Ito na ang huling round!
Kapag tumunog na ang pito,
magsisimula na ang susunod na round.
- Laban! - Laban!
- Ayos pa ang mga binti nila. - Laban!
Grabe ang tibay nila.
Paano sila nakakapagpatuloy?
Grabe sila.
Iba talaga sila.
May lakas pa rin silang natitira?
Dumeretso lang ako. Sinabi ko sa sarili ko, takbo lang.
Kalma lang.
Ayos!
- Kaya mo 'yan, Ji-hyun! - Kaya mo 'yan!
Tingnan mo siya.
- Grabe, Amotti. - Amotti!
- Laban, Ji-hyun! - Go!
- Ang tindi ni Amotti. - Ang tibay niya.
- Kakaiba si Amotti. - Ang lakas niya.
- Grabe siya. - Oo nga.
- Huling round na! - Gumapang ka na lang!
- Gapang! - Gamitin mo ang mga kamay at paa mo!
- Laban! - Laban!
'Wag kang bibitaw! Hindi pa tapos!
- Gapang! - Gapang!
Pagod na pagod na ako dahil sa mga naunang rounds.
Pero parang ayos na ayos lang si Amotti.
Gusto ko pa ring ibigay ang lahat.
Laban, Jung Ji-hyun!
Sige pa!
Kaya mo 'yan. 'Wag kang susuko.
- Makakahabol ka sa kaniya. - Deretso lang.
- Hindi pa tapos. Kapit lang. - Hindi pa tapos ang laban!
Sisiw lang 'to para kay Amotti.
Ayos!
- Ganiyan nga, Amotti! - Ayos 'yan!
May lakas pa si Amotti.
- Paano nangyari 'yon? - Deretso lang!
Kaya mo 'yan!
'Wag kang susuko. Laban. Kaya mo 'yan!
Gusto ko pa talagang bilisan.
Pero pagod na pagod na ang katawan ko
kaya wala na akong lakas para magpatuloy.
Kaya pa ng utak ko, pero hindi na makasabay ang katawan ko.
Parang kulang ang ibinigay ko.
Nagamit ko na ang buong lakas ko.
- Grabe. - Ang galing niya.
Tapos na ang laban.
Ayos!
Natapos din.
Nanalo ako.
Masaya ako dahil nanalo ako,
pero nalulungkot ako.
Sobrang nalulungkot ako.
Kaya mo 'yan!
Kayang-kaya mo 'yan!
- Laban, Jung Ji-hyun! - Ang galing niya.
- Ang husay mo! Tapusin mo ang laro! - Napakagaling mo!
- Ayos. - Magaling.
- Congrats.
- Salamat, Ji-hyun. - Ang galing mo.
Kailangan mong manalo.
Salamat.
- Magpasalamat ka kay Ji-hyun. - Salamat, Ji-hyun!
- Iuwi mo ang premyo. - Dapat manalo ka!
Salamat.
- Ang ganda ng laban. - Astig.
Sobrang astig.
Ayos!
- Ang galing! - Mahigpit ang laban.
Ang huling nakaligtas sa Team Jung Ji-hyun...
ay si Amotti.
Ang galing mo, Amotti!
Ang hirap ng pinagdaanan ko.
Ang gagaling ng mga kagrupo ko.
Kaya gagalingan ko talaga
at mananalo ako para sa kanila.
Napakapalaban ng grupong 'to.
Ang galing mo.
Tapos na.
- Ang husay mo. - Magaling.
- Malungkot siguro siya. - Oo naman.
Iniisip ko ang mga posibilidad kung ginalingan ko pa sana.
Masaya akong maramdamang muli
ang mga naramdaman ko noong naglalaro pa 'ko.
Pero ngayong tapos na ang laro, nakakadismaya lang.
Naghanda ako para sa palabas na 'to
na parang pang-apat na Olympic Games ko.
Binigay ko ang lahat, kaya wala akong pinagsisisihan.
Masaya ako noong naghahanda ako para dito.
Babalik ako sa propesyon ko
at patuloy na pagbubutihin ang sarili ko.
Sayang lang.
Isang karangalan makasama rito ang isang magaling na grupo at leader.
Babalik ako nang mas malakas pa.
Ayoko talagang basagin 'to.
Masaya ako at ikanararangal kong maging bahagi ng grupong 'to.
Thanos.
Nakakalungkot na makitang babasagin niya 'yan.
Pumitik ka lang.
Sayang naman kung babasagin.
Oo nga.
Masaya akong makasama sa grupo ang mga mahuhusay na 'to.
Dahil tinalo niya kaming lahat,
sana manalo si Amotti para naman magkaroon ng saysay ang pagkatalo namin.
Nag-enjoy talaga ako. Salamat.
Ang galing n'yong lahat!
Magaling, Ji-hyun.
Ang galing n'yong lahat.
- Amotti, dapat manalo ka. Ha? - Kailangan.
- Dapat manalo ka. - Manalo ka para sa 'min.
- Kung hindi dahil sa inyo, - Ikaw ang pag-asa namin.
matatanggal na sana ako.
- Ang husay n'yo. - Salamat.
Ang galing n'yong lahat.
TOP 4: HONG BEOM-SEOK, JUSTIN HARVEY, ANDRE JIN, AMOTTI
PHYSICAL: 100 UNDERGROUND
Malapit nang matapos.
Ayos lang kayo?
Ibang-iba ang mga laro sa Season 1.
Ibang-iba nga.
Nakakagulat.
- Hindi ko alam ang susunod. - Nakakagulat talaga.
Sa aling pagsubok kayo pinakanahirapan?
Amotti?
Para sa 'kin, 'yong unang team match.,
- 'Yong maze conquest? - Oo.
- No'ng kalaban n'yo sina Dong-hyun? - Oo. Talo kayo.
- Oo, dahil natalo kami. - Oo nga.
Pagkatapos noon, 'yong consolation match...
Nakakatakot 'yong consolation match.
Alam kong hindi na ako tatagal.
- Wala ng pag-asa. - Isa lang ang mananalo.
Oo nga. Isa lang.
'Yon ang mga pinakamahihirap.
'Yong consolation match. Kaming tatlo, nanonood lang.
- Sobrang lupit ng larong 'yon. - Ang tindi n'on.
Nadalian nga lang kayo.
Ano?
Oo nga.
Nanonood lang ako sa taas,
at alam kong hindi ako magtatagal kung ako ang naglalaro.
'Yon ang pinakadikit na laban.
Ano'ng pinakamahirap para sa 'yo, Justin?
'Yong huling pagsubok.
- 'Yong roller. - Oo, 'yong roller.
Hindi dahil sa nakakapagod talaga 'yon,
pero kailangan mo kasing kalabanin ang mga kagrupo mo.
Para sa 'kin, maganda ang pagsasama at pagtutulungan ng grupo namin.
Nalulungkot akong makita na natanggal silang lahat.
Nahirapan ako noong natalo ko sila.
Noong una, tinanong kita kung ano'ng sports ang nilalaro mo.
- Ang sabi mo, lahat. - Oo.
Iniisip ko noon, "Ano'ng problema nito?"
Kasi sinubukan ko talaga ang lahat.
Iba't ibang sports ang nilaro ko noong bata pa 'ko.
Halos lahat ng sports, nagawa ko.
Pero CrossFit ang pinagkakaabalahan ko ngayon.
Nagustuhan ko 'yon
kasi pinagsama-sama rito ang lahat ng gusto ko.
Amotti, may sports ka ba no'ng bata ka?
Wala. Nag-CrossFit lang ako pagkatapos ng military service ko.
- Pagkatapos ng military service mo? - Oo.
Gusto ko talagang maging sikat na CrossFit athlete.
Pero naaksidente ako.
Kaya pala may pilay ka sa paa.
Oo, nabalian ako ng bukong-bukong.
Akala ko hindi na ako makakapag-ehersisyo ulit.
Hindi ko na maigalaw ang mga 'to tulad ng dati,
pero nagpapasalamat ako kasi nakayanan ko pa rin.
Pakiramdam ko rugby ambassador ako kasi bukambibig ko 'yon.
Kahit na nakapaglaro ang Korean national rugby team sa Olympics,
ilang beses akong naooperahan sa tuhod,
kaya kinailangan kong magretiro kahit bata pa 'ko.
Pero wala akong pinanghinayangan kasi napasama ako sa kasaysayan
bilang kinatawan ng Korea.
May kaunting kaba kapag inooperahan tayo, di ba?
- Oo. - Inoperahan din ako sa balikat
kaya natatakot akong mapilayan ulit.
Balikat, paa, tuhod. Ikaw?
- Sa pulso. Hindi ko maibaluktot. - 'Yang pulso mo?
Kung maglalaban-laban tayo,
- tuhod at pulso mo ang titirahin ko. - Tuhod ko, pulso niya, at paa niya.
Ayos.
Sisipain ko ang bukong-bukong mo.
Naku po.
Saan naman kayo pinakasigurado?
- Pagtakbo para kay Beom-seok. - Pagtakbo para sa 'kin.
- Pagtakbo talaga. - Oo nga.
Ayoko ng combat game.
Combat game lang ang gusto ko.
Ako rin. Kasi pareho kaming naglaro ng rugby.
- Gusto n'yo ng combat game? - Oo.
Kayong tatlo...
Athletic at malakas kayong tatlo.
Kahit ano'ng maging resulta, wala akong pagsisisihan
kasi alam kong ibinigay ko ang lahat.
