Organizacja pasożytów, którą ściga Jednostka Grey,
używała kościoła Saejin jako swojej bazy.
Po cynku przeprowadziliśmy nalot, ale pasożyty zdążyły wcześniej uciec.
Przypuszczamy, że liderzy nadal są w Namil.
Kto dał cynk?
Jeong Su-in, 29 lat.
Pracuje w supermarkecie w Namil.
„Pracuje”?
Pracowała!
Już nie jest człowiekiem.
To pasożyt!
Widziałam to. Złapałam ją żywcem.
To nieprawda.
Kim Chul-min, kapitan zespołu trzeciego z Namil.
Pani Jeong Su-in to człowiek.
Nie jest potworem. Została zbadana.
Przez was.
A nie?
Dlaczego nie ujawnicie wyników?
Dlaczego?
Jaki był wynik badania?
Sęk w tym, że...
Prześwietliliśmy jej głowę i zbadaliśmy włosy.
Według wyników
nie wykazuje żadnych cech pasożytów.
Ile razy mam powtarzać, że to widziałam?
Ta suka jest pasożytem.
Nie wiemy o nich wszystkiego.
Jeong Su-in może być mutantem.
Nasze metody wykrywania pasożytów
mogą nie wykrywać wszystkich!
To absurd.
Nie ma pani pewności,
ale umieściła człowieka w tej strasznej maszynie?
A jeśli coś się jej stanie?
Kto za to odpowie? No słucham. Nie obchodzi to panią?
- Pani mówi, kto jest potworem? - Kapitanie.
Jeong Su-in jest człowiekiem!
- Proszę się uspokoić. - Nie wytrzymam.
W jakim stanie jest Jeong Su-in?
Jest w śpiączce.
Po schwytaniu zemdlała, mimo że nikt nic jej nie zrobił.
Fale mózgowe i puls są słabe.
Jej stan w każdej chwili może się zmienić,
więc jest pod ścisłą ochroną.
Dobrze. Zrobimy tak.
Pora poinformować społeczeństwo
o istnieniu tych pasożytów.
Aby zapobiec chaosowi wywołanemu przez plotki
i niesprawdzone informacje,
musimy dokładnie przedstawić te pasożyty
i uspokoić ludzi.
Dlatego Jednostka Grey musi wiedzieć wszystko o pasożytach
i potrafić je opanować.
Czy to jasne?
Przewieźcie Jeong Su-in, człowieka, pasożyta,
czy kim tam jest, do centrali.
Przeprowadzimy dokładniejsze badania.
Transferem zajmie się kapitan Choi Jun-kyung.
Proszę też policję z Namil o współpracę z Jednostką Grey,
żebyśmy pozbyli się tych pasożytów.
To kluczowa kwestia bezpieczeństwa publicznego.
Wyślemy dwie jednostki taktyczne z okolicy jako wsparcie.
Załatwcie szybko ten transfer.
Jasne, kapitan Choi?
Tak, wszystko jasne.
Na tym skończymy.
Dziękujemy.
„Dokładne badania”.
Rozetną jej głowę i ją przeanalizują.
A jeśli umrze?
Nie ma rodziny, prawda?
Boże, biedactwo.
Biedne dziecko.
- Coś się dzieje? - Nic dziwnego.
Fale mózgowe i tętno są w normie.
Popilnuję jej. Idź na przerwę.
Mogę?
Dzięki. Zaraz wracam.
PARASYTE: THE GREY
Gdzie jestem?
To iluzja.
Kim jesteś?
Pasożytem w tobie.
Nazywacie mnie Heidi.
Co?
Znalazłaś się w niebezpiecznej sytuacji.
Gdybyś była przytomna,
dostałabyś ataku paniki, odczuła ogromny ból
i pewnie umarła.
Więc odciąłem twoją świadomość od świata zewnętrznego.
Co? To gdzie jestem?
Jesteśmy w twoim umyśle.
W twoich myślach.
To może być nasza jedyna okazja na rozmowę twarzą w twarz,
więc zabrałem cię do miejsca, w którym jest prawda o tobie.
Nie jesteś mną.
Nie udawaj mnie!
Nie mamy wyjścia i musimy koegzystować.
Pomyślałem, że porozmawiam z tobą pod taką postacią.
Skoro to cię krępuje, co powiesz na to?
Zgłosimy to?
Nie musimy wszystkiego zgłaszać.
