UN DÍA, UN HABITANTE DA TERRA PENSOU...
SE A POBOACIÓN HUMANA FOSE 100 VECES MENOR,
DIMINUIRÍA O SEU VELENO EN IGUAL MEDIDA?
SE SE REDUCISE Á METADE,
CANTOS BOSQUES SOBREVIVIRÍAN?
UN DÍA, UN HABITANTE DA TERRA PENSOU
QUE CÓMPRE PROTEXER TODOS OS SERES VIVOS.
Que dixeches, fillo de puta?
Vai tomar polo cu!
Credes que non son quen de matar alguén?
ÍDELO FACER CHORAR
A puta que me pariu.
Xa veredes.
Que cabróns.
Mimá.
Esperta. Para iso vés? Para durmir?
Ven bailar.
Vai, érguete!
Vaia prosma estás feito.
Ala, pois durme.
Home!
Que? Xa durmiches a mona un pouco?
UNHA HORA ANTES
Que?
Fallou outra vez.
Agarde un momento.
Xefe, volveu fallar.
Estame a pór dos nervios.
Quere bolsa?
Ten tarxeta de puntos? Se non, son 44 990 won.
Señor, ten que ir á carnizaría a que lle pesen a carne.
Señor.
Señor!
Téñenlle que pesar a carne na carnizaría.
Déronma así.
Vaia a que lla pesen, por favor.
Mira, iso non é problema meu. Facédeo vós.
Disto encárganse os da carnizaría.
- Ten que... - Que o fagades vós, hostia!
Que carallo facedes dándolle ordes a un cliente?
Puta merda.
Debería matarvos a todos.
Cago na cona. Vounos matar.
Seguinte.
Vou marchando xa.
Vale. Boa noite, Su-in. Grazas por todo.
A ti.
Até mañá.
Ei, puta.
Que me dicías antes?
Dimo de novo, pendanga do carallo!
Ven aquí, hostia.
Merda! Pécora noxenta!
Escoitádeme, fillos de puta!
Pensabades que non era quen de matar alguén?
Vou matar esa puta.
Voute matar!
Merda.
Pensas que se te agochas non te vou matar?
Xa verás, puta.
A nai que te pariu.
Ola.
Estou no cruce da central de Namcheon.
Creo que houbo un accidente.
Hai unha moto tirada e mais un coche.
Infórmoo mañá a primeira hora.
Si, entendido, señor.
- Ola. - Ola.
Estou até o carallo disto.
Dígollo eu.
É o terceiro delito violento hoxe.
Veñen todos xuntos. E Won-seok?
O inspector Kang xa vén.
Por que sempre chega tarde cando pasa algo?
Quen é o sospeitoso?
Lee Kyung-chun,
43 anos, antecedentes de crimes violentos
e de esquizofrenia.
- Esquizofrenia? - Si.
Tivo un pequeno altercado coa vítima no supermercado.
Xa interrogamos o resto de empregados.
Seguiu a moto da vítima co coche,
chocou contra ela e ameazouna cunha arma.
Vaia tolo. Que máis?
Que máis?
A cousa é que...
Pois...
Seguiu a vítima cunha arma e morreu no acto.
- Desangrouse. - Quen?
O sospeitoso?
Si. Sufriu un corte cun instrumento afiado
desde o peito até a cara.
Pero non chocara coa vítima?
- Que queres dicir? - Non hai nada claro.
Non sabemos se se feriu na colisión
ou se se cortou despois con algo.
Precisaremos autopsia.
Que parvada. Esquecédeo!
- E a vítima? - Si.
Chámase Jeong Su-in e ten 29 anos.
Coñécea?
Coñezo.
Como está?
Está inconsciente.
Pero din que está ben.
Pero bateu cun coche. Como vai estar ben?
Iso tampouco ten sentido.
A vítima ten cicatrices nas costas, coma se a acoitelasen.
Ademais, tiña a roupa cuberta do seu propio sangue,
pero din que as cicatrices non son de hoxe.
Non podes volver aquí nunca máis.
Desculpe, que ocorreu?
Atópase mellor?
Señor Chul-min.
Su-in.
Estás ben?
Que fago aquí?
Lembra algo
do ataque que sufriu hoxe?
Si, foi o home do supermercado.
Ah, ese. Entendo.
Vin por iso. De verdade que estás ben?