Malaking karangalan talaga 'to.
- Parang pare-pareho tayo ng nararamdaman. - Oo.
Wala rin akong pagsisisihan.
Malulungkot ako.
- Ayoko talagang natatalo. - Oo nga.
- Nandito ako para manalo. - Pero...
hindi nila sinabing matatalo sila.
- Tama. - Parang gusto nilang sabihin...
Hindi ko sinabing susuko na 'ko.
Para kasing handa na kayong matalo.
- Hindi. Gagawin namin ang lahat. - Hindi 'yon ang ibig mong sabihin?
- Pero kahit matalo kami, ayos lang. - Ganoon ba?
Parang ganoon kasi, e.
- Siyempre gusto naming manalo. - Pero kasi...
Iba ang "gustong manalo" sa "mananalo."
- Nasa isip natin 'yon. - Tama.
Ibigay natin ang lahat hanggang dulo.
- Sige. - Laban.
- Ayos! - Kaya natin 'to.
Ang paghahanap sa pinakaperpektong pangangatawan
kahit ano pa ang kasarian, edad, at lahi.
Physical: 100.
Heto na.
- Ang huling laban. - Sino kaya'ng mananalo?
Bakit ako kinakabahan?
Di ako makapaniwalang nakaupo ako rito.
Kinakabahan siguro sila.
- Totoo. - Oo nga.
Pagkatapos ng mahihirap na tunggalian sa hinarap ng 100 kalahok,
ang mga nananatili sa labanan ay sina...
Amotti...
Para siyang lumaban sa impiyerno.
- Grabe siya. - Hong Beom-seok...
Andre Jin...
at Justin Harvey.
Laban, Justin.
- Ang astig niya. - Ang astig niya talaga.
Ang isang matitira hanggang dulo,
ang huling taong mananatili,
ay mananalo ng 300 million won.
- Grabe 'yon. - Nakakabaliw.
Mananalo ang isa sa kanila.
Mas matindi pa 'to kaysa sa Olympics.
Ngayon, nandito na ang huling pagsubok
para malaman ang huling matitira.
Sa mga nakaraang pagsubok, may 20 taong natira.
Pero ngayon, apat na lang.
May 25% akong tsansa para manalo.
Malayo na ang narating ko,
kaya gusto kong manalo at protektahan ang katawan ko.
Kinakabahan ako.
Nakarating na ako rito kaya gustong gusto kong manalo.
Kailangan kong manalo kahit na ano'ng mangyari.
Kinailangan kong talunin ang mga kagrupo ko para makarating dito.
'Yon lang dahilan ko
para gawin ang lahat at manalo.
Ang huling pagsubok na inyong paglalabanan...
ay magkakaroon
ng tatlong rounds.
-...ay magkakaroon ng tatlong rounds. - Tatlong rounds?
Pahirap siguro 'to nang pahirap.
Kinakabahan na siguro sila
kasi hindi nila alam ang naghihintay sa kanila.
Ihahayag na
ang unang round ng huling pagsubok...
na magsasabi sa mananalo.
Ano kaya 'to?
Ano kayang gagawin nila?
- Kinakabahan ako. - Excited na 'ko.
Sasabit kaya kami rito?
Ano 'yan?
- May nahulog. - Tali ba 'yan?
Tali ba 'yang nahulog?
- Ano 'yan? - Ano 'yan?
Aakyat kaya sila sa tali?
- Tali? - Siguro aakyat sila.
- Pero hawakan yata 'yan. - Ano?
Ang unang round ng huling pagsubok.
Kailangang kumapit ng mga kalahok sa tali na nakatali sa katawan nila
at manatili hanggang sa dulo.
- Kapit? - Kakapit sila.
Grabe 'yon.
Matatanggal agad
ang kalahok na mahuhulog ang katawan.
Ang bigat ng katawan na kakapitan n'yo
ay 40% ng kabuuan n'yong timbang.
Isang kalahok ang matatanggal sa unang round.
Matatapos ang laro kapag may natanggal na.
At aabante sa susunod na round ang tatlong matitira.
Matibay ang mga bisig ko.
Noong napanood ko ang consolation match noong Season 1,
alam kong mananalo ako kung kasali lang ako roon.
At parehas na laro lang 'to,
kaya alam kong malalagpasan ko ang round na 'to.
Akin 'to. Siguradong sigurado ako.
Proprotektahan ko ang katawan ko kahit ano'ng mangyari.
Mananatili ako hanggang dulo.
Masaya ako sa laro.
Malalakas ang mga kamay ko.
Mukhang mangunguna o papangalawa ako.
Nandito kami para protektahan ang mga katawan namin.
At sa unang pagkakataon,
kami mismo ang proprotekta sa mga katawan namin.
Kailangan kong harapin ang sarili kong bigat.
Proprotektahan ko ang katawan ko kahit ano'ng mangyari.
Ang unang round ng huling pagsubok ng Physical: 100
ay magsisimula na.
Hindi ba parang magkakaparehas lang sila?
- Walang brusko sa kanila. - Oo nga.
- Payat lang sila. - Pang-atleta ang katawan nila.
- Matibay sina Beom-seok at Amotti. - Oo nga.
- Top class sila. - Tama.
Para sa 'kin, mananalo sina Justin at Andre
- kahit mga underdog sila. - Ganoon ba?
- Suportahan natin si Amotti. - Oo nga.
Kailangan niyang manalo para masabi natin na natalo tayo ng pinakamagaling.
- Oo. - Tama ka.
- Sana manalo si Beom-seok. - Oo nga.
- Di ba? - Oo.
- Magsisimula na. - Magsisimula na.
- Ang astig. - Sinabit ang mga katawan nila.
- Hala. - Sinabit talaga nila.
- Tingnan mo nga naman. - 'Yan ang mga nabasag.
'Yan ba 'yong mga katawan natin?
Ang dami.
- Ang mga katawan natin. - Oo nga.
Ang katawan ng mga natalo.
Ang huling pagsubok ng Physical: 100.
Ang unang round ay magsisimula na.
Heto na.
- Laban, Andre! - Laban lang!
- Laban! - Laban!
- Kaya mo 'yan, Justin. - Laban.
Kinakabahan siguro sila.
Kumpiyansa ako sa unang round ng huling pagsubok,
kaya mukhang maganda ang simula ko.
Marami na akong ginawa para makarating dito.
Kung hindi ko maproprotektahan ang katawan ko, dapat na 'kong umuwi.
Dati akong nasa special forces at dati ring bombero,
kaya ibang klase ang determinasyon ko.
Naniniwala akong lamang ako sa ibang kalahok sa aspetong 'to.
Naniniwala ako sa sarili ko.
Alam kong tatagal ako hanggang sa dulo kaya hindi ako kinakabahan.
Kailangan ko lang maniwala sa sarili ko.
Siguradong-sigurado ako.
Magsisimula na ang laro.
- Kinakabahan ako. - Nakakakaba.
Laban!
Nakasandal talaga si Justin.
Ginamit ko ang bigat ng katawan ko at hindi ang lakas ko
para hilahin ang tali.
Taktika ko ang paggamit ng bigat ko.
Naisip kong mas ayos kung gagamitin ko ang isang braso nang mas malakas
para maipahinga ko ang kabila
para maipagpalit-palit ko sila.
Hook grip ang ginawa ko.
Sa CrossFit,
ganito ka dapat humawak sa barbell.
Kapag sa hook grip, hindi agad mangangalay ang bisig mo.
Gusto kong ireserba ang lakas ng braso ko hanggang kaya ko.
Dahil kailangan kong kumapit nang matagal,
sinubukan kong 'wag masyadong gamitin ang bisig ko.
Diniretso ko ang mga braso ko at ginamit ko ang bigat ng katawan ko.
Kailangan nilang gamitin ang bigat ng katawan nila kasi patagalan 'to.
Ang leader namin...
- Lamang siguro si Beom-seok. - Tama ka.
Ang sabi niya, hindi napapagod ang mga bisig niya.
Parang matatag si Amotti.
Hindi ako gumalaw.
Hindi ko hahayaang mahulog 'to.
Nakapikit si Justin. Naka-focus siya.
Ang angas niya.
Nagpapawis ang kamay ko.
- Ako rin. - Oo nga.
- Grabe. - Pawis na pawis.
Gaano kaya kahirap 'yan?
Iniisip ko nga rin.
Kailangan nilang pakiramdaman ang isa't isa.
Oo nga. Sigurado akong malalaman nila kapag may isang napagod na.
Gusto kong malaman kung gaano 'yan kabigat.
Ako nga rin.
Malulungkot ako kung matatanggal ako rito.
Sarili lang nila ang kalaban nila rito.
Nagpapawis na ang kamay niya.
Hindi ko akalaing gagamitin ko nang ganito ang lakas ko.
Kaya unti-unti na akong napagod.
Si Andre ba 'yan?
Parang pagod na siya.
- Mukha siyang pagod. - Oo nga.
Hindi namin alam gaano katagal na ang lumipas.
Sumasakit na ang muscles ko.
Naku po.
Nararamdaman na niya.
Habang tumatagal, nararamdaman kong pagod na ang braso ko
at humihina na ang kapit ko.
Di ko inasahang mabilis akong mapapagod.
Parang ang hirap niyan.
- Parang wala lang kay Amotti. - Ang tibay niya.
Naku. Nahihirapan na si Justin.
- Hindi! - Justin, 'wag kang bibitaw.
