Zwycięzca zadania wstępnego otrzyma przywilej.
Zwycięzcą biegu na bieżni manualnej jest...
Ostateczny zwycięzca to...
Hong Beom-seok.
- Super. - Niesamowite.
Tego się spodziewałem.
- Zasłużył. - Wiedziałem.
Cały czas był super.
Niesamowite.
Pierwsze miejsce na sto.
Wspaniałe uczucie, ale myślami byłem gdzie indziej.
Gdy zdobyłem pierwsze miejsce, ciągle myślałem o tym przywileju.
BYŁY STRAŻAK
„Jaka będzie następna misja?”
„Czy to będzie znowu walka o piłkę?”
„Kogo mam wybrać?”
NAJLEPSZA 10
1. MIEJSCE HONG BEOM-SEOK
2. KIM JEE- HYUK, 3. AMOTTI
4. KU SUNG-HOE, 5. KANG KI-JUN, 6. ANDRE JIN
7. CHONG TE-SE, 8. WOO-JIN
9. HA MOO-KYOUNG, 10. DONG-HYUN
Dobrze mi poszło.
AMOTTI, CROSSFITTER, 3. MIEJSCE
Nie wiedziałem, że będę trzeci.
Ale było miło, gdy się dowiedziałem.
Gdy się dowiedziałem, że brakło mi tylko kilka kroków
pomyślałem: „Trzeba było szybciej biec”.
Trochę żałowałem.
Zająłem dziesiąte miejsce.
DONG-HYUN, ZAWODNIK MMA
Nie mogłem w to uwierzyć.
Naprawdę...
dałem z siebie wszystko.
Naprawdę są to silni i sprawni.
Przypomniałem sobie,
jak bardzo nienawidzę przegrywać.
Byłem wściekły.
SILNI I SPRAWNI: STARCIE STU PODZIEMIE
ODCINEK 2: TWOJA POZYCJA
Co to?
Coś okrutnego.
Co to?
To nasze miejsca.
Więc to takie uczucie.
Na samym końcu.
Takie uczucie.
Gorzka pigułka.
Nie jest to miłe.
To okrutne.
Srogie.
Poznaliśmy nasze miejsca
i oznaczono mi rękę
czerwonym numerem 86.
Ponieważ miał kolor czerwony,
czułem, jakby nas wyśmiewano.
Jakby oceniano wieprzowinę.
Źle się z tym czułem.
Chciałam to zmazać.
Ci z lepszymi wynikami są tam na górze.
Są tak wysoko, a my tu na dole.
Patrzą na nas z góry.
Masakra.
Nie mogę zachować powagi.
Musimy ich oklaskiwać przy wejściu?
Czy to nie upokarzające?
To zrani moją dumę.
Nadchodzą.
Idą.
Zapolują na nas.
Dlaczego się trzęsę?
Idą do góry.
Idąc tam, wyglądają super.
Czemu są tacy wysocy?
Stojąc tam, wyglądają na wyższych.
Ich numery mają inny kolor.
Są białe.
Ja lubię mój numer.
Dobrze tu być.
Pode mną stało 80 osób.
Pomyślałem, że ten program jest super.
Świadomość, że tyle osób było niżej
była bardzo satysfakcjonująca.
Stojąc tam i patrząc na innych,
czułem się jak król.
Jakby szukali ofiary.
To przerażające, gdy tak się gapią.
Gdzie zwycięzca?
Nie ma tu zwycięzcy?
Jeszcze nie.
Pewnie przyjdzie oddzielnie.
Zadanie wstępne programu Silni i Sprawni: Starcie stu.
Bieg na bieżni manualnej.
Pierwsze miejsce: Hong Beom-seok.
Zwycięzca zasługuje na oklaski.
Proszę wejść.
Nieźle.
- Jesteś super! - Brawo!
- Wygląda ekstra. - Rzeczywiście.
On tu rządzi.
- Patrzcie, jak kroczy. - Jesteś ekstra!
Wygląda super.
- To numer jeden. - Numer jeden.
Już dawno nie byłem
na pierwszym miejscu, więc czułem się świetnie.
Numer jeden. Super.
Gdybym przebiegł trochę więcej, byłbym pierwszy.
Musiałem mu okazać szacunek.
Ujawnimy teraz pierwszą misję programu Silni i sprawni: Starcie stu.
Boję się.
Ciekawe, co to będzie.
Pierwsza misja to...
- Boję się. Proszę. - Pierwsza misja...
Pojedynek jeden na jeden.
Cholera.
Oto chwila prawdy.
Właśnie o to chodzi w tym programie.
Zaczyna się gra na poważnie.
Wyeliminują połowę z nas.
Okrutne.
Przez trzy minuty dwójka zawodników
będzie walczyć o posiadanie piłki.
Serio znowu to samo?
To popisowy numer tego programu.
Pojedynki będą się odbywać
na trzech różnych arenach.
- Dodali jeszcze jedną. - Trzy areny?
Dodali jedną.
- Lepiej mieć większy wybór. - Tak.
Najpierw arena A.
Ta sama.
Idealna do uciekania.
Kwestia szybkości.
Arena B.
No nie!
Walka w wodzie?
- Sama woda? - Jest tylko woda.
Czy mam większe szanse w arenie B?
W wodzie mogę mieć przewagę.
I na końcu...
Jak będzie wyglądać C?
Pewnie jest tam dużo kryjówek.
