SERIAL SPORTOWY NETFLIX
Walimy.
Desmond, trzecia próba. Przejmij kontrolę.
- „Cadillac X i Z Rakes” na „raz”. - Atlanta.
Zmiana rozgrywającego wywołała kontrowersje.
To dziwne dni Falcons. Poprzedni tydzień mieli wolny.
Powiedzieli Mariocie:
„Siądziesz na ławce. Zagra Desmond Ridder”.
Pięć jardów.
Miałeś okazję zaliczyć próbę.
Początek sezonu był trudny, ale później wróciliśmy do gry.
Niestety, potem trafił się gorszy okres.
Musieliśmy przerwać złą passę.
Potrzebna była zmiana. To niełatwe decyzje.
Ogłaszając zmianę na Desmonda Riddera,
Arthur Smith dodał, że Marioty nie ma z kolegami.
Marcus zmaga się z przewlekłym urazem kolana.
Teraz go tu nie ma.
Sądzę, że trafi na listę kontuzjowanych.
Spodziewasz się go na tej liście?
Tego się spodziewam.
To nie ma nic wspólnego ze zmianą.
To przewlekła kontuzja, niezwiązana z tym sezonem.
- Marcus wróci w tym sezonie? - Teraz tego nie wiem.
ODCINEK SZÓSTY: POD PRESJĄ
STYCZEŃ 2023. LAS VEGAS, NEVADA
Dlaczego wybrałeś operację?
No cóż, to…
ROZGRYWAJĄCY FALCONS
To dłuższa historia.
Nie wiem, czy zrozumiałam.
Dzięki, Siri.
Podczas wolnego tygodnia
urodziła mi się córka, Makaia.
Dzień później Art zaprosił mnie,
żeby pogadać o przyszłości.
O tym, co chcą dalej robić.
Mówił, że Des zagra ostatnie cztery mecze.
Powiedział tak: „Na tym etapie sezonu
play-offy wydają się nierealne. Chcemy zobaczyć, na co stać Desa”.
Czy podczas waszej rozmowy powiedział,
że decyduje się na operację?
Podczas tej rozmowy mówiliśmy o innych sprawach.
Nie chcę zdradzać szczegółów, ale…
mówiliśmy o drużynie i o nim, o tym, co kryje przyszłość.
Smith posadził Mariotę na ławce
i wstawił do składu Desmonda Riddera.
Mariota usłyszał to
i zamiast być gotowym do gry,
gdyby Ridderowi coś się stało,
po prostu zniknął.
Nie mogę w to uwierzyć.
Nie wiem, skąd się wzięła ta narracja.
Dałem tej drużynie, ile tylko mogłem.
Myślałem, że ta decyzja jest dobra dla wszystkich.
Łąkotka niejako otacza kolano.
Moja była rozdarta, odsunięta na boki.
Uznaliśmy, że najlepiej będzie wyleczyć to kolano.
Zrobiłem sobie operację i zostałem w Vegas.
Uwielbiam Marcusa. Cieszy mnie ten dodatkowy czas.
Ludzie mają graczy za roboty.
Współczesnych gladiatorów w kaskach.
Ale życie nie kończy się tutaj. Dał nam wszystko.
Już, malutka.
W porządku, mała?
To Makaia.
Makaia Kai Mariota.
To imię oznacza „Boży Dar”.
Od początku sporo podróżuje.
Urodziła się w Atlancie.
Teraz jesteśmy w Vegas.
Mam tu wielu znajomych i bliskich.
To miejsce nam pasuje.
To nasz aniołek. Miłość naszego życia.
Zmienia perspektywę.
Jesteśmy wdzięczni.
Przed jej narodzinami mówiłam,
że nie oczekuję od niego pomocy, żeby nie czuł się winny.
Karmię piersią, więc niewiele może zrobić,
może poza zmienianiem pieluch.
Może ją jednak trzymać i spędzać z nią czas.
To czas nawiązywania więzi.
Nie miałby tego, w każdym razie nie tyle,
gdyby teraz grał.
To nieoczekiwana korzyść.
Mierzący 188 centymetrów wzrostu rozgrywający z liceum w Whitehouse.
Czterokrotny uczestnik Pro Bowl.
MVP NFL, zdobywca Super Bowl, gość, któremu Travis nosi czasem kije.
Słucham?!
Grający z Travisem u boku.
Nasz gość, numer 15.
Patrick Mahomes!
- Wspaniałe wprowadzenie. - Jazda!
- Robi wrażenie. - Niezła energia.
Do wzrostu dodaję pół centymetra.
- Przez włosy. - Pół centymetra różnicy.
- Wystarczy. - Tylko mówię.
Witamy w podcaście sportowym #1 na świecie.
To zaszczyt móc cię tu gościć.
Oglądasz nagrania z grą obrońców.
A czy czerpiesz inspiracje od innych rozgrywających?
Zawsze podpatruję Aarona.
Dużo go oglądałem.
Aaron Rodgers gra w szachy, a reszta w warcaby.
Kiedy dorastałem, to na nim się wzorowałem.
Było dużo Stafforda, jego podań z boku.
Na studiach mnóstwo Toma.
Musiałem być lepszy w kieszeni.
Tom nie jest najszybszy,
ale ta jego mobilność w kieszeni…
- W tym jest najlepszy w dziejach. - Wspaniały.
Są młodzi rozgrywający,
z którymi mocniej rywalizujesz, kiedy ze sobą gracie?
