- Dalej! - Trzymaj się!
- Patrzy… - Jesteś legendą! Trzymaj się!
Są niesamowici.
Trzymaj się, Yang Hak-seon!
Dalej, UDT!
- Już prawie. - Patrzą na siebie.
Nieźle! Ma problemy!
- Obaj są u kresu sił. - Trzęsą się.
Myślisz, że obaj mają problem?
- Trzymajcie się mocno! - Nie!
YANG HAK-SEON, GIMNASTYK Z KADRY, 2. MIEJSCE
KIM KYEONG-BAEK, BYŁY INSTRUKTOR Z UDT, 1. MIEJSCE
Dałeś czadu.
- Niesamowite. - Boże.
Wciąż to mam.
- UDT jest niesamowite. - Dałeś czadu.
Jestem instruktorem musztry.
Gdybym tylko był o rok młodszy…
Robi ogromne wrażenie.
Uprawiam gimnastykę od 21 lat
i niezliczoną liczbę razy zwisałem z czegoś, ale przegrałem.
Jeśli młodsi będą się ze mnie śmiać, niech sami spróbują.
„Zobacz, czy tobie się uda”.
SILNI I SPRAWNI: STARCIE STU
ODCINEK 2: ZGUBISZ TO PRZEGRYWASZ
MISJA: 0 GRUPA 2
Takie zwisanie też będzie trudne.
- Są zmienne poza kontrolą. - Dobrze ci pójdzie.
Nie wiem. Nie próbowałem długo zwisać.
O Boże. To szaleństwo.
Zadanie wstępne do misji w programie Silni i Sprawni: Starcie stu
rozpocznie się w tej chwili.
Dalej!
- Dalej! - Dalej!
Dalej!
Opuszcza się.
Denerwuję się.
Opuszcza się.
To takie straszne. Zaraz oszaleję.
No dalej!
Ale śliskie.
Cholera.
Ciężko będzie.
Chwila, zaczyna się?
O nie.
Boję się.
HA JE-YONG, CIĘŻAROWIEC, GRUPA 2, 50. MIEJSCE
Chciałem się mocniej trzymać.
Ale nie wyszło. Przykra sprawa.
To takie trudne. Odpadam.
JO YEON-JOO, CHEERLEADERKA
Pełen hardkor.
Jest cała mokra.
CHOI IN-HO, TRENER, GRUPA 2, 48. MIEJSCE
KIM KANG-MIN, KULTURYSTA, GRUPA 2, 45. MIEJSCE
To nie dla mnie.
Było mi strasznie wstyd.
Tak szybko spadłem.
Patrzyli na mnie z góry, z wyższością, co zraniło moją dumę.
Przerosło to wszelkie oczekiwania.
Chlup!
Spadali siłacze ważący ponad 100 kilo.
Nie da się tego przewidzieć.
Posiadanie ogromnej siły
nie zawsze daje wygraną.
Nie mogę się doczekać kolejnych gier.
Całkiem długo wytrzymujesz.
Cholera.
MA SUN-HO, KULTURYSTA
Szczerze mówiąc, byłem wkurzony.
Inni z mojej kategorii wagowej nadal tam wisieli.
Zastanawiałem się, czy mogłem dać z siebie więcej.
Świetnie im idzie.
Powiedzieli, że można zdobyć przywilej.
Więc postanowiłem dać z siebie wszystko.
Jestem zdeterminowany, by przetrwać kolejne zadanie, choćby nie wiem co.
Przetrwam za wszelką cenę.
Kobiety już odpadły?
Eu-ddeum wciąż tam jest.
Niesamowite. Jak ona to robi?
Nie mogę spaść.
Przez chwilę wyobraziłam sobie, że nie żyję.
Chciałam być w pierwszej dwudziestce piątce.
Myślałam, że Eu-ddeum spadnie wcześnie.
Ale zablokowała ręce o pręty.
Wyglądało, jakby nie miała zamiaru zejść.
Rety, naprawdę nie spadają.
To było irytujące.
To mnie wykańczało.
YUN SUNG-BIN, SKELETONISTA
Yun Sung-bin ma świetną figurę.
Ale wynik miał bardzo słaby.
Inni zaczęli szeptem to komentować.
To zejście wyglądało na celowe.
Jakby oszczędzał energię, chociaż mógł wytrzymać dłużej.
BBULKUP, PREZES FIRMY SPOŻYWCZEJ, GRUPA 2., 26. MIEJSCE
- To było szaleństwo. - Prawda?
Nie miałem szans na wygraną.
Pozostali zawodnicy wyglądali na spokojnych.
Odpadła połowa.
Eu-ddeum robi wrażenie.
Dalej, Eu-ddeum!
Eu-ddeum może wygrać.
AGENT H, REZERWISTA UDT
Pręt był śliski.
Rozciągnąłem ręce,
by jeszcze powisieć, ale spadłem.
Chciałem wyglądać fajnie, a spadłem i wyglądałem jak idiota.
Źle zacząłem.
Nieźle, Eu-ddeum!
Chyba wie, jak to robić.
- Nie. - Nie, nie schodź!
Jak ona to robi?
- Wytrzymaj jeszcze trochę. - Robi wrażenie.
Dasz radę.
SHIM EU-DDEUM, YOUTUBERKA FITNESSOWA, 16. MIEJSCE
Jak wytrzymałaś tak długo?
Pomyślałam: „Co? Wytrzymałam dłużej niż Agent H?
Dobrze mi poszło”. Byłam zadowolona.
TARZAN, PODRÓŻNIK I YOUTUBER, 14. MIEJSCE
Byłem zaskoczony swoim wynikiem.
Osoby, które uważałem za silne, już były w wodzie,
a na górze zostały osoby, po których tego się nie spodziewałem.
W pewnym momencie ustało mi krążenie krwi.
Pomyślałem: „Jest źle”.
Nieźle.
YOUN JUN-HYEOUP, MODEL, 5. MIEJSCE
- Nieźle. - Nieźle.
Ręce się poddały, chociaż próbowałem się utrzymać.
Myślę, że doszedłem do granicy moich możliwości.
Wsadź głowę, Dong-guk!
- Walcz! - Nieźle.
- Dobra robota. - Skup się!
