Ai!
Ostras, irmán Kang!
Non estivo nada mal.
Quero xogar ao golf contigo, pero non dou mellorado.
Pero xogamos, home.
Vas apuntar a Ju-eun
no programa lingüístico no estranxeiro?
Non o sei.
Aínda é moi nova.
Pero que dis?
Os nenos aprenden máis rápido os idiomas.
Tes razón.
Estou preocupada.
E se quedan atrás?
Se non facemos nada, pode que os noso fillos acaben coma nós...
Xa abonda. Estás poñéndonos en evidencia.
Pero é certo.
A túa carreira non ten futuro. O soldo de policía é escaso.
E non parece que te vaia ascender.
A ver, se rezamos moito
pode que se produza un milagre.
Amén.
- Si. - Xa que saíu o tema...
O noso pastor
non veu ao servizo a semana pasada. Sabes algo del?
Pois non che sei.
Oín no salón de peiteado
que a muller do pastor parecía nerviosa, por algún motivo.
Ultimamente non dou contactado con ela. Estou algo preocupada.
Irei ver como andan cando estea de patrulla.
Tranquilas.
- Grazas. - Nada.
Onde van os nenos a aprender idiomas?
Pois seica Canadá...
Chairas de marea.
Estanse a estudar estas chairas
porque poden absorber carbono.
Os académicos considéranas ecosistemas de carbono azul.
Reducen o efecto invernadoiro.
Hoxe...
Pastor Kwon.
Corea pode utilizar...
Está na casa, pastor.
Temos con nós o profesor Yoon Ji-hun, da Universidade de Hankuk.
Ola, son Yoon Ji-hun.
Profesor Yoon,
como diciamos antes,
deben darse certas condicións para que as chairas
se formen. Que opina vostede?
Pastor Kwon?
Para que se formen as chairas de marea,
adóitase dicir
que deben darse, ao menos, tres condicións oceanográficas.
Desculpe un momento.
Pastor Kwon.
Meu Deus! Que é iso? Por que...?
Es policía?
Que é isto?
A nosa especie naceu cun único mandato:
comer
humanos.
Estiven estudando os humanos e o seu mundo.
A diferenza doutras especies,
os humanos sobreviven usando
un método interesante.
Non teñas medo.
Vouche facer unha proposta.
Creo que...
será beneficioso para ti.
Se non aceptas,
terei
que matarte.
Eu non quero...
controlar só un humano,
senón liderar unha organización.
Como líder da organización,
quero parasitar
esa organización.
A que vén ese sorriso tan raro?
Non é momento de estar serios?
Vexo que se adapta rápido.
Por certo,
se o plan sae ben...
podería ser membro da asemblea
para asistilo?
Podes ser o que queiras.
Axiña controlaremos a organización.
ROLDA DE PRENSA SOBRE OS PARASITOS
Ola.
Son Kim Chul-min, capitán do Equipo 3 de Crimes Violentos.
Hoxe, gustaríame poñelos ao día
sobre a investigación dos parasitos.
Estes días, executamos
unha operación a grande escala co corpo especial antiparasitos.
Como resultado, logramos erradicar
case todos os parasitos da nosa rexión.
Porén, descubrimos
que algúns sobreviviron e se agocharon pola zona.
Aínda que o Festival de Folk Coreano se celebrará como estaba previsto,
como xa dixemos, rogámoslles aos cidadáns que estean alerta
até que todos os parasitos sexan erradicados.
Ademais,
o Comité de Divulgación de Datos Persoais
decidiu publicar o seguinte.
Jeong Su-in, vinte e nove anos.
Seol Kyung-hee, corenta e cinco anos.
As dúas son residentes de Namil-gun,
mulleres e dun metro sesenta de altura.
Estas dúas mulleres...
Son 6800 won.
...son parasitas e perigosas.
Se as ven ou son testemuña dalgún comportamento estraño,
informen de inmediato a Comisaría de Namil
ou o corpo especial antiparasitos.
Esta información está dispoñíbel na web a axencia
para que a cidadanía teña acceso a ela.
Unha vez máis, solicitámoslles á cidadanía e aos medios
que nos proporcionen calquera información que teñan.
Agora todo o mundo sabe como es. Hai que ter coidado.
Por que estas medidas tan drásticas?
Vai vir o alcalde ao festival de folk.
Se aparecen Heidi e ese monstro, a cousa vaise pór fea.
Intentará pasar ao corpo do alcalde.
KYUNG-HEE
Diga?
Son a túa irmá.
Nin se ocorra dicir iso, puta tola!
Vexámonos.
Ti pensas que toleei? Por que ía ir?
Dille isto á da nosa especie.
Penso que o entenderá.
Vai rañala.
Son eu.
