Downloaded From MoviesMod.org | Visit & Support
‎(บทลงโทษของซิซีฟัส)
‎(ผู้เหลือรอด 2 คน)
‎จากนี้คือของจริงแล้วสินะ
‎- ไปเลย ‎- ดี
‎- ไปเลย ‎- ไปเลย
‎- สวยครับ ‎- ดีมาก
‎- ดีมาก ยุนซองบิน ‎- หายใจ
‎ดีๆ
‎หายใจเข้า ช้าๆ
‎เวรเอ๊ย
‎- เหนื่อยทั้งคู่นั่นแหละ ‎- ทำดีแล้ว
‎- นายทำได้เว้ย ‎- แฮมินสู้นะ แข็งใจไว้ หายใจด้วย
‎ยุนซองบินพยายามเข้า ทำได้อยู่แล้ว
‎อย่าลืมหายใจนะ
‎- สู้ๆ ‎- สู้ๆ
‎สู้ๆ
‎ใกล้แล้ว ซองบิน มันอยู่ที่ใจ
‎คนเราจะชอบผ่อนปรนให้ตัวเองครับ
‎พอถึงจุดหนึ่ง ผมก็อยากทำแบบนั้น
‎ผมอยากทำ แต่ครั้งแรกก็ทนไว้ครับ
‎เห็นแก่โค้ชที่ยกเกมนี้ให้ผม
‎ผมอยากให้ทุกคนได้รู้ว่าผมพยายามเต็มที่แล้ว
‎เลยคิดว่าไม่มีทางอื่น ‎นอกจากต้องไปให้สุดครับ
‎- ไป ซองบิน ‎- ซองบินสู้ๆ
‎- ดีมาก ‎- ไปเลย
‎พ่นสวนสัตว์ออกมาเลยก็ได้
‎- ดีๆ ‎- สบถออกมาเลย
‎หายใจ ซองบิน
‎หินที่ผมเคยคิดว่าเบา ‎เริ่มรู้สึกหนักขึ้นมาครับ
‎เหนื่อยมากเลยครับ ‎เหมือนหัวใจจะระเบิดครับ
‎เวร
‎จากนี้ไปอยู่ที่ใจแล้วนะ
‎ทำได้อยู่แล้ว
‎นายทำได้
‎- ไปเลย ‎- ไปกันเลย นั่นแหละ
‎- ไป ‎- ไป
‎- โอเค ‎- เยี่ยมมาก
‎- ไป ‎- ไป
‎หายใจๆ
‎- ดีๆ ‎- มีเวลาอยู่ ค่อยๆ หายใจ
‎- สู้ๆ นะ ‎- ทำได้อยู่แล้ว
‎หายใจด้วยนะ ซองบิน
‎- แฮมินหายใจด้วยนะ ‎- แฮมินสู้ๆ
‎- สู้ๆ ‎- ซองบิน นายทำได้ดีอยู่แล้ว
‎- หายใจ ‎- ใกล้แล้ว อยู่ที่ใจ
‎- นายทำได้ หายใจเข้า ‎- เหนื่อยเหมือนกันทั้งคู่แหละ
‎อย่ายอมแพ้นะ
‎ลุยเลย
‎อีกสิบวิ
‎- หายใจ ‎- อีกสิบวิ หายใจ
‎- นั่นแหละ ‎- หายใจ
‎- อีกห้าวิ ‎- เก่งมาก ทำดีแล้ว
‎ตอนที่ผมรู้สึกถึงวิกฤต
‎ผมสังเกตเห็นว่า ‎นักกีฬายุนซองบินเหนื่อยแล้วครับ
‎ผมเลยคิดว่า "ใกล้จะเห็นจุดจบแล้ว ‎ต้องทนต่ออีกหน่อย"
‎"จะเหนื่อยแล้วยอมแพ้ตอนนี้ไม่ได้สินะ"
‎ทำได้อยู่แล้ว สู้ๆ นะ
‎- ไปกันเลย ‎- ทำดีแล้ว ไปๆ
‎- ไปเลย ‎- อย่างนั้นแหละ
‎- ไปเลย ‎- ดันสิ
‎- ดันต่อไป อย่าหยุด ‎- ดันไป
‎- ยุนซองบิน
‎- ไอรอนแมน ดันไปเร็วเข้า ‎- นายทำได้
‎- ยุนซองบิน ‎- ยังมีเวลาอยู่
‎- ไปกันเลย ‎- ดันไป
‎- สู้ๆ ‎- ไป
‎- โอเค ‎- นายทำได้
‎- ยังมีเวลาอยู่ ‎- อย่ายอมแพ้นะ
‎- ซองบินสู้ๆ ‎- ซองบิน ต้องไปนะ
‎- หายใจ ‎- ลงไปแล้วค่อยพัก
‎- สามสิบวิ ‎- ดีมาก ซองบิน
‎- โธ่ ไม่นะ ‎- หายใจ
‎- สู้ๆ ‎- สู้ๆ
‎เวรเอ๊ย
‎- อย่างนั้นแหละ ไปเลย ‎- สู้ๆ
‎- นั่นแหละ
‎- ไปเลย เหนื่อยทั้งคู่แหละ ‎- ไปเลย ซองบิน
‎- ไป ‎- เก่งมาก
‎พี่แฮมินเหมือนเดิมตั้งแต่รอบแรก ‎ยันรอบสุดท้ายเลย
‎- ไปเลย ‎- เหนื่อยทั้งคู่แหละ แฮมิน
‎แฮมิน หายใจด้วย
‎- ไป ‎- เก่งมาก
‎เขาก็เหนื่อยเหมือนกัน
‎ไปเลย
‎ทำได้อยู่แล้ว ดันไป
‎นายทำได้
‎- ไป ‎- ดันไป
‎- เยี่ยม ‎- ระวังนะ
‎- ไปเลย ‎- ดันไป
‎- คู่แข่งก็เหนื่อย ‎- ดันไปค่อยพัก
‎- ซองบินสู้ๆ ‎- สู้ๆ
‎- สู้ๆ ดันไป ‎- สู้ๆ
‎- ซองบิน ไปได้แล้ว ‎- ดันไป
‎- เจ้าของเหรียญทองโอลิมปิก ‎- ดันบอลลงไป
‎ดันไป เดินลงไป หายใจไปด้วย
‎- ไปเลย ‎- คู่แข่งก็เหนื่อย
‎เหนื่อยพอกันแหละ
‎- สิบวิ ‎- ตายแล้ว
‎- ซองบิน สิบวินะ ‎- ลุยเลย
‎ไปเถอะ ซองบิน
‎- เข้าไป ‎- มากลิ้งรอบสุดท้ายกันเถอะ
‎ลุย
‎ไปเลย
‎- ลุย ‎- สู้ๆ
‎- ไปเลย ‎- รอบสุดท้ายนะ
‎- ไปเลย ‎- อีกรอบเดียวพอ
‎- อย่างนั้นแหละ ‎- สู้ๆ
‎- ดีมาก ‎- นั่นแหละ ทำได้ดีมาก
‎- เยี่ยม ‎- เยี่ยม
‎- ไปอีกนิดนะ ‎- ดีๆ
‎- ขึ้นมาอีกรอบแล้ว ‎- เวรเอ๊ย
‎- ไม่นะ ‎- ลุกขึ้นมา
‎- ลุกขึ้นมา
‎- ขึ้นมาอีกรอบแล้ว ‎- เวรเอ๊ย
‎- ไม่นะ ‎- ลุกขึ้นมา
‎- ไปกันเถอะ ‎- ลุกขึ้นมา
‎ซองบิน ไปกันเถอะ
‎- ลุกขึ้นมา ‎- ไปกัน
‎- ลุกขึ้น ‎- ยังมีเวลาอยู่
‎- ลุกขึ้น ‎- สู้ๆ
‎ลุกขึ้น
‎นายต้องรับโทษสิ
‎- ยังมีเวลา ‎- ทำได้อยู่แล้ว
‎- ลุกขึ้นมาได้แล้ว ‎- ซองบิน ลุกขึ้นมา
‎เวรเอ๊ย
‎ช่างหัวไอ้เกมหมาๆ นี่
‎(บทลงโทษของซิซีฟัส ‎ยุนซองบินตกรอบ)
‎โคตรเหนื่อยอะ ‎เหนื่อยแบบขั้นสุดจริงๆ
‎ผมแค่คิดว่า "จบตรงนี้สินะ"
‎- ไป ‎- เก่งมาก
‎เขาก็เหนื่อยเหมือนกัน
‎- ไปเลย ‎- ทำได้อยู่แล้ว ดันไป
‎ลุกขึ้นมา
‎เลิกพักได้แล้ว
‎ผมเค้นพลังทั้งหมดที่มีออกมาแล้วจริงๆ ครับ
‎ทำได้ดีมากเลย
‎มา
‎- ทำได้ดีมากครับ ‎- ทำได้ดีมาก
‎- ทำได้ดีมากครับ ‎- เก่งมากจริงๆ
‎- นั่นไง กะแล้วว่านายต้องชนะ ‎- เหนือชั้นจริงๆ
‎บทลงโทษของซิซีฟัสสิ้นสุดลงแล้วครับ
‎ผู้เหลือรอดจากบทลงโทษของซิซีฟัสคือ
‎จองแฮมินครับ
‎เยี่ยมมาก
‎ขอบคุณครับ
‎มาเร็ว
‎- เบาสำหรับนายใช่ไหมล่ะ ‎- มานี่
‎ไม่ครับ หนักครับ
‎อยากปรบมือให้นะ ‎แต่ยกไหล่ไม่ขึ้นเลย เวรกรรม
‎ทำได้ดีมาก
‎ตลอดการแข่งขัน ผมเอาแต่คิดว่า ‎"จะเป็นที่หนึ่งได้ไหมนะ อยากยอมแพ้จัง"
‎พอได้ที่หนึ่งขึ้นมาจริงๆ ผมก็รู้สึกงงๆ
‎แล้วก็คิดว่าความทนทานของหัวใจและปอด ‎ที่ลำบากลำบนฝึกอย่างหนักมาตลอด
‎น่าจะมีส่วนช่วยในชัยชนะครั้งนี้เยอะเลยครับ
‎ปีนี้ อายุเกาหลีของผมคือ 48 ปี
‎ผมอยากให้ลุงๆ ที่ดูอยู่ทั่วโลก
‎ได้เห็นภาพผม
‎เอาชนะนักกีฬาอายุน้อยๆ ได้
‎เลยมาร่วมแข่งในครั้งนี้ครับ
‎ผมอยากชนะ
‎โคตรอยากชนะเลย
‎แต่การเหลือเป็น 20 คนสุดท้ายจาก 100 คน
‎ก็น่าจะช่วยมอบความหวัง หรือความกล้า
‎ให้กับลุงๆ ที่ดูรายการนี้ได้บ้างครับ
‎ต้องขอบคุณ "ร้อยแกร่งแข่งอึด"
‎ที่ทำให้ผมได้มีโอกาสทำแบบนั้นครับ
‎ถึงจะเป็นลุงก็ทำได้
‎ลุงยังแรงดีอยู่
‎จบ
‎ผมอายุ 40
‎แค่ได้มาร่วมแข่งขันกับคนวัย 20 ที่นี่ ‎ก็ถือเป็นเกียรติมากแล้ว
‎ผมไม่อยากพูดว่าตัวเองแพ้ครับ
‎ผมพยายามเต็มที่และทำดีที่สุดแล้ว
‎ผมคิดว่าผมคือผู้ชนะครับ
‎ทำได้ดีมาก
‎ผมตกรอบเพราะอ่อนแอกว่าครับ
‎ผมยังอ่อนแอเหมือนเดิม
‎และผมรู้สึกขอบคุณมาก ‎ที่มาถึงตรงนี้ได้โดยไม่บาดเจ็บหนัก
‎ผมสนุกมากครับที่ได้แข่งกับทุกคน
‎(ร้อยแกร่งแข่งอึด ‎ห้าอันดับแรก)
‎(ร้อยแกร่งแข่งอึด ‎ผู้เหลือรอดทั้งห้า)
‎(ร้อยแกร่งแข่งอึด)
‎(ตอน 9: 1/100)
‎- โห แบบนี้มัน… ‎- สุดยอดเลย
‎โห สุดยอด
‎- อะไรวะเนี่ย ‎- อย่างใหญ่เลย
‎อารมณ์เหมือนอาหารเย็นมื้อสุดท้ายอะไรงี้
‎ผมเพิ่งเคยเห็นล็อบสเตอร์ใหญ่เท่านี้ ‎ตัวเบ้อเร่อเลยครับ
‎เกิดมาเพิ่งเคยเห็นครั้งแรก
‎มันหรูหราอลังการมาก
‎พอได้เห็นอาหาร ‎ที่ปกติไม่มีโอกาสได้เห็นเรียงรายอยู่
‎เป็นอะไรที่ฟินมากครับ
‎อันนี้ดูน่ากินแฮะ
‎โอ๊ย น้ำลายสอ ไม่รู้ตัวเลย
‎ผมรินให้ทุกคนดีไหมครับ
‎เอามาแก้วหนึ่ง
‎อือ แบบนั้นแหละ
‎มาชนแก้วกันเถอะ
‎พี่กล่าวอะไรหน่อยสิครับ
‎- กะแล้วเชียว ‎- ในฐานะพี่ใหญ่
‎อย่างแรกเลย ขอแสดงความยินดีกับทุกคน
‎ที่ได้ขึ้นมาเป็นหนึ่งในห้า
‎วันนี้เรามาสนุกกันนะ
‎- ได้ครับ ‎- มาชนแก้วกัน
