Hi ulit, welcome sa Lubbock.
Texas Tech!
Grabe, ramdam ang pananabik.
Oo, si quarterback Patrick Mahomes
ay pormal na ipapasok sa ring of honor.
Nakita mo ang cubby mo rito?
Oo, alam ko, nakita ko.
Ayos, pare.
-Parang lumaki ang mga braso mo. -Mas malaki ako rito.
Sobrang laki ko rito.
Narito si Mahomes, ekstrang enerhiya.
-Magpakasaya ka, pare. -Ah, oo.
-Nararapat itong lahat sa iyo. -Salamat.
Itinaguyod mo ito.
-Masaya akong makita ka. -Ako rin.
Mahalagang parte ang Lubbock ng football career ko.
Mahomes, downfield.
Doon ako natuto bilang quarterback.
-Touchdown! -Napiga nila ako.
Sa football field, at sa pagkatao ko.
Maraming nagawa ang unibersidad, at masaya akong makapag-iwan ng marka.
Aba! Pangalan mo, oh.
Astig iyon!
Mga tagahanga, ibaling ang atensiyon sa bandang kanluran
para sa ospisyal na pagtanggap kay Patrick Mahomes
sa football ring of honor ng Texas Tech!
Ang sweet naman!
Astig!
ANG PAG-UWI
CHIEFS KINGDOM ITO
-Ilang taon ka na? -Siyam.
Siyam? Sige.
May tanong ka sa akin?
Noong bata ako, ano'ng gusto mong maging?
Manlalaro ng football o…
Noong bata ako, di ko ginustong maging football player.
Gusto kong maging baseball player.
Baseball player ang tatay ko, kaya pangarap kong maglaro ng baseball.
Mahomes, 2-2 kay Reed.
Mintis ang tira, na-strike out siya! Tapos ang laro.
Pero kung di baseball player, abogado sana.
Baseball ang kinalakihan ko.
At akala ko, iyon na ang gagawin ko.
Nagsimula akong quarterback noong junior ako sa high school.
Naaalala ko, unang beses kong maging varsity.
At naging quarterback ako,
at nasa stadium para sa Friday Night Lights sa Texas.
Doon ko na nagustuhan.
Tara, white-white. Set!
Madalas nating pag-usapan ang baseball background ni Mahomes.
Pero humahagis siya mula sa bawat anggulo na gaya ng magaling na shortstop.
Isa iyon sa mga kakayahan niya, mga di scripted na off-platform na hagis.
Oo, pang-baseball sa akin ang mga hagis na off-platform.
Hindi naman ako naghahanap ng, "Paano ko ipapasa nang patagilid?"
Naghahanap lang ako ng paraan para maibigay ang bola.
Malupit ako!
Tinatrabaho ko.
Sa ganitong posisyon, paano mo ihahagis?
May isa pa ako!
Iyon ang ginagawa namin off-season ng trainer kong si Bobby.
Mga ginagawa namin ng coach ko, sa praktis namin ng Chiefs.
Slide pakanan. Ngayon na! Bang!
Para maghanda sa mga ganoong posisyon at gawin ang hagis.
Doon ang tamang direksiyon ng bola…
Ang gusto nating pagtuunan, kapag pagod na…
-Lakihan mo… -Itotodo.
Okay. Kasi napakatalentado mo,
minsan ihahagis basta, gaya ng ginagawa ng iba.
-Oo. -Di ba? Mabuti.
Ang tingin ko sa mga "off-platform" na hagis,
"Ilang paraan para maresolba ang problema?"
Malikhaing galaw mula kay Mahomes.
Nakakamangha iyon. Grabe. Paano ka hindi matutuwang panoorin siya?
Pagdating sa perspektibang physiological,
ang paningin mo, 'yung galaw ng spine mo, ng leeg mo…
May mga quarterback na pagbaling sa kanan, di makalingon, at mayroong kaya iyon.
Mayroong kapag pakaliwa, kaya nila.
Maraming quarterback na hindi kaya ang pareho.
Si Patrick, kaya niyang ipirmi ang ulo niya,
nang nakikita pa rin ang nangyayari dito,
at igalaw ang katawan niya dahil kayang gumalaw-galaw ng spine niya.
Mahika ng quarterback, parang nagsasayaw lang si Mahomes,
sabay hagis nang di tumitingin.
Gaano kabilis mo naibabaling ang parteng iyon
nang di sumusunod sa ibang parte ng katawan?
May lakas si Patrick sa spine niya.
Mabilis ang spine niya.
Siya lang ang nakatrabaho ko na kayang i-swing ang bat
nang tatlong porsiyento, mabilisan, na bumabaling sa kanan at sa kaliwa.
Magaling.
Nakakamangha para sa akin dahil karaniwang kahinaan ang isang panig.
Pinakamahusay ko nang nakita ang hip-shoulder separation niya.
At nakatrabaho ko na ang pinakamalalakas humagis sa baseball,
at sa posisyon ng quarterback. Nakakamangha.
