- Nie mogę się doczekać. - Ja też.
Ciekawe.
Chodźmy.
Co to?
Ale super.
To miejsce jest jak...
Jak obóz szkoleniowy.
Wygląda wojskowo.
Jak obóz szkoleniowy sił specjalnych.
Wygląda jak obóz szkoleniowy.
Taki plan filmowy.
Jestem w niebie.
Filet z kurczaka tego programu.
Możemy sobie wziąć? Fajnie.
Gdzie są kulturyści?
Wiadomo, że kochają pakować. Od razu wsiedli na przyrządy.
KIM MIN-SU, KULTURYSTA
Zebrali się tu wszyscy pakerzy.
DAM-BI, PODNOSI CIĘŻARY
WI SUNG-OH, TRENER
Za dużo potworów.
Masz w rękach strusie jaja?
Pokaż muscle upa.
Super. Podciąganie.
KADRA PARKOURU
Nie jest źle.
Dobry jest!
Łatwo mu to idzie.
AMOTTI, CROSSFITTER
Zrobisz muscle upa?
Muscle upa?
Bułka z masłem!
- Jak oni to robią? - Jak to robisz?
Gra drużynowa będzie chyba mniej stresująca.
Patrząc na kolegów z drużyny, myślę, że mamy przewagę.
Ale tu nie ma łatwych przeciwników.
Naprawdę nie ma.
SILNI I SPRAWNI: STARCIE STU PODZIEMIE
ODCINEK 4: ZAGUBIENI
GODZINĘ WCZEŚNIEJ
Straciliśmy wiele popiersi.
Naprawdę.
Jest tu tak pusto.
Czy coś się pojawi?
Silni i sprawni: Starcie stu.
Witam wszystkich, którzy przetrwali.
Pora na kolejne wyzwania dla waszych ciał.
Poznacie teraz drugą misję.
- Od razu? - Tak po prostu?
Mam spocone dłonie.
Obym był w tym dobry.
Druga misja to...
pojedynek pięcioosobowych zespołów.
Pięciu na pięciu?
- Będzie dziesięć zespołów. - Tak.
Wreszcie nadszedł ten czas.
To był pierwszy mecz drużynowy,
więc się z tego ucieszyłem.
Czekałem na mecz drużynowy.
Muszę przetrwać.
Walczyć będą pięcioosobowe zespoły,
których będzie łącznie dziesięć.
Przetrwają członkowie zwycięskich drużyn.
Wszyscy z pokonanych drużyn...
zostaną wyeliminowani.
- Od razu się odpada. - Tak.
Bezlitosne.
Przed rozpoczęciem wybierzecie
dziesięciu liderów.
Liderami drużyn zostaną osoby, które zdobędą najwięcej głosów.
Oznaczcie pieczątką trzech uczestników,
z którymi chcecie być w drużynie,
poza waszą osobą.
Czemu się tym tak denerwuję?
To musi być ktoś dobrze zbalansowany
i silniejszy od innych.
Muszę wybrać kogoś, kto ma
- inne umiejętności niż ja. - Racja.
Osoby z wyższych kategorii wagowych mają przewagę.
Jestem rozdarty.
Głosowanie zakończone.
Ogłosimy dziesięciu liderów, na których głosowano.
Liderzy zespołów zostaną wyznaczeni według liczby oddanych na nich głosów.
Liczba głosów.
To okrutne. Stale nas szeregują.
Ciekawi mnie to.
Chciałem tego.
Chciałem zostać liderem i stworzyć mój własny zespół.
Jestem prawie najstarszy.
W zadaniu wstępnym udało mi się zająć dziesiąte miejsce.
Miałem wysokie notowania,
więc myślałem, że mógłbym być liderem.
Szczerze mówiąc, myślałem, że zostanę wybrany.
Wiedziałem, że nie mogę głosować na siebie, ale miałem nadzieję.
Liderem pierwszego zespołu z największą liczbą głosów zostaje...
- Kim Dong-hyun. - Zgodnie z oczekiwaniami.
To było wiadomo.
Wiedziałam.
Przewidziałem to. Wiedziałem.
Kim Dong-hyun.
Głosowałem na zawodnika z UFC, Kim Dong-hyuna.
Jest tak samo twardy jak aktywni zawodnicy.
Wybrałem go, bo uważam,
że ma fantastyczną siłę, zwinność i wytrzymałość.
Dziękuję.
LIDER DRUŻYNY
Zdobyłem najwięcej głosów
i zostałem pierwszym liderem.
Chciałem pokazać,
że wciąż mam w sobie to coś.
Ciekawe, kto będzie drugi.
Drugim liderem jest...
Ciekawe kto to.
- Hong Beom-seok. - Wiedziałem.
Jest wszechstronny.
Tak jak się spodziewałem.
Wiedziałem, że będzie popularny.
Jeśli miałem być liderem, chciałem być w pierwszej trójce.
Cieszyłem się, że byłem drugi.
Liderzy zespołów są wypasieni.
Trzecim liderem jest...
Amotti.
- Zgodnie z oczekiwaniami. - Amotti!
Ja tak wybrałem.
Jest podobnie jak w rankingu z zadania wstępnego.
Idą tam wszyscy, o których myślałem.
Mam się z nimi zmierzyć?
Nie spodziewałem się trzeciego miejsca.
Było mi z tym dobrze.
Lider czwartej drużyny to...
Lee Won-hee.
To legenda.
Czułem presję i poczucie odpowiedzialności.
Piątym liderem jest...
Jung Ji-hyun.
- Tak. - Nic dziwnego.
Dwóch medalistów.
Obok siebie stoi dwóch złotych medalistów.
Co za niesamowity skład.
Lider szóstej drużyny to...
Kim Min-su.
- Thanos! - Thanos!
Stoi w środku.
- Pasuje jak ulał. - To jak Mr. Olympia.
Lider siódmej drużyny to...
Lee Jae-yoon.
LIDER ZESPOŁU LEE JAE-YOON, AKTOR
Trzeba ich rozdzielić.
Lider ósmego zespołu to...
Andre Jin.
LIDER ZESPOŁU, RUGBYSTA
Ci, co dobrze biegali, zrobili duże wrażenie.
Lider dziewiątego zespołu to...
Hwang Choong-won.
Błyszczy.
Lider ostatniego, dziesiątego zespołu to...
Lee Jang-kun.
LEE JANG-KUN, ZAWODNIK KABADDI
- Jang-kun! - Dajesz, Jang-kun.
Nie chciałem być ostatnim liderem.
To było miłe, a jednocześnie dziwne uczucie.
- Jesteśmy w różnych drużynach. - Kłopocik.
Duży problem.
Wszyscy są silni.
Nie ma łatwych przeciwników.
Zdecydowaliście o wyborze dziesięciu liderów drużyn.
DONG-HYUN, BEOM-SEOK, AMOTTI, WON-HEE, JI-HYUN
MIN-SU, JAE-YOON, JIN, CHOONG-WON, JANG- KUN
LIDERZY DRUŻYN W PROGRAMIE SILNI I SPRAWNI
Teraz odbędzie się wybór dziesięciu drużyn.
Czyli teraz pojedynek na rozum.
Którą drużynę wybrać?
A to my wybieramy?
Drużyny zostaną wybrane w następujący sposób.
Dziesięciu liderów
wybiera członków do swojej drużyny.
Liderzy drużyn wybierają po jednym zawodniku
z puli czterdziestu,
według liczby zdobytych głosów.
Tym razem oni wybierają.
Wyobraź sobie, że zostajesz wybrany na końcu.
To okrutne.
