Chwila!
Teraz musimy tylko bronić.
- OK. - Dalej!
- Nie! - Została niecała minuta.
- Dalej. - Dwadzieścia sekund!
Proszę!
Spadają!
Zostało dziesięć sekund.
Zatrzymać.
Nie!
Nie mogą spadać. Włóżcie z powrotem.
Koniec gry.
To koniec.
LEE JANG-KUN, BEOM-SEOK
Drużynowy podbój labiryntu.
LEE JANG-KUN, HONG BEOM-SEOK
Wygrywa...
drużyna Hong Beom-seoka.
- Wygraliśmy! - Wygraliśmy?
- Wygraliśmy! - OK!
Dobra robota! Nieźle!
- Udało się. - To nasza flaga.
- OK. Nieźle. - Wygraliśmy!
Zajebiście!
- Dobra robota. - Dobry mecz.
- Wszystko OK? - Beom-seok! Dobry mecz.
Już po wszystkim.
Możemy się odprężyć.
OK.
- OK! - Dobra robota.
Cholera.
Trzeba było siedzieć cicho i zapewnić Jang-kunowi wsparcie.
Żałuję, że tego nie zrobiłem.
Cholera.
- Jak tam jest? - Zajebiście!
Byłam strasznie zdołowana.
Zanim się zorientowałam, przegraliśmy.
Najbardziej żałuję,
że wciąż wracałam do strefy,
którą praktycznie podbiliśmy, tak na wszelki wypadek.
Ciągle o tym myślę.
Chciałam pomóc drużynie, jak tylko się da,
ale nie byłam w stanie.
A więc...
jest mi przykro.
Mój zespół dał z siebie wszystko.
Byłem złym przywódcą i źle oceniłem sytuację.
Właśnie dlatego przegraliśmy, więc czuję się...
Bardzo źle się z tym czułem.
Druga misja programu
Zwycięża drużyna Hong Beom-seoka.
Tak!
- Nieźle! - Dobrze!
Byłem bardzo szczęśliwy. Bardziej niż po wygranej indywidualnej.
Jestem wdzięczny członkom zespołu, że mi zaufali i dali z siebie wszystko.
- Nieźle! - OK!
- Dalej. - Dalej! Kapitanie Hong!
Świetnie się sprawili.
Byłem pewien, że ten zespół
jest w stanie osiągnąć jeszcze lepsze rezultaty.
ZWYCIĘZCY: DRUŻYNA HONG BEOM-SEOKA
ZWYCIĘZCY: HONG BEOM-SEOK
DRUŻYNA JUNG JI-HYUNA KONTRA DRUŻYNA LEE JAE-YOONA
DRUŻYNA JUNG JI-HYUNA
DRUŻYNA LEE JAE-YOONA
HYUN-JEONG, NAUCZYCIEL WF-U
Mamy świetny zespół.
- Tak. - Tak, wypasiony.
Siłą naszej drużyny jest to, że jesteśmy elitą zawodowych sportowców.
Jestem zapaśnikiem, jak i mój młodszy kolega, Jun-hyuk.
Jest też Seo Young-woo, bobsleista,
Ha Moo-kyoung, piłkarz ręczny
i Kim Ji-eun, lekkoatletka.
Jesteśmy szybcy, silni i wytrzymali.
Stworzyłem zrównoważony zespół.
- Jesteśmy drużyną, OK? Damy radę. - Damy radę.
Jedziemy.
Na trzy. Raz, dwa, trzy.
- Damy radę! - Damy radę!
JOO MIN-KYUNG, KADRA ARMWRESTLINGU
O czym myślisz?
Jestem ciekaw,
bo jest dość powściągliwy.
Ponieważ czuję się niepewnie,
staram się nie rzucać w oczy.
Czemu czujesz się niepewnie?
Nikt tu nie robi tego, w czym jest najlepszy.
- Jeden wózek. - Tak. Moja specjalność to aktorstwo.
Wiem, że członkowie drugiej drużyny mają umiejętności indywidualne,
bo są w kadrze narodowej i brali udział w olimpiadzie.
Skoro to gra drużynowa, chcę,
byście uwierzyli w siebie.
Nie chciałbym wymienić nikogo na kogokolwiek.
Nie zbaczajmy z kursu.
- Nie poddawajmy się. - Tak.
Nienawidzę przegrywać. Serio.
W ogóle się nie martwiłem.
Nie sądziłem, by druga drużyna była od nas silniejsza.
Wierzyłem, że mamy szansę wygrać.
Jeśli nie stracimy czujności i damy z siebie 120%,
wygramy.
Rozpocznie się pojedynek między drużynami
Ji-hyuna i Jae-yoona.