Pagdating sa athleticism, siguro may dalawang tao lang
sa kasaysayan ng sport na maihahambing kay Mahomes.
Gayunpaman, isa sa mga karibal niya
ay pinag-uusapan din. Si Josh Allen.
Pero ang masasabi ko, tingin ko, si Josh Allen
ay mas mahusay kaysa kay Patrick Mahomes.
Malaking tulong siya sa Bills.
Masarap manood ng TV kapag ang dalawang ito ang nagkakaharap.
Gaya ng 2021 divisional playoff game.
Classic agad.
-Heto na. -Laban sa #1 depensa ngayong season.
Nangunguna ang Kansas City isang minuto bago matapos ang laban!
25 puntos sa huling dalawang minuto.
Tatlong go-ahead touchdown sa huling dalawang minuto.
At naipanalo ng Chiefs ang nakamamanghang divisional playoff game
sa overtime!
-Grabe. -Magaling.
-Grabe, dawg. -Mahusay, big boy.
Welcome sa bersiyon ng NFL ng football drama.
Noong gumawa ng schedule ang NFL,
minarkahan itong numero unong game sa regular season.
Nasa ika-anim na linggo.
Nabuo ang tunggalian namin sa Bills, taon-taon.
Gusto mo ang home-field advantage.
Kaya kahit maaga pa, malaking laro pa rin
dahil sa huli, pareho ang records n'yo.
Hola.
Tampok sa laro ang dalawang pinakamagaling na record sa AFC.
Kalahok ang dalawang pinakamagaling na quarterback sa NFL.
Grabe, handa na ako! Magiging maganda ang laban.
Malaking laro ito sa regular season.
Itatakda nito ang home-field advantage para sa playoffs.
Ang front-runner para maging MVP.
-Mahal kita. -Good luck. Galingan mo, ha?
-Mahal kita. -Mahal kita.
Nakakanerbiyos ang ganito minsan, pero nakakapanabik din.
'Yung mapanood siya sa pangarap niya, at gawin ang kung saan siya magaling,
gaya tuwing Linggo.
Laban!
266 na araw na ang nakakaraan, maganda ang labanan nila sa divisional.
Nanabik tayo sa isang ito.
Totoo iyan. Kaya tayo naglalaro ng sports.
Kung fan ka ng football, o sports, gugustuhin mong mapanood ito.
Si Patrick, sa ika-80 niyang pagsisimula.
Tingnan natin kung mapipigilan nila si Patrick Mahomes.
Yellow, gun duo, left stack, H-counter, streak.
Run-pass, two-jet chip, buck pin at z-fracture.
Laban.
Sige lang, babe.
Set!
Ganyan nga!
Reverse!
Inaantala ni Mahomes.
Kumanan siya, pekeng pasa, dalawang beses.
Balik sa malapit, huli, Smith-Schuster sa 30!
Sa unahan, 25, 20!
Schuster, 15, sampu, lima,
touchdown, Kansas City!
Laban!
Ayos!
Ibang klase lumusot si Patrick Mahomes,
walang takot humagis nang tuwid.
Sa puso ko, baseball player ako.
Ganoon ako, naglalaro ng shortstop doon.
Pito sa tatlo, Kansas City, 11:31 na lang sa first half.
Ayos! Iyon ang kailangan natin!
Mahusay!
Kaya natin 'to!
Papasok ang Bills sa teritoryo ng Chiefs.
Una at sampu, Josh Allen, depensa lahat.
Basa ni Allen, fade pattern, sa may gilid.
Nasalo ni Gabriel Davis at touchdown.
Lintik.
Hindi maganda 'to.
May 16 na segundo na lang sa first half.
Kaya pa nating maka-touchdown sa 16 na segundo.
Sige lang blue 80, set!
Inihagis ni Mahomes sa kanan, McKinnon.
Paabante, 40, 45 yard line,
at lumabas
habang may limang segundo na lang.
Saluhin ang bola, deretso pababa at time out.
Sige lang blue 80, set!
Mababa, nasalo ni Kelce.
Timeout.
Timeout, Kansas City. Isang segundo na lang sa half.
Heto na si Harrison Butker
para subukang itabla ang laban.
Animnapu't dalawang yarda.
Magiging all-time record ng Chiefs.
Kaya niya iyan!
Kaya niya. Naniniwala ako!
Tira ni Winchester, nasipa na niya.
Nasipa na niya at… pumasok!
Pasok!
Laban!
Putsa, laban!
Bagong ballgame, baby.
Tara.
-Ayos ka pa? -Oo.
Pagod, pero ayos pa.
Sige lang, blue 80, hut!
Na kay Mahomes. Hawak pa niya, naghihintay siya.
Matagal ipinasa. Nasalo sa end zone!
Ayos ka lang, baby? Touchdown iyon. Ganoon nga, Pat.
Nagpakita ng pasensiya si Patrick Mahomes.
Naghagis siya ng bala, ng isang strike,
deretso sa bituka ni Mecole Hardman.
Hindi tayo binigo ng labang ito.
Ayos ang ginawa mo, 17!
