To edycja limitowana.
Jest stary.
Dam panu półtora miliona wonów.
- Półtora miliona? - Tak.
Rety.
Dobra, zgoda.
To milion wonów.
A to pół miliona.
To miasto bardzo się zmieniło.
Słucham?
Mówię, że się tu pozmieniało.
Kto teraz nosi takie zegarki?
To podróbka.
Co?
Numer nie działa. Można go aktywować?
Oczywiście.
Chwila. Jest zaległość.
Poproszę 80 000 wonów.
Proszę.
- Niech pan szybko go aktywuje. - Dobrze.
Są do wyrzucenia?
Wszystkie są na sprzedaż. Po co miałbym...
Trzeba tylko wymienić pasek.
- Co się gapisz? - Słucham?
Nie wolno tu palić?
Nie, ale niech pan pali.
Ile za niego z nowym paskiem?
Mogę go sprzedać za 350 000 wonów.
- Sami tu oszuści. - Słucham?
- Zapłacę 200 000. - Nie ma mowy.
Sama wymiana paska kosztuje 160 000.
- Nie. - Dobra.
Pójdę po telefon. Przygotuj go.
Dobrze. Ale proszę wrócić.
- Gotowy? - Tak.
Proszę.
KI-SEOK KOLEGA KANG-WOO
Wybrany numer...
Przepraszam.
Od rana szukają tu pana jacyś ludzie.
Wypytują i pokazują pana zdjęcie.
Dzięki. Napiwek.
- Dziękuję. - Proszę.
Motocykl gotowy?
Nawet nie zacząłeś.
- Już pan jest? - Napraw go. Spieszę się.
Zaraz dostarczą mi części.
Kurwa. Sprzedałeś mnie?
Przepraszam.
Seol Kang-woo!
Nie niszcz tego!
Chodź tu, draniu!
Hej! Do auta!
Z drogi!
Rozejść się!
- Tam jest! - Brać go!
Brać go!
- Chodź tu. - Ty dupku!
Nie dajcie mu uciec!
Brać go!
Złapcie go!
Szybko!
Ty draniu!
Kurwa.
Otwieraj!
- Skurwysynie! - Idźcie naokoło.
Hej!
Chcesz coś powiedzieć?
Rozwoziłem w tym mieście żarcie, idioci.
Boże.
- Halo. - Kyu-min, to ja.
Gdzie jesteś? Nic ci nie jest?
- Czemu ci z Yeongdeungpo już działają? - Gdzie jesteś? Coś się stało?
Podjechali dwoma vanami, żeby mnie złapać.
Jezu. Serio?
Nie mogę tu zostać.
Wyjadę stąd. Wyślij mi kasę.
Sama kasa ci nie wystarczy.
Przyda ci się auto. Przyjadę do ciebie.
Dobra. Dzięki.
Jak Jong-do?
Martwi się o ciebie, bo kazał ci zrobić coś głupiego.
O nas się nie martw.
Powiedz, gdzie jesteś. Zaraz przyjadę.
Teraz nie mam czasu. Bądź wieczorem.
Muszę coś zrobić.
Przecież te zbiry cię szukają.
Mam coś ważniejszego, dupku.
- Nie wyzywaj mnie. - Bądź o 21.
- Dobra. - Wyślę ci adres.
Dobra. Uważaj na siebie.
Będę. Zapisz mój numer.
Dobra. Do zobaczenia.
Gdzie jesteś, siostrzyczko?
KOŚCIÓŁ SAEJIN
PARASYTE: THE GREY
Dobra robota.
- Jestem z trzeciego. - Proszę.
Idę.
Dobry wieczór.
Dziękuję, detektywie. Wezmę je.
Nie trzeba.
Jest kapitan Choi?
Jest w środku.
Dobrze.
Pani kapitan. Dziękuję za ciężką pracę.
Proszę.
To akta spraw, o które pani prosiła.
Dziękuję, detektywie.
Jestem sierżant Kang Won-seok.
Dziękuję, sierżancie.
Mogliśmy sami je sprawdzić.
My to zrobimy,
bo widzieliśmy sprawy związane z pasożytami.
To prawda.
Chce mi pan o czymś powiedzieć?
No tak.
Prawdę mówiąc...
PROF. CHOI JUN-KYUNG PROFILOWANIE KRYMINALNE
Jestem pani fanem.
Jest pani najlepsza w Korei
i ma tytuł profesora.
Mogę prosić o autograf?
- Jasne. - Dziękuję.
Bardzo dziękuję.
Jest pani super.
