชฟเฟอร์นั่นเท่าไร
‪แต่เธอให้ข้อมูลเรา
‪ให้คดีที่เราต้องนําเสนอต่อกระทรวงยุติธรรม
‪เพอร์ดูเป็นลูกไก่ในกํามือเรา ‪นี่มันเพชรยอดมงกุฎชัดๆ
‪คุณรู้อะไรบ้างเรื่องปรับความเข้มข้น
‪นั่นแปลว่าเราต้องการให้หมอเพิ่มปริมาณยา
‪- ที่จ่ายให้คนไข้อยู่ ‪- พวกเขาบอกแบบนั้นเหรอ
‪รู้สึกเหมือนนายอําเภอในหนังคาวบอยเก่าๆ
‪- เรากําลังพูดถึงใคร ‪- ส่วนใหญ่บริตต์บอกสิ่งที่ฉันต้องพูดค่ะ
‪ถ้าอยากได้เงิน ‪ต้องให้หมอสั่งจ่ายยาปริมาณมากกว่านี้
‪- บริตต์อะไร ‪- ฮัฟฟอร์ด
‪มีคุณยูเดลล์ด้วย
‪โทรหาเราจะดีที่สุด
‪ความสําเร็จของพวกเขา ‪สะท้อนความสําเร็จของฉัน
‪(เรายิ่งได้เงิน)
‪ริชาร์ดอยากให้เราทําให้พวกเขาวางใจเรา ‪รับฟังเรา เชื่อเรา
‪- คุณทํางานได้ดีมาก จอห์น ‪- ทีมผมดี
‪เวลาไล่ล่ามาเฟีย ‪เราจะไม่โจมตีครอบครัวโดยตรง
‪นั่นคือสิ่งที่เราทํากับเอ็นรอน ‪เพอร์ดูก็ไม่ควรต่างกัน
‪เราเริ่มจากพวกทหารก่อน
‪คนที่รู้ความจริงและมีหลายอย่างให้เสีย
‪นั่นคือฮาเวิร์ด ยูเดลล์แน่นอน
‪โกลเด้นไฮม์กับฟรีดแมนก็อยู่ด้วยทุกขั้นตอน
‪พอได้คนพวกนี้มาก็ก้าวขึ้นบันไดอีกขั้น
‪ไปหาพวกเขากัน
‪- เอาเลย ‪- ผมเอาด้วย
‪เอาด้วยอยู่แล้ว
‪- อาเมน ‪- ใช่
‪- คิดว่าเราทําให้เขาแปรพักตร์ได้ไหม ‪- ขอแค่คนเดียว
‪คุณฟรีดแมน...
‪ถือว่าการพบกันครั้งนี้เป็นมารยาททางวิชาชีพ
‪ทางการสหรัฐฯ จะยื่นฟ้องคุณครับ
‪ดังนั้นตอนนี้ถึงเวลาที่คุณต้องเลือกแล้ว
‪คุณจะให้ความร่วมมือกับเรา
‪หรือจะทําให้เรื่องมันยากขึ้นสําหรับตัวคุณเอง
‪นี่เป็นคดีของเราครับ
‪ระหว่างทางการสหรัฐฯ กับคุณ
‪- คุณจะตั้งข้อหาอะไรผมได้ครับ ‪- การพูดเท็จเรื่องยาเสพติดมีความผิดทางอาญา
‪รวมถึงการค้ากําไรจากยาเสพติด ‪ที่คุณรู้ว่าตัวเองโกหก
‪และการสมคบคิดกับคนอื่น ‪เพื่อค้ากําไรจากยาเสพติด
‪ที่พวกคุณทุกคนร่วมกันโกหก
‪เอาแบบนี้ดีไหม
‪ไปตายกันให้หมด
‪นี่มันไร้สาระ
‪- กระทรวงยุติธรรมไม่มีวันสนับสนุนแน่ ‪- พวกเขาสนับสนุนแล้ว
‪นอกเหนือจากที่พูดมาทั้งหมด ‪เราจะตั้งข้อหาคุณครับ คุณยูเดลล์...