Chodźmy.
Z mapy wynika, że strefa pierwsza jest najdalej.
Ja, Moo-kyoung i Ji-eun jesteśmy szybcy,
więc atakujemy jedynkę.
Planowaliśmy skupić się na zdobyciu dwóch stref.
Postanowiliśmy odpuścić strefę pierwszą.
Wybraliśmy dwójkę i trójkę, bo były bliżej składu.
- Biegnij. - OK.
JAE-YOON, JI-HYUN
Trójka od nas atakowała strefę trzecią.
Pracowaliśmy w trójkę,
by zyskać przewagę w pierwszych pięciu minutach.
Przeciwnicy też przyszli do trójki.
Mieliśmy walczyć o tę samą strefę.
Jestem pewien swojej siły.
Trochę się zmieszałem, ale byłem gotów się z nimi zmierzyć.
Zrozumiałem, że wszystko zależy od trójki.
Raz, dwa, trzy.
- Jak leci? - Potrzebujemy więcej!
Dobra. Do boju!
- Do boju! - Trójka!
Trójka jest dość daleko.
Nie przestawać!
- Nie zatrzymywać się. - Dalej.
Potrzebujemy tu pomocy!
Strefa trzecia!
- Czerwoni, do góry! - Za mną.
Musiałem skupić się na zadaniu.
Byłem zdeterminowany, by zrobić absolutnie wszystko.
- Dalej, Young-woo! - Dalej!
Myślałem tylko o zwycięstwie.
Nie chcieliśmy tego przeciągać.
ZESPÓŁ JUNG JI-HYUNA
Mamy więcej.
Skupcie się na strefie trzeciej!
Minęło pięć minut.
Nastąpi aktywacja wag.
LEE JAE-YOON, JUNG JI-HYUN
Strefa trzecia!
JUNG JI-HYUN 1, LEE JAE-YOON 2
LEE JAE-YOON, JUNG JI-HYUN
Dobrze. Udało się.
- Nieźle! - Hej.
Zrozumiałem, że przegrywaliśmy.
Patrząc na sytuację, uznałem,
że wszystko zależy od strefy trzeciej.
Musieliśmy coś zrobić.
Tutaj.
- Cholera. - Przytrzymam go!
OK.
Jun-hyuk to zapaśnik,
umie blokować ludzi.
Postanowiliśmy, że będzie blokował przeciwników,
by inni mogli przynieść więcej worków.
Szybko.
- Nigdzie nie idziesz. - Strefa trzecia!
Pilnuj go.
Naprawdę nie rozumiałem, dlaczego marnowali czas na szamotaninę,
kiedy przegrywali.
Myślałem, że nie powinni tego robić.
Co robisz?
Ale z drugiej strony,
źle się czułem, gdy mnie tak ściskał.
Nie chcemy się bić. Skupmy się na grze.
Wasza drużyna przegrywa.
Gra kończy się za pięć minut.
Musimy przenosić worki.
- OK. Do boju. - OK.
Złap go.
Przeciwnicy zaczęli nas blokować.
- Wszystko OK? - Tak, naciskaj, ile chcesz.
Wszystko OK, idź. Nic mi nie jest.
Teraz wygramy.
- Graj na czas. - Możesz puścić.
- Możesz biec. - Dobrze.
- Biegnij. - Biegnij.
Biegnij. Szybko!
No leć!
Musimy tylko ochronić prowadzenie.
Jae-yoon wchodzi!
Nasz plan spalił na panewce.
Instynktownie zacząłem chwytać
i obezwładniać przeciwników.
Ale czas leciał tak szybko.
Zrozumiałem, że mamy duże kłopoty.
Wygraliśmy. Tylko ich blokuj.
Robi się.
Ruchy.
- Wejdź pierwsza. - Idź!
Jest dobrze. Blokujcie i wygramy.
Tu nas nie pokonacie.
Idźcie do strefy pierwszej.
Zostało mało czasu.
Zaczynałem się wkurzać.
Łap go.
Gra kończy się za minutę.
Young-woo, musisz iść! Dawaj!
Nie chwal dnia przed zachodem słońca.
Te gry są nieprzewidywalne.
Musieliśmy utrzymać prowadzenie.
- Zostało dziesięć sekund. - Idź.
- Zostaw to i idź.
- Sześć, pięć, cztery, - Sześć, pięć, cztery,
- trzy... - trzy, dwa, jeden!
Koniec gry.
Poznamy teraz zwycięzców.
Zwyciężyła drużyna...
Lee Jae-yoona.
Super! Tak!
Tak.
- OK! - Wygraliśmy!
Super! Tak!
Super!
