Sabemos que a organización que persegue o Equipo Gris
estivo usando a Igrexa Saejin como base todo este tempo.
Rexistramos a zona da que nos informaron, pero parece que fuxiron todos.
Porén, cremos que os líderes seguen en Namil-gun.
Quen deu o aviso?
Jeong Su-in, 29 anos.
É caixeira nun supermercado.
É?
Era caixeira!
Jeong Su-in xa non é humana.
É un parasito.
Eu mesma o vin. Captureina viva.
Trabúcase.
Son Kim Chul-min, capitán do Equipo 3 da policía de Namil.
Jeong Su-in é un ser humano normal.
Non é un monstro. Fixémoslle probas.
Vostede tamén.
Ou non?
Por que non amosan os resultados?
Por que?
Que demostraron as probas?
Pois o tema é que...
Fixemos unha radiografía e a proba do pelo.
Segundo os resultados,
nos mostra ningunha das características dos parasitos.
Cantas veces teño que repetir o que vin?
É un puto parasito.
Aínda non o sabemos todo sobre eles.
Jeong Su-in podería ser unha mutante.
Se cadra, os nosos métodos para distinguir os parasitos
non o detectan todo!
Iso é ridículo.
Non está segura.
E, aínda así, púxolle esa máquina horríbel
e tortúraa sen sabelo?
E se lle pasa algo?
Quen se fará responsábel? Dígamo. Acaso non lle importa?
- Decide vostede quen é un monstro? - Veña.
Jeong Su-in é humana. Humana!
- Señor, acougue, por favor. - En serio?
Cal é o estado actual de Jeong Su-in?
Está en coma.
Desmaiouse ao capturala, aínda que apenas houbo contacto.
As súas constantes vitais son febles.
Pero todo podería cambiar en calquera momento,
por iso a temos vixiada.
Moi ben, fagamos o seguinte:
cremos que é hora de informar a poboación
sobre a existencia destes parasitos.
Debemos prever que se estenda o caos polas historias falsas
e a información sen verificar.
Publicaremos unha descrición dos parasitos
e tranquilizaremos a xente.
Para conseguilo,
o Equipo Gris debe comprender á perfección os parasitos
e descubrir como contelos.
Entendido?
Primeiro, trasladen esa humana, parasita
ou o que sexa ao cuartel xeral.
Estudarémola máis a fondo.
A capitá Choi Jun-kyung dirixirá a operación.
A maiores,
os axentes de Namil-gun colaborarán co Equipo Gris
e traballarán arreo para erradicar os parasitos.
Esta é unha cuestión de seguridade pública.
Enviaremos dúas unidades tácticas da rexión veciña como apoio.
Fagan o traslado en canto estean listos.
Todo claro, capitá Choi?
Si. Entendido.
Iso é todo.
Grazas, señor.
Din que a estudarán a fondo,
pero o que farán é abrirlle a cabeza e disecala.
Que pasará se morre?
Se morre... non ten familia, non?
Pobriña.
Pobre rapaza.
- Algo estraño? - Non, nada.
As ondas cerebrais e o pulso son normais.
Xa a vixío eu. Ti descansa un pouco.
Si? Non che importa?
Grazas. Axiña volvo.
Onde estou?
Isto non é real.
Quen es ti?
O parasito que vive en ti.
Chamádesme Heidi.
O que?
Na vida real, estás en perigo.
Se estiveses consciente,
sentirías pánico, sufrirías unha dor insoportábel
e axiña morrerías.
Por iso, desconectei a túa consciencia do mundo.
Como? Entón onde...?
Estamos na túa mente,
nos teus pensamentos.
Esta podería ser a única vez que falemos cara a cara,
por iso te trouxen ao lugar que contén a verdade sobre ti.
Ti non es eu.
Non poñas a miña cara!
Ti e mais eu non temos máis remedio que coexistir.
Pensei que sería mellor falar contigo con esta cara.
Se che resulta incómodo, usarei esta.
Deberiamos informar?
Non parece importante.