‪เจาะจงไปที่การให้การเท็จต่อรัฐสภา
‪คุณจะตั้งข้อหาผมเหรอ
‪คุณอาจจะอยากอ่านรายงานนั่นนะ
‪ทําไมต้องเป็นผม
‪คุณเป็นคนให้การต่อรัฐสภา
‪ว่าครั้งแรกที่คุณได้ยิน ‪ว่าออกซิคอนตินถูกใช้ในทางที่ผิด
‪คือตอนที่อัยการสหรัฐฯ จากเมน ‪ส่งจดหมายนั่นให้หมอทุกคน
‪เรารู้ว่านั่นเป็นเรื่องโกหก
‪ฉันมั่นใจว่าทุกคนรู้
‪แต่คุณเป็นคนพูดออกมาเอง ‪ดอกเตอร์โกลเด้นไฮม์
‪คุณบิดเบือนคําพูดผม
‪ตอนนี้คุณคงอยากรู้ว่าเพอร์ดูจะปกป้องคุณ
‪หรือโยนคุณเข้าดงหมาป่าเพื่อช่วยบริษัท
‪เป็นคําถามที่ดี ใช่ไหม
‪คุณเชื่อจริงๆ เหรอว่าริชาร์ด แซ็คเลอร์ ‪จะให้ค่าคุณหรือครอบครัวคุณ
‪และพูดในฐานะหมาป่านะ เราพร้อมสําหรับคุณ
‪เราจะจับคุณเข้าคุกแล้วขังลืมเลย ‪ดอกเตอร์โกลเด้นไฮม์
‪หรือคุณจะให้ความร่วมมือล่ะ
‪- เราควรทําไงกันดี ‪- ผมไม่อยากติดคุกนะ
‪ไม่มีใครติดคุกหรอก
‪ต้องมีคนติดคุก และแน่นอนว่าต้องไม่ใช่ผม
‪พวกเขาไม่สนใจเรา ‪เราเป็นแค่ปลาซิวปลาสร้อย
‪- เงียบ ‪- แต่เป็นคุณ ดร.ริชาร์ด
‪เป็นครอบครัวคุณ
‪ห้ามใครทําอะไรทั้งนั้น ‪จนกว่าเราจะจัดระเบียบได้
‪- นึกแล้วว่าพวกนั้นต้องเล่นงานเรา ‪- เราแค่ต้องหาทนายน่า
‪คุณมองเป็นเรื่องเล่นๆ มาตลอด ‪แล้วตอนนี้พวกบ้านนอกนั่นจะมาคว้านท้องเรา
‪เธอคิดอะไรของเธอ หา
‪หา แชนน่อน
‪- มันไม่โอเค มันไม่โอเคเลย ‪- ไม่เอาน่า ตั้งสติหน่อย
‪คิดว่าตัวเองอยู่ในสงครามศักดิ์สิทธิ์หรือไงวะ
‪ออกไปนะ
‪หยุด
‪คิดว่าตัวเองกําลังช่วยคนเหรอ ซ่อมสิ่งที่พังเหรอ
‪เราจะดูแลคุณเอง คุณซื่อสัตย์มาตลอด ‪และคุณไม่ได้ทําอะไรเลย...
‪อั๊นช์ หุบปากซะ
‪- ไอ้ลูกชาย อย่าพูดกับหมา... ‪- พ่อ หุบปากซะ
‪อย่ามาตัดสินฉัน
‪ฉันไม่ใช่คนเลว
‪นี่มันบ้าอะไรกัน
‪- ตั้งสติหน่อย มองผม ‪- ผมพูดจริงนะ
‪ผู้บริหารของเพอร์ดูปฏิเสธไม่ให้ความร่วมมือ
‪พอรู้ไหมว่าเพอร์ดูเสนออะไรให้ถึงไม่แตกแถว
‪- พวกเขาไม่จริงจังเรื่องเรา ‪- ใช่
‪คดีแบบนี้ไม่เคยขึ้นศาลตั้งแต่บริษัทยาสูบยักษ์ใหญ่
‪- ใช่เลย ‪- พวกเขาสู้
‪คดีของเรานําหน้าพวกเขาไปไกลมาก
‪และพวกเขาลงเอย ‪ด้วยการจ่ายเงิน 260,000 ล้านดอลลาร์
‪เราจะได้ขึ้นศาลใช่ไหม
‪ใช่ เราจะได้ขึ้นศาล
‪ถึงเวลาเจรจายอมความแล้ว ริชชี่
‪เราต้องปกป้องชื่อเสียงเรา
‪มันย่อมาจากวัฒนธรรม ‪ศิลปะ การศึกษา วิทยาศาสตร์
‪ใช่ ไม่งั้นเราจะเป็นที่รู้จัก ‪ในนามครอบครัวออกซิคอนตินตลอดไป
‪- แกต้องการแบบนั้นเหรอ ‪- ผมสร้างมันขึ้นมา ผมจะปกป้องมัน
‪เราต้องทําข้อตกลงกัน
‪เราต้องแก้ปัญหานี้ทันที ไอ้ลูกชาย