Tivemos unha pequena discusión no supermercado.
Supoño que me seguiu.
Bateume co coche e atacoume cun coitelo...
Apuñaloume... co coitelo...
Por sorte, parece que non a feriu.
Como?
Pero se me apuñalou...
Os médicos din que as cicatrices son antigas.
O que? Eu non teño cicatrices.
Que nos pode dicir do agresor?
Estaba ferido no momento do suceso?
Non.
Perseguiume cun coitelo.
Eu sangraba moitísimo.
Non me lembro moi ben...
Dérono atrapado?
Morreu alí.
- Sufriu un corte do peito á cara. - Un momento.
Xa falo eu con ela. Vós agardade fóra.
- Si? - Á orde.
Si, agardade fóra.
Non o entendo.
Ese home apuñaloume cun coitelo
e perseguiume e, de súpeto, morreu?
Cando pasamos por algo traumático,
os nosos recordos poden volverse confusos e alterarse.
Non te forces a recordar máis por agora, si?
Pero...
estou certa de que me apuñalou.
E iso?
Por que estás segura?
Mentres me apuñalaba, pensei:
"Outra vez".
- Outra vez? - Si.
Outra desgraza máis.
Xa estou afeita a esa sensación.
"Outra desgraza máis."
Su-in, non che volverá pasar nada coma isto.
Foi como cando meu pai abusaba de min con dez anos.
Cando me berrou cunha prancha na man
ou me bateu até partirme os ósos.
Daquela, pensaba o mesmo.
"Outra desgraza máis."
En canto me apuñalou,
volveume ese pensamento á cabeza.
Non, non che volverá pasar. Estamos?
Se non me chega a salvar do meu pai,
nin sequera seguiría viva.
Ti chamaches a policía.
Cres que é fácil para unha nena denunciar o seu propio pai á policía?
Non fun eu quen te salvou:
salvácheste ti.
E...
iso é o que seguirás facendo a partir de agora.
Éche así.
Cando o recordes, cóntame o que che pasou hoxe.
Estou moi aliviado de que esteas ben.
Si?
Se precisas algunha cousa ou lembras algo, chámame.
Descansa.
Capitán.
Mimá, sinto chegar tarde.
Non era sen tempo.
Que estabas, na misa?
Non te vexo eu moito de rezar.
Cala, ho.
Vas á igrexa?
Xa podes marchar.
Xa falastes coa vítima?
- Eu tamén quería. - Por hoxe abonda.
Volvede mañá pola maña.
- Si. - Si.
Se resolvemos algún dos casos de hoxe,
temos o ascenso asegurado, non si?
UNS MESES MÁIS TARDE
Boa noite, xefe.
- Señor. - Señor.
Algún movemento novo da banda Mangnani?
Non, nada.
Aínda que lle roubásemos o negocio, non poden facer nada.
- Non son ninguén. - Ben, bo traballo.
- Ola, señor. - Ei.
Está no cuarto oito.
Fillo de puta.
Eh, hai alguén aí?
Collede ese cabrón.
- Ven aquí! - Fillo de puta!
- Quieto! - Para, cabrón!
- Collédeo! - Para aí!
Xa chegamos. Baixen, por favor.
Ten unha mensaxe de voz nova.
Prema un para escoitar as mensaxes. Prema dous para ir á...
Ola, son Jong-do.
Os de Yeongdeungpo están moi cabreados.
Intenta pasar desapercibido.
E, se podes, non uses o móbil.
É máis, desfaite del.
Falaremos cando isto se calme.
Prema un para ir á seguinte mensaxe. Prema dous para repetir a anterior.
Que pasa? Asustáchesme.
Xa te esqueciches do teu irmán pequeno?
Tranquila, non vou quedar moito tempo.
Jin-hee dixo que tiñas un tumor cerebral,
pero eu véxote ben.
Que está, a durmir?
Marchou moi lonxe.
Lonxe, onde?
Eu tampouco o sei.
Que carallo leva posto?
Jin-hee nunca deixa a tenda sen atender.
E disque marchou moi lonxe?
Que non sabe onde?
Ki-seok?
O número ao que chama suspendeuse temporalmente.
IGREXA SAEJIN REUNIÓN DE REAVIVAMENTO
CHUL-MIN
Señor Chul-min.
Ola. Todo ben?
Si, coma sempre. Sigo traballando.