Debe estar a soñar.
Xa.
Persoal da comisaría de Namil,
diríxanse á sala de conferencias.
- Capitán. - Si?
Identificamos o home que estaba con Jeong Su-in onte á noite.
- En serio? - Si.
Ben, agora vou.
Véxoo dentro.
Actualizáronse os horarios do servizo de control de tráfico.
Consulten a información máis recente.
Non teño razóns para facerche dano. Non teñas medo.
Recoñeces este lugar?
Claro que si.
É a miña casa.
Ese é meu pai.
É o día que o denunciei á policía.
Cando a miña nai nos abandonou, comezou a pagalas comigo.
Batíame todos os días.
Constantemente.
Entón, denuncieino.
Quería sobrevivir.
Ese foi o día que reunín o valor...
para sobrevivir.
Porén,
a xente víame coma se fose un monstro.
Non podían crer que denunciase o meu pai.
Por iso me consideraban un monstro.
Capitán.
Chámase Seol Kang-woo. Ten dúas condenas previas.
A comisaría de Guro enviounos isto.
Forma parte dos Mangnani, unha banda activa da zona de Guro.
Identificamos varios membros entre os cadáveres da Igrexa Saejin.
Igual hai unha relación.
Ah, segundo un inspector de Guro,
había unha guerra entre os Mangnani de Guro
e os Cheoli.
Os Mangnani, a banda de Kang-woo,
tentaron en van matar un subxefe dos Cheoli.
Logo, debeu volver á súa vila natal, Namil-gun.
Estivo causando problemas pola zona estes días.
Usárono de chibo expiatorio para reconciliarse.
Era tan pouca cousa que a súa banda usouno e vendeuno.
Puto imbécil.
Señor, onte saíron dous taxis do parque temático de Changseong.
Un foi aos Apartamentos Cheonggun
e o outro, aos moteis da terminal de Namil.
A terminal? Que orixinal. Ben puido esforzarse un chisco máis.
Pode que xa estea noutra rexión.
- Enviamos xente á terminal? - Non, xa vou eu.
Como?
Por certo, o Equipo Gris vai trasladar a Su-in hoxe.
Axudádelle se o precisan.
- Á orde. - Ah, as esposas.
- Si. - Bule.
- Aquí ten. - Grazas.
- Vai ben só? - Non lle faledes disto ao Equipo Gris.
- Á orde. - Si, señor.
O autobús acaba de chegar á terminal.
Comproben os seus billetes e suban ao autobús antes da hora de saída.
ATROPELO E FUGA NA IGREXA SAEJIN
DESAPARECE UNHA ALUMNA
ATRAPAN O SOSPEITOSO DUN CRIME 8 ANOS DESPOIS
Cabróns.
PARASITOS DE NAMIL-GUN
FESTIVAL ECOLÓXICO E SEN LIXO
FESTIVAL POR CHOI YONG-JAE
Por iso non vexo as putas noticias.
Ola. O billete, por favor.
Os teus movementos son moi obvios.
Non te movas. Quieto.
Ben.
Non montemos un espectáculo.
Relaxa o brazo, imbécil.
Merda.
Non podes arrestarme sen seguir o protocolo.
Non me les os dereitos?
Sabes o que din?
Que deberías calar a puta boca, idiota.
Vale, vamos,
pero a outra comisaría. Unha lonxe de aquí.
Que carallo dis agora?
Hai un monstro na túa comisaría. Un monstro.
- Finxe ser policía. - O que?
Sabes o monstro do casco de ferro do parque temático?
Matouno un policía.
O do casco era un monstro, non?
Xa nos fixeron probas.
Deixa de inventar merda.
Pois as vosas putas probas non funcionan.
Lembras o tipo do chuvasqueiro?
Vin ese cabrón acoitelando o monstro.
- Ai, si? - Dígoche que si.
Vale. Que aspecto ten? Dime.
Bota unha ollada.
Sae aquí?
Cal é? Dimo.
Hostia, este. Este cabrón é o monstro.