'Wag, Justin.
- Pagod na siya. - Justin!
Kaya mo 'yan!
Dahil nahirapan ako, iniisip kong nahihirapan din ang iba.
Tiningnan ko sila at napansin kong nahihirapan si Justin.
- Kaya mo 'yan! - Kaya mo 'yan, Justin!
Bigla na lang sumigaw ang lahat para kay Justin.
Nang narinig ko 'yon, mas lalo akong naging determinadong manalo
at inisip ko na kailangan ko lang talunin si Justin.
Isang tao lang ang kailangang matanggal para matapos ang round.
Ibig sabihin, kailangan kong mas tumagal kaysa kay Justin.
Kaya mo 'yan, Justin!
- Bumababa na. - Hindi.
- Kapit lang!
- Justin! - Justin!
- Kapit lang. - 'Wag kang susuko!
- 'Wag, Justin! - Please.
Ayoko talagang matanggal nang ganito.
Kailangan ko lang matalo si Justin.
Hala!
Seryoso ba 'yan?
Kailangan kong manatili anumang mangyari.
Hindi!
- Hindi, Justin. - 'Wag.
- Kaunting kapit pa! - Hindi!
- Justin! - Hindi!
- Justin!
- 'Wag! Sige na naman! - Kapit lang!
Kapit lang!
Tapos na ang laro.
- Kapit! - Hindi!
- Justin! - Ginawa niya ang lahat.
Tapos na.
Nalulungkot ako para sa kaniya.
Dismayado ako sa sarili ko.
Gusto ko pang kumapit.
Bakit ba ito ang unang laro?
Justin.
Panigurado malungkot siya.
Tanggal na si Justin Harvey
sa unang round ng huling pagsubok.
Masaya akong hindi ako natanggal.
Pero hindi ako makapagdiwang na nakaabante ako sa susunod na round
kasi may isa na namang natanggal.
Alam ko ang nararamdaman ni Justin kaya hindi ako puwedeng magdiwang.
Pero masaya akong masali sa top three.
- Magaling. - Magaling.
- Ang galing niya. - Ang galing mo, Justin.
- Ang galing mo. - Mahusay.
Sayang.
Gustong-gusto ko talagang manalo.
Habang tumatagal,
naniwala akong kakayanin kong manalo.
Sa totoo lang, mas masakit na matanggal
matapos akong umabot dito.
Sa mga natitira...
galingan ninyo.
Nakarating kayo sa top three.
Ibig sabihin, magagaling kayong lahat.
Manalo sana ang dapat manalo.
Ang galing mo.
- Ang husay mo! - Ang husay mo!
Maaari nang umalis sa arena ang natanggal na kalahok.
Justin, ang galing mo.
Ang husay mo.
- Iba ka. - Siguradong malungkot siya.
Sayang lang.
Kaya n'yo 'yan!
- Laban. - Salamat.
Hindi biro ang palabas na 'to.
Mahirap at nakakapagod.
Pero 'yon ang nagpasaya rito.
Hindi ako masaya na fourth place lang ako,
pero nagpapasalamat pa rin ako sa mga karanasan ko rito.
Pero pareho lang talunan ang nasa 4th place at 100th place.
Kaya medyo dismayado ako.
Pero di na rin masama,
kasi malayo rin ang narating ko.
Ang mga nakaligtas sa unang round ng huling pagsubok ay sina...
Amotti, Hong Beom-seok, at Andre Jin.
Ang galing mo, Amotti!
Ayos, Amotti!
- Ang galing ni Beom-seok. Laban! - Ayos!
Ang higpit ng laban.
Hindi natanggal si Andre.
- Ang galing niya. - Nakaligtas siya.
Pero sa totoo lang,
dapat masuwerte ka rin.
- Tama ka. - Depende rin sa laro.
Magsisimula na ang pangalawang round ng huling pagsubok.
- Agad-agad? - Agad-agad?
Agad-agad?
Ano kaya ang susunod na laro?
Ano nga kaya? Sinukat ang sitting height nila.
- Sinukat ang sitting height nila? - Oo.
Parehong taas nila kapag nakatayo at nakaupo.
- Ganoon ba? - Ano kaya?
Napapagod na akong manghula.
Palagi naman akong mali.
- Sana kakaiba naman ang gawin nila. - Totoo.
- 'Yong tipong nakakabaliw. - Tapos di inaasahan ng lahat.
Physical: 100.
Pumunta na sa arena ang mga kalahok.
Ano 'yan?
Noong nakita ko 'yong arena, naisip ko, "Grabe 'to."
"Pinahihirapan talaga nila kami."
- Ano? - Ano?
- Ano 'yan? - Ano 'yan?
- Ang laki. - Sobrang laki.
Baka hihilahin nila.
- Kakapitan kaya nila? - O baka squats?
- Hala. - Grabe 'to.
Hindi ako sigurado sa gagawin namin.
Bubuhatin ba natin?
May tatlong parang kariton.
At may conveyor belt.
Bakit kaya 'yon nandito?
Hindi ko maisip kung ano'ng naghihintay sa 'min.
Ang pangalawang round ng huling pagsubok ng Physical: 100.
Ang laro...
ay infinite squats.
...ay infinite squats.
- Grabe. - Grabe 'yan!
Ang hirap.
- Infinite squats? - Grabe.
Sobrang hirap niyan.
Natakot ako no'ng narinig ko.
Squats? Grabe 'yon.
Pangalan pa lang, malupit na.
"Infinite squats."
Medyo nagulantang ako nang narinig ko 'yong "infinite."
Natatakot ako sa mga ganoong salita.
- Kaya pala sila sinukat ang taas nila. - A, kaya.
- Patas lang 'yan. - Patas lang 'yan.
- Para sakto sa kanila. - Sakto siguro 'yan sa taas nila.
Magsisimulang mag-squat ang mga kalahok
sa tunog ng pito.
Unti-unting madadagdagan ang bigat.
May nakalagay doon sa taas.
- Parang lalagyan. - Oo nga.
Ang kalahok na hindi makakasabay sa tunog ng pito
o hindi makakayang buhatin ang bigat ay agad-agad na matatanggal.
Magpapatuloy ang infinite squats hanggang sa may matanggal.
Ang lupit n'on.
Paano nila naiisip ang mga ganiyan?
Grabe.
Kakayanin kaya nila?
Laro ko rin 'to.
Madalas ko 'tong ginagawa.
Mahilig akong mag-high-rep squats.
No'ng narinig ko 'yong "infinite", alam kong akin na 'to.
Imposibleng matalo ako rito.
Bago pa magsimula, alam kong magagawa ko 'to.
Mukhang kayang-kaya ni Amotti 'to.
Lamang siya rito. Madalas mag-reps sa CrossFit.
Pabor na pabor 'to kay Amotti.
Kung buhatan ang laban, papabor 'to kay Andre.
Naglalaro ng rugby si Andre kaya malakas ang lower body niya.
Kahit palaging nag-i-squat ang mga kalaban ko,
mas malakas pa rin ako sa kanila.
Mas malaki ako at mas mabigat
kaya sa tingin ko, mananalo ako kung mabilis na madadagdagan ang bigat.
Mukhang palaban si Team Leader Hong.
- Malakas talaga siya. - Iba ang tikas niya.
Heto na ang mahirap na laban.
Hindi talaga ako nags-squats nang may weights.
Kaya umaasa akong di 'yon ang lalaruin, pero ayan na nga.
Kinabahan ako.
Delikado ako.
Bago magsimula ang laro, magsasalita muna ang bawat kalahok.
Simulan natin kay Amotti.
Sanay na sanay akong mag-squat,
kaya kumpiyansa ako.
Gagawin ko ang lahat para makaabante sa susunod na round.
Ayos!
- Laban, Amotti! - Laban, Amotti!
Kaya mo 'yan!
Sa kaniya na 'to.
Tulad ng palagi kong ginagawa,
gagawin ko ang makakaya ko para makaabante sa susunod na round
at para wala akong pagsisihan.
- Ayos. - Kaya mo 'yan!
- Laban! - Go, Beom-seok!
Kaya mo 'yan.
Hindi 'to madali.
Magiging mahirap 'to.
Pero sanay ako sa hirap kaya kakayanin ko 'to.
- Kaya mo 'yan, Andre! - Kaya mo 'yan!
Dalawang kalahok lang ang aabante
sa pangalawang round ng huling quest.
- Naghahanda na ba sila? - Magsisimula na.
Maghanda kayo.
Magsisimula na ang infinite squats.
Magsisimula na. Sige! Laban!
- Laban! - Galingan n'yo!
Ilalagay na ang pabigat.
Agad-agad?
- Ano 'yan? - Ano 'yan?
May nilalagay sila.
- Bato ba 'yan? - Parang.
- Bato? - Parang uling.
- Uling? - Mukhang uling.
Talaga ba?
Uling nga talaga.
Hindi ko inasahang uling ang gagamitin.
Hindi ako makapaniwala.
Parang eksena sa pelikula.
Ang tindi ng production crew.
Talagang ginalingan nila.
- Grabe. - Nakakamangha.
Talaga ba?
Nakakakilabot.
Kinikilabutan ako.
Nakakamangha.
- Ang dami. - Hindi tumitigil.
Siguradong mabigat 'yan.
Titigil pa kaya 'yan?
Tuloy tuloy ang pagbagsak ng uling.
Hindi tumitigil.
Nakikiusap akong tumigil na pero nadadagdagan pa rin.