Liderzy drużyn,
wybierzcie zawodników, których chcecie mieć w drużynie.
Musimy wybrać właściwych ludzi.
Trudna sprawa.
Musimy pomyśleć nad pierwszymi wyborami.
Trzeba wziąć tych, co szybko znikną.
Zwariuję przez to.
Bardzo intensywnie myślałem.
Zastanawiałem się, jak stworzyć najlepszy zespół.
Myślałem, że wybór odbędzie się na zasadach z pierwszego sezonu.
Ucieszyłem się, że tym razem my będziemy wybierać,
bo kilka osób wpadło mi w oko.
Rozpoczynamy wybieranie członków drużyn.
Równowaga jest ważna.
Nikt z nich nie jest znany tylko dzięki swojej sile.
Dlatego najpierw wybiorą silniejszych.
Zaczyna Kim Dong-hyun.
Wybierz członka zespołu.
Zobaczmy.
Byłbyś świetnym dodatkiem.
Musisz poczekać.
To musi być trudne.
Young-ho też byłby super.
Też jest dobry.
Tracę zmysły.
Nie jestem bardzo szybki. Może wziąć kogoś szybkiego?
Jestem pewien mojej wytrzymałości mięśniowej i kondycji,
ale nie jestem zbyt szybki.
Dlatego szukałem kogoś ważącego około 85 kg, ale zrównoważonego.
To był mój pierwszy wybór.
- Ile ważysz? - Ważę 85 kg.
Idealnie.
- Problemy z plecami lub szyją? - Nie, żadnych.
- Często łapią cię skurcze? - Nie.
Jestem zdrowy.
No to chodźmy! OK!
- Chodźmy. - Powodzenia!
Wybrany jako pierwszy.
JUNG DAE-JIN, MODEL SPORTOWY
Nie spodziewałem się tego.
Jakbym stał się wybrańcem. Byłem zachwycony.
Drugi wybiera Hong Beom-seok.
Wybierz członka zespołu.
Kogo wybrać?
Jestem dobry w wielu obszarach,
ale brakuje mi siły.
Szukałem kogoś, kto wypełniłby tę lukę.
Dołączysz do mnie?
Dziękuję.
GIBSON OFICER ARMII USA
Chodźmy!
Wybrał kogoś silnego.
Wybrał moc.
Trzeci wybiera Amotti.
Myślałem, że zostanie liderem, ale do tego nie doszło.
Naprawdę chciałem go wybrać.
Biegnie prosto do niego.
- Chodźmy. - Dziękuję.
JEE-HYUK, KADRA WIOŚLARSKA
Od razu go wybrałem.
Chodzi o kondycję.
Uznałem, że jest wytrzymały i silny fizycznie.
Nie było mowy, abym go odpuścił.
Jako czwarty wybiera Lee Won-hee.
PARK DA-SOL, KADRA JUDO
- Co? - Wybrał ją.
Super.
Wybrał lojalność.
Niełatwo wybrać kobietę jako pierwszą.
Bardzo dobrze znam się na judo, więc chciałem ją zwerbować.
Piąte miejsce, lider Jung Ji-hyun.
Chodźmy.
SEO YOUNG-WOO, KADRA BOBSLEJOWA
Jestem niski i nie jestem bardzo silny,
więc wybrałem Seo Young-woo, by zrównoważyć zespół.
Szóste miejsce, Kim Min-su.
- Połączmy siły. - Serio?
CHONG TE-SE, PIŁKARZ
Miejsce siódme, lider Lee Jae-yoon.
Chodźmy.
- Tak, dziękuję. - Nie!
Będę walczyć!
JO SUNG-BIN, ZAWODNIK MMA
Dong-hyun!
Pożałujesz, że mnie nie wybrałeś.
Hej!
Ósme miejsce, lider Andre Jin.
Już wiesz. Chodź tu.
- Fajnie. - Chodźmy.
YONG-HEUNG, KADRA RUGBY
Wygramy.
Chciałem być w jednej z najlepszych drużyn.
Byłem szczęśliwy, ale i rozczarowany.
Dziewiąte miejsce, lider Hwang Choong-won.
KIM DONG-HYUN, KADRA BOBSLEJOWA
Dziesiąte miejsce, lider Lee Jang-kun.
Brachu!
BOKSER Z KADRY
Teraz wszystko się zacznie.
Trzeci wybór jest najważniejszy.
Bycie ostatnim to cios dla twojej dumy.
Serio.
Wracamy do lidera Kim Dong-hyuna.
Kogo wybrać?
Jesteśmy do siebie podobni, więc skupmy się na sile i szybkości.
Najważniejsza jest wytrzymałość.
Policjant z jednostki specjalnej ma dobrą kondycję.
- Tam na końcu. - Weźmy go.
- Chodźmy. - Dziękuję!
Wybrał kondycję.
SIŁY SPECJALNE POLICJI
- Jaki miałeś wynik po bieganiu? - Byłem 21.
- Ile ważysz? - Ważę 84 kilo.
Jaki sport uprawiasz?
- Podnoszę ciężary i biegam po górach. - OK.
Bieganie po górach to wytrzymałość i siła woli.
Chodźmy.
- Sama kondycja. - Tak jest.
LEE HO-YEON, MODEL
Jesteśmy tak samo zbudowani i ważymy około 85 kilogramów.
Musimy wybrać kogoś innego.
Zespół był przekonany, że potrzebujemy kogoś silnego.
- Silnego. - Rugbista wygląda na silnego.
- Rugbista? - Ten z kitką.
Nie jesteś aktywnym zawodnikiem?
- Jestem. - Tak?
Potrzebujemy kogoś silnego.
Było tylu silnych zawodników.
Myślałem tylko, jak stworzyć najlepszy zespół.
Dlatego byłem ostrożniejszy od pozostałych.
- Chwileczkę. - Koniec czasu.
Przepraszam.
Dong-hyun jest bardzo ostrożny.
- Trenujesz regularnie? - Tak.
- Problemy z dyskami? - Nie.
Mogę wszystko podnieść.
To trudna sytuacja.
Wierzę, że jeśli dołączę, wygramy.
- Dasz radę, prawda? - Tak.
Dobra, chodźmy!
- Chodźmy! - OK!
WI SUNG-OH, TRENER
- Trudna decyzja. - Dobrze.
Uda się naszej piątce.
Do końca nie byłem pewien,
ale zaufałem, że to właściwy wybór.
LIDER KIM DONG-HYUN (MMA)
JUNG DAE-JIN, KO JONG-HUN, LEE HO-YEON, WI SUNG-OH
Drugie miejsce, lider Hong Beom-seok.
Co myślisz, aby teraz wziąć byłego członka sił specjalnych?
- Potrzebujemy kogoś wszechstronnego. - Tak.
- Z dobrą kondycją. - Racja.
Chodźmy.
KANG CHEONG-MYEONG, STRAŻ PRZYBRZEŻNA
Połączmy siły.
SEOL YOUNG-HO, ZAWODNIK MMA
Zostały głównie kobiety. Trzeba im się przyjrzeć.
- Ha-yan ma świetną kondycję. - Dobrze biegała.
- Nie była pierwszą kobietą? - Weźmy ją.
Chciałam, jak najszybciej
trafić do silnej drużyny.
Próbowałam nawiązać kontakt wzrokowy
z liderem zespołu, gdzie chciałam trafić.
- W porządku. - Decyzja kapitana.
Akceptujemy decyzję kapitana.
- Połączmy siły. - Ja? Dziękuję.
