Downloaded From MoviesMod.org | Visit & Support
KARA SYZYFA
POZOSTAŁO DWÓCH ZAWODNIKÓW
Teraz się naprawdę zacznie.
- Dajesz! - Dobrze.
- Jedziesz! - Jedziesz!
- Nieźle. - Dobrze.
- Dobrze, Yun Sung-bin. - Oddychaj.
Ładnie.
Oddychaj. Powoli.
Cholera.
- Też jest zmęczony. - Dobrze ci idzie.
- Dasz radę. - Dasz radę, Hae-min. Oddychaj.
Tak trzymaj, Sung-bin. Dasz radę.
Musisz oddychać.
- Dalej! - Dalej!
Dalej!
Już prawie. Skup się.
W końcu pójdziesz na jakiś kompromis.
W pewnym momencie miałem na to ochotę.
Ale za pierwszym razem to zwalczyłem.
Dla trenera, bo pozwolił mi wziąć tę konkurencję.
Pomyślałem, że muszę dać z siebie wszystko,
by wszyscy o tym wiedzieli.
- Dalej, Sung-bin. - Nie przestawaj, Sung-bin!
- Ładnie! - Jedziesz.
Przeklnij sobie.
- Dobrze. - Śmiało, klnij.
Oddychaj, Sung-bin.
Kamień, który uważałem za lekki, zaczął wydawać się ciężki.
To było straszne. Miałem wrażenie, że serce mi wybuchnie.
Cholera.
Od teraz to walka woli.
Dasz radę!
- Start. - Start. Tak jest.
- Dalej. - Dalej.
- OK. - Dobrze.
- Dalej. - Dalej.
Oddychaj.
- Ładnie. - Masz czas. Złap oddech.
- Dalej. - Dasz radę.
Musisz oddychać, Sung-bin.
Hae-min, oddychaj.
Świetnie ci idzie, Sung-bin.
- Oddychaj. - Już prawie. Skup się.
- Dasz radę. Oddychaj. - On też jest tak zmęczony.
Nie poddawaj się.
Dalej.
Dziesięć sekund.
- Oddychaj. - Dziesięć sekund. Oddychaj.
- Tak jest. - Oddychaj.
- Zostało pięć sekund. - Dobrze ci idzie.
Kiedy czułem, że mam kryzys,
zauważyłem, że Sung-bin się męczy.
Pomyślałem: „To prawie koniec. Muszę wytrzymać.
Nie mogę się teraz poddać”.
Dasz radę. Dalej
- Dalej. - Dobrze ci idzie. Dalej!
- Dalej! - Właśnie tak!
Musisz pchać!
- Nie przestawaj pchać! - Nie przestawaj.
- Pchaj! - Yun Sung-bin!
- Pchaj, Iron Manie! - Dasz radę!
- Yun Sung-bin! - Masz czas.
- Dalej! - Pchaj!
- Dalej! - Dalej!
- OK. - Dasz radę.
- Masz czas. - Nie poddawaj się.
- Dalej, Sung-bin. - Musisz iść.
- Oddychaj. - Odpocznij na dole.
- Masz 30 sekund. - Dobra robota.
- O nie. - Oddychaj.
- Tak trzymaj! - Dalej.
Cholera.
- Dalej! - Jedziesz!
- Dalej! - Właśnie tak!
- Dalej! Jemu jest tak samo ciężko. - Dalej, Sung-bin!
- Dalej! - Jedziesz.
Hae-min naciska równie szybko jak na początku.
- Dalej! - Też jest zmęczony, Hae-min!
Oddychaj, Hae-min.
- Dalej! - Dobrze ci idzie!
Też jest zmęczony.
Dalej!
Dasz radę, pchaj!
Dasz radę.
- Dalej! - Pchaj!
- Ładnie. - Uważaj.
- Dalej. - Pchaj.
On też jest zmęczony.
- Dalej, Sung-bin! - Dalej!
- Dalej. Pchaj. - Dalej.
- Sung-bin, musisz iść! - Pchaj.
- Zdobyłeś złoty medal! - Zepchnij ją.
Pchaj. Oddychaj, schodząc.
On też jest zmęczony.
Tak jak ty.
- Dziesięć sekund. - O nie.
Dziesięć sekund.
Dawaj, Sung-bin.
- Właź tam. - Ostatnia runda.
Dalej.
Jedziesz!
- Dalej! - Nie przestawaj.
- Ostatni raz. - Jedziesz!
- Ostatni raz. - Dalej!
- Tak jest! - Dasz radę!
- Nieźle! - Tak jest. Dobra robota!
- Nieźle! - Nieźle!
- Jeszcze trochę. - Dobrze.
Wracasz do gry!
- Nie! - Wstawaj!
- Wstawaj!
Wracasz do gry!
- Nie! - Wstawaj!
- Wytrzymaj! - Wstawaj!
Sung-bin, jedziesz!
- Wstawaj! - Jedziesz!
- Wstawaj! - Masz czas.
- Wstawaj! - Jedziesz!
Wstawaj!
Czas na karę!
- Masz czas. - Dasz radę.
- Musisz wstać. - Wstawaj, Sung-bin.
Cholera.
Walić tę cholerną grę.
KARA SYZYFA: YUN SUNG-BIN ODPADA
To było strasznie wyczerpujące.
Pomyślałem: „To się tutaj kończy”.
Dobrze ci idzie!
Też jest zmęczony.
- Jedziesz. - Dasz radę, pchaj!
Wstawaj!
Nie odpoczywaj!
Dałem z siebie absolutnie wszystko.
Dobra robota.
Proszę.
- Jesteś najlepszy. - Dobra robota.
- Świetnie się spisałeś. - Dobra robota.
- Tak. Jesteś Jung Hae-min! - Co za poziom!
„Kara Syzyfa” dobiegła końca.
Zwycięzcą „Kary Syzyfa” jest…
Jung Hae-min.
Nieźle!
Dziękuję.
Chodź.
Dla ciebie był lekki, co?
Nie, był ciężki.
Biłbym ci brawo, ale nie mogę podnieść rąk.
Dobra robota.
W trakcie gry cały czas myślałem: „Czy mogę wygrać? Chcę się poddać”.
Ale jak już wygrałem, ciut się pogubiłem.
Myślę, że dużą rolę w zwycięstwie odegrał mój zwykły trening wytrzymałościowy cardio
o wysokiej intensywności.
W tym roku skończyłem 48 lat, licząc po koreańsku.
Chciałem pokazać ludziom w średnim wieku,
że mogę mierzyć się jak równy z równym
z młodszymi sportowcami i ich pokonać.
Dlatego się zgłosiłem.
Chciałem wygrać.
Tak bardzo chciałem wygrać.
Ale dostanie się do finałowej 20 na 100
doda oglądającym ten program facetom w średnim wieku
odrobinę nadziei lub odwagi.
Chciałbym podziękować twórcom programu Silni i sprawni: Starcie stu,
że dali mi tę szansę.
Faceci w średnim wieku dają radę.
Wciąż mamy to coś w sobie.
To wszystko.
Mam 40 lat.
To był zaszczyt konkurować z tymi 20 osobami tutaj.
Nie chcę mówić, że przegrałem.
Dałem z siebie wszystko.
W tym sensie chyba jestem zwycięzcą.
Było dobrze!
Było dobrze.
Odpadłem, bo byłem słabszy.
Wciąż jestem słaby.
Bardzo się cieszę, że przeszedłem to bez poważnej kontuzji.
Świetnie się bawiłem ze wszystkimi.
PIĘCIU NAJLEPSZYCH PROGRAMU SILNI I SPRAWNI: STARCIE STU
PIĘCIU OCALAŁYCH W PROGRAMIE SILNI I SPRAWNI: STARCIE STU
ODCINEK 9: 1/100
- To naprawdę… - Ale czad.