‎- ยินดีด้วยครับ ‎- ขยี้ให้แหลกกัน
‎อร่อยมากจริงๆ
‎อือ จัดว่าเด็ด
‎ไม่ธรรมดานะเนี่ย
‎ว้าว อร่อยลืมตาย
‎เราได้ฉลองด้วยกันแล้วนะครับ
‎ไม่รู้เราจะได้แข่งอะไร ‎แต่กินไว้เยอะๆ นะครับ
‎- พี่กินเยอะๆ นะครับ ‎- ฉันกินไปเยอะแล้ว นี่ไง
‎ไอ้นี่ก็น่ากลัวนะ
‎ลองถือขึ้นมาแล้วกัดกินสิพี่
‎วันนี้พวกนายคงต้องระวังแล้ว
‎พี่รู้สึกมีพลังเหลือล้นเลย
‎คือว่า ทุกคนคงมีเหตุผล ‎ที่มาร่วมรายการใช่ไหมล่ะ
‎เริ่มจากมินชอล ไหนเล่าซิ ‎ทำไมถึงมาร่วมรายการ
‎ผมเริ่มเล่นกีฬาค่อนข้างช้าครับ
‎- เริ่มอายุเท่าไร ‎- ผมเริ่มปีนเขาน้ำแข็งตอน 29
‎โห ช้ามากเลยนะนั่น
‎- ไม่นานนี้เองสิ ‎- ไม่นานนี้เอง
‎ผมอยากให้คนได้รู้ว่า ‎ผมเล่นกีฬาประเภทไหน
‎และทำงานอะไรอยู่
‎- ผมทำงานเป็นหน่วยกู้ภัยภูเขา ‎- อือ ใช่
‎วันไหนสภาพอากาศเลวร้าย ‎เฮลิคอปเตอร์อะไรพวกนั้นก็บินไม่ได้
‎เราต้องคอยแบกคนขึ้นลงภูเขา
‎- ต้องแข็งแรงสินะ ‎- ใช่ครับ ร่างกายต้องแข็งแรง
‎- เพื่อช่วยเหลือผู้คนเหรอ ‎- ใช่
‎โห อย่างเท่เลย
‎- กล้ามเนื้อจากการใช้งานจริง ‎- ใช่เลย จากการใช้งานจริง
‎ผมอยากให้ทุกคนได้รู้จักหน่วยกู้ภัยภูเขา
‎กีฬาปีนเขาน้ำแข็งก็ไม่ค่อยมีใครรู้จัก
‎- ไม่รู้เลย พี่ก็ไม่รู้ ‎- ครับ
‎ผมมาเข้าร่วม เพราะอยากให้สิ่งที่ไม่ค่อยมีคนรู้ ‎ได้เป็นที่รู้จักมากขึ้นครับ
‎แค่ขึ้นมาถึงตรงนี้ได้
‎- ก็น่าจะเป็นที่รู้จักมากแล้วนะ ‎- ตอนนี้คนทั้งโลกคงรู้แล้วล่ะ
‎แล้วแฮมินล่ะ
‎ผมเริ่มเล่นกีฬา
‎- มาประมาณ 18 ปีแล้ว ‎- ปั่นจักรยานอย่างเดียวเหรอ
‎ผมปั่นจักรยานอย่างเดียวมา 18 ปี
‎และแข่งในฐานะนักกีฬามาห้าปีแล้ว
‎กีฬาปั่นจักรยาน เป็นกีฬาที่คนไม่ค่อยรู้จัก
‎พวกเรานักปั่น ‎มีแข่งกันแทบทุกสัปดาห์เลยครับ
‎ผมก็เลยมาที่นี่ เพราะอยากทำให้คนรู้จักครับ
‎ใช่เลย พี่ก็รู้จักกีฬาปั่นจักรยาน ‎เพราะแฮมินเหมือนกัน
‎- ก่อนหน้านี้ไม่รู้เลย ‎- คนไม่รู้จักเยอะ
‎- ผมก็ไม่เคยรู้เลย ‎- นักปั่นจักรยานไม่ใช่เล่นๆ นะ
‎- ร่างกายช่วงล่าง ‎- ช่วงล่างไม่ธรรมดา
‎ผมได้ยีนดีมาจากพ่อแม่
‎- พ่อผมก็เป็นนักปั่น ‎- อ๋อ เป็นนักปั่นเหมือนกัน
‎ผมแข่งต่อเป็นรุ่นที่สองครับ
‎ผมเริ่มเข้าสู่วงการกีฬาตั้งแต่สมัยประถม
‎แข่งลูจตั้งแต่ประถมเลยเหรอ
‎ไม่ใช่ครับ สมัยประถมผมเป็นนักกีฬาสกีลงเขา
‎ตอนม.ต้นก็มาเล่นสกียิงเป้า
‎พอม.ปลายก็เปลี่ยนมาเล่นลูจจนถึงตอนนี้
‎หลังจบโอลิมปิกที่ปักกิ่ง ‎ผมรู้สึกเสียแรงจูงใจไปนิดหน่อย
‎นักกีฬาต้องอยู่ในการแข่งขันตลอดเวลาไงครับ
‎- ก็จริง ‎- เราต้องอยู่รอดให้ได้
‎เพราะมีแต่นักกีฬาเก่งๆ ‎ที่จะเป็นที่จดจำและอยู่รอดได้
‎บอกตามตรง ในฐานะนักกีฬา ‎เวลาที่คนไม่รู้จักเรานี่แหละที่มัน…
‎ใช่เลย
‎- พี่ก็ไม่ค่อยรู้จัก ‎- มันน่าเจ็บใจนิดๆ ครับ
‎ผมเลยคิดว่า ถ้าผมมีชื่อเสียงขึ้นสักนิด ‎และทำให้ลูจเป็นที่รู้จัก
‎นักกีฬาลูจทั้งรุ่นเราและรุ่นหลัง ‎ก็น่าจะสบายขึ้น
‎ผมก็เลยเข้าร่วมรายการ
‎- ผมเองก็คล้ายๆ กันครับ ‎- ใช่ จินยงก็ด้วย
‎ผมแข่งกีฬาที่เรียกว่าสโนว์บอร์ดครอส
‎- อ้อ ‎- เป็นการแข่งขันที่ออกตัวพร้อมกัน
‎แล้วมีกระโดด มีเลี้ยว
‎ผมเป็นตัวแทนคนแรกของประเทศเกาหลีครับ
‎เป็นคนแรก แต่ว่าเข้าไปไม่ถึงโอลิมปิกครับ
‎มันไม่ง่ายเลยครับ
‎แต่ว่านักกีฬาจินยงเขาเคย ‎ไปโอลิมปิกมาแล้วไงครับ
‎หนึ่งปีก่อนมีโอลิมปิกที่พยองชัง
‎มีการตัดสินใจว่าจะเน้นสนับสนุน ‎เฉพาะกีฬาที่มีความเป็นไปได้
‎ก็คือพื้นที่ให้ลงแข่งหายไปเลยครับ
‎ตอนนี้นักกีฬารุ่นน้อง ‎กำลังตั้งใจฝึกกันอยู่ครับ
‎ผมก็เลยอยากให้พวกเขา
‎ได้รับความสนใจมากขึ้นสักครั้งก็ยังดี
‎- ประมาณนั้น ‎- ใช่ นายทำแบบนี้ก็ถูกแล้ว
‎สโนว์บอร์ดนี่ อย่างน้อยคนก็เล่นกันไงครับ
‎แต่เวลาคนเห็นลูจก็จะแบบ
‎- "ไม่ใช่ว่านอนแข่งเหรอนั่น" ‎- มันก็แอบเจ็บอยู่นะ
‎อย่างน้อยก็มีคนดูนี่ครับ ‎แต่ของเราไม่มีคนดูด้วยซ้ำ
‎- กีฬาไม่เป็นที่นิยมก็งี้แหละ ‎- ใช่ๆ
‎- แล้วพี่มาได้ไงครับ ‎- มานี่น่ะเหรอ
‎"มาได้ไง"
‎ที่พี่มาที่นี่…
‎พี่ตัวเล็กกว่าใครเพื่อน ‎มาตั้งแต่สมัยเรียนม.ต้น
‎ตัวก็เตี้ยสุด น้ำหนักก็น้อยสุด
‎- เพื่อนพี่คงตัวใหญ่ ‎- ไม่
‎- สมัยม.ต้น… ‎- สูง 190 ไหม
‎พี่สูง 140 กว่าๆ เตี้ยที่สุดในกลุ่มแล้ว
‎เพื่อนๆ เขาขยันออกกำลังกายกัน
‎พี่เลยตามไปเข้ายิมด้วย ‎และเริ่มออกกำลังมาตั้งแต่ตอนนั้น
‎ทำมาเกิน 20 ปีแล้ว
‎เวลาออกกำลังพี่จะคิดแบบนี้
‎พี่จะชอบคิดว่า ‎จะแข็งแรงที่สุดตอนอายุสัก 50 ปี
‎พออายุขึ้นเลขสี่แล้ว พี่รู้สึกว่ายังไหว
‎- น่าจะแกร่งกว่านี้ได้ ‎- ยังแกร่งได้อีก
‎พี่ว่าคนเราแกร่งได้มากกว่านี้อีก
‎ก็เลยมาเข้าร่วม
‎ตอนนี้พี่ก็เลยมีความสุขมาก
‎การได้ขึ้นมาเป็นหนึ่งในห้ากับพวกเรา ‎นับว่าเป็นเกียรติมาก
‎ตอนนี้เราเหลือแค่การแข่งรอบสุดท้ายแล้วจริงๆ
‎สุดท้ายแล้วจริงๆ ‎ขอให้ทุกคนทุ่มให้สุดกำลัง
‎- รับทราบครับ ‎- มาพยายามกันให้เต็มที่
‎มาทำให้รอบสุดท้ายนี้
‎เป็นการแข่งขันที่น่าจดจำ ‎และเจ๋งที่สุดกันเถอะ
‎- ผมอยากให้ออกมาสนุกจริงๆ ครับ ‎- ใช่
‎แข่งแบบเท่ๆ กัน จะได้ไม่เสียใจทีหลัง
‎แบบนั้นดีที่สุดแล้ว
‎ในที่สุด สิ่งที่รอคอย…
‎วันแข่งขัน
‎เกมสุดท้ายที่รอคอยมานาน
‎ต้องรอดให้ได้
‎ไม่ใช่ว่าผมจะชนะเหรอเนี่ย
‎ผมมาในฐานะตัวแทนนักกีฬาลูจ ‎แพ้ก็แย่สิครับ
‎ผมคิดว่าต้องเอาชนะให้ได้ครับ
‎ผมมีกล้ามเนื้อที่ใช้งานได้จริง
‎ถ้าเป็นเรื่องพละกำลัง
‎แทบจะเรียกได้ว่าผมเป็นที่หนึ่ง ‎ไม่ว่าต้องแข่งอะไร
‎ผมก็จะใช้พลังสู้จนชนะครับ
‎ผมเชื่อมั่นในร่างกายตัวเอง
‎(โจจินฮยอง ‎ตัวแทนจำหน่ายรถยนต์)
‎ผมมาในฐานะตัวแทนนักปั่นจักรยาน 550 คนครับ
‎ผมจะรักษาฟอร์มให้ดีที่สุด ‎และจดจ่อตลอดเวลา
‎เพื่ออยู่รอดและเอาชนะให้ได้
‎ผมผ่านสี่ภารกิจมาได้ ‎และทุกครั้งผมจะรู้สึกประสบความสำเร็จ
‎ผมคิดว่าในที่สุด ก็ถึงวันที่ผม ‎จะได้โชว์ร่างกายที่ปั้นกล้ามเนื้อ
‎จากการใช้งานจริงแล้วครับ
‎ผมมีร่างกายที่พัฒนามาครบทุกด้าน
‎ไม่ว่าจะเจอภารกิจแบบไหน
‎ผมก็มั่นใจครับ
‎เป้าหมายของผม คือการเป็นผู้ชนะ ‎ใน "ร้อยแกร่งแข่งอึด" เท่านั้นครับ
‎(ภารกิจสุดท้าย)
‎(ห้าอันดับแรก)
‎(ความว่องไว)
‎(การทรงตัว)
‎(พลังใจ)
‎(พละกำลัง)
‎(ความอดทน)
‎ว้าว โคตรเท่อะ
‎ลูกตาขึ้นมาจากพื้นเลยครับพี่
‎- โห ขนลุกซู่ สุดยอด ‎- ลูกตาเหรอ
‎ห้าอันดับแรกนี่เหนือชั้นจริงๆ
‎คงประหม่ากันน่าดู
‎"ร้อยแกร่งแข่งอึด" สร้างขึ้นมา ‎เพื่อค้นคว้าหาร่างกายที่สมบูรณ์แบบที่สุด
‎โดยไม่จำกัดเพศ อายุ หรือเชื้อชาติ
‎ตอนนี้ เราเหลือเพียงภารกิจสุดท้าย
‎เพื่อหาคำตอบให้กับการค้นคว้านี้ครับ
‎ภารกิจสุดท้าย ที่จะต้องใช้ร่างกายแข่งขัน