‪ถ้าพ่อยอมถอยแม้แต่ก้าวเดียว ‪ถ้ายอมให้พวกมันแม้แต่ก้าวเดียว
‪พวกมันจะไม่มีวันหยุดไล่ล่าเรา
‪พวกมันจะไล่ล่าพ่อ
‪เงินของพ่อ แกลเลอรีของพ่อ โรงเรียนของพ่อ
‪พวกมันจะไล่ล่าพ่อ อาจใช้เวลาหลายปี
‪พ่ออาจตายไปแล้ว ‪แต่พวกมันก็จะทําลายครอบครัวนี้จนได้
‪พวกมันจะพังทุกอย่างที่เราสร้างมา
‪ทีละเล็กละน้อย
‪- ไม่จริงเลย ริชาร์ด ‪- มันเป็นเรื่องจริง จริงแท้แน่นอน
‪จําคําผมไว้
‪ถ้าเรายอมรับผิดแม้แต่นิดเดียวล่ะก็ ‪พวกมันจะให้เราชดใช้ตลอดไป
‪อย่าให้พวกมันได้สักคืบ
‪ก็นะ ทุกคนอยากเป็นผู้ใหญ่ ‪จนถึงเวลาต้องเป็นผู้ใหญ่จริงๆ
‪ใช่
‪ผมควรทําไงดี
‪อ๋อ อยากรู้ว่าต้องทํายังไงเหรอ
‪อยากได้คําแนะนําตอนนี้เหรอ
‪อยากให้ฉันจับพวงมาลัย ‪ตอนรถกําลังจะตกหน้าผาเหรอ
‪พูดดีๆ หน่อยได้ไหม
‪ดีเหรอ เราเลยคําว่าดีมาไกลแล้ว
‪เราทิ้งคําว่าดีมานานแล้ว
‪เราทิ้งคําว่าดีไปกับยาแคะหู
‪เราไม่ได้อยู่ในดินแดนคนดีอีกแล้ว
‪เราเป็นคนดี
‪เราคืนชีวิตให้ผู้คน
‪- แกจะไปไหน ‪- ไม่รู้สิ
‪- โอเค งั้นเราก็ยังไม่ต้องไปไหน ‪- ไม่รู้สิ
‪- ไม่เหรอ โอเค ‪- โอเค ไม่
‪- แกเป็นเด็กดี ริชชี่ ฉันอยากให้แกเข้มแข็ง ‪- ครับ
‪- แกไม่เป็นไร นั่นแหละ เราจะทําสงครามกัน ‪- ครับ
‪- โอเค ‪- แกกําลังจะทําสงครามแล้ว
‪- ใช่ ผมไม่... ‪- ใช่ แต่สงครามไม่ใช่เรื่องดี
‪นี่คือสมรภูมิจริง ‪มันน่าเกลียด สกปรก และเจ็บปวด
‪ปัดโธ่ ไม่เป็นไร ไม่ๆ ไม่ต้องเลย โอเคๆ
‪แกทําได้น่า โอเค ใช่
‪ผมไม่อยากทําสงครามครับ
‪ไม่มีใครอยากทําสงคราม ‪แต่สงครามไม่ใช่ทางเลือก
‪ถึงเวลาที่แกต้องสู้แล้ว
‪- แกแข็งแกร่งและฉลาด ‪- ใช่
‪- แกจะสู้ และเราจะชนะ ‪- โอเค
‪ชื่อของเพอร์ดูกับแซ็คเลอร์ต้องรอด ได้ยินไหม
‪- พูดพร้อมฉัน เราต้องรอด ‪- เราต้องรอด
‪- ฉันจะชนะ ‪- ฉันจะชนะ
‪- ฉันจะสู้ ‪- ฉันจะสู้
‪- ใช่ และฉันจะชนะ ‪- ฉันจะชนะ
‪ใช่ แซ็คเลอร์
‪- แซ็คเลอร์ ‪- ใช่
‪ฉันจะสู้ ฉันจะสู้
‪ฉันจะสู้
‪ริชาร์ดกับเพอร์ดูซื้อทนายที่แพงที่สุด ‪เท่าที่เงินจะซื้อได้
‪ฉันชื่อแมรี่ โจ ไวต์ค่ะ
‪ฉันเป็นอัยการหญิงคนแรกของนิวยอร์กเขตใต้
‪ฉันนําการดําเนินคดีเจ้าพ่อแก๊งแกมบิโน ‪จอห์น ก็อตติในปี 1992
‪และมือระเบิดเวิลด์เทรดเซ็นเตอร์ ‪ชีคห์ โอมาร์ อับเดล ราห์มานในปี 1993
‪ผมฮาเวิร์ด ชาปิโรครับ
‪ผมเป็นที่ปรึกษาทั่วไปของเอฟบีไอ ‪ตั้งแต่ปี 1993 ถึง 1997
‪(ตึกเจ. เอ็ดการ์ ฮูเวอร์ เอฟบีไอ)
‪รูดอล์ฟ วิลเลียม หลุยส์ จูลิอานี
‪เราได้ตัวพวกเขาแล้ว...