Zbiórka!
Dobra robota.
Dokładnie tak, jak chcieliśmy.
Zdobywałam złote medale na zawodach międzynarodowych,
ale nigdy tak nie krzyczałam.
Byłam zachwycona.
Szczerze mówiąc, nie przepadam za meczami drużynowymi,
ale ostatecznie zrozumiałem,
że gry zespołowe wydobywają ze mnie to, co we mnie najlepsze.
Daliśmy czadu!
Raz, dwa, trzy!
Nieźle!
Nie umiem opisać, co wtedy czułem.
Wiedziałem, że sobie poradzą,
bo wszyscy są związani ze sportem,
ale przekroczyli moje oczekiwania.
Rzucali się na przeciwników
i świetnie się komunikowali.
Zupełnie jakby każdy z nas był liderem.
Byłem wdzięczny za każdego członka zespołu.
Już dawno nie czułem takiej radości.
Przegraliśmy.
To było bardziej rozczarowujące niż porażki w zapasach.
Trudno mi było się z tym pogodzić.
Naprawdę dałem z siebie wszystko.
Było bardzo ciężko.
Dałeś z siebie wszystko. Dobra robota.
Nie wiedziałem,
co im powiedzieć.
Gdybym szybciej ocenił sytuację i wydał stosowne rozkazy,
może byłoby inaczej.
Patrząc wstecz,
żałuję wielu momentów.
Żałuję, że za wolno analizowałem sytuację
i nie dawałem lepszych rozkazów.
Żałuję wielu rzeczy.
ZWYCIĘZCY: LEE JAE-YOON, JO SUNG-BIN,
LEE HYUN-JEONG, JUSTIN HARVEY, JOO MIN-KYUNG
ZESPÓŁ KIM MIN-SU KONTRA ZESPÓŁ ANDRE JINA
Przygotujmy się.
Uznałem, że mamy dużą przewagę w sile.
Mamy zrównoważoną drużynę z szybkimi zawodnikami,
więc sądziłem, że mamy szansę.
Rozpoczynamy pojedynek między drużyną Kim Min-su i Andre Jina.
- Będę tuż za tobą. - Chodźmy.
Mam dwa.
ANDRE JIN, KIM MIN-SU
Szybko.
ANDRE JIN, KIM MIN-SU
Musimy wszyscy przejść do strefy trzeciej.
Jeśli ją przejmiemy, wygramy.
- Jin! - Zaraz przyjdę.
Kurde, pomocy! Thanos mnie trzyma!
Dwóch na jednego. Dawaj!
- Po prostu zostaw! - Zostaw!
- Dawaj! - Dalej.
Trzeba je dobrze ustawić.
Koniec meczu.
Wygrywa drużyna Andre Jina.
ZWYCIĘZCY: DRUŻYNA ANDRE JINA
ZWYCIĘZCY
DRUŻYNA HONG BEOM-SEOKA, LEE WON-HEE
DRUŻYNA ANDRE JINA, LEE JAE-YOONA
DRUŻYNA KIM DONG-HYUNA
SILNI I SPRAWNI: STARCIE STU PODZIEMIE
ODCINEK 5: PIEKIELNA ROZGRYWKA
Jestem taki ciekawy.
- Tak bardzo ciekawy. - Co?
- Co? Zwykła okrągła arena. - Straszne.
- Piasek. - Jak w Gladiatorze.
Wielka piaskownica.
- To piasek. - Nieźle.
Chyba trzeba wejść do kręgu.
- To jak koloseum. - Serio.
Niesamowite.
Czerwień jest dosyć okrutna.
Przerażające.
Na pewno walka fizyczna.
- Co to może być? - Na bank bitwa.
Serio.
Arena, na której można się spodziewać walki gladiatorów.
Prosimy o wejście na arenę zawodników, którzy przegrali
w podboju labiryntu.
Wszyscy są tacy silni.
Tak wielu silnych zawodników.
Są tacy wielcy.
Nie wierzę, że przegrali.
- Niemożliwe. - Co to?
- Co, u licha? - Co?
Co to ma być?
- Co? - Co to?
Zobaczyłem filary i wiedziałem, że to będzie survival.
Myślałem, czy chodzi o wspinanie.
Nie wiedziałam, co to będzie.
Były filary, ale nie wiedziałem, jaka to będzie gra.
Chyba nie mamy ich trzymać.
Czy coś się stanie z areną?
Może nie wolno z niej wypaść.
Silni i sprawni: Starcie stu.
Zostaliście wyeliminowani.
Wiemy.
Macie jednak
- ostatnią szansę, by przetrwać. - Rany.
- ...ostatnią szansę, by przetrwać. - Rany.