Pewnie coś jej się śni.
No nie?
Funkcjonariusze policji w Namil prowadzący operację
proszeni są do sali konferencyjnej.
- Kapitanie. - Słucham.
Zidentyfikowaliśmy faceta, który był z Jeong Su-in.
- Tak? - Tak.
Zaraz przyjdę.
Czekam w środku.
Harmonogram kontroli ruchu został zaktualizowany.
Sprawdźcie najnowsze wiadomości.
Nie mam powodu, żeby cię krzywdzić, więc się nie bój.
Poznajesz to miejsce?
Jasne, że tak.
To mój dom.
To mój ojciec.
Wtedy doniosłam na niego na policję.
Gdy mama nas zostawiła, wyżywał się na mnie.
Codziennie mnie bił.
Cały czas.
Więc na niego doniosłam.
Bo chciałam żyć.
Tego dnia zebrałam się na odwagę...
żeby przeżyć.
Ale ludzie patrzyli na mnie jak na potwora.
Nie mogli uwierzyć, że doniosłam na ojca.
Byłam dla nich potworem.
Kapitanie.
Seol Kang-woo. Był już dwa razy aresztowany.
Mamy to od policji w Guro.
To kurier Mangnani, gangu z Guro.
W kościele Saejin znaleziono ciała członków tego gangu.
Mogą być z nim powiązani.
Detektyw z Guro powiedział,
że gang Mangnani z Guro walczył z gangiem Cheoli z Yeongdeungpo.
Mangnani, gang Seol Kang-woo,
próbował zabić zastępcę bossa Cheoli.
Pewnie wrócił do Namil, miasta rodzinnego.
Przez ostatnie kilka dni trochę rozrabiał.
Jego śmierć miała pogodzić oba gangi.
Był płotką, więc gang się go pozbył.
Idiota.
Wczoraj z lunaparku w Changseongu odjechały dwie taksówki.
Jedna pojechała na osiedle Cheonggun,
a druga do motelu w rejonie dworca w Namil.
Dworzec? To takie oczywiste. Drań mógł wymyślić coś lepszego.
Może być już w innym regionie.
- Wysłać kogoś na dworzec? - Sam pojadę.
Słucham?
Jednostka Grey przewiezie dziś Su-in.
Pomóżcie, jeśli trzeba.
- Dobrze. - Kajdanki.
- Tak. - Szybko.
- Proszę. - Dzięki.
- Poradzi sobie pan? - Nie mówcie Jednostce Grey.
- Jasne. - Dobrze.
Na dworzec wjechał autobus do Gyeongnamu.
Proszę przygotować bilety i wejść do autobusu punktualnie.
MORDERSTWO W KOŚCIELE SAEJIN
POTRĄCENIE ZAGINIONA DZIEWCZYNA
MORDERCA ZŁAPANY PO OŚMIU LATACH
Pieprzone dranie.
PASOŻYTY W NAMIL
EKOLOGICZNY FESTIWAL BEZ ODPADÓW
FESTIWAL PAMIĘCI CHOI YONG-JAE
Dlatego nie oglądam wiadomości.
Dzień dobry. Poproszę bilet.
Nie umiesz lepiej się ukrywać?
Nie ruszaj się.
Dobra.
Nie róbmy sceny.
Rozluźnij rękę, dupku.
Cholera.
Nie możesz mnie ot tak aresztować.
A prawa Mirandy?
Wiesz chociaż, co to znaczy?
Że masz siedzieć cicho, idioto.
Dobra, pojadę.
Ale nie na twój komisariat, tylko gdzieś daleko stąd.
Co ty pieprzysz?
Macie tam potwora.
- Przebrał się za policjanta. - Co?
Pamiętasz potwora w żelaznej masce w lunaparku?
Zabił go policjant.
Był tam potwór w żelaznej masce.
Wszystkich nas przebadano.
Nie pieprz bzdur.
To te testy chyba nie działają. Co nie?
Pamiętasz faceta w płaszczu?
Widziałem, jak zabił potwora.
- Widziałeś? - Przecież mówię.
No to powiedz mi, jak wyglądał.
Zobacz.
Jest tutaj?
Który to? Powiedz.
Kurwa, to ten. On jest potworem.
Dupek udaje człowieka.
Cholera, wygląda jak człowiek.
Posłuchaj.
Powiedz mi, co robiłeś z Su-in.