Nangunguna na ang Chiefs na may 20-17,
sinusubukan ng Bills bumawi sa touchdown.
Uy. Maghanda kang mag-field goal o maka-score. Kuha mo?
Mag-field goal o maka-score.
Maghanda ka.
Tara.
Pangalawang down, 12, sa 14 ng Kansas City.
Umaatras si Josh Allen, naghahanap sa end zone.
Balik sa bola, nasalo.
At touchdown ni Dawson Knox.
Heto na.
Naungusan ng Buffalo Bills ang Chiefs, 24-20, nang 1:04 na lang.
Potek.
Opo.
Tayo ka at i-cheer mo si Daddy.
Sabihin mo, "Sige, Dada. Isang minuto pa."
Isang minuto para ipanalo ang laban, ha?
Haplos sa tiyan para suwerte.
Sa isip ko, "Sige, score tayo ng touchdown at manalo."
Iyon lagi ang pakiramdam ko sa field
at nasa amin ang huling bola.
Laban, 1-5.
Set! Set, hut!
Una at sampu.
Mahomes.
Naharang!
Si Taron Johnson ang nakaagaw.
Pambihira.
Di mo laging makikita si Patrick Mahomes
na nagkakamali sa mga hapit na sitwasyon.
Malaking dagok iyon para sa team ng Chiefs.
Masakit talaga
kasi 'pag naharang ka, tapos na ang laban.
At ayaw mong matalo dito, lalo sa team na karibal mo.
Ang Bills ay may 5 at 1 na.
Ang Chiefs ay 4 at 2.
Nasa tuktok ang Buffalo ng American Football Conference.
Kinailangan nila talunin ang Kansas City. Muntik na.
At ngayon, biglang "Hala."
Mukhang sila ang malakas na team ngayon.
Magandang laban. Good luck sa mga susunod.
-Sa uulitin. -Sigurado. Oo.
Oo, 'yung matalo, lalo sa teritoryo n'yo, masama sa loob.
Magaling silang team. Para sa akin, ginalingan namin.
Sa huli, marami kaming naging mali.
'Pag nagkamali ka habang magaling ang kalaban,
matatalo ka. Kaya naman…
Mabuting matuto dito, pero sa ngayon, masakit, siyempre.
Sige. Salamat.
Football kasi ito. Minsan panalo, minsan talo.
Marami kang ibinigay, kaya gusto mong manalo.
At gusto mong manalo sa Super Bowl sa dulo ng taon.
Pero kailangan ko ring maging ama. Maging asawa.
Para mainit ang kamay.
DITO NAGSISIMULA ANG IYONG PAKIKIPAGSAPALARAN
Hi. Hello.
Welcome sa Fun Farm.
Salamat sa pagpapatuloy.
Masaya kaming narito kayo.
Salamat.
Gusto kong makasama ang pamilya ko.
Ayaw kong di makita ang paglaki ni Sterling.
Napapasaya niya ang araw ko, kahit masama ang araw ko,
kapag ngumiti siya, hindi na ako malungkot.
Gusto mo sa carousel?
Sabihin mo, "Giddyap!"
Magsa-slide si Dada?
Mas mabilis iyon kaysa inakala ko.
Takip sa tainga, bunso.
Isipin mo kung sa baseball ito. Parang two-seam fastball ito.
Grabe.
Ang bilis nito. Sige, huli na ito.
Ang saya niyon.
Pagkatapos ng laro, panalo man o talo,
magandang ilayo siya sa football
para makasama ng pamilya.
Daddy's girl ka ngayon.
-Palagi. -Pero ayos lang, kasi ang braso ko…
Hindi talaga kami madalas magsama-sama kapag may season.
Kaya kahit kaunting oras na malibre kami,
'yung makalabas sa bahay at makasama ang pamilya ang pinakamahalaga.
Hala. Tingnan n'yo 'yung maliit na bisiro.
-Ah, handa siya. -Ingat.
-Ewan, parang agresibo siya. -Tingnan mo siya.
Uy, pare.
Hayan ka na, dito. Tingnan mo naman.
Ah, wow.
Uy, Atras.
Sige.
-Bakit malayo ang hagis ko, Brittany? -Kasi bulok ka.
-Ikaw, babe. Subukan mo. -Sige, maghanda lang ako.
Sabi mo, "Hindi, 'yung inihagis mo."
Grabe. Pasok sa unang subok!
Nakailan kayo? Zero?
Pasok sa unang subok. Iyon na ang pinakamasamang nangyari.
Kasi madalas kang matalo.
Kaya ko iyon.
Dito sa Los Angeles, anim ang lamang sa Falcons,
at nasa Rams' 20 ang bola.
Si Mariota sa gun. Heto na ang Rams.
Pinutol ni Marcus, inihagis.
Naharang, at tapos na ang laban.
Walang may gustong ma-0 at 2 sa pagsisimula ng season sa September.
Pero mas lalong di puwede ang panimulang 0 at 3.
Dahil may laban sa Seattle pagkatapos sa Los Angeles,
pinili ng Falcons manatili sa West Coast ngayong linggo.