Arena C.
Oktagon UFC.
Dong-hyun będzie mieć tam przewagę.
- OK! - Dla zawodników MMA.
No co za ludzie!
Naprawdę chcą walki.
Trzeba unikać Kim Dong-hyuna.
Będę się czuł jak w domu.
Ujawnimy teraz przywilej, który można zdobyć
w zadaniu wstępnym.
Począwszy od numeru jeden, będziecie wybierać przeciwnika
i preferowaną arenę.
- OK! - Nieźle!
Super.
Ulżyło mi, że zdobyłem pierwsze miejsce w zadaniu wstępnym.
To ogromna przewaga.
Czyli my nie mamy wyboru.
Pierwsze miejsce, Hong Beom-seok.
Wybierz przeciwnika.
W pierwszym sezonie odpadłem podczas pojedynku.
Więc długo się zastanawiałem.
Schodzi.
- Kogo wybierze? - Wybiera z dołu?
Nie chcę z nim walczyć.
Co?
Nie przychodź tu.
Co?
Co się dzieje?
Idzie tutaj?
Ja?
Ale akcja.
Robi się ciekawie.
To zwrot akcji.
Jeśli znów przegram, to koniec.
Czułem, że muszę wygrać za wszelką cenę.
Wybierz przeciwnika.
Thanos, Kim Min-su.
KULTURYSTA
- Niemożliwe. - Jest ogromny.
- Szaleństwo! - To potwór.
Chciałem mu zapewnić prawdziwe wyzwanie.
Pożrę go żywcem.
Nie wiem, kogo wybrać.
- Tutaj! - Serio?
- Gdzie? - Tutaj. Dajesz.
JUSTIN HARVEY, AKTOR
Jaki sport uprawiasz?
W sumie wszystkie.
- Prowokuje go. - Co za gość!
Zejdź.
- Ale gość! - Jest super!
Wspaniałe dolne partie ciała.
MO TAE-BUM, KADRA ŁYŻWIARSKA
- Gość od armwrestlingu. - Niemożliwe.
Ma wielką prawą łapę.
KADRA ARMWRESTLINGU
To walka rąk i nóg.
Moja specjalność to martwy ciąg.
Mój rekord to 190 kg.
190 kg?
Chyba podnosi więcej niż ja.
Będzie fajnie.
- Zmierzysz się ze mną? - Słucham?
- Poważnie? - Serio?
Pomyślałam: „Co to za mięśniak?”.
Wybrałeś ją przez fryzurę!
Patrzy tam?
ZAWODNICZKA MMA
Wybierz faceta.
- Jest tu ktoś do wybrania? - Są dwie kobiety.
Jedna z trzech?
Zmierzmy się.
- Jedna? - Zmierzmy się.
Wybrała mężczyznę!
HUNTER LEE, FBI
- Idzie na całość. - To serio?
Mam gęsią skórkę.
Chciałam walczyć z facetem o wysokiej pozycji.
Jestem pewna siebie w pojedynkach tego typu.
Kim Dong-hyun.
Odwróćcie wzrok.
- Wybierz przeciwnika. - Paralizator!
- Wszyscy się boją. - Paralizator.
- Ciekawe. - Ciekawe, kogo wybierze.
Przyszedłem tu, by walczyć.
Pomyślałem, że wybiorę kogoś większego ode mnie.
Jaki sport uprawiasz?
Tylko podnoszę ciężary.
- Ciężary? Rozumiem. - Tak.
Mamy tak samo na imię.
KADRA BOBSLEJOWA
- Przetrwa tylko jeden z nas. - Tak.
- Powodzenia. - Tobie też.
Kiedy tu trafiliśmy,
wiele osób bało się tego człowieka.
Uznałem, że nikt go nie wybierze.
OK.
Niemożliwe!
Obaj są tacy silni.
Będzie ciężko.
Szykuje się świetny pojedynek.
Nie możemy go przegapić.
Chciałem powrócić do programu w wielkim stylu
i pokazać wszystkim, jaki naprawdę jestem.
SILNI I SPRAWNI: STARCIE STU PODZIEMIE
Boję się i cieszę jednocześnie.
Najbardziej ciekawi mnie układ areny.
Chcę już zacząć, ale też się denerwuję.
Chodźmy.
Ja pierniczę.
Super.
To będzie masakra.
Zrobi się paskudnie.
Niedobrze.
Cholera.
W końcu zaczynamy.
Pierwsza misja programu Silni i sprawni: Starcie stu.
Pojedynek jeden na jeden.
Nastąpi teraz...
ujawnienie aren.
Ale super.
Rety.
To będzie mój grób.
Niesamowite.
Program się znacznie rozrósł.
Nie sądziłem, że to zobaczę na własne oczy.
Nadeszła ta chwila.
Już po mnie.
To piekło.
PREZENTER
Zmęczył mnie sam widok areny A.
Może położyć piłkę na słupie?
Trzeba zostawić piłkę na słupie.
- I objąć go. - Tak myślisz?
Nasz letni kurort.
- Ale wielkie. - To basen.
Arena B będzie strasznie ciężka.
To się dzieje naprawdę.
Prawdziwy oktagon z UFC.
Prosto z UFC.
Już czuję krew.
Mam nadzieję, że będę dobrze walczył.
Będziemy walczyć jak prawdziwi faceci.
Pierwsza misja programu Silni i sprawni: Starcie stu.
