PHYSICAL: 100 UNDERGROUND
EPISODE 3. BACK HOME
- Magpakitang-gilas kayo! - Kaya mo 'yan, Emmanuel.
- Grabe! - Ang husay n'on!
Nakuha niya agad 'yong bola.
Delikado 'to.
Ang bilis ni Emmanuel.
Ginamitan na siya ng binti ni Dong-hyun.
Parang laban sa MMA 'to.
Parang UFC.
Di ko inakalang personal kong mapapanood 'to.
Sa sobrang lakas niya, hindi niya pinapakawalan ang bola.
Kakaiba 'yong lakas niya.
Pinanghinaan talaga ako.
Naisip kong mali na siya ang pinili ko.
Di ko akalaing mapapanood ko 'to nang live.
- Ganiyan nga. - Nahawakan na niya.
- Tama 'yan. - Naisingit na niya ang braso niya.
Nakasingit na siya.
- Hawakan mo ang braso niya. Ayos. - Ganiyan nga.
- Magaling. Ganiyan nga. - Ganiyan nga!
- Lamang ka na. - Tamang-tama 'yan.
'Wag mo siyang pakakawalan.
Ang tindi n'on!
Kumakawala na siya.
Paniguradong malakas at mas maliksi siya.
Madalas, kapag hawak ko na ang kalaban, hindi na siya nakakagalaw.
Noong nakita ko siyang kumawala gamit lang ang lakas niya,
Naisip ko, "Grabe, ang lakas niya talaga."
Hindi ako bumibigay.
Tinatapos ko ang sinisimulan ko.
- Ang lakas niya. - Oo nga.
Hindi siya madaling matalo.
- Emmanuel! - Emmanuel!
- Kaya mo 'yan, Emmanuel! - Laban lang, Emmanuel!
Ang higpit nang pagkakakapit niya.
Ang lakas talaga niya.
Sobrang lakas.
Kakaiba ang lakas niya kasi natatalo niya 'yong pro fighter.
Mas malakas siya kaysa sa inaasahan ko.
Ginagamit ni Dong-hyun ang pamamaraan niya pero hindi gumagana.
Akala ko kabaligtaran ang kalalabasan.
- Hindi siya nagpapatalo. - Oo nga.
Mali yata ang napili niyang kalabanin.
- Nakakapit lang siya. - Oo nga.
Hindi ako makahinga.
Pero kailangan kong tapusin 'to.
Hindi puwede 'to.
Pakiramdam ko natatalo na 'ko.
Dong-hyun, tapusin mo na!
Dalawang minuto na lang!
- Dalawang minuto! - Dalawang minuto!
Dalawang minuto na lang!
Dong-hyun, dalawang minuto na lang!
Dalawang minuto!
- Isang braso lang muna. - Isa isa lang.
- Ganiyan nga! Isa isa lang. - Sa siko.
- Unahin mo ang siko. - Hawakan mo sa siko.
- Hawakan mo parehas. - Marami ka pang oras.
Talagang tiningnan niya pa ang oras.
Marami pa siyang oras.
Kaya mo 'yan.
Grabe. Tingnan mo 'yong binti niya.
- Nahahawakan na niya. - Inuunat niya ang braso niya.
Ang gandang laban nito.
Tinatanggal niya 'yong kamay nito sa bola.
Ang galing mo.
Grabe si Emmanuel.
- Nalalabanan niya 'yon? - Tindi ni Emmanuel.
Ayos. Ang galing mo.
- Nabitawan na 'yong bola. - Kaya mo 'yan, Dong-hyun!
Talagang cicada siya.
- Diyan siya magaling. - Hawakan mo lang siya.
Sa karera ko bilang MMA fighter,
ako ang pinakamagaling
sa pagkapit sa kalaban hanggang sa mapagod sila.
Hindi siya makakawala.
- Cicada Kim! - Grabe siya.
May dahilan kaya siya tinawag na Cicada Kim.
Na-lock ko na ang mga braso niya sa likod niya.
pero nakuha niya pa rin ang bola
gamit ang mga binti niya.
Ginamit niya ang binti niya!
- Ginamit niya ang mahahabang biyas niya. - Kinukuha niya 'yong bola.
May napatunayan ako roon.
Sa anumang sitwasyon, puwede kang manalo.
Dahan-dahan lang.
Iba si Emmanuel.
Gumulong ka padapa!
Dumapa ka!
Sobrang tindi ni Emmanuel.
Isang minuto na lang.
- Isang minuto! - Naku po.
- Isang minuto! - Isang minuto!
- Grabe 'to. - Kunin mo 'yong bola!
- Ano'ng mayroon sa kaniya? - Kunin mo!
- Ano'ng magagawa niya? - Sobrang lakas niya.
Grabe ang lakas niya.
Hindi niya pinakakawalan 'yong bola.
- Sobrang lakas niya. - Seryoso ba?
Dapat makuha mo 'yan. May limampung segundo pa!
Seryoso ba? Hindi biro 'tong si Emmanuel.
- Dong-hyun, sige pa! - Nagbibiro ka ba?
Tatlumpung segundo! Kaya mo 'yan!
Akala ko talaga matatalo na 'ko.
- Dalawampung segundo! - Nabibitawan niya!
- Kapit lang! - Siya na talaga.
- Dong-hyun, kaya mo 'yan! - Tumalikod ka!
- Overtime kapag nagtapos nang ganito, 'no? - Oo yata.
Sige pa!
Hindi ako puwedeng matalo. Kapag natalo ako, tapos na.
- Sige pa! - Kinikilabutan ako.
Ang tindi n'on!
Grabe 'yon.
'Wag kang susuko!
Kaya mo 'yan, Emmanuel!
- Nakakabaliw. - Hindi ako makapaniwala.
Five, four, three, two...
- Hawakan mo lang! - Tapos na ang laban.
- Ang galing n'on. - Akala ko matatalo siya.
Grabe 'yon!
Akala ko matatalo siya.
Ang galing mo, Kim Dong-hyun!
Gusto ko lang talagang lumaban.
Ang tagal ko na kasing hindi lumalaban.