Gaano kaya 'yan kabigat?
Ang hirap hulaan.
1ST SET: 100 KILO
Sino kaya'ng matatanggal?
Mahirap malaman kung sino'ng mananalo.
Gagawin ko lang ang dapat.
Sisiw lang 'to.
Hindi ako sigurado dahil hindi ako madalas mag-squat.
Hindi ko nga alam kung ilan ang magagawa ko.
Dahil diyan, hindi ako titigil kahit pa bumigay ang mga binti ko.
Lalagpasan ko 'yong pressure, hindi ako matatanggal,
at aabante ako sa huling round.
Buhatin na ninyo ang hawakan at tumayo na.
Isasabay sa tunog ng pito ang pag-squat.
- Laban lang! - Laban lang!
- Kaya n'yo 'yan! - Laban!
Heto na.
Mabilis lang. Wala masyadong pahinga.
Parang kaya naman ang bigat.
Mukhang kaya naman niya.
Maganda ang pakiramdam ko noong nagsimula kaming mag-squat.
Medyo kinabahan ako, pero noong nagsimula kami,
parang kaya ko ang maraming reps.
Mukhang kakayanin kung ibibigay ko ang lahat.
Pero dahil madali lang 'to sa 'kin, parang mas madali 'to sa iba.
Sobrang dali.
Parang warm-up set ko lang.
Sinimulan ko ang unang set na parang warm-up lang.
Sa ngayon, dikit ang laban.
Kalmado silang lahat.
Sampu.
Mas marami pa sa 10 kada set?
Dalawapung reps kaya?
Ang dami naman.
Ilan kaya ang gagawin namin?
Hindi sinabi sabi 'min kung ilang reps ang gagawin namin,
kaya medyo kinabahan ako.
Patuloy kong iniisip kung ilan kaya.
- Labinsiyam. - Labinsiyam.
- Dalawampu. - Dalawampu.
- Hindi ba nila dadagdagan ang bigat?
- Paano nila kinakaya? - Hinga.
- Tuloy-tuloy lang sila. - Seryoso ba?
- Hindi sila tumitigil. - Ilang reps kaya ang gagawin nila?
Walang katapusan nga talaga.
Ang galing nila.
Nahuhuli na si Andre.
Oo nga.
- Dahil kaya matangkad siya? - Oo.
Mas mahaba ang baba niya.
Sa totoo lang, mas maliit 'yong dalawa.
Mas maliit sila kaya lamang sila.
Kung mas maliit ka, mas maikli ang pagbaba mo.
Kaya mas mabili kang makakatayo.
Iniisip ko kung makakasabay ba ako sa bilis ng reps.
Pero kaya naman 'yong unang set.
- Tatlumpu. - Tatlumpu.
- Dadagdagan na ang bigat. - Tatlumpung reps.
- Dadagdagan pagkatapos ng 30. - Pumunta muna kayo sa waiting area.
- Lumayo muna sila. - Kailangan nilang magpahinga.
Tama lang naman. Ayos!
- Tatlumpu talaga ang ginawa nila? - Sige.
- Ayos. - Ang sakit siguro ng binti nila.
Nahihirapan na nga ako sa 20 bodyweight squats.
Oo nga. Mahirap nga 'yan.
Mahirap na nga ang bodyweight squats.
Sa totoo lang, pinag-isipan talaga 'to.
- Grabe 'yon. - Pakinggan n'yo.
Ang lupit n'on.
Grabe 'yong tunog.
Lalo akong kinabahan kasi tuloy-tuloy lang ang bagsak ng uling.
Parang kasimbigat ng unang set ang bumabagsak na uling.
Gaano kaya 'to kabigat?
Mabubuhat ko pa kaya 'yan?
Naisip kong mahihirapan na talaga ako.
Mas mabigat na 'yan sa 100 kilo.
Mukha nga.
Oo. Mas mabigat na 'yan sa 100 kilo.
Mahihirapan na sila niyan.
Mababago na nito ang takbo ng laro.
- Tama ka. - Oo nga.
Iba na ang laban kasi mas mabigat na.
2ND SET: 150 KILO
Buhatin na ninyo ang hawakan at tumayo na.
Wala silang oras para magpahinga.
- Magsisimula na nila. - Magsisimula na agad.
Naka-30 squats na sila kaya mas mahirap na 'to.
Pagod na siguro sila.
Malalaman natin kung gaano kabigat 'yan sa hitsura nila kapag tumayo sila.
Laban.
Parang ang bigat.
- Mabigat siguro 'yan. - Hindi sila nakatayo agad.
Hindi 'to ganoon kahirap, kaya naisip kong madali lang ang 30.
Ayos lang.
Tingin ko, malalagpasan ko 'tong second set.
Ayos lang naman.
Sanay naman ako sa 100-kilo squats.
Parang kakayanin kong matapos ang second set.
Isasabay sa tunog ng pito ang pag-squat.
- Kaya n'yo 'yan! - Laban lang!
- Laban! Sige pa! - Laban!
- Isa. - Ganiyan lang.
Kaya pa 'yan.
Ang gagaling nila.
Nanonood lang ako pero napapagod ako.
- Ang bilis niya. - Tingnan n'yo si Beom-seok.
Ang husay niya.
Ang bilis bumaba ni Beom-seok.
- Oo nga. - Mas maganda kung ganiyan.
Pinag-aralan ko ang structure
at may naisip akong plano para mas padaliin 'to.
Ayon sa patakaran, dapat bumaba kami at dumikit sa poste.
Naisip kong hindi ko kailangang magpakapagod sa pagbaba.
Dahan-dahan lang akong bumababa at gumamit ng lakas sa pagtayo.
Ganoon ang ginawa ko.
'Wag mong buhatin ang bigat. Basta bumaba ka lang.
Gumagana naman 'yong plano ko,
kaya mas ginanahan ako habang ginagawa 'yon.
Ang husay niya.
Parang hindi nahihirapan si Amotti.
Ang galing niya.
Ang tibay niya.
Ayokong ipakita ang nararamdaman ko hanggang sa kaya ko.
Hindi ako nagpapakita ng reaksiyon para magkusa na silang sumuko.
Ang ganda rin ng porma niya.
Parang nahihirapan si Andre.
- Nahihirapan siya. Mukhang pagod na siya. - Hindi, Andre.
Sumasakit na ang balakang ko kaya hindi ko na mabilang ang squats.
Mas inisip ko ang likod ko.
Sasakit talaga ang likod mo pag nakailang squats ka na.
Oo nga.
Sa puntong 'to, sarili ko na lang ang kalaban ko.
Wala na akong pakialam sa iba. Gusto ko lang talunin ang sarili ko.
Si Andre Jin ang kalaban ko.
Tatalunin ko ang sarili ko.
- Ang dami. Sobrang hirap niyan. - Totoo.
Hindi ba mababawasan ang reps dahil bumigat na?
- Baka 20. - Siguro 20 ang gagawin nila.
Kaya mo 'yan, Andre.
Labinsiyam.
- Dalawampu. - Dalawampu.
Dalawampu't isa.
Tatlumpu na naman?
Tatlumpu na naman.
- Wala talagang katapusan. - Grabe 'yan.
Ang hirap siguro niyan.
Ang huhusay nila.
Naaawa ako kay Andre.
Ang galing mo, Andre.
Ginagalingan talaga niya.
Kahit pa gaano kagaling ang ibang kalahok sa squats
at kahit gaano sila katibay,
nahihirapan ako. Kaya siguradong nahihirapan din sila.
Mas mabigat 'to kaysa sa inaasahan ko.
Unti-unti na akong nahihirapan.
Sumasakit na muscles ko.
Lalong sumasakit ang mga muscles ko.
Inaalog ko ang mga binti ko pagkatapos kong mag-squat.
Dahil hindi ako sanay na mag-squat, ayokong manigas ang mga binti ko.
Kaya inaalog-alog ko ang mga 'to.
Mas mahirap 'to kaysa sa inaasahan ko.
- Huli na ba 'to? - Kaunti na lang.
- Dalawampu't siyam. Huli na 'to. - Isa na lang.
Isa na lang.
- Tatlumpu. Okay! - Ayos!
- Tatlumpu. Sige! - Ayos!
- Ano? - Grabe 'yan!
Mas marami pa?
- Mas marami pa sa 30? - Grabe naman 'yan.
Hindi ba dapat mabawasan nga ang reps kasi mas mabigat na?
- Grabe 'yan. - Hindi ko talaga inasahan 'yan.
Ang lala naman nito.
Tatlumpu na ang bilang ko, pero tuloy-tuloy pa rin ang pito.
Akala ko noong una, nagkamali ako ng bilang.
Pero nagdagdag pa ng sampung reps sa pangalawang set.
Hindi na ako nagbilang nang lumagpas na sa 30.
- Hinahapo na siguro sila. - Oo nga.
Ang lupit kasi nito.
Pinalalakas ko ang loob ko at iniisip na matatapos na rin 'to.
Bumibigat na ang mga binti ko.
Iniisip ko kung matatapos ko ba 'to.
Ang alam ko lang, kailangan kong magpatuloy.
Dadagdagan na ang bigat.
Apatnapu ang ginawa nila.
Grabe 'yon.
Nakaka-70 squats na sila.
Noong binaba ko na 'yong weights, nanlambot ang mga binti ko.
Sumakit ang likod ko habang nags-squats,
at sumakit ang mga binti ko noong natapos ako.