Viches as noticias? Estamos no mesmo barco.
Vexámonos.
No Xardín Botánico de Cheongil.
Vas quedar con ela?
O monstro que matou a Chul-min
intenta converterse no alcalde dunha gran cidade.
E que? Que podemos facer nós?
Por iso precisamos máis xente do noso lado.
Bo traballo.
Grazas.
Moi boa sesión informativa.
Grazas.
Foi ben, xusto como acordaramos.
Algún problema?
Non diría tal.
Puxo moito esforzo en protexer a Jeong Su-in todo este tempo,
pero parece que hoxe cambiou de opinión.
Iso cre?
A seguridade da xente importa máis que os sentimentos.
Ai, si?
Ao rexistrarmos a Igrexa Saejin,
atopou algo que lle pertencía a ela, non si?
Agochouno no peto.
Logo, quedou con ela para confirmar que lle pertencía.
Que era?
Que importa iso agora?
Non me queda claro
se intenta dicir que non ocorreu
ou que non o lembra.
Élle un home moi sensíbel, sabe?
temos que ir manchando.
Vamos.
Esa sospeita de min.
Pois acabemos con ela.
- Farémolo parecer natural. - Como?
Co método dos humanos:
usando unha organización.
É aquí? Quedastes en vervos aquí?
Síntoa.
Está dentro.
Por que este sitio?
Será un desastre se Heidi e esa cousa loitan.
Ela sábeo.
Hostia, que susto.
Ti queda aquí.
Por que?
A túa sede de vinganza convértete nunha carga.
Para que querías verme?
Para castigar o que traizoou a nosa especie,
o que pasou do pastor Kwon ao inspector Kim.
Debo matalo.
Non o entendes? Saíu nas noticias para provocarnos.
É unha trampa.
Quere enganarnos.
Tanto ten.
Vouno matar.
Pero xa parasitou unha organización.
As organizacións son incríbeis.
Unha soa criatura pode ser feble,
pero unha organización formada por moitas delas é poderosísima.
El entendeuno.
Estás pedíndome axuda?
A dona deste corpo estaría de acordo, pero eu non.
Ti tamén queres matalo, ou non?
É un acto irracional que vai contra a supervivencia.
A supervivencia?
Iso é o único que che importa?
Mira este home.
Atacoume mesmo sabendo que podía morrer.
Non foi unha decisión racional,
pero agora entendo como se sente.
Entendino cando el matou os da nosa especie.
Non te atrevas a dicir que me entendes!
Non vivimos de forma independente
nin nos reproducirnos.
Só podemos parasitar humanos e comelos.
Culpa túa por nacer parasito.
Que lle pasa a ese?
Efectivamente.
Non o eliximos,
así que nos preguntamos...
cal era a razón da nosa existencia.
Un dos nosos respondeu
que debiamos protexernos,
confiar uns nos outros
e crear unha organización para sobrevivirmos.
Ese que nos deu a razón da nosa existencia...
é a quen quero matar.
Non sexas parva.
Os cabróns que din esas cousas
son os primeiros en traizoar o resto.
Sabes que busca?
Queres sabelo?
Mañá é o festival de folk.
O alcalde de Namcheon estará alí.
Estou seguro de que quere a súa cabeza.
Se se apodera do cerebro do alcalde,
seravos máis difícil sobrevivir.
Ao final, mataranvos os humanos.
Que ides facer?
Acabaremos con ese fillo de puta
antes de que mate o alcalde.
E o seguinte en morrer
serás ti, entendido?
Vou arrincarche a cabeza do corpo da miña irmá.
A última parte do plan non funcionará,
pero, até entón, temos o mesmo obxectivo.
CERIMONIA INAUGURAL DO SALÓN CONMEMORATIVO DE CHOI YONG-JAE
Xa chegaron os resultados que pedín?
Vale, agora vou.
Estas son as fotos da autopsia do Can de Caza 1.
E esta é unha imaxe
da arma en que se transforman os parasitos.
Vímola en varios casos.
Comprobaches se se pode reproducir dalgún xeito?
Fixemos unha mostra cun coitelo de cociña
e tentamos recrear o corte.
Deixou un patrón similar.
Dis que é posíbel crear unha arma
para facernos crer que o asasino é un parasito?
Si, por desgraza, iso pasóusenos por alto.
É posíbel que o caso estivese manipulado.
Reabrímolo?
Non.
Non hai nada seguro. Non digamos nada por agora.
Á orde.
Si, estou na comisaría.
Que?
Ah, capitá Choi.
Déronnos un sopro.
Atoparon o símbolo da Igrexa Saejin nunha igrexa de Gangwon-do.
Un sopro?
Cando e como se enviou?
O capitán Kim recibiu unha denuncia anónima
e avisou a sede.