Na-miss ko siguro 'yong pakiramdam na lumaban at manalo sa cage,
makarinig ng palakpakan, at gawin kung saan ako magaling.
Medyo nakakahiya lang.
Nasobrahan no'ng umakyat pa ako sa taas ng cage.
Kinilabutan ako.
Ang galing niya.
Sobrang ganda ng tatlong minutong laban nila.
Akala ko talaga matatalo si Kim Dong-hyun.
Gano'n kahigpit ang laban nila.
Pero gaya ng inaasahan, nagawa niyang baligtarin ang laban.
Sa sobrang pagkamangha ko, naiyak ako.
Naramdaman ko talaga.
Sabi nga, "Hindi kumukupas ang beterano."
Magaling pa rin siya.
May dahilan talaga kung bakit isa siyang alamat.
Sa tingin ko, 'yon ang pinakamagandang laban.
Pasensiya na kung pinagdudahan kita.
- Ako rin. - Nag-alinlangan din ako.
Ako rin.
Ang nanalo sa Arena C
ay ang MMA fighter na si Kim Dong-hyun.
Stun Gun!
- Ang galing rin ni Emmanuel. - Oo nga.
- Ayos, Emmanuel! - Ang galing mo, Emmanuel!
- Ang ganda ng ipinakita mo! - Lumaban ka!
Mag-pose ka!
Hindi siya napikon!
Ang astig niya.
- Ang galing mo, Emmanuel! - Ayos.
Ang lakas talaga ni Emmanuel.
- Di ko akalaing ganoon kahigpit ang laban. - Ako rin.
Kayang manalo ni Emmanuel kung iba ang kalaban niya.
Maganda ang naipakita ko rito.
Binigay ko ang lahat.
Natalo ako pero hindi ako nabigo.
Sa iba pang mga kalahok, kaya n'yo 'yan!
Sobrang lakas niya!
Dapat pala mas mahina ang pinili ko.
Ganito ang pakiramdam ko kapag may laban ako.
Arena A.
Kim Min-su.
- Panonoorin ko 'to. - Thanos.
Pagpasok ko, si Thanos kaagad ang nakita ko.
Kim Min-su, Thanos.
Ang Thanos ng bodybuilding.
Mahirap talaga siyang kalaban.
Ang numero unong katawan. Heto.
Dapat nasa museo 'yan.
- Hindi pang-Korean ang katawan na 'yan. - Oo nga, e.
Parang hindi tsokolate ang abs mo.
- Parang bloke ng tokwa. - Tokwa.
Hindi ako makapaniwala sa katawan niya.
Ang ganda talaga ng katawan niya.
Iniisip ko tuloy kung mananalo ba ako sa kaniya.
Iniisip ko kung sino ang mangangahas na piliin ako.
Gusto ko siyang makalaban.
Thanos, Kim Min-su.
Baliw siya.
Hindi ko inaasahan 'yon.
Thanos, Kim Min-su.
Ito ang kailangan natin.
Ano'ng ginagawa niya?
Nakalimutan ko.
Hello. Ako si Hwang Chan-seob, ang idol ng ssireum world.
Ginagawa na ni Hwang Chan-seob ang specialty niya, ang body-twist throw.
Ang galing niya.
Naniniwala akong magandang pundasyon ang ssireum sa lahat ng sport.
Gumagalaw ang kalaban doon,
kaya maganda ang likod at braso ko.
Kailangan kong talunin ang taong mukhang nakakatakot
para seryosohin ako ng iba.
Para sa 'kin, mababagal at matitigas kumilos ang mga bodybulider,
kaya gusto ko silang labanan.
Gusto kitang makalaban.
- At gusto kitang talunin. - Ganoon ba?
Ang sabi niya, gusto niya akong makalaban,
kaya medyo nagulat ako.
Sa totoo lang, gusto ko sanang labanan 'yong mas malakas.
Magkaiba kasi kami ng weight class.
Pero ano'ng magagawa ko?
Kawawa naman siya. Malaki ang problema niya.
Parang iniiwasan ako nang lahat,
kaya gusto kong malaman kung sino'ng pipili sa 'kin.
Sana maging maganda ang laban natin.
Ayos. Salamat.
Kapag minaliit niya ako, hindi na ako lalaban para manalo.
Lalaban ako para pumatay.
"Hangin lang 'yan."
"Malaki ang katawan niya pero hindi niya alam gamitin."
Siguradong may nagsasabi nito.
Imbes na sa salita,
ipapakita ko na lang. Tara na.
Thanos at ssireum.
Magandang laban 'to.
- Heto na sila. - Nandito na sila.
Hindi kaya't masyado siyang malaki para sa kaniya?
- 'Yon nga, e. - Ano kaya ang mangyayari?
- Tara na! - Thanos.
Laban na, guys!
Magandang laban 'to.
Magsisimula na ang one-on-one Death Match.
Hala!
Naku po!
Sino kaya ang mananalo?
Ang bilis niya. Naku po.
- Parang mas mabilis siya. - Sobrang bilis niya.
Nakakagulat.
Naririnig mo 'yong bawat pagtama.
Akala ko may banggaan ng kotse.
Noong tumalikod ako, nandoon na siya kaagad.
Hindi ko akalaing ganoon siya kabilis.
- Nakakatakot. - Dapat hinawakan niya na lang.
Para 'kong nanonood ng pelikula.
Halimaw siya.
- Grabe. - Parang pelikula nga.
Ang laki niya.
- Parang CGI 'yong katawan niya. - Kaya mo 'yan, Chan-seob!
Malaki ako, pero maliksi rin.
- Hindi ganiyan. - Umikot ka!
- Umikot ka at pabagsakin siya! - Habulin mo siya.
Kaya mo 'yan!
Atras.
Ganiyan!
Ang bilis niya.
- Dati siyang rugby player. - Sino?
- Thanos. Rugby player siya dati. - Talaga?
Ito na ang oras para ipakita ang kaya ko.
Magiging mahirap 'to.
Ito na 'yon.
Agawin mo na. Wala ka nang oras.
Gamitin mo rin ang mga binti mo. 'Wag puro braso.
Hindi niya magawa ang pamamaraan niya.