Nieźle.
- Co to? - Ale wielki.
Jakby to była nasza ostatnia wieczerza.
Nigdy nie widziałem tak dużego homara. Był ogromny.
Nigdy takiego nie widziałem.
Strasznie wystawne
i było tam jedzenie, jakiego na co dzień się nie widuje.
Byłem wniebowzięty.
Wygląda pysznie.
Aż mi ślinka cieknie. Nic nie poradzę.
Nalać ci trochę?
Poproszę.
Właśnie tak.
Wznieśmy toast.
Powiedz coś.
- Wiedziałem. - Jako najstarszy.
Przede wszystkim gratuluję
każdemu z was dotarcia do pierwszej piątki.
Dobrze się dzisiaj bawmy.
- Jasne. - Napijmy się.
- Gratulacje. - Zmiażdżymy to.
Jest pyszny.
Dobre.
O człowieku.
Ale pycha.
On tam własną imprezę.
Nie wiem, co będzie dalej, ale jedzmy, póki możemy.
- Jin-hyeong, zjedz jeszcze. - To mi wystarczy.
Straszne.
Możesz to tak trzymać i ugryźć?
Musicie dziś uważać.
Chyba będę mieć za dużo energii.
Zapewne mieliście jakiś powód, by trafić do tego programu.
Ty pierwszy, Min-cheol. Czemu tu jesteś?
Dość późno zająłem się sportem.
- W wieku? - Zacząłem się wspinać, mając 29 lat.
To bardzo późno.
- To nie tak dawno temu. - Wcale.
Chciałem, by ludzie wiedzieli, jaki sport uprawiam
i jaką pracę wykonuję.
- Jestem ratownikiem górskim. - Jasne.
Przy złej pogodzie helikoptery nie startują.
Chodzimy po górach i przenosimy ludzi na plecach.
- Do tego trzeba siły. - Tak.
- By ratować ludzi? - Tak.
To super.
- Praktyczne mięśnie. - Tak, praktyczne mięśnie.
Chcę promować ratownictwo górskie
oraz wspinaczkę lodową, bo to mało popularne.
Nie znałem.
Trafiłem tutaj, by promować rzeczy, które są słabo znane.
Zaszedłeś tak daleko,
- więc ci się udało. - Teraz dowie się o tym cały świat.
A Hae-min?
Zacząłem uprawiać sport
- jakieś 18 lat temu. - Tylko kolarstwo?
Tak, jeżdżę na rowerze od 18 lat.
Robię to zawodowo od pięciu lat.
Kolarstwo nie jest zbyt znane.
Mamy zawody prawie co tydzień.
Zgłosiłem się do tego programu, by to promować.
Dzięki tobie poznałem kolarstwo.
Wcześniej nie znałem.
- Ja też nie. - Kolarze to nie żarty.
- Dolne partie. - Szaleństwo.
Mam dobre geny po rodzicach.
- Ojciec też był kolarzem. - Też był.
Zajmujemy się tym od dwóch pokoleń.
Zacząłem bardzo wcześnie w podstawówce.
Saneczkarstwo?
Nie, w podstawówce to było narciarstwo alpejskie.
W gimnazjum przeszedłem do biathlonu.
W liceum zacząłem saneczkarstwo i uprawiam je od tamtej pory.
Po olimpiadzie w Pekinie straciłem motywację.
Sportowcy zawsze muszą żyć dzięki zawodom.
- Tak. - Trzeba to przetrwać.
Pamiętamy tylko dobrych sportowców i tylko ci dobrzy awansują.
Prawdę mówiąc, kiedy ludzie nie doceniają cię jako sportowca…
Racja.
…jest to trochę denerwujące.
Pomyślałem, że jeśli stanę się sławny i to spopularyzuję,
ułatwię życie obecnym i przyszłym saneczkarzom.
Dlatego się zgłosiłem.
- Ja tak samo. - Jin-yong też.
Biorę udział w zawodach snowboardowych zwanych crossem.
- Aha. - Wyścig, w którym trzeba skakać
i pokonywać zakręty.
Jestem pierwszym reprezentantem kadry narodowej tego sportu w Korei.
Ale nie załapałem się na olimpiadę.
To takie trudne.
Ale Jin-yong dostał się na olimpiadę.
Rok przed igrzyskami w Pjongczangu
władze postanowiły wspierać tylko obiecujące konkurencje,
więc nie ma wolnych miejsc.
Młodsi zawodnicy ciężko teraz trenują.
Chcę by dostali wsparcie
i ludzie sprawdzali, czym się zajmują.
- Tyle. - Tak, możesz to dla nich zrobić.
Ludzie przynajmniej jeżdżą na snowboardzie jako hobby.
Gdy widzą sanki, mówią:
- „Nie wystarczy, że na nich leżysz?”. - To trochę obraźliwe.
Przynajmniej macie publiczność. My nie.
- Tak to jest z niepopularnymi sportami. - Tak
- Jak tu trafiłeś? - Tutaj?
Jak tu trafiłem?
Przyszedłem tu, bo…
w gimnazjum byłem najmniejszy z moich przyjaciół.
Byłem najniższy i ważyłem…
- Musieli być wielcy. - Nie.
- Miałem… - Jakieś 190 cm?
Nieco ponad 140 cm. Byłem najmniejszy w grupie.
Moi znajomi dużo trenowali.
Poszedłem za nimi na siłownię i zacząłem ćwiczyć.
Robię to od 20 lat.
W trakcie ćwiczeń miałem takie myśli:
zawsze sądziłem, że w wieku 50 lat będzie źle.
Teraz jestem po 40 i myślę, że nadal jest OK.
- Mogę być silniejszy. - Rozwijasz się.
Mogę zostać silniejszym człowiekiem.
Dlatego tu jestem.
Bardzo się cieszę.
To zaszczyt być z wami w pierwszej piątce.
Została nam jedna gra.
To naprawdę koniec. Dajcie z siebie wszystko.
- Jasne. - Postarajmy się.
Niech ta ostatnia gra
będzie najbardziej pamiętną i najwspanialszą.
- Mam nadzieję, że będzie fajnie. - Tak.
Niech będzie ekstra. Bez żalu.
Najlepsze, co możemy zrobić.
W końcu, długo wyczekiwany…
Długo wyczekiwany…
…dzień ostatniej gry.
Przetrwajmy.
A jeśli wygram?
Reprezentuję saneczkarzy, więc nie mogę przegrać.
Muszę wygrać za wszelką cenę.
Mam mięśnie praktyczne.
Jeśli chodzi o siłę,
jestem praktycznie niepokonany, więc w cokolwiek będziemy grać,
pokonam ich swoją siłą.
Wierzę w swoje ciało.
DEALER SAMOCHODOWY
Reprezentuję 550 kolarzy.
Utrzymam najlepszą formę i skupienie,
by przetrwać grę i wygrać.
Przetrwałem cztery misje i za każdym razem byłem z siebie dumny.
Dziś pokażę ludziom siłę mojej kondycji fizycznej,
którą zbudowałem, ratując ludzi.
Mam kondycję równomiernie rozwiniętą we wszystkich aspektach,
więc cokolwiek to będzie,
jestem pewien siebie.
Moim jedynym celem jest wygrać program Silni i sprawni.
OSTATNIA MISJA
PIERWSZA PIĄTKA
SZYBKOŚĆ
RÓWNOWAGA
SIŁA WOLI
SIŁA FIZYCZNA
WYTRZYMAŁOŚĆ
To takie super.
Tam jest oko na podłodze.
- Mam gęsią skórkę. Niemożliwe. - To oko?
Ten mecz to coś innego.
Denerwują się.
Program Silni i sprawni: Starcie stu miał na celu odnaleźć idealną budowę ciała
bez względu na płeć, wiek czy rasę.
