Kupujesz tak dużo jedzenia.
Zjemy to wszystko?
Spokojnie. Będzie, więc zjemy.
O nie!
Paragon.
Będziemy musieli zapłacić za parking.
Niewiele. Jedźmy już.
Poczekaj tutaj.
Odpal auto. Zaraz wracam.
Jun-kyung!
Na wszystkim chce oszczędzać.
Czasami jej nie rozumiem.
Co to?
Uciekajcie!
Uciekajcie stąd! Kogoś tam zabito!
Skarbie!
Boże. Co ty wyprawiasz?
Mamusiu!
Gdzie jesteś?
Mamusiu!
Gdzie jesteś?
Su-jin.
- Bardzo dziękuję. - Mamusiu.
- Dziękuję. - Boję się.
PARASYTE: THE GREY
Nie dostałem szczoteczki.
Tysiąc wonów.
W tym mieście mają fioła na punkcie kasy.
Użyję jej i ją oddam.
Kim jesteś?
Nigdy nie wiem. Jesteś nim?
Na bank nie.
Usiądź. Musimy pogadać.
Powiem ci coś ważnego.
Panie Hyde, też słuchasz?
Uznam, że tak.
Jedyne, co możemy zrobić, to zgłosić te potwory na policję.
- Na policję? - Tak.
Powiemy o trupach w kościele Saejin.
Zrobimy to anonimowo, żeby nic nam nie groziło.
Znam policjanta.
Można mu ufać?
Zajmował się moją sprawą, gdy doniosłam na policję na swojego ojca.
Doniosłaś na ojca?
Bo mnie bił.
Teraz ten policjant się o mnie troszczy.
Boże.
Życie cię nie oszczędza.
Zgłosimy potwory.
Zadzwonimy tam?
Zgadzasz się? Hej, Hyde.
Panie Hyde, zgoda?
Hyde brzmi groźnie. Wymyślmy inne imię.
A Heidi? Brzmi łagodniej.
Zbyt dziecinnie? Tak?
Pani Heidi,
wiem, że te potwory to twoja rodzina,
ale muszę je zgłosić.
Dla dobra mojej starszej siostry
i młodszej, Jin-hee.
Nigdy im nie wybaczę tego, że zabiły moją młodszą siostrę.
Przepraszam.
Nie.
To nie twoja wina. Chodźmy.
Zadzwońmy na policję. Wstawaj.
Masz monety?
- Min-su. - Słucham?
Co do tego... Chwila.
Halo.
- Kapitan Kim Chul-min? - Wyślij to.
- Kto mówi? - To nieważne.
Chcę zgłosić coś ważnego.
Skąd ma pan mój numer?
To nieważne. Chcę pozostać anonimowy.
W Namcheonie jest kościół Saejin.
Kościół Saejin. Jest w górach.
Jest tam pełno potworów.
- Prawdziwych potworów. - Słucham?
Wyglądają jak ludzie,
ale ich twarz nagle się otwiera
i wyskakują z niej szalone macki.
Używają ich do zabijania ludzi.
Jest tam wiele trupów.
Proszę to sprawdzić.
Kim pan...
Nigdy bym nie pomyślał, że zgłoszę coś na policję.
Skąd będziemy wiedzieć, że to sprawdzili?
Zadzwonimy do niego.
Teraz się razem ukrywajmy.
Co?
Was jest dwoje, a ja jestem sam.
Heidi cię ochroni. Mnie też powinna.
Muszę iść do pracy.
Gdzie pracujesz?
W supermarkecie.
Halo.
Jestem kuzynem Su-in.
Długo jej nie widziałem. Przyniosłem jej jedzenie.
Kaszle i ma wysoką gorączkę.
Tak. Niestety nie przyjdzie dziś do pracy.
Bardzo dziękuję za zrozumienie.
Tak, zaopiekuję się nią.
Przyjdę podziękować, gdy wyzdrowieje.
Dziękuję.
Dobry z ciebie kłamca.
Byłem w szkole w kółku teatralnym.