Hindi ko magamit ang ssireum techniques ko
tulad ng body-twist throw kaya kinabahan ako.
Grabe 'yong katawan niya.
- Nahihila siya. - Grabe!
- Ang galing! - Itulak mo!
Tinatanggal niya.
Para silang hindi tao.
Pinapatihaya niya.
Grabe ang lakas nila.
Kunin mo ang bola.
Ganiyan nga! Kunin mo!
Ang gagaling nila.
Paano mo malalampasan ang mga brasong 'yan?
Ang lakas niya kaya nag-isip ako ng ibang depensa.
Isang minuto na lang!
- Isang minuto! - Isang minuto!
Nahawakan na niya.
- Tanggalin mo ang pagkakahawak niya! - Hanggang dulo.
- Sa kabila! - Grabe. Ang lakas niya.
- Hindi siya puwedeng bumitaw. - Kaya niya kaya?
Wala nang oras!
- Tanggalin mo ang braso niya. - Wala na siyang oras.
Pagod na rin ang kalaban niya.
Kaya mo 'yan!
Ayos lang 'yan! Kaunti pa!
Kaya mo 'yan! Agawin mo na!
- 'Wag kang bibitaw! - 'Wag kang susuko!
- Pagod na siguro sila. - Kaya mo 'yan! Limang segundo!
- Tanggalin mo! - Four, three, two...
Laban lang!
One.
Tapos na ang laban.
Ang lakas!
Ang galing mo.
Napitpit niya 'yong bola.
Parang nanonood ako ng eksena sa pelikula.
Hindi lang para sa pagyayabang ang muscles niya.
Hindi 'yon basta hangin lang.
Thanos.
- Patingin nga kami! - Tingnan n'yo!
Ipakita mo!
Ang astig niya.
- Patingin din kami! - Dito rin!
- Kami rin! - Patingin kami!
Wala akong balak na padaliin ang laban.
Ngayon na lang ulit ako nanalo.
Nasugatan pa 'ko sa mukha kaya hindi ako magpapatalo.
Ang bilis niya talaga.
Mas mabilis at malakas siya kaysa sa inaakala ko.
Minaliit ko siya at naging mayabang.
Masaya naman ako.
Pampagising 'to para sa 'kin.
Sa tingin ko, maganda ang ipinakita ko.
Natatakot na siguro ang iba sa 'kin.
Dapat nila akong paghandaan.
Paano maging ganiyan kalaki?
Magsisimula na ang susunod na laban.
Arena B.
CHANG YONG-HEUNG VS KIM HEE-HYUN
Ang bilis nila!
- Ayos! - Ballerino!
Kaya mo 'yan, rugby!
Grabe 'yon.
Ginamit niya ang lakas niya para makuha 'to.
Naglalaro siya ng rugby.
PANALO ANG NATIONAL TEAM RUGBY PLAYER NA SI CHANG YONG-HEUNG
MO TAE-BUM VS JOO MIN-KYUNG
- Patihayain mo siya! - Patihaya!
- Grabe. - Ang lakas niya talaga.
Ganoon talaga ang arm wrestlers.
PANALO ANG NATIONAL TEAM ARM WRESTLER NA SI JOO MIN-KYUNG
Ang lakas ng braso niya.
JEON JONG-HYEOK VS JUSTIN HARVEY
Binaligtad niya.
Para silang nagpapatayan.
Ang nanalo ay si Justin Harvey.
PANALO ANG AKTOR NA SI JUSTIN HARVEY
Ayos!
LEE JANG-KUN VS CHOI WON-JAE
Nabuhat niya agad 'yon.
PANALO ANG NATIONAL TEAM KABADDI PLAYER NA SI LEE JANG-KUN
Kang Cheong-myeong laban kay Yoon Han-jin.
- Ganiyan nga! - Ang galing mo!
- Ang ganda ng katawan niya. - Ang nanalo ay si Kang Cheong-myeong.
PANALO ANG COAST GUARD OFFICER NA SI KANG CHEONG-MYEONG
SEO YOUNG-WOO VS LEE HYUN-JIN
Laban lang!
Laban!
- Ayoko siyang makaharap ulit. - Sige pa!
PANALO ANG NATIONAL TEAM BOBSLEDDER NA SI SEO YOUNG-WOO
- Nadurog siya. - Astig.
JUNG JI-HYUN VS AHN SUNG-HWAN
Ganiyan nga!
- Ano'ng nangyayari? - Binuhat niya.
- Ayos! Ang galing! - Kaya mo 'yan!
- Ayos! - Ganiyan nga!
Nasa kaniya ang bola.
- Siya mismo ang bola. - Naging isa sila ng bola.
PANALO ANG NATIONAL TEAM WRESTLER NA SI JUNG JI-HYUN
Hindi biro si Jung Ji-hyun.
Magsisimula na ang susunod na laban.
Arena C.
Kim Hye-bin laban kay Kim Dam-bi.
Kim Dam-bi. Weight lifter siya.
- Ang labanan ng mga maya. - Mga ibon.
Pumasok na kayo.
- Ang cute nila. - Maghaharap ang dalawang cute.
Ang liliit nila.
Ang cute niya.
- Maging ang sigaw niya. - Sobrang cute.
Patas lang sila.
- Wushu at weight lifting. - Parang Olympics lang, a.
Hindi ko alam kung gaano kalakas si Hye-bin.
Parang MMA ang Wushu Sunda,
pero puwede mong ibato palabas ng arena ang kalaban mo.
Hello. Isa akong national team wushu fighter
at ako ang unang Korean na nanalo ng gintong medalya sa Universiade.
Ang Wushu Sanda ay isang sport
na pinagsasama ang mga pamamaraan mula sa iba't ibang sports
tulad ng kickboxing, judo, wrestling, at iba pa.
Bilang babaeng Wushu Sanda fighter,
walang lumalaban sa 'kin sa Korea at isa ako sa mga pinakasikat na fighter.
Kinakabahan lang ako
kasi maliit ako kahit para sa weight class ko.
Pinag-isipan ko talaga kung sino ang lalabanan ko.
Halos magkasingtangkad kami.
- Weight lifting. - Weight lifter siya.