Pojedynek jeden na jeden.
Szansa na przetrwanie to 50%.
Prawdziwe pole bitwy.
Wyeliminują połowę z nas.
Limit czasowy to trzy minuty.
Osoba trzymająca piłkę po trzech minutach...
przejdzie do następnej misji.
- Cholera! - Oddychaj!
Jeśli nikt nie będzie trzymać piłki
lub walka o nią będzie trwać,
pojedynek ulegnie przedłużeniu o minutę.
Zawodnik, który przegra,
musi rozbić swoje popiersie
i odejść.
Włożyliśmy w nie tyle pracy. Muszę je chronić.
Nie chcę zniszczyć mojego.
Szansa na przetrwanie to 50%.
Zaczynamy pojedynek jeden na jeden.
Dalej!
Całe życie byłem w tym najlepszy.
Nie przegram.
Wierzę, że wygram.
Na pewno wygram.
Postawię na szali swoje życie. Jeśli przegram, już po mnie.
Oto chwila prawdy.
Właśnie o to chodzi w tym programie.
MISJA: 1
Pierwszy pojedynek jeden na jeden.
- Już czas. - Zaczyna się.
- Stresujące.
Ciekawe, kto pierwszy.
Tak.
Arena A.
Wygląda groźnie.
- Musi być strasznie. - Nie będzie łatwo.
Hong Beom-seok.
- Muszę to zobaczyć. - Co to?
Trzeba to zobaczyć.
Ale będzie zabawa.
- Obejrz to. - Będzie walczyć Hong Beom-seok.
- Teraz? - Tak.
Będzie fajnie.
Chcę to obejrzeć.
- Hong Beom-seok! - Numer jeden.
Dużo o tym myślałem.
Chciałem wybrać kogoś większego i wykorzystać przewagę szybkości.
Ale myślałem też o wyborze łatwego przeciwnika.
Ja?
Naprawdę?
To k-popowy idol?
Dzień dobry.
Jang-jun z grupy Golden Child.
LEE JANG-JUN, PIOSENKARZ
Jestem raperem w Golden Child.
Kiedy ludzie myślą o idolach k-popowych,
wyobrażają sobie chudzielców.
Ale tak naprawdę mamy świetną kondycję.
Próbowaliście kiedyś tańczyć jak my?
To strasznie trudne.
Czasami zaczynamy tańczyć rano i kończymy następnego dnia.
Zawsze lubiłem sport.
Jak miałem sześć lat zacząłem trenować taekwondo i robiłem to przez dziesięć lat.
Wygrywałem zawody lekkoatletyczne.
Nie można mnie lekceważyć. Zobaczycie.
Serio wybrał kogoś łatwego.
Wybrał słabego przeciwnika.
- Pierwszy sezon dał mu nauczkę. - Tak.
Dalej!
Biedaczysko.
Wybrał mnie chyba dlatego, że jestem drobniejszy.
Niech się śmieje, póki może.
Wierzę, że mam szansę.
- Dalej, Beom-seok! - Dalej, koreański idolu!
Denerwuję się.
- Ręce mi się pocą. - Pocę się.
K-popowi idole są silni.
Dawaj.
W pierwszym sezonie mnie upokorzono.
Muszę to nadrobić w tym sezonie.
Nie okażę litości.
Dalej!
- Dalej! - Idol jest szybszy.
Dalej!
Świetnie ci idzie!
- Dasz radę! - Ale emocje.
- To straszne. - Dorwij go.
- Dalej, Jang-jun! - Bierz go!
Celuj prosto w niego!
Dobrze.
Tak jest!
Co się dzieje?
Jesteś super!
Walcz!
- Walcz, idolu! - Nieźle!
- Ten idol też jest niezły. - Niesamowity.
Nie męczy się. Ma dobrą kondycję.
Nie doceniłem go, bo to idol k-popowy.
Był znacznie szybszy, niż myślałem.
Zaskoczył mnie.
- Tak trzymać. - Dalej!
Dobrze ci idzie!
Dalej!
Złap ją.
- Dalej! - Tak trzymać!
Dalej!
Pokaż, co masz!
Walcz!
Jeszcze dużo czasu!
- Jang- jun! - Załatw go.
- Dasz radę. - Łap nogi. Dobrze!
- Koreański idol. - Nieźle!
- Pokaż, co potrafisz! - Dobrze!
- Tak jest. - Zabrał ją.
Co się dzieje?
Trzyma ją.
Obaj ją trzymają.
Będę trzymał piłkę, jak dziecko histeryzujące,
gdy czegoś chce.
Był silniejszy, niż myślałem.
Dobrze ci idzie!
Ale musisz ją odebrać!
Są na jednym poziomie. Powinien wstać i go zrzucić.
Głęboko włożył ręce.
- Dobra robota! - Powoli.
Odebrałem mu piłkę.
Pomyślałem więc, że mogę mieć szansę.
Myślałem, że to będzie łatwizna.
Ale przypomniałem sobie, by nie tracić czujności.
Nie mogę przegrać.
Nie tym razem.
Dalej!
Podniósł go.
Zabrał piłkę.
Jest niewiarygodnie silny.
Jest jak tygrys.
- Nie jest łatwo. - To prawdziwy tygrys.
Nie jest łatwo.
- Dasz radę! - Atakuj go!
Została minuta!
- Prosto w niego! - Dawaj! Minuta!