Moi ben, pero tómao con calma. Tes que coidarte.
Podías ir de vacacións.
Dixéronme que estaba ben.
Ademais, non quero ir a ningures.
De verdade?
Vale, pero non te esixas demasiado, si?
Si, entendido.
Grazas, señor Chul-min.
Non tes por que mas dar. Abur.
Mercado de Gyeongjin. Próxima parada...
Abra a porta, por favor.
Podo reservar un cuarto nun hotel.
Prefiro a miña casa.
Xa. Eu tamén, meu amor.
Pero non é que as mulleres prefiren os hoteis?
Non. Eu prefiro ir á miña casa.
- En serio. - Moi ben.
Encántanme as mulleres coma ti, as que van ao gran.
Es algo informal de máis, pero...
Mimá, cariño. Si que vives lonxe.
Isto está que cae.
De verdade vive xente aquí?
Non digo que estea mal, eh? Anoxácheste?
Refírome a que non sabía que aínda había sitios así habitados.
Imaxino que estarán reurbanizando a zona.
Este sitio non che pega moito, non cres, meu amor?
A ver.
Tes un gusto moi particular.
Non digo que sexa raro, eh?
Non estou moi afeito a isto.
Xa?
Podo asearme antes?
Por que está...?
Que raio é isto?
Son familiares teus?
Este humano consumiu alcol de máis.
É o teu pai?
Se o mantés vivo, o alcol metabolizarase.
- Que? - E como evitamos que faga ruído?
Quen sodes?
Vós debedes pensar que son un miñaxoia calquera.
Amputámoslle os brazos?
Non, non llos amputes.
É mellor deixalo inconsciente e atalo.
Un momento.
Mi madriña.
Xa veredes! Vós non sabedes quen son eu.
Non me mates!
Non te me achegues!
Socorro.
Un eliminado!
Disparade ao obxectivo!
Obxectivo 2, eliminado!
Obxectivo 3, eliminado!
Es un de nós?
Capturáronte?
Non o toques.
É meu.
Escapou un cara ao oeste do tellado!
Capitá, está ben?
Merda, quería collelo vivo.
Intentou collelo vivo?
Estaría ben atrapalo vivo.
Fáltannos cans de caza.
Amor, ti estás ben, non?
Como van dentro?
Despexado. Matáronos a todos.
E o imbécil ese que?
Estaba en choque. Levámolo ao hospital.
Ben. Mandastes alguén para vixialo?
Mandamos.
Conque agora colaboran entre eles.
Tiñan unha xuntanza ou que?
Non hai moita cousa.
Isto debe ser das vítimas.
Abride a porta.
Que é iso?
Chamade os forenses.
Que pensa que significa iso?
É o símbolo da despensa.
Como?
Os cabróns teñen unha organización.
Estás certo de que é unha de nós?
Nese caso, debemos levala á nosa organización.
De acordo.
Agora vou.
Moita xente sofre de problemas para durmir.
Se as preocupacións non che deixan durmir,
como a persoa que nos enviou esta mensaxe tan tarde,
proba a beber algo morno. Que pases unha boa noite.
CHUL-MIN
Quen sodes vós?
Por que facedes isto?
Dáseche moi ben facer de humana.
Como? Que queres dicir?
Es unha de nós?
Parece diferente.
Que queredes de min?
Comprobémolo.
Hostia!
Son unha de vós.
Nese caso, únete á nosa organización.
Debemos xuntar forzas para sobrevivirmos.
IGREXA SAEJIN REUNIÓN DE REAVIVAMENTO
Como es unha de nós, sempre serás benvida.
Non verías un canciño?
Merry! Onde andas?
Merry...
Víchelo todo, non si?
Non quería chamar a atención,
pero agora terei que matarte.
Pois mátame xa!
Síntoo.
Por que nos vixiabas?
A miña irmá actuaba de forma rara, así que a seguín.
Dis que a túa irmá é da nosa especie?
Si, iso.
Dáme a carteira.
CARNÉ DE IDENTIDADE SEOL KANG-WOO
Escóitame con atención.
Se non fas o que che digo,
buscareite e matareite.
Entendido?
Jeong Su-in?
O puto monstro tiña razón.
Quen es ti?
Serei breve.
Vés notando unhas ondas cerebrais desagradábeis en certas persoas?
Evita esa xente, si? Son todos monstros.