Weight lifter siya kaya sanay siyang magbuhat ng barbells
pero parang hindi niya kayang bumuhat ng tao.
Kambal ba sila?
Magkahawig sila.
- Parehas sila ng pangangatawan. - Oo nga.
- Ang liit nila. - Ang cute nila.
Ikaw ang pinili ko kasi ikaw ang pinakamaliit.
Kaunti lang naman.
'Wag nating pag-usapan ang tangkad.
Minaliit mo ba ako dahil maliit ako?
- Di na 'ko makapaghintay. - Ako rin.
Parang minaliit niya ako.
Medyo kakaiba ang pakiramdam na sa 'kin nanggaling,
pero hindi ako mukhang weight lifter para sa ibang tao.
Parang ang yabang ko roon.
Kadalasan, ang iniisip ng mga tao kapag weight lifter,
malaki ang pangangatawan.
Nasa -49 kilo weight class ako, ang pinakamababang weight class.
Sa Big Three ko naman,
kaya kong mag-squat ng 135 kilo
at mag-deadlift ng 135 kilo.
Hindi kami madalas nagbe-bench press,
pero kaya kong mag-incline bench press ng 60 kilo.
Kaya nasa 330 kilo pag pinagsama-sama.
'Wag n'yo akong minamaliit.
Mag-ingat ka.
Kapag tumunog na ang pito,
magsisimula na ang one-on-one Death Match.
Dahil pareho ang pangangatawan nila,
inaasahan ko na dikdikan ang laban.
Para silang maliliit na mga higante.
Parang malaki ang tsansa kong manalo.
Gusto kong ipakita ang lakas ng mga weight lifter.
Laban!
Gusto kong makuha kaagad ang bola at depensahan 'to.
Laban!
- Weight lifting fairy, laban! - Weight lifting fairy, laban!
Grabe, tingnan mo siya!
Dinadahan-dahan niya.
Ano'ng ginagawa niya?
- Ano'ng plano niya? - Ano 'yan?
Paano kung hindi niya kaagad makuha ang bola?
Hindi niya kakayanin ang tibay ko.
Ang plano ko,
'wag agad magpapakapagod
at kunin ang bola nang mabilisan.
Wala akong espesyal na pamamaraan, kaya naisip kong kunin agad.
- Susugod na siya. - Nakakaiwas siya.
Ayan na.
Ang lakas niya siguro.
- Ano'ng nangyayari? - Binuhat niya.
Grabe. Ang lakas niya.
Hindi ko akalaing mabubuhat niya 'ko.
Ang dali niya akong nabuhat kasi ang lakas niya.
Ano'ng nangyayari?
Itinayo niya ito.
Magiging mahirap 'to.
Malakas ang lahat kaya mahihirapan siyang makuha 'to.
Ayan na. Baligtarin mo!
Ang bilis niya.
Nakabukaka na siya.
Mahirap baligtarin kapag ganiyan. Mahirap makuha ang bola.
Hindi ko siya mabaligtad, kaya binubuhat ko na lang siya.
Paulit-ulit ko siyang binuhat.
Wala akong ibang paraan, kaya hindi ko siya mabaligtad.
Hindi mo alam. Kinakaya niya.
- Laban! - Isang minuto at sampung segundo!
Baligtarin mo siya.
Hawakan mo ang binti niya at baligtarin siya.
- Grabe. - Ganiyan nga.
- Ayos! Hawakan mo! - Hindi!
- Ganiyan! - Ayos!
- Hawakan mo! Ganiyan! - Tama 'yan!
- Nakuha na niya! - Ganiyan lang.
Kaya mo 'yan! Simula pa lang 'yan.
Ayos 'yan! Agawin mo na!
Ganiyan nga! Kunin mo!
Ganiyan nga!
Grabe. Nakuha na niya.
Kaya mo 'yan, weight lifter!
Weight lifting fairy!
- Grabe rin si Hye-bin. - Kapit!
Baligtarin mo siya!
Sa gilid!
Grabe, posible pala 'yon.
'Wag kang susuko!
Laban!
Talagang nakakapuwing ang mga maliliit.
Malakas siya para sa katawan niya.
Tatlumpung segundo!
Tatlumpung segundo na lang!
- Maliit siya pero malakas. - Kaya niya 'yan.
- Kaya mo 'yan! - Hindi puwede!
Hindi!
Judo player ba siya?
- Inner-thigh throw! - Pang-judo 'yon, e.
Napabagsak niya ako kaagad kaya medyo kinabahan ako.
Kaya pala mahalaga ang paggamit ng pamamaraan.
'Wag kang susuko!
Labinlimang segundo!
- Grabe 'yon! - Sampung segundo!
- Na kanino ang bola?
- Pantay lang sila. - Labinlimang segundo!
Hilahin mo pa!
- Limang segundo! - Hawak nila parehas.
'Wag kang susuko!
Two, one!
Tapos na ang laban.
Panalo siya.
- Mabuti. - Ang tindi n'on!
- Ang higpit ng laban. - Sino'ng nanalo?
- Overtime? - Overtime?
Tingnan natin ang resulta.
Walang nanalo. Maghanda para sa overtime.
Ayos! Laban na!
Noong lumabas ang resulta,
rematch daw.
Pero pagod na 'ko.
Iniisip ko na, "Naku, masama 'to.
Mali ako ng napiling kalaban."
Isang minuto!
- Kaya mo 'yan! - Laban!
Dapat makuha mo kaagad ang bola para makalamang ka.
Kapag tumunog na ang pito, magsisimula na ang overtime.
- Isang minuto! - Laban!
- Bilisan mo! - Grabe. Ang bilis niya.
- Ganiyan nga! - Mag-ingat ka.
Hinihila niya siya.
- Kapit lang! - 'Wag kang titihaya!
- 'Yong siko mo! - Patihayain mo siya.
- Ganiyan nga! Hawakan mo! - Ang galing niya.
- Grabe. - Kunin mo!
Ano'ng nangyayari?
- Ano'ng nangyayari? - Ang lakas nilang dalawa.
Ang tibay nila.
Putik!
- Oo nga. - Ang galing nila.
Ang astig nila.
- Posible ang kahit ano. - Ang lakas nila.