W tej chwili? Joe Burrow.
Ograł mnie dwa razy, ja go ani razu.
Jest jednym z nielicznych niepokonanych.
W obu meczach odrabiali straty.
Mocno szanuję jego i ekipę. Walczą do końca.
Pokonali nas w finale AFC.
ROK 2021. FINAŁ AFC
Dobry mecz, 15.
Brawo, 9. Powodzenia.
- Wygramy wszystko. - OK.
- Szacun dla chłopaków. - Czekamy na Super Bowl.
Chłopak gra w Ohio, to norma.
- Gracie z nimi u siebie? - U nich.
W ’Nati.
Tak, w Cincinnati.
GRUDZIEŃ 2022. 13. KOLEJKA: CHIEFS-BENGALS
To najtrudniejszy przeciwnik Patricka Mahomesa.
Mierzy się z Bengals,
którzy pokonali go w sezonie regularnym i play-offach.
Jeśli dziś zrobią to po raz trzeci, zaczniemy mówić,
że Burrow zdominował Mahomesa.
Wiemy, że Mahomes nie przegrywa w listopadzie i grudniu.
Z drugiej strony, nie ogrywa Burrowa.
Chętnie zobaczę, co się wydarzy.
Ej, Pat! Masz z nami bilans 0-2!
Z nami masz 0-2!
Dobra, walimy.
Burrow może być pierwszym rozgrywającym, który pokona Mahomesa trzy razy z rzędu.
- Musimy być sobą. - Tak.
Tak jest.
Burrow kontroluje sytuację.
Podaje środkiem, na 14 jardów, na linię 20. jarda Kansas City.
Piłka do Burrowa, biegnie z nią.
Przedziera się środkiem i zdobywa punkty.
Cincinnati zaczyna mecz od 75-jardowej serii z przyłożeniem.
Mahomes ma kłopot.
Nie miał szans.
Ciśnijcie dalej.
Zasuwamy dalej.
Trzeba zasuwać.
Burrow patrzy w prawo, piłka na 5. jard.
Tee Higgins wyrywa się rywalowi i daje Cincinnati przyłożenie.
Pełna zdobycz w pierwszych seriach.
- Jazda! - Cincinnati kontroluje mecz.
Dobrze im szło,
musiałem zadziałać.
Rozgrywający musi zadbać o swoje bezpieczeństwo.
Wiedzieć, kiedy koniecznie musi rzucać,
bo leci nań obrońca.
Tak to wygląda.
Nagle 21 jest tutaj, a 24 tutaj.
Dlatego 24 był oznaczony „Mike”.
Musicie wiedzieć, dlaczego to robię.
Zwykle pójdą w pięciu,
ale on czasami odskakuje.
Wtedy 24 musi zostać dla biegacza.
- Tak. - Mahomes!
- Nie dałem rady pod presją. - Wiem.
Ale z tej formacji możemy zagrać „Dangle”.
Gość schodzi głęboko, daje luz.
- Ucieka w krycie. - Kiedy tylko ruszyłem, pobiegł tu.
Dam znać trenerom. To będzie łatwe do zrobienia.
Potrzebowaliśmy punktów w tej serii.
Przyłożenia, żeby wywrzeć na nich presję.
Ej, 55 to „Mike”. „Mike 55 Black”!
Bengals blitzują.
Trzecia próba.
Rzut do Valdesa-Scantlinga.
Tym razem się udało.
Nikt nie rzuca z odejścia tak jak Mahomes.
Patrick Mahomes to faworyt do nagrody MVP.
Bez takich akcji! Jestem na nie gotowy!
Trzecia próba Chiefs.
Piłkę dostaje Pacheco, rusza środkiem.
Przyłożenie Pacheco!
Tak jest!
To jest ten mental, 65!
Do boju!
Odzyskaliśmy kontrolę.
Wyszliśmy na prowadzenie mimo solidnej obrony.
Ale wiedziałem, że potrzeba punktów.
Musimy punktować w każdej serii.
Remis 17:17 na 3:59 przed końcem trzeciej kwarty.
Czwarta próba Chiefs z linii 3. jarda.
Muszą walczyć o przyłożenie.
„Black”!
Jazda!
Mahomes patrzy w prawo.
Markuje rzut i biegnie środkiem!
Rzuca się, piłka mu wypada.
Zaliczyli mu przyłożenie!
Przyłożenie!
Załatwiłem to!
Jazda!
Odtworzył pozę Michaela Jordana, wyciągnął rękę z tą piłką.
Michael Jordan futbolu przeskoczył dwóch rywali.
- W porządku? - Tak.
- Dobrze jest? - Tak.
Przegrywali 11 punktami, prowadzą siedmioma.
Zrobiłem go na Jordana.
Jordan!
Decyzja była słuszna, poświęcenie też.
- Przyłożenie. - Tylko to się liczy.
Byle tak dalej.
Chiefs prowadzą 24:20. Bengals pod ich polem punktowym.
- Obrona musi ich zatrzymać. - A my zapunktować.
Szybkie wznowienie. Burrow rzuca środkiem.
Piłka złapana na 5. jardzie, skrzydłowy z przyłożeniem.
Bengals odzyskują prowadzenie, 27:24.
Dziesięć kolejnych punktów.
W końcówce przegrywaliśmy, ale mieliśmy piłkę.
Wiedzieliśmy, że po zaliczeniu próby wyszlibyśmy na prowadzenie.