Esa era a mensaxe.
De que falas?
Seica case te mata un tolo,
que te apuñalou.
Cando ocorreu, entrouche... Non sei nin como chamarlle.
Entrouche a larva dun monstro no corpo, Jeong Su-in.
Normalmente, come todo o cerebro.
Ti estabas tan mal
que, ao curarte, non puido paparche o cerebro.
Tiñas que mutar en...
Non sei nin que carallo digo!
Resumindo, o conto é
que es unha mutante, vale?
Sóache Dr. Jekyll e Mr. Hyde? Si?
- Quen che dixo iso? - Ti, Mr. Hyde.
Mr. Hyde, estás aí, non si? Xa llo contei todo, de acordo?
Agora marcho.
Dáme iso.
DE VERDADE HAI ALGUÉN MÁIS NO MEU CORPO...?
Todo o que che dixo é verdade.
Créeo todo.
Explicareiche a nosa situación en detalle.
Escribe todas as dúbidas que teñas.
QUEN ES? QUE ES EXACTAMENTE?
COMISARÍA DE NAMIL
Que é todo isto?
Estenda os brazos e vaia xirando.
Pode pasar.
- Ei, capitán. Bo día. - Ola.
E isto? Vén alguén importante, ou que?
- Estenda os brazos... - Pois...
Disque veu un corpo especial de Seúl.
Bastante especiais, si.
Que? Que clase de corpo especial?
Un moi, moi especial.
Seica no lo van explicar nunha reunión.
Pare.
Estenda os brazos e vaia xirando.
Pode pasar.
Todo correcto?
Si, pode pasar.
Bo día.
Oe, que é todo isto?
Odio empezar o día rodeado de armas.
REUNIÓN DA UNIDADE ESPECIAL DE INVESTIGACIÓN
Cando prepararon todo isto?
Ladróns de corpos?
Ostras, pero que é todo iso?
Si que prepararon cousas.
Mimá!
RESPOSTA DE EMERXENCIA AO PARASITO
Doulles a benvida a todos.
Xefe, moitas grazas por estar hoxe aquí.
Veña, deámoslle todos un aplauso ao xefe.
Empezarei presentándome.
Eu son Choi Jun-kyung, capitá
da unidade especial antiparasito, o Equipo Gris.
Debeu ser molesto
que os rexistrasen esta mañá.
En fin, antes de nada, explicareilles o que ocorreu.
Esta mañá, fixemos radiografías dos seus corpos.
Entre vostedes,
atopamos...
cero parasitos! Aplausos!
Que é isto, un concurso para nenos?
Temos que facer isto todos os días?
Claro que non.
O rexistro só era hoxe.
Isto débese a que os parasitos apareceron todos á vez
e parece que xa se sincronizaron cos hóspedes humanos.
O rexistro de hoxe confirma
que ningún de vostedes é un deles.
Se cadra, estráñalles que fale de parasitos.
Deixen que llelo explique.
Imaxino que lembran
o caso dos homicidios sen motivo aparente do festival de EDM, non?
A verdade detrás deste suceso que todos coñecen...
é esta.
O monstro que ven aquí tallando xente sen compaixón
é un parasito.
Pode que se pregunten onde anda agora o noso amiguiño.
Pois...
velaquí está!
Para evitar que se estenda o caos,
formamos un equipo para restrinxir o acceso dos medios de comunicación
e levar un control estrito de toda a información sobre o parasito.
Hai uns meses,
empezaron a aparecer larvas deste parasito por toda Corea,
así como no resto do mundo.
Aínda descoñecemos a orixe destas larvas.
Unha vez que penetran no corpo humano
polas orellas, o nariz ou a boca, toman o control do cerebro.
Consomen o cerebro.
Cando os parasitos completan a súa mutación,
seguen os seus instintos e intentan comer humanos.
Velaquí un trazo importante:
poden transformar a cabeza a vontade.
Estes parasitos poden cambiar de rixidez e forma
e tornar as cabezas en follas afiadas, por exemplo.
As súas células
son organismos capaces de procesar ideas.
Estas temíbeis criaturas
infiltráronse na sociedade humana e estannos atacando.
Ao principio, era unha larva.
Seguín o instinto de tomar un cerebro
e cheguei até ti.
Tentei comerche o cerebro e parasitarche o corpo,
pero decateime de que estabas ferida de gravidade.