‪(สถานบริการสุขภาพ ให้คําปรึกษาทางคลินิก)
‪อะไรนะ
‪ผมบอกว่ายินดีด้วย หนึ่งเดือน นั่นของจริง
‪ขอบใจ พวก
‪คนต่อไปค่ะ
‪- อรุณสวัสดิ์ เชลบี้ ‪- ไง เกล็น
‪- เป็นไงบ้างคะ ‪- ดีครับ
‪ยินดีด้วยกับ 30 วันค่ะ
‪- ขอบคุณครับ โชคดีนะ ‪- เช่นกันค่ะ
‪ไปกันเถอะ
‪- ลุงโอเคนะ ‪- โอเค
‪โอเค แล้วเมทาโดนรสชาติเป็นยังไง
‪คล้ายฉี่แมวผสมกับยาแก้ไออึกใหญ่
‪- ใช่ แต่มันได้ผลไหม ‪- ได้ผลสิ ต้องได้ผลแน่
‪ตอนนี้คําพูดฉันไม่มีความหมาย แต่มันได้ผลแน่
‪- ไปกินเบอร์เกอร์กันเถอะ ‪- ได้เลย
‪(ไครเกอร์ยางยนต์)
‪นี่
‪ทั้งหมดนี้ไม่ใช่ความผิดแกเลย
‪เข้าใจไหม
‪- ฉันรักแกนะ ‪- ผมก็รักลุงครับ
‪เราเก็บกวาดเล้าหมูนี่กันดีไหม
‪ได้เลย หัวหน้า
‪ผมต้องให้พนักงานฝีมือดีกลับไปทํางาน
‪- ต้องดูปัจจัย ‪- อาจจะมากกว่าสุดสัปดาห์นิดหน่อย
‪ผมฟังอยู่ เราคุยเรื่องเงื่อนไขการต่อรองใหม่ได้
‪- เราต่อรองกันอยู่เหรอ อาจจะ... ‪- ใช่ครับ ผมจะตั้งสหภาพแรงงาน
‪โชคดีล่ะ
‪- แม่ทํางานฟรีแล้วเหรอ ‪- คุณไม่มีปัญญาจ้างฉันหรอก
‪- ผมจ้างไม่ไหวเหรอ ‪- ใช่ ไม่ไหว
‪เดี๋ยวเอาแตงกวาให้อีกลูกดีไหม
‪โอเค
‪ไม่นะ ตรงนี้อาการหนักมาก
‪นอตมันหลวมแล้ว
‪แปลว่าผมต้องเช็กนอตทุกตัว สักสองสามรอบ
‪ในลิ้นชักทุกชั้นทั่วบ้านเพื่อความปลอดภัย
‪ไม่งั้นหายนะมาเยือนแน่ ผมต้องค้างคืนที่นี่แล้ว
‪- เกล็น... ‪- อะไร
‪- คุณต้องไปแล้ว ‪- ไปไหน
‪จะให้ผมไปไหน
‪อย่าทําแบบนี้เลย
‪เราตกลงกันแล้ว
‪โอเค
‪ผมคิดถึงคุณ
‪ผมคิดถึงการอยู่ที่นี่
‪ผมคิดถึง...
‪ไม่ว่านั่นคืออะไร
‪ผมคิดถึงเคย์ลี
‪คืนนี้ผมขอนอนข้างคุณได้ไหม
‪คุณต้องไปแล้ว
‪โอเค
‪เสียงดังฟังชัด
‪จูบฉันหน่อย
‪- ผมรักคุณ ‪- ฉันก็รักคุณ
‪- ราตรีสวัสดิ์ ไทเลอร์ ‪- ราตรีสวัสดิ์
‪(ทัณฑสถานเจสซัป)
‪(ถึงอีดี้ วันนี้มีการทะเลาะวิวาท...)
‪(หวังว่าเธอจะตอบ)
‪(สอบเทียบวุฒิม.ปลาย)
‪(ถ้าเกิดเรื่องไม่ดี...)
‪(ขอบคุณที่รับฟัง รัก จากชอว์น น้องชายเธอ)
‪ชั่วโมงนับไม่ถ้วน ‪หลายช่วงเวลาแห่งความสิ้นหวัง
‪กําลังจะเห็นผลแล้ว
‪เพอร์ดูถูกจับได้ว่าให้การเท็จต่อรัฐสภา
‪เราเล่นงานฟรีดแมน ยูเดลล์ และโกลเด้นไฮม์
‪พวกเขากําลังจะติดคุกหัวโต
‪(ศาล)
‪จะไม่มีการยอมความ
‪(อย่าให้แซ็คเลอร์ฆ่าคน)
‪คนหลายพันคน...