Do końca zostało 4:22.
Trzecia próba, trzy jardy.
Mahomes zyskuje na czasie, biegnąc w lewo.
Powalony od tyłu na 35. jardzie.
Nie widział czającego się za nim rywala.
Gdyby nie złapał mnie za stopę, podałbym do JuJu. Byłoby dobrze.
Próbowałem to właśnie zrobić.
Szukałem Kelce’ego. Wracałem do JuJu, ale…
Bengals utrzymują trzypunktową przewagę.
Zostało 1:59. Trzecia próba Bengals, 11 jardów do zdobycia.
Piłka na 28. jardzie Chiefs.
- Koniecznie muszą zaliczyć próbę. - Muszą biec.
Obrona do boju!
Dajecie.
Będą rzucać.
Burrow uderzony w chwili rzutu, ale podanie jest celne!
Zaliczona próba oznacza koniec meczu.
To był właśnie Joe Luzak.
Nie oddali już nam piłki.
Ograli nas. Nie dopilnowaliśmy kluczowych momentów.
Chiefs przegrywają trzeci kolejny mecz z Bengals.
- Jesteś straszny. - Dzięki.
Powodzenia. Dozo w play-offach.
- Zobaczymy się. - Dobry mecz.
Obyśmy was dopadli w play-offach.
Powodzenia, trzymaj się zdrowo.
- Do zobaczenia. - Pewka.
Dwa razy mnie zakasował.
Wkurzyłem się, że trzeci mecz też wygrał.
W ostatnich dwóch latach Chiefs mają bilans 20-2 ze wszystkimi innymi…
i zaledwie 0-3 z Cincinnati.
To nowa rywalizacja. Niespodziewanie jednostronna.
Kurwa!
Kurwa mać!
SKOL
Turner, mam twój plecak. Potrzebujesz swetra?
- Nie. - Dobrze.
Wsiadamy do białego auta.
Jeśli gramy w niedziele, to w odróżnieniu od większości
wtorki mam zupełnie wolne.
Z osiem lat temu podjąłem decyzję
o pełnej dobie odpoczynku w każdym tygodniu sezonu.
Początkowo trenerzy się dziwią.
„Cały wtorek bez podstawowego rozgrywającego?
Nie przyjedzie tu?”
Ale dla mnie to ważne.
We wtorek futbol dla mnie nie istnieje.
Dobra.
Gotowe.
- Dzięki, cześć. - Nie ma za co.
- Powiedz „Dobrego dnia”. - Dobrego.
Chłopcy parę godzin są w przedszkolu.
Mamy wtedy z Kirkiem czas dla siebie.
Wyprowadzamy pasa na spacer.
Dobry piesek.
Najlepsza psina.
Moim językiem miłości jest dobry, wspólny czas.
Te wtorki…
Nie wiem, czy mogłabym bez nich tak żyć.
Zwłaszcza podczas sezonu
tylko wtedy mamy z Kirkiem czas dla siebie.
Dzięki nim radzę sobie z resztą dni,
kiedy często się nie widujemy,
kiedy dzielę go z milionem innych ludzi.
Ale wiem, że nadejdzie wtorek.
To dzień resetu naszego życia rodzinnego.
Poza spędzaniem czasu ze mną i z chłopcami
Kirk przegląda też otrzymywane od fanów listy.
List od kogoś, kto przeszedł 20 miesięcy chemioterapii.
Co trzy tygodnie.
Tobin, 17-latek z Minnesoty,
dwa razy pokonał nowotwór mózgu.
List od osadzonego, z więzienia.
To coś wartego przeczytania,
poznania jego perspektywy.
Najgorzej: dajesz autograf, a ten się rozmazuje.
Próbuję go najpierw podsuszyć.
Autorzy dopingują nas, modlą się o nas, czasem o coś proszą.
Warto spróbować poprawić im nastrój autografem
albo liścikiem.
„Dziękuję za list. Dobrze mieć tak lojalnych fanów.
Twoja nauczycielka wspiera Packers? Nikt nie jest doskonały”.
Trzeba dać znać, że wiemy o ich wsparciu,
że nie ignorujemy ich próśb.
Wtorek to dzień, kiedy ponownie ładuję baterie
i odzyskuję równowagę, przygotowując się na kolejny tydzień.
WHAT IF? A CO, GDYBY? 2
Mógłbym tu siedzieć i osiem godzin. Popijać kawę,
siedzieć i czytać. To takie relaksujące.
- Przepraszam, pracuje tu pani? - Tak.
Czy mógłbym spytać o dostępność kilku książek?
Czego pan szuka?
Szukam cyklu książek Martina Dugarda o zabijaniu.
To też jest fajne.
- Dziękuję. - Druga za pół ceny.
- Na tych stołach. - Mam szczęście.
- Dowolny stół? - Te z oznaczeniem.
Dobrze.
Dwyane Wade napisał książkę.
Czytywałem takie w liceum,
zastanawiając się, jak by było na jego poziomie.
Teraz czytam i wciąż o tym myślę,
ale bardziej mnie ciekawi, czy prowadzi się inaczej niż ja.
W kwestiach przygotowań, treningu,
rodziny, rytmów dnia i tygodnia. Inaczej czy tak samo?
Kiedy teraz to czytam, to z innej perspektywy.
Nie jako fan,
tylko jako biznesmen. Człowiek próbujący sobie radzić w sporcie.
Ciekawa lektura.