PARK HA-YAN, PIŁKARKA RĘCZNA
LIDER DRUŻYNY HONG BEOM-SEOK
GIBSON KIM, KANG CHEONG-MYEONG, SEOL YOUNG-HO, PARK HA-YAN
Trzecie miejsce, lider Amotti.
Chodźmy.
KIM DO-HYEON, KADRA BOKSERSKA
- Chodźmy. - Dziękuję.
KANG YOUNG-SEO, KADRA NARCIARSKA
- Chodźmy. - Dziękuję.
KIM KI-HYUK, SPIKER
Myślałem, że mamy silną drużynę.
Byłem pewny siebie.
LIDER ZESPOŁU, AMOTTI
KIM JEE-HYUK, KIM DO-HYEON, KANG YOUNG-SEO, KIM KI-HYUK
Czwarte miejsce, lider Lee Won-hee.
Wybiera wszystkich judoków.
HAM YOUNG-JIN, POLICJANT
Rodzina judo.
LIM SOO-JIN, KULTURYSTA
KIM YEONG-CHAN, ZAWODNIK TAEKKYEON
- Postaram się. - OK.
Wszyscy u nich są szybcy.
LIDER LEE WON-HEE
PARK DA-SOL, HAM YOUNG-JIN, LIM SOO-JIN, KIM YEONG-CHAN
Lider Jung Ji-hyun.
- Połączmy siły. - OK.
HA MOO-KYOUNG, PIŁKARZ RĘCZNY
- Chodźmy. - Dziękuję.
KIM JI-EUN, LEKKOATLETKA
JANG JUN-HYUK, ZAPAŚNIK Z LICEUM
LIDER — JUNG JI-HYUN
SEO YOUNG-WOO, HA MOO-KYOUNG, KIM JI-EUN, JANG JUN-HYUK
Szóste miejsce, lider Kim Min-su.
Chodźmy.
KULTURYSTA
Jego wynik to może być 1000 kilo.
- Połączmy siły. - Dziękuję.
EOM DAE-HYUN, KADRA PARKOURU
Z tą drużyną nie ma żartów.
Chodźmy.
- Co? - Twoja drużyna?
Szybko.
Chyba nie chce dołączyć.
Nie chce dołączyć.
- Czemu się nie cieszysz? - Nie chcesz dołączyć?
- Nie chcesz? - O co chodzi?
Nie miałam przekonania.
Drużyna była skupiona na sile.
Chciałam mieć zrównoważony zespół.
LIDER — KIM MIN-SU
CHONG TE-SE, JANG SUNG-YEOP, EOM DAE-HYUN, KIM DAM-BI
Siódme miejsce, lider Lee Jae-yoon.
Dziękuję.
LEE HYUN-JEONG, NAUCZYCIEL WF-U
Kogo teraz wybrać? Justina?
- Justin może być lepszym wyborem. - OK.
Dzięki, stary.
JUSTIN J. HARVEY, AKTOR
- Długo czekałeś, co? - Nie szkodzi.
Chciałem wybrać najbardziej wszechstronnych.
Uznałem, że to nam da przewagę.
LIDER — LEE JAE-YOON
JO SUNG-BIN, LEE HYUN-JEONG, JUSTIN J. HARVEY, JOO MIN-KYUNG
- Ósmy lider, Andre Jin. - Jesteś aresztowany.
Chodźmy.
PARK WOO-JIN, STRAŻ PRZYBRZEŻNA
Co robimy? Potrzebujemy kogoś silnego?
Był bardzo dobry, gdy walczył o piłkę.
- Bierzmy go. - Chodźmy.
Chodźmy.
Dziękuję.
POWER WHO YAMI, COSPLAYER
- Moc. - Czekałam.
KADRA PŁYWACKA
LIDER — ANDRE JIN
CHANG YONG-HEUNG, PARK WOO-JIN, POWER WHO YAMI, JUNG YOU-IN
Dziewiąty lider, Hwang Choong-won.
Co robimy? Szukamy siły?
- Mam po prostu wybrać? - Tak.
SIM YU-RI, ZAWODNICZKA MMA
Bierze ją, zanim zrobi to ktoś inny.
- Nikt jej nie wybierze. - Wziął ją najpierw.
Dziękuję.
To było miłe uczucie, gdy Hwang Choong-won mnie wybrał.
Pomyślałam, że dobrze mi idzie.
LEE JUN-HA, FUTBOLISTA
JO HA-RANG, PIŁKARZ RĘCZNY
LIDER — HWANG CHOONG-WON
KIM DONG-HYUN (BOBSLEISTA), SIM YU-RI, LEE JUN-HA, JO HA-RANG
Lider Lee Jang-kun.
KIM AMUGAE, TRENER
Wybierzmy kobietę.
Powinniśmy, nie?
- Wezmę Go Min-jung. - Nieźle.
Chodźmy.
GO MIN-JUNG, CROSSFITERKA
HONG DA-EUN, ARBORYSTKA
- Mieliśmy cię wybrać. - Zróbmy to.
LIDER — LEE JANG-KUN
KIM HYEONG-KYU, KIM AMUGAE, GO MIN-JUNG, HONG DA-EUN
Nastąpi teraz przydział przeciwników.
Przydział?
Przydział.
Jako pierwszy wyzwany zostanie lider
z najmniejszą liczbą głosów.
„Wyzwany”?
Zwrot akcji.
Przy co najmniej dwóch wyzywających
wyzwana drużyna
- wybierze swojego przeciwnika. - Sama wybierze?
To mi się podoba.
Gdy usłyszałem zasady, pomyślałem,
że mamy przerąbane.
Zmierzą się najsilniejsi.
Mamy duże kłopoty.
Czas na przydział przeciwników.
Głosowanie na walkę z 10. zespołem.
Liderzy drużyn, którzy chcą zmierzyć się z zespołem Lee Jang-kuna
niech podniosą rękę.
- Rzućcie nam wyzwanie. - Dawajcie!
- No dalej! - Dawajcie. Wszystko gra.
To wszyscy? Jesteśmy dziesiąci.
Jang-kun chyba jest zły.
Zgłosiły się dwa najlepsze zespoły.
Skoro nasz zespół był dziesiąty,
myślałem, że wiele drużyn nas wyzwie,
ale tylko dwóch liderów podniosło rękę,
więc wybór był skromny.
Niekorzystne położenie.
Chciałam ich uniknąć.
Te dwie drużyny były najsilniejsze.
Nie chciałam z nimi walczyć.
Lee Jang-kun, lider wyzwanej drużyny,
poda nazwisko lidera zespołu, z którym chce walczyć.
Nasza drużyna...
będzie walczyć z zespołem Hong Beom-seoka.
OK.
- Tak! - Jedziemy.
Tak!
Macie dziesiąte miejsce, ale wyglądacie na silnych.
Daj spokój.
Bądź szczery.
Chciałeś wybrać silnego przeciwnika i chyba ci się udało.
Pożałujesz, że nas wybrałeś.
Wyzwanie dla 9. zespołu.
Prosimy o uniesienie ręki liderów, którzy chcą
walczyć z tym zespołem.
- Spójrzcie ile ich. - Ale są popularni.
Dużo tego.
- Wszyscy podnieśli ręce? - Naprawdę?
To chyba żart?
Źle się z tym czułem. Chyba wszyscy nas wybrali.
W naszym zespole są dwie kobiety,
więc spodziewałam się, że wiele drużyn nas wyzwie,
ale było ich więcej, niż myślałam.
Trochę mnie to zmieszało.
Lider wyzwanej drużyny
ogłosi nazwisko lidera zespołu, z którym chce się zmierzyć.
Wybierz nas.
Zespół Lee Won-hee to dobry wybór.
Wszyscy myślą o tym samym.