Chodziłem do męskiego liceum, więc grałem Julię.
KOŚCIÓŁ SAEJIN
Kościół Saejin.
Takie miejsce w górach?
Naprawdę musimy to sprawdzić?
Tak, skoro to zgłoszono.
Poza tym...
mówił coś o potworach.
To te pasożyty.
Szczegółowo je opisał.
Poważnie?
Będziemy mieć urwanie głowy, jeśli naprawdę tam są.
Poinformujemy Jednostkę Grey?
Ciszej.
Nie wiemy, kto to zgłosił.
Porozmawiam z nimi.
Czekaj.
A jeśli naprawdę tam są?
Dobra, ja im powiem.
Ani słowa.
Kapitanie Kim.
Dzień dobry.
Chciałam z panem porozmawiać.
Naprawdę? O czym?
Zna pan Jeong Su-in?
Prowadził pan dwie jej sprawy.
Jedną, gdy była mała, a drugą teraz.
PRÓBA ZABÓJSTWA
Tak.
Pracuje w supermarkecie.
Była zamieszana w kłótnię z klientem.
Widziałem się z nią wczoraj.
Ciężko pracuje w supermarkecie.
Sprawdziłem jej włosy.
Są w porządku.
Jesteście sobie bliscy.
Co tu pana sprowadza?
Właśnie.
Dostaliśmy informację o kościele Saejin.
Ktoś zadzwonił i powiedział, że są tam potwory.
Chyba myśli pan, że to prawda.
Nie wiem, ale szczegółowo je opisał.
- Pani kapitan. - Więc...
Ma pan rację.
- Zbierz zespół. - Dobrze.
Dziękuję za informację.
Słucham?
Nie wiemy, kto to zgłosił.
Cholera.
Zbierz chłopaków.
- Szybko! - Dobrze!
Piątka, jasne?
Zadzwonimy na miejscu.
Ale się porobiło.
Cholera. Jedziemy.
Co jest w mniejszym budynku?
To chyba chłodnia.
- Ją też przeszukajcie. - Dobrze.
Trochę tu cicho.
Czyli co?
Nie ma ich tutaj?
Ani jednego?
Wiesz, co robić, gdy coś wyczujesz.
Wciśnij przycisk.
Co on trzyma w dłoni?
To urządzenie wysyła nam sygnał,
gdy wyczuje w pobliżu pasożyta.
Żadnego nie wyczuł. Czyli ich tu nie ma, prawda?
- Albo kłamie. - Słucham?
- Jesteśmy gotowi. - Wchodźcie.
Zdejmij folię.
Są tu liczne części ciała.
To też ich spiżarnia.
Prawa czysta.
Lewa czysta. Czysto.
Nic tu nie ma.
Sprawdzę z drugiej strony.
Co one tu robiły, do cholery?
Proszę.
Co to?
Znalazł pan coś?
Ja...
Nie, nic.
Nic tu nie ma.
A tam?
Niech pan zobaczy. Straszny bałagan.
Większość ciał odkrytych na miejscu była okaleczona i pocięta,
więc trochę zejdzie z ustaleniem liczby ofiar i ich identyfikacją.
Do tej pory potwierdziliśmy 500 części.
Analiza DNA i identyfikacja ofiar
jest czasochłonna, więc pracuje nad tym kilka zespołów śledczych.
Kto prowadzi ten kościół?
Kwon Hyuk-ju, 42 lata.
Jest pastorem. Założył ten kościół 15 lat temu.
Gdzie jest teraz?
Parę tygodni temu teściowie zgłosili jego zaginięcie.
On i jego żona są zaginieni.
Albo są pasożytami,
albo jedno zjadło drugie.
W kościele znaleziono coś jeszcze?
Znajdowało się tam wiele pasożytów,
ale przeniosły się w inne miejsce. Zabrały najpotrzebniejsze rzeczy.
Co pan o tym myśli, kapitanie Kim?
O czym?
Czy ktoś od pana coś znalazł?
Też nie znaleźliśmy nic wartego uwagi.