Muszę przetrwać za wszelką cenę.
Wciąż mam szansę.
Zrobię wszystko, by przetrwać.
Za chwilę
rozpoczniecie na tej arenie udział w grze o przetrwanie.
MISJA NR DWA I PÓŁ
Oto zasady.
Zasady.
Na arenie są filary.
Netflix to inny poziom.
- Będzie chodziło o filary. - Prawda?
Po upływie określonego czasu
musicie posiadać filar.
- Niemożliwe. - Jak?
Limit czasu to trzy minuty.
Po upływie trzech minut
przetrwają ci w posiadaniu filaru.
Ci, którym się to nie uda,
zostaną wyeliminowani.
Jednakże
jeden filar pozwala na przetrwanie tylko jednego uczestnika.
W przypadku walki o jeden filar
wygrywa osoba ściskająca
- jego symbol. - Symbol?
To na środku?
- Symbol? - Symbol?
- Musimy go ściskać. - Miejsce z symbolem.
Rugby to sport kontaktowy,
przywykłem do konfrontacji.
Byłem pewny siebie.
Wydawało mi się, że zdobycie filaru
przekracza moje możliwości fizyczne.
Czeka nas kolejna trudna walka.
Gra składa się z czterech rund.
Z każdą rundą liczba filarów ulegnie zredukowaniu.
W ostatniej rundzie zostanie tylko jeden filar.
- Co? - Tylko jeden?
Pozostanie tylko
jeden zawodnik...
- Niemożliwe. - ...który przetrwa.
Tylko jedna osoba?
Pokręcone.
- Co teraz? - Nie mam nadziei.
Jak mam pokonać 24 przeciwników i przetrwać?
Ponadto ten ocalały
zostanie liderem nowej drużyny
i wybierze czterech zawodników...
O rety.
- Proszę. - ...z 24 wyeliminowanych uczestników,
tworząc nową drużynę.
Jak możecie nam to robić?
- To okrutne. - Mam gęsią skórkę.
Masakra.
To będzie bardzo silna drużyna.
Serio.
Niezależnie, kto wygra, będą najlepsi.
Ale jaki dylemat tę osobę czeka.
Zdecyduje, czy wybrać kolegów, czy kogoś silnego.
Więc musimy...
Jak to rozegramy? Grać indywidualnie czy drużynowo?
Jang-kun.
- Musi wygrać ktoś od nas. - Tak.
Będziemy mogli wybrać naszych.
Wybierzcie mnie. Jestem posłuszny.
Wpuszczenie ich na arenę było naprawdę pokręcone.
Muszą walczyć z kolegami z drużyny, by przetrwać.
Powiedziałem mojej drużynie...
Jestem wam wdzięczny, że nie muszę tam być.
To wszystko dzięki wam.
- Pierwsza runda gry o przetrwanie. - Do boju.
Powodzenia!
Łącznie jest dziesięć...
filarów.
Rozpoczynamy pierwszą rundę gry o przetrwanie.
- Dacie radę! - Powodzenia!
Dalej, Thanos!
Zróbmy to. Przetrwajmy.
Przetrwajmy.
Ale się denerwuję.
- Powodzenia. - Do dzieła.
Raz odpadłem. Nie pozwolę, by to się powtórzyło.
Ściągnę przeciwników i przejdę do następnej misji.
To ślepy zaułek.
Muszę zaryzykować i rzucić wszystko na szalę.
- Amotti, dasz radę. - Powodzenia!
- Wygraj! - Chong Te-se!
- Powodzenia! - Dasz radę!
- Do boju. - Chong Te-se!
- Do boju. - OK!
- Jedziemy. - Dobrze!
Łap go z prawej strony.
Nawet nie próbują ich wyzwać.
Jak najszybciej pobiegłem i złapałem filar,
ale nikt nie przychodził.
Rozejrzałem się i dużo ludzi walczyło o jeden filar.
Oszczędzałem energię,
ale się rozglądałem dla pewności.
Pomyślałem, że przetrwam pierwszą rundę.
Co? Kto wyzwał Thanosa?
- Jest walka. Kto to? - Już walczą.
Kto walczy z Thanosem? Zapaśnik?
- Musisz wejść w środek. - Środek? Dobra.
Dobra.
Min-su dał znak oczami,
więc wcisnąłem się i odepchnąłem Hyeong-kyu.
Mieliśmy być jak najbliżej symbolu.
Dwóch na jednego.
Spójrz na niego.
- Obracaj go. - Właśnie tak.
Dalej. Dobrze. Odepchnij go.
Trudna walka.
OK. Możesz puścić.
- OK. - OK, Min-su.