O capitán Kim?
Cos parasitos de Namil-gun case erradicados,
creo que deberiamos enviar o equipo a Gangwon-do.
Que opina vostede?
Non deberiamos comprobar se a información é fiábel?
Iso debe facelo o Equipo Gris indo ao lugar.
Axiña, se é posíbel.
E os que quedan aquí?
O corpo de policía local encargarase deles.
O Equipo Gris debe ir a Gangwon-do e comezar a limpeza alí.
Preparádevos!
- Por ese lado. - Á orde.
Que andan a facer estes?
Van escoltar o alcalde até o festival.
Ola, este é o móbil de Jeong Su-in.
Son eu.
Jeong Su-in? Ou o monstro?
O monstro que queres matar.
A este paso, vouche coller cariño.
Que queres?
Trabucámonos.
Como dixeches, o inspector Kang non é un parasito.
É humano,
pero asociouse co pastor, que é o seu líder.
Matou ese Can de Caza que tanto querías
e axudoulle ao pastor a pasar ao corpo do capitán Kim.
Dixeches que os dous eran parasitos.
Agora disque é un traidor?
Isto díxonolo un parasito que estaba do lado do pastor.
Pero hai un problema meirande.
A súa meta definitiva
é matar o alcalde e pasar ao seu corpo no festival.
- Que? - Creme.
Vamos para alí
para matalo.
Se fracasamos, alguén terá que tomarnos o relevo.
Deberías vir tamén e axudarnos a matalo.
Que dixo? Como reaccionou?
Aínda nada.
Vou reservar as miñas enerxías para o festival, que terá lugar en breve.
Vale, si. Vai durmir.
Pero o pastor que trouxo Kang Won-seok cortoulle a cabeza.
Ese cabrón apoderouse do seu corpo e agora finxe ser el!
Por que non me cres?
- Dá a volta. - Como?
E que pasa co de Gangwon-do?
Fágome responsábel eu. Dá volta xa.
Á orde.
Mire cara a aquí.
Aquí, señor.
Sen novidade por agora.
Igual espera que montemos unha escena.
Que tal por aí?
Igual.
- Imos para aí? - Non.
Por agora esperade, como dixo Heidi.
Se vos achegades, ese cabrón descubriranos.
Mantede as distancias.
Vinde se pasa algo. Eu vixiarei por aquí.
- Señor, probe os hotteok. - Claro.
É a tenda máis famosa de aquí.
- Ai, si? - Si.
- Benvido. - Ola.
Que boa pinta.
Vale, un grande marchando para o señor alcalde.
Aquí ten. Coidado, que queima.
- Mimá! - Ai, non.
Está moi esponxoso. Que bo.
Prepáraos con fariña da zona?
- Non, é importada. - Como?
Pero Namil-gun é famoso
por preparar todo de marabilla.
- A especialidade é a man na cociña! - Si.
Si, a boa man.
Non quededes aí parados.
Ide mirar onde vai despois. Bulide.
- Si. - Á orde.
Isto é necesario?
Mesmo cos policías humanos,
se Heidi e mais eu atacamos á vez, deberiamos poder acabar con el.
Heidi non é cauta porque teña medo...
É por min.
Quere protexerme.
Tivo moi mala sorte.
De toda a xente posíbel, entrou en min mentres morría.
Por iso non me invadiu de todo.
Tivo que salvarme antes para poder sobrevivir ela.
Ao final, tornouse nun ser incompleto
que só pode usar a súa forza 10 ou 15 minutos.
Non pode pasar a outro corpo, coma ti e os demais.
Xa,
por iso é tan poderosa.
O que?
Normalmente, cando tomamos o control dun corpo humano por primeira vez,
xa non o consideramos parte de nós.
É coma cando os humanos conducen un coche.
Se rompe, é un problema, pero podes tiralo.
Heidi non pode facer iso.
Debe protexer unha parte dela.
Por iso se fixo forte
e sempre loita desesperadamente
para te protexer.
Moveuse.
Que? Onde?
Alcalde! Por aquí!
Entrade no recinto.
Rápido!
Buscade o alcalde.
- Á orde. - Si.
Pero estes tolearon?
Veña, evacúen a zona!
Axiña! Arriba.
Entraron co alcalde a un edificio.
Hostia. Vinde rápido.
Jeong Su-in, réndete!
Sae!
Xa me ocupo eu desa muller. Ti segue.
Ben. Fai todo o que eu che diga.
Merda.
De verdade precisas matarme?
A nosa meta é só sobrevivir.
Non quero facerlle dano a ninguén, nin sequera a ti.
Ti elixes.
Por aquí.
Que carallo...?
Falta a cabeza.
Onde?