Atakuj! Została minuta!
- Dawaj! - Nie poddawaj się!
Przyciśnij go!
- Dalej! - Dasz radę!
Łap go!
Ale jest szybki!
Nieźle!
Tak jest!
- Nieźle! - Łap go!
- Jeszcze raz! - Tak jest!
Musisz teraz spróbować!
Tak jest! Złap ją!
Dalej! Zabierz mu piłkę!
- Trzydzieści sekund! - Trzydzieści sekund!
Niech się wysili!
Wytrwaj do końca!
- Nie puszczaj! - Wejdź na niego!
- Tak! - Nie, piłka.
- Chroń piłkę! - O nie.
- Dwadzieścia sekund. - Nie poddawaj się!
- Dalej! - Dobrze!
Nieźle!
Tak jest!
Co się dzieje?
- Niemożliwe! - Co?
Byłem w szoku.
Zostało mało czasu, a Jang-jun mnie nie puszczał.
Zacząłem się denerwować.
Piłka sobie leży!
Tak jest!
- Jang-jun! - Złap ją!
- Tak trzymaj! - Może mu się udać.
- Bliżej! - Bierz piłkę!
- Piętnaście sekund! - Piętnaście!
- Łap ją! - Łap ją!
Nie!
Idą łeb w łeb!
Pomyślałem, że mogę odpaść.
Zdecydowałem się spróbować.
Łap ją! Tak jest!
Nie!
- Jakieś jaja! - Niemożliwe!
- Dziesięć sekund! - Chroń piłkę!
- Trzymaj się! - Dasz radę!
Już prawie!
Dawaj, Jang-jun!
- Podnieś! - Pięć!
Odwróć go!
Wejdź tam!
- Złap go i przerzuć! - Tak jest!
- Koniec gry. - Co za napięcie.
Prawie go miał.
Fajnie było.
- Jesteś super! - Tak blisko!
Dobra robota!
- Dobrze mu poszło. - Świetnie!
- Nieźle! - Jesteś super!
- To była niezła walka. - Dał z siebie wszystko.
Mam gęsią skórkę.
To było świetne.
Myślałem, że nie ma szans z Hong Beom-seokiem,
ale kilka razy mało brakowało.
Wyrównany pojedynek.
Dałem z siebie wszystko.
Nie byłem tak zdesperowany od czasu mojego debiutu.
Zwycięzcą areny A jest Hong Beom-seok.
Udział w drugim sezonie wiązał się dla mnie z dużą presją.
Czuję, że to teraz ze mnie zeszło.
W pierwszym sezonie nie pokazałem się z dobrej strony,
więc tym razem dam z siebie wszystko, by się zrehabilitować.
Nie muszę go niszczyć.
Myślałem, że zostanę całkowicie zdominowany.
Ale czuję, że dobrze się zaprezentowałem.
Niczego nie żałuję.
Beom-seok ledwo wygrał.
- Jang-jun był blisko. - To było świetne.
- To niesamowite oglądać to na żywo. - Stresujące.
Rozpoczyna się kolejny pojedynek.
Jak więzienie.
Będzie ciężko.
To będą trudne trzy minuty.
Masakra.
Pierwsi muszą się denerwować.
Arena C.
Sim Yu-ri.
Muszę to zobaczyć.
Nie przegapię tego.
To mistrzyni.
Dzień dobry. Sim Yu-ri, zawodniczka MMA.
Raz, dwa. Cios w twarz. Brutalna wymiana.
W mieszanych sztukach walki nazywają mnie powalającym geniuszem.
Jako amatorka byłam prawie niepokonana.
Na zawodowstwie jestem mistrzynią.
To też ważny mecz.
Kto wybierał przeciwnika?
- Ona, prawda? - Tak.
Będzie fajnie.
Nie wiem, co się stanie.
Co się stanie?
Nic do stracenia.
Nie mogę się doczekać tego pojedynku.
Miejsce 47.
Sim Yu-ri.
- To ona, tak? - Wybierz przeciwnika.
MMA?
Kobiety nagle odwracają wzrok.
Onieśmiela.
Cholera, a jeśli wybierze mnie?
Nie przychodź tu.
Nie będzie łatwo.
Ciekawe, kogo wybierze.
Patrzy tam?
Co?
Kto tam jest?
Chyba dwie kobiety.
- Wybierze jedną z nich. - Idzie.
Idzie.
Ta w środku? Na to wygląda.
Wybrała faceta!
- Niemożliwe. - Jest super!
- Wybrała faceta! - Szanuję to.
- To się dzieje naprawdę? - Dlaczego go wybrała?
Dlaczego?
Każdy wybiera kogoś, kogo uważa za łatwego przeciwnika.
Ale ja jestem tu po to, by walczyć
i chcę zmierzyć się z silnym facetem.
- Wybrała silnego przeciwnika. - Gęsia skórka.
Odważniejsza niż ja.
Wiedziałem, że będzie zwrot akcji.
Co robi numer 50?
Dzień dobry.
Nazywam się Hunter Lee i pracuję w FBI.
Jestem z USA
i obecnie pracuję w Korei jako dyplomata.
Zawsze lubiłem ćwiczyć.
Codziennie chodzę na siłownię
i zawsze prowadziłem aktywny tryb życia.
Jest tu wielu ludzi z różnych środowisk.
Nie mogę się doczekać rywalizacji z nimi.