Ang bibilis nila.
Namamawis na ang kamay ko.
- Ganiyan nga. - Posible ang kahit ano.
- Totoo 'yan. - Ganiyan! Malapit na!
Dalawampung segundo!
- Ang brutal n'on. - Hawakan mo sa braso.
Ang gagaling nila.
Mabibitawan na niya.
Ganiyan nga! Kunin mo!
Sampung segundo!
Bumabagal ang oras.
Delikado na 'ko.
- Anim na segundo! - Limang segundo!
Isingit mo ang braso mo!
Three, two...
- Nakuha na niya! - Kunin mo!
- Isingit mo ang braso mo! - Sino'ng may hawak?
Tapos na ang laban.
Grabe 'yon.
Parang 'yong kanina lang.
- Ano'ng nangyayari? - Sino'ng nanalo?
Ewan ko.
Ano'ng resulta?
Dikdikan talaga ang laban.
Hindi ko na rin alam.
- Sino'ng nanalo? - Hindi ko alam.
Napakabrutal n'on.
Ang babagsik talaga ng mga babae.
Walang nanalo.
- Maghanda para sa overtime. - Ulit?
- Laban! - Kaya mo 'yan, Dam-bi!
- Laban! - Kaya mo 'yan!
- Ang saya nito. - Oo nga.
- Sobrang saya. - Totoo.
Sa totoo lang, pagod na 'ko.
Pero kailangan kong magpatuloy, kaya huminga ako nang malalim.
Binigay ko na ang lahat. Ayoko na ng pangatlong rematch.
Nag-aalab na ang puso ko, kaya magiging masaya 'to.
Alam kong mananalo ako.
- Kunin mo ang bola! - Nakuha na niya.
Nagbanggaan ang mga balikat nila.
Ang lakas n'ong weight lifter.
- Wala akong masabi. - Away na 'to.
Baligtarin mo siya.
Wala akong ibang paraan kaya lakas lang ang mayroon ako.
Kaya noong napapagod na 'ko,
pahirap na nang pahirap at parang pader na ang binabangga ko.
Pagod na siguro sila.
Kaya nga.
Hawak na naman nila parehas.
- Big Three, 330 kilo, kaya mo 'yan! - Grabe. Tingnan mo siya.
- Ayos. - Ganiyan. Gamitin mo ang binti mo.
- Ang galing niya. - Kunin mo.
Isingit mo ang binti mo!
- Kaya mo 'yan! - Naisingit na niya!
- Kaya mo 'yan! - Agawin mo!
- Nasa kaniya na! - Nasa kaniya na!
Isingit mo pa!
- Ganiyang nga! - Kunin mo!
- Dalawampung segundo! - Kapit lang!
- Laban! - Hilahin mo lang, Dam-bi!
- Hilahin mo lang! - Ganiyan nga!
- Ganiyan! - Nakuha na niya.
- Kapit lang! Sampung segundo! - Sampung segundo na lang!
- Sampung segundo! - Sampung segundo!
- Binabaligtad niya na naman ito! - 'Wag kang susuko!
Ayoko na ng isa pang rematch.
Kaya lumaban lang ako
at binigay ko na ang lahat-lahat.
Tapos na ang laban.
- Panalo siya. - Nanalo ang maya.
- Mukhang panalo 'yong weightlifter. - Oo nga.
Nasa kaniya 'yong bola.
Ang galing nilang dalawa.
- Iba ang mga kasapi ng national team. - Ayos!
Ang galing.
- Ang ganda ng laban. - Sobrang astig!
Ang cute.
- Ang galing n'yo. - Ayos.
- Magaling! - Ang angas n'yong dalawa.
Dumepende ang laban sa kung sino pa ang may natitirang lakas.
Iba talaga ang batang 'to.
Di ko dapat siya minaliit dahil lang sa tangkad niya.
Parehas silang maliit at maliit ang pangangatawan.
Pero noong nakita ko kung gaano kabrutal ang laban nila,
humanga talaga ako sa kanila.
Saan kaya nila tinatago sa maliit nilang katawan ang lakas nila?
Nakakamangha.
Ang nanalo sa Arena C ay si Kim Dam-bi.
Ang galing!
- Ang galing mo! - 'Wag magpapaloko sa maamong mukha.
Sumisigaw at pumapalakpak ang lahat.
Tuwang-tuwa talaga ako.
Sanay akong sarili ko lang ang kalaban ko sa pagbubuhat ng weights.
Pero masaya palang makipagtagisan ng lakas
sa ibang tao.
Ngayong nakita n'yo na ang lakas ng weight lifter,
'wag na 'wag n'yo na silang mamaliitin.
A, ayoko pa sanang umuwi.
Arena A.
- Nandiyan na sila. - Magsisimula na.
Lee Won-hee.
Masaya 'to.
Heto na.
- Nakakasabik na panoorin 'to. - Magandang laban 'to.
Dapat nating panoorin 'to.
- Ano 'yan? - Kaninong laban 'yon?
- Lee Won-hee? - Maghanap tayo ng magandang puwesto.
Dapat mapanood natin 'to.
Hindi na 'ko makapaghintay.
Gusto ko talagang mapanood ang laban ni Won-hee.
Ang alamat ng judo, si Lee Won-hee.
May dahilan kung bakit tinawag na Mr. Ippon si Lee Won-hee.
Gold medalist din siya.
Mr. Ippon.
Ang angas mo!
- Kaya mo 'yan! - Ang astig mo!
- Kaya mo 'yan! - Korean legend.
Pang-60 ako sa paunang misyon.
Noong tumakbo ako,
naramdaman kong sumasakit na ang tuhod ko.
Kaya tumigil na lang ako.
Sa totoo lang, hindi ko kailangan ng pribilehiyo.
Alam kong mananalo ako kahit sino pa'ng pumili sa 'kin.
Sino'ng kalaban niya?
- Sino 'yan? - Sino 'yan?
Hello. Ako si Park Hee-jun, isang national team karate fighter.
Isang martial art ang karate na ginawa para sa mga giyera.
Ako ang unang Korean na nanalo ng tansong medalya
sa karate sa 2018 Jakarta Palembang Asian Games.