Jako profesor mogłaby pani żyć wygodnie,
ale woli pani pracować.
Podziwiam.
To nic takiego.
Chcę zrobić coś pożytecznego dla ludzkości.
Coś pożytecznego dla ludzkości.
Swoją drogą, jak można dostać się do Jednostki Grey?
Słucham?
Też chcę zrobić coś pożytecznego dla ludzkości.
Niech pomyślę.
Jeśli pomoże nam pan w szukaniu pasożytów,
to porozmawiam z szefostwem.
Naprawdę? Dziękuję.
Jeśli czegoś pani potrzebuje, czegokolwiek, proszę dać mi znać.
To moja wizytówka.
- Dla pani. - Dziękuję.
- To ja już pójdę. - Dobrze.
Dla ludzkości. Do boju, Jednostko Grey!
Do widzenia.
PRÓBA ZABÓJSTWA PRACOWNICY SUPERMARKETU
Poproszę 5500 wonów.
To zakup firmowy, więc poproszę fakturę.
Pan Chul-min!
Kiedy masz przerwę?
Za 15 minut.
Poczekam z tyłu.
- Wypijemy kawę. - Dobrze.
Jest nieprzytomna. Ale nic jej nie jest.
Jej ubrania też były całe w jej krwi.
Śledził mnie,
ale nagle umarł?
- Panie Chul-minie. - Hej.
Co pan tu robi?
Jak to co? Przyszedłem cię zobaczyć.
Naprawdę?
Przestraszył mnie pan.
Dlaczego?
Byłem w okolicy i wpadłem.
Poczekaj.
Nie ruszaj się.
Masz tu siwy włos.
Nie mam siwych włosów.
Nie jest siwy.
Wydawało mi się.
Jak życie?
Co?
Wszystko dobrze. Codziennie to samo.
No to dobrze.
Gdyby coś się działo, to dzwoń.
Dobrze się czujesz?
To dobrze.
Znasz go?
Nie, tylko patrzę.
A co u żony i syna?
Nadal są na Filipinach.
Syn pilnie się uczy.
Dasz wiarę, że są tam już trzy lata?
Nudzę się, więc dzwoń, jeśli masz ochotę na coś pysznego,
a nie tylko wtedy, gdy coś się dzieje.
Dzwoń, gdy dzieje się coś fajnego.
Dziękuję panu.
Znowu zaczynasz. To znak, że na mnie pora.
Idę.
Nie o to mi chodziło.
Właśnie.
Proszę.
Co to?
Prezent na poprawę humoru.
Oszczędzaj się.
Do widzenia.
KOŚCIÓŁ SAEJIN
Pastor chce z tobą porozmawiać.
Wejdź do auta.
Nie chcę robić sceny,
gdy jest tu tylu ludzi.
Wsiadaj.
Co kombinujecie, potwory?
Szukamy utalentowanych członków z naszego gatunku.
Po przejęciu ludzkich mózgów
doskonalimy nasze talenty, żeby przetrwać.
Pastor wie ode mnie, że dobrze naśladujesz człowieka.
Chce z tobą rozmawiać.
Dlatego cię zabraliśmy.
KOŚCIÓŁ SAEJIN
To ta mutantka.
Cholera, miała się do nich nie zbliżać.
Nie posłuchała.
A to co?
KYU-MIN: JESTEM NA STACJI, A TY?
ZARAZ BĘDĘ
Wszyscy już są, więc zaczynajmy.
To jeden z naszego gatunku, który przyszedł tu pięć dni temu.
Policja stworzyła organizację, która szuka naszego gatunku.
Jeden z nas został pojmany żywcem
przez tę organizację.
Torturują go i wykorzystują do tego, żeby nas wytropić.
To tylko kwestia czasu, aż ta policjantka nas znajdzie.
Musimy obmyślić nowy plan.
Nasz gatunek
zostanie zgładzony przez tę policjantkę.
Przybyliśmy na Ziemię w jednym celu.
Żeby przejąć ludzkie mózgi.
Żeby przejąć ludzkie mózgi i zjeść ludzi.
Urodziliśmy się
z takim instynktem.
Niestety jeden z nas wypełniał to powołanie podczas festiwalu,
ale został zastrzelony.
Jego oblicze ujrzało wielu ludzi.
Przez to
ludzie szybko się o nas dowiedzieli.
Nawet gdy my kwestionowaliśmy nasze istnienie,
ludzie badali nas,
ścigali nas
i wykorzystywali nas, żeby nas zabić.
Poinformowano mnie, że przyjechali do naszego miasta.