Bierz.
- No proszę. - Niemożliwe.
Pozwoliłem Min-su przejść dalej.
Poświęciłem się.
- Praca zespołowa. - Praca zespołowa.
Dlatego potrzeba sojuszu.
- Chyba jest już kilka sojuszy. - Tak.
- Do-hyeon. - Boże.
Pomaga im.
Mam ją.
Chodź tu.
Najpierw ją odciągnijmy. Złap ją.
Raz, dwa, trzy. Ciągnij. OK, dobrze.
OK, dobrze.
Świetnie.
Generale Hwang, może zawrzemy umowę?
OK.
- Zobaczmy najpierw, jak to wyjdzie. - Jak to wyjdzie?
Spójrz na Jang-kuna.
Szuka ofiary.
Gra nie skończy się po jednej rundzie.
Nie chciałem spalać od razu całej energii.
Chciałem ją oszczędzać.
- Musisz ruszać, Jang-kun. - Zawrzyj sojusz.
Jang-kun.
- Muszą przetrwać nasi. - Tak.
- Potrzebujemy co najmniej dwóch filarów. - Weźmy ten.
Chwila.
- To było łatwe. - Jest dobrze.
- Musimy pomóc! - Została minuta.
- Jest OK. - Musimy pomóc.
- Została minuta! - Oderwij ją.
Raz, dwa, trzy!
Nie! Musisz złapać!
Musisz złapać!
Dobrze.
Do-hyeon, to nie koniec! Trzymaj go.
Chroń go.
Dalej, Amotti.
Spójrz na Young-woo.
Dalej, Young-woo!
Spójrz na Young-woo.
- O rany! - Jeszcze trochę, Young-woo!
Dasz radę, Young-woo!
Jeszcze 30 sekund!
Obraca się. Spójrz na symbol.
Musisz się ruszać.
Zostało dziesięć sekund.
Te-se, musisz spróbować.
- Co? - Co się dzieje?
Chwila, czemu...
- Ułóż ciało. - OK!
Koniec pierwszej rundy gry o przetrwanie.
- Co ty robisz? - Jezu.
- O nie. Dlaczego to zrobiłeś? - Dlaczego to zrobił?
Dlaczego...
Generale Hwang.
- Dlaczego to zrobił? - No nie?
- Stracił filar, próbując pomóc. - Po co to robił?
- Przetrwałeś? - Chyba tak.
- Nie przetrwałeś? - Nie.
- Po co się ruszyłeś? - Nie udało się?
Radziłem sobie.
Jun-ha z mojej drużyny
był atakowany z obu stron,
więc chciałem mu pomóc.
Ale jak na sekundę zostawiłem mój filar,
podbiegły trzy czy cztery osoby.
Straciłem go.
Trzeba było nie zgrywać bohatera.
Nie mam pojęcia, kto przetrwa.
Wszyscy są tacy silni.
- Nie wiem. - Są super.
Uważajcie. Nie zróbcie sobie krzywdy.
Oto wyniki pierwszej rundy gry o przetrwanie.
Przetrwali:
Kim Min-su, Jung Ji-hyun.
- OK. - Kim Amugae.
- OK! - Lee Jun-ha.
Ha Moo-kyoung.
Jang Jun-hyuk.
Kim Jee-hyuk, Amotti.
Lee Jang-kun i Kim Hyeong-kyu.
- Dalej, Jun-hyuk! - Tak!
Dalej!
Druga runda gry o przetrwanie.
Pozostało...
pięć filarów.
- Są oświetlone. - ...pięć filarów.
Kurde, który wybrać?
Czyli tak to wyszło.
- Trzeba mądrze wybrać. - Serio.
Nie będzie łatwo samemu.
Praktycznie jeden na jednego.
Rozpoczyna się druga runda gry o przetrwanie.
Mocno się trzyma.
Ji-hyun jest wyjątkowy.
Spójrz na Ji-hyuna.
Skrzyżuj stopy, Min-su. Obejmij filar nogami.
Jest taki silny.
Z całych sił próbowałem odsunąć go od filaru,
ale nic to nie dało.
Wtedy usłyszałem...
Amotti, idź gdzieś indziej.
- Amotti, nie tam. - Znajdź kogoś swojej wagi.
Jest wielki.
Nie walcz z Min-su.
Opracowałem plan.
Wiedziałem, że nie dotrwam do finału.
Postanowiłem pomóc komuś, kto tego potrzebował.
Wtedy mógłbym zostać wybrany.
Moo-kyounga atakuje trzech gości.
- Amotti. - Moo-kyoung, trzymaj się.
Trzymaj się, Moo-kyoung!
