Downloaded From MoviesMod.org | Visit & Support
ANG PARUSA NI SISYPHUS
MAY DALAWANG NANATILING KALAHOK
Dito na'ng tunay na simula.
-Go! -Magaling.
-Go! -Go!
-Ayos. -Magaling.
-Ayos, Yun Sung-bin. -Huminga ka.
Ayos.
Huminga ka. Dahan-dahan.
Buwisit.
-Pagod na sila parehas. -Ang galing mo.
-Kaya mo 'yan. -Kaya mo 'yan, Hae-min. Huminga ka.
Ipagpatuloy mo lang, Sun-bin. Kaya mo 'yan.
Kailangan mong huminga.
-Laban lang! -Laban lang!
Laban lang!
Malapit ka na. Pokus.
May ilang kompromiso kang gagawin para sa sarili mo.
At sa isang punto, gusto ko nang gawin.
Pero nilabanan ko ito.
Para sa kapakanan ni Coach, na nag-imbita sa akin dito.
Sinubukan kong gawin ang lahat makakaya ko
para malaman nilang ibinigay ko ang buong lakas ko.
-Go, Sung-bin. -Sung-bin, laban lang!
-Ayos! -Ipagpatuloy lang ninyo!
Magmura kayo kung gusto ninyo.
-Magaling. -Puwede kayong magmura.
Huminga ka, Sung-bin.
Ang bato na inakala kong magaan biglang bumigat.
Sobrang nakakapagod. Pakiramdam ko sasabog ang puso ko.
Kainis.
Labanan ito ng tibay ng loob.
Kaya mo 'yan!
-Go! -Ayan. Ganiyan nga.
-Go. -Go.
-Sige. -Magaling.
-Go. -Go.
Huminga ka.
-Ayos. -May oras pa. Habulin mo ang hininga mo.
-Laban lang. -Kaya mo 'yan.
Kailangan mong huminga, Sung-bin.
-Huminga ka, Hae-min. -Go, Hae-min.
-Kaya mo 'yan! -Sung-bin, ang galing mo.
-Huminga ka. -Malapit ka na. Pokus.
-Kaya mo 'yan. Huminga ka. -Pagod na rin siya.
Huwag kang susuko.
Dali na.
Huling sampung segundo.
-Huminga ka. -Sampung segundo. Huminga ka.
-Ganiyan nga. -Huminga ka.
-Huling limang segundo. -Ang galing ninyo.
Nang naramdaman kong nasa krisis ko,
napansin kong napapagod na si Sung-bin.
Kaya naisip kong, "Malapit nang matapos. Kaunting tiis na lang."
"Hindi na ako puwedeng sumuko."
Kaya mo 'yan! Laban lang!
-Tara! -Ang galing mo. Tara!
-Go! -Heto na!
-Go! -Itulak mo!
-Itulak mo lang. Huwag kang titigil! -Huwag kang titigil.
-Tulak! -Yun Sung-bin!
-Itulak mo lang, Iron Man! -Kaya mo 'yan!
-Yun Sung-bin! -May oras pa.
-Tulak! -Laban lang!
-Go! -Go!
-Sige. -Kaya mo 'yan.
-May oras ka pa. -Huwag kang susuko.
-Go, Sung-bin. -Kailangan mong ituloy.
-Huminga ka. -Magpahinga ka muna riyan.
-Tatlumpung segundo. -Ang galing mo, Sung-bin.
-Naku po. -Huminga ka.
-Laban lang! -Ipagpatuloy mo lang.
Buwisit.
-Ipagpatuloy mo lang! -Laban lang!
-Ganiyan nga!
-Go! Nahihirapan din siya! -Go, Sung-bin!
-Go! -Laban lang.
Ganiyan rin kabilis ang pagtulak ni Hae-min noong simula.
-Sige lang! -Pagod na rin siya, Hae-min!
Hae-min, huminga ka.
-Go! -Ang galing mo!
Pagod na rin siya.
Sige lang!
Kaya mo 'yan, itulak mo lang!
Kaya mo 'yan.
-Go! -Tulak!
-Ayos. -Mag-ingat ka.
-Sige lang. -Tulak.
-Pagod rin ang kalaban. -Tulak muna bago pahinga.
-Sung-bin, Laban lang! -Laban!
-Ituloy mo lang ang pagtulak. -Laban lang!
-Sung-bin, kailangan mo nang kumilos! -Tulak.
-Olympic gold medalist ka! -Itulak mo ang bato pababa.
Itulak mo. Huminga ka pagbaba.
-Go. -Pagod rin ang kalaban.
Pagod na rin siya.
-Sampung segundo. -Naku po.
-Sun-bin, sampung segundo. -Dali.
Dali na, Sung-bin.
-Pumunta ka roon. -Huli na ito.
Dali na.
Tara!
-Laban lang! -Ipagpatuloy ninyo.
-Tapusin mo na. -Tara!
-Huli na ito. -Tara!
-Ayan! -Kaya mo 'yan!
-Ayos! -Ayan. Ang galing!
-Ayos! -Ayos!
-Kaunti na lang. -Ayos.
-'Yong kapalit mo! -Buwisit!
-Hindi! -Bangon!
-Bangon!
-Nasa itaas ka ulit! -Buwisit!
-Hindi! -Bangon!
-Kaunting tiis pa! -Bangon!
Sung-bin, dali na!
-Bangon! -Dali na!
-Bangon! -Tumatakbo ang oras!
-Bangon! -Tara!
Bangon!
Oras na para sa parusa!
-May oras pa. -Kaya mo 'yan.
-Kailangan mong bumangon. -Tumayo ka, Sung-bin.
Buwisit.
Buwisit ang larong ito.
ANG PARUSA NI SISYPHUS NATANGGAL SI SUNG-BIN
Sobrang nakakapagod.
At inisip ko, "Matatapos na dito."
-Go! -Ang galing mo!
Pagod na rin siya.
-Dali na. -Kaya mo 'yan, tulak!
Bangon!
Tama na'ng pahinga!
Binigay ko ang buong lakas ko.
Mahusay.
Heto.
-Ikaw ang pinakamagaling. -Ang galing mo.
-Ang husay ng ginawa mo. -Ang galing mo.
-Oo. Ikaw si Jung Hae-min! -Kakaiba ka talaga!
Tapos na Ang Parusa ni Sisyphus.
Ang nakaligtas sa Ang Parusa ni Sisyphus ay…
si Jung Hae-min.
Ayos!
Salamat.
Tara.
-Magaan para sa 'yo, ano? -Lumapit ka.
Hindi, mabigat din.
Papalakpakan sana kita, kaso hindi ko maiangat ang mga braso ko.
Mahusay.
Habang naglalaro, naiisip kong, "Mananalo ba ako? Gusto ko nang sumuko."
Pero ngayong nanalo na ako, hindi ako makapaniwala.
At sa tingin ko ang regular at matinding pag-eehersiyo ko
ang malaking bahagi ng aking tagumpay.
Sa taong ito, 48 na ang edad ko rito sa Korea.
Gusto kong ipakita sa mga kasing edad ko sa buong mundo
na kaya kong makipagsabayan
sa mga mas nakababatang atleta at talunin sila.
Kaya ako sumali.
Gusto kong manalo.
Gustong-gusto ko talagang manalo.
Pero sa tingin ko ang maging isa sa huling 20 mula sa 100
ay makapagbibigay sa mga kasing edad kong nanonood ng palabas na ito
ng kaunting pag-asa o lakas ng loob.
Gusto kong pasalamatan ang Physical: 100
para sa oportunidad na binigay nila.
Kaya pa 'to ng mga lalaking may katamtamang-gulang.
Malalakas pa kami.
Iyon lang.
40 taong gulang na ako.
Isang karangalan ang makipagtunggali sa 20 na katao rito.
Ayokong amining natalo ako.
Binigay ko lahat ng makakaya ko.
Sa tingin ko panalo ako sa lagay na 'yon.
Salamat sa lahat!
Salamat sa lahat.
Natanggal ako kasi mas mahina ako.
Mahina pa rin ako.
At nagpapasalamat akong makakalabas ako nang walang matinding pinsala.
Naging masaya ako kasama ang lahat.
PHYSICAL: 100 TOP 5
PHYSICAL: 100 LIMANG SURVIVORS
PHYSICAL: 100
-Grabe talaga… -Grabe ang dami.
Grabe ang dami.
-Ano ito? -Ang dami nito.
Pakiramdam ko huling hapunan na namin.
Hindi pa ako nakakita ng ganiyan kalaking lobster. Ang laki nito.
Ngayon lang ako nakakita niyan.
Mukhang mamahalin,
at may mga pagkaing hindi ko nakikita sa araw-araw.
Sobrang saya ko.