To ten obcokrajowiec?
- Nie, strażak. - Zawodnik MMA i strażak.
Dobrze sobie radzi przy swojej wadze.
Pomyślałem: „Czemu nie spadają? Są tacy niesamowici”.
Byłem zdeterminowany, by zdobyć ten przywilej.
Dasz radę!
CHAE WAN-KI, ZAWODNIK JIU JITSU
- Zostało dwóch. - Niesamowite.
- Dalej! - Czy to zwłoki?
Zostało dwóch!
Jest niesamowity.
- Jest szalony. - Jak on to robi?
Została tylko jedna osoba, więc nie mogłem się poddać.
SHIN DONG-GUK, STRAŻAK
Trzymałem się, jak tylko mogłem, aż nagle została tylko jedna osoba.
To była wojna nerwów.
Gdybym okazał zmęczenie,
wiedziałby, że wkrótce spadnę i wytrzymałby dłużej.
Długo się trzymał.
Cały czas jego twarz była pełna determinacji.
To zupełnie inny poziom.
Trzeba im to przyznać.
To tak bardzo boli. Jak oni to robią?
Nie przegram ze strażą pożarną. Muszę wygrać.
Przyjechałem tu wygrywać.
SHIN DONG-GUK, STRAŻAK GRUPA 2, MIEJSCE 2.
Jesteś niesamowity.
Ma taką stabilną postawę.
Nie przebiję go.
Brawo!
Zasłużył na wygraną.
Gdy wchodziłeś, nie dostrzegłem twojej siły.
Mogłem się domyślić.
KIM MIN-CHEOL, RATOWNIK GÓRSKI
- Nie wiedziałem, jaki jest silny. - To twardziel.
MISJA: 0 ZAKOŃCZONA
- Stworzyli ranking. Słabe uczucie. - Co to za miejsce?
Stworzyli ranking. Słabe uczucie.
To okrutne.
To nasz ranking?
- Serio? - Chyba tak.
To nasze miejsce? Niemożliwe.
Powinnam być pierwsza.
Jestem na 84. miejscu.
Zawsze byłem na pierwszym miejscu. Nie przywykłem tkwić z tyłu.
Gdy zobaczyłem moje miejsce, było mi wstyd.
Myślałem: „To wszystko, na co mnie stać?”
Byłam rozczarowana. Powinnam była dłużej wytrzymać.
Byłem bardzo niezadowolony.
Jako członek kadry narodowej rugby.
Zapewne 50 najlepszych osób będzie tam stać.
Tam wejdą?
- Masz rację. Należą im się brawa. - Tak.
Masakra.
Zazdroszczę ludziom, którzy tam idą.
- Reszta wchodzi tam. - Co?
Czemu tamci są tam na górze?
Za mało się starałem.
Wyglądaliśmy super. Wyglądaliśmy na silniejszych.
Widziałem w dole Choo Sung-hoona.
A ja jestem tutaj. To było ekstra.
Patrzenie na nich z góry było całkiem przyjemne.
Czułem się jak drapieżnik patrzący na ofiarę.
- Cieszę się, że jestem tu, na górze. - Tak. Ja też.
To naprawdę rani moją dumę.
Numer jeden!
KIM KYEONG-BAEK, INSTRUKTOR MUSZTRY
Brawo.
To zwycięzca?
- Zwycięzcy jeszcze nie ma, co? - Nie ma go.
- Nie, ten gość… - Nie, nie ma numeru jeden.
Drugie i trzecie miejsce to nasza grupa.
Jest oko.
Zadanie wstępne do misji zostało ukończone.
Zwycięzcą tej konkurencji, który otrzyma przywilej jest…
Kim Min-cheol.
Dzień dobry.
Prawdziwy zwycięzca!
KIM MIN-CHEOL 1. MIEJSCE: 18 MINUT 15 SEKUND
- Brawo! - Pierwsze miejsce!
Prawdziwy zwycięzca!
Brawo!
Zwycięzca wchodzi na samym końcu.
On naprawdę jest zwycięzcą? Obłęd.
Jest super.
Kto to?
- Co robi? - Kim on jest?
Zwycięzcą.
- UDT. Nie? Kto to? - Nie.
Cześć.
Obecnie pracuję jako specjalny ratownik górski Bukhansan
i jestem też w krajowej kadrze wspinaczki lodowej.
Nazywam się Kim Min-cheol.
Podczas misji ratunkowych
wspinamy się na góry z plecakami ważącymi od 10 do 15 kilogramów,
więc musimy być silni i nie tracić równowagi.
- Skacz, Min-cheol! - Właź tam.
- Nieźle! - Nieźle!
Nie mam mięśni z siłowni.
Powstały w toku codziennego ratowania innych ludzi.
Udowodnię, że moja sylwetka jest najwspanialsza.
- Ratownik górski. - Nic dziwnego, że wygrał.
Bardzo się cieszyłem.
Pokonałem imponujących ludzi, takich jak Yang Hak-seon.
Byłem z siebie dumny.
Tym razem byłem trzeci,
ale w następnej misji pójdzie mi lepiej. Dam z siebie wszystko.
Zaraz poznacie pierwszą misję.
Pierwsza misja, po której odpadnie 50 procent osób,
to pojedynek jeden na jeden.
Jeden na jeden?
To szaleństwo. Od razu jeden na jeden?
Nie spodziewałem się…
To za ostro.
Pojedynek jeden na jeden.
Połowa wraca do domu.
- Połowa odpada. - Zgadza się.
Połowa odpada niezależnie od wszystkiego.
Wymyślają, kto zostanie odesłany do domu.
Ale ja dziś nie wracam.
Brawo!
Przez trzy minuty
dwóch zawodników będzie walczyć o przejęcie kontroli nad piłką.
Zwycięży osoba trzymająca piłkę, kiedy skończy się czas.
Cholera.
Dla tego pojedynku dostępne są dwie różne areny.
Dwie?
Osoby z górnego piętra od pierwszego miejsca
mają przywilej wyboru przeciwnika
i areny.
…i areny.
Nie mamy wyboru, prawda?
Mogliśmy lepiej wypaść w poprzedniej grze.
Mogłem się bardziej postarać.
Zwycięzcą jest Kim Min-cheol.