Moim zdaniem Kirk Cousins
to kandydat do tytułu MVP.
Nikt teraz nie gra lepiej w czwartych kwartach.
Koledzy z Vikings
dają mu po wygranych swoje łańcuchy.
Może tak zrobimy
po kolejnej wyjazdowej wygranej.
Można fotkę?
Brawo, Viktor. Zadowolony.
O to chodzi! Kirkoalarm!
- Zadowoleni? - Mój Kirkoalarm!
Teraz zadowoleni?
Lincoln. Słyszysz mnie?
Co cię skłoniło do zdjęcia koszulki i założenia łańcuchów?
Filmik z TikToka.
Teraz zadowoleni?
Ten człowiek jest wyluzowany
i widać to na boisku.
Znalazłem typa, cały mecz bez koszulki.
- Gdzie? - Tam, po lewej. Podejdziesz?
Tak jest!
- Rządzisz! - Wielka sprawa.
Uwielbiam cię.
Zadowolony!
- Tak! - Teraz zadowolony.
Doceniam starania.
Oby to cię ogrzało, skoro nie masz koszulki.
- Chodźmy. - Dzięki.
Myśleliśmy, że do tej pory
twój typ nagrody MVP dla Cousinsa
zdąży się zdezaktualizować.
Gdyby tylko Josh Allen,
Jalen Hurts i Patrick Mahomes nie robili swojego…
- Wtedy byłaby szansa. - Tak.
- Ale jest na ich poziomie. - Bez dwóch zdań.
Wiecie, co to oznacza?
- Kirkoalarm. - Zadowoleni?
Przyniosłem go tutaj ze sobą.
Uwielbiam faceta.
- Zadowoleni? - Ja tak!
Jestem zadowolony!
Witamy z Empower Field at Mile High.
Mamy piękny dzień 11 grudnia
i szykujemy się na starcie w AFC West
między Denver Broncos a Kansas City Chiefs.
Patrick Mahomes i jego Chiefs wciąż dominują w dywizji.
Aktualnie zajmują drugie miejsce w AFC.
Mahomes zmierza po drugi tytuł MVP w karierze,
ale chce podnieść morale kolegów. Wziął na siebie
poprawę nastrojów po porażce w Cincinnati.
Przegraliśmy z Buffalo i Cincinnati, czołowymi ekipami AFC.
Wiedzieliśmy, że to zaszkodziło naszym szansom na rozstawienie,
ale przy komplecie wygranych nadal mieliśmy szansę na jedynkę.
Zajęcie pierwszego miejsca pozwala ci odpocząć
przed dwoma meczami dzielącymi cię od Super Bowl.
Mamy największą przewagę swojego stadionu,
kiedy rywale muszą grać na Arrowhead.
Zwykle w play-offach jest tam zimno oraz wietrznie.
Inaczej niż na większości stadionów.
Uważamy, że to nasza wielka przewaga.
Chiefs prowadzą 27:0.
Mahomes znowu pod presją.
Rzuca w środek, piłka przechwycona.
Druga próba, siedem jardów do zdobycia. Piłka w środek, przechwyt.
Mahomes rzucił przechwyty w dwóch kolejnych seriach.
Zgubiłem go, kiedy wyskoczył.
Przy pierwszej widziałem jego ruch i pomyślałem…
Poleciał dalej, a ja za nim.
Kurwa mać.
Broncos złapali kontakt.
Mahomes patrzy…
Przechwycony!
Drugi dziś przechwyt Joseya Jewella!
Trzecia strata Patricka Mahomesa.
Spoko, wrócimy do gry. Żaden problem.
Mogliśmy kopać, Patrick.
Zawodzę drużynę.
Zawodzę. Muszę wygrać ten mecz.
Mocno rywalizuję.
Muszę dawać z siebie na boisku wszystko.
Czasem muszę zrobić wszystko, żeby wygrać.
Trzecia próba Kansas City.
Mahomes.
Patrzy…
Ucieka… przedłuża akcję.
Przyłożenie!
Tak jest, kurwa!
Brawo, kurwa!
Chiefs dotrzymują w AFC kroku Bills,
mają już bilans 10-3.
Co ja nawyrabiałem?
Jestem za dobry na takie głupie przechwyty.
Patrick Mahomes zmierza po kolejny tytuł MVP,
przewodząc NFL w rzuconych przyłożeniach i jardach.
Trzecia próba Chiefs, są pod polem punktowym Texans.
Przyłożenie Kansas City!
Precyzyjny rzut Patricka Mahomesa.
Chiefs wygrali dziewięć z ostatnich 11 meczów
i siódmy raz z rzędu wygrywają swoją dywizję.
Mam za dużą głowę na ten rozmiar czapki.
Za dużo włosów.
Jazda, czerwony blitz.
Blitz środkiem, Mahomes unika go, idąc w prawo.
Próbuje przedłużyć akcję, rzuca się ku prawemu pylonowi.
Przyłożenie!
- Kansas City! - Dotknąłem drania!
Jazda!
Bawi się z nim.
Już dobrze, mały.
Cześć!
Mahomes rzuca. Ma niekrytego Blake’a Bella,
który wtacza się w pole punktowe.
Akcja zaliczona. Przyłożenie!
Tatuś do boju!
Patrick Mahomes ma już ponad 5000 jardów podaniowych w tym sezonie.
Jeśli Chiefs pokonają Raiders, zyskają wolny tydzień
i przewagę własnego boiska w play-offach.