Decyzja należy do ciebie.
Nie jest źle.
Nasza drużyna to odwaga i zręczność.
Wybraliśmy was, aby rozegrać świetny mecz.
Ja was wybrałem, bo uznałem,
że na pewno wygramy.
MISJA NR 2
DRUŻYNA LEE WON-HEE KONTRA DRUŻYNA HWANG CHOONG-WONA
LIDER HWANG CHOONG-WON, PREZES FIRMY BUDOWLANEJ
LIDER LEE WON-HEE, KADRA JUDO
Wybrałem ludzi, na których mi zależało.
Chciałem dać wam możliwość pokazania wszystkiego, na co was stać.
Wierzę, że możemy wygrać.
ZESPÓŁ HWANG CHOONG-WONA
Wszyscy mają doświadczenie w crossficie,
więc jestem spokojniejszy.
To jak zespołowy trening dnia.
- Racja. - Drużyna TD.
Wygramy, o ile to nie jest walka judo pięć-na-pięć.
Jesteśmy lepsi we wszystkim
w porównaniu do drużyny Lee Won-hee.
Jest to jedna ze słabszych drużyn.
Ludzie oceniający innych po wyglądzie
mają wiele słabości.
Ważne jest, by umieć wykorzystać swoją siłę, szybkość, zwinność.
Wybrałem wyróżniających się w tym uczestników,
więc myślę, że to będzie świetny mecz.
Do dzieła.
Drużyny Lee Won-hee oraz Hwang Choong-wona
proszone o wejście na arenę.
- Jedziemy! - Jedziemy!
- Jedziemy. - Zróbmy to!
Co to?
- Co to jest? - Co to?
- A niech mnie.
- Cholera. - Labirynt?
Czemu labirynt?
To nie jest labirynt?
Mecz drużynowy programu Silni i sprawni: Starcie stu.
Ujawnimy teraz drugą misję.
Druga misja, w której na szali leży los całej drużyny to...
podbój labiryntu przez pięcioosobowe drużyny.
- Podbój. - Podbój labiryntu.
Podbój.
Byłam zaskoczona.
Jak na to wpadli?
Nigdy bym czegoś takiego nie wymyślił.
Nie sądziłem, że można tu zmieścić tak wielki labirynt.
Nawigowanie sprawia mi problemy, więc mam kłopot.
Nie pomyślałam o labiryncie,
więc byłam zmieszana.
Wiedziałam, że nie będzie łatwo.
Oba zespoły mają 15 minut,
by przenieść zapasy z magazynu
do trzech stref przechwytu w labiryncie.
Zapasy ważą od 6 do 20 kg.
W strefach znajduje się waga
wskazująca ciężar zapasów przyniesionych
przez każdą z drużyn.
Początkowo wagi są zablokowane,
ale po pięciu minutach zostaną odblokowane,
a wygrywającą drużynę wskaże podniesiona flaga.
Stąd te czerwone i niebieskie flagi.
Przed aktywacją wagi nie wolno
dotykać ani kraść zapasów drużyny przeciwnej.
Pod żadnym pozorem nie wolno kraść zapasów drużyny przeciwnej
w strefie przechwytu.
Nawet po podniesieniu flagi
daną strefę można zdobyć aż do upłynięcia czasu.
W labiryncie ukryte są zapasy specjalne,
które są cięższe od zwykłych.
Musimy je znaleźć.
Powinny być tam i tam.
Kolejny powinien być tam.
Po upłynięciu 15 minut
wygrywa drużyna, która zajęła większą liczbę stref.
To będzie ciężka harówka.
To tylko podnoszenie i przenoszenie.
Pomyślałem, że przewagę będą mieć
osoby szybkie i silne.
Uznałem, że mamy dużą szansę.
Wygrywa ta drużyna, której flaga jest w górze.
Uznałem, że wygramy, jeśli będziemy mieć dobry plan.
Rozpocznijcie naradę strategiczną.
Powiedzmy, że zaczynamy tu.
Rozdzielamy facetów i kobiety, czy mieszamy?
Powinniśmy wymieszać.
Dobry pomysł.
- Jak? Dwa, dwa i jeden? - Dwa, dwa i jeden.
- Tak zacznijmy. - Dwa, dwa i jeden?
- Ta jedna osoba powinna ogarniać sytuację - Tak.
i informować resztę.
- Jasne. - OK.
Zapamiętajmy mapę.
- Musicie zapamiętać wskazówki. - Zgoda.
Zaczniemy od wszystkich trzech stref,
ale skupimy się na dwóch
i będziemy obserwować trzecią.
Zróbmy to.
Skupmy się na tych dwóch strefach.
Wy idziecie w trójkę, a my w dwójkę.
Skupimy się na tych dwóch strefach i jak najszybciej
przeniesiemy zapasy.
Musimy je tylko przenieść.
- Co tylko wpadnie w ręce. - Tak.
Wygra drużyna, która zajmie dwie strefy.
Pomyślałem, że lepiej się skupić na dwóch, a nie się rozdrabniać.
Zaplanowaliśmy zaatakować tylko dwie strefy.
Druga misja programu Silni i sprawni: Starcie stu.
Drużynowy podbój labiryntu.
Gra rozpocznie się po gwizdku.
Byłem wdzięczny, że nas zlekceważyli.
Dziś to oni wrócą do domu.
Jestem pewien, że wygramy.
- Biegniemy? - Tak.
Było trudniej, niż myślałem.
Wiedziałem, że w labiryncie można się zgubić,
i mogą tam być nieoczekiwane niespodzianki.
Trzeba było tylko znaleźć drogę.
Razem z Yu-ri obsługiwaliśmy drugą strefę.
Nie wiedziałem, co robić.
Chciałem wygrać, ale nie wiedziałem jak.
Opracowaliśmy plan z Young-jinem,
by zająć się jedną stroną i nawrzucać tam, ile się da.
Były cięższe, niż myślałam.
Żałowałam, że nie ćwiczyłam ciężej.
Czułam, że nie jestem dość silna,
więc raz brałam ciężkie, a raz lekkie.
Mogę przenosić tylko po jednym.
Na początku brałam te, z którymi mogłam biec,
zamiast brać się za cięższe.
Nie były zbyt ciężkie.
Na siłowni często chodzę z talerzami ważącymi 20 kg.
Zwykłe talerze do przenoszenia.
W uprawianych przez nas sportach wiemy, jak efektywnie wykorzystywać naszą siłę,
więc nie czuliśmy się tu źle.
Podobno były tam gdzieś zapasy specjalne.
Było oczywiste, że zapewne są w ślepym zaułku.
Wiedziałem, że muszę ich poszukać.
Od razu coś znalazłem.
ZAPASY SPECJALNE, 60 I 80 KG
Spodziewałem się worka z piaskiem,
ale to była dębowa beczka.
Nigdy takiej nie podnosiłem.
O dziwo, całkiem łatwo było ją przenieść.
Pomyślałem, że ją od razu wrzucę.
Jak ją wrzuciłem,
natychmiast poczułem, że zdobyliśmy tę strefę.
HWANG CHOONG-WON, MATERIAŁY SPECJALNE, 60 KG
Gdy wróciłem, na szali przeciwników zobaczyłem beczkę.
Zastanawiałem się, co to
i uznałem, że znaleźli zapasy specjalne.
Naturalnie pomyślałem, by poszukać drugiej,
ale zrozumiałem, że nie mogę się rozpraszać
i muszę trzymać się planu.
Po tej stronie też będzie cięższy materiał.
Jedno z nas powinno się rozejrzeć
i go znaleźć.