Aby zakończyć te poszukiwania,
pozostała już tylko jedna misja.
Ostatnia misja, w której będziecie rywalizować
składa się z czterech gier.
To będzie okrutny dzień.
Sam nie wiem. Będzie naprawdę ciężko.
Co będziemy robić? Co to za konkurencje?
To będzie walka na wytrzymałość. Muszę na początku się oszczędzać.
Zrobię, co w mojej mocy, by wytrwać do końca.
- Cztery? - Cztery?
Cholera.
Będą odpadać pojedynczo.
Będzie ciężko.
Pięciu zawodników zacznie w formacji pięciokątnej,
a rywalizacja będzie prowadzona dopóki nie dojdzie do punktu.
Budowa ciała osoby, która jako ostatnia przetrwa wszystkie gry
będzie odpowiedzią w poszukiwaniach idealnej budowy ciała.
Wkrótce poznamy zwycięzcę programu Silni i sprawni: Starcie stu.
Finałowa misja rozpoczyna się teraz.
Super.
Pierwsza konkurencja jest bardzo ważna.
Kolejność będzie ważna.
Nawet jeśli jesteś dobry w późniejszych zadaniach,
jeśli odpadniesz wcześniej…
Nie tak to widzę.
Masz większe szanse, jeżeli jesteś słabszy we wcześniejszych grach.
Ale możesz przez to odpaść.
- Tak. - To niefortunne.
- Trzeba nie być na końcu. - Tak.
Są tak bardzo różni
- w zakresie mocnych stron. - Tak.
Jest siłacz.
- Każdy jest inny. - Tak.
Mają różne mocne strony.
To finał. Nie liczą się ogólne umiejętności?
Pierwsze gry opierały się na sile, zwinności i wytrzymałości.
- Tu będzie ich połączenie. - Tak.
Rozpoczynamy pierwszą grę ostatniej misji.
Denerwuję się.
Szykują się.
Co mają na plecach?
Muszą podbiec i czegoś dotknąć?
Są do siebie przywiązani?
- Ich szyje… - Wiem.
- Muszą się nawzajem ciągnąć. - Przeciąganie.
Niemożliwe.
- Cholera! - To szaleństwo.
Patrz.
Masz gęsią skórkę.
Pierwsza gra ostatniej misji programu to pięciostronne przeciąganie liny.
Pięciostronne przeciąganie.
Wariactwo. Od razu bym odpadła.
Oto zasady.
Będziecie rywalizować przywiązani do jednej liny.
Siła mięśni jest tu kluczowa, gdyż ta gra jest próbą siły.
By przetrwać musicie, wziąć klucz, który widzicie przed sobą
i otworzyć nim kłódkę.
To nie tylko dotykanie. Muszą otworzyć kłódkę.
Ostatni zawodnik, który nie otworzy swojej kłódki,
zostanie natychmiast wyeliminowany.
Musi zniszczyć swoje popiersie i opuścić to miejsce.
- O rety. - Niemożliwe.
Chyba nie jestem tu najsłabszy, jeśli chodzi o siłę fizyczną.
Myślałem, że to konkurencja, którą mogę przetrwać.
Myślałem, że mogę być pierwszy.
Mam najmniejszą ramę,
ale chcę być pierwszy.
Musiałem pokonać tylko jedną osobę. Miałem szansę.
Byłem pewny siebie.
Zaczynajmy.
Powodzenia.
Do dzieła!
Powodzenia.
Będzie fajnie.
Czemu się denerwuję?
Ostatnia misja programu Silni i sprawni: Starcie stu rozpoczyna się teraz.
- Powodzenia! - Dajecie.
Powodzenia!
Zaczęło się!
- Złapał. - Złapał.
- Hae-min jest szybki. - Złapał od razu?
- Tak. Ma go. - Hae-min złapał?
Otwierają zamki i nie mogą się ruszyć.
Jestem dobry w ciągnięciu liny, więc ją chwyciłem
i zacząłem mocno ciągnąć.
JUNG HAE-MIN PRZETRWAŁ
Hae-min od razu odpiął.
- Ale jazda. - To Hae-min?
Udało mi się.
Gdy już przetrwałem, pomyślałem:
„Zostało mi trzech przeciwników z czterech.
Ulżyło mi i się odprężyłem.
- Jin-hyeong też odpiął. - Tak? Wiedziałem!
JO JIN-HYEONG PRZETRWAŁ
Strasznie długo mi zajęło odpięcie.
Myślałem sobie: „Udało się, jak oczekiwałem”.
Ale awansowałem z drugiego miejsca. Nie byłem tym zbyt zadowolony.
Chociaż to miłe uczucie przetrwać.
- Dlatego stawiam na niego. - Jin-yong!
Park Jin-yong złapał.
Niemożliwe!
PARK JIN-YONG PRZETRWAŁ
Park Jin-yong jest niesamowity.
Jestem zadowolony.
Prawdę mówiąc, gdy gra się rozpoczęła,
byłem zdenerwowany i niepewny.
Ale cieszę się, że mi się udało i że mogę dalej rywalizować.
Skoro to była siła,
inne konkurencje będą dla mnie korzystne.
Nie przegram.
- Już tylko dwóch. - Zostało dwóch.
- Tak trzymać! - Dalej!
Dalej!
- Jego postawa… - Jest na gorszej pozycji.
Tak, Min-cheol ma gorzej.
Pozycja Jin-yonga działa na jego korzyść.
- Złapał go. - Złapał?
- Jin-yong złapał. - Złapał?
Dalej, dasz radę.
Jeszcze nie zebrał.
„Jeśli nawalę, to koniec”.
„Cokolwiek się stanie z moimi nogami, muszę uciec pierwszy”.
Jeśli się rozluźni,
Min-cheol będzie mógł iść.
Jak sięgnie po klucz i się uwolni pierwszy, to koniec.
- Złapał? - Złapał.
- Kto?
No dalej. Kto wygrał?
Kto wygrał?
- Co się stało? - Jednocześnie.
WOO JIN-YONG PRZETRWAŁ KIM MIN-CHEOL ODPADA
- Jin-yong przejdzie dalej? - Myślałem, że jednocześnie.
- Ja też. - Jin-yong był szybszy.
- Odrobinę. - Tak.
- Musi być zawiedziony. - Dobrze mu poszło. Szkoda mi go.
Odrobinka…
Co za pech. Po prostu niefart.
Na końcu klucz nie chciał się obrócić.
Prawie przegrałem.
Odpięliśmy się prawie jednocześnie, co było bardziej ekscytujące.
Tak jak mi było trudno w tej grze,
pozostałym też będzie teraz trudno.
Byłem zły i pełen żalu.
To była mieszanka wielu emocji.
Czułem się gorzej, niż gdybym przegrał zawody we wspinaczce lodowej.
Pierwsza gra ostatniej misji programu Silni i sprawni dobiegła końca.
W pierwszej grze wyeliminowanym zawodnikiem jest Kim Min-cheol.
- Dobra robota, Min-cheol. - Dobra robota.
Brawo, Min-cheol.
Musi być bardzo zły.
- Musi być bardzo zły. - Jaka szkoda.
Dobra gra. Dobra robota.
Min-cheol został wyeliminowany, ale był w moim zespole.
Zbliżyliśmy się do siebie. To było przykre.
Dobrze ci poszło.
To nie była gra Min-cheola.
Myślałem, że będzie na gorszej pozycji i miałem rację.
Było mi go żal.
Ale zaszedł tak daleko i to się liczy.
Dobra robota.
Jestem bardzo smutny.
Niech wasza czwórka da z siebie wszystko, ale nie zróbcie sobie krzywdy.
Było fajnie.
Dobra robota.
Straszne uczucie.
Tak.
- Współczuję mu. - Ja też.