Mukhang masarap ito.
Naglalaway na ako. Hindi ko mapigilan.
Umiinom ka ba nito?
Lagyan mo ako sa baso.
Oo, ganiyan nga.
Itagay natin 'yan.
Magsalita ka, kapatid.
-Sabi ko na. -Ikaw ang pinakamatanda.
Una sa lahat, gusto kong batiin
ang bawat isa sa inyo sa pagiging isa sa Top 5,
at magsaya tayo ngayong araw.
-Naiintindihan ko. -Uminom na tayo.
-Binabati ko kayo. -Galingan natin.
Napakasarap nito.
Ang sarap.
Hindi kapani-paniwala.
Nakakamatay ito.
May sarili siyang pagdiriwang.
Hindi ko alam ang gagawin natin, pero kumain tayo hangga't kaya.
-Jin-hyeong, kumain ka pa. -Mayroon pa ako rito.
Nakakatakot iyan.
Puwede mo bang hawakan ng ganiyan at kagatin?
Kailangan mo nang mag-ingat.
Sa tingin ko aapaw ang enerhiya ko.
Siguro, may mga dahilan kayo bakit kayo nandito.
Ikaw muna, Min-cheol. Bakit ka nandito?
Huli na nang nahilig ako sa isports.
-Ilang taon ka no'n? -Nagsimula akong mag-ice climbing ng 29.
Sobrang huli na nga.
-Hindi pa gaanong katagal. -Hindi pa.
Gusto ko malaman ng lahat kung ano'ng klaseng isport ang sinasalihan ko
at kung ano'ng trabaho ang ginagawa ko.
-Parte ako ng Mountain Rescue. -Oo, tama.
Kapag masama ang panahon, hindi makakalipad ang mga helikopter.
Akyat-baba kami sa mga kabundukan pasan ang mga tao sa likod namin.
-Kailangan mong maging malakas. -Oo, dapat lang.
-Para iligtas ang mga tao? -Oo.
Ang astig no'n.
-Praktikal na lakas. -Oo, praktikal na lakas.
Gusto kong ipakilala ang pagliligtas sa mga kabundukan
pati ang ice climbing, dahil hindi ito sikat.
-Hindi ko rin alam. -Tama.
Sumali ako rito para mapakilala ang mga bagay na hindi karaniwan.
Malayo na ang narating mo,
-kaya sa tingin ko nagtagumpay ka. -Malalaman na ng buong mundo.
At Haemin?
Nagsimula akong mag-isports
-mga 18 na taon na 'ng nakalipas… -Nagbibisikleta ka?
Oo, 18 na taon na akong nagbibisikleta,
at bilang isang propesyonal, limang taon ko nang ginagawa ito.
At hindi pamilyar ang mga tao sa isport na pagbibisikleta,
at marami kaming kompetisyon kada linggo.
Kaya sumali ako rito para ipamalita ang lahat ng iyon.
Tama, natutunan ko ang tungkol sa pagbibiskleta dahil sa 'yo.
-Hindi ko rin alam. -Marami tayo.
-Hindi ko rin alam. -Hindi biro maging siklista.
-Ang mga hita ninyo. -Nakakapagod 'yon.
Nagmana ako sa mga magulang ko.
-Siklista rin ang tatay ko. -Isa rin siyang siklista.
Dalawang henerasyon na namin itong ginagawa.
Nagsimula ako noong nasa elementarya ako.
Sa isport na luging ba?
Hindi, sa elementarya, isa akong alpine skier.
Lumipat ako sa biathlon bago ako maghayiskul.
Lumipat ako sa isport na luging sa hayskul at ipinagpapatuloy ko hanggang ngayon.
at pagkatapos ng Olympic Games sa Beijing, nawalan ako ng inspirasyon.
Nabubuhay sa kompetisyon ang mga atleta.
-Tama. -Kailangan mong malagpsan iyon.
Tanging mga magagaling na atleta ang maalala, at sila rin ang mananatili.
Aaminin ko, bilang isang isportsman, kapag hindi ka kilala ng mga tao…
Tama.
-Wala ako masyadong alam. -…nakakalungkot.
Akala ko kung mas sumikat ako at mas nakilala pa ito,
mas mapapadali para sa kasalukuyan at darating pang atleta ng luge.
Kaya ako sumali.
-Parehas kami. -Si Jin-yong rin, tama.
Nakikipaglaban ako sa mga paligsahan ng snowboarding na tinatawag na cross.
-Tama. -Isa karerang kinakailangan mong tumalon
at lumiko habang nandoon ka.
Ako ang unang pambansang atleta para sa isport na iyon sa Korea.
Pero hindi ako makapasok sa Olympic Games.
Sobrang hirap talaga.
Pero nagawang makasali ni Jin-yong sa Olympics.
Isang taon bago ang Pyeongchang Olympic Games,
napagdesisyunan ng mga awtoridad na suportahan ang mga kilalang kaganapan,
kaya walang oportunidad sa ngayon.
Matindi ang pag-eensayo ng mga batang atleta,
at sana makakuha sila ng suporta
at magkaroon ng interes ang mga tao sa kanila.
-Iyon ang akin. -Oo, magagawa mo iyon para sa kanila.
Buti may ibang kilala ang snowboard bilang libangan.
Kapag nakakakita sila ng luge,
-"Hihiga ka lang, tapos aandar na?" -Medyo nakakainis iyon.
Buti pa nga sa inyo may nanonood. Sa amin wala.
-Ganiyan kapag hindi sikat ang isport. -Oo.
-Paano ka napadpad dito? -Dito?
"Napadpad dito?"
Nandito ako kasi,
bago maghayiskul, ako ang pinakamaliit kumpara sa mga kaibigan ko.
Ako ang pinakamaliit, at may timbang na--
-Malalaki siguro sila. -Hindi.
-Siguro mga ano… -Parang 190 cm?
Lumampas lang ako ng kaunti sa 140 cm. Ako ang pinakamalit sa grupo namin.
At mahilig mag-ehersisyo ang mga kaibigan ko.
Kaya sinamahan ko sila sa gym at nagsimula na rin mag-ehersisyo.
Ginagawa ko na ito mahigit 20 na taon na.
Ito ang naiisip ko habang nag-eehersisyo.
Lagi kong iniisip na magiging pinakamalakas ako sa edad na 50.
Ngayong lagpas 40 na ako, at sa tingin ko malusog pa ako.
-Kaya ko pang mas lumakas. -Marami ka pang oras.
Sa palagay ko mas kaya ko pang lumakas bilang tao.
Kaya ako sumali.
Kaya sobrang saya ko.
Isang karangalan makasama kayo sa Top 5.
Isang pagsubok na lang ang natitira.
Matatapos na talaga. Sana ibigay ninyo ang lahat.
-Oo naman. -Gawin natin ang makakaya natin.
Gawin natin itong isang
hindi malilimutan at pinakadakilang huling pagsubok.
-Inaasahan ko 'yan. -Ako rin.
Galingan natin. Nang walang pagsisisi.
Iyon ang dapat na gawin natin.
Sa wakas, ang pinakahihintay…
Ang pinakahihintay…
…na huling pagsubok.
Kailangang manalo.
Paano kung manalo ako?
Kinatawan ako ng mga atleta ng luge, kaya hindi ako puwede matalo.
Kailangan kong manalo kahit ano'ng mangyari.
Praktikal ang lakas ko.
Kung lakas ang pag-uusapan,
hindi ako madaling matalo, kaya kahit ano'ng laro pa iyan.
Tatalunin ko sila gamit ang lakas ko.
May tiwala ako sa katawan ko.
JO JIN-HYEONG AHENTE NG KOTSE
Kinatawan ako ng mga 550 siklista.
Pananatilihin ko ang pinakamahusay kong anyo at kaisipan
para magtagumpay sa laban at manalo.
Napagtagumpayan ko ang apat na pagsubok, at bilib ako sa sarili ko dahil do'n.
Ngayon ang araw na ipapakita ko sa lahat ang lakas ng pangangatawan ko
na lumakas dahil sa pagliligtas ng iba.
May pangangatawan akong yumabong sa bawat sa aspeto
kaya kahit ano pa 'yan,
nagtitiwala ako sa sarili ko.
Ang manalo sa Physical: 100 ang layunin ko.
HULING PAGSUBOK
KALIKSIHAN
BALANSE
LAKAS NG LOOB
LAKAS NG KATAWAN
KATATAGAN
Ang astig no'n.
Nandito ang eyeball sa lapag.
-Kinilabutan ako. Imposible. -Iyon ba ang eyeball?
Kakaiba ang Top 5.
Kinakabahan siguro sila.
Ginawa ang Physical: 100 para mahanap ang perpektong pangangatawan
anuman ang kasarian, edad, o lahi.