Grabe sila.
Paano nila nagawa 'yon?
Kinikilabutan ako.
Halimaw silang tatlo.
Totoo 'yon.
- Ayan na. - Bumabagsak na naman.
Nakakatakot sigurong marinig 'yan.
- Ang dami kaya. - Sobra.
- Parang hindi nauubos. - Sobra naman 'yan.
Sana kaunti lang ang madagdag sa 'kin.
'Yon ang iniisip ko.
Tama na.
Tama naman na.
Kinakabahan ako kasi pagod na pagod na 'ko,
pero dinadagdagan lang nila ang bigat.
Mukhang may matatanggal na sa set na 'to.
3RD SET: 200 KILO
Buhatin na ninyo ang hawakan at tumayo na.
Sobra naman 'yan.
- Labanan na ng determinasyon. - Natutuyo na ang bibig ko sa kaba.
'Yan. Sige. Laban.
- Kaya n'yo 'yan! - Laban!
- Kaya n'yo 'yan! - Kaya n'yo 'yan!
- Dalawa, tatlo. - Laban!
Sige lang, Amotti!
Laban, Amotti!
- Kaya mo 'yan, Beom-seok! - Laban, Beom-seok!
Laban, Andre!
Puta, ang bigat.
Isasabay sa tunog ng pito ang pag-squat.
- Heto na naman sila. - Ano?
Ang lupit nila.
Parang sobrang bigat na.
Buwisit.
Naku po. Ang bigat siguro niyan.
Masama 'to.
Pagod na pagod na 'ko. Sarili ko na lang ang kalaban ko.
Andre Challenge. Bagong challenge 'to.
Tatapusin ko 'to anumang mangyari.
Gusto ko lang malagpasan ang set na 'to.
Ang bigat-bigat siguro niyan.
Nagbabago na ang mukha ni Amotti.
Nangangatog na ang mga binti ko.
Pinalalakas ko na lang ang loob ko.
Sinasabi ko sa sarili ko na kaya ko 'to.
Sobrang bigat pala nito.
Mas nangangatog ang mga binti ko kaysa noong pangalawang set
kaya medyo kinakabahan ako.
Parang ang hirap.
- Bumabagal na si Andre. - Naku po.
Buwisit.
Andre, kapit lang!
Kaya mo 'yan!
Laban, Andre.
- Laban! - Hindi na niya kaya.
Ang hirap.
Noong pangatlong set na, naisip ko,
"Sumuko man ang katawan ko, pero hinding-hindi ang isipan ko."
Parang ang hirap.
Sobrang sakit na.
Tao ba ang dalawang 'yon?
- Grabe sina Hong Beom-seok at Amotti. - Parang kalmado lang si Amotti.
Pahirap na nang pahirap.
Mas mahirap 'to kaysa sa unang set.
Mabigat pero pakiramdam ko si Andre Jin ang matatanggal.
Kaya binigay ko ang lahat.
Bumabagal na si Andre pero hindi siya sumusuko.
Habang hindi siya sumusuko, lalong sumasakit ang mga binti ko.
'Yon ang naisip ko.
Ang mga atleta, lalo na mga rugby players, hindi tumitigil sa gitna ng laro.
'Yon lang ang iniisip ko.
Kahit na mahirap, gusto kong matapos lang ang set.
Hindi ako puwedeng bumigay.
Sige pa, Andre. Nahuhuli na siya.
Kaya mo 'yan!
Matatapos na. Tatlo na lang.
- Laban, Andre! - Sige pa.
Laban!
Hinahapo na 'ko.
Kaunti pa.
Tumayo ka, Andre!
Andre!
Kaunti na lang!
Kapit lang.
- Kaunti na lang. Ayos. - Hindi siya sumusuko.
Grabe ang determinasyon niya.
- Nasa isip lang 'yan. - Oo nga.
Ang galing ni Andre.
Tingnan mo ang mga mata ni Amotti.
Tingnan mo ang mga mata niya.
Kakaiba ang lakas niya.
Parang halimaw ang dalawang 'yon.
Hindi sila nagpapatalo.
- Sige pa, Andre! - Sige pa.
Laban, Andre. Sige lang.
Nalampasan niya ang sarili niya.
Grabe. Ang huhusay nila.
Pagod na silang lahat.
Binigay ko ang lahat.
Hindi ako puwedeng sumuko. Hindi pupuwede.
Dadagdagan na ang bigat.
PANG-APAT NA PAGDAGDAG NG BIGAT
- Nagawa nila. - Ayos.
- Natapos nila. - Ang tindi nila.
Hindi siya bumitaw.
Talagang kinakaya ni Andre.
Ang galing ko. Binigay ko ang lahat.
Pawis na pawis siya.
Binigay ko ang lahat.
Hindi na siya makatayo.
Ang galing niya.
Ang gagaling nilang lahat.
- Akala ko tapos na ang laban. - Oo nga.
Kumukulo na ang dugo nila.
Nag-iba na ang tingin ni Amotti.
Oo nga. Galit na siya.
Pauli-ulit kong sinasabi sa sarili ko na madali lang 'to,
pero mahirap talaga.
Ang hirap.
Tinapos ko 'to kasi akala ko huling set na 'to.
Kaya natin 'to.
Nakasalalay na 'to sa determinasyon ko.
Dagdag na uling pa?
Tama na!
- Nadadagdagan lang ang bigat. - Totoong laban na 'to.
Heto na talaga 'yon.
Parang nasa 300 kilo na.
Oo nga. Kanina pa sila nags-squat, e.
Mukhang gano'n na nga kabigat.
4TH SET: 250 KILO
Pagod na ang mga binti niya.
Mas hihirap kung magpapahinga sila.
- Mas mapapagod sila. - Tama ka.
Nangangatog na sila.
Kinakabahan ako para sa kanila.
Hindi ko maisip kung gaano 'to kahirap.
Tingnan mo ang mga katawan nila.
Grabe sila.
Ang gaganda ng katawan nila.
Dapat silang palakpakan.
Buhatin na ninyo ang hawakan at tumayo na.
Heto na naman sila.
Parang hindi na sila makakatayo.
Tumatayo na sila.
Nakakabaliw 'to.
Ang sarap sa pakiramdam. Araw ko siguro 'to.
Ang gaan ng pakiramdam ko.
Ang saya.
Noong binuhat ko, pakiramdam ko matatapos ko ang set.
Magaan ang loob ko.
Mabigat na siguro 'yan.
Tayo, Andre!
Hindi niya mabuhat.
Tumayo ka, Andre!
Buwisit.
Tayo, Andre!
- Andre! - Kaya mo 'yan!
- Hindi siya makatayo. - Naku po.
Nakatayo 'yong dalawa, pero di ko na kaya.
Kailangan mong tumayo!
- Kaya mo 'yan! - Kaya mo 'yan!
- Tumayo ka! - Laban, Andre!
Laban!
Gusto kong makapag-squat, kahit isa lang.
Hindi ako puwedeng bumigay.
Laban, Andre.
Laban lang.
Manhid na ang mga binti ko.
Mukhang di na niya kaya.
Puta.
Ibaba n'yo na 'yan.
Tapos na.
Puta.
Congrats.
Hindi na kaya ng mga binti ko.
Tapos na ang laro.
Hindi na kaya ng mga binti ko.
Ang gandang laro.
Tapos na.
Wala na akong lakas.
Tapos na ang laban. Nanghihinayang ako at nahihiya.
Nakakamangaha ang adrenaline.
Kapag may adrenaline rush ka, wala ka nang maramdaman.
Pero noong binaba ko ang weight at nagpahinga,
doon ko naramdaman ang sakit.
Tapos na.
Tapos na 'ko.
Nakuha nina Beom-seok at Amotti ang respeto ko.
Ang bangis nilang pareho.
Ang mga fitness fanatic.
Nakakilala ako ng mga taong mas malakas sa 'kin.
Patas ang sitwasyon, laro, misyon,
o kung ano'ng gusto mong itawag dito. At natalo ako.
Kung matatalo man ako, dapat sila ang makatalo sa 'kin.
- Tapos na. - Tapos na.
Ang galing nila.
Sila ang top two.
- Amotti at Hong Beom-seok. - Ayos.
Ang galing nila.
Grabe sila.
- Para silang mga halimaw. - Taong halimaw.
Tapos na ang pangalawang round ng huling pagsubok.
Tanggal na si Andre Jin
sa pangalawang round ng huling quest.
- Ang galing mo, Andre. - Mahusay.
Ang ganda ng pinakita niya.
Nalampasan ko ang limitasyon ko
pero hanggang dito na lang ako.
Binabati ko kayong dalawa.
Isang malaking karangalan 'to. Pero oras na para umuwi ako.
Ang galing n'yo.
Ang katawan ko.
Salamat, Andre Jin.
Ito na ang katapusan, pero wala akong pagsisisi.
Bagong hamon 'to para sa 'kin.
Isa pagsubok kung hanggan saan ang kaya ko sa isang mahirap na sitwasyon.
Pagkakataon 'to para masubok kung ano'ng kaya ko.
Ipinagmamalaki ko ang sarili ko at masaya akong naka-third place ako.
Ginawa ko ang lahat at nakalaban ko ang mga magagaling na tao.
Physical: 100, astig.
Andre Jin, makakalabas ka na ng arena.
Physical: 100.
Ang mga kalahok na nanalo sa mga mahihirap na tunggalian
gamit lamang ang kanilang mga katawan
ay sina Amotti...
at Hong Beom-seok.