Nigdy czegoś takiego nie widzieliśmy.
Nic nie mamy.
To najpierw znajdźmy tego cholernego pastora.
Sprawdźmy jego ostatnie miejsce pobytu.
Zajmie się tym policja z Namil.
Ja to zrobię.
Dobrze. My rozpoczniemy dokładniejsze śledztwo.
Zaczniemy od kościoła. Do roboty.
No dobra.
Pojechać z tobą?
Nie trzeba, ja jestem od czarnej roboty.
Cześć, córciu.
Dostałam dobrą ocenę z angielskiego.
Naprawdę?
Kto jeszcze ją dostał? Tylko ty?
Tak!
Brawo, świetnie się spisałaś. Jestem z ciebie dumny.
Kupię po drodze coś pysznego.
- Dobrze. Wracaj szybko. - Do zobaczenia, skarbie.
Całe szczęście, że nic wam nie jest.
Rety.
Ta nowa kaplica wygląda gustownie.
Niezła jak na znalezioną tak szybko.
Cholera.
Przeszkadzam w posiłku.
Dzięki tobie udało nam się uciec.
To była drobnostka.
Mało brakowało.
Całe szczęście, że się wam udało.
A kto na nas doniósł?
Nie wiem.
To anonimowe zgłoszenie z budki telefonicznej.
Wiem, że to facet.
Co się tu dzieje?
To brat mojej żywicielki.
- Złapmy go. - A ten, który go ścigał?
Nie żyje.
Jego rany sugerują, że zrobił to jeden z nas.
Jak można zabić jednego ze swoich? Cholera.
Nawet razem jesteście za słabe.
I tak się zdradzacie?
Nie na to się pisałem.
„Zdrada”?
Nie o to mi chodziło.
To zabrzmiało dziwnie.
Czy to...
nazywacie „zabawnym”?
Tak, to odpowiednia mina.
Jest tu bezpiecznie?
Dopóki Pies Myśliwski żyje, nigdzie nie jest bezpiecznie.
Musimy go zabić.
Dlaczego to takie skomplikowane?
Co to?
Przyda ci się.
Wykułyśmy ostrze, żeby przypominało nasze macki.
My nie zbliżymy się do niego, żeby go zabić,
bo nas wyczuje.
Musi go zabić człowiek, czyli ty.
Jestem w Dongyeongu wybranym do renowacji...
Ludzie wyjeżdżają i korzystają z ładnej pogody...
Odsłonięcie pomnika w Namcheonie...
Cholera. Dlaczego o tym nie mówią?
Może zajęli się tym dyskretnie.
Burmistrz Namcheonu będzie obecny...
PAN CHUL-MIN
Kto to?
Ten detektyw? Odbierz.
Potrzebujemy informacji.
Dzień dobry.
- Su-in. - Tak?
Słuchaj...
Możemy się spotkać?
Muszę z tobą porozmawiać.
Zaraz do pana oddzwonię.
Dobrze.
Nie zapytałaś?
Będzie wiedział, że to my donieśliśmy.
No tak. A co powiedział?
Chce się spotkać i pogadać.
Nie widziałaś, jak mnie zdradzono?
Może już o wszystkim wie.
Ale to jedyna osoba, której mogę ufać.
- Spotkanie z nim to jedyna opcja. - Dobra.
Napisz, że chcesz się spotkać na odludziu.
Ja nikomu nie ufam.
Niech za 30 minut będzie w lunaparku.
Wyślij.
LUNAPARK W CHANGSEONGU ZA 30 MINUT
To boli.
- Ruszaj się. - Puśćcie mnie.
Cholera, pójdę później.
- Puść! - Chodź z nami.
- Przecież idę. - Milcz!
To jakieś żarty!
Poproś wydział ruchu o pomoc
w namierzeniu auta kapitana Kima.
Halo.
Jestem w terenie.
Mamy jechać teraz?
Żaden problem, dołączę. Wyślijcie mi adres.
Dobrze.
LUNAPARK W CHANGSEONGU
Nie wiedziałam o tym miejscu.