‪ไปเน่าตายในคุกซะ ไอ้พวกฆาตกร
‪เราจะเอาผิดพวกโง่นี่ก่อน
‪ส่วนคนต่อไปคือดอกเตอร์ริชาร์ด แซ็คเลอร์
‪บราวน์ลี
‪คุณโกหก คุณทําร้ายคนอื่น
‪คุณปล่อยให้ความโลภครอบงําคุณ ‪คุณตกต่ําและได้สิ่งที่คุณสมควรได้รับ
‪ความยุติธรรม
‪ทุกคนยืนขึ้น
‪มีการไกล่เกลี่ยแล้ว
‪เพอร์ดูตกลงยอมรับผิด
‪ข้อหาให้ข้อมูลยาออกซิคอนตินไม่ครบถ้วน ‪โดยฉ้อฉล
‪ไร้สาระน่า
‪ล้อเล่นใช่ไหมเนี่ย
‪(รูดอล์ฟ จูลิอานี)
‪เรย์มอนด์กับมอร์ติเมอร์โทรหารูดี้
‪รูดี้พูดครับ
‪รูดี้โทรหารัฐสภา
‪รัฐสภาโทรหาทําเนียบขาว
‪ทําเนียบขาวโทรหากระทรวงยุติธรรม
‪กระทรวงยุติธรรมโทรหา บราวน์ลี
‪บราวน์ลีครับ
‪โอเค
‪ครับ
‪บราวน์ลีจําต้องทําข้อตกลง
‪ไมเคิล ฟรีดแมน ฮาเวิร์ด ยูเดลล์ ‪และพอล โกลเด้นไฮม์
‪ตกลงยอมรับผิด
‪ในความผิดอาญาประเภทลหุโทษ ‪ข้อหาให้ข้อมูลยาไม่ครบถ้วน
‪เกมมันก็เล่นกันแบบนี้แหละ
‪คนตายไปครึ่งล้าน
‪ส่วนคนอย่างริชาร์ด แซ็คเลอร์ ‪ก็แค่ยกหูโทรศัพท์กลางดึก
‪แล้วไม่มีอะไรเปลี่ยนแปลง
‪บราวน์ลี เกิดอะไรขึ้น
‪พวกคุณไม่กล้าสบตาฉันด้วยซ้ํา ‪มองฉันสิ ให้ตายเถอะ
‪ยกเว้นบัญชีธนาคารของเพอร์ดู ‪ซึ่งมีแต่จะใหญ่ขึ้นเรื่อยๆ
‪ใหญ่ขึ้นเรื่อยๆ และใหญ่ขึ้นเรื่อยๆ
‪เราเชื่อว่าบ่ายวันนี้ ‪ความยุติธรรมได้บังเกิดขึ้นแล้ว
‪- จูลี่ ฮอลล์ ‪- จูลี่ ฮอลล์
‪- ทิม เว็บเบอร์ ‪- ทิม เว็บเบอร์
‪จินเจอร์ พาร์กเกอร์
‪วันนี้เป็นวันดี ‪สําหรับผู้ป่วยที่ทรมานจากความเจ็บปวด
‪- ทิม เว็บเบอร์ ‪- ทิม เว็บเบอร์
‪และสําหรับหมอที่ดูแลพวกเขา
‪- จินเจอร์ พาร์กเกอร์ ‪- จินเจอร์ พาร์กเกอร์
‪- จูลี่ ฮอลล์ ‪- จูลี่ ฮอลล์
‪- ทิม เว็บเบอร์ ‪- ทิม เว็บเบอร์
‪(เสพยาเกินขนาดเสียชีวิต)
‪ผมเชื่อว่าผลจากการยอมความในครั้งนี้...
‪เพอร์ดูจะทําการตลาด ‪และโปรโมตสินค้าของพวกเขา
‪อย่างซื่อสัตย์และมีความรับผิดชอบครับ
‪ริชาร์ด แซ็คเลอร์ คุณหาเงินเก่งมากเลยค่ะ
‪ฉันนี่มันโง่จริงๆ
‪เรียกว่าลงโทษสถานเบาก็เกินไปหน่อย
‪เพอร์ดูทําเงินได้ 30 ล้านดอลลาร์ต่อสัปดาห์
‪และที่แย่ที่สุด...