Ngayon, malalaman na ang sagot sa paghahanap,
isa na lang ang natitirang pagsubok.
Ang huling pagsubok kung saan maglalaban kayo
ay binubuo ng apat na laro.
Magiging mahirap ang araw na ito.
Wala akong alam tungkol dito. Sa tingin ko magiging mahirap talaga.
Ano'ng gagawin natin? Ano'ng mga mangyayari?
Magiging labanan ito ng tibay. Kailangan kong mag-ipon sa umpisa.
Kailangan kong gawin ang lahat para umabot hanggang dulo.
-Apat? -Apat?
Lagot na.
Paisa-isa silang magtatanggal.
Magiging mahirap talaga.
Magsisimula ang limang kalahok sa isang pormasyong hugis pentagon
at patuloy na maglalabanan hanggang sa magmukha itong tuldok.
Ang huling pangangatawan na mananalo sa lahat ng laro
ang magiging sagot sa ating paghahanap sa perpektong pangangatawan.
Malapit nang magkaroon ng kampeon ang Physical: 100.
Magsisimula na ang huling pagsubok.
Astig iyon.
Sobrang importante ng pinakaunang labanan.
Importante ang pagkakasunod-sunod.
Kahit magaling ka sa laro mamaya--
-Kung maaga kang matatanggal-- -Walang kuwenta.
Ganoon ko nakikita.
Mas malaki ang tsansa mo kapag mahina ka sa mga naunang round.
Paano kung sa sobrang hirap natalo ka?
-Kaya nga. -Ang malas naman no'n.
-Kailangan nilang subukang huwag mahuli. -Tama.
May malalaking agwat ang bawat isa sa kanila
-sa larangan ng lakas nila. -Oo.
May malakas na kalahok.
-Magkakaiba talaga sila. -Oo, tama ka riyan.
May iba-iba silang kakayahan.
Huling pagsubok na. Hindi ba ito tungkol sa pangkalahatang kakayahan?
Ang mga naunang pagsubok ay sumukat sa lakas, liksi at tatag.
-Pagsasamahin nila lahat ng iyon. -Pagsasamahin nila iyon.
Magsisimula na ang unang laro sa huling pagsubok.
Kinakabahan ako.
Naghahanda na sila.
Ano ang mga nasa likod nila?.
Kailangan ba nilang tumakbo at abutin ang isang bagay?
-Siguro. -Nakatali sila sa isa't isa?
-Ang mga leeg nila… -Alam ko!
-Kailangan nilang maghilahan. -Hilahang-lubid ang labanan.
Imposible.
-Naku! -Grabe 'yon.
Tingnan mo.
Kinilabutan ka.
Ang unang laro sa Physical: 100 ay panlimahang hilahan-lubid.
Panlimahang hilahan-lubid.
Grabe 'yon. Matatalo ako agad diyan.
Heto ang panuto.
Maglalaban kayo habang nakatali sa iisang lubid.
Ang lakas ng muscle ang susi sa tagumpay dahil sukatan ito ng lakas.
Kailangan ninyong makuha ang susi sa harapan ninyo,
at buksan ang kandado para manalo.
Hindi lang basta hahawakan. Kailangan nilang buksan ang kandado.
Ang kalahok na hindi makapagbukas ng kandado nila
ay matatanggal kaagad.
Babasagin ang busto nila at aalis sa lugar na ito.
-Grabe 'yon. -Imposible.
Sa palagay ko hindi ako ang pinakamahina rito.
Akala ko madali lang ang larong ito.
Iniisip kong kakayanin kong mauna.
Ako ang may pinakamaliit na pangangatawan,
pero plano kong mauna.
Isa lang ang kailangan kong talunin, kaya alam kong may tsansa ako.
Kampante ako.
Simulan na natin.
-Laban lang. -Laban lang.
Simuilan na natin!
-Laban lang. -Laban lang.
Laban lang.
Magiging masaya ito.
Bakit ako kinakabahan?
Magsisimula na ang unang laro sa huling pagsubok ng Physical: 100.
-Laban lang! -Tara na.
Laban lang!
Nagsimula na!
Magaling siya.
-Nakuha niya. -Nakuha niya.
-Ang bilis ni Hae-min. -Nakuha niya kaagad?
-Oo. Nakuha niya. -Nakuha ni Hae-min?
Binubuksan nila ang kandado at hindi sila makagalaw.
Magaling akong humila, kaya hinablot ko ang lubid,
at hinila ko nang husto sa gilid ko.
NAKALIGTAS SI JUNG HAE-MIN
-Nagawa kaagad ni Hae-min. -Natanggal niya.
-Grabe 'yon. -Nagawa ni Hae-min.
Nagawa ko.
Nang makaligtas ako, inisip kong,
"Mula sa apat, tatlo na lang ang mga kalaban ko."
Huminahon at gumaan ang loob ko.
-Nabuksan na rin ni Jin-hyeong. -Talaga? Sabi na nga ba!
NAKALIGTAS SI JO JIN-HYEONG
Ang tagal kong mabuksan.
Iniisip kong, "Nagawa ko. Gaya ng inaasahan."
Pangalawa akong nakakawala. At medyo hindi ako masaya tungkol doon.
Pero masayang makaligtas.
-Kaya siya ang pamato ko eh. -Jin-yong!
Nakuha ni Park Jin-yong ang susi.
Imposible!
NAKALIGTAS SI PARK JIN-YONG
Ang galing ni Park Jin-yong.
Sobrang saya ko.
Sa totoo lang, nang magsimula ang laro,
kinabahan ako at wala akong tiwala sa sarili ko.
Pero nakakatuwang nagawa ko at magpapatuloy pa ako sa kompetisyon.
At dahil tapos na kami sa palakasan,
may lamang ako sa mga susunod na laban.
Hindi ako matatalo.
-Dalawa na lang sila. -Dalawa na lang.
-Laban lang! -Tara!
Tara!
-Ang postura niya… -Dehado siya.
Oo, dehado si Min-cheol.
May lamang si Jin-yong dahil sa postura niya.
-Nakuha niya. -Nakuha ba niya?
-Nakuha ni Jin-yong. -Nakuha niya?
Dali na, kaya mo 'yan.
Hindi pa niya nakukuha.
"Kapag natalo ako, tapos na.
Kahit ano'ng mangyari sa hita ko, kailangan kong makawala."
Kung hihinahon lang siya,
-makakasulong si Min-cheol. -Tama.
Kapag naabot niya at mapakawalan niya ang sarili niya, tapos na.
-Nakuha niya? -Nakuha niya.
-Sino?
Dali na. Sino'ng nanalo?
-Si Min-cheol? -Sino'ng nanalo?
-Si Min-cheol?
-Ano'ng nangyari? -Halos magkasabay lang.
NAKALIGTAS SI WOO JIN-YONG NATANGGAL SI KIM MIN-CHEOL
-Pasok ba si Jin-yong sa susunod na round? -Akala ko magkasabay.
-Akala ko rin. -Pero mas mabilis si Jin-yong.
-Medyo mas mabilis. -Medyo.
-Nadismaya siguro siya. -Magaling siya. Nalulungkot ako sa kanya.
Medyo--
Hindi siya sinuwerte. Hindi talaga.
Ayaw umikot ng susi sa huling sandali.
Muntik na ako matalo dahil do'n.
Halos sabay kami nakakawala, kaya nakakakaba.
Gaya ng nangyari sa akin sa larong ito,
mahihirapan din ang iba pang kalahok.
Sobrang nadismaya at nanghinayang ako.
Naghahalo-halo ang mga emosyon.
Mas nakakadismaya kaysa sa pagkatalo sa isang kompetisyon ng ice climbing.
Tapos na ang unang laro sa huling pagsubok ng Physical: 100.
Si Kim Min-cheol ang kalahok na natanggal sa unang laro.
-Ang galing mo, Min-cheol. -Mahusay.
Ang husay mo, Min-cheol.
Sobrang nadismaya siguro siya.
-Sobrang nadismaya siguro siya. -Kawawa naman siya.
Magandang laban. Ang galing mo.
Natanggal na si Min-cheol, pero galing siya sa grupo ko.
Napalapit kami sa isa't isa at nakakadismaya rin.
Ang galing mo.
Hindi ito ang laro ni Min-cheol.
Kaya inakala kong dehado siya, at tama ako.
At dahil do'n nalungkot ako para sa kanya.
Pero ang layo ng narating niya, at iyon ang mahalaga.
Ang galing mo, Min-cheol.
Sobrang nalulungkot ako.
Para sa inyong apat, gawin ninyo ang makakaya ninyo, basta walang masasaktan.
Naging masaya ang lahat.
-Ang galing mo. -Mahusay.