Dalawang kalahok na lang ang natitira.
Ang huling dalawa.
Ito na talaga 'to.
Binigay ko ang lahat at napunta ako rito.
Ngayon, isa na lang ang matitira
para manalo.
At ako ang mananalo.
Dahil naghirap ako para marating kung nasaan ako,
hindi ako uuwi na isa sa 99.
Mananalo ako kahit na ano'ng mangyari at ako ang mangunguna.
Ayos.
Physical: 100.
Ang huling pagsubok na kikilala sa huling pinakamatibay na kalahok.
Magsisimula ang ang huling round.
- Sige! - Ayos! Laban!
- Laban, Amotti! - Galingan mo!
Kaya mo 'yan!
- Ano 'yan? - Ano?
- Hawla. - Bakal ba 'yan?
Ano'ng nangyayari?
Physical: 100.
Pumasok na sa arena ang mga kalahok.
Sige. Laban!
- Laban! - Ayos. Huling round na 'to!
- Huling round na. - Laban lang!
Kinakabahan na siguro sila.
Matatapos na ang palarong 'to.
Ang huling pagsubok ng Physical: 100.
Ang huling round na magsasabi kung sinong kalahok ang mananalo.
Ang laro ay...
Ano kaya?
...pole push.
Magtutulak daw sila?
- Pole push. - Pole push.
Ang dalawang kalahok ay tatayo sa magkabilang dulo ng malaking poste
at maglalaban.
Sabay nilang itutulak ang poste
at ang kalahok na unang makakapagpatumba ng poste
ang panalo.
Best-of-three ang larong ito.
Ang kalahok
na mananalo nang dalawang beses ang siyang panalo.
Best-of-three?
- Hindi ko alam kung sino'ng mananalo. - Sino kaya?
Naisip ko na kung sino ang mas mabigat, siya ang mananalo.
Mas mabigat ako nang kaunti kay Beom-seok
kaya naisip ko na medyo lamang ako at puwede akong manalo.
Tingnan natin kung sino'ng mananalo.
Hindi porke't mas mabigat siya, mas malakas na siya.
Basta hindi lang ako maitulak kaagad, mapapatagal ko ang laban.
Alam kong matibay ako, kaya tingin ko may tsansa ako.
Ang huling dalawang kalahok ng Physical: 100.
Minsan na akong natanggal,
kaya oras na para maranasan mo 'yon.
Ang lupit n'on.
Ako ang mananalo.
Ayos, Amotti.
- Laban, Amotti! - Kaya mo 'yan!
Laban lang!
Matapos kong sumali noong Season 1,
isang taon ang hinintay ko para makarating dito.
- Captain namin 'yan. - Kinikilabutan ako.
Hindi na ako magpapatalo ulit.
Ako ang mananalo.
- Ayos! Ang astig mo. - Ayos.
Ang ganda ng kuwento niya.
Hoy.
- Kinakabahan ako. - Hindi ako makahinga.
- Galingan natin. - Galingan natin.
Sino kaya'ng mananalo?
Heto na 'yon.
Laban!
Laban, Amotti!
- Laban, Team Leader Hong! - Laban, Beom-seok!
Laban!
- Tingnan mo ang katawan nila. - Ang lupit ng katawan nila.
Ang huling round ng huling pagsubok ng Physical: 100
na magsasabi kung sino'ng kalahok ang mananalo.
Mukhang lamang nang kaunti si Amotti.
Sa totoo lang, si Beom-seok ang underdog.
Hindi ko talaga alam kung sino'ng mananalo.
Magsisimula na ang huling laban.
Magsisimula na.
Ibang klaseng laban 'to.
Sige!
Ayos!
Laban!
Kapit lang!
Kaya n'yo 'yan!
Laban, Hong Beom-seok!
Kaya mo 'yan!
- Laban, Amotti! - Sige lang, Amotti!
Dikit ang laban.
Pantay na pantay sila.
Parehas silang matibay at malalakas ang baga.
Patas lang ang laban.
Magkasinglakas kami ng tulak noong simula.
Isangdaang porsyento ang binigay ko
pero hindi gumagalaw ang poste.
Naisip kong hindi ito madali.
Tinulak ko 'to nang malakas,
pero pakiramdam ko nakatusok sa lupa ang poste.
Mahihirapan ako nito.
Pantay na pantay sila.
Parehas lang sila ng lakas.
Pantay na pantay ang lakas nila.
Laban, Amotti!
Amotti!
Hindi!
Amotti! Hindi!
Ayan na!
- Kaunti pa, Beom-seok! - Tulak lang!
- Sabi na! - Sige pa!
- Grabe si Beom-seok. - Hindi.
- Ang lupit niya. - Ang lakas niya.
Malakas naman talaga siya.
Natatakot talaga akong harapin siya.
Inasahan ko nang malakas siya. Hindi siya basta-basta.
Nilakasan ko lang ang loob ko.
Kahit hindi ako makatulak,
sinigurado ko lang na hindi niya ako matutulak.
Kailangan ko lang tibayan.
- Ang layo ng pagkakatulak sa kaniya. - Oo nga.
Kaunting tulak pa.
Kaunting tulak na lang ang kailangan.
Pero ayaw nang gumalaw.
Hindi na gumagalaw.
May mga tapakan sa lupa na magagamit nila sa pagtulak.
May tapakan sa lupa.
Parehas kami ng lakas, pero nakatapak si Amotti roon,
kaya hindi gumagalaw ang poste kahit na anong tulak ko.
Kung parehas lang na nasa buhangin ang mga paa namin,
parang kayang-kaya ko pang maitulak 'to.
Kaya medyo nainis ako.
Naiinis na siguro sila.
Oo nga, e.
Kailangan lang ng biglaang lakas.
Kapag may nagpahinga sa kanila kahit saglit lang, tapos na ang laban.
Mahalagang tingnan mo ang kalaban mo.
Para makatulak ka kapag may pagkakataon.
Tinitingnan siya ni Amotti ngayon.
Tinitingnan siya ni Amotti para makahanap ng tamang tiyempo.
Alam kong mapapagod din siya,
kaya tinutulak ko 'to kapag nagpapalit siya ng posisyon.
Naisip ko rin na magpahinga sandali para bumitaw siya sandali
at makatulak ako.
Naghihintay lang ako ng tamang tiyempo.
Tiningnan ko lang siya para makita ko siya.
- Mahalaga ang tiyempo. - Naghihintay sila ng tamang oras.
Tingnan n'yo ang mata ni Amotti.
Handa talaga siyang magtulak kapag napagod si Beom-seok.
Para siyang mandaragit na naghahanap ng makakain.
- Nagtutulak na siya. - Pigilan mo!
- Beom-seok! - Hindi!
- Hindi, Beom-seok! - Laban lang!
- Laban, Amotti! - Tulak, Amotti!
Kumapit ka lang, Beom-seok!
Tulak lang.
- Tulak! - Tulak!
Ayos, Amotti!
- Hindi. - 'Wag kang magpapatulak, Beom-seok!
Ibaba mo ang katawan mo!
Sirain mo ang balanse niya!
Laban, Amotti!
- Ayos, Amotti! - Laban lang, Amotti!
Tuloy lang!
Sige pa! Tuloy lang!
- Napigilan niya? - Hindi 'to matatapos.
Mahaba-habang laban 'to.
Gaano na ba katagal?
Parang lampas sampung minuto na.
- Sampung minuto? - Matagal pa 'to.
- Patibayan 'to, hindi palakasan. - Tama ka.
Hindi ba napapagod is Amotti?
Ngumingiti siya.
Nagngingitian sila.
Nag-e-enjoy lang sila.
- Oo nga. - Masaya sila.
Nakakapagod talaga pero natatawa na lang ako.
Nakakagulat na kaunti lang ang paggalaw.
Iniisip ko kung kaya ko pa bang tumagal?
Kaya natawa na lang ako.
- Buwisit. Hindi 'to matatapos. - Ang hirap!
Ang hirap!
Kaya mo 'yan!
Kaya 'yan!
- Laban! - Ayos!
Paunti-unti nang nagtutulak si Beom-seok.
Ganiyan nga! Laban lang!
Hindi!
Laban, Amotti!
Ayos, Amotti!
- Tulak! - Tulak!
Ayaw gumalaw.
Hindi na gumagalaw.
Ang higpit ng laban.
Sobrang hirap talaga.
Ito ang pinakamahirap na laro sa lahat.
Alam kong wala sa 'min ni Amotti ang susuko
kaya pakiramdam ko, hindi 'to matatapos.
Dalawampung minuto na.
Gaano kaya katagal ang laban nila?
Nakakabaliw.
Best-of-three?
Dapat isang round na lang.
Pagod na siguro sila.
Oo nga.
Ngayon ko lang sila nakitang ganiyan kapagod.
Hindi na nakangiti si Amotti.
Pagod na pagod na siya siguro.
Hindi ko maisip kung gaano 'to kahirap. Tuloy-tuloy lang sila sa pagtulak.
Hindi nga gumagalaw.
- Paano kung abutin sila ng isang oras? - Puwedeng mangyari 'yan.
Pagod na pagod na sila.
Makikita mo ang lakas na binubuhos nila.
Tingnan mo ang pawis niya.
Pawis na pawis siya.
Nakasandal na lang sila kasi pagod na sila.
Kailangan niyang umatake.