‎แบ่งออกเป็นทั้งหมดสี่เกมครับ
‎วันนี้โหดร้ายจริงๆ สินะ
‎อันนี้ผมไม่รู้เลยจริงๆ ครับ ต้องยากแน่ๆ
‎จะเป็นอะไรนะ จะเป็นการแข่งขันแบบไหน
‎งานนี้ต้องใช้กำลังกายต่อสู้สินะ ‎เราควรออมแรงไว้แต่เนิ่นๆ
‎ต้องหาทางอยู่รอดต่อไปให้ได้
‎- สี่เกมเหรอ ‎- สี่เกมเหรอ
‎เวร
‎จะคัดออกไปทีละคนๆ
‎ต้องหินมากแน่เลย
‎ผู้แข่งขันทั้งห้า จะเริ่มต้นด้วยรูปทรงห้าเหลี่ยม
‎และเกมจะดำเนินต่อไปเรื่อยๆ ‎จนเหลือจุดจุดเดียวเท่านั้นครับ
‎ร่างกายสุดท้ายที่รอดจากทุกเกมได้
‎จะเป็นผู้ให้คำตอบสำหรับการค้นคว้า ‎หาร่างกายอันสมบูรณ์แบบครับ
‎ภารกิจสุดท้ายของ "ร้อยแกร่งแข่งอึด" ‎ที่จะตัดสินผู้ชนะหนึ่งเดียว
‎จะเริ่มต้น ณ บัดนี้ครับ
‎เท่จังเลย
‎การแข่งขันรายการแรกสำคัญมากนะ
‎ลำดับการแข่งขันสำคัญมาก
‎ต่อให้เราถนัดเกมหลังๆ
‎- แต่ถ้าตกรอบไปก่อน… ‎- ถ้าตกรอบก็ไม่มีความหมาย
‎แต่ผมว่าต้องคิดกลับกัน
‎เกมที่เราไม่ถนัดต้องมาก่อน ‎โอกาสอยู่รอดถึงจะยิ่งสูงไงครับ
‎แต่ถ้าไม่ถนัดจริงๆ แล้วตกรอบล่ะ
‎- นั่นสิ ‎- อันนั้นก็ซวยไป
‎- ทุกคนคงพยายามไม่ให้เป็นที่โหล่ ‎- ใช่
‎ทักษะเฉพาะตัวของแต่ละคน
‎- ต่างกันมากเกินไป ‎- ใช่
‎มีทั้งสายแกร่ง
‎- ต่างกันหมด ‎- ใช่ ต่างกันหมด
‎ความถนัดต่างกันหมด
‎รอบตัดสินน่าจะดูภาพรวมหรือเปล่าครับ
‎ดูจากการแข่งขันก่อนหน้านี้ มีแข่งพละกำลัง ‎ความคล่องตัว ความอดทนไปแล้ว
‎- จะรวมทุกอย่างสินะ ‎- น่าจะรวมทุกอย่าง
‎เกมแรกในภารกิจสุดท้าย ‎จะเริ่มต้น ณ บัดนี้ครับ
‎โอ๊ย เป็นเครียด
‎เตรียมตัวกันแล้ว
‎อะไรน่ะ มีอะไรติดหลัง
‎ไม่ใช่จะให้วิ่งไปแตะอะไรงี้เหรอ
‎- เหมือนจะรวมทุกด้าน ‎- ผูกติดกันเหรอ
‎- ที่คอ… ‎- ไอ้นี่ไง
‎- ที่ให้ดึงกันเอง ‎- ชักเย่อไง
‎สุดยอด
‎- เวร ‎- บ้าไปแล้ว
‎ดูสิ
‎ขนลุกเลย
‎เกมแรกในภารกิจสุดท้ายของ ‎"ร้อยแกร่งแข่งอึด" คือชักเย่อห้าเหลี่ยมครับ
‎ชักเย่อห้าเหลี่ยมครับ
‎โห อยากจะบ้าตาย ‎ถ้าฉันได้แข่งคงตกรอบทันทีแหงๆ
‎กติกามีดังนี้ครับ
‎พวกคุณจะแข่งกัน ‎โดยถูกผูกติดกันด้วยเชือกหนึ่งเส้นครับ
‎เกมนี้ต้องประชันพละกำลัง ‎ความแข็งแรงของกล้ามเนื้อจึงสำคัญที่สุดครับ
‎ในเกมชักเย่อห้าเหลี่ยม ‎หลังจากได้กุญแจที่วางอยู่ด้านหน้า
‎คุณต้องปลดล็อกแม่กุญแจของตัวเอง ‎ถึงจะอยู่รอดได้ครับ
‎โห ไม่ใช่แค่แตะนะ ‎ต้องเอากุญแจไปไขด้วย
‎ผู้แข่งขันหนึ่งคนที่ไม่สามารถไขกุญแจได้
‎จะถูกคัดออกทันที
‎คนที่ตกรอบต้องทุบรูปปั้นของตัวเอง ‎และไปจากที่นี่ครับ
‎- บ้าไปแล้ว ‎- สุดยอดเลยเว้ย
‎เรื่องพละกำลัง ‎ผมไม่น่าจะอ่อนแอที่สุดในนี้นะ
‎ผมคิดทันทีเลยครับ ว่าเกมนี้ผมรอดแน่
‎ผมคิดว่า "ถ้าทำดีๆ เราก็อาจได้ที่หนึ่งนะ"
‎ถึงผมจะตัวเล็กที่สุด
‎แต่เป้าหมายผมคือการเป็นที่หนึ่งครับ
‎ก็พอไหวอยู่นะ เพราะต้องกำจัดแค่คนเดียว
‎ผมมั่นใจครับ
‎มาลุยกันเถอะ
‎- สู้ๆ ‎- สู้ๆ ไปกันเลย
‎สู้โว้ย
‎- สู้ๆ ‎- สู้ๆ
‎สู้ๆ
‎น่าสนุกจัง
‎ทำไมเราถึงประหม่าไปด้วยนะ
‎เกมแรกในภารกิจสุดท้าย ‎ของ "ร้อยแกร่งแข่งอึด" จะเริ่มต้น ณ บัดนี้ครับ
‎- สู้ๆ ‎- มาลุยกันเถอะ
‎สู้ๆ
‎เริ่มแล้ว
‎- โอ๊ะ หยิบได้แล้ว ‎- หยิบได้แล้ว
‎- พี่แฮมินไวมาก ‎- พี่เขาได้ทันทีเลยเหรอ
‎- ครับ ได้กุญแจแล้ว ‎- แฮมินได้แล้วเหรอ
‎ฝั่งนั้นไขกุญแจอยู่ ส่วนฝั่งนี้ไปไหนไม่ได้
‎ผมใช้การดึง จุดแข็งที่สุดของผม
‎กำเชือกไว้แล้วออกแรง ‎ดึงเข้าหาตัวเองสุดแรงเกิดเลย
‎(จองแฮมินรอดชีวิต)
‎- ดูสิ แฮมินผ่านฉลุยทันที ‎- แฮมินไขได้แล้ว
‎- โห บ้ามาก ‎- นั่นพี่แฮมินเหรอครับ
‎รอดแล้วเรา
‎พอรอดมาได้ผมก็คิดว่า
‎"คู่แข่งเราลดจากสี่ เหลือสามคนแล้วสินะ"
‎ผมรู้สึกผ่อนคลายและโล่งใจขึ้นครับ
‎- พี่จินฮยองก็ไขได้แล้ว ‎- ไขได้แล้วเหรอ เห็นไหมล่ะ
‎(โจจินฮยองรอดชีวิต)
‎โห ไขยากเป็นบ้าเลย
‎"ชนะแล้ว สำเร็จตามคาด" ผมคิดแบบนี้ครับ
‎ผมรอดเป็นคนที่สอง ‎เลยไม่ค่อยพอใจเท่าไรครับ
‎แต่ยังไงก็ดีใจครับ เพราะผมได้ไปต่อแล้ว
‎- สมกับเป็นที่หนึ่งในใจ ‎- จินยง
‎พัคจินยงหยิบได้แล้ว
‎สุดยอด
‎(พัคจินยงรอดชีวิต)
‎พัคจินยงสุดยอดมาก
‎ผมดีใจมากเลยครับ
‎เอาจริงๆ พอเข้าไปอยู่ในสถานการณ์นั้น
‎ผมทั้งประหม่าและไม่มั่นใจในตัวเอง
‎พอผ่านแล้วได้ไปต่อ ก็เลยรู้สึกสนุกมากครับ
‎แล้วอันนี้ใช้พลังกล้ามเนื้อ
‎ที่เหลือจะเป็นเกมที่ผมได้เปรียบครับ
‎ผมจะไม่แพ้เด็ดขาดครับ
‎- เหลือสองคนแล้วตอนนี้ ‎- สองคนแล้ว
‎- สู้ๆ ‎- ลุยเลย
‎ลุยๆ
‎ท่าเขา เสียเปรียบนะครับ
‎จริง มินชอลเสียเปรียบ
‎ตอนนี้พี่จินยงอยู่ในท่าที่ได้เปรียบกว่า
‎- คว้าได้แล้วครับ ‎- ได้แล้วเหรอคะ
‎- พี่จินยงคว้าได้แล้ว ‎- จินยงได้กุญแจแล้วเหรอ
‎โอ๊ย สู้นะ
‎ยังไม่ได้
‎ถ้าพลาดขึ้นมาจบเห่แน่
‎ขาจะเป็นยังไงก็ช่าง ‎เราต้องรอดไปให้ได้ก่อน
‎แต่ถ้าเขาผ่อนแรง
‎- พี่มินชอลก็จะไป ‎- ใช่ครับ
‎ถ้าเขาไปถึงก่อน ไขกุญแจได้ก่อน ก็จบเลย
‎- ได้แล้วเหรอครับ ‎- ได้แล้ว
‎- โอ้ ได้แล้ว ‎- ใครเหรอ
‎ให้ไวๆ ใครจะรอด
‎- มินชอลเหรอ ‎- ใครเหรอ
‎- ใครน่ะ ‎- มินชอลเหรอ
‎- เกิดอะไรขึ้น ‎- พร้อมกันเลย
‎(อูจินยงรอดชีวิต คิมมินชอลตกรอบ)
‎- คุณจินยงได้ไปต่อเหรอคะ ‎- ฉันเห็นไขเสร็จแทบจะพร้อมกันเลย
‎- เหมือนกัน ‎- แต่จินยงไวกว่านิดๆ
‎- นิดเดียว ‎- นิดจริงๆ
‎- คงเสียดายน่าดู ‎- ทำดีแล้วแท้ๆ น่าเสียดายจัง
‎เขาแอบ…
‎ดวงกุดไปนิดนะครับ แค่โชคไม่ดี
‎ตอนวินาทีสุดท้าย กุญแจมันไขไม่ออก
‎เกือบแย่เลยครับ
‎เราหลุดมาได้ในเวลาใกล้เคียงกัน ‎เกมมันเลยยิ่งระทึกใจ
‎เหมือนที่ผมไม่ง่ายในเกมนี้
‎ผมอยากบอกผู้แข่งขันอีกสามคน ‎ว่าต่อไปผมก็จะไม่ง่ายครับ
‎ผมทั้งผิดหวังทั้งเสียดาย
‎อยู่ในใจเป็นหมื่นล้านคำเลยครับ
‎มันรู้สึกเสียดายยิ่งกว่าตอนที่แข่งกีฬาแพ้อีก
‎เกมแรกในภารกิจสุดท้าย ‎ของ "ร้อยแกร่งแข่งอึด" สิ้นสุดลงแล้วครับ
‎ผู้ที่ถูกคัดออกในเกมแรกคือ ‎ผู้แข่งขันคิมมินชอลครับ
‎- มินชอล ทำได้ดีมาก ‎- ทำได้ดีมากเลย
‎เก่งมาก มินชอล
‎คงเสียดายน่าดู
‎- ต้องเสียดายมากแน่ ‎- น่าเสียดายจริงๆ
‎เก่งมากเลยครับ ทำได้ดีแล้วแท้ๆ
‎พี่มินชอลถูกคัดออก ‎แต่เราเคยเป็นทีมพันธมิตรกันไงครับ
‎เราผูกพันกันไปแล้ว ผมเลยแอบปวดใจครับ
‎ทำได้ดีมาก
‎นี่ไม่ใช่เกมสำหรับมินชอลเลยครับ
‎ผมเลยคิดว่ามินชอลค่อนข้างเสียเปรียบ ‎แล้วก็เป็นไปตามคาด
‎พอเห็นแบบนั้นผมก็เห็นใจเขาอยู่
‎แต่สิ่งสำคัญคือการที่เขามาถึงจุดนี้ได้
‎ทำได้ดีมาก
‎เสียดายมากเลยครับ
‎ขอให้ทั้งสี่คนพยายามเต็มที่ ‎โดยไม่มีเลือดตกยางออกนะครับ
‎ทำได้ดีมาก
‎- เก่งมาก ‎- ทำได้ดีมากครับ
‎ทำได้ดีมาก
‎คงเสียดายมากแน่เลย
‎อือ