Ej, 19! KT!
Zrobimy zmyłkę. Piłka pójdzie do ciebie.
Musisz zostać bardzo płytko.
Jerick rzuci z powrotem do Pata.
Podczas zmyłki urwiesz się spod krycia.
Liniowi ci to ułatwią.
- Zrobią zasłonę. - „Globetrotter” do ciebie.
„Snow Globe” wymyślił trener Reid.
Złapię piłkę, popatrzę chwilę
i podam do ciebie. Będziesz na 15. jardzie, pewne punkty.
Zaproponowałem modyfikację tej zagrywki.
- Jak się nazywa ta zagrywka? - To wszystko ma sens.
„Arctic Circle of Death
w Snow Globetrotter Screen Left”.
„Snow Globetrotter”… dobra.
Jest zima. Ustawimy się w kręgu i potrząśniemy „kulą śnieżną”.
Tak.
Stąd „Arctic Circle of Death w Snow Globe Screen Left”.
Jak „Globetrotter”.
Ale będzie…
„Snow Globe” to dobra zagrywka. Dziwna.
Ktoś by się zastanawiał, o co tu chodzi,
ale oni byli na tak, bo Patowi się spodobało.
Powiem „Arctic Circle of Death” i walimy.
Potrzeba do tego składu „Renifer”.
Żeby wszyscy grali.
Skład „Renifer”.
Kto jest Rudolfem?
- Ja? - Nie.
To będzie dobre.
Zaczynamy ostatni weekend sezonu zasadniczego.
Przed nami mecz Chiefs i Raiders.
Na razie wiemy jedno:
jeśli Kansas City dziś wygra, będzie rozstawione w AFC z jedynką.
Wszystko się sprowadza do paru meczów.
Od tego zależy rozstawienie.
Wolny tydzień to jak wygrana,
bo grasz w play-offach o jeden mecz mniej.
- Zasuwamy, 87? - Pewnie!
Tak jest.
Nie grałeś w Oakland? Był czad.
- Tak? - Prawdziwy płomień.
Grałem tam ja i mój ojciec.
- Nieźle. - Tak.
Ej, 20 to „Mike”. „Mike 20 White”!
Prowadzą 14:3, ale są przy swoim polu punktowym.
Wznowienie, obrońcy naciskają Mahomesa.
- Leci flaga. - Dziękuję!
Spóźnione uderzenie Mahomesa.
To było nieczyste zagranie.
Wiesz o tym, brachu.
Maxx, bez jaj.
Tak nie można. Walnąłeś mnie w tył głowy.
Dużo odpuszczam, ale tak nie można.
Karę dostał chyba za uderzenie lewą ręką w głowę Patricka.
- No jak? - Obejrzyj powtórkę.
Sięgałem po piłkę.
Nie chciałem.
Czas dla Chiefs, mają trzy jardy do zdobycia.
- Co gramy? - „Renifer”.
„Renifer”.
„Renifer”!
Co teraz zrobią Chiefs?
Nie leć daleko.
Zbiórka.
„Snow Globe Screen Left”.
Co to jest? Co oni robią?
Jazda!
Chiefs tańczą w kręgu.
Teraz pędzą na pozycje.
McKinnon przed Mahomesem, odbiera wznowienie,
opcja na prawo, Mahomes rzuca w lewo.
Toney łapie
i nie daje się powalić rywalowi.
Przyłożenie Kansas City.
Na murawie leży flaga. Ta akcja nie będzie się chyba liczyć.
Co jest?
Co się stało?
Trzymanie. Ofensywa, numer 52.
Akcja została skasowana przez trzymanie.
Ale zrobiliśmy nasz „Arktyczny Krąg”, skonfundowaliśmy rywali.
Potem rzuciliśmy zasłonę.
Prosta zagrywka, tylko pozornie skomplikowana.
Jazda, walimy.
Po czasie ustawili się w kręgu.
Jazda!
Tańczyli jak na jakimś weselu.
A kiedy się ustawili, rozgrywającym był McKinnon.
Nigdy czegoś takiego nie widziałem.
Przy tak kreatywnej ofensywie
możliwości są nieograniczone.
Nie wiem, skąd wzięli ten pomysł. Czuję się jak w Batmanie.
„Skąd on bierze te wszystkie wspaniałe formacje?”
Tę zagrywkę mieliśmy gotową dziesięć tygodni temu.
Musieli rzucić flagę…
Wracamy do gry.
Piłka na linii 11. jarda.
Druga próba, brakuje pięciu jardów.
Mahomes z piłką,
szeroki bieg Toneya wokół formacji.
Nie daje się powalić…
Przyłożenie!
Nie odpuszczać. Nastawienie na dominację.
Mahomes patrzy,
przesuwa się w lewo, trzyma piłkę.
Ciska ją do McKinnona. Przyłożenie!
Kansas City Chiefs
zakończą sezon z bilansem 14-3.
Świetny sezon, stary. Rób swoje.
- Jesteś najlepszy. - Udanej przerwy.
Chiefs zagrają w play-offach AFC rozstawieni z jedynką.
Pierwszy tydzień mają wolny. To istotne.
Nie muszą grać jednego meczu.
MVP!
Nacieszcie się tym
w drodze powrotnej.
Wrócimy za tydzień. Lepsi.
Z myślą o ostatecznym celu.
Trav dobrze mówi: jeszcze trzy.
Jeszcze trzy mecze. Spiszcie się w każdym.