Naghihintay lang sila ng tamang oras.
- Laban! - Laban!
Laban!
- Beom-seok! - Team Leader Hong!
Kaunting tulak pa!
Sinubukan niya.
Natiyempuhan niya.
Hinihintay ko lang ang tamang tiyempo.
Patuloy lang si Amotti sa pagtulak,
kaya kumalma lang ako at naghintay.
Nagtulak na rin ako noong nakahanap ako ng tiyempo.
Binuhos ko ang buong lakas ko.
- Iniipon niya ang lakas niya. - Mismo.
Malapit ka na, Beom-seok!
- Laban! - Malapit ka na!
Malapit na siya.
Maghihintay lang siya at magtutulak sa huling pagkakataon.
Kaunting tulak pa, Beom-seok.
Tumutulak na siya.
- Ganiyan nga. Sige pa! - Laban!
- Tulak lang! - Pigilan mo siya!
Malapit na.
Amotti, umatake ka na!
Hindi na naman gumagalaw.
Isang tulak na lang 'yan.
Tulak!
- Beom-seok! - Deretso lang!
- Beom-seok! - Hindi. Malapit na siya.
Nagtulak siya noong may pagkakataon na.
Ginawa ko ang lahat para mapigilan 'yon.
Pero patuloy akong naitulak paunt-unti,
kaya naiinis na 'ko.
- Laban, Amotti! - Pagilid! Gamitin mo ang balikat mo!
Nagtutulak na siya!
Hindi niya puwedeng hayaang maitulak siya.
- Sige pa. - Ganiyan nga!
- Tuloy lang! - Beom-seok!
Kapit lang, Amotti!
- Malapit na siya! - Kaunti na lang!
Hindi!
Tulak lang, Amotti!
Kapit lang!
- Kaunti na lang! - Malapit ka na!
- Sige pa, Amotti! - Hindi!
Malapit ka na!
Ayos!
Grabe 'yon.
Grabe. Nakakapagod.
Ang hirap n'on.
- Kinilabutan ako. - Ang hirap nito.
Ayos!
Kakaiba ang lakas niya.
- Ang ganda ng laban. - Grabe si Hong Beom-seok.
Nakakapagod 'to.
Ang hirap nito.
Ang lakas.
'Yong tunog na 'yon...
Apektadong-apektado ako sa tunog 'yon.
Parang tunog ng puso kong nababasag.
Mas maganda siguro kung ako ang nagpatunog n'on.
Nakakainis.
Gusto ko pa ring ibigay ang lahat.
Hindi pa naman tapos.
May pag-asa pa 'ko.
Masarap sa pakiramdam na marinig ang tunog na 'yon.
Malapit ako roon.
Nasa harapan ko lang 'yon,
pero naubos ang lakas ko para marating ang maikling distansiyang 'yon.
Noong oras na 'yon, binigay ko talaga ang lahat.
Mas ginanahan ako lalo na't alam kong matatalo siya
gamit ang lakas ko.
Ang nanalo sa unang laban ay si Hong Beom-seok.
Hong Beom-seok!
- Ang galing mo! - Hong Beom-seok!
- Nakakabaliw 'yon. - Ang lakas niya.
Tumaas siguro ang kumpiyansa niya.
- Grabe si Hong Beom-seok. - Ang lakas niya.
Kinikilabutan talaga ako.
- Kinilabutan ako. - Grabe 'yon.
Sayang.
- Paano sila maglalaban ulit? - Hindi lang 'to palakasan.
- Kinakabahan na sigurado si Amotti. - Oo nga.
- Hindi puwedeng matalo si Amotti. - Mahigit 20 minuto ang itinagal n'on.
Mahirap 'to.
Kapag nanalo si Amotti sa susunod, nakakagulat talaga 'yon.
Kasi maglalaban ulit sila.
Grabe 'yan.
Kapag nanalo si Beom-seok ulit, sa kaniya na ang 300 million.
- Oo nga. - Sa kaniya na 'yon.
Matatapos na.
Magsisimula na ang pangalawang laban.
Mga kalahok, maghanda na kayo.
Sige. Laban!
- Kaya mo 'yan! - Laban, Hong Beom-seok!
Kapag tumunog na ang pito, magsisimula na ang pangalawang laban.
Nanalo ako pagkatapos ng mahabang laban
kaya alam natin kung sino ang mas malakas. Isang panalo na lang at tapos na 'to.
Hindi ako puwedeng matalo ulit.
Mananalo ako at maglalaban kami sa pangatlong pagkakataon.
Kinakabahan ako.
Nababaliw na 'ko.
- Nagpalit sila ng puwesto. - Oo nga.
Nagpalit sila.
Ito na kaya ang huling laban?
- Sige. Simula na! - Laban. 'Yan.
Nagtutulak ulit si Beom-seok. - Sandali. Ayan na naman siya.
Tinutulak na niya.
Balak kong itulak agad 'to nang malakas.
Ayoko na ng isa pang laban.
- Hindi puwede 'yan. - Hindi niya dapat iangat ang paa niya.
Ayan na naman siya. Ganiyan nga. Gamitin mo ang lupa.
Ganiyan nga. Gamitin mo ang sahig.
Inasahan ko na 'yan.
Ang lakas niya.
Pero alam kong manghihinayang ako kapag natanggal ako
nang hindi ko ginagawa ang lahat.
Kaya kinailangan ko lang na kumapit hanggang sa kaya ko.
Dahan-dahan siyang tumutulak.
- Gumagalaw na siya. - Gamitin mo ang balikat mo.
- Ganiyan nga. Ayos. - Gamitin mo ang balikat mo.
- Ayos! - Hala!
Hindi pa 'to matatapos agad.
Nagtutulak na ulit si Beom-seok.
Sige pa, Beom-seok!
Laban!
Ginagamit niya ang dibdib niya para tumulak.
Gamitin mo ang balikat mo!
- Ganiyan nga! - Ganiyan!
- Gamitin mo ang balikat mo! - Ayos, Amotti!
May narinig ako na sumigaw ng "Gamitin mo ang balikat mo!"
Kaya ginamit ko ang balikat ko para magtulak.
Hindi naman kailangan ng istratehiya sa larong 'to.
Labanan 'to ng lakas.
Kaya naisip kong lamang ako.
Hindi.
- Hindi. - Ibaba mo lang ang paa mo.
Nakakabaliw 'to.
Mas gumagamit sila ng lakas ngayon kaysa noong unang laban.
- Mananalo ulit si Beom-seok. - Ganiyan nga. Laban, Beom-seok.
- Laban, Beom-seok! - Tumutulak na siya.
Tulak lang.
Kaya mo 'yan, Beom-seok.
Binibigay na ni Amotti ang lahat.
Tapos na ang laban kapag natalo siya.
- Desperado na siya. - Matatapos na.
Ganito rin ang pakiramdam ko noong unang laban.
Hindi gumagalaw ang poste.
Pero alam kong mapapagod din naman siya kaya kumapit lang ako.
Pakiramdam ko, mananalo si Beom-seok.
Magkaiba ang ginagawa nilang dalawa.
Gumagalaw ba?
- Nagtutulak na siya. - Tumutulak na siya.
- Ganiyan nga!
- Dahan-dahan lang! - Ayos lang 'yan.
Patas ang laban.
Laban, Amotti!
Sa mga ganitong pagkakataon, dapat ibigay mo na ang lahat.
Hindi siya nagpapatalo.
- Ayos. - Paunti-unti lang!
Parang si Amotti...
ang umaatake ngayon.
Sigurado akong desperado na siya.
Iba't ibang postura na ang ginawa ko,
pero hindi ko alam kung alin ang pinakamainam.
Ang tibay niya.
Kailan kaya siya mapapagod?
Paanong ganiyan siya kalakas?
Ang tibay niya.
- Tingnan mo si Beom-seok. - Parang iisa na sila ng poste.
Siya na mismo ang poste.
- Para siyang haligi. - Suportado ng braso niya ang binti niya.
- Para siyang haligi. - Gamit niya ang balikat at braso niya.
Tama ka. Ginagamit niya ang braso niya para hindi gumalaw ang binti niya.
Ang galing niya.
Mahirap talaga 'to pero alam kong nahihirapan din si Amotti.
Hindi ako mahihimatay dahil dito.
Kung walang mangyayaring di inaasahan, mananalo ako.
Nakakapagod 'yan. Nagpapahinga na sila.
Ang tindi ni Beom-seok.
- Para siyang halimaw. - Para siyang bato.
Tingnan mo ang mga mata niya.
Tumutulak na siya.
Iniisip kong baka matalo na naman ako.
Kung mahigpit ang kapit mo sa poste, ramdam mo kung nagpapahinga ang kalaban.
Doon ako sumugod.
- Pumapabor na 'to kay Amotti. - Parang lamang na si Amotti.
Pero may lakas pa si Beom-seok.
- Oo nga. - Hindi pa siya pagod.
- Nakatagilid na. - Tingnan mo sila.
Mas mahirap 'to kay Beom-seok.
Kailangan niyang ibaba 'to.
- Sandali. Hindi. - Kailangan niyang ibaba.
- Tulak! - Nawawalan siya ng balanse!
- Amotti! - Laban lang!
Laban, Amotti!
- Tumutulak na siya. - Itaas-baba mo!
Kumapit ka!
- Kapit lang, Beom-seok! - Ibaba mo ang poste!
- Kapit lang.
Ibaba mo muna!