Jak już tam będziemy, możemy się pogubić.
- To nie jest trudne. - Będzie trudne.
Na dole będzie inaczej.
Skupmy się na tych dwóch strefach.
Szybko biegajcie i nie myślcie o innych rzeczach.
Inni też tak sądzili.
Nie było czasu na szukanie.
Zamiast na tym się skupiać,
poświęciliśmy wszystkie zasoby na realizację zadania.
Odkładaliśmy lżejsze i przenosiliśmy cięższe.
Znalazłem duży i go włożyłem.
Dobra robota.
Coś tu jest?
Nie.
Ciężkie.
MATERIAŁ SPECJALNY
Próbowałem to znaleźć,
ale minęło dużo czasu, a niczego nie było.
Miałem kłopoty.
Ludzie pewni swojej wytrzymałości wybrali długą drogę.
Biegali w tę i z powrotem do pierwszej strefy.
Dasz radę.
Razem z Ha-rang przenosiliśmy zapasy i myślałem,
że mamy tę strefę w kieszeni.
Uznałem, że na pewno to starczy do podniesienia flagi.
Ale przeciwnicy w ogóle nie atakowali tej strefy.
HWANG CHOONG-WON, LEE WON-HEE
LEE WON-HEE
Porzuciliśmy pierwszą strefę, która była najdalej.
Opracowaliśmy plan,
by zostawić pierwszą strefę i uderzyć w drugą i trzecią.
Miałem pracować sam.
Ale w strefie, gdzie byłem, były trzy osoby
z przeciwnej drużyny.
My mieliśmy trzy osoby,
a u przeciwników zapasy przerzucał tylko jeden zawodnik.
Wyglądał na zmęczonego.
Była nas trójka, więc nasza sterta szybko rosła.
Ale Hwang Choong-won biegał sam.
Było trzech na jednego, więc niezbyt mu to szło.
Wyglądał na zmęczonego.
Jak leci?
- Mamy specjala. - Tak?
- OK. - To będzie ważne.
- Tak? OK. - To będzie ważne.
OK.
Myślałem, że będzie dobrze.
Ponieważ się rozdzieliliśmy,
mogliśmy wygrać z dużą przewagą,
jeśli zatrzymałbym tu całą trójkę.
Może jedna osoba pójdzie pomóc?
- Mamy tu mnóstwo zapasów. - Ty idź.
- Ja? - Tak.
OK.
Uznałam, że ta strefa jest nasza, więc poszłam na drugą stronę.
Minęło pięć minut.
Nastąpi aktywacja wag.
Minęło pięć minut. Wagi zostały aktywowane.
Mieliśmy tę strefę w kieszeni.
- Idę im pomóc. - OK.
HWANG CHOONG-WON, LEE WON-HEE
HWANG CHOONG-WON
LEE WON-HEE
- Ta strefa jest załadowana. - OK.
LEE WON-HEE 2, HWANG CHOONG-WON 1
Dobrze nam idzie.
Po pięciu minutach nasza strona poszła w górę.
Myślałem, że to pomyłka.
Wyglądały tak samo, ale tam były specjale.
Idę poszukać zapasów specjalnych.
Idź.
Jak wrzuciłem jeden,
pomyślałem, że po tej stronie też będą w ślepych zaułkach.
I tak było.
Zabrałem go i wrzuciłem,
ale drugi był cięższy, niż myślałem.
MATERIAŁ SPECJALNY, 80 KG
- Dobra robota. - Mamy oba. Wygramy tu.
Uznałem, że przejęliśmy tę strefę.
Ukryte zapasy są ciężkie,
ale zamiast marnować na nie czas,
szybko zebraliśmy mnóstwo zwykłych.
Nasz plan zadziałał idealnie.
HWANG CHOONG-WON, LEE WON-HEE
Myślałem, jak to obronić.
Wtedy Da-sol podjęła świetną decyzję, by pomóc drugiej strefie.
Mają tu kolejną osobę!
Jeszcze jedna w strefie drugiej!
- Jeszcze jedna osoba? - W drugiej.
- OK. Pomożemy? - Tak.
Chodźmy. Jesteśmy za tobą.
- Idź. - Idź.
Idź.
Poszliśmy do strefy Jun-ha i Yu-ri.
Chyba tu wygraliśmy, nie?
Po naszej stronie było o wiele więcej.
Jun-ha znalazł dwie beczki i je tam wrzucił.
Uznałem, że nie musimy się martwić o tę strefę.
Ale przegapiłem flagę.
Chyba właśnie wtedy
źle oceniłem sytuację.
Dong-hyun, idź do strefy pierwszej.
Zostaw Ha-rang.
Tylko my tu jesteśmy.
Jakby co, mieliśmy wołać wsparcie.
Jak najlepiej potrafiłam, wykonywałam powierzone mi zadanie,
dopóki nie chcieli pomocy.
Tylko my tu jesteśmy.
- Donghyun, strefa pierwsza. Jeszcze raz. - OK.
Skręć w prawo.
Tu już starczy.
- Tu już wystarczy. - Tu koniec.
- OK. Idź. - Ja tu zostanę.
Poradzę tu sobie.
Myliłem się odnośnie do całej sytuacji.
- Tu jest dobrze. - OK.
- A tutaj? - Mamy więcej.
- Tak? - Tak.
- Gdzie to jest? - Tam.
HWANG CHOONG-WON, LEE WON-HEE
Wiedziałem, że mamy dużą szansę na wygraną.
Dalej, Young-jin!
To było to.
Jeśli tu wygramy, to koniec.
Dałem z siebie wszystko.
Cztery osoby w strefie drugiej!
Mają czwórkę w strefie drugiej!
OK.
OK. Chodźmy.
Wrzuciliśmy dwa zapasy specjalne, ale wciąż była niebieska flaga.
HWANG CHOONG-WONA
- Dobrze. Dalej, Yu-ri! - OK.
Wydawało się, że wygramy, jeśli jeszcze troszkę dołożymy.
Ale spojrzałem na dół i zrozumiałem nasz błąd.
Beczki były dobrymi dodatkami,
ale zajmowały mnóstwo miejsca.
Na dole było dużo pustego miejsca,
ale góra już była zajęta.
Nie mogliśmy teraz tego naprawić.
Chociaż wrzuciliśmy, ile tylko się dało,
wciąż była podniesiona niebieska flaga.
Idziemy do strefy trzeciej?
- Nie trzeba. - Na pewno?
Połóż z tyłu.
Cały czas myślałem: „Jeszcze jeden worek i po sprawie”.
Gra kończy się za pięć minut.
- Pięć minut. - Pięć.
Dalej!
- Chodźmy. Nie dam rady. - Nie!
- Nie przejdziesz. - Nie!
Miałem nadzieję, że wygramy, jeśli będziemy dokładać.
Jeszcze trochę!
- Dalej! - Dajecie!
- Więcej się nie zmieści.
W porządku. Musimy iść.
Dobrze to ułóż.
To było trudne.
Te pięć minut było udręką.
Byliśmy fizycznie wyczerpani.
Myślałem tylko o tym, że musimy jakoś wygrać.
Sprawdź jeszcze raz.
- Jedna minuta! - Została minuta!
Jedna minuta! Bronimy!
- Nie puszczać. - Blokujcie.
Nie pozwólcie przejść!
- Chodźmy. - Musimy ich powstrzymać.
Odetnę im tu drogę.
Nie chciałam się poddać.
Wciąż się mobilizowałam.
Dobrze! Udało się!
- Dziesięć sekund! - Dziesięć!
- Wrzucać! Tak trzymać! - Nie poddawać się! Dobrze!