Proszę wybrać przeciwnika.
Aby przetrwać to zadanie,
muszę bardzo ostrożnie wybierać.
Myślę, że należę do silniejszych osób w mojej kategorii wagowej.
Czy może…
- Od razu? - Więc wybiera tam z góry?
- Czy może zmierzyłbyś się ze mną? - Ja?
Czy może zmierzyłbyś się ze mną?
- Ja? - Tak.
- To szaleństwo. Wybiera stamtąd? - Sprytnie.
Nie sądziłem, że ktoś z góry wybierze kogoś z góry.
Jest zdeterminowany.
Życzę dobrej gry.
Dobrej gry.
Uznałem, że pokonam większość osób z mojej kategorii wagowej,
więc wybrałem Kim Ji-wooka.
Kto z tych, którzy zostali, uważa się za najsilniejszego?
Co to za gość udający gwiazdę programu?
Nie wie, co to „silny, jak cholera”.
- Mam mu pokazać? - No dawaj.
Ja się z tobą zmierzę.
Ma kłopoty.
- Ma kłopoty. - Rany.
To zawodnik MMA.
Nie ma z nim żartów.
Mam przerąbane.
Na 45. miejscu Nam Kyung-jin.
- Idziemy? - Jasne.
Moc kontra moc.
Napakowani chcą walczyć z takimi jak oni.
Kwestia dumy.
Jeden z nich może zginąć.
Nie zabiję cię.
NAM KYUNG-JIN, ZAPASY
Teraz Chae Wan-ki.
Serio?
Kobieta?
Walczmy.
Co? Niewiarygodne.
Nie sądziłam, że wybierze mnie mężczyzna.
Nie sądzę, abym mógł pokonać któregokolwiek z mężczyzn, więc…
Odbiło ci?
Źle wybrałeś.
Skoro nie chcesz wygrać, to po co tu jesteś?
Przyjechałem tu wygrać i wygram.
Na 42. miejscu Yun Sung-bin.
Osoba, której trzeba unikać.
Umarłbym, gdyby mnie wybrał.
Cały się trzęsę.
To szaleństwo.
To ważna potyczka.
Nie wiem, kto wygra.
Bawmy się dobrze.
- Zagramy razem? - Jasne.
Bardzo cię szanuję.
Niemożliwe.
Wiedziałem.
Ale on jest super.
Nie spodziewałam się tego, więc gdy mnie wybrał,
byłem bardzo zaskoczony.
Myślałem, że będą chcieli mnie unikać.
Dam z siebie wszystko.
- Dziękuję. - Jasne.
Pokażę wam siłę średniego wieku.
Nie doceniacie mnie.
Co to?
Niebywałe.
Więcej miejsca niż się spodziewałem.
To jest to?
Jak dużo miejsca.
Takie namacalne.
Czyli to jest piłka.
Jest większa, niż myślałem.
To nie żart. Popaprana akcja.
Czułem się jak gladiator w Koloseum.
Idealne miejsce na desperacką walkę.
Musisz wytrzymać trzy minuty.
Można się schować za oponami.
Albo nimi rzucić.
Uniemożliwić wspinaczkę.
Nie będę się ruszać i się schowam.
Pierwsza misja, podczas której odpadnie 50 procent uczestników…
Pojedynek jeden na jeden.
Tylko osoba trzymająca piłkę
po upłynięciu trzech minut
awansuje do dalszych rozgrywek.
Ale jeśli w tym momencie nikt nie wygra,
gra zostanie wydłużona o minutę.
- Co? - Minutowa dogrywka.
To dobrze.
Wtedy zmiażdżę przeciwnika.
Zawodnik, który przegra, musi rozbić swoje popiersie
i opuścić arenę.
…opuścić arenę.
- Rozwalasz popiersie i… - To bolesne.
Mamy zniszczyć nasze ciało, bo nie było wystarczająco dobre.
Mam gęsią skórkę.
Nie mogę go zabrać do domu?
Silni i sprawni: Starcie stu.
Rozpoczyna się pojedynek jeden na jeden.
Wygram. Mogę wygrać. Na pewno wygram.
Tak. Wierzę, że wygram. Na 100 procent.
Wiadomo, że poradzą sobie najbardziej nieustępliwi.
Rozpoczęła się prawdziwa rywalizacja.
Zaczyna się prawdziwa gra.
MISJA: 1
Pierwszy pojedynek jeden na jeden.
Zaczyna się.
Do dzieła. Kto pierwszy?
Kto walczy w pierwszym pojedynku?
Denerwuję się.
Co za akcja.
- Ta arena to sama walka. - Tak jest.
- Walka wręcz. - Trzeba się siłować w błocie.
Fajnie będzie to oglądać.
Świetnie zaprojektowana.
Arena B.
Kim Kyung-jin, Cha Hyun-seung.
To był Cha Hyun-seung?
- Ten tancerz? - Tak.
Jest naprawdę sławny. To tancerz od Sunmi.
- Naprawdę? - Rozumiem.
Nazywam się Cha Hyun-seung, jestem tancerzem i modelem.
Chciałem sprawdzić granice moich możliwości,
więc się zgłosiłem.
Czy on nie brał udziału w Single’s Inferno?
- Nie robił tego tam często? - Tak, w Single’s Inferno.
- Widziałem, że to robili. - To mistrz.
To było bardzo popularne.
Syn Netflixa.
Wiesz, co robi Kim Kyung-jin?
Zanim został rolnikiem, był w branży fitness.
Jestem z Haenamu w prowincji Jeolla Południowa.
Pięć lat temu zająłem się rolnictwem i od tego czasu trzymam formę.
Zaczynałem jako trener,
prowadziłem zajęcia z modelingu i WF-u na uniwersytecie,
a teraz hoduję produkty dobre dla zdrowia.
Moja sylwetka podnosi moją samoocenę.
Chcę pokazać ludziom, jak można uczciwie walczyć.
Wybrać kogoś słabszego i pójść na łatwiznę?
Czy wybrać godnego przeciwnika? Byłem rozdarty.
- Walczymy? - OK.
Przeprowadziłem szybki skan.
Był drobniejszej budowy, więc pomyślałem:
„Chyba mogę go pokonać”.