Nie?
Ja i moje siostry przeskakiwaliśmy ogrodzenie i się tu bawiliśmy.
Widzisz to?
Podobno ktoś stamtąd spadł i zamknięto lunapark.
Ale to była plotka. Nikt nie umarł.
Mówiłaś coś o swoim ojcu.
A co z mamą? Co robi?
Żyje szczęśliwie z innym facetem i dzieckiem.
Znam ten schemat.
Fajnie, że jest szczęśliwa, nie?
Ty i ja jesteśmy sierotami.
Pomagajmy sobie.
Sierotami? Jesteśmy dorośli.
Poza tym ludzie i tak są sami.
Su-in.
Czekaj.
Kim jesteś?
Mieszkaliśmy razem w sierocińcu. Jestem jej opiekunem.
Tak? To poczekaj.
Su-in, możemy porozmawiać?
Coś się stało?
Pokaż mi breloczek, który ci dałem.
Przepraszam, zgubiłam go.
Gdzie go pan znalazł?
Byłaś w kościele Saejin.
Co się tam stało?
Spokojnie. Możesz mi powiedzieć.
Su-in.
Jesteś w niebezpieczeństwie?
To nie tak...
Na pewno?
Gdzie jesteście?
Dziesięć minut?
Wejdę pierwsza. Znajdźcie mnie.
To one. Musimy uciekać.
Pan też musi.
Spójrz na mnie.
Jesteś Su-in?
- Później wyjaśnię. - Su-in!
- Musimy iść. - Powiedz.
Gnojku.
- Proszę pana! - Kim jesteś?
- Coś ty za jeden? - Proszę!
To nie tak.
- Byłeś w kościele? - Co?
To ty do mnie zadzwoniłeś, tak?
Kim jesteś?
Co widziałeś w kościele? Mów!
Mów!
Proszę pana!
Chodź. Uciekajmy.
Tędy.
Kucnij.
Cholera.
- Zlokalizuj ją. - Dobrze.
Idźcie przodem!
Przywołaj swojego przyjaciela.
- Niedługo wszystkich nas złapią. - Wystraszyłeś mnie. Jezu.
Zajmę się kobietą.
- Ty uciekaj. - A ty?
Zajmę się nią i cię znajdę.
Dobra. Ukradnę auto i zatrąbię trzy razy.
Wtedy wyjdź.
Zrób to szybko. Długo nie wytrzymam.
Cholera!
Kapitan Choi jest tam!
Alfa, do środka! Beta, zabezpieczcie teren!
Pomóżcie tym w środku.
Czysto.
Nie widzę celu. Idziemy.
Cholera.
Widzę cel.
Stój. Ostrzegamy cię. Odsuń się.
Nic pani nie jest?
Cholera.
Kolejny pasożyt.
Wy dwaj, ze mną.
Złapcie ją żywą. Zabijcie, jeśli musicie.
Dobrze.
Hej.
Dlaczego zdradziłeś swój gatunek?
Su-in.
- Kapitanie, nie możesz. - Z drogi.
- Odejdź! - Kapitanie!
To niebezpieczne!
Kapitanie.
Su-in.
Proszę się odsunąć. Może zmienić się w pasożyta!
Wezwijcie karetkę.
Wezwijcie ją i odłóżcie broń!
Kazano nam ją zabić. Proszę się odsunąć!
To jakieś nieporozumienie.
Ta dziewczyna jest człowiekiem.
Wezwijcie karetkę! No już!
To pasożyt, a nie człowiek!
Proszę się odsunąć!
Cholera.
No trudno. Zrobiłem, co mogłem.
Odłóżcie broń.
Odłóżcie ją!
Kapitanie, ostrzegam ostatni raz.
Będziemy musieli strzelać!
Zapewniam was, że nie jest pasożytem. Proszę.
Co wy robicie, do cholery?
Zostawcie ją!
Co robicie, do cholery?
Puśćcie mnie!
Puśćcie mnie, dranie!
Napisy: Kamila Krupiński