Jak tam idzie?
Dong-hyun!
Jeszcze jeden!
Koniec gry.
Dobra robota!
- Dobrze. - Dobra robota.
- Przegraliśmy? - Nie.
- Jeszcze nie wiemy? - Tam gdzie Dong-hyun...
- Wygraliśmy? - Tak.
- Mamy tamtą. - Tak, tu i tam.
Druga misja programu Silni i sprawni: Starcie stu.
Drużynowy podbój labiryntu.
Wygrywa drużyna...
Lee Won-hee.
Dobra robota!
Jesteście świetni!
HWANG CHOONG-WON, LEE WON-HEE
Prawdę mówiąc, nie mogłem uwierzyć, że tyle przynieśliśmy
i nic się nie zmieniło.
Wrzuciliśmy dwa zapasy specjalne
i dalej inwestowaliśmy tam zasoby.
Nie mogliśmy się tam poddać.
Trzeba było wcześniej to zrozumieć,
przejść do innej strefy i tam wykorzystać naszą energię.
To wtedy powinienem podjąć decyzję o zmianie planu.
Ale zafiksowałem się na tej strefie.
Po prostu nie byłem...
dość dobrym liderem.
Przepraszam moją drużynę za tę porażkę.
Tak się cieszę!
Jestem wniebowzięta.
Chyba tylko krzyczałem.
Tak mi ulżyło, jakby kamień spadł mi z serca.
Nie osiągnąłem tego sam.
To zwycięstwo osiągnęli wszyscy z naszej drużyny,
walcząc zjednoczeni.
Pierwszy raz doświadczam czegoś takiego.
Jestem przeszczęśliwy.
Zawsze będę ufała intelektowi profesora Lee.
Strategia wprowadzona przez jego 148 punktów IQ dała nam zwycięstwo.
ZWYCIĘZCY: LEE WON-HEE, PARK DA-SOL, HAM YOUNG-JIN, LIM SOO-JIN, KIM YEONG-CHAN
DRUŻYNA KIN DONG-HYUNA KONTRA DRUŻYNA AMOTTIEGO
Zaczynamy.
Ostatecznie
trafiliśmy na drużynę, której chcieliśmy uniknąć.
Będzie fajnie.
Jakbym miał walczyć.
Jesteśmy najsilniejsi,
ale oni są tuż za nami.
Nie byłem tym zachwycony.
Prosimy o wejście na arenę zespół Kim Dong-hyuna
i Amottiego.
Do góry?
Dalej!
- Do boju! - Damy radę!
- Ale napięcie. - Co to?
- Do góry. - Co to?
- Przyjrzyjcie się. - I to dobrze.
- Co to jest? - Spodziewałem się czegoś takiego.
Mecz drużynowy programu Silni i sprawni: Starcie stu.
Druga misja, w której na szali leży los całej drużyny to...
podbój labiryntu przez pięcioosobowe drużyny.
OK.
Chore.
Ja pierdzielę.
Labirynt zaczyna się tutaj.
Idziemy tam.
Nasza dwójka do strefy pierwszej.
Kto idzie tam?
- Sam to ogarnę. - OK.
- Wy do trzeciej. - OK.
Próba przejęcia wszystkich trzech stref zakończy się porażką.
Łapiecie? Musimy zdobyć dwie.
Skupcie się na tych dwóch.
Zostawcie tę.
Jest za daleko.
Przejmiemy te dwie.
Oni na pewno też je wybiorą.
Zapamiętajcie trasę i biegnijcie tam, jak tylko się zacznie.
- Zróbmy dwie grupy. - OK.
- W połowie czasu sprawdzę tę strefę. - OK.
- Też mogą ją porzucić. - Zwiad.
Gdy poznałem zasady, wymyśliłem plan.
Trzeba się skupić na wrzucaniu worków w dwóch strefach.
Próba zdobycia trzech to pewny sposób, by przegrać.
Druga misja programu Silni i sprawni: Starcie stu.
Drużynowy podbój labiryntu.
Po gwizdku
rozpocznie się mecz między drużynami Kim Dong-hyuna a Amottiego.
Jedziemy!
- Damy radę! - Do boju!
Dobra, jedziemy!
Jedziemy!
Szybko.
Szybciutko.
Są lekkie.
Gdy się patrzyło z góry, odległość była mała.
Ale strefy były raczej daleko.
Droga była dłuższa i bardziej skomplikowana.
Uznałem, że szybko się zmęczymy.
KIM DONG-HYUN, AMOTTI
Jee-hyuk i ja ogarnialiśmy pierwszą strefę,
ale oni tam mieli trzy osoby.
Nie wiedziałem, co robić, więc przenosiłem więcej zapasów.
To dość daleko.
KIM DONG-HYUN, AMOTTI
Jest nas trójka. Na pewno wygramy.
Szybko.
AMOTTI, KIM DONG-HYUN
Kładź po prawej.
Też tu atakują.
Powoli.
Miałem zamiar wszystko ogarniać.
Takie miałem nastawienie.
Pokażę, że nie spocznę, nawet jako 43-letni lider,
więc damy z siebie wszystko.
AMOTTI, KIM DONG-HYUN
Korytarze są wąskie i myślałem,
że będziemy na siebie wpadać.
Na szczęście lider zespołu kazał nam
skupić się na wyznaczonej drodze.
Uznałem, że zdobywamy przewagę.
Ponieważ to gra zespołowa,
ważna jest strategia i praca zespołowa.
Trudno powiedzieć, póki mecz się nie skończy.
KIM DONG-HYUN, AMOTTI
Jak leci? Ilu mają tam ludzi?
Trzech.
A w drugiej?
Chyba nikogo. Sprawdzę.
Druga jest daleko.
Tu też są.
Przegrywamy w drugiej.
Musimy to wygrać.
Minęło pięć minut.
Nastąpi aktywacja wag.
KIM DONG-HYUN, AMOTTI
AMOTTI, KIM DONG-HYUN
KIM DONG-HYUN 1, AMOTTI 2
Przegrywamy!
Sung-oh!
AMOTTI, KIM DONG-HYUN
Przepraszam. Musimy nadrobić.
AMOTTI, KIM DONG-HYUN
Przepraszam.
Bierz.
Skoro przegrywaliśmy,
zmieniłem plan i kazałem kraść im zapasy.
Stojąc tam, zablokujemy drogę.
Uznałem, że to się uda.
Kim Dong-hyun jest ogromny
i napakowany.
- Trochę się załamałem. - Przepraszam.
Pomyślałem, że będzie ciężko.
Jeden z nich ma czarny pas w jujitsu,
drugi to zawodnik UFC
a trzeci podnosi ciężary.
Jeśli chodzi o siłę,
nie będzie nam łatwo.
Stań tam i kradnij ich zapasy.
KIM DONG-HYUN, AMOTTI
KIM DONG-HYUN 2, AMOTTI 1
Jak poznałem plan blokowania drogi,
byłem pewien, że możemy im odebrać zapasy.
Pomyślałem, że zdobędziemy przewagę.
Tędy nie przejdziesz.
Wybacz.
Zacząłem to czuć w nogach, nie mogłem chodzić.
Bałem się, że pociągnę zespół na dno.
Ale lider zmienił plan i kazał blokować przejście,
co mi bardzo pomogło.
Wi Sung-oh blokował przejście swoim wielkim ciałem.
To było bardzo irytujące.
- Chodźmy do pierwszej! - Idziemy!
Chciałem je chronić za wszelką cenę,
ale różnica sił była zbyt duża.
To było wkurzające, gdy zabrali nam zapasy.
Tędy, Jee-hyuk.