Pomyślałem, że muszę go wcześnie odesłać do domu.
Nie było mi z tym dobrze.
Jestem tancerzem i nie uprawiam żadnego sportu,
więc pewnie myślał, że będę łatwym przeciwnikiem.
Zaczynamy pojedynek jeden na jednego.
To bardzo ważny pojedynek.
Muszę to obejrzeć.
Lepiej się pilnuj.
Jeśli odpuścisz, wykorzystam to na swoją korzyść.
Zlekceważyłeś mnie, bo jestem tancerzem,
ale pokażę ci,
że wytrwałość jest ważniejsza niż siła fizyczna.
Tylko poczekaj.
Powodzenia!
Do boju, Hyun-seung!
Do boju, silny rolniku!
- Dajesz. - Niech wygra słabszy.
Powodzenia!
- Powodzenia! - Powodzenia!
Myślałem, że wybiegnie pierwszy, ale nie.
- Świetnie wyglądacie! - Przystojniak!
Nie daj się zastraszyć.
Jak chcesz.
Chce się bić.
O to chodzi! Dobrze!
Jest silny.
Dalej, rolniku!
Jest cięższy ode mnie, więc będę słabszy.
Dawaj, Kyung-jin!
Właśnie tak!
To się dzieje naprawdę.
To takie przerażające.
Użyj obu rąk i pchnij jego kolana.
Nie.
- Hyun-seung! - Jest silny!
Jest taki silny.
- Co on taki dobry? - Hyun-seung!
Odbił go tyłkiem.
Sytuacja eskaluje.
Trzymaj się!
Prawie koniec!
Półtorej minuty.
- Dawaj, Kyung-jin! - Nie.
Ostrożnie.
Hyun-seung ma łagodny wyraz twarzy, ale jest jak dzika bestia.
Gdybym miał z nim walczyć w pojedynku, nie miałbym szans,
więc postanowiłem utrudnić mu ruch.
Piłka jest tam.
Piłka jest daleko.
Łap piłkę!
Patrzy na piłkę.
Zaraz do niej pobiegnie.
Jeszcze trochę. Musicie się ruszać.
Została minuta.
- Obaj są wykończeni. - Została minuta.
- Pomyśl, w którą stronę pobiegniesz. - Trzyma nadgarstek.
Udało mi się go obezwładnić,
ale wyrwał się w najgorszej możliwej chwili.
Pomyślałem: „Nie jest dobrze”.
Wstawaj!
Dasz radę! Walcz do końca!
Nie daj mu wstać!
Trzymaj go!
- Nie poddawaj się! - Trzymaj go!
- Trzydzieści sekund. Wstawaj! - Trzymaj go!
- Już prawie. - Nie odpuszczaj!
Musi iść po piłkę.
Poczeka, aż będzie dziesięć sekund.
- Hyun-seung, biegnij! - Leć po piłkę!
- Biegnij! Musisz już biec! - Biegnij teraz!
- Dziesięć sekund! - Musisz biec!
- Biegnij! - Nie może się wydostać.
Trzyma się.
Trzymaj się! Musisz się trzymać!
- Weź się w garść i biegnij! - Biegnij!
Już prawie.
- Koniec gry. - Nic się nie stało.
Dobra robota!
Nie ustalono zwycięzcy. Przygotujcie się na dogrywkę.
Nieźle. Zyskał dodatkową minutę.
Dał z siebie wszystko.
Z brutalną siłą.
Jest słabszy fizycznie, ale ogarnia.
- Chcę, by rolnik wygrał. - Ja też.
Ma to ciało dzięki prawdziwej pracy na roli.
- Ale Hyun-seung trenował judo. - Tak.
- I robił wiele takich rzeczy. - Tak.
Rozpoczyna się dogrywka pojedynku jeden na jeden.
Nie przejmowałem się.
Skoro już tu jestem, zrobię wszystko, by wygrać.
Będzie fajnie.
Dalej!
- Dasz radę, Kyung-jin! - Popchnij go! Łap ją!
- To szaleństwo. - Ale napięcie.
Co? Wypadła mu?
Wcale nie. Specjalnie ją odepchnął.
Przerzuć go.
Nie powinno cię tam być.
Piłka!
- Nie rób tego! - Piłka!
- Łap ją! - Nie rób tego!
Ma ją
Mocno ją trzyma.
- Nieźle! - OK, a teraz trzymaj 30 sekund!
Trzymaj się!
- Wstrzymaj oddech! - Czego on szuka w tej wodzie?
Ma twarz w wodzie.
Głowę miałem pod wodą.
Mniejsza z walką.
Myślałem tylko o tym, że mogę utonąć.
Piętnaście sekund!
Idź pod wodę!
Właź do wody!
Dziesięć sekund!
- Wyciągaj! - Trzymaj się!
Jest naprawdę silny.
Trzymaj piłkę! Nie puszczaj piłki!
- Koleś! - Trzymaj!
Jest starszy ode mnie.
- Pięć sekund! - Dasz radę! Bierz ją!
Dasz radę! Bierz ją!
- Cztery, trzy, dwa, jeden! - Cztery, trzy, dwa, jeden!
Koniec gry.
To było niesamowite.
Przerażające. Wyglądał na taką spokojną osobę.
Jest nieustępliwy. Ryzykował życiem.
Lubi takie rzeczy?
Jaka szkoda.
- Myślałam, że rolnik wygra. - Wiem.
Był super.
Teraz nastąpi ogłoszenie wyników.
Zwycięzcą Areny B jest Cha Hyun-seung.
Nieźle!
Jesteś super.
Byli dobrze dopasowani.
Wytańczył to.
Przegrałem z gościem o połowę mniejszym.
Rozwalając, myślałem: „Ty bezużyteczny mięśniaku”.
Wrócę do zbierania batatów i dyń oraz sadzenia kapusty.
To był świetny pojedynek i jestem
bardzo wdzięczny oraz z niego zadowolony.
Wygram.
Życzcie szczęścia.
To była taka świetna walka.
Prawdziwe walki są super.
Przygotujmy się do następnego pojedynku.
Arena A.
Yang Hak-seon, Jeon Young.
- Yang Hak-seon. - Chcę zobaczyć Yang Hak-seona.