Chyba każdy mu teraz współczuje.
Kim Min-cheol, rozbij swoje popiersie i opuść arenę.
Rozbij swoje popiersie i opuść arenę.
- To okrutne. - Bardzo.
- Nie znoszę tego. - Od razu?
- Po prostu? - Musi od razu rozbić?
Nie poczuje się lepiej.
Po udziale w programie
chciałbym podziękować moim rodzicom za to, że dali mi moje ciało.
Kiedy wrócę do codziennego życia, będę trenował intensywniej.
Jako wspinacz lodowy myślałem, że mam nieźle zbudowane ciało,
ale gdy poznałem tu wielu sportowców,
zobaczyłem, że wiele mi brakuje.
Dla mnie program Silni i sprawni był oświeceniem.
- Rozklejam się od samego patrzenia. - No.
To nie byłoby przyjemne.
Teraz rozpocznie się druga gra.
- Od razu? - Od razu?
- Co? - Co to za gra?
Co zrobią tym razem?
Pewnie tym razem będzie to szybkość.
- Szybkość. - Szybkość?
Taki test.
Rozmawiałem raz z Jin-hyeongiem
i mówił, że się podda, jakby musiał zwisać.
Jakby musieli zwisać…
Co to będzie za gra?
Prawda? Też się zastanawiam.
Trudno zgadnąć.
MECZ 4-OSOBOWY
Druga gra ostatniej misji Silni i sprawni…
rozpoczyna się teraz.
Jedziemy. Dalej!
- Jedziemy. - Jedziemy.
No to co w końcu?
- Denerwuję się. - Strasznie.
Ostatnia misja programu.
Obecni zawodnicy to
Woo Jin-yong,
Jung Hae-min,
Jo Jin-hyeong
oraz Park Jin-yong.
Została tylko czwórka.
- Cztery osoby. - Pierwsza czwórka.
Druga gra ostatniej misji programu Silni i sprawni: Starcie stu…
to Kwadratowy obrót.
Kwadratowy obrót.
- Pokręcone. - Niemożliwe.
Odwracanie.
Kwadratowy obrót.
Zawodnicy muszą szybko odwracać kwadratowe deski na podłodze.
Gra wymaga szybkości i zwinności.
Na pewno nie będę tu ostatni.
Szybkie reakcje i zwinność to coś, czego mi na pewno nie brakuje.
To też przetrwam.
Poradzę sobie? Muszę być agresywny.
Do tego zadania potrzeba szybkości, wytrzymałości i inteligencji.
Nie jestem pewien, jak będzie. Chyba ciężko.
Nie wiem, jak im pójdzie.
Trzeba myśleć strategicznie.
- Jin-yong sobie poradzi. - Też tak myślę.
Kwadratowy obrót
to gra dwóch na dwóch.
- Gra dwóch na dwóch? - Dwóch na dwóch?
Tu też jest gra drużynowa?
Gdy usłyszałem, że to gra drużynowa, nie wiedziałem, czego się spodziewać.
Nie spodziewałem się kolejnej gry zespołowej.
Byłem skołowany.
Przez pięć minut trzeba obracać czarno-białe kwadraty.
Przetrwają obaj zawodnicy drużyny z większą liczbą kwadratów w górze,
a dwaj zawodnicy z drużyny przegranych zmierzą się ze sobą w drugiej grze,
by ustalić, kto odpadnie.
Pomyślałem, że jeśli nie wygram pierwszej rundy, to zapewne odpadnę.
Potrzebuję dobrego kompana.
Ale nawet jeśli dostanę słabszego, gdy będziemy walczyć,
prawie na pewno nie przegram.
O składzie zdecyduje pierwszy zwycięzca
przeciągania liny, Jung Hae-min.
Wybierz osobę, z którą chcesz współpracować.
Chcę stworzyć drużynę z…
To było trudne.
Długo zastanawiałem się,
kogo wybrać do drużyny.
Jeśli Hae-min chce mieć większe szanse na wygraną, wybierze mnie.
Wiedziałem, że nie mnie.
To nie moja gra i on to wiedział.
Miałem nadzieję, że mnie wybierze.
Myślę, że Hae-min wybierze Woo Jin-yonga.
- Prawda? - Też tak myślę.
Nie, Hae-min jest lojalny, więc Jin-hyeong.
- Byli w jednej drużynie. - Tak.
Potrzebowałem kogoś z dobrą wytrzymałością,
i dobrym zrozumieniem tej gry.
Chcę połączyć siły z Woo Jin-yongiem.
Spojrzałem na Hae-min z pewnym rozczarowaniem.
Chwileczkę, chciałbym zmienić zdanie.
Chcę połączyć siły z Jin-yongiem.
Chciał Parka Jin-yonga?
Chcę połączyć siły z Jin-yongiem.
Drażni się ze mną?
Ponieważ Jung Hae-min i Park Jin-yong stworzyli drużynę,
drugą drużynę tworzą Jo Jin-hyeong i Woo Jin-yong.
Spójrz tam.
Musimy dotrzeć do zgrupowań, jak ten tam.
Potem idziemy w prawo i je obracamy.
Musimy szybko zdobyć przewagę,
żeby potem było łatwiej.
Jest ograniczony czas, a pięć minut to nie tak mało.
- Prawda? - To dość długo.
Już obmyśliłem plan.
Hae-min i ja nie powinniśmy sobie przeszkadzać.
Jeżeli będziemy mieć przewagę, zaczniemy za nimi chodzić
i odwracać kwadrat, który właśnie odwrócili.
Jak uważasz?
Tu chodzi o wytrzymałość.
Musimy tylko szybko odwracać.
Działamy bez strategii?
- Odwracamy szybko. - OK.
Myślę, że to dobry pomysł.
Nie sądziłem, byśmy potrzebowali strategii.
Uznałem, że chodzi o wytrzymałość.
Głównym problemem było to, jak szybko się zmęczę.
To pięć minut, więc uznałem, że będę odwracać, jakby chodziło o moje życie.
Musimy wygrać pierwszą rundę.
Muszę przetrwać.
Muszę pokonać tylko jedną osobę.
Od tej pory nie będę odpuszczać.
Nie przegram.
Druga gra ostatniej misji programu Silni i sprawni rozpoczyna się teraz.
Spokojnie.
I ruszyli.
- Każdy może wygrać. - Tak.
Mają bardzo podobne style.
Jaram się.
Jestem wytrzymały, więc na początku było OK.
Sądziłem, że muszę tylko je szybko odwracać.
- Jin-hyeong jest dobry. - Jest bardzo szybki.
Spokojnie.
- Bardziej stabilny niż sądziłem. - Jest szybki.
- Ale czy wytrzyma pięć minut? - Pięć minut.
Tak.
Chyba jest więcej białych.
- Chyba jest więcej białych. - Na razie.
Na początku było ciężko. Trudno było ogarnąć ten cały chaos,
ale gdy zobaczyłem, że druga drużyna ma więcej kwadratów, pomyślałem:
„Każdy może to wygrać”.
Druga drużyna chyba odwróciła więcej.
Myślałem, że musi być blisko,
ale się martwiłem.
Jest ciężko.
To szaleństwo.
To musi być bardzo trudne.
- Kto pełza? Jin-yong? - Tak. Woo Jin-yong
Woo Jin-yong jest szybki.
Świetnie mu idzie na czworaka.
Bardzo szybko je odwracałem.
Odwracając myślałem, że nie da się tego robić szybciej.
Ale Hae-min wchodził na deski,
więc nie mogłem ich odwrócić.
Trochę się wkurzyłem.
Bardzo dobrze.
Wyrównana walka.
Biegajmy jak psy.
Robiłem to po swojemu.
Jest blisko.
Jakby czarne i białe skakały tam i z powrotem.