O fillo de puta finxe ser humano.
Mimá, calquera diría que non é humano.
Escóitame ben.
Dime todo o que vos pasou a ti e Su-in.
Non esquezas nin un detalle.
Entendido?
Ruta 39, non? Entendido. Grazas.
Non hai de que, señor.
Non saiades sós. Tede coidado.
Eu só sigo ordes, señor. Vou ir marchando.
A ver se imos comer un día.
- Forzas especiais! - Si.
Cando é o traslado?
En dúas horas pola ruta 39.
Entendido.
Estou facéndoo todo ben.
Como é que xorden tantos imprevistos?
Todo vai segundo o plan, non?
Si.
Comeza hoxe.
Rogueille a Chul-min
que me deixase ver a miña nai,
así que buscou o seu enderezo.
Tiña curiosidade.
Estrañaríame?
"Son a súa filla, así que igual me estraña."
Mostráballe tanto amor ao outro rapaz que parira
mentres vivía feliz con outro home...
Pero a min miroume
coma se fose un becho.
Como podía ser así?
Por que? Eu tamén era filla súa.
Como puido mirarme con tanto noxo?
Entón, decateime...
de que son un ser humano desprezábel.
Ninguén me pode amar.
Non podes volver aquí nunca máis.
Os humanos non xulgan os obxectos como entidades independentes.
A túa nai xúlgate en relación co contexto:
o abuso por parte do seu marido.
Non te odia como entidade independente.
A súa experiencia no contexto do que ti formas parte
faille crer que te odia.
Non é que esteas maldita nin nada diso.
Cala.
Entón por que invadiches o meu corpo?
Son unha puta desgraciada, por iso
me entrou no corpo un monstro.
Eu non nacín por vontade propia.
Se non nos chegamos a fusionar,
morreriamos as dúas.
Pois deixárasme morrer!
Por que me convertiches nun monstro?
Estasme a dicir
que Su-in está infectada por un parasito?
Si.
Pero Su-in... A ver como o digo... A súa humanidade está intacta.
- É iso? - Meu Deus.
Non é iso.
Jeong Su-in segue aí.
Ela é o ser principal.
Pero, ás veces, sae o outro. Chamámoslle Heidi.
Aparece Heidi.
E cal é a meta de Heidi?
Protexer a Jeong Su-in.
Por que? Para poder sobrevivir.
- Falemos na comisaría. - Veña, ho.
Dígoche que tes un monstro na comisaría.
Matarame. Iso é asasinato.
E agora que?
Hoxe trasladan a Su-in ao cuartel xeral.
Pero, se vai alí, morrerá.
Se a súa consciencia segue aí,
significa que é humana,
e, nese caso, non podo mandala alí.
Vale, e?
Ei.
Axúdame.
Vouna sacar de alí antes do traslado.
- Como? - Escoita con atención.
Se consegues sacar a Su-in, protexereivos aos dous.
Si? Confía en min.
Vou facer un trato co Equipo Gris.
Creo que o Equipo Gris tampouco sabe moito dos parasitos.
E o Can de Caza que usaban está morto.
Dis que o viches.
A información que tedes vós os dous
é de vital importancia para o Equipo Gris.
Usarei iso para facer un trato con eles.
E se non me cren?
O seu único obxectivo
é acabar con eses monstros.
Direilles que cooperaredes.
A Igrexa Saejin e os seus parasitos serán erradicados.
Asunto resolto!
Dígoche que te protexerei!
Vale, ben.
Se as cousas se torcen,
levareite a un lugar seguro, mesmo ilegalmente. De acordo?
É elección miña, non?
É.
Elixe:
fuxir agora ou axudarme con isto.
Ei, tunante!
Sabes por que te traizoou a túa banda e andas á fuga?
Porque non es máis que un covarde.
Non cres?
Os monstros mataron a túa irmanciña.
A túa irmá tornouse nun.
É ou non é?
Su-in, que te salvou, vai morrer.
E ti vas e liscas?