Dederetso sila sa Northwest
para magsanay bago harapin ang Seahawks sa sunod na linggo.
Bilang naglaro ako sa University of Oregon,
masaya manatili sa Northwest nang isang linggo.
Makabubuti para sa team, 'no?
Set.
Halos ihiwalay mo ang sarili mo sa lahat.
Magkakasama kayo.
Inaalam nila ang north, west, sout, east…
Sabi nila, Never Eat Soggy Waffles iyon. -Oo.
Nakatulong iyon sa amin na bumalik sa dapat kalagyan namin.
Kaya noong nasa Seattle kami, sa University of Washington kami nagsanay.
Sa mga taong di naiintindihan iyon,
mahirap para sa Oregon Duck na pumasok sa pasilidad ng Husky.
'Yung karibal namin ang Washington,
interesante iyon sa akin ngayong linggo.
'Yung puro purple… Na parang…
Purple at ginto, sa akin…
-Hindi tugma? -Hindi.
Noong kolehiyo, nanalo ka rito?
Oo. Noon.
Marcus Mariota, nakagawa ng 454 na yarda ng kabuuang offense.
Ano'ng susi sa pagkapanalo n'yo sa napakahirap na lugar?
Matinding team effort.
Bawat isa, ginalingan nila, at ipinagmamalaki ko sila.
Ayos ka sa gusaling ito? Wala kang sisirain?
Hindi, ayos lang ako. May magagandang alaala ako rito.
Oo nga naman.
Sabi ni Art, huling narito ka,
naka-150 yarda ka o parang ganoon?
-Panalo lang ang naaalala ko. -Okay.
-Salamat. -Salamat, Marcus.
-Ingat. -Salamat, Marcus.
Medyo alanganin ako noong umpisa sa Oregon.
Lumaki ako sa Hawaii.
Limang oras sa eroplano ang pinakamalapit na landmass.
At parang na-culture shock ako
bilang lumaki ako sa Pasipiko, sa mga isla,
pagpunta ko sa maulan na Northwest, na-homesick ako.
Nakilala ko ang mapapang-asawa ko, at tinulungan niya ako.
Atleta rin si Kiyomi sa University of Oregon.
Naiintindihan niya ang linggo-linggong demands ng paglalaro ng sports.
Noong freshman kami, magkasama kami sa chemistry at math.
Di namin sasabihin kung sino'ng mas mataas ang grades…
Hayun, tapos… noong sophomore kami…
Uy.
-Uy. -Halika rito.
Mawalang-galang.
Platonic lang talaga noon, iyon ang alam namin.
Kailan 'yung mga notes ko sa klase, at…
Parang, "Heto mga notes ko, heto ang number ko."
"Tara mag-date," at… Hayun.
Noong 2014, masuwerte akong
makagawa ng isang espesyal na season.
Ang nanalo ng 2014 Heisman Memorial Trophy
ay si Marcus Mariota ng University of Oregon.
Ako ang unang Polynesian na nanalo.
At makahulugan iyon para sa amin ng pamilya ko,
at para sa buong Hawaii at Polynesian community.
Sa Polynesian community,
umaasa at ipinagdarasal ko na simula lang ito.
Mga batang atletang Poly,
gawin n'yo itong motibasyon,
mangarap kayo at paghusayan ninyo.
Napakainteresante ng bahaging iyon ng buhay ko.
Palagi akong lumalayo sa spotlight,
pero natutulak ka papunta roon.
Nasa The Late Night Show ako at gumagawa ng mga bagay na di ko inakala.
At ang numero unong tumakbo sa isip ni Marcus Mariota
nang manalo siya ng Heisman Trophy.
Heisman? Mayonnaise na ngayon.
Ano'ng sinasabi niya?
Gayunpaman, ang astig. Nakakatuwang maranasan iyon.
-Ang bigat nito. -Salamat. Oo.
Maligayang unang Linggo ng taglagas sa inyo.
Ang 0 at 2 na Falcons laban sa 1 at 1 na Seahawks
dito sa Lumen Field sa maaraw na Linggong ito.
Ang totoo, naging emosyonal ako dahil may mga watawat ng Hawaii,
at marami akong nakitang mga lokal.
Ayos lang ako, baby. Nasa Northwest ulit ako.
Para akong umuwi.
May watawat ng Hawaii sa mga stand.
Espesyal sa akin na makita ang dami ng suporta.
Oo!
May isang oportunidad linggo-linggo.
Para sa apat na quarter. Laban. Falcons, sa bilang na tatlo.
-Isa, dalawa, tatlo. -Falcons!
Isa-isa lang?
Gawa tayo ng isa.
Medyo emosyonal ako, at 'pag nasa laban na, maglalaro ka.
Pasa kay Mariota, hawak…
Hindi, mananatili kay Marcus, sa kanan at score.
-Hoy, tara! -Laban!
Maganda ang umpisa sa Seattle. Mabilis na touchdown sa 2nd half.
May momentum sila.
Nakakita kami ng butas, at pabalik-balik.