- Widzę więcej białych. - Tak, białe.
Ile czasu minęło?
Cholera.
Cały czas byłem pochylony,
jak rolnik pracujący na polu.
Tyłek zaczął mnie boleć, to było wyczerpujące.
Zacząłem dyszeć z wyczerpania.
Nie mogłem oddychać.
O nie. Słyszysz, jak dyszy?
Musi być zmęczony.
- Nic dziwnego. To pięć minut. - Tak.
Słuchałem oddechu Jin-hyeonga.
Czekałem, aż się zmęczy. To była druga część mojego planu.
Będę śledził jedną osobę i odwracał to, co on.
Chociaż jestem starszy i tak wbiją mi nóż w plecy.
- Jin-hyeong robi się wolniejszy. - Tak.
Teraz jest więcej czarnych.
Została minuta.
- Jedna minuta. - Minuta. Dalej!
Została minuta.
Nie wiem, kto wygra.
Minuta, Hae-min!
Tylko minuta!
Dobrze. Dalej!
- O nie. - Jest blisko.
- Widzę więcej białych. - Ale jeden róg jest cały czarny.
Racja.
- Znów je obraca. - Łeb w łeb.
Hae-min.
Dobra robota.
Dobra robota, Jin-yong.
- To koniec. - Jest pewna różnica.
To musi być męczące.
- Powtórka? - Jeden na jednego.
- Tak. - Znowu?
O nie.
Jestem wykończony.
Wcześniej nie używałem tych mięśni,
więc nogi mi się trzęsły.
Pomyślałem, że odpadnę, jeżeli przegramy pierwszą rundę,
więc się denerwowałem.
Cholera, to nie była moja gra.
Obudził się we mnie duch rywalizacji z czasów zawodów sportowych.
Naprawdę chciałem wygrać.
Muszę przetrwać. Nie mam zamiaru przegrać.
Zaraz zostaną ogłoszone wyniki tej konkurencji.
- Jeden czy dwa. Trzy lub cztery? - Chyba czarne.
- Może nie. - Tam więcej białych.
Prawda? Nie wiem, jest pół na pół?
Kto wygrał?
Jung Hae-min i Park Jin-yong: 37.
Jo Jin-hyeong i Woo Jin-yong.
Jo Jin-hyeong i Woo Jin-yong:
Dwadzieścia dziewięć.
Awansują Jung Hae-min i Park Jin-yong.
Jesteś najlepszy, Hae-min.
Czuję się wspaniale.
Został już tylko jeden krok.
Jestem bardzo blisko, by to wygrać. Dam z siebie wszystko.
Szczerze mówiąc, nie zdawałem sobie z tego sprawy,
ale bardzo chcę wygrać.
Myślę, że mógłbym wygrać tę konkurencję, gdybym bardziej się starał.
To nie dla mnie.
Miałem nadzieję, że to zły sen. Liczyłem je trzy razy.
Ale przegraliśmy.
Szczerze mówiąc, przeze mnie.
Powinienem był się bardziej starać.
Powinienem odwrócić jeszcze kilka.
Jo Jin-hyeong i Woo Jin-yong, którzy przegrali rywalizację drużynową,
zmierzą się ze sobą, by ustalić, kto awansuje, a kto odpadnie.
- Powodzenia. - Powodzenia.
Limit czasu to trzy minuty.
Trzy minuty.
Dobra robota.
Żal mi Jin-hyeonga, ale dam z siebie wszystko i przetrwam.
Cholera.
To było wyczerpujące.
Myślałem: „Nie poddam się aż do końca. Czemu myślę, że przegram?”.
„Dam z siebie wszystko, by nie żałować, gdy się skończy”.
Wygram to.
Indywidualne odwracanie kwadratów rozpoczyna się teraz.
WOO JIN-YONG KONTRA JO JIN-HYEONG
- Powodzenia. - Powodzenia.
Dalej.
Dasz radę, Jin-hyeong.
Dasz radę!
Nie, nie tak wcześnie.
Od początku miałem kłopoty.
Ciężko mi było tak się samemu schylać.
Dasz radę.
Trzy minuty to nie tak długo.
Szybko zleci.
Jest za wolny.
Jin-yong jest najszybszy.
Tak, jest bardzo szybki.
Patrzyłem przed siebie i dałem z siebie wszystko. Chyba byłem od niego szybszy.
Cholera.
„Jeszcze tylko jeden”.
Chciałem odwrócić więcej, ale pod koniec moje ciało w ogóle się nie ruszało.
Kilka mi wypadło i ich nie odwróciłem.
Jak do tego doszło, zacząłem się rozklejać.
Dasz radę!
- Już prawie. - Skup się.
- Różnica jest za duża. - Wszystko jasne.
Cholera.
W meczu indywidualnym potrzeba wytrzymałości.
Jin-hyeong był w niekorzystnej sytuacji.
Tak jak myślałem, miał duże problemy.
Jeszcze trochę!
W połowie meczu
było strasznie trudno patrzeć na męki Jin-hyeonga.
Słyszałem jego oddech nawet z mojego miejsca.
Serce mi się krajało, jak na niego patrzyłem.
- O nie. - Posłuchajcie, jak dyszy.
Ta gra jest okrutna.
Wiem.
- Boże. - Zakończcie to.
O rany…
Naprawdę nie chciałem tego robić.
Wiedziałem, że przegram i chciałem się poddać.
Ale gdy będą to później oglądać mój syn i żona,
chcę, by widzieli, jak się nie poddaję do samego końca.
Więc się nie poddałem i walczyłem.
Dobra gra.
Było ciężko.
Obaj są zmęczeni.
Dobra robota.
Dobrze mu poszło.
Serce mi pęka.
Dobra robota, Jin-hyeong.
Udało mi się.
Ostatnia misja programu Silni i sprawni: Starcie stu.
Oto wynik pojedynku indywidualnego, który rozstrzyga, kto odpada.
Jo Jin-hyeong: 18.
Woo Jin-yong: 48.
Jo Jin-hyeong odpada.
Zrobiłem, co mogłem.
OK. Gratulacje, Woo Jin-yong.
- Dobra robota. - Dobra robota. Gratulacje.
Dobra robota.
Byłem zadowolony, ale było mi też żal Jin-hyeonga.
Tak czy siak,
skoro jestem teraz w pierwszej trójce, wygram.
Niczego nie żałuję.
To takie…
Rozegrałem świetne mecze z młodszymi i się nie poddałem.
To najważniejsze.
Jest świetny.
Cała wasza trójka…
ktokolwiek wygra, nie poddawajcie się do samego końca
i pokażcie nam coś wspaniałego.
Dobra gra.
- Jesteś świetny! - Jesteś świetny!
Jestem wykończony.
Chcę uderzyć w brzuch.
Udział w programie Silni i sprawni był dla mnie nowym początkiem.
Nowym wyzwaniem.
Dawałem z siebie absolutnie wszystko w każdej grze,
jakby chodziło o życie.
Jestem zadowolony, mimo że odpadłem.
Świetnie się bawiłem. Naprawdę.
Ostatnia misja programu Silni i sprawni. Zostało trzech zawodników.
Dalej.
Hae-min już się nie uśmiecha.
Prawda.
Teraz dorwą ich nerwy.
Muszą być bardzo zdenerwowani.
Skoro jestem w pierwszej trójce, moim celem jest wygrana.
Jeśli teraz odpadnę, będę przybity.
Przetrwam do samego końca, będę w najlepszej dwójce, a później wygram.
Jestem naprawdę blisko wygranej. Zrobię, co w mojej mocy.
Jestem pewien, że przetrwam.
Trzecia gra ostatniej misji programu Silni i sprawni: Starcie stu…
to trójkątny bieg wahadłowy.
Bieg wahadłowy?
W tej grze należy stale biegać tam i z powrotem.