Co? Musimy iść to obejrzeć.
Idę tam.
Przepraszam.
Jasne, wejdźcie.
Jeon Young… to ważny pojedynek.
Muszę to zobaczyć.
Yang Hak-seon.
Nie chciałem nikogo wybierać.
Chciałem sam zostać wybrany.
Moim nastawieniem jest przyjąć każde wyzwanie.
Nie chcę nikogo wybierać.
Kto chce ze mną walczyć?
Zgodzę się na to.
- Nikt. - Nikt.
Nie ma nikogo.
Yang Hak-seon to legenda.
Serio chcę unikać takich osób.
Chyba mnie nie wybierze, co?
Czemu patrzy w górę?
Nie patrz w tę stronę.
No to…
sam pojdę.
Gdzie on idzie?
Proszę, walcz ze mną.
- Dziękuję. - Jasne.
Setne miejsce.
Ostatnie miejsce?
Numer 100 jest lekki.
Czemu był ostatni?
W ogóle nie ćwiczył?
Spartolił to?
Popełnił błąd?
Dalej, zróbmy to!
Zróbmy to!
- O nie. - Ktoś już spadł?
Taką miałem strategię. Puściłem od razu.
Postanowiłem oszczędzać siły.
Chciałem walczyć z kimś silnym, w typie, jaki by mi pasował.
O to chodziło.
Kiedy mnie wybrał, poczułem się szczęściarzem.
Zostałem sparowany z kimś, z kim chciałem walczyć.
To jest to.
Po to tu przyjechałem.
Jeon Young był choreografem scen zombie.
Byłam ciekawa, jak zagra.
Pomyślałem, że będzie fajnie.
Do boju, Jeon Young!
Do boju, Yang Hak-seon!
- Powodzenia! - Co to ma być?
Jest naprawdę szybki.
Patrzcie na niego.
O rety.
- Nie będzie mu łatwo. - Co?
- Nie jest mu łatwo. - Tak.
To był szok.
Zaskoczył mnie.
Naprawdę ruszał się jak zombie.
- Dostał w szczękę. - Boli go. Coś słyszałem.
Walnięcie.
Złamał sobie ząb?
- To nie specjalnie, ale… - To nie było celowe.
- Mocne uderzenie. - Głośne.
Jak się obracałem, mój łokieć uderzył go w szczękę,
więc wstrzymano grę.
Oberwałem w szczękę, ale nie ona mnie bolała,
a nos, jakby mi krew z niego leciała.
Jak tam mocno oberwiesz, możesz stracić przytomność.
Gdy jest źle, jesteś oszołomiony.
Kręciło mi się w głowie,
ale lekarz powiedział, że nie ma złamań.
Uznałem, że mogę grać, skoro nic mi nie jest,
więc wróciłem do gry.
- Powodzenia! - Dalej! Nic mu nie będzie?
PRZEZ UDERZENIE PIŁKA TRAFIA DO YANGA HAK-SEONA
Chciałem, żebyśmy się dobrze bawili, walcząc.
Miałem plan, by działać instynktownie, jak bestia.
Jest taki szybki.
Wręcz tam lata
Może tego chciał.
Yang Hak-seon!
Dorwie go.
Z tym tancerzem nie ma żartów.
Ta prędkość.
Jeon Young był bardzo szybki i spokojny.
To było szaleństwo.
Rety, co to…
Jest jak pająk. Jest niesamowity.
- Dalej, zombiaku! - Do góry!
Jesteś jak zombie. To straszne.
- Strasznie bym się bała. - Ja też.
Jest jak zwinny zombie.
- Dobrze! - Dalej!
Jak może być tak szybki?
Biega na czworaka.
Jest taki szybki.
Co za scena.
Jak w filmie.
Tak szybko chodził i pełzał. To było niewiarygodne.
Ale Hak-seon robił świetne uniki.
Należy mu się miejsce w kadrze.
Widać, że jest medalistą olimpijskim.
- To nie żarty. - Szybki jesteś!
Bałbym się na to patrzeć. Przerażające.
Porusza się jak pająk.
To może straszyć.
Było blisko.
Mógł go złapać.
Nieźle.
Wkurzył się.
To spojrzenie… a jaki jest szybki.
Dobrze wykorzystują przeszkody.
Dasz radę!
- Boże. - Ale są szybcy.
Jesteś super!
Dziesięć sekund!
- Dziesięć sekund! - Dalej!
- Do końca.
Dawaj, Jeon Young!
- Dalej, zombie! - Ostatni raz.
Uciekaj.
Biegiem.
Koniec gry.
Dobra robota.
Niesamowity pojedynek.
Jest bardzo szybki.
To było szalone.
Świetna zabawa.
- Brawo! - Jak ktoś z gry.
Nieźle.
- Jest super. - Jak z gry wideo.
Przerażający.
Zabawny.
- Jeszcze raz! Przegapiłem! - Jeszcze raz!
- Jeszcze raz!
Nieźle.
- Jesteś super! - Czad!
Ulżyło mi, że nie odpadłem tak szybko.
Sądzę, że dałem z siebie wszystko,
więc jestem zadowolony.
Ochroniłem swoje popiersie.
Yang Hak-seon.
Nasza walka była najbardziej emocjonująca.
To wiele dla mnie znaczyło. Szacunek.
Rozpoczynamy pojedynek.
Ciekawe, kto teraz.
Ta rozgrywka jest bardzo…
- Będzie fajnie. - Superfajnie?
- To rywalki z ringu. - Muszę to obejrzeć.
- To te bokserki? - Tak.
To one.
Arena B.
Shin Bo-mi-rae, Choi Hyun-mi.
Proszę wejść.
Żółtodziób i doświadczony mistrz.
Seniorka kontra juniorka.
Jestem mistrzynią świata w wadze superpiórkowej WBA.
Jeszcze nie przegrałam
i nie zamierzam przegrać w przyszłości.
Cześć.
Hej.
- Cześć. - Co tu robisz?
Ale super.
Wiedziałam, że też tu będzie.
Jestem mistrzynią federacji WBO Asia
i WBC International w wadze superpiórkowej.
Zawodowa bokserka, Shin Bo-mi-rae.