‪ที่แย่ที่สุดของเรื่องทั้งหมด ‪ก็คือเพอร์ดูไม่ต้องหยุดผลิตเลย
‪พวกเขาได้ผลิตออกซิคอนตินต่อไป
‪แกไม่เข้าใจเลย ไหนบอกจะทําสงครามไง
‪เกมที่แกเล่นอยู่ การที่แกกําลังเล่นอยู่น่ะ
‪เป็นความผิดมหันต์ สู้ ผิดมหันต์
‪แกตะบันคนเสพยามากเกินไป ‪เด็กหลายคนต้องตาย
‪ตอนนี้แกเรียกหาทนายที่ทําตัวต่ํา ‪และสกปรกที่สุดในโลก
‪รูดี้ จูลิอานีเป็นไอ้ตัวในหนองน้ํา
‪แกจะถูกเคลือบไปด้วยอึที่มีกลิ่นเฉพาะตัว
‪ที่ไม่มีวันล้างออก
‪การยอมความเป็นความผิดมหันต์
‪ผมไม่สนหรอก
‪แกจะถูกไล่ออกจากเผ่า
‪- เผ่าอะไร ‪- เผ่าเดียวที่สําคัญ
‪นิวยอร์ก ลอนดอน ปารีส เผ่านั้นไง
‪ช่างหัวเผ่าลุงเถอะ
‪ผมไม่สนพิพิธภัณฑ์ หรือโลงศพคิงทัต ‪หรือไข่ฟาแบร์เช
‪อาเธอร์ คนส่วนใหญ่รสนิยมห่วย
‪และเห็นได้ชัดว่าลุงมีรสนิยมไร้ที่ติ
‪แต่ผมไม่มีรสนิยม ศูนย์
‪ผมสนแต่เรื่องหาเงินกับเอาชนะ แค่นั้น
‪ผมชนะ จบ
‪ด้วยทุกวิธีที่จําเป็น
‪ช่างหัวเผ่าลุงเถอะ
‪หลังจากยอมความ
‪ริชาร์ดก็ทุ่มสุดตัวและประตูระบายน้ําก็เปิดออก
‪พวกเขาให้บัตรผ่านออกจากคุกกับเพอร์ดู
‪และพวกเขาก็ใช้ประโยชน์เต็มที่
‪ทํากําไรทุบสถิติ
‪และทุกอย่างที่เราทํามา
‪หลักฐานทั้งหมดของเรา และนี่คือฆาตกร...
‪ส่วนหนึ่งของการทําข้อตกลงกับเพอร์ดู ‪คือเราต้องกลบฝังทุกอย่าง
‪ทั้งหมดถูกปิดเป็นความลับ
‪ทั้งหมดเป็นเพราะโทรศัพท์สายเดียวกลางดึก
‪บราวน์ลีเป็นส่วนหนึ่งของระบบนั่น
‪ฉันให้เครดิตเขามากกว่าที่ควรได้รับ
‪ใช่ นั่นแหละสําหรับฉัน เพราะนั่นคือ...
‪ช่วงเวลา "ชีวิตจริงก็แบบนี้" ของฉัน
‪คนดีไม่ชนะหรอก
‪ฉันเล่นเกมมาพอแล้ว ก็เลยเลิก
‪ฉันเลิกแล้ว
‪เธอต้องการอะไร
‪ฉันมาคุยกับแก
‪- ไม่คิดว่าจะได้เจอเธออีก ‪- ฉันรู้
‪ไม่รู้ว่าฉันมีอะไรจะพูดกับ...
‪ชอว์น ช่วยนั่งลงก่อนได้ไหม
‪ก็ได้
‪ฉันเคยโกรธแกมาก
‪ฉันเคยตัดสินแก
‪ฉันไม่เคยให้โอกาสแก...
‪ได้กลายเป็นคนอื่นนอกจาก...
‪เด็กหนุ่มหัวร้อนอายุ 19
‪เธออยากให้ฉันพูดอะไร
‪แกพูดไปหมดแล้ว
‪แกบอกฉันว่าแกสอบเทียบวุฒิได้
‪และตอนนี้แกทําอาหารเป็นแล้ว
‪และแกไม่ได้ทัณฑ์บนโดยไม่มีคําอธิบาย
‪และแกบอกฉันซ้ําแล้วซ้ําเล่า ‪ในจดหมายฉบับแล้วฉบับเล่า...
‪แกบอกฉันทั้งหมดนั่น ว่าแกจะโตเป็นผู้ใหญ่
‪ฉันไม่มีใครให้บอก
‪ฉันขอโทษที่ไม่ได้ฟัง
‪แกเป็นน้องชายฉัน ‪แกเป็นครอบครัวคนเดียวของฉัน
‪ฉันขอโทษที่...
‪ปล่อยให้แกอยู่ที่นี่คนเดียว
‪ฉันเคยคิดว่าแกเป็นคนเลว
‪กลายเป็นว่าฉันไม่รู้ว่าเลวคืออะไร
‪ตอนนี้ฉันรู้แล้ว
‪และมันไม่ใช่เธอ
‪และฉันอยากให้แกรู้จักฉันเหมือนกันนะ
‪ฉันอยากให้แกรู้จักฉัน
‪เงียบที
‪ให้ตายสิ
‪บ้าเอ๊ย
‪เฮ้ย
‪บ้าเอ๊ย
‪คุณครับ
‪คุณ
‪คุณครับ คุณ
‪บอกทีว่าไม่เป็นไร
‪ตื่นได้แล้ว ทุกคน
‪เฮ้ย ตื่นสิ
‪อะไรเนี่ย
‪- ฮัลโหล ‪- ไง ที่รัก
‪- ไง ‪- ผมแค่...