‎- จู่ๆ ก็เข้าใจความรู้สึกนั้นขึ้นมาเลย ‎- ใช่
‎เราเข้าใจความรู้สึกนั้นดีเลย ว่าไหม
‎ขอให้ผู้แข่งขันคิมมินชอล ‎ทุบรูปปั้นของตัวเอง และออกจากสนามครับ
‎- เหี้ยมจัง ‎- โหดร้ายมาก
‎- เหลือเกินจริงๆ ‎- ทันทีเลยเหรอ
‎- เล่นงี้เลยเหรอ ‎- ให้ทุบเลยเหรอ
‎เขาคงจะโล่งขึ้นแหละ
‎ระหว่างเข้าร่วมรายการ "ร้อยแกร่งแข่งอึด"
‎ผมรู้สึกขอบคุณพ่อแม่มากที่สุด ‎ที่ให้ร่างกายนี้กับผมมา
‎จากนี้ พอกลับไปใช้ชีวิตปกติ ‎ผมคงจะตั้งหน้าตั้งตาฝึกหนักกว่าเดิมครับ
‎ตอนที่ปีนเขา ผมมักจะคิดว่า ‎ผมมีร่างกายที่ค่อนข้างแกร่งแล้ว
‎แต่พอมาที่นี่ ผมได้เห็นนักกีฬามากมาย ‎หลากหลายประเภท ทำให้ผมรู้ว่า
‎"เรายังบกพร่องอีกเยอะเลยสินะ"
‎สำหรับผมแล้ว "ร้อยแกร่งแข่งอึด" ‎คือการตรัสรู้ครับ
‎- ขนาดเราดูอยู่ตรงนี้ยังแบบ… ‎- ก็นั่นน่ะสิ
‎การไปอยู่ตรงนั้นคงไม่ได้รู้สึกโล่งใจหรอก
‎ถ้างั้นจากนี้ เราจะเริ่มเกมที่สองกันเลยครับ
‎- เริ่มเลยเหรอ ‎- เริ่มเลยเหรอ
‎- หือ ‎- อะไรล่ะทีนี้
‎คราวนี้จะเป็นอะไรนะ
‎ผมสัมผัสได้ว่ารอบนี้จะต้องแข่งความเร็ว
‎- อ๋อ ความเร็ว ‎- ความเร็วเหรอ
‎ใครเร็วที่สุด
‎คราวก่อนผมคุยกับพี่จินฮยอง
‎พี่เขาว่าถ้ามีแข่งห้อยโหน ‎จะออกจากรายการไปเลย
‎ถ้ามีแข่งห้อยโหน บอกตามตรง…
‎จะเป็นเกมอะไรนะ
‎นั่นสิ ฉันก็อยากรู้
‎เดาไม่ออกเลย
‎(ศึก 4 คน)
‎เกมที่สองในภารกิจสุดท้าย
‎ของ "ร้อยแกร่งแข่งอึด" จะเริ่มต้น ณ บัดนี้ครับ
‎ลุยเลย สู้ๆ
‎- ไปกันเลย ‎- ไปกันเลย
‎โอ๊ย อะไรเนี่ย
‎- เครียดไปหมด ‎- เครียดจริง
‎ภารกิจสุดท้ายของ "ร้อยแกร่งแข่งอึด"
‎ผู้เหลือรอดในปัจจุบันได้แก่
‎อูจินยง
‎จองแฮมิน
‎โจจินฮยอง
‎และพัคจินยง
‎สี่คนเท่านั้นครับ
‎- สี่คน ‎- ว้าว สี่อันดับแรก
‎เกมที่สองในภารกิจสุดท้าย ‎ของ "ร้อยแกร่งแข่งอึด" คือ…
‎การพลิกสี่เหลี่ยมครับ
‎พลิกสี่เหลี่ยม
‎- สุดยอด ‎- สุดยอดเลย
‎ให้พลิก
‎การพลิกสี่เหลี่ยมครับ
‎เกมนี้คุณต้องพลิกกระดานสี่เหลี่ยม ‎ที่อยู่บนพื้นอย่างรวดเร็ว
‎จำเป็นต้องใช้ความว่องไวครับ
‎เกมนี้เราไม่มีทางตกรอบแน่
‎ความคล่องแคล่วว่องไวคือเรื่องที่ผมมั่นใจที่สุด
‎รอบนี้ก็รอดอีกแล้วสินะ
‎จะทำได้ดีไหมนะ ‎งานนี้ต้องสู้เอาเป็นเอาตายแล้ว
‎ผมว่าเกมนี้ต้องใช้ความเร็ว ‎ความอดทน และใช้หัวด้วยครับ
‎อันนี้ผมไม่รู้เลยจริงๆ ครับ ต้องยากแน่ๆ
‎แต่เกมนี้เดาไม่ออกจริงๆ
‎เกมนี้ต้องใช้ไหวพริบหน่อย
‎- จินยงน่าจะทำได้ดีนะ ‎- ครับ เขาน่าจะพลิกเก่ง
‎ในการพลิกสี่เหลี่ยม
‎จะแข่งขันเป็นทีมละสองคนครับ
‎- ทีมละสองคนเหรอ ‎- สองต่อสองเหรอ
‎แข่งทีมตอนนี้เนี่ยนะ
‎พอได้ยินว่าแข่งเป็นทีมปุ๊บ ‎ผมเดาไม่ออกเลยว่าจะเป็นยังไง
‎บอกตามตรง ผมนึกไม่ถึงเลยครับ ‎ว่าจะได้แข่งเป็นทีมอีก
‎สับสนไปหมดเลยครับ
‎ผู้แข่งขันจะต้องพลิกกระดานขาวดำ ‎ในเวลาห้านาที
‎ทีมที่พลิกกระดานเป็นสีของตัวเองได้มากกว่า ‎จะอยู่รอดทั้งทีม
‎ผู้แข่งขันสองคนจากทีมที่แพ้ ‎จะต้องแข่งตัวต่อตัวอีกครั้ง
‎เพื่อหาคนที่จะถูกคัดออกครับ
‎ผมคิดว่าถ้าผมเอาชนะรอบแรกไม่ได้ ‎โอกาสถูกคัดออกก็จะสูงมากครับ
‎ต้องเลือกทีมให้ดีๆ
‎แต่ว่า ถึงจะได้ทีมไม่ดี พอแข่งกันตัวต่อตัว
‎ผมก็ไม่น่าจะแพ้อยู่แล้ว
‎สิทธิ์ในการเลือกสมาชิก จะเป็นของ ‎ผู้รอดชีวิตคนแรกจากเกมชักเย่อห้าเหลี่ยม
‎ผู้แข่งขันจองแฮมินครับ
‎กรุณาประกาศชื่อผู้แข่งขันที่ต้องการร่วมทีมครับ
‎คนที่ผมอยากร่วมทีมด้วยก็คือ…
‎กดดันมากเลยครับ
‎ผมควรเลือกใครดี
‎ตอนเลือกผมคิดหนักมากครับ
‎ถ้าพี่แฮมินดูจากความเป็นไปได้ที่จะชนะ ‎พี่เขาก็น่าจะเลือกผมครับ
‎ผมรู้อยู่แล้วว่าแฮมินคงไม่เลือกผม
‎เพราะเขารู้ว่านี่เป็นเกมที่ผมเสียเปรียบ
‎ผมก็แอบหวังอยู่ครับว่าจะถูกเลือก
‎ฉันว่าแฮมินน่าจะเลือกอูจินยง
‎- ใช่ไหม ‎- ครับ ผมก็คิดแบบนั้น
‎ไม่หรอก แฮมินเขาภักดี ‎อาจจะเลือกพี่จินฮยองก็ได้
‎- เขาเคยอยู่ทีมเดียวกัน ‎- อือๆ
‎ผมคิดว่ายังไงก็ต้องจับทีม ‎กับคนที่มีพละกำลัง
‎และเข้าใจเกมเป็นอย่างดี
‎ผมอยากร่วมทีมกับนักกีฬาอูจินยงครับ
‎ผมมองพี่แฮมินแล้วแอบผิดหวังอยู่ครับ
‎เอ๊ย เดี๋ยวก่อนครับ เอาใหม่
‎ผมอยากร่วมทีมกับนักกีฬาพัคจินยงครับ
‎อ๋อ จะบอกว่าพัคจินยงสินะ
‎ผมอยากร่วมทีมกับนักกีฬาพัคจินยงครับ
‎ยั่วโมโหกันหรือไงนะ
‎ผู้แข่งขันจองแฮมินและพัคจินยง ‎กลายเป็นทีมเดียวกัน
‎ผู้แข่งขันโจจินฮยองและอูจินยงที่เหลือ ‎จะเป็นทีมเดียวกันไปโดยปริยายครับ
‎ถ้ามองจากตรงนี้
‎เราต้องไปตรงที่มันกระจุกกันเยอะๆ ‎แบบที่อยู่ข้างหน้าผม
‎เราน่าจะวนตามเข็มนาฬิกาแบบนี้ ‎แล้วก็พลิกไปเรื่อยๆ
‎ผมว่าเราต้องไล่พลิก ขึ้นนำให้ได้ตั้งแต่ต้นเกม
‎หลังจากนั้นจะได้สบายขึ้นครับ
‎มันมีเวลากำหนดอยู่ ‎แล้วไม่ใช่เวลาสั้นๆ ด้วยนะ
‎- ใช่ไหม ‎- ครับ ห้านาทีนานกว่าที่คิด
‎ผมคิดแผนไว้ล่วงหน้าแล้วครับ
‎เพราะผมกับพี่แฮมินไม่ควรทับทางกัน
‎แล้วก็ ถ้าเราขึ้นนำได้ ‎เราจะใช้แผนแบบหนึ่งต่อหนึ่ง
‎ให้เดินตามอีกฝ่าย ‎แล้วคอยพลิกกระดานที่พวกเขาพลิก
‎คิดว่าไงครับ
‎พี่ว่าสิ่งสำคัญคือความอดทน
‎รีบไล่พลิกไปเรื่อยๆ จะดีที่สุด
‎ไม่ต้องมีกลยุทธ์เลยเหรอครับ
‎- แค่รีบพลิกให้เร็วที่สุด ‎- โอเคครับ
‎พี่ว่าต้องทำแบบนี้แหละ
‎ผมคิดว่าไม่จำเป็นต้องใช้กลยุทธ์ครับ
‎ผมว่ามันขึ้นอยู่กับพละกำลังล้วนๆ
‎แต่ประเด็นก็คือ ผมจะเหนื่อยเร็วหรือเปล่า
‎เวลาห้านาที ผมคิดว่าต้องตั้งหน้าตั้งตา ‎พลิกแบบเอาเป็นเอาตายเลยครับ
‎ต้องชนะรอบแรกให้ได้
‎ผมต้องรอดครับ
‎ต้องเอาชนะแค่หนึ่งคน
‎จากนี้ไปผมจะไม่ยอมอ่อนข้อแล้วนะครับ
‎ผมจะไม่แพ้เด็ดขาดครับ
‎เกมที่สองในภารกิจสุดท้าย ‎ของ "ร้อยแกร่งแข่งอึด" จะเริ่มต้น ณ บัดนี้ครับ
‎ใจเย็นๆ นะ
‎ว้าว เอาแล้ว
‎- เกมนี้เดาไม่ออกเลยจริงๆ ‎- นั่นสิ
‎เหมือนทั้งสองทีมสไตล์คล้ายกันเลยครับ
‎ลุ้นจัง
‎ผมมีแรงอยู่ รอบแรกเลยมีโอกาสไงครับ
‎ผมเลยคิดว่า "แค่พลิกให้เร็วๆ แบบนี้ก็พอ"
‎- โจจินฮยองเก่งนะนั่น ‎- พี่จินฮยองไวจัดเลยนะ
‎เย็นไว้
‎- พี่จินฮยองผิดคาดมาก ไปได้เรื่อยๆ เลย ‎- ไวมาก
‎- แต่จะทำตลอดห้านาทีไหวไหมเนี่ยสิ ‎- เพราะมีเวลาห้านาที
‎ก็จริง
‎เหมือนมีสีขาวเยอะกว่านะ ฝั่งซ้าย
‎- สีขาวดูเยอะนะ ‎- ตอนนี้สีขาวเยอะมากครับ
‎ช่วงแรกมันวุ่นวายจนเดาอะไรไม่ออกเลย
‎แต่พอเห็นคู่แข่ง ‎พลิกกระดานได้เยอะกว่า ผมเลยคิดว่า
‎"งานนี้คงไม่รู้จนกว่าจะจบจริงๆ "
‎ทีมนั้นพลิกได้เยอะกว่าเรานิดหน่อย
‎ผมคิดว่าเราใกล้เคียงกัน
‎แต่ก็กังวลอยู่ครับ
‎โห โหดมากอะ
‎บ้าไปแล้ว
‎ต้องเหนื่อยมากแน่เลย
‎- คนที่คลานบนพื้นนี่ใคร จินยงเหรอ ‎- ค่ะ อูจินยง
‎อูจินยงเขาไวครับ
‎คลานไปพลิกไปเก่งมากเลย
‎ผมพลิกไวสุดๆ เลยครับ