Mahusay.
Masama siguro ang loob niya.
Oo.
-Nararamdaman ko. -Ako rin.
Hindi ba mas naiintindihan na natin siya?
Basagin mo na ang busto mo at umalis sa arena.
-Ang lupit. -Sobrang lupit.
-Ayoko no'n. -Kaagad?
-Gano'n lang? -Kailangan ngayon na?
Mapapagaan nito ang loob niya.
Pagkatapos kong sumali sa Physical: 100,
gusto kong pasalamatan ang mga magulang ko sa pinamana nilang pangangatawan.
Babalik na ako sa araw-araw kong pamumuhay, mas mag-eensayo pa ako.
Bilang isang umaakyat sa yelo, akala ko sapat na ang laki ng pangangatawan ko,
pero nang makilala ko ang ibang atleta napansin kong
marami pa akong pagkukulang.
Para sa akin, isang kaliwanagan ang Physical: 100.
-Nagiging emosyonal ako sa panonood. -Alam ko.
Sa tingin ko, hindi ito madali para sa kanya.
Magsisimula na ang pangalawang laro.
-Kaagad? -Kaagad?
-Ano? -Ano'ng laro?
Ano kayang gagawin nila?
Baka sukatan naman ng bilis.
-Bilis? -Bilis?
Pinakamabilis sa kanila.
Kausap ko si Jin-hyeong no'ng nakaraan
at sinabi niyang susuko siya kung kinakailangan niyang lumambitin.
Kung kailangan nilang lumambitin--
Ano kayang susunod na laro?
Hindi ba? Napapaisip din ako.
Hindi ko mahulaan.
APAT NA TAONG LABANAN
Ang pangalawang laro sa huling pagsubok
ng Physical: 100 ay magsisimula na.
Tara na! Laban lang!
-Tara. -Tara.
Ano kaya?
-Kinakabahan ako. -Kinakabahan talaga ako.
Ang huling pagsubok ng Physical: 100.
Ang mga nakaligtas ay sina…
Woo Jin-yong,
Jung Hae-min,
Jo Jin-hyeong,
at Park Jin-yong.
Apat na lang ang natitira.
-Apat na katao. -Ang Top 4.
Ang pangalawang laro sa huling pagsubok ng Physical: 100…
ay ang baliktarin ang parisukat.
Ang baliktarin ang parisukat.
-Grabe 'yon. -Imposible.
Pagbabaliktarin.
Ang baliktarin ang parisukat.
Kailangan mabilisang pagbaliktarin ng mga kalahok ang parisukat na tabla.
Nangangailangan ng bilis at liksi ng larong ito.
Imposibleng mahuli ako rito.
May tiwala ako sa mabilis na kilos at liksi ko.
Makakaligtas din ako rito.
Magagawa ko ba ito ng maayos? Kailangan kong maging agresibo.
Sa tingin ko kailangan mo ng bilis, tatag, at utak sa larong ito.
Hindi ako sigurado pero alam kong magiging mahirap.
Hindi ko sigurado ano'ng mangyayari.
Kailangan magaling kang mag-isip sa mga laro.
-Sa tingin ko kaya ito ni Jin-yong. -Ako rin.
Ang baliktarin ang parisukat
ay dalawa laban sa dalawa.
-Larong dalawa laban sa dalawa? -Dalawa laban sa dalawa?
May pagpapangkat dito?
Nang marinig kong kampihan ito, hindi ko alam ang aasahan ko.
Hindi ko inasahang magkakaroon ulit ng larong kampihan.
Naguluhan ako.
Sa limang minuto, pagbabaliktarin ang itim at puting parisukat.
Ang magkakampi na may pinakamaraming nakatihayang parisukat ang makakaligtas,
at ang magkakampi na matatalo ay maglalaban sa pangalawang laro
para masiwalat kung sino ang matatanggal.
Naisip ko na kung hindi ako mananalo sa unang laro, baka matanggal ako.
Kailangan ko ng mahusay na kakampi.
Pero kahit na hindi magaling ang kakampi ko, kapag naglaban na kami,
walang posibilidad na matalo ako.
Ang kampihan ay pagpapasiyahan ng unang makakaligtas
sa panlimahang hilahan-lubid, si Jung Hae-min.
Pumili ka na kung sino ang gusto mong kakampi.
Gusto kong maging kakampi…
Sobrang hirap.
Inisip kong mabuti
kung sino ang gusto kong maging kakampi.
Kung gusto manalo ni Hae-min, pipiliin niya ako.
Alam kong hindi ako pipiliin ni Hae-min.
Hindi ako magaling sa larong ito, at alam niya iyon.
Medyo umaasa akong pipiliin niya ako.
Sa tingin ko pipiliin niya si Woo Jin-yong.
-Tama ba? -Oo, sa palagay ko rin.
Hindi, matapat si Hae-min, baka si Jin-hyeong ang pipiliin niya.
-Nasa iisang grupo sila. -Tama.
Kailangan kumampi ako sa matatag na kalahok
at naiintindihan nang mabuti ang laro.
Gusto kong maging kakampi si Woo Jin-yong.
Tumingin ako kay Hae-min na may pagkadismaya.
Sandali, pipili ako ulit.
Gusto kong maging kakampi si Park Jin-yong.
Si Park Jin-yong daw ba?
Gusto kong maging kakampi si Park Jin-yong.
Inaasar niya ba ako?
Bilang magkakampi sina Jung Hae-min at Park Jin-yong,
sina Jo Jin-hyeong at Woo Jin-yong ang natitirang magkakampi.
Tingnan mo banda roon.
Kailangan nating unahin ang mga nakakumpol gaya ng nasa harapan ko.
Umikot lang tayo pakanan at baliktarin ang mga ito.
Kailangan nating manguna
para mas madalian tayo mamaya.
Limitado ang oras natin at medyo matagal ang limang minuto.
-Tama ba? -Oo, medyo nga.
May plano na ako.
Dahil hindi kami dapat magsalubong ni Hae-min.
at kung mangunguna kami, mamarkahan namin sila paisa-isa
at susundan namin sila para baliktarin ulit ang mga nabaliktad nilang parisukat.
Ano sa tingin mo?
Sukatan ito ng katatagan, sa tingin ko.
Kailangan natin bilisan ang pagbaliktad, baliktarin natin nang mabilis.
Sasabak ba tayo ng walang diskarte?
-Baliktarin lang natin nang mabilis. -Sige.
Sa tingin ko iyon ang tamang paraan.
Hindi na kami umisip ng diskarte.
Akala ko sukatan lang ito ng katatagan.
Pero ang problema ay kung gaano ako kabilis mapagod.
Mahaba ang limang minuto, buwis-buhay akong magbabaliktad ng mga parisukat.
Kailangan namin manalo sa first round.
Kailangan kong makaligtas.
Kailangan ko lang talunin ang isang tao.
Simula ngayon, gagalingan ko talaga.
Hindi ako matatalo.
Magsisimula na ang pangalawang laro sa huling pagsubok ng Physical: 100…
Kalma lang.
Ayan na sila.
-Kaya itong laruin ng kahit sino. -Tama.
Halos magkatulad ang estilo ng dalawang grupo.
Nakakapanabik naman.
May enerhiya pa ako, kaya madali sa umpisa.
Kaya akala ko dapat tuloy-tuloy lang ako sa pagbaliktad.
-Ang galing ni Jin-hyeon. -Grabe ang bilis niya.
Kumalma ka.
-Mas matatag siya kaysa sa inaasahan. -Mabilis siya.
-Pero kaya niya ba ng limang minuto? -Limang minuto iyon.
Oo nga.
Sa tingin ko mas marami ang kulay puti.
-Mukhang mas marami ang kulay puti. -Oo, sa ngayon.
Sa simula, mahirap intindihin ang sitwasyon,
pero nang mas marami nang nabaliktad na parisukat ang kalaban, naisip kong,
"Kahit sino puwedeng manalo sa larong ito. "
Mas marami na atang nabaliktad ang kabilang grupo.
Magkalapit lang siguro ang bilang namin.
pero nag-aalala ko.
Ang hirap nito.
Grabe naman.
Sobrang hirap siguro.
-Sino ang gumagapang? Si Jin-yong? -Oo, si Woo Jin-yong.
Mabilis si Woo Jin-yong.
Ang bilis niyang gumapang.
Mabilis kong nabaligtas lahat.
Binaliktad ko habang iniisip na wala nang mas ibibilis pa ito.
Pero naaapakan ni Hae-min ang mga tabla
kaya hindi ko mabaliktad.
Naiinis ako kaunti.
Ayos.
Malapit na.
Tumakbo tayong parang aso.
Ginagawa ko lang ang plano ko.
Papalapit na.