Niczego nie pomijaj.
Jasne?
Droga 36? Dobrze. Dziękuję.
Nie ma sprawy.
Uważaj na siebie.
Ja tylko wykonuję rozkazy. Idę.
Skoczmy kiedyś coś zjeść.
- Salut! - Salut!
Kiedy ją przewiozą?
Za dwie godziny drogą 39.
Rozumiem.
Robię to, co powinienem.
Dlaczego napotykamy problemy?
Realizujemy nasz plan, prawda?
Tak.
Zaczniemy dzisiaj.
Błagałam pana Chul-mina
o spotkanie z moją mamą,
więc znalazł jej adres.
Byłam ciekawa.
„Czy mama za mną tęskni?”
„Jestem jej córką, może tęskni”.
Okazywała tyle miłości swojemu drugiemu dziecku,
żyjąc szczęśliwie z innym facetem.
Ale spojrzała na mnie,
jakbym była jakimś robalem.
Dlaczego taka była?
Też byłam jej dzieckiem, więc dlaczego?
Dlaczego czuła do mnie taki wstręt?
Wtedy zrozumiałam...
że jestem strasznym człowiekiem.
Takim, którego nikt nie pokocha.
Nigdy więcej tu nie przychodź.
Ludzie nie oceniają przedmiotów jako niezależnych bytów.
Twoja mama ocenia cię w odniesieniu do środowiska,
w którym bił ją jej mąż.
To nie tak, że nie lubiła cię jako jednostki.
Przez doświadczenia, których byłaś częścią,
myśli, że cię nie lubi.
Nie zostałaś przeklęta.
Zamknij się.
To tak samo jak z tobą w moim ciele.
Mam takiego pieprzonego pecha,
że zamieszkał we mnie potwór.
Nie narodziłem się z własnej woli.
Gdybyśmy się nie połączyli,
to oboje byśmy umarli.
Mogłeś pozwolić mi umrzeć!
Dlaczego zrobiłeś ze mnie potwora?
Czyli mówisz,
że Su-in ma w sobie pasożyta.
Tak.
Ale... Jak to powiedzieć? Zachowała człowieczeństwo.
- Tak? - Boże.
Nie to, że je zachowała.
Nadal jest Jeong Su-in.
Ona jest główną postacią.
Czasami pojawia się on. Nazwaliśmy go Heidi.
Heidi się pojawia.
Jaki jest jego cel?
Chroni Jeong Su-in.
Po co? Żeby też przeżyć.
- Pogadamy na komisariacie. - Boże.
Macie tam potwora.
Umrę. To morderstwo.
Co teraz?
Przewiozą Su-in do centrali.
Umrze, jeśli tam pojedzie.
Skoro zachowała świadomość,
to jest człowiekiem.
Nie mogę jej tam wysłać.
Dobra. No to co?
Hej.
Pomóż mi.
Wyciągnę ją, zanim ją przewiozą.
- Jak? - Posłuchaj.
Wydostań Su-in, a będę was chronił.
Dobrze? Zaufaj mi.
Dogadam się z Jednostką Grey.
Wiem, że mało wiedzą o tych pasożytach.
Ich Pies Myśliwski nie żyje.
Sam widziałeś.
Więc macie informacje,
których desperacko potrzebują.
Użyję tego i się z nimi dogadam.
A jeśli nam nie uwierzą?
Jaki mają cel?
Chcą się pozbyć tych potworów.
Powiem im, że będziecie współpracować.
Kościół Saejin i pasożyty zostaną wytępione.
I po problemie!
Mówię, że was ochronię!
Dobra.
Jeśli coś pójdzie nie tak,
zabiorę was w bezpieczne miejsce, nawet po kryjomu.
Mam jakiś wybór?
Tak.
Zdecyduj.
Ucieknij albo mi pomóż.
Hej, gnojku!
Wiesz, dlaczego twój gang cię zdradził i teraz uciekasz?
Bo jesteś tchórzem.
A nie?
Potwory zabiły twoją młodszą siostrę, a starsza jest jednym z nich.
Tak?
Su-in, która cię uratowała, może umrzeć.
A ty uciekasz?
Bo jesteś pieprzonym tchórzem.
Zdradzasz tych, którzy ci ufają...
Nie.
To nie zdrada.
Nie masz jaj, żeby ufać innym.