Twenty-fourth place, Park Hee-jun.
Simula pa lang, alam ko na kung sino ang lalabanan ko.
Wala siyang pag-aalinlangan.
Isang tao lang ang tinitingnan niya.
Nakapagdesisyon na siguro siya.
Pumili agad ako.
Labanan mo 'ko.
Gusto ko ang laban na 'to.
Magandang laban 'to.
Judo at karate.
Una sa lahat, kaya ka sumasali sa ganito
ay para makaharap ang isang Olympic gold medalist.
Gusto kong maramdaman ang enerhiya ng maalamat
na si Mr. Ippon, ang Olympic gold medalist.
Kaya ikaw ang pinili ko.
Gusto kitang harapin.
Ipaparamdam ko sa 'yo ang enerhiya ko,
- pero ako ang mananalo. - Sige.
Sige.
Mamili ka na ng arena.
Alam kong mas mabilis ako.
A ang pinipili ko.
Plano kong kunin agad
ang bola sa simula at tumakbo nang mabilis.
Mapapabagsak niya 'ko kaya iiwasan ko 'yon.
Noong nakita ko ang kalaban ko,
alam kong pipiliin niya 'ko kasi malakas ang loob niya.
Alam kong hindi ko siya dapat maliitin, kaya kalmado lang ako.
- Kaya mo 'yan, gold medalist! - Laban!
Ano'ng nangyayari?
Noong bumukas ang pinto, tumakbo ako para kunin ang bola.
Mabilis akong tumakbo pero...
Martial artist talaga siya.
- Kalmado lang siya. - Hindi siya nagmamadali.
Unang-una, judoka ako,
kaya gusto kong ipakita ang tamang asal, manalo o matalo.
Hinangaan ko 'yong ipinakita niya sa simula.
Kaya nagbigay-galang ako sa kaniya.
Pinakita niya ang tamang asal.
- Parang national match. - Laban!
Lalabanan niya?
Ayos 'yan!
Alam kong matapang talaga siya kasi ako ang hinamon niya.
- Ipakita mo ang kaya mo! - Kaya mo 'yan!
- Hindi siya mahuhuli. - Tapos na 'to kapag nahuli siya.
'Wag lang sa kuwelyo.
Tapos na 'to kapag nahuli siya.
Tingnan mo ang mga mata niya.
- Kapit lang. - Nakakatakot siya.
Naisip kong matatalo ako kapag hindi ako ang unang sumugod.
Ano 'yon?
Hindi ko makita ang kamay niya.
Pabagsakin mo siya.
Hindi siya mapabagsak.
Grabe si Won-hee.
Grabe 'to.
Nahuli ang braso niya.
Binaluktot niya ang braso niya.
- Nahawakan na siya. - Grabe.
Hinahawakan lang siya.
Nasa sahig lang.
Hindi niya 'to pinakakawalan.
Hindi siya makagalaw.
Hindi niya magagamit ang mga braso niya.
Sinubukan kong gamitin ang binti ko para itulak siya.
Pero hindi ko siya maitulak.
- Hindi ka makakaalis diyan. - Mahirap.
'Yan ang pinakamahigpit na pin sa mundo.
Hindi talaga siya gumagalaw. Para siyang bato.
Mali ang napili niyang kalaban.
- Naku po. - Hindi siya makakawala.
Itulak mo.
Hindi siya makatayo.
Parang hindi niya kaya.
Laban! Isang minuto!
- Isang minuto na lang. - Isang minuto!
Noong napatingin ako sa kisame,
naisip kong ganito na lang kami sa buong laban.
Kaya gusto siyang maibaligtad man lang.
Parang hindi niya kayang kumawala.
Ginagalaw niya ang baywang niya.
Makakawala na siya.
Nakawala na siya.
Mahirap nang makawala sa ganitong posisyon.
Pero sa sobrang lakas niya, napabitiw ako,
kaya nagulat ako.
- Magaling! - Tama 'yan!
- Sige. Laban lang! - Kaya mo 'yan!
Sige pa!
- Gamitin mo ang likod mo! - Kaya mo 'yan!
Apatnapung segundo!
- Ang bola. - Kunin mo 'yong bola!
Kapag walang nakakuha sa bola, posible ang kahit ano.
Kaya mo 'yan!
- Ganiyan nga. - Laban lang!
- 'Wag kang susuko! - Kaya mo 'yan!
Pagod na siguro sila.
Labanan 'to ng tibay.
Kaya mo 'yan.
Kumawala ka lang!
Patumbahin mo siya!
Pagod na siguro sila.
- Kunin mo ang bola! - 'Wag mo siyang hahayaan!
Noong nakita ko 'yong oras, mayroon na lang kaming 30 segundo.
Tumayo ka!
- Ayan na siya! Ayos! - Dalawampung segundo!
Ang bilis niya.
Mabilis siya para sa taong may edad na.
- Sampung segundo! - Sampung segundo!
- Ayos! - Grabe.
Sandali na lang!
- Ibigay mo na ang lahat! - Hawakan mo lang!
Hindi talaga siya gumagalaw.
Hindi niya binibitawan.
Hawakan mo lang!
Kinabahan ako kasi ang lakas niya.
Sunggaban mo na!
- 'Wag mong bibitawan! - Kapit lang!
Humiga ka lang!
Kaya mo 'yan!
Tapos na ang laban.
Ang galing n'on. Ang angas ng ginawa nila.
Oo nga.
Nagpakilala talaga siya.
Ganoon talaga kapag alamat ka na.
Hindi madaling kalaban ang karate fighter.
Halatang determinado siya.
Kakaiba rin ang pamamaraan niya.
Ang galing mo, Professor!
Masaya akong nanalo ako.
Pero dikit ang laban.
Sobrang lakas niya.
Grabe, ang lakas niya.
Kahit ano pa ang susunod na pagsubok, ibibigay ko ang lahat.
Wala akong pagsisisi.
Nakalaban ko ang taong gusto kong makalaban.
Isang karangalan 'yon.
Iba talaga ang isang alamat.
'Yan ang lakas ng isang medalist.
Magsisimula na ang one-on-one Death Match.
Arena C.