Najważniejsza jest wydajność układu krążenia.
Po sygnale startu należy
jak najszybciej dobiec do wierzchołka trójkąta, a potem wrócić na miejsce.
Kto nie zdąży przed następnym sygnałem startu,
zostaje natychmiast wyeliminowany i musi rozbić swoje popiersie
oraz opuścić arenę.
Woo Jin-yong i Jung Hae-min mają przewagę.
Ma szansę z Hae-minem.
Tutaj ważne jest, aby odpocząć po krótkich sprintach.
- Hae-min ma przewagę. - Tak.
Ale Hae-min dużo waży, więc bieganie nie jest dla niego.
Zawodnicy, na pozycje startowe.
Patrzcie, jaki zdenerwowany.
Rozpoczyna się trzecia gra ostatniej misji programu Silni i sprawni: Starcie stu.
- Powodzenia! - Powodzenia.
Nie mógłbym przegrać w biegu wahadłowym, nawet jakbym chciał.
Muszę skupić się na pokonaniu jednej osoby, nie patrząc na drugą.
Będę walczyć z całych sił i przetrwam do końca.
ETAP PIERWSZY (12 SEKUND), 1. POWTÓRZENIE
Muszą też zadzwonić dzwonkiem.
Muszą tak robić cały czas.
Chyba Hae-min ma najgorzej.
Jest wysoki, musi się bardziej pochylić.
ETAP PIERWSZY (12 SEKUND), 2. POWTÓRZENIE
Spójrzcie na ten kłus.
- Muszą uważać na tempo. - To musi być bardzo stresujące.
ETAP PIERWSZY (12 SEKUND), 3. POWTÓRZENIE
ETAP PIERWSZY (12 SEKUND), 4. POWTÓRZENIE
Woo Jin-yong wpadł w rytm.
Tak, miał go od początku.
WOO JIN-YONG, PARK JIN-YONG, JUNG HAE-MIN
Dwanaście sekund to dużo krócej, niż myślałam.
ETAP PIERWSZY (12 SEKUND), 11. POWTÓRZENIE
Interwały dziesięciosekundowe.
- Już dziesięć sekund? - Dziesięć sekund.
ETAP DRUGI (10 SEKUND), 12. POWTÓRZENIE
Mniejsze kroki muszą być łatwiejsze.
Im krócej, tym lepiej dla Hae-mina.
Powrót na czas jest ważniejszy od oszczędzania sił.
Na razie chyba nikt nie ma zadyszki.
Woo Jin-yong jest najbardziej wyluzowany.
Poprzednio brał udział w dwóch grach.
Ale crossfiterowi to mogło pomóc…
- Rozgrzał się. - Tak.
W tej chwili nie ma problemów z oddechem.
Wygląda, jakby się rozgrzewał.
Tu nawet nie potrzeba strategii.
Trzeba tylko biec.
Myślę, że Hae-min odpadnie.
- Hae-min jest niespokojny. - Tak.
Nie miałem know-howu.
Liczyłem tylko na moje nogi
i moją wytrzymałość cardio.
Gdy startowałem w biathlonie, często były biegi wahadłowe.
Mam też doskonałą wytrzymałość cardio,
ale pomyślałem, że pora oszczędzać energię.
Będzie coraz szybciej. To ich dobije.
ETAP DRUGI (10 SEKUND), 26. POWTÓRZENIE
O nie.
ETAP DRUGI (10 SEKUND), 26. POWTÓRZENIE
- Co? - Woo Jin-yong prawie nie trafił dzwonka.
To też może być zmienna.
Raz nie trafiłem w dzwonek.
Wróciłem, by go pacnąć. To mogło zaburzyć mi oddech,
ale na szczęście odpocząłem.
To mnie przestraszyło.
Patrzcie na jego uda.
Z takimi ciężkimi udami trudno się biega.
ETAP DRUGI (10 SEKUND), 28. POWTÓRZENIE
Czy Hae-min nie jest za wolny?
Chyba tak.
- Zmiana na dziewięć sekund. - Dziewięć sekund.
ETAP DRUGI (DZIEWIĘĆ SEKUND), 28. POWTÓRZENIE
Może się rozgrzewa.
ETAP TRZECI (DZIEWIĘĆ SEKUND), 30. POWTÓRZENIE
- Jest teraz najwolniejszy. - Zostaje w tyle.
Nie chodzi o to, kto jest pierwszy.
Regulują tempo, by wrócić na czas.
Skrócili o kolejną sekundę i myślałem, że to mój limit.
Ale starałem się nie zwracać uwagi na innych.
Próbowałem trzymać własne tempo, panować nad oddechem
i zachować pokerową twarz, aż ktoś się podda.
ETAP TRZECI (DZIEWIĘĆ SEKUND), 37. POWTÓRZENIE
Park Jin-yong bardzo dziwnie dzwoni dzwonkiem.
- Próbuje biec jak najmniej. - Tak.
Chciałem nie pokazywać zmęczenia
i robić jeden krok mniej niż inni,
by oszczędzać energię, by starczyło mi jej na dłużej.
Czułem, że sygnał startu jest wcześniej i wcześniej.
Myślałem, że jeden z nich zaraz odpadnie.
Tracą oddech.
Zmiana na osiem sekund.
- Osiem sekund. - Osiem sekund.
ETAP CZWARTY (OSIEM SEKUND), 49. POWTÓRZENIE
Nie ma czasu na odpoczynek.
Robi się ciężko. Tu się wszystko zaczyna.
Wszystko się teraz zadecyduje. Hae-min, ruszaj się.
Znowu zaczynają.
Hae-min wygląda na zmęczonego.
Wygląda na zmęczonego. Musi kontynuować.
Trochę wcześniej, Park Jin-yong też…
Wyglądają na trochę zmęczonych.
ETAP CZWARTY (OSIEM SEKUND), 53. POWTÓRZENIE
ETAP 4 (8 SEKUND), 54. BIEG
Woo Jin-yong wygląda dobrze.
- Jest najstabilniejszy. - Tak.
Woo Jin-yong nie wyglądał na zmęczonego. Myślałem, że go nie pokonam.
Skupiłem się na Hae-minie.
Czyli kwestia, kto się zmęczy szybciej. Hae-min czy Park Jin-yong.
Mają podobną prędkość.
ETAP CZWARTY (OSIEM SEKUND), 56. POWTÓRZENIE
- Jin-yong jest nieco szybszy. - Hae-min wolniejszy.
ETAP CZWARTY (OSIEM SEKUND), 57. POWTÓRZENIE
Tutaj liczy się wybuch prędkości.
Myślę, że to kwestia trzech powtórzeń.
Hae-min nie może szybciej, bo jest zmęczony?
Masakra.
Wszyscy chcą się poddać,
- ale to tłumią. - Tak.
ETAP CZWARTY (OSIEM SEKUND), 61. POWTÓRZENIE
Nie ma czasu na odpoczynek. Muszą od razu biec.
To walka charakterów. Jin-yong też jest bardzo zmęczony.
Pokręcone.
ETAP CZWARTY (OSIEM SEKUND), 63. POWTÓRZENIE
Powtarzałem sobie, że nie jestem zmęczony.
Nie przestawaj, Hae-min. Proszę.
ETAP 4 (8 SEKUND), 65. BIEG
Za wcześnie.
Biegnij.
- Park Jin-yong też jest zmęczony. - Tak.
Górna połowa ciała przechyla się w przód.
Przy coraz krótszych interwałach zaczęło brakować mi tchu.
To było bardzo trudne. Bolały mnie nogi.
Pierwszy raz nogi mi nie wytrzymały.
ETAP CZWARTY (OSIEM SEKUND), 68. POWTÓRZENIE
Hae-min musi biec.
Przyspieszył.