- Chiefs na trzy. - Chiefs!
To materiał na pierwszą stronę.
Minnesota ma bilans 10-3.
Dziewięć z tych wygranych odnieśli najwyżej ośmioma punktami.
Nie wystarczy powiedzieć, że to wyjątkowy sezon.
Zaczyna to wyglądać tak, jakby byli wybrańcami Fortuny.
Nieważny wynik, nieważny rywal.
Ci Vikings zawsze mają szansę. I to jest fajne.
CD jest za. A ma naprawdę fajny łańcuch.
Fajny łańcuch. Naprawdę.
Wyjątkowo dobry.
- Świetny. - Założy na konfę.
Idź do fryzjera i sobie tu podetnij.
- Pójdę dziś. - Mam dość.
- Mówię serio. - Ja też.
No dobra.
OK.
Zadowolony.
O to chodzi.
Właśnie o to.
Trudno z tego nie korzystać.
Muszę to robić.
„Strong Left Slot”. Kojarzysz „Navy”?
Owszem.
- „Strong Left Slot H Navy Slant”. - Kumam.
Dobra ścieżka. Naprawdę dobra.
Podnieście kotwice, chłopcy
Kotwice podnieście
Pożegnajcie uczelniane radości
Wypływamy przed brzaskiem jeszcze
Chodzi o to, żeby utrzymać zdrowy poziom frajdy.
Żeby nie przesadzić i się nie zdekoncentrować.
- To ma sens? - Tak.
Istotna jest też kwestia zaufania.
Czuć w nas narastającą dojrzałość.
Mamy coraz lepszy rytm,
coraz lepiej radzimy sobie z przeciwnościami.
- Tak. - Ty to uwzględniasz.
Powiedziałbym, że mamy dodatkowy poziom wiary.
Tak.
Wiary, że możemy odrobić stratę albo zrobić to, co akurat trzeba.
Atak, obrona, formacje specjalne.
Zaufanie jest istotne. Nie wiem, czy zawsze je miałem.
Tak.
Zaczynamy.
Minnesota Vikings walczą o 11. wygraną.
Zwycięstwo zapewni im wygraną w dywizji.
- Jedziemy. Jesteś gość. - Ty też.
Daj z siebie wszystko. Graj i baw się.
Walimy.
Przystępowaliśmy do domowego meczu z Colts
z silną potrzebą, żeby wygrać dywizję.
Znaliśmy stawkę.
Wykop zablokowany!
Colts zbierają tę piłkę,
przyłożenie Indianapolis.
Pierwsza próba, Dalvin idzie środkiem.
Gubi piłkę, przejmują ją Colts.
Matt Ryan rzuca w prawo.
Przyłożenie, Colts prowadzą 17:0.
To jakieś żarty?
Ten mecz od „Teraz zadowoleni?”,
z Tampą w 2015 roku, był podobny.
Wszystko szło nie tak.
- Powalenie! - Znowu to samo.
Nadepnął mi na prawą stopę.
Przydeptał całą.
Tak właśnie wygląda teraz drużyna Vikings.
Sami wsadzają sobie kij w szprychy.
To było aż niewiarygodne.
Jakie były szanse,
że wydarzy się tyle niesamowitych rzeczy?
Co się dzieje z mentalem tej drużyny?
Muszą się ogarnąć.
Grają jak 49ers albo Seahawks,
ich linia defensywna wchodzi w nas jak w masło.
Podszedłem na szybką rozmówkę.
Powiedzieć: „Zaraz wracacie na boisko, bądźcie gotowi”.
Kiedy wszyscy obrońcy na ciebie lecą, reszta jest kryta indywidualnie.
Tylko bez nerwów.
- Za późno. - Ej.
Wszystko gra.
Musicie się starać w każdej serii.
- To właśnie robię, ale… - Wiem.
Tego się nauczyłem o Kirku: trzeba mu dać trochę luzu.
Nie można od razu podchodzić ze swoimi pomysłami.
Ogarnij się, Kirk!
Miałeś tam zostać!
Kirk rzuca do gracza Indianapolis Colts.
Przechwyt i przyłożenie powrotne.
Jalen Reagor biegł ścieżkę z zawrotką.
Cousins myślał, że stanie w miejscu,
ale on ponownie ruszył.
Cousins rzucił tam, gdzie miał być Reagor.
Nieporozumienie.
Myślałem, że tam zostanie. Tak powinien zrobić.
Gdyby został, zaliczylibyśmy próbę.
Zaczął biec, kiedy już rzucałem.
- Nic nie poradzisz. - Wiem.
Koniec pierwszej połowy.
Vikings przegrywają 0:33.
W przerwie rozważałam… zniknięcie.
Źle mi się o tym mówi.
Pomyślałam, że w domu Cooper by się wyspał,
a ja obejrzałabym mecz w telewizji.
Grają już tylko o poczucie dumy.
Było ciężko.
Przegrywając do przerwy 0:33, myślisz:
„Zrobimy cokolwiek, co pozwoli nam poczuć się lepiej?
Może chociaż wygramy drugą połowę?”
Gdybyśmy wygrali połówkę,
to by podtrzymało naszą wiarę w samych siebie.
Możemy tylko walczyć. Tak?
Będziemy trochę biegać, żeby nie być jednowymiarowymi.
- Ale każda akcja jest ważna. - Tak.
- Ciśnij chłopaków. - Tak.
Zbiórki rób krótkie i treściwe.