‪ผมแค่โทรมาถามว่าคุณอยากให้ผมซื้อ...
‪อะไรไปกินเป็นมื้อค่ําคืนนี้ไหม
‪ให้คุณพักสักคืน
‪ไม่เป็นไร คุณไม่ต้องทําแบบนั้นหรอก
‪ไม่ ผมอยากทํา
‪โอเค แล้วแต่คุณ
‪ผมจะไปซื้อที่ร้านโทนี่นะ
‪คุณสั่งของที่ฉันชอบได้ไหม ชื่ออะไรนะ
‪- ต้องสั่งคาลามารีย่าง ‪- นั่นแหละ คาลามารี
‪- เพิ่มฮอร์สแรดิชได้ไหม ‪- โอเค
‪โอเค ได้ ตามนั้นเลย
‪คุณโอเคไหม เสียงดูเหนื่อยๆ
‪เปล่าๆ ก็แค่...
‪พวกห้องข้างๆ ไม่หลับไม่นอน ก็เลย...
‪ไม่ได้ไปมีเรื่องมาใช่ไหม
‪ที่รัก ผมสบายดี
‪รู้ใช่ไหมว่าผมรักคุณมาก
‪ผมรักคุณมาก
‪โอเค แล้วเจอกันนะ
‪โอเค
‪บาย
‪คุณโอเคไหม เสียงดูเหนื่อยๆ
‪ไม่ได้ไปมีเรื่องมาใช่ไหม
‪แค่นั้นแหละ
‪นั่นคือ...
‪ทั้งหมดที่ฉันมี
‪หวังว่าจะช่วยได้นะ
‪คุณรู้ทุกอย่างที่ฉันรู้แล้ว
‪ขอบคุณค่ะ คุณฟลาวเวอร์ส
‪ฉันมั่นใจว่าช่วยได้แน่
‪คุณช่วยเราได้มากครับ
‪ฉันขอให้พวกคุณโชคดีจริงๆ ค่ะ
‪ออกซิคอนติน
‪ปลอดภัยพอๆ กับยาโอปิออยด์ตัวอื่น
‪ออกซิคอนตินคืนชีวิตให้กับผม
‪ขอบคุณเพอร์ดูฟาร์มา
‪(ไครเกอร์ยางยนต์)
‪นี่
‪ทั้งหมดนี้ไม่ใช่ความผิดแกเลย
‪เข้าใจไหม
‪ฉันรักแกนะ
‪นี่ ดูนี่สิ
‪ตอนนี้ผมอยู่ที่ระดับ 11 แล้ว
‪เขียนใบสั่งยาซะ
‪นี่ พวก ไม่เป็นไรใช่ไหม
‪เฮ้ย ไม่เอาน่า พวก ไปได้แล้ว ตื่น
‪ให้ตายสิ
‪นี่ พวก เป็นไรไหม
‪เฮ้ย พวก เป็นอะไรหรือเปล่า
‪- นี่ ไม่เอาน่า พวก ตื่นสิ ‪- เขาตายหรือเปล่า
‪- เขาไม่หายใจ ‪- ผมจะโทรแจ้ง 911 นะ
‪ได้ ฝากดูเขาก่อน เดี๋ยวผมกลับมา
‪ได้รับแจ้งเหตุคนขับรถมึนเมา
‪ชายอายุ 42 ปี คาดว่าเสพยาเกินขนาด
‪เซเว่น อีเลฟเว่น ถนนวอเตอร์สตัดเมน ‪ส่งเจ้าหน้าที่ชันสูตรไป
‪(ไครเกอร์ยางยนต์)
‪อร่อยไหม
‪นั่นไง เธอมาแล้ว
‪ขอบคุณ
‪เป็นไง เจ็บปวดแค่ไหน
‪- ก็... ‪- ฉันภูมิใจในตัวเธอมาก
‪ขอบคุณที่บังคับให้ฉันไป
‪- กินอะไรไหม เดี๋ยวจัดให้ ‪- เอาสิ
‪- เธอก็รู้ว่าฉันรักเธอแค่ไหน ‪- ใช่ ฉันรู้ๆ
‪(บ้านฟลาวเวอร์ส)
‪(ในปี 2019 ผลโดยตรงจากคดีความหลายรัฐ)
‪(ทําให้เพอร์ดูฟาร์มายื่นฟ้องล้มละลาย)
‪(โดยส่วนหนึ่งของข้อเสนอ ครอบครัวแซ็คเลอร์ ‪ยอมจ่ายค่าไกล่เกลี่ย หกพันล้านดอลลาร์)
‪เช้านี้ เจ้าของเพอร์ดูฟาร์มาที่ถูกกล่าวหาว่า ‪สนับสนุนการระบาดทั่วประเทศของโอปิออยด์
‪อาจยอมสละกรรมสิทธิ์ของบริษัท...