Parang nagpapalit-palit lang ang kulay itim at puti.
-Puro puti ang nakikita ko. -Sa ngayon, maraming puti.
Gaano na ba katagal?
Buwisit.
Ang tagal ko nang nakakuba
na parang isang magsasaka.
Sumasakit na ang puwit ko at sobrang nakakapagod na.
Hinihingal na ako dahil sa pagod.
Hingal na hingal na ako.
Naku po, ang lakas ng hingal niya.
Pagod na siguro siya.
-Pagod na talaga siya. Limang minuto 'yon. -Oo.
Naririnig ko ang hingal ni Jin-heyong.
Hinihintay ko siyang mapagod. Pangalawang parte 'yon ng plano ko.
Susundan ko ang isang kalahok at babaliktarin lahat ng binaliktad iniya
Hindi mahalaga kung mas matanda ako. Iisahan nila ako.
-Mas bumabagal na si Jin-hyeong. -Oo nga.
Mas marami ng kulay itim na parisukat.
Isang minuto na lang.
-Isang minuto. -Isang minuto. Laban lang!
Isang minuto na lang.
Hindi ko alam paano ito matatapos.
Isang minuto, Hae-min!
Isang minuto na lang!
Sige. Laban lang!
-Naku po. -Papalapit na.
-Hindi, mas maraming puti. -Pero sa isang gilid puro itim.
Tama ka.
-Binabaliktad niya ulit. -Mahigpit ang labanan.
Hae-min.
-Ang galing mo. -Mahusay.
Ang galing mo, Jin-yong.
-Tapos na. -Kakaiba iyon.
Nakakapagod siguro 'yon.
-Uulitin nila? -Isa laban sa isa.
-Tama. -Ulit?
Naku po.
Pagod na ako.
Dahil napuwersa ang mga muscle ko na bihira kong gamitin,
nanginginig ang mga hita ko.
Akala ko matatalo ako kapag natalo kami sa unang laro,
kaya kinakabahan ako.
Buwisit, hindi ito ang laro ko.
Nabuhay ang dugo ng pagiging isang atleta ko.
Gusto ko talagang manalo.
Kailangan kong makaligtas, kaya wala akong intensyon matalo.
Ihahayag na ang resulta sa larong baliktarin ang parisukat.
-Lamang ng isa o dalawa? Tatlo o apat? -Ang itim ata ang nanalo.
-Hindi siguro. -Mas maraming puti banda roon.
Oo nga, hindi ko alam. Tig-kalahati?
Sino'ng nanalo?
JUNG HAE-MIN, PARK JIN-YONG JO JIN-HYEONG, WOO JIN-YONG
Jung Hae-min at Park Jin-yong, 37.
Jo Jin-hyeong at Woo Jin-yong.
Jo Jin-hyeong at Woo Jin-yong, 29.
Dalawampu't siyam.
Nakaligtas sina Jung Hae-min at Park Jin-yong.
Ang galing mo talaga, Hae-min.
Ang sarap sa pakiramdam.
Isang laro na lang ang natitira.
May posibilidad akong manalo. Gagawin ko lahat ng makakaya ko.
Sa totoo lang, hindi ko namalayan noon,
pero palagay ko gusto kong manalo.
Sa tingin ko kaya kong manalo kung mas gagalingan ko pa.
Hindi ito para sa akin.
Sana panaginip ito. Tatlong beses ko binilang.
Pero natalo kami.
Aaminin ko, natalo kami dahil sa akin.
Dapat mas ginalingan ko pa.
Dapat dinamihan ko pa mga binaliktad ko.
Sina Jo Jin-hyeong at Woo Jin-yong, na natalo sa laro,
ay lalabanan ang isa't isa para maisiwalat kung sino ang maliligtas at matatanggal.
-Laban lang! -Laban lang!
Mayroon lang kayong tatlong minuto.
Tatlong minuto.
Kaya natin ito.
Nalulungkot ako para kay Jin-hyeong, pero gagalingan ko at mananalo.
Buwisit, nakakapagod 'to.
Hindi ako puwedeng sumuko hanggang dulo. Bakit ko iniisip na matatalo ako?
Gagawin ko ang lahat para hindi ako magsisisi sa huli.
Ipanalo natin ito.
Magsisimula na ang indibidwal na laro ng baliktarin ang parisukat.
WOO JIN-YONG LABAN KAY JO JIN-HYEONG
-Laban lang! -Laban lang!
Tara.
Kaya mo 'yan, Jin-hyeong.
Kaya mo 'yan!
Hindi, masyado pang maaga.
Umpisa pa lang nahirapan na ako.
Sobrang hirap para sa akin ang yumuko pa lang.
Kaya mo 'yan.
-Mabilis lang ang tatlong minuto. -Oo, lilipas kaagad.
Lilipas kaagad.
Hindi sapat ang bilis niya.
Mas mabilis si Woo Jin-yong sa one on one.
Oo, mabilis talaga siya.
Diretso lang ang tingin ko at nagpursige, kaya akala ko mas mabilis ako.
Buwisit.
"Isa pa, isa na lang."
Gusto ko pang magpatuloy, pero sa dulo, hindi ko na maigalaw ang katawan ko.
Kaya nalaglag ko ang ilan at hindi ko naibaliktad ang iba.
Nang mangyari 'yon, napanghinaan ako ng loob.
Kaya mo 'yan!
-Malapt na. -Pokus.
-Masyado nang madami ang lamang. -Halata na.
Buwisit.
Sa indibidwal na labanan, kailangan ng enerhiya,
kaya mukhang dehado si Jin-hyeong.
Gaya ng hula ko, nahirapan nga siya.
Kaunti na lang!
Sa kalagitnaan ng laban,
ang hirap mapanood na nahihirapan si Jin-hyeong.
Naririnig ko ang hingal niya kung saan ako nakatayo.
Ang sakit sa pusong panoorin siya.
-Naku po. -Pakinggan mo ang hingal niya.
Ang lupit ng larong ito.
Alam ko.
-Naku po. -Tapusin na ninyo.
Naku po.
Ayaw ko talagang gawin.
Alam kong matatalo ako at gugustuhing sumuko.
Pero kapag napanood ito ng anak at asawa ko,
gusto kong mapanood nilang hindi ako sumuko hanggang dulo.
Kaya hindi ako sumuko at nagpatuloy.
Magandang laban.
Ang hirap no'n.
Pagod na silang dalawa.
Sige, mahusay.
Ang galing niya.
Sumasakit ang puso ko.
Ang galing mo, Jin-heyong.
Nagawa ko.
Ang huling pagsubok ng Physical: 100.
Heto ang resulta ng indibidwal na laban na magsisiwalat kung sino ang matatanggal.
Jo Jin-hyeong, 18.
Woo Jin-yong, 48.
Natanggal si Jo Jin-hyeong.
Ginawa ko ang makakaya ko.
Sige. Binabati kita, Woo Jin-yong.
-Mahusay. -Ang galing mo. Binabati kita.
Ang galing mo.
Masaya ako, pero nadismaya ako para kay Jin-yeong.
Alinman,
ngayong parte ako ng Top 3 mananalo ako.
Wala akong pinagsisisihan.
Sobrang…
ganda ng laban kasama ang mga nakababata at hindi ako sumuko.
Iyon ang importante.
Nakakabilib siya.
Para sa inyong tatlo,
kahit sino'ng manalo, huwag kayong susuko hanggang dulo
at magpakitang gilas kayo.
Magandang laban.
-Nakakabilib ka! -Nakakabilib ka!
Pare, sobrang pagod ako.
Gusto kong hampasin ang tiyan.
Parang isang bagong panimula ang pagsali sa Physical: 100.
Isang bagong hamon.
Ginawa ko ang lahat ng makakaya ko sa bawat isang laro,
na parang nakasalalay ang buhay ko.
Kaya kuntento ako, kahit na natanggal ako.
Naging masaya talaga ako.
Ang huling pagsubok ng Physical: 100. Tatlong kalahok ang natitira.
Tara na.
Naglaho ang ngiti ni Hae-min.
Naglaho nga.
Dito na sila sisimulang kabahan.
Sobrang kinakabahan siguro sila.
Ngayong parte ako ng top 3, ang manalo sa kompetisyon ang pakay ko.
Kung matatanggal ako ngayon, manlulumo talaga ako.
Aabot ako hanggang dulo para mapabilang sa top 2, at para manalo.
Malapit na akong manalo. Gagawin ko ang makakaya ko.
Kampante akong makakaligtas ako.
Ang pangatlong laro sa huling pagsubok ng Physical: 100…
ay ang triangle shuttle run.
-Shuttle run. -"Shuttle run"?
Sa larong ito kung saan tatakbo ka nang pabalik-balik,
kailangan ng matatag na cardiovascular.