Nangunguna na ang Seahawks ngayon, 23-20,
nang may natitirang 3:11 sa third quarter.
Vegas!
Empty set, Mariota. Mabilis na hagis, nasalo, London sa lima.
At naka-score ng Atlanta touchdown si Drake London.
Ayos.
-Oo, uno! -Mahusay.
Oo, uno! -Mahusay.
Naka-touchdown si Drake bago ang ikaapat.
Lamang kami sa ikaapat na quarter sa mga unang laban.
At natalo kami, kaya mahalaga sa amin na ipanalo iyon.
Ipanalo natin.
Laban.
Anim na minuto para maglaro,
lamang ang Atlanta, 27 sa 23.
Mahalagang makuha ang bola ngayon.
Nasa gun si Mariota kasama si Allgeier.
Nangapa sa bola, nalipat, nakuha ni Nwosu.
Kasasabi ko lang, pagkuha sa bola…
Pumalya ang pagpeke, at gusto ni Marcus manatili ang bola,
at inipit ni Allgeier ang bola habang kinukuha niya.
-Sinubukan kong kunin. -Ramdam ko.
Ewan, siguro… tingin ko, natamaan ko siguro kaya gan'on.
-Ewan. -Hindi, ayos lang.
Ayos lang iyan.
Kasalanan ko. Ayos ka.
Nahirapan ang Atlanta sa unang tatlong linggo ng season.
Muntik na silang makatatlong panalo.
Nangunguna pa rin ang Falcons, pero banta ang Seahawks.
Maaaring ito ang laro nila. Ito nga.
Umatras si Smith, hinahabol ng Atlanta.
Si Geno, nasa kanan niya, hahagis.
Naharang! Nakuha ni Richie Grant!
At iyon na iyon.
-Marcus, mahal kita, 'tol. -Mahal din kita. Mahusay.
Mahusay, ha?
Uwian, pare! Ayos.
Masaya palagi ang unang panalo.
Espesyal sa akin na makabalik dito.
Maraming pamilya at kaibigan.
Ang maipanalo iyon sa mahirap na environment
ay nagpalakas ng loob sa amin.
At nagbigay ng kailangan naming pundasyon
para umabante at magpatuloy sa season.
Isa sa mga natatanging silid sa bahay na ito
ay ang tinatawag kong memory room,
na gusto kong ilagay nang itayo namin ang bahay,
kaya nasa plano na, umpisa pa lang.
Pero naisip ng builder namin ang Murphy door dito,
maliit na nakatagong pinto.
Pero gusto ko na nakatabi itong silid.
Ayaw kong nakalantad lahat ng ito,
sa family room, sa gitna kung nasaan ang lahat.
Naisip kong medyo magmumukhang… parang nagmamagaling.
Marami akong naitago sa nakaraang mga taon.
Mula youth football
hanggang sa pinakahuli naming laro na nakuha ko ilang linggo pa lang.
Mga alaala ko sa youth football.
Ang nakakatawa sa youth football ay si Mike Singletary
na coach ko sa flag football noong ikaapat at ikalimang grade.
Buong araw tayo rito, baby! Gusto ko ang ganitong party!
Gusto ko ang ganitong party.
Ito si Mike. Ito ako.
Nakuha ko ang "Singletary Award" bilang mahusay na midldle linebacker.
May mga hindi rin sa football. Mga larawan ng pamilya.
May litrato kami ng totoong Captain Kirk.
May T-shirt ako ng high school choir.
Ang tenor section ay mga lalaking hindi pa nagbibinata.
Kaya medyo matataas pa ang boses namin.
Kaya sabi namin, "Hindi man tayo mga bass na malalalim ang boses."
"Pero mga extreme tenor tayo," at gagawa kami ng X at T.
Magandang babae
Hindi ako naniniwala sa iyo Di ikaw ang katotohanan
Sabi ko whoa
Magandang babae
May note para sa akin ang dad ko noong ikawalong grade.
Isinulat niya ang lakas ng bawat bata,
at ano'ng mga dapat pagbutihin. Iba kapag anak ka niya.
Pero sabi niya, "Kirk, ang lakas mo
ay ang pagiging competitive, katalinuhan, at pag-uugali."
"Lider ka, matatag ka. Mahusay ka, at masipag."
"Saktuhan ka magpasa,
at magaling ang kutob mo sa bola."
Ang dapat pagbutihin, "Maging mas vocal kang lider,
husayan mo pa ang footwork mo."
Nakakatawa kasi kung ibibigay mo ito sa scout sa Vikings ngayon,
sasabihin nilang sakto ito hanggang ngayon.
Makalipas ang 20 taon. Labing-apat ako nito.
Sa dulo, sabi niya, "Kirk, kung pagbubutihin mo,
aabot ka sa all-conference,
at baka all-state player pa", sa high school.
Nang isinulat ni dad iyon,
naisip ko, "Wow, tingin ng dad ko, magiging all-state football player ako."
Grabe iyon, naaalala ko, na iniisip kong maging all-state.
Pero ang interesante, di ako pasok.
Di ako ganoon kagaling.