Jesteśmy w tej samej kategorii wagowej. Mogłabym z nią walczyć nawet teraz.
Zawsze jestem pewna, że wygram.
Jesteś starsza ode mnie i przykro mi to mówić,
ale myślę, że mogę cię pokonać w pojedynku i na ringu.
…i na ringu.
Dzika jest.
Zastanawiałam się, czy za długo mnie nie było w Korei.
Jak śmie patrzeć mi prosto w oczy?
Co za zuchwałość.
Pokażę ci, czemu nie przegrałam od 14 lat.
O rety.
Walka stulecia.
- Jest super. - Inna niż wszyscy.
Ludzie sądzili, że przegram.
A ja byłam przekonana, że wygram.
Przerwę twoją passę zwycięstw.
Zmierz się ze mną, jak potrafisz.
- Rany. O Boże. - Dalej, Shin Bo-mi-rae!
Dalej, Shin Bo-mi-rae!
- Jest taka wyluzowana. - Dalej!
- Dasz radę!
Wiedziałam, że Hyun-mi nie rzuci się na piłkę.
Dlatego chciałam ją złamać, jak tylko wejdzie.
Choi Hyun-mi.
Zmierz się ze mną, jak potrafisz.
Rany.
Dobra jest.
Ta arena płonie.
Jest ostrzej, niż myślałem.
Pora zapomnieć o piłce i walczyć.
Cholera.
Rzuciła się na mnie, jakby chodziło o jej życie.
To było bardzo osobiste.
Połknęła wodę.
- Boże. - Chyba bym się wściekła.
- Wkurzyłabym się. - Ja też.
- Dasz radę! - Piłka nie jest dla nich problemem.
Tak jest. Już prawie.
Popchnij ją.
Dasz radę.
Dalej, mistrzyni!
Dobra jest.
Jeszcze raz.
Ciągle na górze. To dobrze. Co?
Nie!
Nieźle!
Ale jazda. Szaleństwo.
Nie przestawaj.
Nie przestawaj!
- Masz czas. Trzymaj tak rękę. - Została minuta. Zmęcz ją.
Jeszcze minuta.
- Dasz radę! - Dobrze.
Używa trójkąta nogami.
- Jest naprawdę dobra. - Bardzo dobra.
Zastanawiałam się, co ona robi.
To nie walka MMA.
Strasznie się wkurzyłam.
Dalej, Hyun-mi!
Uznałam, że jestem silniejsza,
więc postanowiłam pobiec do piłki w ostatniej chwili.
- W górę. O tak. - Dobra, 40 sekund!
Wstań za 20 sekund.
Trzymaj ją tam.
- Dobrze. - Biegnij.
- Biegnij! - Trzymaj ją!
Musisz biec!
- Idź! - Dalej!
Musisz biec!
- Biegnij! - Łap ją!
- Musisz ją złapać! - Trzymaj ją!
- Złap ją. Dasz radę!
- Trzymaj ją! Tak! - Złap ją. Dasz radę!
Nie puszczaj! Złap ją za nogę! Tak jest!
- Złap ją! - O rany!
- Nieźle! - OK!
- Niech celuje w dogrywkę. - Biegnij.
- Dziesięć sekund. - Musisz wytrzymać.
- Trzymaj się. Tak jest! - Hyun-mi! Trzymaj się!
- Dasz radę! Tak jest! - Dawaj!
- Nie puszczaj! - Dasz radę!
Nie!
Koniec gry.
Tak!
- To było epickie. - To było niesamowite.
- To było niesamowite. Shin Bo-mi-rae! - Niesamowite!
- Jest niesamowita. - Co za scena.
Fajnie, to było naprawdę super.
Zaraz ogłosimy wyniki.
Zwycięzcą jest Shin Bo-mi-rae.
Wygrałam.
Czułam się, jakbym wygrała mecz bokserski.
Chciałabym spotkać się z tobą również na ringu.
Tors był bardzo ważny.
To było bardzo emocjonalne.
Rozpoczynamy kolejny pojedynek.
Arena A.
Im Jeong-yun, Ha Je-yong.
- Ha Je-yong. - Arena B.
Będzie fajnie. To Ha Je-yong.
- Muszę obejrzeć Ha Je-yonga. - Muszę to zobaczyć.
Zabójcze spojrzenie.
Cześć!
Boże. Co to było?
Witam wszystkich.
Jestem Ha Je-yong, najsilniejszy Koreańczyk.
Miło was poznać.
- Mistrz… - …w siłowaniu na rękę.
Nie powinienem pokazywać tu swojej siły.
Jest ogromny.
Jak z czymś takim konkurować?
Największe zaufanie pokładam w moich ramionach.
Jestem nie tylko pewien siebie.
Mogę na bank powiedzieć, że one należą
do najsilniejszych na świecie.
Klasa światowa w dziedzinie siły fizycznej.
- Będzie zabawa. - Wielka walka.
- Jak walka pitbulli. - Wygląda jak nosorożec.
Jest gotowy wyskoczyć.
Już warczy.
Nie możesz wygrać, jak cię złapią.
IM JEONG-YUN VS HA JE-YONG
Czym się zajmuje?
- Kim jest Im Jeong-yun? - W czym się specjalizuje?
Nie wiem.
Cześć, jestem Im Jeong-yun, studiuję dostosowane wychowanie fizyczne
na Koreańskim Uniwersytecie Sportowym.
Ponieważ jestem na ostatnim roku, prowadziłem też zajęcia.
Cześć. Pan Yang Hak-seon.
- Cześć. Jestem Yang Hak-seon. - Chodzę na pana uniwersytet.
Wkręciłem się w ćwiczenia w drugiej klasie liceum,
czyli jakieś osiem lat temu.
Nie mam wielkich mięśni, jak kulturyści,
i nie jestem zbyt ciężki, więc trochę się martwiłem.
Opracowując strategię,
ustaliłem, że arena A wymaga zwinności,
a zwycięstwo na niej wymaga kogoś maksymalnie powolnego.
Wybrał koreańskiego Hulka?
Niemożliwe.
To będzie zabawne.
Od dziecka dużo biegam,
a on jest trochę cięższy.
Pomyślałem: „Chyba jest powolny”.
Zostałem wybrany.
Młody, ładny dzieciak,
ale taki chudy jakiś.