ETAP 4 (8 SEKUND), 69. BIEG
Jin-yong!
Woo Jin-yong wciąż ma czas odpocząć.
Chłopaki nieźle dotrzymują mu kroku.
Miałem nadzieję, że któryś z nich wkrótce się podda.
ETAP CZWARTY (OSIEM SEKUND), 72. POWTÓRZENIE
- Hae-min nie da rady. - Nie wróci na czas.
Patrząc na stopy Hae-mina,
myślałem, że go pokonam, jeśli przetrwam ten interwał.
Kroki Hae-mina układały się równo z sygnałami,
więc musiałem jeszcze chwilę wytrzymać.
ETAP CZWARTY (OSIEM SEKUND), 75. POWTÓRZENIE
Wyrównana walka.
ETAP CZWARTY (OSIEM SEKUND), 76. POWTÓRZENIE
Dalej!
Hae-min i Park Jin-yong są blisko.
Opierał się rękami o nogi.
Pomyślałem: „Musisz być zmęczony.
Jestem zmęczony, ale ty też.
Teraz to kwestia siły umysłu”.
Hae-min jest niesamowity.
To niesamowite, że przy jego masie wciąż dotrzymuje im kroku.
Waży 115 kilo.
ETAP CZWARTY (OSIEM SEKUND), 80. POWTÓRZENIE
Park Jin-yong przechyla głowę w jedną stronę.
Już od jakiegoś czasu tak biega.
Czysta silna wola.
ETAP CZWARTY (OSIEM SEKUND), 82. POWTÓRZENIE
To się rozegra pomiędzy tą dwójką.
Od razu muszą biec.
ETAP CZWARTY (OSIEM SEKUND), 83. POWTÓRZENIE
Jeśli zwolni, może nie zdążyć.
ETAP CZWARTY (OSIEM SEKUND), 84. POWTÓRZENIE
ETAP CZWARTY (OSIEM SEKUND), 85. POWTÓRZENIE
Jin-yong.
Dobry mecz.
Park Jin-yong odpada.
Bardzo daleko zaszedł. Świetna robota.
Jung-myung go dopingował.
Jest mu go żal.
Jeżdżę na sankach z Jin-yongiem
i dzielimy się emocjami i doświadczeniami,
co jest bardzo cenne i wyjątkowe.
Jin-yong naprawdę świetnie się spisał.
Wiele przeszedł.
Jest w pierwszej trójce.
Jesteście drużyną, dlatego tak to przeżywasz.
Nigdy tak nie padłem na treningu.
Nigdy tak mi nie padły nogi.
Zrobiłem wszystko, co mogłem.
Cieszę się, że odpadłem w taki sposób.
- Hae-min jest niesamowity. - Po każdej grze ktoś leży na ziemi.
Wiem.
Skąd mają tyle siły?
Koniec trzeciej gry ostatniej misji programu Silni i sprawni: Starcie stu.
W trzeciej grze odpada Park Jin-yong.
- Dobra robota, Jin-yong! - Dobra robota.
Jesteś niesamowity, Park Jin-yong.
Przede wszystkim…
bardzo trudno było zajść tak daleko.
Bardzo się cieszę, że mogłem rywalizować z takimi wspaniałymi ludźmi.
To była świetna zabawa.
Ponadto…
skończyłem 30 lat.
Chciałem pokazać, że z grubym brzuchem też się daje radę.
Tak bardzo chciałem wygrać.
Tak chce odejść?
- Dziękuję. - To było zaskakujące.
Było super.
Świetnie się bawiłem i udało mi się poznać siebie,
więc sądzę, że to był szczęśliwy sen.
Cieszę się, że udało mi się zająć trzecie miejsce.
Ludzie teraz wiedzą, jak ciężko saneczkarze trenują
i jaką mamy świetną kondycję i ciało.
Jestem za to wdzięczny.
Za chwilę rozpocznie się ostatnia gra ostatniej misji programu Silni i sprawni.
Niesamowite.
W końcu.
OSTATNIA MISJA
Silni i sprawni: Starcie stu.
Po zaciętej rywalizacji
zostało tylko dwóch zawodników.
Gdy znalazłem się w pierwszej dwójce, jeszcze bardziej chciałem wygrać.
Naprawdę chciałem wygrać.
Nic nie mówię. Udowodnię to moim ciałem.
Jestem pewny siebie.
Nagroda pieniężna to 300 milionów wonów.
Ostatnia misja programu Silni i sprawni: Starcie stu wyłoni zwycięzcę.
Została ostatnia gra, która wyłoni zwycięzcę.
POJEDYNEK DWUOSOBOWY
Ostatnia gra ostatniej misji, która zadecyduje o waszym losie to…
Co to? Co to będzie?
Ciągnięcie niekończącej się liny.
- Ciągnięcie liny. - Niekończącej?
To tylko ciągnięcie liny.
Ale „niekończącej”.
Ciągnięcie niekończącej się liny to gra,
w której należy stale ciągnąć długą i ciężką linę.
Po sygnale startu trzeba ciągnąć linę, aż będzie luźna.
Byłem na gorszej pozycji.
Jeżeli chodzi o siłę, myślałem, że Jung Hae-min jest silniejszy.
Moim atutem była nieustępliwość.
Dużo ćwiczyłem nogi, ale prawie nie ćwiczyłem górnych partii.
Więc nie byłem pewny siebie.
Wygra pierwsza osoba,
która złapie drugi koniec liny.
Zwycięzca będzie mieć prawo samodzielnie zniszczyć
popiersie przeciwnika.
To takie okrutne.
Ostatnia osoba, która ochroni swoje popiersie do samego końca
zostanie ostateczną sylwetką programu Silni i sprawni: Starcie stu.
Co za napięcie. To finał.
Kto wygra?
Hae-min wygląda super.
Stoją przodem do siebie i ciągną z drugiej strony.
Stoją po przekątnej.
- Patrzą, jak druga osoba ciągnie. - Tak.
Okrutne.
Ostatnia misja programu.
Ostatnia gra, która wyłoni
ostatniego zawodnika.
Zaczynamy teraz.
- Dalej! - Jedziemy!
- Powodzenia! - To już koniec!
Powodzenia!
Ale się denerwuję.
Dam z siebie wszystko, bez żalu i błędów.
Zostaliśmy tylko ja i Hae-min,
ale to ja zabiorę 300 milionów.
Zaczęło się.
- Co, do diabła? - Chyba ciężkie.
Patrz na Hae-mina.
- Hae-min oszalał. - Jest szybki.
Jest bardzo szybki.
Jest silny.
- Jest bardzo szybki. Duża różnica. - Ogromna.
To chyba ciężkie dla Jin-yonga.
Szpula też swoje waży.
Spójrzcie na to.
- Lina jest dość ciężka, więc… - Hae-min oszalał.
Patrzcie na niego.
Hae-min dobrze rusza ramionami.
Szaleństwo.
Była ciężka, ale na początku
miałem dużo sił.
Gdy pociągnąłem mocno i nabrałem rozpędu,
po prostu do mnie leciała.
Hae-min dalej pędzi, a Jin-yong chyba reguluje tempo.
To jest…
- Jest w tym dobry. - Tak, używa całego ciała.
Chcę poczuć to, co on.
Teraz Jin-yong też używa swojego ciała.
Nie było łatwo jej ciągnąć.
Pomyślałem: „Po prostu będę to robić.
Jemu też jest ciężko”. Ciągnąłem dalej.
Hae-minowi nic nie jest.
Jest trochę szybszy.
Jest jak potwór.
Trochę jak w pozycji rowerzysty.
- Hae-min po prostu… - Wcale nie odpoczywa.
Cały czas jedzie.
Zwolnił, ale się nie zatrzymał.
Jin-yong się zatrzymał na chwilę. Nie ciągnie.
Nie powinien odpoczywać.