‎พลิกไปผมก็คิดว่าเร็วกว่านี้ไม่มีอีกแล้ว
‎แต่ปรากฏว่านักกีฬาจองแฮมิน ‎เหยียบกระดานไว้อยู่ครับ
‎ไม่ให้ผมพลิกคืนได้
‎หัวร้อนเลยครับ
‎เยี่ยมไปเลย
‎แต่สูสีกันมากนะ
‎วิ่งให้เหมือนหมาไปเลย
‎ผมแค่ตั้งหน้าตั้งตาทำไปตามสไตล์ผม
‎เหมือนเริ่มใกล้เคียงกันแล้วนะ
‎ตอนนี้เป็นสีขาวกับสีดำ ‎สลับกันตลอดเวลาเลย
‎- ฉันเห็นสีขาวเยอะกว่า ‎- ตอนนี้สีขาวเยอะกว่าครับ
‎ผ่านไปกี่นาทีแล้วนะ
‎เวรกรรม
‎ผมยืนก้มตลอด
‎อารมณ์เหมือนกำลังทำนา
‎ก็เลยเริ่มปวดก้น เหนื่อยมากเลยครับ
‎ผมเริ่มจะหอบด้วย เพราะมันเหนื่อยมาก
‎ตอนนั้นหายใจไม่ทันเลยครับ
‎ไม่นะ ฟังเสียงหายใจสิ
‎โธ่ ต้องเหนื่อยแน่เลย
‎- ใช่ไหมล่ะ ตั้งห้านาที ‎- ครับ
‎ผมพยายามฟังเสียงหายใจของพี่จินฮยองครับ
‎ผมรอจนพี่จินฮยองเหนื่อย ‎เพราะมันเป็นกลยุทธ์ขั้นที่สองของผม
‎ผมจะไล่ตามใครสักคน ‎แล้วคอยพลิกกระดานที่เขาพลิก
‎พี่เพ่ออะไรไม่มีแล้ว ‎ไอ้พวกนั้นจะเอามีดแทงหลังผมหมด
‎- ตอนนี้พี่จินฮยองช้าลงเยอะแล้ว ‎- ใช่
‎สีดำเยอะขึ้นแล้วแฮะ
‎เหลือเวลาอีกหนึ่งนาที
‎- หนึ่งนาที ‎- หนึ่งนาที สู้ๆ
‎เหลืออีกหนึ่งนาที
‎เดาไม่ออกเลยว่าจะเป็นยังไง
‎พี่แฮมิน หนึ่งนาที
‎อีกหนึ่งนาทีเท่านั้น
‎โอเค สู้เว้ย
‎- ไม่นะ ‎- ใกล้เคียงกันเลยนะ
‎- ไม่ๆ สีขาวเยอะกว่าครับ ‎- แต่ขอบฝั่งนั้นเป็นสีดำหมดเลยนะ ดูสิ
‎อ๋อ จริงด้วย
‎- เขาพลิกตรงนั้นคืนอีกแล้ว ‎- ไม่รู้ละ
‎พี่แฮมิน
‎- ทำได้ดีมาก ‎- ทำดีมากครับ
‎ทำได้ดีมากครับ พี่
‎- จบแล้ว ‎- ต่างกันอยู่นะ
‎คงเหนื่อยน่าดู
‎- ต้องแข่งอีกเหรอ ‎- ตัวต่อตัว
‎- ก็นั่นน่ะสิ ‎- แข่งอีกเหรอ
‎ทำไงดี
‎โอ๊ย เหนื่อย
‎คงเพราะผมใช้กล้ามเนื้อที่ไม่เคยใช้
‎กล้ามเนื้อตามขาอะไรพวกนี้ ‎กระตุกไปหมดเลยครับ
‎ผมคิดไว้ว่าถ้าแพ้รอบแรก ‎ผมจะแพ้เกมนี้ครับ
‎ก็เลยเครียดหนักอยู่
‎เวรเอ๊ย เกมนี้โคตรเสียเปรียบเลย
‎จิตวิญญาณนักสู้สมัยผมเป็นนักกีฬา ‎มันลุกโชนขึ้นมา
‎ผมอยากชนะจริงๆ ครับ
‎ยังไงก็ต้องรอดให้ได้ ‎ผมไม่คิดจะแพ้เด็ดขาดครับ
‎เราจะประกาศผลการแข่งขัน ‎พลิกสี่เหลี่ยมเลยนะครับ
‎- น่าจะต่างกันแผ่นสองแผ่น หรือสามสี่แผ่น ‎- เหมือนสีดำชนะนะ
‎- หรือไม่ใช่ ‎- เหมือนฝั่งนั้นสีขาวเยอะกว่า
‎ก็นั่นน่ะสิ ไม่รู้เลย สีละครึ่งไหม
‎ผลจะเป็นยังไง
‎(จองแฮมิน พัคจินยง ‎โจจินฮยอง อูจินยง)
‎จองแฮมิน พัคจินยง 37 แผ่น
‎โจจินฮยอง อูจินยง
‎ยี่สิบเก้าแผ่น
‎ผู้แข่งขันจองแฮมินและพัคจินยง ‎เป็นผู้อยู่รอดครับ
‎พี่แฮมินเจ๋งที่สุด
‎รู้สึกดีมากเลย
‎เหลืออีกก้าวเดียวแล้วไงครับ
‎อีกหน่อยก็จะถึงเส้นทางสู่ชัยชนะแล้ว ‎มาพยายามกันเถอะ
‎ที่จริง ก่อนหน้านั้นผมไม่เคยรู้เลย
‎แต่เหมือนผมจะโหยหาชัยชนะมากครับ
‎ผมก็เลยคิดว่า ‎"ถ้าพยายามอีกหน่อย เราอาจจะชนะก็ได้"
‎เกมนี้ไม่เหมาะกับผมจริงๆ
‎ผมอยากให้มันเป็นความฝันครับ ‎ผมลองนับดูสามรอบ แล้วปรากฏว่า
‎เราแพ้ครับ
‎แพ้เพราะผมแหละครับ ว่ากันตามตรง
‎น่าจะพยายามให้มากกว่านี้
‎น่าจะพลิกมากกว่านี้อีกหน่อย
‎ผู้แข่งขันโจจินฮยองและอูจินยง ‎ที่แพ้ในการแข่งขันแบบทีม
‎จะต่อสู้แบบตัวต่อตัวเพื่อตัดสิน ‎ผู้อยู่รอดและผู้ถูกคัดออกครับ
‎- สู้ๆ ‎- สู้ๆ
‎เวลาที่กำหนดคือสามนาที
‎สามนาที
‎ทำได้ดีมากครับ
‎ผมก็รู้สึกผิดต่อพี่โจจินฮยองอยู่ ‎แต่ผมจะทำเต็มที่และไปต่อให้ได้ครับ
‎เฮ้อ เวรเอ๊ย
‎โคตรโหดเลย
‎ต้องไม่ยอมแพ้จนถึงที่สุดสิ ‎ทำไมถึงคิดว่าจะแพ้เอาตอนนี้
‎มาพยายามให้เต็มที่เถอะ ‎จบเกมไปจะได้ไม่ต้องมานั่งเสียดาย
‎เข้ารอบให้ได้นะ
‎เข้ารอบให้ได้
‎ถ้างั้น เกมพลิกสี่เหลี่ยมแบบตัวต่อตัว ‎จะเริ่มต้น ณ บัดนี้ครับ
‎(อูจินยง ปะทะ โจจินฮยอง)
‎- สู้ๆ ‎- สู้ๆ
‎ลุยเลย
‎พี่ทำได้อยู่แล้ว
‎สู้ๆ
‎โอ๊ย เพิ่งเริ่มเอง
‎ผมเจอวิกฤตตั้งแต่เริ่มเกมเลยครับ
‎แค่ยืนก้มอย่างเดียวก็ลำบากมากแล้วครับ
‎สู้ๆ นะ
‎- สามนาทีแค่แป๊บเดียว ‎- แป๊บเดียวเองครับ
‎เดี๋ยวก็จบแล้วครับ
‎ความเร็วเท่านั้นไม่ไหวหรอก
‎แข่งตัวต่อตัว อูจินยงไวสุดแล้วล่ะ
‎อือ เร็วมากเลย
‎ผมตั้งใจพลิกโดยมองแต่ข้างหน้า ‎เลยคิดว่าน่าจะเร็วกว่าครับ
‎เวรเอ๊ย
‎"อีกแผ่นนะ อีกแผ่นพอ"
‎ผมอยากพลิกอีกแท้ๆ ‎แต่ว่าช่วงท้ายๆ ร่างกายไม่ได้ดั่งใจผมเลยครับ
‎ผมก็เลยปล่อยไปบ้าง พลิกไม่ขึ้นบ้าง
‎พอถึงขั้นนั้น สติสตังผมกระเจิงไปหมดเลยครับ
‎สู้ๆ
‎- ใกล้แล้ว ‎- จดจ่อไว้
‎- ทิ้งห่างกันมากไปแล้ว ‎- เห็นชัดเลยตอนนี้
‎บ้าเอ๊ย
‎ในการแข่งรอบต่อเวลาจำเป็นต้องใช้พลัง
‎ผมรู้สึกว่าพี่จินฮยองค่อนข้างเสียเปรียบครับ
‎แล้วก็เป็นอย่างที่ผมคาด ‎พี่เขาดูเหนื่อยมากครับ
‎อีกนิดเดียว
‎ตอนแข่งกันอยู่ ช่วงกลางเกม
‎ผมทำใจดูยากมากเลยครับ ‎พี่เขากำลังลำบากมาก
‎เสียงหายใจก็ดังมาถึงตรงที่ผมอยู่ ‎พอได้เห็นพี่เขาลำบากแบบนั้น
‎ผมปวดใจมากเลยครับ
‎- ไม่นะ ‎- ฟังเสียงหอบสิ
‎เกมนี้จะโหดร้ายไปแล้วนะ
‎ก็นั่นน่ะสิ
‎- ให้ตาย ‎- รีบจบเกมเถอะ
‎นี่มัน…
‎ผมไม่อยากทำแล้วจริงๆ ครับ
‎ยังไงก็น่าจะแพ้อยู่แล้ว ‎ผมอยากยอมแพ้ไปซะ
‎แต่ว่า พอลูกชายกับเมียที่บ้าน ‎ได้ดูรายการทีหลัง
‎ผมอยากให้พวกเขาเห็น ‎ว่าผมไม่ยอมแพ้จนถึงที่สุดครับ
‎ผมก็เลยไม่ยอมแพ้ ‎และเล่นต่อไปจนหมดเวลาครับ
‎- ทำได้ดีมากครับ ‎- เหนื่อยหน่อยนะ
‎เหนื่อยมากเลย
‎เหนื่อยกันหมด
‎โอเค เก่งมากแล้ว
‎ทำได้ดีมาก
‎ปวดใจจัง
‎พี่ทำได้ดีแล้วครับ จริงๆ
‎เต็มที่แล้ว
‎ภารกิจสุดท้ายของ "ร้อยแกร่งแข่งอึด"
‎ผลการแข่งขันตัวต่อตัว ‎ที่จะตัดสินผู้ถูกคัดออก
‎ผู้แข่งขันโจจินฮยอง 18 แผ่น
‎ผู้แข่งขันอูจินยง 48 แผ่น
‎ผู้แข่งขันโจจินฮยอง คือผู้ถูกคัดออกครับ
‎เต็มที่แล้ว
‎โอเค ยินดีด้วยนะ อูจินยง
‎- ทำได้ดีมากครับ ‎- ทำได้ดีมาก ดีใจด้วย อูจินยง
‎ทำได้ดีมากครับ
‎ผมก็ดีใจ แต่ก็รู้สึกผิดต่อพี่จินฮยอง
‎แต่ในเมื่อผมติดหนึ่งในสามแล้ว
‎ผมจะคว้าที่หนึ่งให้ได้ครับ
‎ผมไม่เสียใจเลยครับ
‎ผมได้…
‎แข่งขันกับน้องๆ อย่างสง่างาม ‎และไม่ยอมแพ้จนถึงที่สุดครับ
‎นั่นแหละที่สำคัญ
‎เท่จังเลย
‎สามคนที่เหลือ
‎ไม่ว่าใครจะได้ที่หนึ่ง ‎หวังว่าจะไม่ยอมแพ้จนถึงที่สุด
‎และโชว์ความเจ๋งให้เราได้เห็นนะครับ
‎เป็นการแข่งที่ดีมากครับ
‎- เท่จังเลยจ้า ‎- เท่มาก
‎โอ๊ย เหนื่อย
‎ผมอยากทุบที่พุงครับ
‎ขณะแข่งขันใน "ร้อยแกร่งแข่งอึด" ‎ผมรู้สึกเหมือนเป็นการเริ่มต้นใหม่ครับ
‎การท้าทายครั้งใหม่
‎ผมทุ่มเทสุดชีวิตแล้วจริงๆ ครับ ‎ในแต่ละเกม
‎ผมแลกด้วยชีวิตเลยครับ
‎ผมก็เลยพอใจครับ ถึงจะถูกคัดออกก็เถอะ
‎ผมสนุกมากจริงๆ ครับ จากใจเลย
‎ผู้เหลือรอดในภารกิจสุดท้ายของ ‎"ร้อยแกร่งแข่งอึด" ปัจจุบันมีทั้งหมดสามคน
‎ลุยกันเถอะ
‎รอยยิ้มพี่แฮมินหายไปแล้ว