‪แผนหลายพันล้านดอลลาร์ ‪เพื่อยอมความคดีของเพอร์ดูฟาร์มา
‪ตระกูลแซ็คเลอร์จะสละกรรมสิทธิ์ ‪ของเพอร์ดูฟาร์มา
‪ส่งคืนเอกสารกว่า 30 ล้านฉบับ ‪และจ่ายเงิน 4,500 ล้านดอลลาร์
‪ยินดีด้วย ริชาร์ด
‪แกประสบความสําเร็จ ‪ในการทําลายแบรนด์แซ็คเลอร์
‪ไม่ต้องดราม่าขนาดนั้นก็ได้
‪เราตกลงกันได้แล้ว
‪แกกับพี่น้องหน้าโง่ของฉันทําบริษัทพัง
‪และตอนนี้แกเป็นหนี้ 4,500 ล้านดอลลาร์
‪ใช่ แต่จ่ายคืนไปเกินสิบปีแล้ว
‪ซึ่งแปลว่าเราอาจชดเชยได้ ‪ด้วยผลตอบแทนจากการลงทุนและดอกเบี้ย
‪เหมือนเราจะไม่ต้องเสียอะไรเลย
‪และเราไม่ได้ทําอะไรผิดด้วย
‪ใครสนล่ะ
‪ว่าไงนะ
‪- ใครสนล่ะ ‪- หมายความว่าไง ใครสน
‪ข้อตกลงนี้ให้สิทธิ์คุ้มกันเราเต็มที่ ‪พวกเขาจะไล่ล่าเราไม่ได้อีก
‪มองฉันสิ
‪มองฉัน
‪แกอ่อนแอ
‪แกยอมจํานน
‪ฉันไม่สนเรื่องสิทธิ์คุ้มกันหรอก
‪แกปล่อยให้พวกมันทําลายชื่อเสียงที่ฉันสร้างมา
‪ฉันสร้างมันมา
‪ไปตายซะ ขอโทษฉันมา
‪- ไม่ ผมไม่ทําหรอก ‪- ขอโทษฉัน
‪ผมไม่ขอโทษหรอก
‪แกทําลายชื่อเสียงฉัน
‪แกทําลายมรดกฉัน
‪ไอ้บัดซบเอ๊ย
‪(ยี่สิบปีมานี้คาดว่ามีมากกว่า 300,000 คน ‪ที่เสียชีวิตจากการใช้ยาเกินขนาด)
‪(ซึ่งเป็นยาแก้ปวดตามแพทย์สั่ง ‪อย่างออกซิคอนติน)
‪แกล้มเหลว
‪(มีคนในอเมริกากว่า 40 คนที่เสียชีวิต)
‪(จากการใช้ยาโอปิออยด์เกินขนาดทุกวัน)
‪(จวบจนมีนาคม ปี 2023 ‪การยื่นล้มละลายของเพอร์ดูฟาร์มา)
‪(ยังคงรอการอนุมัติขั้นสุดท้าย)
‪(ไม่มีสมาชิกตระกูลแซ็คเลอร์ถูกตั้งข้อหา ‪ที่เกี่ยวข้องกับการทําการตลาดของออกซิคอนติน)
‪(หรือการตายจากการใช้ยาเกินขนาด)
‪("เชื่อกันว่า" ตระกูลแซ็คเลอร์ ‪มีสินทรัพย์มากกว่า 11,000 ล้านดอลลาร์)
‪บัดซบเอ๊ย
‪มรดกของฉัน
‪ดอกเตอร์ริชาร์ด ฉันไม่ได้ยินเสียงคุณเข้ามา
‪จะรับอะไรไหมคะ
‪ไม่ ขอบคุณ โรซี่ ผมไม่เป็นไร
‪(แซ็คเลอร์)
‪(อิงจากหนังสือโดย แบร์รี่ ไมเออร์)
‪(อิงจากบทความในนิตยสารเดอะนิวยอร์กเกอร์)
‪(ครอบครัวผู้สร้างอาณาจักรแห่งความเจ็บปวด ‪โดย แพทริก แร็ดเดน คีฟ)
‪คําบรรยายโดย ฐิตา วีระมนทนาศักดิ์