Ayos. Kaya mo 'yan! Sige!
Kailangan kong magtulak para makababa ako at makalaban.
Pero nakatagilid ang poste at napapatayo ako
kaya medyo nataranta ako.
Nakatapak lang sa lupa ang mga paa ko.
Kaya kailangan kong magtulak sa tamang tiyempo para mapagalaw 'to.
At dumating na ang oras na 'yon.
- Nagtutulak na siya. - Ayan na si Amotti.
Nagtutulak siya nang paunti-unti.
Nagtutulak siya!
- Tulak! - Ganiyan nga!
Paunti-unti siyang nagtutulak.
Tulak!
- Tulak! - Ganiyan nga!
- Laban! - Sige pa!
Laban, Amotti!
Laban!
Ayan na!
Ano?
Ayan na!
Nakakamangha.
Nakakabaliw.
- Nakakabaliw. - Grabe 'yon.
Iba ka, Amotti.
Ang tindi nitong huling round.
Ang galing mo, Amotti!
Binaligtad niya ang laro. Patas na sila ngayon.
- Sandali lang ang laban. - Oo nga.
- Kinilabutan ako - Limang minuto lang ang laban.
- Patas na sila ngayon. - Oo nga.
Nasira kaagad ang balanse ni Beom-seok.
Tapos na ang pangalawang laban.
Ang nanalo sa pangalawang laban
- ay si Amotti. - Nakakapagod naman!
- Ang galing mo, Amotti! - Mahusay, Amotti!
- Ganiyan lang! - Iuwi mo ang 300 million won!
Laban, Amotti!
Mamamatay na 'ko!
Lumabas ang determinasyon ko.
Buwisit.
Ang saya-saya ko.
Akala ko madali akong mananalo, pero nagulantang ako.
Grabe. Ang hirap nito.
Magiging mahirap ang pangatlong laban.
Siguradong pagod na sila.
Maghaharap pa rin pala sila sa pangatlong laban.
Nakakapanabik.
Nakakabaliw 'to. Ganiyan dapat ang huling tapatan.
Natatawa na lang siya.
- Ang tindi nito. - Parehas silang lumalaban nang matindi.
Kahit kanino na 'to.
Mukhang mananalo si Amotti.
Di ba? Nagbago na ang ihip ng hangin.
Kapag may nagkamali sa kanila, tapos na ang laban.
Dedepende na lang ang laro
- sa kung sino ang magkakamali. - Tapos na ang laban.
- Baka mabilis lang ang pangatlong laban. - Ito na ang huling laban.
Paniguradong mawawasak ang puso ng matatalo.
Di sila patatahimikin nito.
Ibibigay na nila pareho ang lahat.
- Magsisimula na. - Ang huling laban.
Isa na lang, Beom-seok!
Focus, Hong Beom-seok!
Bibili tayo ng bahay, Amotti!
Bibili tayo ng bahay!
Kaya mo 'yan!
- Ang huling laban. - Galingan natin.
- Tapusin na natin 'to. - Sige.
- Ang astig n'yo! - Ang gagaling n'yo!
- Laban! - Mahusay!
Astig!
Tapusin na natin 'to!
- Ayos, Amotti! - Nagpalit na naman sila ng puwesto.
Nagpalit sila ng puwesto.
Natalo ako bago pa ako makalaban noong pangalawang laban.
Kaya ngayon, itotodo ko na sa hudyat pa lang ng pito.
Nanalo ako sa pangalawang laban sa maikling oras.
Kaya sa tingin ko, mas lamang ako.
Gagamitin ko 'to para makalamang ako.
Ang huling round ng huling pagsubok
na magsasabi kung sinong kalahok ang mananalo.
Ang totoong huling laban.
Hindi siguro nila inasahan na magkakaroon pa ng pangatlong laban.
- Oo nga. - Tama.
- Mahusay silang magpakitang-gilas. - Oo nga.
Mga kalahok, maghanda na kayo.
Ang huling laban.
Ito na.
- Alam na ni Amotti ang gagawin. - Tama.
Alam na niya ang gagawin.
Kapag tumunog na ang pito,
magsisimula na ang pangatlong laban.
Nagkaroon ako ng isa pang pagkakataon
kaya mananalo ako.
Ito na ang huling laban.
Ito na ang huling pagkakataon.
Ibibigay ko ang lahat para mapatumba ang poste.
Ibibigay ko ang lahat ng mayroon ako.
Dapat maganda ang simula mo.
- Kaya mo 'yan! - Ibaba mo ang katawan mo.
Dapat maganda ang simula mo.
Sandali na lang, makikilala na natin ang bagong hari.
- Sige! - Amotti!
- Tulak lang. - Ayos!
- 'Yan! - Ibaba mo ang katawan mo!
- Tulak lang. - Ayos!
- Tulak, Amotti! - Amotti!
Ayoko nang patagalin pa 'to,
kaya nagtulak na ako agad noong narinig ko ang pito.
Nilakasan agad ni Amotti ang pagtulak niya.
Kailangan kong tibayan.
- Kaya mo 'yan, Hong Beom-seok! - Kaya mo 'yan!
Laban, Team Leader Hong!
- Tulak lang. - Ayos!
Ganiyan nga!
- Laban! - Tulak lang, Amotti!
Tulak, Amotti!
Amotti!
- Laban! - Ano?
- Ano? Baliw ba siya? - Nagawa niya!
- Ano?
Sabi ko sa inyo nakuha na niya.
Tapos na ang laban.
Amotti!
Nanalo ako.
Nanalo talaga ako.
Ang sarap sa pakiramdam.
Ako ang nanalo.
- Ang husay ni Amotti. - Grabe siya.
- Sabi ko sa inyo nakuha na niya. - Grabe siya.
Grabe si Amotti.
- Nanalo si Amotti. - Pambihira. Nanalo siya.
- Grabe siya. - Ang lupit niya.
Ang galing niya.
Ang husay niya. Nakakamangha.
Malungkot siguro si Beom-seok.
- Nanalo siya noong una. - Mahusay siya.
Ang galing niya rin.
Binigay ni Beom-seok ang lahat.
Kaya nalulungkot ako para sa kaniya.
Sa huli, natalo siya.
Simula pa lang, natatalo na 'ko.
Hindi ko maibaba ang katawan ko at naubusan ako ng lakas.
Kaya bumagsak ako at natapos na ang laro.
Nakarating ako sa finals.
Ibig sabihin, puwede akong manalo. Pero natalo ako.
Ayon 'yong nakakadismaya.
Pero binigay ko ang lahat kaya wala 'kong pinagsisisihan.
Ang paghahanap sa pinakaperpektong pangangatawan
kahit ano pa ang kasarian, edad, at lahi.
Physical: 100.
Tapos na ang paghahanap sa pinakaperpektong pangangatawan.
Ang kalahok na nakalampas
sa mga mahihirap na pagsubok sa pagitan ng 100 kalahok...
ay si Amotti.
Hong Beom-seok,
Ikaw ang huling kalahok na natanggal sa Physical: 100.
Ano ang masasabi mo?
Noong maaga akong natanggal
sa Season 1...
Tinawagan ako ulit para sa Season 2 at sa totoo lang, natakot ako.
Hindi ko alam kung sasali pa ako,
pero ang sabi sa 'kin ng asawa ko,
kahit ano pa'ng mangyari,
ipagdarasal niya ako
kasama ng dalawang anak namin
at susuportahan ako dahil sa pagtanggap ko sa hamon na 'to.
Magtiwala lang daw ako sa kanila
at hanapin ang lakas para harapin ang laban kung gusto ko.
Kaya naman...
tinanggap ko ang hamon na subukin uli ang sarili ko.
At sa totoo lang, medyo...
Medyo dismayado ako...
pero wala akong pinagsisisihan.
Dahil sa Physical: 100,
nagkaroon ako rito ng magagandang karanasan at mga alaala.
Magpapatuloy akong
mamuhay nang walang takot o pagkabigo,
at patuloy kong susubukin ang sarili ko.
Maraming salamat sa lahat.
Hong Beom-seok, basagin mo na ang katawan mo.
Ayoko talagang gawin 'to ulit.
Malungkot ako,
pero gumaan ang pakiramdam ko,
na parang natanggalan ako ng tinik sa dibdib.
Parang nagising ako sa isang masayang panaginip.
At ang nanalo, Amotti,
ano ang gusto mong sabihin?
Noong nagpasiya akong sumali sa Physical: 100,
araw-araw kong iniisip na mag-ensayo
sa bawat sandali para wala akong pagsisihan.
Ang determinasyon kong lumaban at huwag bumitaw
ang nagdala sa 'kin para makuha ang panalong 'to.
Sa 99 na kalahok na sumama sa 'kin sa paglalakbay na 'to,
maraming salamat.
Ako ang nanguna sa 100 kalahok.
Ang natira ang siyang pinakamalakas.
At ako ang natira.
Natutuhan ko sa pag-eehersisyo
na maraming malalakas dito sa mundo.
Kahit na sandali lang ang inilagi ko rito,
maraming magagandang alaala ang nabuo.
Masayang-masaya ako.
Iba-iba ang pangangatawan ng mga tao sa mundo.
At nagsama-sama tayo sa Physical: 100
para hanapin ang pinakaperpektong pangangatawan.
Magpapatuloy pa rin ang paghahanap
sa pinakaperpektong pangangatawan.
Tagapagsalin ng subtitle: Fergus Josue, Sem Pabion