Pomyślałem, że łatwo wygram.
Pokażę ci dumę Ha Je-yonga, najsilniejszego Koreańczyka.
O nie. Już po nim.
Miło byłoby pokonać najsilniejszego człowieka w Korei.
Dobre!
Byłem podekscytowany. Wiele osób na to czekało.
Pokażmy im, na co mnie stać.
Pokażę im wyższość mojej sylwetki.
Jeśli złapię piłkę na początku, mogę wygrać.
Jeśli nie, na pewno przegram.
Muszę za wszelką cenę szybko podbiec, złapać piłkę i uciec od niego.
Ważne, czy złapie piłkę.
Jest szybki. Ślizg!
- Ma przerąbane. - Nie!
- Nie, Jeong-yun! - Nie!
Jak mógł ją zgubić?
Nie powinien był stracić piłki.
W takim wypadku…
- To dlatego, że tak szybko biegł. - Nie mógł się zatrzymać.
- Za szybko. - Jest za szybki.
Mam kłopoty. Już po wszystkim.
Tak, wygrał.
Spójrz na twarz Je-yonga.
Jak chcesz mu to odebrać?
Nie ma szans.
- Tak. Właśnie tak. - Nie wyminie go.
Tak jest.
Nie dotrze do piłki. Rety.
- Jeśli da się złapać… - Nie.
Jest jak pitbull.
Nie ma szans.
Położyłem piłkę w rogu i zablokowałem ją, aby nie mógł jej złapać.
To było bajecznie proste.
Przeciwnik próbował mi ją odebrać,
ale dobrze jej broniłem.
Jest w niekorzystnym położeniu.
Jest taki straszny.
Nie wyminie go.
Jest taki straszny.
Popchnij go i przewróć.
Nie chwytaj go.
- Popchnij. - Użyj nóg.
- Bliżej. - Bierz ją!
Bliżej! Używaj nóg!
Właź tam!
W porządku.
Jego but.
Nie daj się złapać.
To było straszne.
Jeśli cię złapią, to koniec.
- Nieźle. - Uwolnił się.
- Udało mu się. - Jest wolny.
I reset.
Był ode mnie o wiele cięższy, więc nie mogłem tam wejść.
Mogłem tylko próbować go wymęczyć.
Pomyślałem, że muszę go dręczyć i zmęczyć.
- Podejdź bliżej! - Dobrze ci idzie.
Jeong-yun, musisz go zmęczyć.
Jeżeli tak zrobi…
To żółw.
Jak teraz wyciągnie piłkę?
To…
- Nie można go podnieść. Niemożliwe. - To koniec.
Jak teraz ma…
Jeżeli tak zrobi…
- Męczy się. - Podnosi.
- Męczy się. - Jeszcze nie wiemy.
- Niedobrze. Nie zgub piłki. - Właź na niego!
Byłem bardzo zaskoczony.
Był silniejszy, niż myślałem.
Traci ją.
- Może ją wyrwać. - Dasz radę!
Jest taki krągły.
Jak ją teraz straci, to koniec.
- Piłka może pęknąć. - Jest już zmęczony.
Do środka.
- Dasz radę! - Dasz radę!
Podnoś!
Dasz radę, podnosisz go.
- Dasz radę. - Dasz radę.
- Jeong-yun, dasz radę! - Do góry!
Złap ją! Już prawie!
- Dasz radę. - To działa.
Je-yong jest naprawdę zmęczony.
Złapał.
Nieźle!
W końcu piłka się wyślizgnęła.
Myślałem, że to koniec, więc się na niej położyłem.
Trzydzieści sekund!
Już prawie koniec, trzymaj się!
Podnieś go.
Jest wykończony.
- Zostało 25 sekund! - Pomyśl, zanim się ruszysz.
- Jeszcze 20 sekund! - Trzymaj się!
Trzymaj się!
Już prawie koniec.
Już prawie koniec!
- Dasz radę! - Trzymaj się!
Czołgaj się!
- Trzymaj! - Uda się!
Dziesięć sekund!
Trzymaj się! Dziesięć sekund!
- Dziesięć sekund! - Dziesięć sekund!
Pięć sekund!
- Pięć, cztery, trzy, dwa, jeden! - Pięć, cztery, trzy, dwa, jeden!
Koniec gry.
To było obłędne.
Niemożliwe!
Czyste szaleństwo.
- Legendarna walka. - Serio.
Nie wierzę, że odebrał piłkę.
Moją pierwszą myślą było: „Jest niesamowity”.
Role się cały czas odwracały, więc było dość dramatycznie.
Został gościem, który pokonał najsilniejszego mężczyznę w Korei.
Brawa dla Jeong-yuna.
Co za męcząca walka.
Zużyłem mnóstwo energii i było to wyczerpujące,
ale wygrałem bez uciekania od niego.
Wygrałem w fizycznych zapasach,
więc tym bardziej mi się to podobało.
Je-yong chyba myślał, że on będzie słaby
- i opuścił gardę. - Odpuścił.
Nawet sobie tego nie wyobrażałem.
Myślałem, że mogę go pokonać z palcem w nosie.
Chyba poczułem się zbyt pewnie.
Niechętnie to przyznaję,
ale chyba nie byłem wystarczająco dobry.
Wielka szkoda.
- Świetna walka. - Dobrze mu poszło.
KOGO SIĘ NAJBARDZIEJ OBAWIASZ?
Myślę, że byłby to mój towarzysz, Agent H.
Agenta H.
Kiedy zobaczyłem Agenta H, pomyślałem, że to nie są żarty.
Agenta H. Jest tak nieziemsko przystojny.
Na żywo wygląda jeszcze lepiej niż w telewizji.
Nawet facet by się w nim zakochał.
- Często oglądam twoje filmy. - Ja oglądam twoje.
Już czuję, że jesteśmy blisko.
Często oglądam twoje filmy.
Kiedy jest mowa o dobrej sylwetce, myślę o nim.
Słyszałem, że był znany w siłach specjalnych z zamiłowania do sportu.
Myślałem, że jest spoko.
H, chyba możesz zgadnąć, co będziemy robić.
- Nawet sobie tego nie wyobrażam. - Nie?
Planujesz coś teraz?