Dlatego zawsze myślisz o ucieczce.
Gang Mangnani to wiedział.
Dlatego jesteś zbędny, żałosny gnojku.
Tak jest.
Dobra, idź.
Nie będę ratował Su-in z tchórzem.
Nie ma sensu dawać zbirom szansy na nowy start.
Idź.
Spadaj, dupku!
Jeśli cię spotkam, to cię zniszczę.
Pieprzony dupek.
Stary fiut.
Ja pierdolę!
Cholera.
Dobry z ciebie mówca.
Byłbyś dobrym akwizytorem lub politykiem.
Nie próbuj być zabawny.
Lepiej ci idzie milczenie.
Dobra, to co teraz?
KOMISARIAT POLICJI W NAMIL
Słuchaj uważnie. Dam ci kartę dostępu.
Wejdź na pierwsze piętro. Jasne?
Włóż ją.
Na końcu korytarza
jest szatnia Jednostki Grey.
Dojedziemy na zmianę strażnika.
Wejdź do szatni,
obezwładnij strażnika i wejdź zamiast niego.
A jak ktoś mnie rozpozna?
Jednostkę stworzono niecały miesiąc temu.
Nie znają się tak dobrze.
Wejdź tam i zachowuj się naturalnie.
SZATNIA
Obezwładnisz jednego gościa, prawda?
Nie jestem słabeuszem. Obezwładnię policjanta.
To siły specjalne.
Kim jesteś?
Byłem komandosem.
Hej! Coś ty za jeden?
Jak tu wszedłeś?
Mów, kim jesteś!
Cholerny...
Weź to ze sobą.
- Co to? - Gaz pieprzowy.
Nie żartuj.
Schowaj go. Boże.
Jaja sobie robisz?
Weź go.
Cholera.
Macie je w rozmiarze L?
Wyjazd za godzinę.
Hej!
Pieprzony gnojek.
Gdy wejdziesz do kontenera,
znajdź pilota i wyłącz maszynę na głowie Su-in.
Spóźniłeś się.
Nic się nie dzieje. Siedź tu do wyjazdu.
- Dziękuję. - Dzięki.
Czekaj.
Jadłeś kolację?
Co dziś serwują?
Czyli coś dobrego.
Co konkretnie?
Z której jesteś bazy?
Czyli kolacja ci smakowała?
Dobra, dzięki.
Wyruszymy wcześniej, niż planowaliśmy.
Szykujcie się.
Ja wezmę pilota.
Jeden z was powinien monitorować jej stan.
Pojedź z nią w kontenerze. Jasne?
Szybko, szykujcie się.
Nie słyszałeś, co mówiła? Wejdź tam.
Tutaj.
Ruszajcie się!
No już.
Szybko.
Kurwa.
Cholera.
Stój!
Szybko.
Wszystko w porządku.
Jedź.
Wszyscy do aut. Sprawdźcie łączność i czekajcie.
Nie powinienem był mu ufać.
Poczekaj, kapitanie.
- Wiedziałem. - Co robisz?
Wiedziałem, że to zrobisz. Powiedziałem komendantowi, że pomożemy.
Zdamy mu raport. Dobrze zrobiłem?
Tak, dobrze.
Jedziemy.
Su-in.
Heidi, obudź się.
Boże, wszyscy tak ciężko pracują.
Tylu ludzi, żeby przewieźć jedno dziecko.
Przesadzają.
No nie?
Coś ty taki spięty?
Ja?
Jak mówiłeś. Nie wiemy, co się z nią tam stanie.
Dlatego.
Mówiłeś,
że chodzisz do kościoła.
Do którego?
Dlaczego o to pytasz?
Co?
Bo to śmieszne, idioto.
Przecież ze mną nie pójdziesz.
Masz rację.
Jak sytuacja z przodu?
Korek na 100 metrów.
Sprawdźcie to, ale bądźcie czujni.
Dobrze. Wyślę tam dwóch ludzi.
Dlaczego stoimy?
- Co jest? - Co się dzieje?
- Siły specjalne? - Co jest?
Był wypadek?
- Co to? - Co się dzieje?
Jesteśmy na miejscu.
Co to?
- Wypadek. - Co z nim?
Doszło tu do wypadku.
Alarm!
Mamy rannego! Proszę o wsparcie!
Mamy rannego! Atakują nas!
Chcą Psa Myśliwskiego.