- Myślcie, że wciąż jest 0:0. - Jasne.
- Grajcie, może zrobi się ciekawie. - Rozumiem.
Największa strata odrobiona w historii NFL to 32 punkty.
W historii NFL?
Ze stanu 35:3.
W meczu Houston Oilers z Buffalo Bills.
Buffalo Bills zaliczyli największy powrót
w historii National Football League!
Musimy sięgnąć po rezerwy. Zaufanie.
Zagrajmy dobrą serię, choć jedną.
Cousins ze zmyłką. Ma czas,
rzuca w lewo, do Jeffersona, na 25. jard.
Dobra ochrona.
- Było dobrze. - Próba zaliczona.
Cousins do środka, K.J. Osborn chwyta w biegu.
Już 40. jard, 30., 20. Pada przed polem punktowym.
W końcu jakaś dobra akcja. Wynik nie jest teraz istotny.
Cousins patrzy w lewo i rzuca do K.J.-a. Przyłożenie.
Przyłożenie Vikings.
Colts prowadzą z Vikings 33:7.
Nasza ofensywa wreszcie się budzi.
Wciąż daleko do powrotu na właściwe tory.
Schodząc z boiska po tych pierwszych punktach myślałem:
„Nie przegramy chociaż do zera.
Siedem punktów to już coś”.
Każda seria ma być z przyłożeniem. W końcu się ogarniemy.
Pierwsza próba z 1. jarda. C.J. walczy o przyłożenie.
Nasz Hammer dał radę.
- Przyłożenie! - Dzięki.
Dziękuję.
Trzeba patrzeć na mecz w długiej perspektywie.
Ofensywa Vikings wygląda na kompletnie odmienioną.
Cousins patrzy, rzuca w lewo. Jefferson na 5. jardzie.
Wpada w pole punktowe, przyłożenie Vikings.
Uznaliśmy, że są szanse, gdy doszliśmy na dwa posiadania.
Zaczyna im się śpieszyć.
Chcą wykorzystać każde posiadanie.
Kirk Cousins znakomicie rozgrywa.
- O tak. - W drugiej połowie.
Zmyłka.
Kirk w pole punktowe, piłka złapana.
Przyłożenie Vikings!
Colts prowadzą 36:28 na 5:30 do końca.
Ta ofensywa się nie poddaje.
To był szalony mecz.
Denerwowałam się tak, że ledwie mogłam patrzeć.
To było nietypowe, bo zwykle jestem dość spokojna.
To cały Kirk Cousins. Tak się przygotowuje co tydzień.
Każdego dnia przygotowuje swój mózg
na takie właśnie, najważniejsze chwile.
Walczy o odwrócenie losów meczu w czwartej kwarcie. Przewodzi w tym NFL.
Jazda. Zróbmy to.
Do dzieła.
Skol!
W tysięcznym meczu w swojej historii
Vikings próbują pobić rekord NFL
w zakresie wielkości odrobionych strat.
Cousins podaje na zasłonę, do Dalvina.
Dajesz, Dal.
Leci.
Leć, Dalvin.
Leć!
Jest na 15. jardzie. Na 10., na 5.
- Przyłożenie! - Tak jest!
Dalvin Cook! Tak!
Przyłożenie, przebiegł 64 jardy!
Wynik 36:34!
Absolutnie nieprawdopodobne.
- Podwyższenie za dwa. - Jasne.
Za dwa.
Vikings grają o dwa punkty, które mogą im dać remis.
Nie lubię myśleć o chwilach
i ich możliwych następstwach.
Możesz przez to grać gorzej.
Trzeba skupić się na tym, co teraz,
na aktualnej zagrywce.
Brakuje im dwóch punktów.
Markuje oddanie piłki.
Patrzy w lewo i w środek…
Tak jest!
T.J. Hockenson!
Dwa punkty!
Vikings przegrywali już 33 oczkami,
żeby teraz wyrównać!
Na tablicy wyników 36:36.
Wyrównaliśmy.
Właśnie wyrównaliśmy.
Z jednej strony czujesz ulgę,
że udało się odrobić stratę. Że coś ruszyło.
Ale część ciebie nie czuje się lepiej,
bo bez wygranej
to wszystko na marne.
Zaczęliśmy dogrywkę.
Wygrana da Vikings zwycięstwo w NFC North.
Każde punkty w tej serii dadzą im zwycięstwo.
Szarża czterech obrońców.
Cousins patrzy w prawo, pusto. Rzuca do Osborna, próba zaliczona.
Do wygranej wystarczy kopnięcie.
Zegar tyka. 51 sekund, 50…
Rzut w środek. Złapany!
Na linii 40. jarda!
Formacja shotgun, 20 sekund.
Podanie na prawo, Jefferson łapie.
Mija linię 35. jarda, 30., pada na 26.
Siedem sekund do końca,
Vikings będą kopać z 40 jardów.
Jeśli wygrają, odrobią największą stratę w historii NFL.
Za daleko.
Jest za daleko, Dennis.
- Trafi. - Trzeba było bliżej.
Trafi.
Spokojnie.
Piłka w grze.
Joseph kopie prawą stopą.
Celnie!
- Wiara do końca. - Się wie!
- Brawo. - Tak jest!
Minnesota Vikings
z największym powrotem
w historii National Football League!
Przegrywali już 33 punktami.
Mistrzowie NFC North!
Vikings mistrzami NFC North!
- Super. - Uwielbiam cię, stary.