Arena B.
Seol Ki-kwan, Agent H.
Agent H.
Nie mogę się doczekać.
- Tam. - Idę tam.
Racja, chodźmy obejrzeć Agenta H.
Muszę to zobaczyć.
- Serio. - Bardzo ciekawe.
Są tu.
Pojedynek jeden na jeden.
H ma ładne ciało.
Ma silnie wyglądające ciało.
A czym zajmuje się ten drugi?
- Kulturysta Seol Ki-kwan. - Dalej, Agencie H!
Jest w zasadzie legendą Korei.
Wygrywał kolejne mistrzostwa krajowe.
Jest bardzo sławny.
Jestem w narodowej drużynie kulturystów i jestem ośmiokrotnym mistrzem świata.
Nazywam się Seol Ki-kwan.
Dołączyłem do reprezentacji przed trzydziestką,
a jako kulturysta
zdobyłem Order Osiągnięć Sportowych, Nagrodę Niebieskiego Smoka.
- Cześć. - Cześć.
Cześć.
- O rany! - Seol Ki-kwan.
Miło mi poznać.
Czy to nie Seol Ki-kwan?
- To on, prawda? - Tak.
Seol Ki-kwan!
Seol Ki-kwan tu jest?
- To Seol Ki-kwan. - Rany.
Są tu wszystkie legendy.
Seol Ki-kwan ma niesamowitą sylwetkę.
Odnosi sukcesy nie tylko w kulturystyce, ale we wszystkim, co fizyczne.
Jest o wiele bardziej wytrzymały niż inni kulturyści.
Jest najlepszym kulturystą w reprezentacji.
Zna go każdy, kto trenuje.
Ale pomyślałem sobie:
„Nie jestem silniejszy? Mam spore szanse”.
Agent H to rezerwista UDT.
Jest tak silny, że nazywano go ludzkim narzędziem zbrodni.
Więc jako facet chciałem się z nim zmierzyć.
Boże.
- Są super. - Super.
Agent H jest mocny.
- To będzie wielki pojedynek. - Bardzo.
- Nie wiem, kto wygra. - No raczej.
Na pewno dużo ćwiczyłeś i pochłonąłeś dużo piersi z kurczaka,
ale cię przeżuję.
Jak wrócisz do domku, będziesz jeść piersi.
Za dobrą walkę.
Duchem UDT jest natychmiast przygotować się do walki.
Nie powinienem tracić czujności.
Agent H jest bardzo sprawny fizycznie w każdym aspekcie,
ale totalnie go przeżuję.
Dalej!
H!
H, zrób pierwszy ruch!
- Wykonaj pierwszy ruch! - Będzie fajnie.
Będzie naprawdę fajnie.
Powodzenia!
- Ma być dobra walka! - Powodzenia!
Chodź do mnie. Zniszczę cię.
Byłem pewien swojej siły i prędkości.
- Walczcie rękami! - Do boju!
Zmierzcie się!
- Musi wykonać ruch. - Tak jest!
Dalej, Agencie H!
Dasz radę!
Wytrzymaj!
Co za moc.
- Puść prawą rękę! - Dobrze!
Co to było?
Widać, że jest silny.
- To nie żarty. - Przerzucił go.
Czyli tak to się robi.
Tak, używa się pleców.
- Przytrzymaj go. - Musisz wyciągnąć rękę!
- Głowa w dół! - Chwycił go. Dobrze.
- Połknął piasek. - Pewnie dostał mu się do oczu.
Będzie robić mostek. Pamiętaj o tym.
- Ma dobrą pozycję. - Dalej!
Baza. Trzymaj bazę!
Biodro na płasko.
Opuść biodro i zakryj głowę!
Nieźle.
Niżej tyłek!
- OK. - Niżej tyłek!
- Da radę utrzymać. - Dobrze.
Trzymaj się!
Tak, prawy pośladek!
- Leżąc pod nim, nic nie zrobi. - Nie da rady.
Ten gość jest silny.
Nie wyjdzie z tego.
- Musi się uwolnić. - Jeśli nie, będzie dogrywka.
- Uwolnij lewą stopę. - Piłka!
Dwadzieścia sekund!
Patrz na piłkę!
Musisz się podnieść. Wstawaj!
- Piłka! - Nie może pozwolić mu uciec.
Musisz biec!
Teraz H musi się uwolnić
Biegnij po piłkę!
Ostatnie sekundy!
Dziesięć sekund!
- Dalej! - Dziewięć.
- Osiem, siedem… - Osiem, siedem…
- Złap go. Trzymaj! - Sześć, pięć, cztery…
- Łapać go! - Trzy, dwa…
Koniec gry.
- Jest dobrze. - Nieźle.
Ten drugi jest bardziej zmęczony.
To było niesamowite.
- Prawdziwy wojownik. - Są niesamowici.
Są dumni i nie chcą przegrać.
Jest inaczej niż w MMA. Bardziej się męczysz.
- Tak. - Brakuje ci tchu.
Świetnie im poszło.
Jeszcze nie wiadomo.
Jest niesamowity.
Dzika walka.
Nie sądziłem, by nade mną górował w kwestii siły,
ale jego siła i intensywność były…
Był dużo silniejszy, niż się spodziewałem.
Po pierwszych trzech minutach stwardniały mi mięśnie rąk.
Za dużo ich używałem, więc pomyślałem, że muszę z tym szybko skończyć.
- Dalej! - Biegnij.
Jest taki silny.
Jest szalony
Co za siła.
Poważna sprawa.
Musisz biec!
- Agencie H! - Jest zły.
Teraz jest na odwrót.
Jest taki silny. I teraz jest na odwrót.
Utknął pod spodem.
Mówiono mi, że nigdy nie wolno dać się przygwoździć.
Ale utknąłem.
Walka w okopach.
Wyczołgaj się.
- Uwolnij lewą rękę. Do tyłu! - Właśnie tak!
Przegra.
Mógł go przerzucić.
- Trzydzieści sekund! - Do piłki!
- Musisz najpierw złapać piłkę… - Powinien to zrobić teraz.
Najpierw biodro.
Biegnij po piłkę.
Wstawaj.
Wstawaj, H!
Napisy: Szymon Cegiełka