Możemy myśleć, że ludzie są od nas słabsi.
Niestety musimy pasożytować na ich ciałach, żeby żyć.
Ale myślę,
że powstaliśmy przez ludzi.
A to dlatego,
że są do nas bardzo podobni.
Też są pasożytami.
Pasożytują na ogromniej istocie zwanej organizacją.
Pasożytują na tej niematerialnej jednostce
i poświęcają się dla niej.
Robią rzeczy, których nie rozumiemy, które nie mają wpływu na ich istnienie,
z lojalności wobec tej organizacji.
Dlatego ludzie są od nas potężniejsi.
Nie możemy się rozmnażać.
Więc żeby przetrwać,
jak ludzie musimy stworzyć organizację.
I dla dobra tej organizacji
musimy połączyć nasze talenty.
To jedyny sposób,
żeby ludzie nas nie wymordowali
i żebyśmy mogli żyć.
Giń!
Jest tutaj człowiek.
Użyjcie swoich talentów, żeby go zabić.
Zaczynajmy.
Już wystarczy. Też jesteśmy zmęczeni.
Zawróćcie! Umrzemy, jeśli tu zostaniemy!
Co ty gadasz? Odbiło ci?
- Trzymaj go. - Puść mnie!
- Co jest? - Puść!
Puść mnie!
To potwory.
Posłuchajcie.
Wracajcie do domu. Nie wtrącajcie się.
Jesteście intruzami?
Co ona wygaduje?
Spadajcie stąd!
Nie mamy wyjścia. Musimy ich zabić.
Hej, staruszku.
Życie ci niemiłe?
Cholera!
Co to było?
Co jest?
Co to?
Cholera!
Co? Ty jesteś tym intruzem?
Gdzie jest stacja benzynowa?
Nie tam. Chodź tędy.
Jeden uciekł.
Zajmę się nim. Zabierzcie ich do spiżarni.
STACJA BENZYNOWA W NAMCHEONIE
Abonent czasowo niedostępny. Proszę spróbować później.
Cholera. Dlaczego nie odbierają?
- Kang-woo! - Kyu-min!
Daj kluczyki!
- Do auta? - Tak!
Ale...
Co się dzieje?
Nie wiem. Później pogadamy.
Kim ona jest? O co tu chodzi?
Coś się stało? To ci z Yeongdeungpo?
Wezwijmy policję.
Oszalałeś? Policję? Odbiło ci?
Nie! Co robisz?
Żadnej policji, jasne? Nie dzwoń.
- Gdzie goście z Yeongdeungpo? - Nie żyją! Cholera!
Jak mnie znaleźli?
Jakby ktoś dał im cynk.
- Giń! - Draniu.
Giń, kurwa!
Skurwysynie!
Śledzi nas!
Wróciłeś. Zrób coś!
Zrób coś!
Ja pierdolę.
Kyu-min.
Kyu-min, obudź się!
Hej.
Wstaniesz?
Musimy wysiąść.
Dałeś się oszukać tym z Yeongdeungpo.
- Wyjdziesz stąd? - To nie tak.
To nie goście z Yeongdeungpo.
Jong-do, nasz szef, kazał mi cię zabić.
Hej.
Co ty pieprzysz?
Sprzedał cię, żeby pogodzić się z gangiem z Yeongdeungpo.
Musisz być czujny.
Cholera. Dlaczego wszyscy chcą mnie wydymać?
Puść!
Nie jesteś jednym z nas?
Czym jesteś?
Mieszanką? Półczłowiekiem?
Jesteś dla nas zagrożeniem.
Powiem o tobie pastorowi.
Podczas trudnych manewrów jak latanie
twoja zdolność do walki spada do zera.
Już dla ciebie za późno.
Jesteś zagrożeniem dla naszego gatunku.
A do tego
jesteś...
złem.
Puść!
Puść mnie!
Puszczaj, draniu! Puść!
Nie umrę. Będę żył, skurwysynie!
Co robisz?
Też chcesz umrzeć?
Złap mnie za rękę!
Też umrzesz. Nie mogę!
Szybko, złap mnie!
Moja żywicielka zagraża mojemu istnieniu.
PRÓBA ZABÓJSTWA PRACOWNICY SUPERMARKETU
„Żeby zabić pracownicę supermarketu,
Lee Kyung-chun, 43 lata, karany za przestępstwa”...
„Został zabity przy pomocy nieznanej broni”.
„Nie zabił ofiary”.
OFIARA JEONG SU-IN
Ona jest pasożytem.
Jeong Su-in.
Napisy: Kamila Krupiński