Kapag narinig ninyo ang unang hudyat,
tumakbo kayo nang mabilis at humawak sa tuktok, saka bumalik sa puwesto ninyo,
kapag hindi kayo nakabalik bago ang susunod na hudyat,
matatanggal kayo kaagad at kailangan basagin ang busto ninyo
at aalis sa arena.
Sa tingin ko may lamang sina Woo Jin-yong at Jung Hae-min.
Sa tingin ko may laban siya kay Hae-min.
Ang kaso rito ay kailangan makabawi ng lakas matapos tumakbo nang mabilis.
-Lamang si Hae-min dito. -Oo nga.
Pero mabigat si Hae-min, kaya mahihirapan siyang tumakbo.
Mga kalahok, pumunta na kayo sa mga puwesto ninyo.
Tingnan ninyo kung gaano siya kinakabahan.
Magsisimula na ang pangatlong laro sa huling pagsubok ng Physical: 100…
-Laban lang! -Laban lang.
Hindi ako puwedeng matalo sa shuttle runs kahit gustuhin ko.
Kailangan kong matalo ang isang kalahok nang hindi tumitingin sa isa.
Ibibigay ko ang buong lakas ko at makaabot hanggang dulo.
STAGE 1 (12 SEGUNDO) UNANG ULIT
Kailangan din nila patunugin ang bell.
Kailangan nilang ulit-ulitin ito.
Sa tingin ko dehado si Hae-min.
Matangkad siya, kaya kailangan niya pang yumuko.
STAGE 1 (12 SEGUNDO) PANGALAWANG ULIT
Tingnan mo ang pagtakbo niya.
-Dapat nilang tantyahin ang bilis nila. -Sobrang nakakakaba siguro.
STAGE 1(12 SEGUNDO) PANGATLONG ULIT
STAGE1 (12 SEGUNDO) IKA-APAT NA ULIT
May diskarte si Woo Jin-yong.
Oo, ginawa niya no'ng simula pa lang.
WOO JIN-YONG, PARK JIN-YONG, JUNG HAE-MIN
Mas maikli pala ang 12 na segundo kaysa sa inaakala ko.
STAGE 1 (12 SEGUNDO) IKA-11 NA ULIT
Lilipat na sa sampung segundong pagitan.
-Sampung segundo na kaagad? -Sampung segundo.
STAGE 2 (12 SEGUNDO) IKA-12 NA ULIT
Mas madali siguro kung mas maliliit ang mga hakbang.
Pero kung mas iiklian pa, mas magiging mabuti para kay Hae-min.
Mas mahalagang makabalik sa oras kaysa sa pagtitipid ng enerhiya.
Sa tingin ko hindi pa siya hinihingal.
Kalmado talaga si Woo Jin-yong.
Pero dalawang beses niyang nilaro ang pangalawang laro.
Pero para sa mga CrossFitters, makakatulong ito sa kanila.
-Sa tingin ko gaganahan sila rito. -Gaganahan sila.
Sa ngayon, normal pa ang paghinga niya.
Mukhang nagsisimula pa lang siya.
Hindi kinakailangan ng diskarte sa larong ito.
Tatakbo ka lang nang paulit-ulit.
Sa tingin ko si Hae-min ang matatanggal.
-Mukhang kinakabahan si Hae-min, ano? -Oo nga.
Hindi ko alam kung paano.
Inaasahan ko lang ang mga hita ko
at ang matatag na cardiovascular ko.
Madalas akong mag-shuttle run noong atleta pa ako ng biathlon.
Bihasa ang matatag na cardiovascular ko,
pero naisip kong mainam na ipunin ang enerhiya ko.
Pabilis ito nang pabilis. Ikakamatay talaga nila ito.
STAGE 2 (10 SEGUNDO) IKA-26 NA ULIT
Naku po.
STAGE 2 (10 SEGUNDO) IKA-26 NA ULIT
-Ano? -Muntik nang hindi umabot si Woo Jin-yong.
Puwede itong maging problema.
Hindi ko napatunog ang bell ng isang beses.
Bumalik ako para patunugin ito. Muntik nito magulo ang paghinga ko
pero buti na lang, nakabawi ako.
Ginulat talaga nila ako.
Tingnan mo ang mga hita niya.
Sa ganiyang kabigat na mga hita, mahirap sigurong tumakbo.
STAGE 2 (10 SEGUNDO) IKA-28 NA ULIT
Mukhang mabagal si Hae-min, ano?
Mukhang ang bagal niya kumilos.
-Lilipat na sa siyam na segundo. -Siyam na segundo.
STAGE 3 (9 SEGUNDO) IKA-29 NA ULIT
Baka inaalalayan niya lang ang sarili niya.
STAGE 3 (9 SEGUNDO) IKA-30 NA ULIT
-Siya na ang pinakamabagal. -Oo, nahuhuli na siya.
Pero hindi naman mahalaga kung sino ang nauuna.
Inaalalayan nila ang mga sarili nila para makabalik sa oras.
Kung iiklian pa nila ng isang segundo, parang maaabot ko na ang limitasyon.
Pero sinubukan kong huwag pansinin silang dalawa.
Sinubukan kong panatilihin ang bilis ko at bantayan ang paghinga ko,
at magmukhang walang emosyon hanggang sa may sumukong isa.
STAGE 3 (9 SEGUNDO) IKA-37 NA ULIT
Pinatunog ni Park Jin-yong ang bell sa kakaibang paraan.
-Sinusubukan niyang tumakbo nang mabagal. -Oo nga.
Ayokong ipakita ang pagod ko,
at gusto kong bawasan ng isang hakbang ang pagtakbo ko kaysa sa iba
para tipirin ang enerhiya ko at mas tumagal pa.
Nararamdaman kong mas napapaaga ang bawat hudyat.
Kaya inaakala kong isa sa dalawa ang malapit nang matanggal.
Hinihingal na sila.
Lilipat na sa walong segundo.
-Walong segundo. -Walong segundo.
STAGE 4 (8 SEGUNDO) IKA-49 NA ULIT
-Bawal magpahinga. -Kailangan nang bilisan.
Humihirap na. Nagsisimula na ang laban.
Magkakaalaman na mamaya, Hae-min, bilisan mo.
Ayan na naman sila.
-Mukhang pagod na si Hae-min, ano? -Oo nga.
Mukha nga siyang pagod. Kailangan niyang magpatuloy.
Mas nauna nang kaunti, si Park Jin-yong rin.
Mukha na talaga silang mga pagod.
STAGE 4 (8 SEGUNDO) IKA-53 NA ULIT
STAGE 4 (8 SEGUNDO) IKA-54 NA ULIT
Ayos lang si Woo Jin-yong.
-Siya ang pinakamahinahon. -Oo, mahinahon siya.
Hindi mukhang pagod si Woo Jin-yong, kaya hindi ko inisip na matatalo ko siya.
Kaya itinuon ko ang pansin ko kay Hae-min.
Pagtuonan natin ng pansin sina Hae-min at Park Jin-yong, na napapagod na.
Parehas na ang bilis nila.
STAGE 4 (8 SEGUNDO) IKA-56 NA ULIT
-Mas mabilis nang kaunti si Jin-yong. -Mas mabagal si Hae-min.
STAGE 4 (8 SEGUNDO) IKA-57 ULIT
Tungkol ito sa bilis. Bilis.
Sa tingin ko tatlong ulit na lang matatapos na ito.
Hindi na ba kayang bilisan ni Hae-min dahil sa pagod?
Grabe na 'to.
Gusto na nilang sumuko.
-pero pinipigilan nila. -Oo nga.
STAGE 4 (8 SEGUNDO) IKA-61 ULIT
Wala nang oras para magpahinga. Kailangan nilang tumakbo agad.
Labanan ito ng lakas ng loob. Mukhang sobrang pagod na rin si Jin-yong.
Grabe na 'to.
STAGE 4 (8 SEGUNDO) IKA-63 NA ULIT
Sinasabi ko sa sarili kong hindi pa ako pagod.
Ipagpatuloy mo lang, Hae-min. Pakiusap.
STAGE 4 (8 SEGUNDO) IKA-65 NA ULIT
Masyadong maaga.
Takbo.
-Pagod na rin talaga si Park Jin-yong. -Oo nga.
Unti-unti nang kumukuba ang itaas na bahagi ng katawan niya.
Habang umiikli ang pagitan, nawawalan na ako ng hininga.
Sobrang hirap. Pagod na mga hita ko.
Ito ang unang beses na sumuko ang mga paa ko.
STAGE 4 (8 SEGUNDO) IKA-68 NA ULIT
Kailangan magpatuloy ni Hae-min sa pagtakbo.
Bumilis siya.