Sabi ng gumawa ng bahay, nilagyan niya talaga ng espasyo rito,
sinadya niya, para sa Lombardi Trophy.
Sabi niya, diyan ang Lombardi Trophy, at…
Nasa sa akin na iyon. Naglagay siya ng espasyo.
Trabaho ko namang makuha iyon.
Babalik ka sa D.C. nang may 6 at 1 na record.
Maganda ba iyon para sa iyo?
Sa anim na taon ko roon,
marami akong magagandang alaala, at…
Alam n'yo, pinagpipitagan ko lang ang mga taong nakatrabaho ko roon.
Mga coach at manlalaro at mga teammate, kaya…
Babalik ang mga alaalang iyon pagbalik ko.
Sa pangalawang pagpili sa 2012 NFL Draft,
pinipili ng Washington Redskins
si Robert Griffin III.
Quarterback, Baylor.
Opo, sir.
Pambato namin.
Si RG3, matagal na nilang panimulang quarterback.
-Numero uno. -Hayan.
Pumipili na ang Redskins.
Tingnan natin ang gagawin nila. Interesante siguro.
Sa ikapitong pagpili sa ikaapat na round, numero 102 sa pangkalahatan,
pinipili ng Washington Redskins si Kirk Cousins,
quarterback, Michigan State.
Sa 32 team sa NFL,
sasabihin kong ika-32 ang Washington sa mga team na pipili sa akin.
Lalo pagka-draft ng quarterback na pangalawa sa kalahatan.
Nasa kanila na si RG3,
pero kinuha pa rin nila si Kirk Cousins.
Magagalit ako kung ako si Cousins,
kasi gugustuhin ko roon sa panimula ako,
at lumaro bilang panimula.
Nagulat ako.
Ang totoo, papangarapin mo 'yung masayang sandali sa NFL Draft.
Pero hindi, kasi nakita ko iyon bilang kakaibang pagpili.
Walang patutunguhan.
Back up ako ni Robert Griffin.
Dapat maglaro ako nang maayos sa preaseason games,
at ma-trade sana balang-araw sa ibang team.
Pero…
mukhang nasaktan si RG3.
Nagka-injury si Robert, kaya nakalaro ako.
At 2015 noon, huling taon ng kontrata ko sa Washington,
na parang huling pagkakataon ko na.
Di maganda ang naging simula ng season.
Nagsimula kami sa 2-4, at mas marami ang harang kaysa touchdown.
Pero may nangyari sa "Gusto N'yo Iyon?" na laban.
Natatalo kami, 24 sa wala.
Maagang pinatutumba ng Bucs ang Redskins…
Wow!
Anong nangyayari dito?
At nagtuloy-tuloy kami.
Cousins. Mananatili sa kanya, sa bandang kaliwa.
At papasok siya para sa touchdown ng Redskins.
Ang slant, Jordan Reed, touchdown, Redskins!
Nangunguna na sila!
Nakabawi kami, nanalo nang 31 sa 30.
Hindi na bumalik sa dati mula niyon.
Natupad ang pangarap kong maging panimulang quarterback sa NFL.
I-credit si Kirk Cousins, lumalaban sa mga kritiko.
Ipinanalo talaga ni Kirk Cousins.
Gusto n'yo iyon?
-Mahusay, Kirk. -Oo, sir!
Oo.
Nasa itaas iyon ng tuwalyang "Gusto N'yo Iyon?"
At sinadyang nandiyan ang tuwalya
dahil iyan 'yung laro, pinakamalaking pagbawi ng Washington.
Iyan 'yung touchdown run na nagpasimula ng pagbawi.
Gusto n'yo iyon?
GUSTO MO IYON
Sumisigaw sila, "Gusto mo 'yon?"
Paano kung ganito?
Gusto ko 'yan.
-Gusto n'yo iyon? Gusto ko! -Gusto n'yo iyon?
Gusto n'yo iyon?
2017, ubos na ang oras ko sa Washington.
Na medyo nakakatakot.
Pero 'pag iniisip ko ngayong nakalimang taon na,
malaking biyaya na mapunta sa Minnesota.
Unang beses na babalik si Kirk Cousins sa FedEx Field.
HUWAG PAPASOK
Lagi akong nagiging nostalgic
kapag may football games ako, lalo 'pag sa ibang lugar.
At mas malakas ang pakiramdam na iyon
ngayong bumalik ako sa Washington D.C.
Di naman iba dahil gusto kong manalo. Linggo-linggo iyon.
Laging naroon ang kagustuhang manalo.
Hindi mababago ng pagtatapos niyon ang tingin ko sa anim na taon na iyon.
Nakaramdam ako ng closure matapos ang huling season,
na baka oras na para mag-move.
Tamang test ito kay Kirk dahil makakaramdam siya ng pressure.
Sobrang palaban siya.
Hindi man niya laging ipinapakita, pero naroon iyon.
"Nariyan talaga ang "Gusto N'yo Iyan?" na Kirk.
Espesyal para sa amin ang Washington D.C.