Tentei sincronizarme con todo o corpo
para curar as feridas primeiro.
Como resultado, logrei salvar o teu corpo,
pero non din controlado por completo o teu cerebro.
Despois,
o parasito
toma o control do cerebro.
Os parasitos tamén absorben por completo a consciencia dos humanos,
polo que deixan de ser as persoas que eran antes.
Absorbéronlles o cerebro.
O único que queda é o corpo,
que se converte apenas nunha fonte de alimento para os parasitos.
Como non logrei controlar o cerebro,
só tomo o control cando estás en perigo
para protexer o noso corpo.
Segundo os meus experimentos,
só podo facerme coa túa consciencia durante uns 15 minutos ao día.
Por iso, procuro usar o mínimo tempo posíbel
para protexer este corpo e sobrevivir.
Desculpe.
Que podemos facer para matar os parasitos?
Pois verá: os parasitos murchan e morren
sen un hóspede humano.
Polo tanto, para atacar o parasito,
precisamos destruír o corpo humano.
Hai que acabar cos corpos en que habitan.
Deben causar unha hemorraxia masiva
ou destruír o corazón dunha soa vez.
Por iso, no canto dun fusil cun punto de impacto reducido
ou un coitelo...
este tipo de escopetas
resultan máis efectivas
á hora de destruír o corazón dun só tiro.
A radiografías son a única forma de identificar os parasitos?
Estes parasitos están mesturándose con nós, finxindo ser humanos.
Porén, non podemos ir sempre cunha máquina de raios X ás costas, non?
Pero podemos quitarlles un pelo.
Os parasitos están feitos dunha soa masa celular.
Sobreviven un tempo cortados en anacos,
pero, canto máis pequenos son os anacos,
menos intelixentes son
e xa non dan recuperado a súa forma.
Se son tan pequenos coma un pelo, murchan e desfanse.
Por iso, se sospeitan de alguén,
arrínquenlle un pelo.
Pasemos á seguinte parte.
Por sorte ou por desgraza, no noso país
os parasitos apareceron nun festival
e causaron un masacre, como viron antes.
O gran número de probas que deixaron
revelou a súa existencia.
En consecuencia, formamos un corpo antiparasitos
moito antes que ningún outro país.
As nosas investigacións saíron máis rápido.
E quen o fixo posíbel?
Pois o meu marido.
- Como? O marido? - Meu Deus.
Ou, para ser máis precisos, o parasito que se apoderou do seu cerebro.
Non se asusten.
Este casco ten instalado un dispositivo especial.
O dispositivo pulveriza
unha substancia que os parasitos odian.
Se prememos o botón deste mando a distancia...
pulverízase a substancia
e o parasito queda inmobilizado.
Ademais, dentro do casco hai un sensor.
Se intenta transformar a cabeza e fuxir,
o sensor libera a substancia automaticamente
e cáusalle unha dor insoportábel.
Desculpe.
Por que manteñen esa cousa con vida?
Unha das cousas que descubrimos dos parasitos é
que usan ondas cerebrais para detectar outros parasitos nas proximidades.
Estamos usando este
como radar para atopar outros coma el.
A este parasito chamámoslle o Can de Caza.
As persoas que che causan unha sensación estraña son coma nós.
Elas tamén senten que es unha delas.
Porén, se descobren que es unha mutante, pode que intenten eliminarte.
Por iso, non debes achegarte a elas
se queres sobrevivir.
Isto é unha advertencia.
Como é vital que nos coñezamos ben,
deixeiche un vídeo meu no móbil.
O noso Can de Caza informounos
de que a maior concentración de parasitos atópase en Namil-gun,
onde se atopa a comisaría de Namil.
Quedaremos uns días por aquí para atrapar os parasitos.
Se se produciron asasinatos sen resolver ou casos sospeitosos ultimamente,
infórmennos.
É posíbel que estean relacionados cos parasitos.
Entendido?
Unha cousa:
non é pouco ético atormentar un humano desa maneira?
Como di?
Se pensa iso,
mesmo por un momento...
acabará así.
Esta cousa xa non é o meu marido.
É só un monstro, un becho, un virus que debemos exterminar!
Cando se volven parasitos,
xa non se poden considerar humanos!
Entendido?
Si?
Subtítulos: Noelia Bernárdez Alonso