- Niezła ta czapka. - Świetnie. Zasłużyłeś!
Zasłużyłeś na wszystko. Dokończmy to.
Wspaniała robota.
Piękna czapka, brachu. Uwielbiam cię.
- Jazda! - Tak jest!
Kręcimy, wszystko gra?
Aż do dziś nikt nie wygrał meczu, w którym przegrywał 33 punktami.
- W historii NFL? - Jak tego dokonaliście…
- Całej NFL? - Zgadza się.
Największy powrót w historii NFL? Potrzebuję chwili, Tom.
Jak? Zespołowością.
Daliśmy upust swoim frustracjom…
Ale była też wiara.
Dołączę.
- Największy powrót w historii NFL. - Tak!
Poza na trzy. Raz, dwa, trzy…
Dlaczego nie wślizg?
Jazda!
Tak!
Jazda!
O to chodzi!
Tak!
Jest!
Prowadź nas, do samego końca.
Cofnęli Sully’emu przyłożenie.
- Co mówiłem? - Pięć przyłożeń.
Tyle wystarczyło!
Pat rzekł: „Wystarczy pięć przyłożeń”. Pomyślałem: „To sarkazm?”.
I podwyższenie.
Brawo, stary. Brawo.
Super robota. Super walka.
Świetna robota.
Świetnie.
Świetna walka.
Super. Największy powrót w historii NFL? Przebiliśmy Bills?
W play-offach i sezonie zasadniczym.
Nikt nie odrobił takiej straty.
Wygraliśmy dywizję.
- Rety. - Duma, stary.
Dziękuję.
- Robisz rzeczy wielkie. - To stresujące.
- Ciesz się chwilą. - Pewnie.
- Warto. - Jasne.
Ściągnął tu synów? Przyprowadzę mojego.
Pójdę po Coopera.
Adam był z synem, Asherem.
Uznałem, że to dobra chwila na przyprowadzenie mojego syna,
żeby uczestniczył w tym, żeby coś z tego zapamiętał.
Zabiorę Coopa do szatni.
Zejdź do obszaru dla rodzin, ja też tam pójdę.
Zrozumiałaś? Zobaczymy się tam?
Zabrał Coopera do szatni.
Dla naszego synka to było wyjątkowe doświadczenie.
- Są. - Uwielbiam to.
O to w tym chodzi.
Cześć, Coop.
- Tata! - Dobra.
- Chcesz do szatni? - Pewnie.
- Chodźmy. - Gratulacje.
- Dziękuję. - Super.
- Był stres. - Zrobiłeś, ile mogłeś, tato.
Nie jest lekko.
- Tato, jestem głodny. - Spoko, będzie jedzenie.
Pokazuj, czego chcesz, ja ci nałożę.
- Zjesz w szatni. - Dobrze.
Ciasteczka? Co jeszcze?
Paluszki z kurczaka?
Nie, truskawki.
Chcesz truskawki?
Nałożę. Chcesz czegoś jeszcze?
Paluszki z kurczaka, prawda?
Nie chcę kurczaka.
Ja ci nałożę. To mój synek, Coop.
- Chcę pięć. - Pięć truskawek?
Tak, pięć.
Wezmę ci kurczaka, na wszelki wypadek.
- Dobra. - I ciasteczka?
Nałożę ci ciasteczka.
Byle nie za dużo.
- Zostaw coś tacie. - OK.
- Tylko jedno. - Wspaniałe umiarkowanie.
Pokażę ci moją szafkę.
Wyżerka po meczach domowych była super.
Świetnie, Coop.
Chyba jedzenie najlepiej zapamiętał.
Gdzie Turner?
W domu, z moją matką.
Proszę, serwetka dla ciebie.
Świetna wygrana i powrót.
Nie wiedziałem, że to rekord NFL.
Musimy dalej się rozwijać. Jest nad czym pracować.
- Chętnie odpowiem na pytania. - O co chodzi z marynarką?
Założyłbyś ją, gdybyście nie odrobili strat?
Ubiera mnie żona. Wybrała ją wczoraj.
Miałem wątpliwości,
ale powiedziała, że to dobry wybór.
No więc założyłem.
Trzeba cieszyć się chwilą, na którą tak ciężko pracowałeś.
Dwa treningi dziennie, obozy przygotowawcze,
wielogodzinne przygotowania w każdą środę i czwartek.
Potem trafiają się takie chwile jak dziś.
Raz na sezon, raz na dekadę…
Trzeba się nimi cieszyć. Zanurzać się w nich.
Przyznać, że nie tęsknisz za przeszłością.
Że było dobrze. Że w pełni ją wykorzystałeś.
Takie chwile warto doceniać.
To jeden z powodów, żeby dalej grać w futbol:
żeby moi chłopcy wyrośli i coś z tego zapamiętali.
Kupiłem tę działkę budowlaną
zaraz po podpisaniu pierwszego kontraktu.
Tutaj trafią wszystkie trofea Super Bowl.
Wygrana lub koniec. Po to grasz.
Pójdziesz sam, środkiem.
- Dobra. - Wepchnij się tam.
Witamy w play-offach.
Było przyłożenie!
Jestem w szoku.
Ja też.
Bawmy się dobrze.
Mahomes w końcu rzuca…
Cholera.
Podanie na 45. jard, do Blake’a Bella.
Szlag!
Mahomes z urazem.
Kurwa!
Do diabła!
Napisy: Kuba Żywko