‎หายไปแล้ว
‎เหมือนจากนี้เกมจะตึงเครียดแล้วจริงๆ
‎ให้ตาย คงประหม่ากันแน่เลย
‎ในเมื่อผมติดหนึ่งในสามอันดับแรกแล้ว ‎เป้าหมายของผมคือต้องชนะเท่านั้นครับ
‎ถ้าถูกคัดออกไปตอนนี้ ผมคงเสียดายมากครับ
‎ผมต้องอยู่รอดให้ถึงที่สุด ‎เพื่อเข้าไปเป็นหนึ่งในสอง และเป็นผู้ชนะให้ได้
‎อีกหน่อยก็จะถึงเส้นทางสู่ชัยชนะแล้ว ‎มาพยายามกันเถอะ
‎ผมมั่นใจว่าผมต้องรอดแน่นอนครับ
‎เกมที่สามในภารกิจสุดท้าย ‎ของ "ร้อยแกร่งแข่งอึด" คือ…
‎การวิ่งกลับตัวสามเหลี่ยมครับ
‎- วิ่งกลับตัว ‎- วิ่งกลับตัวเหรอ
‎เกมนี้คุณต้องวิ่งวนไปมานับครั้งไม่ถ้วน
‎ความทนทานของหัวใจและปอด ‎คือสิ่งสำคัญครับ
‎เมื่อได้ยินเสียงสัญญาณเริ่มต้น
‎คุณต้องออกวิ่งอย่างรวดเร็ว ‎เพื่อแตะที่มุมถัดไป และกลับมายังที่เดิมครับ
‎หากไม่สามารถกลับมาได้ทัน ‎ก่อนสัญญาณรอบต่อไปดัง
‎คุณจะถูกคัดออกทันที ‎คนที่ตกรอบต้องทุบรูปปั้นของตัวเอง
‎และไปจากที่นี่ครับ
‎ฉันว่าอูจินยงกับจองแฮมินน่าจะได้เปรียบ
‎จินยงอาจจะสู้พี่แฮมินไหวก็ได้ครับ
‎แต่ตัวแปรก็คือ การวิ่งกลับตัว ‎ต้องใช้พลังและฟื้นตัวให้ได้ในเวลาสั้นๆ
‎- ถ้าแบบนั้นแฮมินก็ได้เปรียบ ‎- แฮมินได้เปรียบ
‎แต่ว่าพี่แฮมินเขาน้ำหนักตัวเยอะ ‎ยังไงก็เสียเปรียบเรื่องวิ่งครับ
‎ขอให้ผู้แข่งขันทุกคนไปที่จุดออกตัวด้วยครับ
‎ดูหน้าสิ จะเครียดไปไหน
‎ถ้างั้น เกมที่สามในภารกิจสุดท้าย ‎ของ "ร้อยแกร่งแข่งอึด" จะเริ่มต้น ณ บัดนี้ครับ
‎- สู้ๆ ‎- สู้ๆ
‎เรื่องวิ่งกลับตัว ผมมั่นใจว่ายังไงก็ไม่แพ้ครับ
‎ผมจะสนใจคนข้างๆ ให้น้อยที่สุด ‎และระลึกไว้ว่า "ต้องเอาชนะให้ได้หนึ่งคน"
‎ผมจะใช้แรงฮึดทั้งหมดที่มี ‎และอดทนจนถึงที่สุด
‎(ระดับ 1 (12 วินาที) รอบที่ 1)
‎อ๋อ ต้องกดกระดิ่งด้วยสินะ
‎ต้องทำแบบนั้นวนไปเรื่อยๆ ไง
‎พี่แฮมินน่าจะเสียเปรียบครับ
‎พี่เขาสูงเลยต้องก้มเยอะ
‎(ระดับ 1 (12 วินาที) รอบที่ 2)
‎เขาวิ่งเหยาะๆ
‎- ต้องคุมแรงที่ใช้นะนั่น ‎- เครียดมากแน่เลย
‎(ระดับ 1 (12 วินาที) รอบที่ 3)
‎(ระดับ 1 (12 วินาที) รอบที่ 4)
‎อูจินยงวิ่งเป็นจังหวะแฮะ
‎เขาวิ่งจังหวะนั้นมาตั้งแต่แรก
‎(อูจินยง พัคจินยง จองแฮมิน)
‎เวลา 12 วิ สั้นกว่าที่คิดแฮะ
‎(ระดับ 1 (12 วินาที) รอบที่ 11)
‎เปลี่ยนเป็นเว้นช่วงสิบวินาที
‎- สิบวิแล้วเหรอ ‎- สิบวิ
‎(ระดับ 2 (10 วินาที) รอบที่ 12)
‎ถ้าก้าวสั้นๆ จะได้เปรียบกว่านะ
‎แต่ถ้าเร็วกว่านี้อาจจะยิ่งดีต่อแฮมินก็ได้
‎แต่ยังไงการกลับมาให้ทันเวลา ‎ก็สำคัญกว่าพละกำลัง
‎เหมือนยังไม่มีใครหายใจหอบเลย
‎อูจินยงสบายสุดจริงๆ
‎แต่ว่าอูจินยงเล่นเกมเมื่อกี้สองรอบ
‎แต่กับนักกีฬาครอสฟิต ‎การทำแบบนั้นอาจยิ่งช่วยให้…
‎- เหมือนได้ยืดเส้นสาย ‎- ใช่ ยิ่งได้ยืดเส้น
‎ตอนนี้ ลมหายใจแทบจะปกติเลยนะ
‎เหมือนแค่อุ่นเครื่องเอง
‎ผมคิดว่าเกมนี้ไม่จำเป็นต้องใช้กลยุทธ์ครับ
‎เพราะแค่วิ่งไปเรื่อยๆ ก็พอ
‎เหมือนพี่แฮมินจะถูกคัดออกเลยนะ
‎- แฮมินดูไม่มั่นคงเนอะ ‎- ใช่ครับ
‎เทคนิคอะไรผมไม่รู้
‎อันที่จริง ผมแข่งโดยเชื่อมั่นในขาทั้งสองข้าง
‎และความทนทาน ‎ของหัวใจและปอดล้วนๆ เลยครับ
‎สมัยก่อนผมเคยเป็นนักกีฬาสกียิงเป้า ‎ตอนนั้นก็ได้วิ่งกลับตัวบ่อยมาก
‎ความทนทานของหัวใจและปอดผมพร้อมมาก
‎แต่ผมคิดว่าตอนนี้ต้องวิ่งแบบออมแรงไว้ครับ
‎อีกหน่อยมันจะเร็วขึ้นเรื่อยๆ นี่คะ ‎แบบนั้นตายแน่
‎(ระดับ 2 (10 วินาที) รอบที่ 26)
‎โอ้ ไม่นะ
‎(ระดับ 2 (10 วินาที) รอบที่ 26)
‎- ทำไมเหรอ ‎- อูจินยงเกือบกดกระดิ่งไม่โดน
‎นั่นก็เป็นตัวแปรเหมือนกันสินะ
‎ผมกดกระดิ่งไม่โดนไปทีหนึ่ง
‎ก็เลยกลับมากดใหม่ ‎มันอาจทำให้จังหวะหายใจรวนได้เลย
‎แต่โชคดีที่ผมรักษาจังหวะไว้ได้
‎ใจหายใจคว่ำจริงๆ
‎ต้นขาไปสุดมาก
‎แต่ต้นขาหนักขนาดนั้น ‎ต้องวิ่งลำบากแน่เลย
‎(ระดับ 2 (10 วินาที) รอบที่ 28)
‎แฮมินดูช้ามากเลยว่าไหม
‎ตอนนี้ดูช้าแล้วครับ
‎- เปลี่ยนเป็นเก้าวินาที ‎- เก้าวิ
‎(ระดับ 3 (9 วินาที) รอบที่ 29)
‎เขาอาจจะปรับความเร็วอยู่ก็ได้
‎(ระดับ 3 (9 วินาที) รอบที่ 30)
‎- ตอนนี้ช้าสุดในสามคนแล้ว ‎- รั้งท้ายสุดเลย
‎แต่ยังไงก็ไม่ได้แข่งว่าใครไปถึงที่หนึ่ง
‎พวกเขาควบคุมความเร็ว ‎ให้กลับมาถึงทันเวลาไง
‎จากนี้ถ้าลดเวลาอีกแค่วิเดียว ‎ผมก็คงจะถึงขีดจำกัดแล้ว
‎แต่ผมก็พยายามสนใจคนข้างๆ ให้น้อยที่สุด
‎และรักษาความเร็ว ‎กับจังหวะการหายใจไปเรื่อยๆ
‎ตีหน้าตายไว้จนกว่าจะมีใครสักคนถูกคัดออก
‎(ระดับ 3 (9 วินาที) รอบที่ 37)
‎เวลาพัคจินยงกดกระดิ่ง ‎ดูเก้ๆ กังๆ ยังไงไม่รู้
‎- เขาพยายามวิ่งให้น้อยที่สุด ‎- ใช่
‎ผมไม่อยากแสดงออกว่าเหนื่อย
‎แล้วก็อยากวิ่งให้น้อยกว่าคนอื่นหนึ่งก้าว
‎ผมคิดว่าถ้าเก็บแรงไว้หนึ่งก้าว ‎ก็น่าจะทนได้นานขึ้น
‎ผมรู้สึกว่าสัญญาณเริ่มต้น ‎ดังเร็วขึ้นเรื่อยๆ ครับ
‎อีกไม่นานหนึ่งในสองคนนั้น ‎ก็จะถูกคัดออกแล้วสินะ
‎เริ่มจะหายใจไม่ทันกันแล้ว
‎เปลี่ยนเป็นแปดวินาที
‎- แปดวิ ‎- แปดวิ
‎(ระดับ 4 (8 วินาที) รอบที่ 49)
‎- ไม่มีเวลาพักแล้ว ‎- ต้องไปทันทีเลย
‎ทีนี้แหละ เริ่มจะยากแล้ว นี่เพิ่งเริ่มต้น
‎ใกล้จะรู้ผลแล้ว แฮมิน ไวๆ หน่อย
‎ต้องไปอีกแล้ว
‎- พี่แฮมินดูเหนื่อยนะ ใช่ไหม ‎- อือ
‎ดูเหนื่อยแล้ว ยังต้องวิ่งต่อไปนะ
‎เมื่อกี้พัคจินยงก็แอบ…
‎ดูเหนื่อยแล้วจริงๆ ครับ
‎(ระดับ 4 (8 วินาที) รอบที่ 53)
‎(ระดับ 4 (8 วินาที) รอบที่ 54)
‎ภาพรวมอูจินยงดูดีนะเนี่ย
‎- ดูเสถียรสุดเลยครับ ‎- อือ เสถียรดี
‎นักกีฬาอูจินยงดูไม่เหนื่อยเลยครับ ‎ผมเลยคิดว่าชนะเขาไม่ได้แน่ๆ
‎ก็เลยหันไปเล็งพี่แฮมินครับ
‎ตอนนี้อยู่ที่พี่แฮมินกับพัคจินยงแล้ว ‎ว่าใครจะไปเร็วกว่า
‎ความเร็วใกล้เคียงกันเลยนะ
‎(ระดับ 4 (8 วินาที) รอบที่ 56)
‎- จินยงเร็วกว่านิดหน่อยครับ ‎- แฮมินช้าไปนิด
‎(ระดับ 4 (8 วินาที) รอบที่ 57)
‎เกมนี้ขึ้นอยู่กับความเร็ว แวบ
‎น่าจะจบภายในสามรอบนะ
‎พี่แฮมินเหนื่อย ‎จนเร่งความเร็วไม่ไหวแล้วปะ
‎โห บ้าบอมาก
‎อยากยอมแพ้กันแทบตายแต่ก็
‎- กลั้นใจอยู่ไง ‎- นั่นสิ
‎(ระดับ 4 (8 วินาที) รอบที่ 61)
‎โห ไม่เว้นช่วงแล้ว ต้องไปต่อทันทีเลย
‎ฉันว่าอยู่ที่ใจแล้ว จินยงก็ดูล้ามาก
‎บ้าไปแล้ว
‎(ระดับ 4 (8 วินาที) รอบที่ 63)
‎ผมสะกดจิตตัวเองว่า "ไม่เหนื่อย" ‎ตลอดเวลาเลยครับ
‎อดทนไว้นะ แฮมิน ขอร้อง
‎(ระดับ 4 (8 วินาที) รอบที่ 65)
‎เร็วไปนะ
‎วิ่งสิ
‎- พัคจินยงก็เหนื่อยมาก ‎- ครับ เขาเหนื่อยมากแล้ว
‎ตอนนี้ร่างกายช่วงบน ‎ค่อยๆ เอนไปด้านหน้าแล้วครับ
‎พอการเว้นช่วงสั้นลง ผมก็เริ่มหายใจไม่ทันครับ
‎เหมือนจะตายเลยครับ ขาก็ล้า
‎ตั้งแต่ออกกำลังมาเพิ่งเคยขาล้านี่แหละครับ