STAGE 4 (8 SEGUNDO) IKA-69 NA ULIT
Jin-yong!
May oras pa para magpahinga si Woo Jin-yong.
Nakakatakbo pa sila nang maayos.
Inaasahan kong may malapit nang sumuko.
STAGE 4 (8 SEGUNDO) IKA-72 NA ULIT
-Sa tingin ko hindi na niya kaya. -Sa tingin ko hindi na siya makakaabot.
Habang titingnan ang mga paa ni Hae-min,
akala ko matatalo ko siya kung nalagpasan ko ang pagitan na ito.
Eksakto ang mga hakbang ni Hae-min sa tunog,
kaya akala ko kailangan ko pang mag-tiis.
STAGE 4 (8 SEGUNDO) IKA-75 NA ULIT
Kaunti na lang.
STAGE 4 (8 SEGUNDO) IKA-76 NA ULIT
Laban lang!
Malapit nang sumuko si Hae-min at Park Jin-yong.
Napapahawak na ang mga braso niya sa mga hita niya.
Kaya naisip ko, "Pagod ka na siguro.
Pagod na ako, pero pagod ka rin.
Labanan na ito ng tibay ng isip."
Nakakahanga si Hae-min.
Kamangha-manghang nakakaya niya ang bigat niya.
115 kg ang bigat niya.
STAGE 4 (8 SEGUNDO) IKA-80 NA ULIT
Humihilig na ang ulo ni Park Jin-yong patagilid.
At kanina pa ganiyan ang pagtakbo niya.
Punong-puno ng lakas ng loob.
STAGE 4 (8 SEGUNDO) IKA-82 NA ULIT
Malapit nang matapos para sa dalawang ito.
Halos hindi na sila makaabot.
STAGE 4 (8 SEGUNDO) IKA-83 NA ULIT
Kapag mas bumagal pa siya, hindi na siya aabot.
STAGE 4 (8 SEGUNDO) IKA-84 NA ULIT
STAGE 4 (8 SEGUNDO) IKA-85 NA ULIT
Jin-yong.
Magandang laban.
Natanggal na si Park Jin-yong.
-Magaling siya, para makaabot dito. -Seryoso.
Pinapalakas ni Jung-myung ang loob niya.
Nakikiramay lang siya kay Jung-myung ngayon.
Naglalaro kami ng luge ni Jin-yong,
at magkaramay kami sa bawat damdamin at karanasan.
na mahalaga at sobrang espesyal.
Magaling talaga si Jin-yong.
Marami na siyang pinagdaanan.
-Nasa Top 3 siya. -Magaling siya.
Magkakampi kayo, kaya mas apektado ka.
Hindi pa ako bumagsak nang ganito tuwing nagsasanay.
Hindi pa sumuko ang mga hita ko.
Lumagpas ako sa limitasyon ko, at ginawa ko ang lahat.
Masaya ako sa naging resulta.
-Nakakahanga si Hae-min. -Laging may gumagapang pagkatapos ng laro.
-Paano-- -Alam ko.
Paano sila naging sobrang malakas?
Tapos na ang pangatlong laro sa huling pagsubok ng Physical: 100.
Ang pangatlong kalahok na natanggal sa pangatlong laro ay si Park Jin-yong.
-Magaling, Jin-yong! -Magaling.
Nakakahanga ka, Park Jin-yong.
Una sa lahat…
sobrang hirap makaabot dito.
Sobrang saya kong makalaban ang mga mahuhusay na kalalakihan.
At nasiyahan talaga ako.
At panghuli…
Mag-30 na ako sa taong ito.
Gusto kong ipakitang kaya ng mga taong malalaki ang tiyan.
Gusto ko talagang manalo.
Aalis siya ng ganiyan?
-Salamat. -Nakakagulat iyon.
Naging maayos ang lahat.
Ang saya ng karanasan ko rito, at nakilala ko ang sarili ko,
kaya para itong isang panaginip.
Masaya akong pangatlo ako sa kompetisyon na ito.
Alam na ng mga tao kung gaano kasipag ang mga atleta ng luge,
at kung gaano kahusay ang pangangatawan namin.
Sobrang nagpapasalamat ako dahil do'n.
Magsisimula na ang huling laro sa huling pagsubok ng Physical: 100.
Kahanga-hanga.
Sa wakas.
HULING PAGSUBOK
Physical: 100
Matapos ang malupit na kompetisyon,
dalawang kalahok na lang ang natitira.
Parte ako ng Top 2, kaya mas desperado na akong manalo.
Gusto ko talagang manalo.
Ayoko nang magsalita. Papatunayan ko gamit ang pangangatawan ko.
May tiwala ako sa sarili ko.
May premyong nagkakahalagang 300 milyong won.
Ang huling pagsubok ng Physical: 100 ang magtatalaga ng panalo.
Nandito na tayo sa huling laro na magtatalaga ng mananalo.
LABANAN NG DALAWANG KALAHOK
Ang huling laro ng huling pagsubok ang magtatalaga ng kapalaran ninyo.
Ano kaya? Ano kaya ito?
Infinite rope-pulling.
-Hihila ng lubid. -Tuloy-tuloy na paghihila?
-Tama? -Maghihila lang ng lubid?
Pero "infinite", kaya walang katapusan.
Ang Infinite rope-pulling ay isang laro.
kung saan patuloy na hihilahin ang mahaba at mabigat na lubid.
Kapag narinig ninyo ang hudyat, kailangang hilahin ang lubid hanggang sa lumuwag.
Dehado ako.
Kung pag-uusapan ang lakas, mas malakas si Jung Hae-in kaysa sa akin.
Pero ang sandata ko ay katatagan.
Madalas kong sanayin ang mga binti ko, pero bihira ang mismong katawan ko.
Kaya hindi ako gaanong kampante.
Sa dalawang kalahok,
ang unang makahablot ng dulo ng lubid ang mananalo,
at ang mananalo ang sisira
ng busto ng kanyang kalaban.
Ang lupit naman no'n.
Ang taong makakapagprotekta ng kanilang busto hanggang sa dulo
ang magiging huling pangangatawang nakatindig ng Physical: 100.
Nakakakaba naman. Ito na ang huling laban.
Sino'ng mananalo?
Ang astig tingnan ni Hae-min.
Magkaharap sila at hihila mula sa magkabilang gilid.
Palihis silang magkaharap.
-Kailangan makita ang isa't isa. -Oo.
Sobrang lupit no'n.
Ang huling pagsubok ng Physical: 100.
Ang huling larong magtatalaga
sa huling lalaking nakatindig.
Magsisimula na.
-Kuhanin mo! -Tara na!
-Laban lang! -Huli na ito!
Laban lang!
Sobrang kinakabahan ako.
Gagawin ko ang lahat nang walang pinagsisisihan o pagkakamali.
Si Hae-min na lang ang natira,
at ako ang mag-uuwi ng 300 milyong won.
Nagsimula na.
-Ano ba naman? -Mukhang mabigat.
-Tingnan mo si Hae-min. -Ang bilis niya.
-Grabe si Hae-min. -Sobrang bilis niya.
Sobrang bilis niya talaga.
Ang lakas niya.
-Sobrang bilis niya. Ang laki ng lamang. Malaki nga ang lamang.
Mukhang mabigat para kay Jin-hyong.
May bigat rin ang rolyo.
Tingnan mo 'yon.
-Mabigat ang lubid, natural lang iyon. -Grabe si Hae-min.
Tingnan mo si Hae-min.
Maganda ang paggalaw ng balikat ni Hae-min.
Nakakabaliw 'yon.
Ang bigat ng lubid,
pero marami pa akong lakas no'ng una.
Kaya pagkahila ko at maganda ang paghagod,
nagtuloy-tuloy na ito.
Tuloy-tuloy ang paghila ni Hae-min, at inaalalayan ni Jin-yong ang sarili.
Grabe.
-Ang galing niya rito. -Oo, gamit niya ang buong katawan niya.
Gusto kong maramdaman ang nararamdaman niya.
Ginagamit na rin ni Jin-yong ang katawan niya.
Hindi ito madaling hilahin.
Iniisip kong, "Basta gawin natin."
"Nahihirapan din siya." at tinuloy ko ang paghila.
Ayos pa si Hae-min.
-Mas mabilis siya nang kaunti. -Ayos lang siya.
Para siyang halimaw.
Muka siyang nagbibisikleta.
-Si Hae-min-- -Hindi siya nagpapahinga.
Tuloy-tuloy lang siya.
Bumagal siya, pero hindi siya tumigil.
Tumigil si Jin-yong kaunti. HIndi na siya makahila.
Hindi ka dapat magpahinga.
Nahihiarapan sila parehas.
Kailangan mong magpatuloy!