Nie! Tędy nie przejdziesz!
Przepraszam!
Nie!
Przepraszam.
- Nie! - Co, do...
Blokuj dalej.
Pomyślałem, aby oddawać zapasy,
ale gdybyśmy je tracili, przegralibyśmy.
Nie chciałem się poddać bez walki.
Po stracie wielu zapasów wkurzyłem się.
- Dong-hyun, tutaj. - Tu jest git.
Koniec gry za pięć minut.
Chodźmy tam.
Jee-hyuk, do strefy pierwszej!
Strefa pierwsza! Do strefy pierwszej!
Strefa pierwsza!
AMOTTI I KIM DONG-HYUN
Nie wchodź. Zostaw to i idź.
Wszędzie za nami szli.
Na szalach były podobne ilości,
więc dalej wrzucaliśmy, sprawdzając, kto wygra.
Już prawie. Została minuta.
Dalej! Nie odpoczywać!
Koniec gry za minutę.
AMOTTI, DONG-HYUN
Czerwone światła, jak została minuta,
zwiększyły nerwowość.
- To nie koniec? - Zostało 50 sekund!
Dalej.
- Dalej. - Ostrożnie.
- Nie spoczywać na laurach! - Tak trzymać!
Zaledwie pięć czy dziesięć kilo mogło przechylić szalę zwycięstwa.
Nie mogliśmy opuścić gardy. Obie strony były pełne.
Worki mogły w każdej chwili spaść
i nie mogliśmy się rozluźnić.
Zostało dziesięć sekund.
Jeszcze jeden.
KIM DONG- HYUN 2, AMOTTI 1
Koniec gry.
AMOTTI, KIM DONG-HYUN
Chodźmy.
- Dobrze. - OK!
Chwila.
- Wygraliśmy. - Chwila.
- Chcę się położyć. - Wygraliśmy!
- Połóż się. - Drużyna cykady!
Do boju, drużyna cykady!
Harowałem jak wół.
Łydki mi chyba odpadną.
Dobra robota.
- Boli cię? - Przepraszam za to.
- Żadnych urazów? - Przepraszam.
- Dobra robota.
Położę się na chwilę.
Połóż się, Sung-oh.
Już dobrze, oddychaj.
Wygrywa
zespół Kim Dong-hyuna.
To uczucie, gdy wygrywasz jako zespół i świętujesz ze wszystkimi,
jest o wiele bardziej porywające,
niż gdy wygrywasz coś samodzielnie.
Chyba mówi się o tym, że to...
poczucie wspólnoty?
Nie doświadczam tych uczuć związanych
ze zwycięstwami drużynowymi, bo uprawiam sport indywidualny.
To było porywające.
Jesteście najlepsi.
Dzięki za zwycięstwo.
Przegrana...
zawsze bardzo boli.
Nadal boli.
Chcę wrócić.
To było rozczarowujące.
Przegraliśmy o włos.
A gdybym biegał szybciej?
Gdybym przeniósł więcej?
Jestem rozczarowany.
Zawiodłem jako lider.
Zagalopowałem się i nie dałem rady.
Chciałem dać z siebie wszystko bez żalu,
ale na koniec żałowałem wielu rzeczy.
- Dobra robota. - Fantastyczna.
- To jeszcze nie koniec. - Dobra robota.
Raz, dwa, trzy!
ZWYCIĘZCY: KIM DONG-HYUN, JUNG DAE-JIN, KO JONG-HUN, LEE HO-YEON, WI SUNG-OH
DRUŻYNA HONG BEOM-SEOKA KONTRA DRUŻYNA LEE JANG-KUNA
- Chodźcie. - Chodźmy.
Prosimy o wejście na arenę zespoły Hong Beom-seoka i Lee Jang-kuna.
- Chodźmy! - Zróbmy to!
Damy radę!
Co to?
- Co to jest? - Co?
- Co to? - Co to jest?
Czy to labirynt?
Gdy zobaczyłem labirynt, miałem mętlik w głowie.
Uznałem, że bardzo ważna będzie strategia.
Zapoznajcie się z mapą i rozpocznijcie
zebranie strategiczne.
To coś dla mnie. Będę świetny.
Z dobrym planem na bank wygramy.
Zapamiętajmy jak biegać.
- Nie możemy atakować trzech. - Tak.
Zastanawiam się, jak to zrobić.
A może tak? Zapamiętamy układ.
Skoro nie zapamiętamy całej mapy,
możemy wszyscy pójść do strefy pierwszej i tam zostawić zapasy.
Jak będziemy szli gęsiego, nikt się nie pomyli.
Będziemy tam to widzieć?
- Zróbmy grupę dwóch facetów - Zdecydujmy.
i grupę jednego faceta i dwóch kobiet.
- Tak. - Rzecz w tym,
że jak się rozdzielimy, będzie zamieszanie.
Nie oddamy strefy pierwszej, co?
Możemy ją oddać.
- Chwila. - Musimy zdecydować.
- Musimy to przemyśleć. - Tak.
Podzielmy się na trzy drużyny.
- Ha-yan powinna iść sama do tej blisko. - Ja?
- Lepiej pójdę sama. - Tak.
- Dwójkami pójdziemy do reszty. - Dwie...
- Tak. Tak zróbmy. - OK.
- My pójdziemy tam. - OK.
- OK. Dobrze. - OK.
Dobra, brzmi nieźle.
Lider naszej drużyny, Hong Beom-seok,
jest niezawodny.
Denerwowałam się, ale czułam, że mamy szansę.
Bez względu na wszystko po pięciu minutach musimy prowadzić.
Musimy zyskać przewagę.
- Czyli pełna para przez pięć minut. - Nie zatrzymywać się.
Był spokojny i skupiony
oraz chciał się trzymać planu.
Gdzie idziemy?
Zaplanujmy
- pierwsze pięć minut. - Tak, gdzie każdy idzie.
Załóżmy, że przejmiemy dwie strefy.
Będziemy szli tędy, tak?
- Wszędzie są dwa wejścia. - Koniec zebrania za dziesięć sekund.
Musimy zdecydować, kto gdzie idzie.
Oddajmy jedną strefę.
- Jedną zostawiamy? - Tak i atakujemy dwie.
Chciałem wysłuchać wszystkich opinii,
więc nie mogłem od razu podjąć decyzji.
Koniec zebrania.
Chwila.
- Chodźmy! - Do dzieła.
Mamy przewagę.
- Tak. - Tak.
Nie możemy się poddać.
W takim razie musimy
podzielić się na dwuosobowe zespoły i jedna osoba idzie do dwójki.
Lub jeśli po pięciu minutach nie będzie szans na dwójkę,
- to wrócę. - Musimy iść!
Cholera, mamy kłopoty.
Nie pamiętam drogi.
OK!
Tak po prostu?
Nie musimy się spieszyć.
Powoli.
Planowaliśmy...
trochę oddać, by dużo zyskać.
Podzieliliśmy się na dwuosobowe drużyny, by zdobyć dwie strefy
a Ha-yan miała irytować przeciwników.
Kim Amugae i Go Min-jung to świetni zawodnicy.
Ale sądziłem, że z Young-ho
mamy znacznie lepszą kondycję.
Musi tu przyjść ktoś jeszcze.
Co sądzisz?
Myślę, że powinniśmy kontynuować.
- Co? - Kontynuujmy.
LEE JANG-KUN, HONG BEOM-SEOK
Dwóch facetów.
- Tu też nie jest łatwo. - Co?
Dwóch mężczyzn stale nosiło ciężkie worki.
Wiedzieliśmy, że nie wygrają z nami.
