KRÓLOWA ŁEZ
ODCINEK 1
Wszyscy mówili, że to był ślub stulecia.
Córka największego potentata handlowego
poślubiła nowego pracownika.
Trzy lata temu,
a jakby wczoraj.
Ludzie pytają, jak to jest wejść do rodziny
właścicieli konglomeratu
i żyć po królewsku.
Sam nie wiem.
Pewnie mi nie uwierzycie.
Ale po prostu
miałem szczęście
poślubić
miłość swojego życia.
Ludzie gadali, że Baek Hyun-woo
ożenił się ze mną
tylko dla nazwiska
i pieniędzy.
Plotki wzięły się z tego, że z różnych powodów
ukrywałam twarz.
Pewnie teraz ucichną,
skoro wreszcie się pokazałam.
Wiedziemy
zwyczajne życie.
Budzę się przy niej.
Jemy śniadanie.
Razem jedziemy do pracy.
Jak się czuję,
będąc z nią dzień i noc?
Szczęśliwy.
Pewnie znacie tę historię.
Pięć lat temu wróciłam ze studiów do kraju
i rozpoczęłam staż w Domu Towarowym Queens
mojego ojca.
Można powiedzieć, że incognito.
Kobiety to wyczuwają.
„No tak”.
„Podobam mu się”.
„Podrywa mnie”.
Nie.
To nie było tak.
Kopała kserokopiarkę.
- Bałem się. - Co się stało?
Że ją zepsuje.
Nie działa?
Pomogłem jej kilka razy
i zacząłem bać się o nią.
Żeby wysłać faks…
Całe biuro mówiło o niej
same złe rzeczy.
Byłem pewien, że ją wyrzucą.
Proszę się opamiętać.
Pracowałem w niejednym miejscu.
Prosi się pani o zwolnienie.
To niech mnie zwolnią.
Znajdzie pani inną pracę.
Ale…
też ją pani straci. Możemy się założyć.
Wie pani co?
Aż podskakuję, gdy szef zaczyna panią strofować.
A strofuje codziennie.
Podskakuje pan?
- Słucham? - Czemu pan podskakuje?
Przecież to mnie strofują.
Więc czemu?
Proszę nad tym
się zastanowić.
DOM TOWAROWY QUEENS
Przyjedź po mnie.
Nie ma pani parasola?
Nie mam, ale…
Proszę.
Ciągle trzeba pani pomagać.
Drażni mnie to.
Tak?
Najpierw pan podskakuje, a teraz się irytuje?
Panno Hong.
Proszę posłuchać.
Nie chciałem tego mówić, żeby pani nie krępować.
Ale skończyłem
Narodowy Uniwersytet w Seulu.
Prawo.
Moi rodzice mieszkają na południu,
ale cieszą się wielkim szacunkiem.
Mamy ponad 30 krów.
Kilka dni temu urodziło się kolejne cielę,
więc w sumie mamy 35.
Wynająłem mieszkanie
na dwa lata z góry,
więc nie muszę płacić do miesiąc.
Dzięki temu mam więcej na życie.
Do czego pan zmierza?
Jeśli panią zwolnią
i nie znajdzie pani pracy,
ja się panią zajmę.
Do tego zmierzam.
Będę szczery. Zawsze chciałem mieć pracującą żonę.
Ale panią
byłbym gotów utrzymywać.
Ale nie naciskam.
Po prostu
podoba mi się pani.
To…
co pani na to?
Nie musi pani dzisiaj odpowiadać.
Niech pani nie moknie.
- Nie… - Obejdę się.
Proszę wziąć.
- Panie Baek… - Naprawdę.
Ale ja…
mam…
kierowcę.
Zabawne, co?
Naprawdę.
W każdym razie
od początku był romantykiem.
Tak zaczęła się nasza historia.
Gdy usłyszał o mojej rodzinie, przeżył wstrząs.
Złożył wypowiedzenie
i przestał się do mnie odzywać.
Więc…
Wyjdź na dwór.
Mam tu tak stać?
Wyglądała jak anioł.
- Wydawała się aniołem. - Wydawała się?
Ależ skąd, jest aniołem.
Przecież mówiłem wiele razy,
że…
jestem szczęśliwy.
Żona i ja
mamy udane małżeństwo.
Bardzo się kochamy.
Baek Hyun-woo się rozwodzi.
Poważnie?
- To tajemnica. - Jasne, to nasz kolega.
W każdym razie chce, by jeden z nas go reprezentował.
Oczywiście.
W rozwodach jesteś najlepszy w kraju.
Weź tę sprawę.
Chciałbym…
mu pomóc, naprawdę.
Ale prowadzę zbyt wiele spraw.
Ale
mecenas Choi Cheol-seung szczyci się 90% skutecznością.
Poratuj kolegę.