Trudno wytrwać, jak cię tak ciągną.
- Amotti i ten gość. - Trzymaj się!
Byli w jednej drużynie.
Moo-kyoung! O nie.
O nie.
Wstawaj.
Idą łeb w łeb.
Ten zapaśnik.
Odebrał mu go.
To licealista.
Patrz, jak pcha.
Pcha głową.
Odzyskał go.
Gdybym mógł tak dalej walczyć,
mógłbym z łatwością wejść do finału.
Spójrz na Ji-hyuna.
Ji-hyun jest niesamowity.
Kradnie go. Nie, Ji-hyun.
- Stracił go. - Idą łeb w łeb.
- To jego specjalność. Stosuje techniki. - Nieźle!
- Sięga po ręce. - Łap ręce.
Łap ręce.
To takie proste!
Została minuta.
Da radę.
Bujaj go.
Właśnie tak.
- Właśnie tak. - Tak!
Dasz radę!
- Właśnie tak. - Tak jest!
- Dalej! - Łap filar.
- Świetnie. - Właśnie tak.
Ji-hyun jest niesamowity.
- Super gość. - To było niesamowite.
Zostało 30 sekund.
Nie poddawaj się do końca!
Lee Jang-kun ma silną aurę. Nikt nie chce z nim zadzierać.
Spójrz na nich.
- Zostało dziesięć sekund. - Dziesięć sekund!
Dziesięć sekund!
Nie poddawać się!
Koniec drugiej rundy gry o przetrwanie.
Za chwilę potwierdzenie, kto przetrwał.
Proszę pozostać na stanowiskach.
Ogłoszenie wyników.
- Dalej! - Dobra!
To okrutna gra.
Prawdziwy test siły.
Oto wyniki drugiej rundy gry o przetrwanie.
Zwycięzcy to
Kim Min-su...
- Thanos! - Thanos!
Kto go może pokonać?
Jung Ji-hyun...
- Nieźle. - Jest niesamowity.
Jest niesamowity.
Kim Jee-hyuk...
Nieźle!
Jee-hyuk.
Jang Jun-hyuk...
- OK. - Dalej!
...i Lee Jang-kun.
Dobrze!
- Dobra robota! - Dobra robota!
- Jesteś super! - Świetna robota.
- Ładnie! - Dobra gra.
- Do dzieła. - OK.
Dobra gra.
- Jesteś taki silny. - Wcale nie.
- Obyś wygrał. - Dziękuję.
- Dobra robota. - Powodzenia, Jang-kun.
Mój los jest w twoich rękach.
Daj z siebie wszystko.
Do dzieła!
- Czy oni nie są najsilniejsi? - Są niewiarygodnie silni.
- Pierwsza piątka. - Dzieje się.
Runda trzecia gry o przetrwanie.
Łącznie dostępne są dwa filary.
Tylko dwie osoby awansują.
Trzech na dwóch.
Wiedziałem.
Potem będzie jeden na jednego.
Trzecia runda gry o przetrwanie
rozpoczyna się teraz.
Min-su i Ji-hyuna dzielą prawie dwie kategorie wagowe.
Który filar bierzesz?
Może ten?
Chcę mu rzucić wyzwanie.
- Niedobrze. - Powodzenia!
Waży więcej ode mnie i jest zapaśnikiem,
więc wiedziałem, że będzie silny.
Ale chciałem walczyć do końca, bo nigdy nie wiadomo, co się wydarzy.
Byłem pewien, że mogę wygrać i chciałem pokazać,
że mogę pokonać własne ograniczenia.
LICEALNY ZAPAŚNIK
Nie spiesz się, Jun-hyuk.
Broń się, Jang-kun.
Wciśnij się. Użyj głowy.
Zawziął się.
Lee Jang-kun jest niesamowity.
Co z nim?
- Rany, Jang-kun! - Zbierz siły, Jun-hyuk.
Jee-hyuk ma zdumiewającą kondycję.
OK. Wbij się.
Wkurzył się.
Thanos się wkurzył.
Trudno było przeciw dwóm.
Jeśli chodzi o moją siłę, jestem pewien siebie,
więc to zraniło moją dumę i trochę się zezłościłem.
- Mógłby wyciągnąć cały filar. - Co jest?
Tam też jest gorąco.
Po prostu go odepchnął.
To nie człowiek.
- Spójrz na Ji-hyuna. - Uprawia zapasy.
Okopuje się.
Kim Min-su!
Jee-hyuk był po prawej, a ja po lewej.
W tej chwili działaliśmy razem.
Przed naszą walką
musieliśmy zająć się Min-su.
W tamtej chwili działaliśmy razem.
Dobrze!