‎(ระดับ 4 (8 วินาที) รอบที่ 68)
‎เหมือนพี่แฮมินต้องวิ่งต่อเรื่อยๆ เลย
‎เขาเร็วขึ้นแล้ว
‎(ระดับ 4 (8 วินาที) รอบที่ 69)
‎จินยง
‎อูจินยงยังวิ่งไปพักไปได้อยู่เลย
‎พวกนี้ตามมาเร็วเหมือนกันแฮะ
‎ผมคิดว่า "อยากให้ใครสักคนรีบยอมแพ้จัง"
‎(ระดับ 4 (8 วินาที) รอบที่ 72)
‎- แฮมินคงไม่ไหวแล้วล่ะ ‎- เหมือนจะกลับมาไม่ทันเวลาเลย
‎ดูจากเท้าพี่แฮมินแล้ว
‎ผมคิดว่าขอแค่ผ่านช่วงนี้ไปได้ ‎ผมก็น่าจะชนะครับ
‎ฝีเท้าพี่แฮมิน ‎ตรงกับเสียง "ปี๊ด" พอดีเป๊ะเลยครับ
‎ผมเลยคิดว่าต้องอดทนอีกนิดเดียวเท่านั้น
‎(ระดับ 4 (8 วินาที) รอบที่ 75)
‎เส้นยาแดงผ่าแปดจริงๆ
‎(ระดับ 4 (8 วินาที) รอบที่ 76)
‎สู้ๆ
‎ตอนนี้แฮมินกับพัคจินยงใกล้เคียงกันแล้ว
‎ผมเห็นเขาก้มเอามือจับขาอยู่ครับ
‎ผมเลยคิดว่า "คงเหนื่อยสินะ"
‎"ฉันเหนื่อย นายก็เหนื่อยสินะ"
‎"จากนี้ขึ้นอยู่กับพลังใจแล้วล่ะ"
‎แฮมินน่าทึ่งมากจริงๆ
‎ทำแบบนั้นได้ทั้งที่ตัวหนัก ‎น่าประทับใจมากเลย
‎เขาหนัก 115 กิโล
‎(ระดับ 4 (8 วินาที) รอบที่ 80)
‎ตอนนี้หัวพัคจินยงเอนไปด้านข้างแล้ว
‎แต่พัคจินยงก็วิ่งตลอดเวลาแบบนั้นมาสักพักแล้วนะ
‎มันอยู่ที่ใจจริงๆ
‎(ระดับ 4 (8 วินาที) รอบที่ 82)
‎สองคนนั้นน่าจะตัดสินกันตรงนี้แล้วนะ
‎ทีนี้คือเฉือนกันแค่เสี้ยววิ
‎(ระดับ 4 (8 วินาที) รอบที่ 83)
‎ถ้าพี่แฮมินช้าลงกว่านี้อีกนิด ‎ก็น่าจะไม่ทันแล้วไหม
‎(ระดับ 4 (8 วินาที) รอบที่ 84)
‎(ระดับ 4 (8 วินาที) รอบที่ 85)
‎จินยง
‎ทำได้ดีมาก
‎ทำได้ดีมากครับ
‎ผู้แข่งขันพัคจินยง ถูกคัดออก
‎- แต่พัคจินยงก็ทำได้ดีนะ มาไกลขนาดนี้ ‎- จริง
‎จองมยองเชียร์สุดใจเลย
‎ไม่ใช่อย่างนั้น ‎เขาแค่เข้าใจความรู้สึกนั้นเฉยๆ
‎อันที่จริง ตอนแข่งลูจผมก็คู่กับจินยง
‎เราแบ่งปันความรู้สึกและประสบการณ์กันได้
‎ผมคิดว่ามันเป็นสิ่งที่มีค่ามาก
‎จินยงทำได้ดีจริงๆ ครับ
‎เขาเหนื่อยมาเยอะมากเลย
‎- เขาคือหนึ่งในสามนะ ‎- อือ ทำได้ดีแล้ว
‎ด้วยความที่อยู่ทีมเดียวกันไง ‎เลยยิ่งเข้าใจความรู้สึกเขา
‎ผมไม่เคยออกกำลังแล้วทรุดแบบนี้เลยครับ
‎ไม่เคยขาเปลี้ยมาก่อนด้วย
‎ผมข้ามขีดจำกัดตัวเอง และทำเต็มที่แล้ว
‎ผมโล่งใจมากที่จุดจบของผมเป็นแบบนั้นครับ
‎- โอ้โฮ จองแฮมินน่าทึ่งจริงๆ ‎- ต้องมีคนลงไปนอนแผ่ที่พื้นทุกเกมเลย
‎- ทำไมถึง… ‎- นั่นน่ะสิ
‎ทำไมถึงทนเก่งกันขนาดนั้นนะ
‎เกมที่สามในภารกิจสุดท้าย ‎ของ "ร้อยแกร่งแข่งอึด" สิ้นสุดลงแล้วครับ
‎ผู้ที่ถูกคัดออกในเกมที่สามคือ ‎ผู้แข่งขันพัคจินยงครับ
‎- ทำได้ดีมาก จินยง ‎- เก่งมาก
‎พัคจินยงเท่มากเลย
‎อย่างแรก
‎กว่าจะขึ้นมาถึงจุดนี้ได้ เหนื่อยมากเลยครับ
‎ดีใจมากเลยครับ ที่ได้แข่งขันกับพวกพี่ๆ ที่เจ๋งๆ
‎แล้วก็สนุกมากด้วย
‎สุดท้ายนี้…
‎ผมอายุ 30 ปี
‎ผมอยากแสดงให้เห็นว่าคนพุงพลุ้ยก็ทำได้
‎ผมโคตรอยากชนะเลย
‎เอางั้นเลยเหรอ
‎- ขอบคุณมากครับ ‎- เป็นอึ้งเลย ว้าว
‎ทำได้ดีมากเลยครับ
‎มันเป็นช่วงเวลาที่มีความสุข ‎ที่ทำให้ผมได้รู้จักตัวเอง
‎ผมเลยคิดว่าเป็นฝันที่ดีมาก
‎การที่ผมมาที่นี่และขึ้นมาจนถึงอันดับสามได้ ‎ก็เป็นอะไรที่มีความสุขมากครับ
‎ตอนนี้ผู้คนได้รู้แล้วไงครับ ‎ว่าพวกเรานักกีฬาลูจพยายามหนักแค่ไหน
‎และร่างกายแข็งแกร่งขนาดไหน
‎ผมขอบคุณสำหรับเรื่องนั้นมากครับ
‎ถ้างั้น เกมสุดท้ายในภารกิจสุดท้าย ‎ของ "ร้อยแกร่งแข่งอึด" จะเริ่มต้น ณ บัดนี้ครับ
‎สุดยอด
‎ในที่สุด
‎(ภารกิจสุดท้าย)
‎"ร้อยแกร่งแข่งอึด"
‎หลังจากผ่านการแข่งขันอันดุเดือด
‎ผู้แข่งขันที่เหลือรอดอยู่ที่นี่ ณ ตอนนี้ ‎มีเพียงสองคนเท่านั้น
‎พอได้เป็นหนึ่งในสองแล้ว ‎ผมยิ่งอยากชนะไปใหญ่ครับ
‎อยากเอาชนะให้ได้จริงๆ อยากชนะสุดๆ
‎ของจริงไม่จำเป็นต้องพูดเยอะ ‎ผมจะพิสูจน์ด้วยร่างกายผมเองครับ
‎ผมมั่นใจครับ
‎เงินรางวัล 300 ล้านวอน
‎ภารกิจสุดท้ายของ "ร้อยแกร่งแข่งอึด" ‎ที่จะตัดสินผู้ชนะหนึ่งเดียว
‎ตอนนี้เหลือเพียงเกมสุดท้าย ‎ที่จะเป็นตัวตัดสินผู้ชนะครับ
‎(ศึก 2 คน)
‎เกมสุดท้ายในภารกิจสุดท้ายของ ‎"ร้อยแกร่งแข่งอึด" ที่จะตัดสินชะตาของทั้งคู่คือ…
‎อะไรกันนะ จะเป็นเกมอะไร
‎การดึงเชือกไม่รู้จบครับ
‎- ดึงเชือก ‎- ดึงเชือกไม่รู้จบเหรอ
‎- ใช่ไหม ‎- ก็แค่ดึงเชือกไง
‎"ไม่รู้จบ" ดึงไปเรื่อยๆ
‎การดึงเชือกไม่รู้จบ
‎คือเกมที่คุณต้องดึงเชือกที่หนักและยาวไปเรื่อยๆ
‎เมื่อได้ยินเสียงสัญญาณเริ่มต้น ‎ต้องดึงเชือกไปเรื่อยๆ จนกว่าจะสุดครับ
‎เกมนี้ผมเสียเปรียบ
‎ผมรู้ว่าผู้แข่งขันจองแฮมิน ‎มีพละกำลังแข็งแกร่งกว่าผม
‎แต่อาวุธอย่างเดียวที่ผมมีคือความอึด
‎ผมออกกำลังช่วงขามาเยอะ ‎แต่แทบไม่ได้ออกกำลังช่วงบนเลยครับ
‎เลยไม่แน่ใจว่าจะทำได้ดีหรือเปล่า
‎ผู้แข่งขันคนแรก
‎ที่สามารถจับปลายเชือกได้ก่อนจะเป็นผู้ชนะ
‎ผู้แข่งขันที่ชนะจะสามารถทำลาย
‎รูปปั้นของคู่แข่งได้ด้วยตัวเองครับ
‎อันนี้โหดร้ายไปจริงๆ
‎คนเดียวที่รักษารูปปั้นของตัวเองไว้ได้จนถึงที่สุด
‎จะกลายเป็นร่างกายสุดท้ายที่อยู่รอด ‎ใน "ร้อยแกร่งแข่งอึด" ครับ
‎ตึงมากอะ รอบสุดท้ายแล้วจริงๆ
‎ใครจะชนะนะ
‎พี่แฮมินเท่จังเลย
‎ให้มองหน้ากันแล้วดึงเชือกจากฝั่งตรงข้ามสินะ
‎ก็คือเผชิญหน้าในแนวทแยงแบบนี้
‎- จะได้เห็นคู่แข่งดึงเชือกตลอดเวลา ‎- ใช่
‎อำมหิตจัง
‎ภารกิจสุดท้ายของ "ร้อยแกร่งแข่งอึด"
‎เกมสุดท้ายที่จะเป็นตัวตัดสิน
‎ผู้ชนะเพียงหนึ่งเดียว
‎จะเริ่มต้น ณ บัดนี้ครับ
‎- สู้ๆ ‎- สู้ๆ
‎- สุดท้ายแล้ว
‎สู้ๆ
‎โอ๊ย ลุ้นไปหมด
‎ทำให้เต็มที่เท่าที่ทำได้ อย่าพลาด ‎จะได้ไม่ต้องเสียใจทีหลัง
‎ตอนนี้เหลือแค่ผู้แข่งขันจองแฮมินแล้วจริงๆ ผมจะ
‎รับ 300 ล้านวอนไปเองครับ
‎โอ้ เริ่มแล้ว
‎- อะไรวะเนี่ย ‎- อ๋อ มันหนัก
‎- โห ดูพี่แฮมินสิ ‎- แฮมินเร็วมาก
‎- พี่แฮมินบ้าไปแล้ว ‎- แฮมินเร็วเว่อร์
‎แฮมินเร็วมากจริงๆ
‎มีแรงไง
‎- เร็วมากอะ ทิ้งห่างกันเยอะแล้ว ‎- ห่างกันเยอะเลยนะ
‎พี่จินยงดูหนักมากเลยนะ
‎ไม่ไง ไอ้ที่หมุนก็หนักเหมือนกัน
‎โห ดูสิ
‎- เชือกก็ค่อนข้างหนักอยู่แล้ว ก็เลย… ‎- พี่แฮมินบ้ามาก
‎โห พี่แฮมิน
‎แฮมินหมุนไหล่ได้ดีเลย
‎บ้าไปแล้ว
‎ก็หนักอยู่ครับ แต่ว่า
‎ตอนแรกผมมีแรงอยู่
‎พอผมลองดึงเร็วๆ จนจับจังหวะได้แล้ว
‎เชือกก็ไหลมาเรื่อยๆ เลยครับ
‎พี่แฮมินดูดึงแบบสุดกำลังตลอด ‎ส่วนพี่จินยงเหมือนคุมแรงอยู่นะ
‎โห งานนี้คือ…
‎- เขาถนัดเรื่องแบบนี้จริงๆ ‎- ครับ เพราะเขาใช้ทั้งตัว
‎อยากสัมผัสความรู้สึกนั้นจัง
‎พี่จินยงก็ใช้ตัวแล้วเหมือนกัน
‎มันดึงออกมาไม่ง่ายเลยครับ
‎ผมคิดว่า "อดทนไว้นะ ทำต่อไป"
‎"เราไม่ได้เหนื่อยคนเดียว" ‎แล้วก็ดึงต่อไปครับ
‎แฮมินยังมีแรงอยู่