KANG YOUNG-SEO VS PARK SEUNG-HEE
Diyos ko po.
- Hawakan mo siya! - Hawakan mo siya! 'Yong bola!
- Nakuha niya. - Kapitan mo lang siya.
- Ganiyan nga! - Hawakan mo lang!
PANALO ANG NATIONAL TEAM ALPINE SKIER NA SI KANG YOUNG-SEO
Ang galing.
PARK DA-SOL VS HEO KYUNG-HEE
Ayos!
Kaya mo 'yan, Kyung-hee!
- Kalma lang! - Pagurin mo siya!
Magaling!
- Three, two, one! - Three, two, one!
PANALO ANG NATIONAL TEAM JUDO PLAYER NA SI PARK DA-SOL
AMBER YANG VS JUNG YOU-IN
Malakas siguro siya kasi nagcro-CrossFit siya.
-Jung You-in. - Tingnan mo ang likod niya.
Grabe 'yon.
Sino'ng nagpakawala ng oso rito?
- Kaya mo 'yan! - Laban lang!
Kaya mo 'to!
Sumusugod na siya.
Nakuha niya!
Ang nanalo ay si Jung You-in.
NANALO SI NATIONAL TEAM SWIMMER JUNG YOU-IN
Arena A.
SHIN SOO-JI VS PARK HA-YAN
- Ang lakas niya. - Ang bilis tumakbo ni Ha-yan.
Hindi ba siya napapagod?
PANALO ANG HANDBALL PLAYER NA SI PARK HA-YAN
Ayos.
Arena B.
PARK YEON-SU VS LIM SOO-JIN
- Laban! - Naku po.
Laban, Park Yeon-su!
Laban, bodybuilder!
Sige pa!
Siguradong nag-judo siya noon.
PANALO ANG BODYBUILDER NA SI LIM SOO-JIN
GO MIN-JUNG VS CHOI SOO-IN
Ayos! Laban, Min-jung!
- Kapit lang! - Three, two, one!
PANALO ANG CROSSFITTER NA SI GO MIN-JUNG
Ang gandang laban!
Magsisimula na ang susunod na laban.
Arena C.
Lee Jae-yoon.
- Dito 'yong laban. - Oo.
Magandang laban 'to.
Masaya 'to.
Malaking laban ito.
- Ano 'yon? - Si Jae-yoon 'yon.
- Laban, Lee Jae-yoon! - Kaya mo 'yan!
Bato-bato ang katawan niya.
Artista ba talaga siya?
Hindi siya artista.
Akala ko talaga atleta siya.
- Ang astig niya. - Kaya mo 'yan!
Para siyang si Yung Sung-bin.
Para siyang leon.
Balita ko magaling din siya sa jiujitsu.
Doon siya sumikat.
Magaling talaga si Jae-yoon sa jiujutsu.
Madalas akong mag-ensayo ng martial arts.
At nagjiu-jiujitsu ako ngayon.
Tinatanong ako palagi kung atleta raw ba ako.
Ang sinasagot ko sila ng, "Oo."
Sino'ng magsasabing hindi?
Ginagawa ko 'yon kasi gusto ko.
Forty-first place, Lee Jae-yoon.
Jiujitsu.
Brown belt.
Noong nakita ko na cage ang isa sa mga arena,
alam kong ito dapat ang piliin ko.
Alam kong mananalo ako.
- Nakakatakot siya. - Oo nga.
Para siyang mangangaso.
Nakakatakot siya.
May ilang tao na parang may mga tinatagong galing,
kaya maingat akong namili.
May isang nakakuha ng atensiyon ko.
Gawin na natin 'to.
Salamat.
Tingnan mo ang mga katawan nila.
Parehas silang malakas.
- Sino siya? - Sino 'yan?
Hello.
Ako si Kim Nam-wook, isang classic bodybuilder.
Nanalo ako sa classic bodybuilding division
ng National Fitness Championship ngayong taon.
Noong isang taon, lumaban ako sa IFBB World Cup
kung saan nag-second place ako sa classic bodybuilding.
Ilang beses na rin akong nanguna sa maraming kompetisyon.
Wala pa 'kong nakikitang tao sa Korea
na may mas magandang katawan kaysa sa 'kin.
Ipapakita ko ang galing ko.
Walang matatakbuhan sa cage
kaya gagalingan ko talaga.
Ibibigay ko ang lahat para magpakita ng magandang laban.
Salamat.
Magsisimula na ang one-on-one Death match.
Parang totoong laban talaga.
Bilisan n'yo na.
Sige!
Ibibigay ko ang lahat.
Ako ang mananalo rito.
Ipapakita ko na nakakatakot din ako.
Walang dapat mamatay sa inyo.
Kaya n'yo 'yan.
Laban!
- Ayos! Ganiyan nga! - Ganiyan!
Ayos 'yan.
- Ano'ng nangyayari? - Ganiyan ang laban.
Maglaban kayo!
- Grabe. - Ayos!
Sumusugod na siya.
Pinapakita na agad niya ang mga galaw niya.
Nagpapakitang-gilas agad siya.
Ayan na ang jiujitsu moves niya.
Jiujitsu agad.
- Armbar grip na. - Isingit mo ang paa mo.
- Tinatanggal niya. - Hindi niya nagawa!
Dumudugo ang ilong mo. Kaya mo pa ba?
- Ano'ng nangyayari? - Dugo sa ilong.
Natamaan siguro siya.
Noong hawak ko ang bola,
isinisingit niya ang kamay niya.
At mukhang tinamaan ang ilong ko.
Noong nakita ko 'yong dugo,
alam ko nang hindi siya nagbibiro.
Kailang kong ayusin 'to.
Magpapatuloy ang laban.
MAPUPUNTA ANG BOLA SA TINAMAANG MANLALARO NA SI KIM NAM-WOOK
Para silang magsusuntukan.
Oo nga. Ang astig nila.
Plano kong hawakan lang ang bola at tumakbo.
Hindi ko hahawakan ang bola sa simula.
Gusto kong makipagbuno muna.
Parang dalawang halimaw na magsusuguran.
Grabe, nakakatakot siya.
Nakakatakot.