Będę ci po cichu pomagał.
Czemu po cichu? Możesz jawnie.
Boisz się podpaść Hongom
i stracić pracę, cwaniaku?
Żebyś wiedział.
Właśnie tego się boję.
Nie upadłem na głowę.
Ciotka pani Hong rozwodziła się trzy razy.
A adwokaci jej byłych mężów?
Wylecieli na zbity pysk.
To Hyun-woo popełnił błąd. Czemu my mamy za niego płacić?
- Dokładnie. - Bądźmy szczerzy.
Był z nas najzdolniejszy. Najlepszy student na uczelni.
Więc może sam
- się reprezentować. - Tak.
- Tak będzie lepiej. - Pokaże im.
Swoją drogą, czemu się rozwodzi?
No właśnie. Ma wszystko, o czym marzą Koreańczycy.
Ma u boku Hong Hae-in, dziedziczkę Grupy Queens.
O co mu chodzi?
Zwariował.
Zwariował?
Ten chat grupowy Klubu Tryliona…
No właśnie, czemu mnie nie zaprosili?
Nasza sprzedaż nie przekroczyła 880 miliardów, więc…
Niewiele nam brakuje.
- Raptem sto miliardów. - Wiem.
Prosiłam, żeby zaokrąglili
i wykazali trochę elastyczności.
Ale są nieugięci.
Wymyślają.
Poza tym podobno
Królewski Dom Towarowy chwali się, że ich prezes
zostanie przyjęty do Klubu Tryliona do końca roku.
Umieszczą Hercynę na pierwszym piętrze
przy fontannie.
Zwariowali.
I to jak. Koreańskie domy towarowe
dzielą się na sieciowe i bezimienne.
Hercyna współpracuje tylko z członkami klubu.
Najwyższy czas
pozbyć się wszystkich marek,
które obniżają nam sprzedaż.
To tabela wyników okresowych. Na dole
jest 20% marek z najniższą sprzedażą.
Ile z nich możemy wycofać?
Te podkreślone na czerwono przynajmniej dwa razy
były w dolnych 20%.
Są pierwsze do skreślenia. Ale…
Jakie „ale”?
Zawsze jakieś „ale”.
Jeśli możemy, wycofujemy.
Pytaliśmy dział prawny.
Zabronili.
Kto dokładnie?
Dyrektor Baek Hyun-woo.
Panie Yu, proszę potwierdzić prowizję
i domknąć umowę.
Dobrze. Jest coś jeszcze.
Kierownik drugiego piętra złożył raport.
Klientka upadła i zrobiła sobie krzywdę.
Miała 12-centymetrowe obcasy.
Pani prezes pana prosi.
Mam spotkanie.
Ma pan natychmiast przyjść. Jest zdenerwowana.
Panie Baek.
Dlaczego nie możemy wycofać nieopłacalnych marek?
Wiele z nich włożyło pół miliarda w wyposażenie.
Nie możemy ich po prostu wyrzucić.
To eksmitujmy je.
Sąd rzadko zasądza eksmisję.
Wielokrotnie zmieniano prawo, by wielcy dystrybutorzy
nie nadużywali władzy.
Sugeruje pan,
że nadużywam władzy?
Tak?
- Nie to… - To organizacja dobroczynna?
Pracujemy wolontaryjnie?
Powinniśmy zachować marki,
które nie zarabiają na drogie lokale?
Dział sprzedaży celowo wykluczył
słabo sprzedające się marki
z wydarzeń i przecen, by dodatkowo obniżyć im wyniki.
Mogą zgłosić nierówne traktowanie
do mediów lub złożyć pozew. Byłoby to dla nas niekorzystne.
Rozsądniej byłoby pomóc im
zwiększyć sprzedaż.
Panie Baek.
Prosiłam pana o radę?
Ma pan je wycofać.
Jeśli odmówią, proszę je pozwać i wygrać.
Chyba od tego jest pana dział.
Tak jest.
To wszystko.
Wszyscy mają wiedzieć, że się nie dogadujemy?
Nie chodziło o nas.
Dlatego uprzedziłeś kierownika
o wykroczeniach i go chroniłeś,
wiedząc, że zwolnię go po trzeciej wpadce?
Pracuje dla nas od początku.
I wciąż tak samo się stara.
Jakiż ty dobry i szlachetny.
Chcesz zbawić ludzkość?
Przestań się wygłupiać i zacznij dbać o bliskich.
Bliskich?
Czyli ciebie?
Słucham?
Naprawdę uważasz,
że jesteśmy blisko?
Musimy porozmawiać.
Za godzinę w salonie.
Dobrze.
UGODA ROZWODOWA
IDZIESZ? CZEKAM.
GDZIE JESTEŚ? NIEWAŻNE. IDĘ.
Chodź do rodzinnego.