Zawróć i odjedź stąd.
Jest wiele ofiar. Są wśród cywilów!
Za dużo ludzi. Trudno zidentyfikować pasożyty.
Ewakuacja!
- Cofnąć się! - Już!
Cofnąć się! Ewakuacja!
Cholera.
Ewakuacja!
Musimy ewakuować ludzi.
Jest tu wiele pasożytów! Wzywam wsparcie!
Co się dzieje?
Ewakuuj ludzi. Cholera.
Proszę wysiąść!
Wysiądźcie!
Wysiądźcie z aut! Szybko!
Idźcie szybko na tył!
Nie siedźcie w autach!
Wóz transportowy, odbiór!
Jak sytuacja? Wóz uderzony!
Cholera!
Nic ci nie jest?
Jeong Su-in.
Heidi!
Kim jesteś, od cholery?
Pani kapitan!
Cholera!
Zawsze byli ludzie, którzy chcieli ci pomóc.
Nawet gdy uznawałaś się za potwora.
Przez samą świadomość,
że są ludzie, którzy o nich myślą i się o nich troszczą,
ludzie nie będą sami.
Dobrze się spisałaś.
Jesteś dzielna, Su-in.
Uratowałaś się, prawda?
Chodźmy do domu.
Który nacisnąć? Ten?
Kurwa.
Dobra, nieważne.
Udało się!
Pora wracać.
Hej.
Co?
Nie ma czasu. Chodź.
Wstawaj.
Zatrzymaj się!
Czekaj.
- Potrzebuję pana auta. - Co?
Ukradziono tu samochód.
Proszę wysiąść.
Cholera.
Stój!
Kapitanie, wsiadaj! Szybko!
Szybko!
- Ten potwór do nas strzelał. - Potwór?
Co się dzieje?
Dlaczego był tam pan Chul-min?
Obmyśliliśmy razem plan, jak cię wyciągnąć.
Prawie się nam udało.
Mówiłeś o potworze. Kto to?
To ten policjant obok twojego przyjaciela.
Widziałem, jak zabił potwora w żelaznej masce.
Już to tłumaczyłem.
Co jest?
Co robisz?
Co? Zrezygnowali?
Twój przyjaciel chyba coś zrobił.
Jest tam inny potwór.
- Co? - Coś mu grozi. Stój!
- Oszalałaś? - Zatrzymaj auto!
Hej!
Cholera.
Zrobiłem, co mogłem!
Mam to gdzieś. Kurwa.
Co robisz?
Zakończmy to.
Co ty wyprawiasz, draniu?
Kapitanie.
Jako policja codziennie ścigamy przestępców,
pracujemy w nocy, a co z tego mamy?
Powiedz.
Przeklinają nas, biją i dźgają.
Staramy się, a nasza pensja się nie zmienia.
Nasze życie jest żałosne, ledwo stać nas na szkołę dzieci.
Odbiło ci?
„Gdybym to wiedział, wybrałbym inny zawód”.
Zawsze tak mówiłeś.
Więc jeśli nadarzy się okazja, trzeba z niej skorzystać.
Jesteś Won-seokiem?
Pytałeś, do którego kościoła chodzę.
Do kościoła Saejin.
Kapitanie, odłóż broń i mnie wysłuchaj.
Kościół Saejin
jest inny.
Jak to powiedzieć?
One są bardziej racjonalne.
Rozumieją nasze społeczeństwo. Są obiektywne.
Nie są irracjonalne jak ludzie.
Bo wiesz, kapitanie.
Wykorzystałem okazję, na którą czekałem
całe życie.
Ty też ją wykorzystaj.
Kapitanie.
Zaufaj mi ten jeden raz.
Nie chcę cię zabijać.
Zaufaj mi.
Dlatego zabiłeś Psa Myśliwskiego?
Jeong Su-in! Wsiadaj!
Nie ścigamy ich?
Ucieka, więc to racjonalna istota kierująca się instynktem przetrwania.
Nie zagraża nam.
Muszę się przyzwyczaić do tego ciała.
Chyba nie ma tu już pasożytów.
Oceńcie liczbę ofiar i wezwijcie śledczych.
Nic ci nie jest?
Jesteś Heidi.
Jak się ma Su-in?
Musi pobyć chwilę sama.
Dłuższą chwilę.
Przebierz się. Jesteś we krwi.
Napisy: Kamila Krupiński