MMA kontra FBI.
Super.
Wybierz arenę.
- Zrobi to? - Wybiorę C.
Chce walki.
Jest zarąbista.
- Czy to możliwe? - Jest super.
Wygrywałam z wieloma kobietami
i zawsze chciałam wygrać z facetem.
- Jest świetna. - Daj z siebie wszystko,
ale to ja wygram.
- Jest niesamowita! - Jest super.
Dziewczyny na nią lecą.
Dyplomaci zwykle używają słów, by tworzyć dobre relacje
i rozwiązywać problemy,
ale dzisiaj do walki wykorzystam moje ciało.
Życzę powodzenia.
Gość ma świetne ciało.
Byłoby super, gdyby wygrała.
Nie tylko wybrała faceta, ale też dobrze zbudowanego.
Ma mentalność wojownika.
Kobieta chce się zmierzyć z facetem,
więc chcę, aby to ona wygrała.
Prawdę mówiąc...
ludzie z branży wiedzą,
że nie chodzi o różnicę płci,
a o kategorie wagowe.
Dzieli ich jakieś 20 do 25 kilogramów.
Ona nie ma szans.
Wszyscy myślą, że nie wygram.
Udowodnię im, że dam radę.
Poradzę sobie.
Mam wszystko, czego trzeba, by walczyć o wygraną.
Jestem pewny siebie.
Świetnie by było, gdyby wygrała.
- Do boju! - Do boju!
Nieźle!
Od razu wzięła piłkę i upadła.
Chciałem zobaczyć jej plan.
Jak tylko zobaczyłam piłkę, pobiegłam do niej, a on wszedł spacerkiem.
Pomyślałam: „Rozumiem. Zróbmy to".
- Silnie trzyma. - Jest w dobrej formie.
Powodzenia wam obojgu.
Dalej!
Łatwo ją podniesie.
Yu-ri, trzymaj się!
Trzymaj się!
Jest od niej znacznie większy.
Zwiń się!
Zgodnie z oczekiwaniami.
Zna jujitsu.
Zna podstawy.
Łapie ją za nadgarstek.
- Nie daje jej forów. - Idzie na całość.
Prawdziwa walka.
- Nie odsłaniaj brzucha! - Na brzuch!
Musisz się obrócić.
- OK. - Trzymaj się!
OK!
Trzymaj się!
Dotarło do mnie, że łatwo nie będzie.
Postanowiłam to rozegrać jak prawdziwą walkę MMA.
Myślałam, że trzymając piłkę i czekając,
będę mieć przewagę dzięki moim umiejętnościom.
- Dobrze. - Nieźle!
- Dobrze ci idzie. Tak jest! - Nieźle!
- Na ziemię. Łap piłkę. OK! - Na ziemię!
Jest niewiarygodnie silna.
- Tak! - Ależ ma sił.
Byłem w szoku.
Jest utalentowana
i nieustępliwa.
Mnie też byłoby z nią trudno.
Znacząca różnica wagowa.
Na pewno trudno jej jest się trzymać.
Zrozumiałem, że jej strategią jest trzymać piłkę
i nie pozwolić się odwrócić.
Uznałem, że muszę znaleźć sposób, by ją skontrować.
Minuta!
Chociaż była ode mnie lepsza,
ja byłem większy.
- Silne nogi. - Odwróć ją.
Dalej!
- Trzymaj się! - Trzymaj się!
- Co za siła. - Yu-ri, jeszcze chwilę!
Jak ona się trzyma?
Musi być jej ciężko.
Jest twarda jak skała.
Walczyłam z wieloma zapaśnikami.
Jestem pewna, że ze wszystkim sobie poradzę.
Wszystko sprowadza się do siły woli.
Nie daj się odwrócić!
- Nie odwracaj się! - Trzymaj się!
Zostało mało czasu. Musisz ją odebrać.
Dwadzieścia sekund!
- Wytrzymaj do końca! - Nie!
Wstawaj, Hunter!
Chcę wygrać,
bo to moje pierwsze wyzwanie.
Trzymaj się!
Nie poddawaj się!
Dasz radę! Już prawie!
Zostało mało czasu!
Powtarzałam sobie, żeby wytrzymać
i że mogę wygrać, jeśli to przetrwam.
Prawa!
- Szalone. - Dziesięć!
Trzymaj się! Nie puszczaj!
- Pięć sekund! - Pięć sekund!
Trzy, dwa...
Koniec.
Jesteś niesamowita!
Niemożliwe.
To było szalone!
Naprawdę wygrała.
Jesteś niesamowita!
- To było chore. - Wygrała.
Jest super.
Mistrzyni wagi atomowej!
- Kto wygrał? - Sim Yu-ri!
Ale czad.
- Niewiarygodne. - Nie puściła piłki.
- Nieźle. - Szacun.
Zdecydowałam się na walkę z mężczyzną,
ale nie sądziłam, że naprawdę mogę wygrać.
Więc gdy wygrałam, pomyślałam:
„Udało mi się”.
Wygrała Sim Yu-ri.
Super. Mam gęsią skórkę.
Chyba się rozpłaczę.
Na pewno nie wybrała go, myśląc, że będzie łatwo.
Pokazała, że daje z siebie wszystko.
Widząc, jak dała z siebie wszystko,
aż do zupełnego wykończenia,
pomyślałem, że to niesamowite i że bardzo ją szanuję.