‎- พี่แฮมินเร็วกว่านิดหน่อย ‎- อือ ยังมีแรงอยู่
‎เหมือนสัตว์ประหลาดเลย
‎เหมือนท่าปั่นจักรยานเลย
‎- แต่ตอนนี้แฮมินแบบ… ‎- ไม่พักเลย
‎แล้วยังดึงได้เรื่อยๆ
‎ถึงจะช้าลงแต่ก็ไม่หยุด
‎จินยงพักไปรอบหนึ่งแล้ว เขาดึงไม่ไหว
‎เกมนี้ห้ามพักสินะ
‎เหนื่อยกันทั้งคู่
‎ดึงต่อได้แล้ว
‎ดูเชือกที่ม้วนอยู่นั่นซะก่อน
‎- ชาติไหนมันจะสุด ‎- สุดยอดจริงๆ
‎บทลงโทษของจริงเลยเนี่ย
‎- บทลงโทษนี้ร้ายแรงสุดแล้วไหมครับ ‎- อันนี้น่าจะยากสุดแล้วนะ
‎แล้วยังมองไม่เห็นจุดจบด้วย ‎แต่ก็ต้องดึงต่อไป
‎สงสัยมือพี่แฮมินหมดแรงแล้ว
‎เชือกมันไม่มีทีท่าว่าจะสั้นลง
‎แล้วผมก็รู้สึกว่าแขนชาขึ้นเรื่อยๆ
‎เขาล้าหมดแล้ว
‎ตายแล้ว
‎- เขาจงใจล้มเองแหละ ‎- ครับ เพราะหมดแรงแล้ว
‎เขาใช้น้ำหนักตัวดึงไปข้างหลัง
‎ต้องดึงกันตลอดเวลา สงสัยจะหมดแรงแล้วล่ะ
‎มาตะโกนเชียร์กันเถอะ เริ่ม
‎- อูจินยง ‎- อูจินยง
‎- จองแฮมิน
‎- ยังเหลืออีกบานตะไทเลย ‎- อือ เหลือเยอะมาก
‎ท่าทางคงหนักน่าดู
‎นั่นแหละ ลุกขึ้นมา
‎เชือกจะยาวไปไหนเนี่ย
‎เหนื่อยกันทั้งสองคนแล้ว
‎ไปกันเถอะ
‎ไปกัน ต้องไปต่อสิ
‎พี่อูจินยงไปต่อแล้ว
‎แต่พอจินยงดึง แฮมินก็ต้องดึงด้วย
‎- แฮมินคอยดูแล้วทำตามอยู่ ‎- ใช่ คอยดูแล้วทำตาม
‎ผมพยายามหนักขึ้น ‎ด้วยความคิดว่า "ไปให้สุดละกัน"
‎ผมดึงด้วยพลังสุดแรงเกิดจริงๆ ครับ
‎โห ดูเชือกที่ดึงออกมาสิ
‎เหมือนพี่แฮมินดึงได้มากกว่า ‎เยอะเลยใช่ไหมครับ
‎อือ มองแวบเดียวก็รู้
‎ห้ามพักนะ
‎- ดูหน้าแฮมินสิ ‎- ดูสีหน้าซะก่อน บ้าไปแล้วจริงๆ
‎สู้ๆ
‎ลุยเลย
‎ดูแขนสิ พลังใจสุดยอดจริงๆ
‎มองไม่เห็นจุดจบเลยแฮะ
‎แต่ว่าดึงออกมาได้เยอะแล้วนะ
‎แต่เราไม่รู้ไงว่ามันเหลือเยอะแค่ไหน
‎จินยงก็น่าทึ่ง
‎- เหมือนดึงแบบไม่มีสติเลยนะ ‎- เนอะ
‎จริงด้วย
‎แต่แบบนี้ดีกว่าเดิมอีกนะ
‎แค่หลับตาแล้วดึงๆ ไป
‎พลังใจล้วนๆ
‎ผมแค่คิดว่า "ปล่อยร่างกายตายไปเลย"
‎แล้วก็ดึงในสภาพไร้สติเลยครับ
‎- เขาไม่พักแล้วดึงตลอดเวลาเลย ‎- เคลื่อนไหวเหมือนซอมบี้แล้วล่าสุด
‎พี่แฮมินก็เริ่มใช้แรงทั้งตัวแล้ว
‎มาตะโกน "สู้ๆ " ดังๆ พร้อมกัน ‎ให้ได้ยินไปถึงนั่นนะ
‎หนึ่ง สอง สาม
‎- สู้ๆ ‎- สู้ๆ
‎- โอ้ สงสัยจะได้ยิน ‎- ได้ยินด้วยเว้ย
‎สู้โว้ย
‎- สู้ๆ ‎- สู้ๆ
‎สู้ๆ
‎- แฮมินสู้ๆ ‎- สู้ๆ
‎- รีบทำให้มันจบๆ ไป
‎สู้โว้ย
‎- จินยงก็ทำได้ดีแล้วนะ ‎- ดีมากเลยแหละ
‎พี่จินยงก็ดึงตลอดเลยครับ แทบจะไม่พักเลย
‎เหมือนเร็วขึ้นแล้วนะ
‎- เร็วขึ้นเรื่อยๆ เลย ‎- ชินแล้วเหรอ
‎- สู้ๆ ‎- สู้ๆ
‎สิ่งที่ผมมั่นใจกว่าคนอื่น ‎ก็คือความอึดของผมครับ
‎ถ้าแขนไม่ขยับ เราก็ขยับแขนเอง
‎ต่อให้ไม่มีเรี่ยวแรง ‎ก็แค่จับแล้วดึงต่อไป
‎กำลังดูเชือกคู่แข่งกันอยู่
‎ใกล้เคียงกันนะ
‎- เข้มแข็งไว้ ‎- โห ดูหน้าแฮมิน
‎ไม่เคยเห็นพี่แฮมินเหนื่อยขนาดนั้นเลย
‎จริง
‎ผมทั้งหายใจไม่ทัน ขาก็ปวดมาก
‎แต่ในหัวผมมีแต่ไฟปรารถนาแรงกล้า ‎ว่าอยากเอาชนะให้ได้
‎นี่ก็ดึงเชือกออกมาเยอะแล้วนะ
‎- อือ แค่มองก็รู้แล้ว ‎- ใช่
‎เหมือนจินยงไล่ตามมาเยอะแล้วนะ
‎เอาจริงๆ
‎เชือกมันยาวกี่เมตรเนี่ย
‎- ไม่เห็นจุดจบเลย ‎- ก็นั่นน่ะสิ
‎อย่างกับแถบเมอบิอุส
‎ตอนนี้สูสีกันมาก
‎คงอยากยอมแพ้เต็มทีละ
‎แต่ว่ามี 300 ล้านวอนล่ออยู่
‎น่าทึ่งจริงๆ
‎- อือ จริง ‎- ต้องเหนื่อยมากแน่เลย
‎อย่าหยุดสิ ไปต่อ
‎พี่แฮมินก็ดึงไม่ไหวแล้ว
‎ตรงนี้น่าจะล้าไปหมดแล้วนะ
‎ตอนนี้ขึ้นอยู่กับใจจริงๆ
‎เชือกมันหนักแค่ไหนนะ
‎เหนื่อยแล้วนั่น
‎เราทำได้
‎เกมนี้เดาไม่ได้จริงๆ
‎พี่แฮมินใกล้แล้ว โอ๊ะ เห็นปลายเชือกแล้วนะ
‎เหมือนพี่จินยงก็ใกล้สุดแล้วนะ
‎ใกล้แล้ว
‎เกมสุดท้ายโหดจริง
‎(อูจินยง จองแฮมิน)
‎- ดึงใกล้สุดทั้งคู่แล้วนี่ ‎- ใช่ครับ ใกล้สุดแล้ว
‎- ชั้นสุดท้ายแล้ว ‎- ใกล้หมดแล้ว
‎(อูจินยง)
‎ชั้นสุดท้ายทั้งคู่เลย
‎ตอนนี้ใกล้เคียงกันมาก
‎อีกนิดนะ อีกนิด
‎สูสีกันสุดๆ เลยนะ
‎ห้ามพักสิ
‎แฮมิน ไปต่อ
‎ไม่ใช่ว่าจินยงดึงได้เยอะกว่าแล้วเหรอ
‎อาจจะชนะก็ได้
‎(อูจินยง จองแฮมิน)
‎ใกล้แล้วเว้ย แข็งใจไว้อีกนิดนะ
‎ผมคิดว่าต้องดึงต่อ จะได้มีโอกาสเพิ่มขึ้นอีกนิด
‎ไปให้สุดละกัน
‎ถามจริง
‎เหลือเชื่อเลย
‎(ร้อยแกร่งแข่งอึด)
‎สุดยอด
‎คงเริ่มร้อนใจแล้ว
‎ทำได้อยู่แล้ว
‎ใกล้สำเร็จแล้วนะ
‎- สุดยอด บ้าไปแล้ว ‎- สุดยอด
‎อีกนิดนะ
‎(อูจินยง)
‎- เรียบร้อย ‎- จบแล้ว
‎สุดยอด บ้าไปแล้ว
‎โอ้มายก็อด
‎สุดยอดมากเลย
‎ผมใกล้ทำสำเร็จแล้วแท้ๆ
‎แต่แขนผมไม่ขยับแล้วครับ
‎เหมือนมันหยุดไปดื้อๆ ‎ผมดึงต่อไม่ได้เลยครับ
‎จุดนั้นทำอะไรไม่ได้จริงๆ ครับ
‎ถึงอยากใช้น้ำหนักตัวดึงต่อ
‎แต่มือก็จับไม่ไหวแล้ว
‎เหลือแค่อีกก้าวเดียวแล้วแท้ๆ
‎น่าเสียดายที่ตรงจุดนั้นผมก้าวไม่ออก
‎แต่ผมทำสุดความสามารถแล้วครับ
‎"ร้อยแกร่งแข่งอึด" ‎การค้นคว้าหาร่างกายที่สมบูรณ์แบบที่สุด
‎ภารกิจทั้งหมดที่เราเตรียมไว้ ‎จบลงแล้วครับ
‎เจ้าของร่างกายที่อยู่รอดจนจบ
‎ด้วยร่างกายของตัวเองล้วนๆ
‎ผู้แข่งขันอูจินยง
‎อย่างแรกเลย
‎ผมขอมอบเกียรติ ‎และคำสรรเสริญแด่พระเจ้าครับ
‎แล้วก็…
‎ผมขอขอบคุณ
‎พ่อแม่
‎ที่ช่วยสนับสนุนลูกชาย ‎ด้วยกายและใจมากว่า 30 ปี
‎และอยากขอบคุณ
‎ผู้แข่งขันร้อยคน
‎ที่แข่งมาด้วยกัน แบ่งปันช่วงเวลาดีๆ
‎และมีความสุขร่วมกันมาจนถึงตอนนี้ครับ
‎แค่นี้ครับ
‎เท่มากเลย
‎ผู้ชนะในเกมสุดท้าย ผู้แข่งขันอูจินยง
‎กรุณาทำลายรูปปั้นของคู่แข่งครับ
‎ทำได้ดีมากครับ
‎ให้เราทุบของตัวเองยังดีกว่า
‎ปวดใจจัง
‎ตอนมันแตกผมปวดใจมากครับ
‎ผมไม่อยากทุบและรักษาไว้ให้ถึงที่สุด
‎น่าเสียดายอยู่เหมือนกันครับ
‎ผู้ที่ถูกคัดออกเป็นคนสุดท้าย ‎ของ "ร้อยแกร่งแข่งอึด" คือ
‎ผู้แข่งขันจองแฮมินครับ
‎อย่างแรกเลย
‎ผมก็อยากขอบคุณพ่อแม่
‎ที่ผมมาถึงจุดนี้ได้ ‎ในการแข่งขันที่ต้องใช้ร่างกาย
‎ก็เพราะพ่อแม่ให้ยีนดีๆ มาครับ
‎ผมเต็มที่แล้วจริงๆ
‎แต่น่าเสียดายมากที่เอาชนะไม่ได้
‎แต่ผมก็ยอมรับ
‎และอยากปรบมือให้พี่จินยง ‎ที่เป็นผู้ชนะครับ
‎ทำได้ดีมากเลยครับ
‎ผมเคยอยากชนะสุดหัวใจ
‎แต่ผมได้พบผู้คนมากมายหลากหลาย
‎และได้เผชิญกับสิ่งต่างๆ ‎ที่หาได้ยากในชีวิตประจำวัน
‎ผมคงลืมไม่ลงเลยครับ
‎ผมสนุกและมีความสุขมากครับ
‎ผมได้เจอคนที่นับถือมาตั้งแต่เด็ก
‎และในฐานะนักกีฬา
‎ผมได้มาอยู่ในจุดที่นับว่าเป็นเกียรติอย่างยิ่ง
‎ได้เสียเหงื่อ ได้แข่งขัน
‎ได้สนุกสนาน ‎และใช้เวลาที่มีความหมายร่วมกับคนเหล่านั้น
‎แถมยังได้ 300 ล้านวอนด้วย
‎ผมว่ามันเป็นช่วงเวลาที่ดีมากเลยครับ
‎บนโลกใบนี้มีร่างกายที่แตกต่างกันอยู่มากมายครับ
‎การค้นคว้าหาร่างกายที่สมบูรณ์แบบของเรา
‎จะดำเนินต่อไปครับ
‎คำบรรยายโดย: ณัฐิญา น่วมถนอม