Na-engage kami, nagpakasal, sinalubong ang anak namin.
Matagal kong hinintay na makabalik.
Kaya pagkakita ko sa schedule,
binilugan ko, at sabi ko, "Dapat naroon ako."
Lumipad sa BWI ang asawa ko at nag-tren papunta rito.
-Ayos. -Gusto n'yang bumaba sa warm-ups.
Di ko alam kung umabot.
Madalas, hindi ako maaga.
At medyo mahaba ang biyahe papunta roon.
At nakakaway pa naman ako.
Nasa stand sila. Kita ko na. Salamat, T.
Pangalawa at 15 mula Commanders' 26.
Wala na si Kirk sa shotgun.
Pumunta sa kanan ng end zone, JJ,
na tumalon para kunin, tumalsik, naharang.
Ano ba naman 'to.
Hay, gustong-gusto ko pa naman iyon.
Lagi akong nagagalit sa di napuwersang mali,
wala sa pamantayan namin.
Tatlong puntos din sana iyon kung naka-field goal.
Pero di masamang execution iyon, masamang talbog lang ng bola.
May mga puwedeng tira doon, pare.
Ang hirap.
-Nakakainis lang. -Oo. Walang duda.
Magaling dumepensa ang Commanders.
Pinahirapan nila kami sa buong laban.
Down, go, set!
Unang pagbabalik ni Kirk Cousins sa Washington makalipas ng 5 taon.
Hindi mabait sa kanya ang depensa ng Washington.
At si Kirk Cousins, sa unang laro niya ulit sa FedEx Field,
ay nangungulelat, 17-7.
Natutunan kong sa football, isa-isa lang dapat, kaya sa isip ko,
kapag nalalamangan kami, parang,
"Laro lang ng isa pa. At tingnan ang mangyayari. Malay natin."
Sagutin natin.
Hoy. Tayo na ang pinakamagaling.
-Tara. Simulan na natin. -Gawin na natin.
May ilang puwedeng laro pagka-huddle, sasabihin mo,
"Panginoon, sana gawin nila ang mag coverage."
May perpektong ruta kami para kay Justin.
At pagpila namin, man coverage nga.
At naisip ko, "Masuwerte yata kami ngayon."
At nasalo sa 25 sa Washington!
Ayos lang iyan.
-Ayos ka lang? -Oo.
Ayos lang, hinihingal.
Ayos lang ako.
-Pahinga muna. -Hinihingal ako.
Tinamaan ako kaya hiningal. Ayos lang ako.
-Ayos lang ako. -Hinga lang.
-Ayos ka lang? -Ayos lang ako.
Ganoon kasi kapag man coverage.
-Oo. -Naka-score tayo?
Ang ganda ng bola. Hindi, down siya.
-Down? -Sa sampu.
Ah, dapat tumayo ko. Hay, naku.
Sige. Ayos lang ako.
Magaling humiwalay si Justin.
Highlight talaga ang hagis at larong iyon.
Sabi ni Kirk Cousins sa akin noong 2022.
Bakit? Pangatlong down niya, kritikal na punto sa laro.
May tsansa, kung di natin gagawin, baka mawala sa atin itong laban.
At sino'ng nanguna sa sandaling iyon?
Hinanapan namin 'yung larong sinabi ko.
Hindi nag-alinlangan si Kirk.
Inilapat ang paa sa lupa, at inihagis ang perpektong bola
sa bandang kaliwa kay JJ.
At 'yung hagis mismo, 'yung pagkagawa, sa sandaling iyon, pagtama sa kanya…
At tumayo siya, ginawa 'yung laro,
noong kailangan siya ng Minnesota Vikings, iyon si Kirk Cousins.
Tinamaan si Cousins sa solar plexus mismo.
Hiningal siya. Magiging ayos siya.
Pangalawa at sampu mula 12.
Cousins, naghagis ng fade kay Dalvin sa end zone.
At nasalo niya!
Napakahusay na hagis ni Cousins.
Itinabla ni Kirk Cousins ang laban.
Mahal kita!
-Grabeng hagis! -Oo! Ang galing mo!
Alam kong mahirap ihagis.
Naaalala ko lang ang pag-fade, 'yung pressure, 'yung buwelo,
para maihagis nang mataas.
Hindi ko alam na ganoon kaganda.
Nasalo ni Dalvin sa isang kamay, na nakakamangha.
Tabla at mahigit anim na minuto pa.
Maaga pa sa season iyon,
noong sabi namin, "Magiging sino tayo rito?"
Team na humahanap ng paraan, o 'yung nahihirapang manalo?
Heto na. Isang high.
Fastball sa gitna papunta kay Hockenson. Nasalo sa Washington 41.
Tumatakbo ang oras,
at nag-aalab ang quarterback natin.
Apatnapu't tatlo sa orasan.
Uubusin natin ang oras at magta-time out, okay?
Okay?
Doon, sabi namin, "Magiging team tayo na may karakter
na lalaban at hahanap ng paraan."
At naniwala kami na may makagagawa ng laro.