Dla mnie była numerem jeden.
Wygrała niemożliwą walkę.
Po jej ruchach widać, ile wysiłku w to włożyła.
Gdy przeciwnik ją łapał, odpowiednio kontrowała.
Patrząc tylko na to, mogę stwierdzić,
ile czasu i pracy włożyła w przygotowania.
To było poruszające.
Myślałam, że zginę.
Dalej będę mieć wielkie marzenia.
Spróbuję przetrwać aż do końca.
Fajnie było.
Nie mogłem tego wygrać.
Była naprawdę dobra.
Jestem trochę zdołowany,
że to dla mnie koniec.
Chociaż to koniec mojej drogi,
mam nadzieję, że Sim Yu-ri będzie się trzymać i dalej walczyć.
- Jest świetna. - Tak.
Mistrzyni kategorii atomowej.
- Jest niesamowita. - I dobrze walczy.
- Arena A. - Rozpocznijmy polowanie!
- Do boju! - Do boju!
JUNG DAE-JIN KONTRA NO SEUNG-HYUK
Rany, jest szybki.
- Szybki jest. - Bardzo.
- Rety. - OK!
WYGRYWA MODEL SPORTOWY JUNG DAE-JIN
Nieźle. Dobra robota!
Patrzcie na jego kaloryfer.
POWER WHO YAMI KONTRA JANG YOON-SUNG
Niewiarygodne!
- Nieźle. - Tak jest.
Trzymaj ją!
- To możliwe? - Zoro!
WYGRYWA COSPLAYER POWER WHO YAMI
Prawdziwy sześciopak.
COSPLAYER WYGRYWA
KIM HYEONG-KYU KONTRA GPT
Daj z siebie wszystko!
Dasz radę!
Bierz ją! Dobrze! Dajesz!
WYGRYWA BOKSER Z KADRY, KIM HYEONG-KYU
KANG KI-JUN KONTRA KIM YEONG-CHAN
To było super.
WYGRYWA ZAWODNIK TAEKKYEON KIM YEONG-CHAN
- Arena A. - Licealista.
Słodziak.
Zapaśnik kontra strongman.
JUN-HYUK SEUNG-MIN
Dasz radę!
Zapasy!
Siła i technika.
Nieźle!
WYGRYWA ZAPAŚNIK JANG JUN-HYUK
To było super!
Co on taki szybki?
AMOTTI I LEE KYU-HO
Pewnie jako dziecko nigdy nie przegrał w berka.
- Tak jest! - Szybki jest.
- To łatwe dla Amottiego. - Wygrywa Amotti.
AMOTTI WYGRYWA
JU SUNG-MIN KONTRA CHONG TE-SE
Ale refleks.
Szaleństwo.
Jest taki szybki.
WYGRYWA PIŁKARZ CHONG TE-SE
Tak to się robi!
Rozpoczyna się kolejny pojedynek.
Arena B.
Zaczyna się.
- Arena B! - Pierwsza walka.
- Wreszcie woda. - B?
- Arena B! - W końcu.
- Spójrz na wodę. - Basen!
- Nie mogę się doczekać. - Walka w wodzie!
Arena B.
Kim Do-hyeon.
To on?
- Do-hyeon. - Wreszcie!
Kadra bokserska.
Będzie ciężko.
Dzień dobry.
Kapitan Kim Do-hyeon z narodowej kadry bokserskiej.
Od 12 lat jestem reprezentantem kraju w boksie, w kategorii open.
Od zawsze byłem najlepszy w Korei.
Uważam, że moje miejsce jest na szczycie.
Spójrz na jego ciało.
Boks.
Są takie kategorie wagowe w boksie?
Imponująca aura.
Jest przerażający.
Jak dla mnie, ze 100 uczestników nikt się nie wyróżnia.
Chyba wszyscy są słabsi ode mnie.
Za dużo o tym nie myślałem,
bo i tak zajmę pierwsze miejsce.
82. miejsce. Kim Do-hyeon.
To zraniło moją dumę.
W porządku, zaczynaj.
Lepiej, żeby wybrali mnie, a nie na odwrót.
Mam dużą pewność siebie.
Pojedynek jeden na jeden.
Wybierz przeciwnika.
Szybko mnie mijali.
Rozumieją, co by ich czekało.
Jeden na jeden?
Nikt mnie nie wybrał.
Dłuższy czas nie mogłem wybierać,
ale w końcu dostałem szansę.
- Co mam zrobić? - Możesz wybrać przeciwnika.
Kim Do-hyeon.
- Kadra bokserska. - Wybierz przeciwnika.
Wszyscy są silni.
On mnie przeraża.
Zostali tylko silni zawodnicy.
Sześć najmniej popularnych opcji.
Mały wybór.
Nie było nikogo, kogo bym chciał uniknąć.
Spojrzałem w bok,
a on zdawał się mówić: „Dawaj”.
Dobra. To jedziemy.
Kto to będzie?
- Co to? - Wyrównany poziom.
Będzie zabawa.
Wygląda na twardziela.
Jest silny.
Kim Min-ho, zawodowy zapaśnik w WWA
i czwarty zdobywca
tytułu wagi mistrza Dalekiego Wschodu w wadze ciężkiej.
KIM MIN-HO, ZAWODOWY ZAPAŚNIK
Na pewno każdy Koreańczyk słyszał o Lee Wang-pyo.