Tingnan mo kung gaano kahaba ang lubid.
-Kailan ba ito matatapos? -Nakakabaliw naman.
Isa itong parusa.
-Hindi ba ito ang pinakamalupit na parusa? -Ito ang pinakamahirap.
At hindi pa nila makita ang dulo nito.
Sumusuko na siguro ang mga kamay ni Hae-min.
Parang hindi naman umiikli ang lubid,
at namamanhid na ang mga braso ko.
Pagod na ang mga kamay niya.
Naku po.
-Nalaglag siya nang kusa. -Oo, ubos na ang enerhiya niya.
Ginagamit niya ang bigat ng katawan niya para humila.
Kailangan nilang ituloy ang paghila, kaya nauubos na ang enerhiya nila.
Palakasin natin ang mga loob nila. Go.
-Woo Jin-yong! -Woo Jin-yong!
-Jung Hae-min!
-Marami pang natira. -Sobrang dami pang natira.
Siguro sobrang bigat.
Ayan. Tumayo ka.
Gaano ba kahaba ang lubid?
Parehas na silang pagod.
Dali na.
Dali na. Ituloy lang ninyo.
Nagsisimula na si Woo Jin-yong.
Nang nagsimula si Jin-yong, gumaya rin si Hae-min, walang palya.
-Nanonood si Hae-min at humahabol. -Nanonood siya at humahabol.
"Ibibigay ko na ang lahat," Iniisip ko habang humihila.
Buong lakas akong humila.
Tingnan mo kung gaano na kahaba ang nahila nila.
Hindi ba mukhang mas mahaba ang nahila ni Hae-min?
Oo, kahit sulyap lang.
Huwag kayong titigil.
-Tingnan mo ang mukha ni Hae-min. -Tingnan mo ang mukha niya, nakakabaliw.
Kaya mo 'yan!
Dali!
Nakakahanga ang tibay ng loob niya.
Parang walang katapusan.
Ang dami na nilang nahila.
Pero hindi natin alam kung gaano kahaba ang rolyo.
Nakakahanga rin si Jin-yong.
-Mukhang kusa na siyang humihila. -Hindi ba?
Tama ka.
At mas maayos na siya ngayon.
Hinihila niya habang nakapikit.
Labanan na ito ng tibay ng loob.
Naisip kong hayaan lang ang katawan ko.
Tumulala na lang ako.
-Walang pahinga. Patuloy siya sa paghila. -Gumagalaw siya na parang zombie.
Sinimulan nang gamitin ni Hae-min ang buong katawan niya.
Sumigaw tayo nang malakas para marinig nila.
Isa, dalawa, tatlo.
-Laban lang! -Laban lang!
-Naririnig nila tayo. -Narinig nila.
Dali na!
-Laban lang! -Laban lang!
Sige lang!
-Kaya mo 'yan, Hae-min! -Kaya natin 'yan!
-Sige lang! -Tapusin na ninyo!
Dali na!
-Mahusay ang lagay ni Jin-yong. -Magaling ang ginagawa niya.
Patuloy lang siya sa paghila. Hindi siya nagpapahinga.
Bumibilis na siya.
-Mas bumilis na siya. -Nasasanay na siya, ano?
-Dali na! -Dali na!
Kampante akong mas matatag ako kumpara sa kahit sinuman.
Kahit ayaw gumalaw ng mga braso ko, ipipilit ko.
Kahit wala na akong enerhiya, basta hahablot at hihila ako.
Tinitingnan nila ang tumpok nila.
Magkalapit lang sila.
Tingnan mo ang mukha ni Hae-min.
Ngayon ko lang siya nakitang pagod na pagod.
Seryoso.
Sobrang hinihingal na ako, at sobrang sakit ng mga hita ko,
pero ang naiisip ko lang kung gaano ako kadesperado manalo.
Marami na silang nahilang lubid.
-Oo, nakikita natin. -Oo nga.
Medyo nakahabol na si Jin-yong.
Seryoso.
Ilang metro ba iyon?
-Walang katapusan ito. -Kaya nga.
Möbius strip iyon.
Mahigpit ang labanan.
Gusto na siguro nila sumuko.
Pero nakasalalay dito ang 300 milyong won.
Ang galing nila.
-Oo, sobra. -Sobrang nakakapagod siguro.
Huwag kayong titigil. Go.
Hindi na makahila si Hae-min.
Bumigay na siguro ang mga braso nila.
Labanan ito ng tibay ng loob.
Sobrang bigat siguro ng lubid.
Pagod na siya.
Kaya ko ito.
Kahit sino sa kanila puwedeng manalo.
Matatapos na si Hae-min. Nakikita ko na ang dulo.
Matatapos na rin si Jin-yong.
Kaunti na lang.
Malupit talaga ang huling laro.
WOO JIN-YONG, JUNG HAE-MIN
-Hinihila na nila ang huling hibla. -Oo nga.
-Huling hibla na iyon. -Malapit na maubos.
WOO JIN-YONG
Parehas silang nasa huling hibla.
Malapit na sila parehas.
Dali na, matatapos na kayo.
Mahigpit talaga ang labanan.
Hindi siya makapahinga.
Hae-min, go!
Hindi ba mas marami nang nahila si Jin-yong?
Baka manalo talaga siya.
WOO JIN-YONG, JUNG HAE-MIN
Malapit na ako. Kaunting tiis na lang.
Akala ko kailangan ko damihan ang hinihila ko para magkaroon ng tsansa.
"Hanggang dulo na ito."
Totoo ba?
Imposible.
PHYSICAL: 100
Imposible.
Nababalisa na siguro siya.
Kaya mo 'yan.
Malapit ka na matapos.
-Hindi puwede. Grabe 'yon. -Imposible.
Kaunti na lang.
WOO JIN-YONG
-Tapos na. -Tapos na.
Imposible. Grabe 'yon.
Diyos ko po.
Ang husay no'n.
Kaunti na lang sana.
Pero hindi ko na maigalaw ang mga braso ko.
Para bang tumigil sila at hindi na ako makahila.
Wala na akong nagawa.
Gusto ko gamitin ang bigat ng katawan ko,
pero hindi ko na mahawakan.
Isang hakbang na lang sana,
kaya ang sama ng loob ko dahil hindi ko pa naabot.
Pero ginawa ko talaga ang makakaya ko.
Physical: 100, ang paghahanap sa pinakaperpektong pangangatawan.
Tapos na ang lahat ng pagsubok.
Ang huling kalahok na nakaabot hanggang dulo
gamit ang pangangatwan niya ay…
si Woo Jin-yong.
Una sa lahat…
Gusto kong magbigay karangalan at papuri sa Panginoon.
Gusto ko rin…
pasalamatan…
ang mga magulang ko
para sa kanilang pagmamahal at suporta sa loob ng 30 na taon.
Gusto ko rin pasalamatan
ang ibang kalahok
sa pakikipagtunggali sa akin
at sa mga masasayang alaala.
Iyon lang.
Ang husay mo.
Ang survivor ng huling laro, Woo Jin-yong.
Sirain mo na ang busto ng kalaban mo.
Magandang laban.
Mas masakit kapag iba ang sumira.
Nadudurog ang puso ko.
Sobrang nadismaya ako nang masira iyon.
Gusto ko sana iyon protektahan hanggang dulo.
Nakakalungkot na pakawalan ito.
Ang huling kalahok na natanggal sa Physical: 100 ay si…
Jung Hae-min.
Una sa lahat,
gusto ko pasalamatan ang mga magulang ko.
Dahil umabot ako sa puntong ito ng kompetisyon ng pangangatawan
maraming salamat sa pinamana nila sa akin.
Ginawa ko ang makakaya ko.
Malungkot ako na hindi ako nanalo.
Pero tinatanggap ko ang resulta,
at gusto kong palakpakan si Jin-yong sa pagkapanalo niya.
Mahusay.
Sobrang desperado akong manalo,
pero marami akong nakilalang iba't ibang klase ng tao,
at marami akong karanasan na hindi ko mararanasan sa kahit saan,
kaya hindi ko ito makakalimutan.
Marami akong masasayang at nakakatuwang alaala.
Nakilala ko ang mga taong hinahangaan ko simula pagkabata,
at bilang isang atleta,
napawisan, nakipaglaban, nakipagtawanan, at nagkaroon ng makabuluhang paglalakbay
sa isang kompetisyon kasama ang mga taong
kinararangal kong makasama.
At nanalo pa ako ng 300 milyong won.
Napakasaya ng karanasan ko rito.
Maraming iba't ibang klase ng pangangatawan sa buong mundo.
Ang ating paghahanap ng perpektong pangangatawan ay magpapatuloy.
Ang pagsasalin ng subtitle ay ginawa ni Alexis Mallari