Isang subok sa field goal
na aabot sa 27 yarda, sa kaliwang hash.
Sabi ko, "Kailangang magawa nila."
"Dapat maging parte ito ng istory."
"Sana makabawi sila."
Gustong-gusto niya iyon.
Snap, spot, sinipa na.
At… pumasok!
-Mahusay! -Tapos na.
Magaling. Ang tindi mo.
-Ah, oo. Lagi! -Mahusay!
Tindi mo!
Wow!
At tapos na ang laban!
Anim na magkakasunod ang panalo ng Minnesota Vikings.
-Aba. Parang pumayat ka. -Oo nga.
-Pumayat ka. -Oo. Kumusta?
Ayos naman. Pinakamaraming beses kong matamaan.
Nangunguna kayo sa dami ng tama sa QB sa larong ito.
Wala na yatang makakaungos doon. Grabe.
Tingnan mo nga naman.
-Natalo ko ang kanser. -Talaga?
-Oo. -Purihin ang Diyos.
-Pagpalain ka. -Oo.
Salamat.
Bumalik si Kirk Cousins sa lugar na nag-draft sa kanya.
Oo, Kirk Cousins, siguradong gusto niya iyon.
Salamat.
Espesyal ang lungsod na iyon sa akin, at ang umalis na panalo…
Masaya lahat ng comeback.
Pero napakahalaga niyon sa amin.
Makukumbinsi ka ng larong iyon,
na ilan iyon sa pinakamagagaling niya.
Nagawa natin, Dave. Nagawa natin.
Don, nagawa natin.
Nagawa natin.
Mahusay kayo. Magaling. Ayos ang laban.
Ayos ang laban. Mahusay kayo. Magaling.
Ayos ang laban.
Mahusay kayo. Ang galing mo.
-Ayos ka! -Mahusay. Ayos ang laban.
Single ako na nagpunta rito pagkatapos sa kolehiyo,
di masyadong marunong sa pro football o sa pagiging pro.
At makalipas ang anim na taon, umalis ako na kasal na,
may panganay na anak, maraming natutunan.
Kaya 7 at 1 tayo, kaya ang football team natin
ay napakagaling kapag kailangan, ay ang quarterback natin.
-Oo! -Oo, sir!
Bumalik siya sa pamilyar na lugar,
natumba para sa laro…
bumangon at dinala tayo sa tagumpay.
Hayan!
Malaki ang papel ng alaala sa tinatahak ko sa football.
Mga alaalang nagpapaiyak sa akin.
Maraming beses, dahil naaalala ko
kung gaano kahirap ang naranasan ko sa football.
Pero 'pag binalikan ko, alam n'yo, pinalakas lag ako niyon.
At naniniwala talaga ako na may rason lahat ng lugar na napuntahan ko.
'Yung napadpad ako mula sa maliit na isla sa Pasipiko,
papuntang Oregon,
sa Tennessee,
sa Vegas,
sa Atlanta…
Grabe iyon.
-Gusto natin iyon. -Oo.
Mahal kita.
Ang paglalakbay ko sa bansa
ay espesyal para sa akin, at hindi ko babalewalain.
Buong buhay namin ang ibinibigay namin at maraming sakripisyo.
'Pag nakita mo ang pangalan mo sa stadium, lahat ng pagod mo,
lahat ng dugo, pawis, at luha, sabi nga nila, sulit.
Ang mga alaala ko sa football
ay parte ng pagiging espesyal nitong laro at paglalakbay.
-Kirk, halika at magsalita ka. -Gusto n'yo iyon?
-Gusto ko iyon! -Gusto n'yo iyon?
-Gustong-gusto ko iyon. -Uy, pare.
Halimbawa ulit ito kung paanong nananalo tayo buong taon.
Okay? Hindi pangkaraniwan ang team na ito.
At naglalaro tayo bilang team. Nananalong team. Walang indibidwal.
Mahal ko ang team na ito. Ituloy natin. Tara. Isang "Gusto n'yo iyon?"
-Isa, dalawa, tatlo! -Gusto n'yo iyon?
Itinatago ko lahat ng bolang bigay ng mga coach,
sa itaas na shelf sa palibot ng silid.
Lagi kong maaalala ang larong iyon, bilang anim na taon kami roon ng asawa ko.
Espesyal makabalik at balikan ang mga alaala.
Lalo na ang umalis na panalo.
Ang hamon, makakabalik ka ba ulit anim na araw mula ngayon, at ulitin iyon?
Tapos magagawa mo ba ulit, at ulit, at ulit, sa buong season?
Medyo nakakatakot.
Ang lakas ng tamang iyon.
-Hinga papasok. -Dapat handa ang katawan.
Mahalaga iyon.
Grabe.
Bakit ko ba ginagawa ito?
Baka may parte sa akin na, sira-ulo lang talaga at gusto iyon.
Dapat gustuhin n'yo.
Oo!
Sabi ng lahat, "7 at 1, pero patunayan n'yo."
"Punta kayo sa Buffalo at patunayan n'yo."
Tagapagsalin ng Subtitle: Moonnette Maranan