Tingnan mo kung paano siya lumapit.
Nahuli na niya.
- Suplex. - Ayos.
Ang lakas niya.
'Wag mong bitawan!
- Ganiyan nga. - Ayan.
Kailangan niyang tumihaya.
Hawakan mo lang.
Isingit mo ang kamay mo. Ganiyan.
Wala na.
Hindi ka na makakawala.
Puwede na akong huminga.
Naibabawan ko siya
kaya gusto ko munang huminga at mag-isip ng plano.
Kunin mo na ang bola.
- Kunin mo ang bola! - 'Yong kamay niya!
Nabitawan na niya.
Tapos na.
Grabe. Bakit ganiyan siya kalakas?
Ang lakas niya.
Hawakan mo siya!
Kapitan mo para hindi makawala!
- Ang kalmado niya. - 'Wag mo siyang pakakawalan!
- Grabe. - Anak ng...
- Isang minuto, 30 segundo. - Isang minuto, 30 segundo.
Patumbahin mo siya.
Ni hindi niya maisingit ang mga daliri niya.
Hilahin mo siya.
Kahit na ginamit ko ang buong lakas ko para buhatin siya,
sobrang higpit nang pagkakahawak niya.
Tingnan mo ang lakas niya.
Isang minuto!
- Laban! - Isang minuto!
Masyadong mahaba ang isang minuto
kaya naisip ko na baka masyadong maaga ang pagkuha ko sa bola.
Kaya mo 'yan! Limampung segundo pa!
Kapit lang!
Hindi!
Ayos 'yan! Hawakan mo lang!
Ang sayang panoorin nito.
Pareho silang malakas.
- Kaya mo 'yan! - Tatlumpung segundo!
- Tatlumpung segundo na lang. - Tatlumpung segundo!
Kumapit ka lang!
Jae-yoon, dalawampu't limang segundo na lang!
Hindi mo makukuha 'yan. Mahirap 'yan.
'Wag kang susuko!
Baligtarin mo siya!
Kaunti na lang!
'Wag kang susuko!
Labinlimang segundo!
Mas malakas siya kaysa sa inaakala ko.
Sobrang lakas.
- Kaya mo 'yan! - Naku po.
- Ayos lang 'yan! Kapit lang! - Sampung segundo!
- 'Wag kang susuko! - 'Wag kang susuko!
- Kaunti na lang! - Kapit lang!
Tapos na!
Hindi pa!
Sandali na lang!
Itulak mo gamit ang paa!
- Two, one! - Itulak mo gamit ang paa!
- Ayos! - Tapos na ang laban.
- Ayos! - Ang lakas nila.
- Ang ganda ng laban. - Ang gagaling nila.
Ni hindi ako makahinga.
- Ano'ng nangyayari? - Ayos ka lang?
Nabalian ba siya sa tadyang?
Nasaktan ba siya sa tadyang?
- Nabalian ba siya? - Sa tadyang?
Nabalian ba siya sa tadyang?
Ang sakit niyan.
Ang tindi kasi n'on.
- Masyadong mahigpit ang pagkakahawak? - Masama 'yan.
Sobrang sakit ng tadyang ko.
Naramdaman ko 'yon
noong hinawakan niya ako mula sa likod
at sinubukan niyang tanggalin sa 'kin 'yong bola.
Bigla na lang may sumakit.
Pero wala akong oras para isipin 'yon.
Nasa bola at laban 'yong utak ko.
- Nagpatuloy pa rin siya kahit masakit? - Seryoso ba?
Determinado talaga siya.
- Pro talaga siya. - Oo nga, e.
Ayos ka lang?
Oo.
- Ang galing mo! - Astig ka!
Isa kang tunay na lalaki!
Ang nanalo sa Arena C
ay si Lee Jae-yoon.
- Ayos! - Karespe-respeto!
- Ang galing mo! - Ang angas niya.
- Ang galing mo. - Magaling.
Grabe. Ang lakas niya.
Naprotektahan ko 'to.
Gusto ko talagang manalo.
Gustong-gusto ko talaga.
Hindi ko maipaliwanag,
pero pakiramdam ko, nagtagumpay na 'ko.
Ano ba 'yan?
Gustong-gusto ko ang katawan ko.
Pasensiya na.
Babalik ako nang may mas magandang katawan.
Kaya ko 'to.
Maraming katawan na ang nawala.
Oo nga.
Parang naubos ang tao.
May lalabas bang bago?
Physical: 100.
Ang pangalawang pagsubok...
- Hindi team match. - Talaga ba?
Paano na naman kaya nila tayo pahihirapan?
...ay isang five-on-five team match.
Namamawis ang kamay ko.
Sana doon sa magaling ako.
Kailangan kong manalo.
Dumating na ang oras.
Natatakot ako. Hindi ko alam kung ano ang susunod na gagawin namin.
Iba 'to sa inaasahan ko.
Siguradong madugo ang laban na 'to.
- Grabe 'yan. - Ginawa nila 'yan?
- Riles ng tren ba 'yan? - Totoong minahan!
Ang laki ng lugar na 'to.
Ito ang pinakamahirap na karanasan ko ngayong taon.
Ngayon lang ako nakaramdam ng ganitong sakit.
Impiyerno 'to.
Ano 'to? Maze?
- Grabe. - Maze ba?
Hindi tayo makakapag-isip nang maayos sa ganitong klase ng lugar.
- Laban! - Laban!
- Bilis! - Paano kung mahuli tayo?
Tabi!
- Wala nang hihinahon dito. - Hulihin mo siya!
Parang giyera doon.
Babantayan ko siya rito!
Bilisan natin. Matatalo na tayo.
Ibinubuwis ng lahat ang buhay nila.
Hindi!
Pasensiya na.
Punong-puno ako...
ng pagkadismaya at panghihinayang.
- Nasaan? - ibinigay sa 'kin ng palabas na 'to
ang pinakamasakit na araw sa buhay ko.
Dahil 'yon sa desisyon ko.
Lahat na lang hindi umaayon sa inaasahan ko.
Kapag nagkamali ako, matatanggal ang lahat ng kasama ko.
Tagapagsalin ng subtitle: Sem Pabion