Wystarczyło jedno silne pchnięcie.
Świetnie, Jun-hyuk!
- Trzymaj się. - Dalej, Jun-hyuk. Chroń go.
Dobrze mi szło blokowanie go,
ale wykorzystał masywne ciało, by się wcisnąć.
Może brakowało mi siły.
Był wytrwały, jak przystało na zapaśnika.
Odepchnij go, wstając.
Już koniec. Trzymaj się, Min-su.
Dalej, Thanos!
- Została minuta. - Jedna minuta!
- Wytrzymaj, Thanos! - Ji-hyun ma jego rękę.
Spójrz na jego ciało. Co za człowiek.
Jang-kun znowu wchodzi.
Patrzcie na Jang-kuna.
Lee Jang-kun!
Ale tam gorąco.
Lee Jang-kun!
Zamieniają się miejscami.
Już prawie. Sprawdź symbol.
Zostało 30 sekund.
Trzydzieści sekund!
Min-su!
Wstań, Min-su. Sprawdź symbol.
Tak długo wytrzymałem, że myślałem, że mogę wygrać.
Próbowałem wykorzystać każdą możliwą sposobność.
Podnieś głowę, Ji-hyun!
Musisz podnieść głowę!
- Ale postawa. - Patrzcie na nich.
Zostało dziesięć sekund.
Koniec trzeciej rundy gry o przetrwanie.
Jung Ji-hyun to szaleniec.
To było niesamowite, jak ich po kolei odczepiał.
To potwór.
Nawet Jang-kun nie mógł pokonać Jun-hyuka
przez techniki zapaśnicze
Odepchnął go jednym mocniejszym ruchem.
Tak silni są zapaśnicy.
Ogłoszenie wyników.
Oto wyniki trzeciej rundy gry o przetrwanie.
Zwycięzcy to...
Jang Jun-hyuk.
- Licealista. - Licealista.
Jest świetny.
Oraz...
Jung Ji-hyun.
Niesamowite. Dwóch zapaśników.
Dwóch zapaśników.
Rany, zapaśnicy są najlepsi.
Niewiarygodne.
Jun-hyuk, masz szansę pokonać złotego medalistę.
- Wykorzystaj ją. - To twoja szansa.
Liczę na dobry mecz, proszę pana.
- Nie rób tego! - Dobra!
Liczę na dobry mecz.
- Nie rób tego! - Dobra!
- Wstawaj! - Nieźle.
- To twoja szansa go pokonać. - OK.
- Dalej! - Do boju!
- Czwarta i ostatnia runda. - Ostatnia.
Został tylko jeden filar.
- OK! - Jest tutaj.
- Ostrożnie. - Walczcie z całych sił, ale ostrożnie.
Do finału weszło dwóch zapaśników.
W tamtej chwili byłem zdeterminowany,
by wygrać za wszelką cenę.
Wiedziałem, że to będzie wyrównana walka.
Nie byłem pewien, kto wygra.
Rozpoczynamy czwartą i ostatnią rundę
gry o przetrwanie.
Kto wygra: legenda czy nowicjusz?
W sportach walki rozmiar ma duże znaczenie.
W związku z tym myślę, że wygra zapaśnik z liceum.
Zmierzyłem się z nim w poprzedniej rundzie
i spodziewałem się, że Jung Ji-hyun łatwo wygra.
- Przesuwa go. - Symbol też się rusza.
Dasz radę!
- Zaczyna od palców. - Dasz radę.
Trzyma się.
Nieźle.
- Dobrze. Złapał go w pasie. - Nieźle!
- Złapał go w pasie. - Boże.
O rety.
Tak jest.
- Masakra! - Dobrze!
- To jest to! - Niemożliwe!
Właśnie to chciałam zobaczyć.
Trzymanie przeciwników to moja specjalność,
więc uznałem, że mam szansę.
- Nie poddawaj się! - Nie poddawaj się.
Niesamowita technika.
Nieźle.
Patrzcie, jak kontroluje nadgarstek.
Została minuta.
Jedna minuta!
Kurde, jest za dobry w zapasach!
Wstawaj!
- Daj mi fory! - Nie poddawaj się!
- Wstawaj! - Proszę pana!
- Jun-hyuk! - Przytul go.
- Zrób coś. - Zrób coś.
Nie było szans pobić jego wieku i doświadczenia.
Spodziewałem się tego.
- Złap go w pasie. - Celuj w talię.
Zostało mało czasu.
Trzydzieści sekund.
- Łap go. - 30 sekund.
- Ucieka. Łap go. - Łap go!
- Nie daj mu uciec!
- Ucieka! Łap go! - Łap go!
- Nie pozwól mu uciec.