No aparcadoiro de atrás? Ben.
Hai un coche agardándonos.
No aparcadoiro de atrás.
Que hostia...?
Ei!
Protexerémolo.
Non vivirá moito tempo sen un hóspede. Leva o...
Ei, estás ben?
A ti,
síntoo.
Canto aguantas?
Non hai ninguén
para te pasar.
Que facemos?
Onde imos?
- Onde? - Ao aparcadoiro de atrás.
- Alí. - O de atrás?
APARCADOIRO
Corre, rápido!
Á dereita!
Cólleo e marcha de aquí.
Heidi, Su-in, volverei por vós!
- Corre, bule! - Señor alcalde!
- Está ben? - Sacádeo de aquí.
Mutante.
Cando viñeches á igrexa,
por que te puxeches do lado dos humanos?
Pensei que non aceptariades unha mutante coma min.
Que che fixo pensar iso?
Pareciádesvos demasiado aos humanos.
Pareciámonos aos humanos? Vaia.
Non che falta razón.
Nin os humanos nin eu aceptamos mutantes coma ti.
Por iso é tan poderosa a organización humana.
Chámanlle normal á maioría e anormal á minoría mutante.
Reforzan a organización conseguindo o apoio da maioría.
E a gran forma de vida,
a organización humana, nacida deste xeito
posúe un poder incomparábel fronte a unha forma de vida coma nós.
As organizacións humanas sacrifican a moitos cun único obxectivo.
E, cando acadan esa meta,
conmemoran a persoa que serviu como líder...
coma neste salón conmemorativo.
Jeong Su-in!
Heidi.
Su-in.
Merda.
Lembras o mandato que nos deron no momento de nacermos?
Controlar o cerebro humano.
Igual non se refería
a controlar a cabeza física dun humano,
senón a cabeza dunha enorme criatura
chamada organización humana.
Únete a min.
Xuntos,
tomaremos o control da organización humana.
Alto os dous.
Dispáralle.
Capitá Choi, que fai? Dispare!
Se non quere perder a cabeza, dispare!
Xa!
Sabías que lle ía disparar?
Non. Non teño a habilidade de predicir esas cousas.
Entón por que lle atacaches a el e non a min?
Confiei en ti.
Jeong Su-in é moi rara.
Os humanos fixéronlle dano moitas veces
e, mesmo así, non deixa de confiar neles.
É a primeira en axudar os demais.
Así é ela.
Quería imitar
a súa confianza na xente.
No fondo, Jeong Su-in ansía estar coa xente.
Quere vivir entre as persoas.
Su-in!
Jeong Su-in! Su-in, estás ben?
Coida de Su-in.
Ei! Non!
Su-in. Que fago? Jeong Su-in!
Ei! Que pasou?
Que carallo pasou?
Su-in, esperta.
Capitá.
Levádeos ao hospital. Rápido.
Ela non era un parasito?
Os dous humanos normais.
- A que miar? - Que?
Teño traballo.
Cando acabas?
En dúas horas?
Traballas de máis. Non estás cansa?
E ti que? Por onde andabas?
Eu?
Uninme a outra organización.
Outra? Despois de todo o que pasaches?
Non vou formar unha eu.
Non podo ser un lobo solitario.
Ademais, o mundo é un lugar cruel.
Toma.
Impresionante, eh?
Seol Kang-woo do Equipo Gris?
A capitá Choi comproume toda esta roupa.
E xa teño seguro.
Douche envexa?
Penseino moito.
Pero que outra opción teño ademais de intentalo?
Xa.
Alégrome por ti.
Que?
Querías dicirme algo?
Onte recibín unha carta.
O tema é que...
a enviou Heidi.
Púidocha dar ela,
pero pediume que cha lese en alto cunha voz humana.
Vou.
"Ola, Jeong Su-in."
Vale, xa paro coas bromas.
"Esta é a miña primeira carta.
Desculpa se soa mal.
Pensei no significado
da nosa existencia da que falaban os meus.
Non cheguei a unha conclusión,
pero alégrame que sexas a miña hóspede
e que non conseguise controlar o teu cerebro por completo."
Esta frase tes que lela ti.
Eu non podo.
Su-in!
A capitá di que ten un oco para ti no equipo.
Non quedes aquí soa. Chámame se che interesa.
Vémonos.
GÚSTECHE OU NON, NON ESTÁS SOA
Que é?
Di que é periodista
e afirma ser o maior experto que existe en parasitos.
Tamén di que ten información moi importante.
O que? Seguro que non é un chalado?
Grazas por esperar.
Son a capitá Choi Jun-kyung, líder do Equipo Gris.
Como está?
Ola, chámome Shinichi Izumi.
Subtítulos: Noelia Bernárdez Alonso.