Obaj walczą..
Musicie kontynuować!
Patrz, jaka ta lina jest długa.
- Kiedy to się skończy? - Obłęd.
To prawdziwa kara.
- Czy to nie najgorsza kara? - Chyba najtrudniejsza.
Nie widzą jeszcze jej końca.
Ręce Hae-mina chyba nie dają rady.
Zdawało się, że lina się nie skraca,
a moje ręce drętwiały.
Ręce mu się zmęczyły.
O nie.
- Specjalnie się przewrócił. - Tak, nie ma energii.
Wykorzystuje ciężar ciała.
Muszą stale ciągnąć, więc kończy im się energia.
Kibicujmy im. Dalej.
- Woo Jin-yong! - Woo Jin-yong!
- Jung Hae-min!
- Jeszcze dużo zostało. - Bardzo dużo.
Musi być bardzo ciężka.
Właśnie tak. Wstań.
Jak długa jest ta lina?
Obaj są wyczerpani.
Jedziemy.
Jedziemy. Dalej.
Woo Jin-yong ciągnie.
Ale kiedy Jin-yong ciągnie, Hae-min też musi.
- Hae-min patrzy i robi to samo. - Obserwuje i rusza.
Ciągnąłem i myślałem: „Jedziemy do końca”.
Ciągnąłem z całej siły.
Patrzcie, ile wyciągnęli.
Czy kupka Hae-mina nie wygląda na większą?
Tak, od razu widać.
Nie przestawajcie.
- Spójrz na twarz Hae-mina. - Spójrz na jego minę.
Dasz radę!
Dajesz.
Zdumiewająca siła woli.
Zdaje się nie mieć końca.
Sporo już wyciągnęli.
Nie wiemy, ile jest na szpuli.
Jin-yong też jest super.
Jakby ciągnął odruchowo.
Masz rację.
Już mu lepiej.
Robi to z zamkniętymi oczami.
Teraz liczy się siła woli.
Pomyślałem, że pozwolę ciału się poddać.
Ciągnąłem jak w transie.
- Nie odpoczywa. Cały czas ciągnie. - Jest jak zombie.
Hae-min używa całego ciała.
Kibicujmy im tak, by usłyszeli.
Raz, dwa, trzy.
- Dacie radę! - Dacie radę!
- Słyszą nas. - Usłyszeli.
Jedziesz!
- Dasz radę! - Dasz radę!
Dalej!
- Do boju, Hae-min! - Do boju!
- Dalej! - Skończ z tym!
Dalej!
- Jin-yong świetnie sobie radzi. - Naprawdę.
I ciągle ciągnie. Prawie nie odpoczywa.
Przyśpiesza.
- Jest szybszy. - Przyzwyczaił się?
- Jedziesz! - Jedziesz!
Jestem pewien, że nie ma bardziej wytrwałej osoby niż ja.
Będę ruszać rękami choćby odpadały.
Nawet jak mi zabraknie energii, będę chwytał i ciągnął.
Sprawdzają swoje kupki.
Są bardzo blisko.
Spójrz na minę Hae-mina.
Nie widziałem go tak zmęczonego.
Serio.
Brakowało mi tchu i strasznie bolały mnie nogi,
ale myślałem tylko o tym, jak bardzo chcę wygrać.
Wyciągnęli sporo liny.
- Tak, wystarczy spojrzeć. - Tak.
Jin-yong sporo nadgonił.
Serio.
Ile to metrów?
- Nie ma końca. - Właśnie.
Jak wstęga Möbiusa.
Idą łeb w łeb.
Na pewno chcą się poddać.
Ale tu chodzi o 300 milionów wonów.
Są niesamowici.
- Tak. - To musi być wyczerpujące.
Nie przestawaj. Jedziesz.
Hae-min też nie może.
Przedramiona pewnie już przestają działać.
To walka na siłę woli.
Ta lina musi być ciężka.
Jest już zmęczony.
Dam radę.
Każdy może wygrać.
Hae-min jest prawie u celu. Widzę koniec.
Jin-yong prawie też.
Prawie koniec.
Finał jest bardzo brutalny.
WOO JIN-YONG, JUNG HAE-MIN
- Odwijają ostatnią warstwę. - Tak.
- To ostatnia warstwa. - Już prawie.
WOO JIN-YONG
Obaj są na ostatniej warstwie.
Wyrównana walka.
Dalej, już prawie koniec.
Idą łeb w łeb.
Nie może odpoczywać.
Dalej, Hae-min!
Jin-yong wyciągnął więcej?
Może wygrać.
WOO JIN-YONG, JUNG HAE-MIN
Już prawie koniec. Muszę jeszcze chwilkę wytrzymać.
Muszę wyciągnąć więcej, żeby mieć jakąkolwiek szansę.
Próbuję do końca.
Serio?
NIEMOŻLIWE.
SILNI I SPRAWNI: STARCIE STU
Niemożliwe
Musi się denerwować.
Dasz radę.
Już prawie.
Niemożliwe. Szaleństwo.
Jeszcze troszeczkę!
WOO JIN-YONG
- To koniec. - Po wszystkim.
Niemożliwe. To szaleństwo.
O mój Boże.
To było super.
Prawie mi się udało.
Ale ręce przestały mi się ruszać.
Jakby przestały działać. Nie mogłem ciągnąć.
Nic nie mogłem zrobić.
Chciałem używać ciężaru ciała,
ale nie mogłem chwycić liny.
Musiałem zrobić jeszcze jeden krok,
więc źle mi z tym, że nie potrafiłem wykonać tego kroku.
Ale dałem z siebie wszystko.
W programie Silni i sprawni: Starcie stu, poszukiwaliśmy idealnej budowy ciała.
Ukończono wszystkie misje.
Ostatni uczestnik, który przetrwał do samego końca,
używając tylko swego ciała to…
Woo Jin-yong.
Po pierwsze…
chciałbym podziękować Bogu i Go chwalić.
Chciałbym też…
podziękować…
moim rodzicom
za ich miłość i wsparcie przez ponad 30 lat.
Chcę też podziękować
wszystkim pozostałym uczestnikom
za rywalizację ze mną
i za wszystkie szczęśliwe wspomnienia.
To wszystko.
Jesteś super.
Ocalały z finału, Woo Jin-yong.
Zniszcz popiersie przeciwnika.
Dobra walka.
Jest gorzej, gdy niszczy ktoś inny.
Serce mi pęka.
Było mi źle, gdy je zniszczył.
Chciałem je chronić do samego końca.
Czułem smutek, że uległo zniszczeniu.
Ostatni uczestnik, który odpadł z programu Silni i sprawni: Starcie stu to
Jung Hae-min.
Po pierwsze…
chciałbym podziękować rodzicom,
bo zaszedłem tak daleko w tym konkursie fizycznej kondycji
dzięki genom, które mi dali.
Dałem z siebie wszystko.
Szkoda, że nie wygrałem.
Ale akceptuję ten wynik
i chcę pogratulować zwycięstwa Jin-yongowi.
Dobra robota.
Desperacko pragnąłem zwycięstwa,
ale poznałem wielu ludzi
i doświadczyłem rzeczy, których nigdzie indziej bym nie doświadczył,
więc chyba nigdy tego nie zapomnę.
To były cudowne, szczęśliwe chwile.
Poznałem ludzi, których podziwiałem od dzieciństwa,
a jako sportowiec
musiałem się napocić, rywalizować, bawić się i zdobyć ważne doświadczenia
w zawodach z ludźmi,
których obecność była dla mnie zaszczytem.
I jeszcze wygrałem 300 milionów.
Świetnie się tu bawiłem.
Na świecie jest wiele różnych sylwetek.
Poszukiwania idealnej sylwetki…
będą kontynuowane.
Napisy: Szymon Cegiełka