Dziesięć sekund.
Wstawaj!
- Dziesięć sekund. - Wstawaj!
Trzymaj się go!
Jesteś potworem!
Dobra gra, Jun-hyuk.
Pomimo różnicy masy.
- Świetna robota. - Super, Ji-hyun!
Poczułem się spełniony, bo dałem z siebie wszystko.
Przegrałem, ale dobrze walczyłem.
Szacunek dla koreańskich zapaśników!
Zasłużenie zdobył ten złoty medal.
Zakończyła się czwarta i ostatnia runda gry...
- Ciarki. - ...o przetrwanie.
Brawo.
Oto wynik czwartej i ostatniej rundy gry o przetrwanie.
Ostatnim ocalałym jest...
Jung Ji-hyun.
- Jesteś szalony, Ji-hyun! - Jest niesamowity.
To był przedsmak najgłębszego poziomu piekła.
Ta szansa spadła mi z nieba.
Jestem za nią bardzo wdzięczny.
Wykorzystam ją,
by patrzeć tylko przed siebie i zostać ostatecznym zwycięzcą.
Koniec gry o przetrwanie.
Dobra robota, wszyscy.
Wszyscy się spisali.
Zwycięzcą,
który automatycznie awansuje,
jest Jung Ji-hyun.
Dalej!
Jesteś niesamowity!
Jesteś najlepszy, liderze drużyny!
Jest niesamowity.
Kocham pana.
Teraz lider, Jung Ji-hyun
wybierze czterech uczestników z 24 wyeliminowanych,
tworząc swój zespół.
Lojalność jest ważna, ale wolałbym mieć większe szanse na wygraną.
Proszę.
Miałem nadzieję, że mnie wybierze.
Uczestnicy, którzy nie zostaną wybrani,
zostaną wyeliminowani.
Musi być rozdarty.
Liderze Jung Ji-hyun,
wybierz pierwszego uczestnika, który dołączy do twojego zespołu.
Ciekawe, kogo wybierze.
Na pewno wybierze swoich ludzi.
Miałam nadzieję.
W końcu byliśmy w jednej drużynie,
więc byłem pełen nadziei.
Przekonamy się, czy bardziej ceni zwycięstwo, czy lojalność.
- Wybierze kolegów? - Tak myślisz?
Porażka mną wstrząsnęła.
Dlatego tym razem
chciałem być mądrym i przebiegłym liderem.
Długo o tym myślałem.
Jun-hyuk...
Amotti!
Dziękuję.
Amotti? Nie był w jego zespole.
- Amotti! - Niespodziewane.
Zazdroszczę.
- Dobra! - Dziękuję.
Byłem gotów wracać do domu,
ale wybrał mnie jako pierwszego.
To było świetne uczucie.
- Chce wygrać cały program. - Mam ciarki.
Liderze Jung Ji-hyun,
wybierz drugiego członka zespołu.
Teraz wszyscy mają nadzieję.
Proszę.
Lee Jang-kun.
- Dziękuję! - Szaleństwo.
- Tak! - Drużyna marzeń.
Szczęściarz.
Tworzy drużynę gwiazd.
To drużyna A.
Zakłada Avengersów?
- Dziękuję, Ji-hyun. - Dajmy z siebie wszystko.
Dam z siebie wszystko.
Wybrał liderów drużyn.
Wybierz trzeciego zawodnika do twojego zespołu.
Myślę, że wybierze wioślarza.
Kim Jee-hyuk.
Wybierze wszystkich liderów?
Kim Jee-hyuk!
- Nieźle! - Wybiera tylko silnych.
Wie, jakim atutem jest wioślarz.
Nieźle.
Wybiera wszystkie asy.
- Dziękuję! - Gdy usłyszałem swoje imię,
to jakbym trafił z piekła do nieba.
Drużyna gwiazd.
Możemy być najsilniejszą drużyną.
Przywrócił wszystkich silnych zawodników.
Czyli moje szanse na przetrwanie zmalały.
- Dam z siebie wszystko. - Tak.
To byli sami liderzy drużyn.
Miło było stać przy nich.
Liderze Jung Ji-hyun,
wybierz ostatniego członka zespołu.
Ostatni.
Kto to może być? Dyskutują.
Kogo... chodźcie.
- To trudne. - Naprawdę.
Jeśli wybiorą Young-woo albo Thanosa, będą niezwyciężeni.
Oby wybrał Jun-hyuka.
Skoro dotarłem aż tutaj, miałem nadzieję,
że mnie wybierze.
- To musi być ktoś silny. - Tak.
- Ktoś silny? - Tak.
OK.
Napisy: Szymon Cegiełka