Wiedzieliśmy, ta strefa jest nasza.
Że kontynuując,
będziemy mieć przewagę po pięciu minutach.
- Wszystko w porządku? - Tak.
JANG-KUN, HONG BEOM-SEOK
Przenosiłam, ile mogłam,
ale na moje dwa worki,
oni wrzucali sześć czy siedem.
A gdy ja dodałam kolejne dwa,
oni wrzucali jeszcze więcej.
Nie sądziłam, bym mogła tam wiele zdziałać sama.
Dlatego postanowiłam
pomóc w innej strefie.
Zaskoczyła mnie obecność Da-eun.
Miałam odwrócić ich uwagę i ich zmylić.
Powoli.
Do tej strefy przyszły już dwie osoby.
Gdy zobaczyłam trzecią,
zdziwiłam się i pomyślałam, jaki to mogło mieć cel.
Taka taktyka skazuje ich na przegraną w pozostałych strefach.
Dalej.
Dalej!
- Damy radę! - Dalej!
Tam jest tylko jedna kobieta.
- Może dokończysz sam? - Tak.
Musimy się zamienić.
LEE JANG-KUN, HONG BEOM-SEOK
Zdecydowanie wygrywaliśmy w strefie trzeciej,
więc przeniosłem się do pierwszej.
Mieliśmy duże kłopoty.
Myślałem, że wszystkich tam zbiorą
i się bałem.
JANG-KUN, HONG BEOM-SEOK
- Da-eun! - Tak?
Dużo tam ludzi?
Bardzo dużo naładowali w dwójce. Chyba pójdę do trójki.
- Chodź do jedynki. - Chodź tu.
- Tędy. - Da-eun, tutaj.
Skoro nie można zdobyć wszystkich trzech,
myślałem, że trzeba jedną odpuścić
i w pozostałych pójść na całość.
Da-eun, chodź tu.
Zapomnij o dwójce.
Prowadzimy w trójce.
JANG-KUN, HONG BEOM-SEOK
Cztery osoby współpracowały
i szybko gromadzili zapasy.
Minęło pięć minut. Wagi zostały aktywowane.
Mieliśmy ogromną przewagę.
Zdobyliśmy tę strefę.
Poszła w górę.
Nasz plan zadziałał.
Pomyślałam, że dobrze nam idzie.
LEE JANG-KUN, HONG BEOM-SEOK
Zaczęliśmy się spieszyć.
Według naszego planu,
mieliśmy już prowadzić.
Idź tam.
- Pracuj sam. - Cholera.
- Chodź tu, Hyeong-kyu. - OK.
Nie przestawać.
- Gdzie? Trójka? - Nie, jedynka.
- Jedynka? - Tak.
Wygrywaliśmy w jedynce i trójce.
Pomyślałem, że wszystko gra.
O ile będziemy kontrolować jedynkę,
z łatwością wygramy.
Wszyscy poszliśmy do tej strefy.
LEE JANG-KUN, HONG BEOM-SEOK
Jedziemy!
Gibson.
Gibson! Idź tam.
OK.
Pracowaliśmy równie szybko,
było mało czasu i nie mogliśmy przechylić szali na naszą korzyść.
Byłem sfrustrowany.
Beom-seok, jak tam idzie?
- Musimy iść tam. - Tak?
Potrzebujemy jednej.
Przegrywamy w obu.
Z upływem czasu niecierpliwiłem się.
Mogłem tylko kontynuować.
Gdy pracowałem jako strażak,
często musiałem szybko podejmować decyzje w sytuacjach kryzysowych.
Ale tutaj
przez moją decyzję, reszta zespołu może wrócić do domu.
Byłem rozdarty.
- Myślę, że musimy tu pójść na całość. - Tak.
Idziemy na całość.
Ha-yan!
Poszliśmy na całość.
Ha-yan!
Potrzebujemy pomocy w trójce.
Jechać dalej?
- Dalej. - OK.
- Mamy mnóstwo energii! - Dalej!
- Do jedynki. - Ruchy!
- Chodźmy. - Biegiem!
- Tutaj. - Czekaj.
Postaw tutaj.
LEE JANG-KUN, HONG BEOM-SEOK
Chodźmy.
Ha-yan.
OK.
Przeciwnicy dalej pracowali w jedynce,
więc tam było po zawodach.
Chciałem ich zwabić do trójki,
więc zabrałem tam dwa worki,
pokazując, że nie odpuściliśmy tej strefy.
To miało skierować tam ich uwagę.
Dalej.
Nie musisz iść do jedynki!
- OK! - Musimy sprawdzić trójkę.
Strefa trzecia.
LEE JANG-KUN, HONG BEOM-SEOK
Odchodziłam od zmysłów.
Nie byłam pewna, czy dobrze mi idzie, ale dalej przenosiłam worki.
Gdzie jest trójka?
Tam.
- OK. - Z tyłu.
Tędy.
W połowie zmieniłem plan.
Zebrałem całą piątkę.
Staliśmy pod ścianą.
Byłem zdesperowany.
Tak chciałem, by nasza strona przeważyła.
Byłem bardzo zdesperowany.
LEE JANG-KUN, HONG BEOM-SEOK
- Zostało pięć minut. - Jedynka.
Koniec gry za pięć minut.
- Jedynka? - Tak.
- Dobra, idę tam. - Łeb w łeb. Tędy.
- OK.
Mój plan chyba się powiódł.
Zwabiliśmy ich do trójki.
LEE JANG-KUN, HONG BEOM-SEOK
Chodźmy.
Prawie się posikałem.
Mamy tę strefę!
Udało się.
LEE JANG-KUN 1, HONG BEOM-SEOK 2
Chodźmy. Teraz wygramy.
Chodźmy.
Nie.
HONG BEOM-SEOK, LEE JANG-KUN
Co robisz?
Racja, to nie nasz. Przepraszam.
Gdy nas wyprzedzili, wszyscy byli zdezorientowani.
Ogłosiłem, że teraz my wygrywamy
i wszyscy pobiegli do jedynki.
Zrozumiałem, że źle zrobiłem.
- Szybko! - Co?
Chodź do jedynki!
- Wygrywamy? - Tak.
Nie mogłem uwierzyć.
Musieliśmy dopilnować, by tak zostało.
LEE JANG-KUN, HONG BEOM-SEOK
Nie wierzyłem.
Odchodziłem od zmysłów.
Chodźmy.
Dalej.
Jedynka!
Chwila.
Nie!
- Do jedynki. - OK.
Do jedynki!
- Nie. - Idź.
- Pospiesz się. - Nie!
- Do jedynki! - Jedynka.
- Dalej, Gibson! - Nie!
Dalej, Jang-kun!
Proszę bardzo.
Skoro zaczęliśmy się szarpać, nie mogliśmy odpuścić.
LEE JANG-KUN, HONG BEOM-SEOK
Nie wniesiesz tu tego.
Gibson, tutaj.
Wygrywaliśmy w jedynce, ale ją przejęli
a załadowaliśmy po brzegi.
Czułem, że możemy wygrać, jeśli się postaramy.
Nie mogliśmy się poddać.
Nie wrzucę tam tego.
Pomocy!
Trzymaj się!
Teraz tylko się brońmy.
- OK. - Dalej!
- Dalej. - Jeszcze 20!
LEE JANG-KUN, HONG BEOM-SEOK
- Dalej, Ha-yan! - Dalej.
Idź.
Proszę!
Spadają!
- Spadają! - Spadają!
Zostało 10 sekund.
Zatrzymać.
Chwila, nie!
Nie mogą spadać.
Napisy: Szymon Cegiełka