Está claro que es un cagón.
Es a clase de cabrón que traizoa os que confían nel...
Non.
Non os traizoas.
Non tes collóns para te fiar de ninguén.
Por iso sempre estás a pensar en como fuxir.
Os da banda Mangnani sabíano,
por iso eras prescindíbel para eles, imbécil.
Pois si.
Moi ben. Lisca, logo.
Non preciso un covarde coma ti para salvar a Su-in.
Non ten sentido darche unha segunda oportunidade. Si.
Vai.
Lisca, paspán!
Se te volvo pillar, esnaquízote. Estamos?
Parvo do carallo.
Vai tomar polo cu.
Puta merda!
Meu Deus.
Vaia labia que tes.
Non che iría mal como comercial ou político.
Non te fagas o gracioso.
Gústasme máis cando pechas o peteiro.
Vale, e agora que?
COMISARÍA DE NAMIL
Escoita. Vouche dar unha tarxeta de acceso.
Accede con ela ao segundo piso. Entendido?
Pon isto.
Ao final do corredor á dereita,
está o vestiario do Equipo Gris.
Cando cheguemos, será a hora do cambio de quenda.
Entra no vestiario,
reduce o garda e entra ti no contedor.
E se me recoñecen?
O corpo formouse hai menos dun mes.
Non se coñecen moi ben.
Só tes que actuar de forma natural, entendido?
VESTIARIO
Es quen de reducir un home, non?
Ti que pensas? Claro que podo reducir un poli.
Axente especial.
Ti quen raio es?
Eu fun mariño.
Ei! Quen demo es?
Como entraches aquí?
Ei, pregunteiche quen es.
Pero ti...
Toma, leva isto.
- Que é? - Un aerosol de pementa.
Veña, ho.
Queda con el. Sácame iso de diante.
Tes que estar de broma.
Cólleo.
Merda, xa.
Ei, tes un talle grande?
Confirmen estado e localización.
Confirmen estado agora.
Ei.
Que cabrón é.
Cando entres no contedor,
busca o mando para sacar a máquina da cabeza de Su-in.
Chegas tarde.
Non hai ningunha novidade. Vixía até que saiamos.
- Grazas. - Grazas.
Agarda.
Xa ceaches?
Que había?
Ah, estaba bo, logo.
Que era?
Oe, ti de que base es?
En fin, a cea estaba boa, non?
Vale, grazas.
Imos saír antes do previsto. Todos listos.
Vou levar o mando eu.
Un de vós ten que estar con ela e controlar o seu estado.
Vai con ela no contedor. Entendido?
Veña, a prepararse.
Que? Non a escoitaches? Entra, bule.
Por aí.
Veña, bulide.
Rápido.
Preparádevos.
Merda.
Non.
Para!
Rápido.
Todo correcto.
Dálle.
Todas as tropas aos vehículos. Esperen para saír.
Non debín confiar nese pícaro.
Ei, agarde.
- Sabíao. - Que fas?
Sabía que faría isto, así que informei o xefe de que ofreceriamos apoio.
Había que avisalo, non? Fixen ben?
Si, ben feito.
Vamos.
Su-in.
Heidi, podes espertar?
Mimá, como traballan.
Tanta xente só para trasladar unha rapaza.
Que esaxeración.
Non lle parece?
Está moi tenso.
Eu?
Xa o dixeches ti: non sabemos que será dela cando a trasladen.
É por iso.
Por certo,
dixeches que ías á igrexa.
A que igrexa vas?
Por que o pregunta?
Que?
Porque é a hostia de gracioso.
Non é que vaia vir comigo, ou si?
Tes razón.
Como está a situación máis adiante?
Hai retencións a 100 metros.
Mirade que pasa e permanecede alerta.
Entendido. Mandamos dous homes.
Por que paramos?
- Que ocorre? - Que pasa?
- É un corpo especial? - Que é isto?
Houbo un accidente?
- E iso? - Que pasa?
Chegamos.
Que é isto?