Był żywą legendą
dzięki swoim niesamowitym walkom.
Jestem jego ostatnim uczniem.
Zostałem mistrzem zanim umarł.
Mówiąc krótko, jestem reprezentantem Korei w zawodowym wrestlingu.
Jest powód, dla którego zdobyłem mistrzostwo we wrestlingu.
Pokażę ci go.
- Jest przyzwyczajony do grapplingu. - Tak.
- Na pewno jest silny. - Da sobie radę.
Dziś dam ci nauczkę.
To srogie.
Nie wiadomo, kto wygra.
Bokser kontra wrestler.
Prawdziwy kontra fałszywy.
Opinia publiczna uważa, że zawodowi wrestlerzy to tylko showmani.
Myślą, że nie potrafią walczyć.
W sztukach walki chodzi o dominację i wygrywanie.
Ale we wrestlingu chodzi o ochronę przeciwnika
podczas spektakularnych ciosów.
Jest to znacznie bardziej niebezpieczne,
i śmiertelność jest najwyższa ze wszystkich sportów.
Dlatego musimy mieć silne ciała.
Bokser powiedział, że da mi nauczkę.
To nie ma sensu.
Ja mu jej udzielę.
To nie będzie zwykła lekcja.
Na trzy minut zabiorę go do piekła.
Dajesz.
Nie mogę się doczekać!
- Do boju! - Do boju!
- Kapitanie!
- Gdzie on jest? - Co jest?
Jaki wyluzowany!
- Jest wyluzowany. - Dajesz!
Czułem się gówniano.
Jakby patrzył na mnie z góry.
To świetna walka.
- Dajesz! - Dajesz!
Zapędził go do narożnika.
Trudno być w narożniku, zwłaszcza w wodzie.
Zastrasza go.
To bokser,
więc powinienem mieć przewagę w grapplingu.
Planowałem odrzucić piłkę daleko.
- Zaczęli. - Straszne.
Dalej, Tygrysia Masko!
To będzie fajniejsze, niż myślałem.
Nie pozwolę mu dominować.
Pokonam go moją siłą.
- Jest taki twardy. - Ale jest silny.
Spójrz na boksera.
Nie dorówna tej sile.
- Chyba nie jest bokserem. - Dobrze ci idzie!
To zapasy.
Wie, jak przycisnąć.
Przyciska do pleców.
Uciekaj.
Jest trochę skołowany.
Jak już zaczęliśmy, nic nie mógł zrobić.
Duża różnica sił.
Było gorąco, więc dałem mu wody do picia.
- To serio bokser? - Nie poddawaj się!
Dobra robota!
Jest przerażający.
On tak na serio?
To chore.
Miałem kontrolować 120-kilogramowego przeciwnika.
Stałem na przegranej pozycji.
Nie poddawaj się!
Dasz radę!
Jest za daleko.
Po drugiej stronie.
Musisz ją złapać na końcu.
Chcę poczekać na koniec czasu i wtedy przejąć piłkę, by wygrać.
Nie będę się spieszył.
Pięćdziesiąt sekund!
Możesz iść po piłkę.
- Łap piłkę! - Biegnij.
Jeśli go puści, nie dobiegnie tam pierwszy.
Musi wyczuć czas.
Musisz biec do piłki!
- Trzydzieści sekund! - Zostało 30!
Trzymaj się, Tygrysia Masko!
- Dajesz, Kim Do-hyeon! - Właśnie tak.
- Dawaj! - Nie!
Nie!
- Trzydzieści! - Dawaj!
- Dawaj! Biegnij! - Biegnij!
- Dobrze! Dalej! - Dalej!
- Biegnij! - Dobrze, Do-hyeon! Tak jest!
Nie!
- Biegnij! - Łap ją! Padnij!
Nie!
Obaj mogą wygrać.
Trzymaj się!
Nie jest dobrze.
Muszę spróbować.
- Trzymaj się! - Czas się kończy!
- Dwadzieścia! - Prawie!
Dwadzieścia sekund!
- Nie poddawaj się! - Co jest?
- Piętnaście! - Odbierz piłkę!
Odbierz! Tak jest!
Udało mu się!
- Biegnij! - Nie!
Dziesięć sekund!
Nieźle!
Biegnij!
- Osiem sekund! - Biegnij!
- Dobrze! - Tak jest!
- Trzy, dwa, jeden! - Łap go!
Koniec gry.
- To było super! - Niesamowite!
Dobrze, Kim Do-hyeon!
Nieźle!
- To było super! - Wielka walka.
Walka prawdziwych facetów.
- Super walka. - Było ekstra.
Niesamowite.
Do-hyeon był tak dobry, jak myślałem.
To waga superciężka,
ale mimo to,
jego szybkość i refleks wykraczają poza skalę.
Sprawił, że byłem dumny z tego, że jestem bokserem.
Już się rozgrzałem.
Pokażę, na co stać moje ciało i siłę.
Lepiej uważajcie.
To było trudne.
Do boju, koreańscy wrestlerzy!
Kto następny?
- Już zeszli? - Tak.
Rozumiem.
To oni?
Chyba już czas.
Czekałem na tę walkę.
Rzadko się ogląda coś takiego.
Jestem ciekawy, jak sobie poradzi
w klatce najlepszy koreański zawodnik.
Byłem ciekaw, jak z nim zawalczy.
Arena C.