- Houbo un accidente. - Que lle pasa?
Parece que houbo un accidente.
Emerxencia!
Home caído! Solicitamos reforzos!
Temos un home ferido! Atácannos!
Queren o Can de Caza.
Dá a volta. Marchamos.
Hai varios obxectivos entre os civís!
Evacúen!
- Atrás! - Vamos!
Atrás! Evacúen!
Merda.
Evacúen xa!
Temos que evacuar a xente.
Hai varios parasitos! Solicitamos reforzos!
Que ocorre?
Evacúa a xente antes. Merda.
Saian do coche!
Saian!
Saian do coche! Axiña!
Vaian cara a atrás. Rápido!
Non queden no coche. Axiña!
Vehículo escolta, recibídesme? Vehículo escolta...
Non!
Ei, estás ben?
Jeong Su-in.
Heidi!
Quen carallo es, cabrón?
Capitá!
Merda!
Sempre houbo xente que tentou axudarte,
aínda cando te consideras un monstro.
Só recoñecendo
que hai xente que pensa neles e se preocupa,
os humanos nunca están sós.
Fixéchelo moi ben.
Es moi valente, Su-in.
Salvácheste, verdade?
Marchamos.
A cal lle dou? A este?
Hostia.
Pois ao chou.
Ah! Funcionou!
É hora de volver.
Ei.
Que?
Non hai tempo. Hai que liscar.
Arriba.
Eh, pare.
Agarda aquí.
- Preciso ver o coche. - Que?
É que roubaron un vehículo.
Saia do coche.
Merda.
Para!
Capitán! Arriba. Vamos!
Axiña!
- Ese monstro disparounos. - Monstro?
Que pasa?
E o señor Chul-min? Que facía aquí?
Ah, trazamos un plan xuntos para sacarte de aí.
Xa case o conseguimos.
Mencionaches un monstro. De que falabas?
O compañeiro do teu colega poli. É un monstro.
Vin como mataba o monstro do casco de ferro.
Xa cho expliquei.
Que demo...?
Que fas?
Que? Rendéronse?
O teu amigo debeu facer algo.
Hai outro monstro aquí.
- Que? - Está en perigo. Para!
- Estás tola? - Dixen que pares!
Eh!
Merda.
Ei! Eu fixen o que puiden!
A tomar polo cu.
Que fas?
Acabemos con isto.
Que carallo fas, cabrón?
Capitán.
Como policías, perseguimos criminais todos os días,
apenas sen durmir, e que gañamos a cambio?
Conteste.
Insúltannos, bátennos, acoitélannos.
E, a pesar do noso traballo, apenas nos soben o soldo.
É unha vida lamentábel. Non podemos pagar os estudos dos fillos.
Ti toleaches?
"Se soubese como era isto, elixiría outro camiño."
É o que sempre di vostede, non?
Pois as oportunidades hai que aproveitalas.
Es o Won-seok que coñezo?
Preguntoume a que igrexa vou.
Á Igrexa Saejin.
Capitán, baixe a arma e escóiteme.
A Igrexa Saejin
é diferente.
Como explicalo?
Son moito máis racionais.
Entenden a nosa sociedade. Ademais, son moi obxectivos,
non irracionais coma os humanos.
Mire, capitán.
Aproveitei a oportunidade que levaba esperando
toda a vida.
Non a desaproveite vostede, si?
Capitán.
Confíe en min por unha vez.
Non quero matalo.
Confíe en min.
Por iso mataches o Can de Caza?
Jeong Su-in! Sube!
Non imos tras eles?
Vendo como escapou,
é un ser racional que busca sobrevivir.
Non será unha ameaza.
Ademais, debo afacerme a este corpo.
Non parece que haxa máis parasitos.
Avaliade os danos e traede os forenses.
Jeong Su-in, estás ben?
Supoño que es Heidi.
Como está Su-in?
Su-in precisa tempo.
Moito tempo.
Cámbiese. Manchou a roupa de sangue.
Subtítulos: Noelia Bernárdez Alonso