KIM DONG-HYUN, ZAWODNIK MMA
Kim Dong-hyun,
- zawodnik MMA. - Wielka walka.
- Kto?
- Musimy to obejrzeć. - Wreszcie.
- Szukać miejsca. - Zajmijcie miejsca!
Szybko.
Miejsce w pierwszym rzędzie.
- Miejsca premium. - Tak jest.
Nie da się kupić biletu na taką walkę.
Zobaczę z bliska, jak walczą w klatce.
Nie mogę się doczekać.
To twarz Korei, jeżeli chodzi o UFC.
Czuję się, jakbym oglądał walkę szóstego zawodnika na świecie.
Najbardziej na to czekałam.
Paralizator! Dong-hyun!
Jestem prostaczkiem znającym tylko MMA.
Jeżeli chodzi o cokolwiek związane z MMA,
nikt mnie nie pokona.
Jeśli to walka na ringu,
nie przegram z nikim na świecie.
Miejsce dziesiąte, Kim Dong-hyun.
zawodnik MMA.
Wybierz przeciwnika.
Paralizator!
Ciekawe, kogo wybierze.
Nie wybrałby innego zawodnika MMA?
Może Thanosa. To ty, Min-su.
To byłby zaszczyt zostać wybranym przez niego.
- Nie zgadzam się. - Tak?
- Masz rację. - Przegrałbym.
Wiele osób na to czeka.
Byłem nieco rozdarty.
Wiele osób zna mnie pod ksywką Paralizator.
Nie byłem pewien, czy wybrać łatwego przeciwnika.
Weź Jang-kuna.
Tak mówisz?
Co to było?
Podpuszczał go.
Dobra.
Straszy ludzi.
Co to było?
- Idzie niżej. - Idzie niżej.
Ale luzak.
Nie schodź.
Dużo o tym myślałem.
Uznałem, że powinienem wybrać kogoś większego ode mnie.
Jakiegoś pakera.
Kogoś, kogo nikt by nie wybrał.
Myślałem, że wszyscy będą go unikać.
Dlatego go wybrałem.
Dobra.
- Emmanuel! - Dawaj, Emmanuel!
Nie bałem się tego pojedynku, bo to kwestia siły.
Ciężka walka!
- Ale będzie. - Nieźle.
MODEL FITNESSOWY
Cześć.
Spójrz na te mięśnie.
Ma niesamowite ciało.
- I te ramiona. - Jak z obrazka.
Jest kulturystą.
Zajął się kulturystyką po przyjeździe do Korei.
Wygrał, choć ćwiczył tylko w szkolnej siłowni.
Chciałem go uniknąć. Ma duże szanse na wygraną.
Naprawdę uważałem,
że wszyscy będą go unikać aż do samego końca.
Dong-hyun wybrał Emmanuela.
Na pewno będzie silny.
Po tym wyborze uznałem, że Dong-hyun jest absolutnie fantastyczny.
Słyszałem, że Emmanuel nie wie, kim jest Kim Dong-hyun.
Nie wie, kim on jest.
Kim on jest?
Nie wiem.
Reakcja wszystkich innych była intensywniejsza niż moja.
Ciekawiło mnie dlaczego.
Jak mieszkasz za granicą, możesz mnie nie znać.
Ale widząc kalafiory na uszach,
można zgadnąć, że trenuję zapasy lub walczę w MMA.
Ale on nie miał o tym pojęcia.
W takim razie pokażę mu, kim jest Kim Dong-hyun i w czym jestem najlepszy.
Nie jestem w domu, ale wybiorę dom: arena C, klatka.
„Dom z dala od domu”.
- C? - C.
To będzie świetna walka.
Będzie fajnie.
Pokażę, jak przetrwałem w klatce dziesięć lat.
Właśnie tu. Na mojej ulubionej scenie.
Poczułem ulgę.
Też chciałem walczyć na arenie C.
Byłem pewien, że wygram.
- Emmanuel! - Nadchodzi Kim Dong-hyun.
- Emmanuel, do boju! - Naprzód, Kim Dong-hyun!
Będzie się działo.
- Cykada Kim! - Dalej, Dong-hyun!
Wojownik!
Jest zarąbisty.
- Spójrz na Emmanuela. - Co z jego ciałem?
- Jego ciało to poważna sprawa. - Niedorzeczne.
Nie wierzę, że to zobaczę.
Co się stanie?
Ciekawe, jak będą walczyć.
Klatka to rodzinne strony Kim Dong-hyuna.
To jego plac zabaw.
Chyba nikt nie pokona go w klatce.
Spodziewam się, że Kim Dong-hyun z łatwością wygra.
Myślę, że Emmanuel może sprawić niespodziankę.
Ma nieziemskie ciało.
Takiej ramy nie da się łatwo uzyskać.
Ma świetne ciało, jest silny i ma dużo pewności siebie.
Walka będzie wyrównana.
- Wysyła wiadomość oczami? - Spójrz na Emmanuela.
Co się stanie?
- Denerwuję się. - Już się denerwuję.
Pojedynek jeden na jeden rozpocznie się po gwizdku.
Pokażę, jak 13 razy wygrałem w UFC.
Te 13 zwycięstw nie znika, bo jestem starszy.
Nawet nie pomyślałem, że mogę przegrać.
Dalej!
- Pokaż, na co cię stać! - Dawaj, Emmanuel.
Napisy: Szymon Cegiełka