UGODA ROZWODOWA
Co tak długo?
Późno mu napisałam.
Sam powinien pamiętać.
Wie, że się spotykamy.
Przepraszam.
Co to był za wywiad?
Do działu kultury Gazety Ekonomicznej Hanyang.
Ciepły wywiad, w którym prezesi firm i politycy
pokazują swoje domy i rodziny.
Oboje udzielili wywiadu.
Po co pokazywać dom? To nie celebryci.
Trzeba było uciszyć tabloidy.
Plotkowano o ich zeszłorocznej separacji.
Wszystko przez to, że się kłócicie w pracy.
- Pokłóciliście się? - Dzisiaj.
To nie była zwykła sprzeczka.
Cały pokój był zmrożony.
Hyun-woo. Komisja Sprawiedliwego Handlu
ciągle zawraca nam głowę.
Zajmiesz się nimi?
Poproś dział prawny.
Są za głupi.
Ty masz umysł jak żyleta.
Przewodniczący komisji cię uwielbiają.
Mamy własne jurysdykcje…
Nie możesz po prostu ich uciszyć?
A wy dwoje.
Zróbcie sobie dziecko.
Ludzie zaczynają gadać.
Dzwoniłaś do doktora Joo?
Tak, umówiłam wizytę.
Zbada ją pod kątem ciąży
i będzie mogła działać.
Hyun-woo, po porodzie
wyjedziesz do Bostonu
na dwa lata studiów MBA.
Już mówiłem.
Nie chcę wracać na studia.
A ja mówiłam,
że nikt cię nie pyta o zdanie.
Nie muszą płodzić wnuka, nie przymuszaj go.
Napij się herbaty.
Ale chciałbym
w maju poznać Su-bin.
Jaką Su-bin?
A jak myślisz? Moją przyszłą wnuczkę.
To imię oznacza „jaśniejąca”.
Ładne, nie? Hong Su-bin.
Hong Su-bin,
nie Baek Su-bin?
A co?
Nie dasz jej nazwiska matki?
Patriarchat to przeżytek.
Nazywanie dzieci po ojcu jest staroświeckie.
Ale kiedy chciałem nadać Geon-u nazwisko matki,
powiedziałeś, że się wygłupiam.
To co innego.
To nie to samo?
Musimy pogadać.
Chcesz dziecka, mimo wszystko?
Mam sam jechać za granicę?
A co?
Nie cieszysz się?
Chyba nie chcesz jechać ze mną.
Pewnie, że nie.
No właśnie.
Zrobisz swoje i pojedziesz.
I tak inni będą je wychowywać.
Będzie miło i wygodnie.
Miło?
Jesteś szczęśliwa?
Naprawdę?
Naprawdę pragniesz dziecka?
Jeśli muszę.
Tak?
Poprosiłaś o moją autoryzację przed publikacją?
Oczywiście.
I jeszcze…
niech ładnie opiszą dyrektora Baeka.
Nie zapomnij wspomnieć, gdzie studiował.
Co?
Koniec z tymi wywiadami. Mam ich powyżej uszu!
Jak musisz, udzielaj sama!
Niby jak? Są o parach.
To im wszystko o mnie powiedz.
Mów im, jacy jesteśmy zakochani
i szczęśliwi.
Mów, co chcesz!
To i tak stek kłamstw.
Ja wybiorę zdjęcia.
Niech mi najpierw prześlą.
Czemu piszą o głupotach?
Nie mogli wspomnieć
że anonimowo przekazałem 200 mln wonów?
Słuchaj.
Wiem, że anonimowo,
żeby nikt nie wiedział, ale wszyscy powinni się dowiedzieć.
Od czego mam dział pijaru?
Szlag mnie trafi.
Za co?
Co jest?
O co ci chodzi?
Co jest grane?
Powiedz, o co ci chodzi.
No mów!
Oj!
Kurde.
Soo-cheol.
Co?
Nie uchylaj się.
Bo podbiję ci oko
jak ostatnio i będzie ryk.
Nie…
Pogięło cię?
Czemu mnie bijesz?
Odkąd Hyun-woo jest twoim kumplem?
„Umysł jak żyleta”?
Jak śmiałeś?
Jeszcze raz obrazisz mojego męża,
to cię zabiję.
- Zrozumiano? - Tak! Rozumiem!
Cholerna wariatka.
Na mnie się wścieka,
a sama bez przerwy mu dokucza.
Psychopatka!
Nie mówiłem o tobie.
Wszyscy chcą, żebyś to przemyślał
i się nie rozwodził.
Miałem ci przekazać. Płaczesz?
Co? Tak szybko się upiłeś?
Normalnie mnie rozczulasz.
Tak?
Bo uroczo się upijam.
- To na nią działało. - Na kogo?
Na Hae-in.
Mówiła,
że jestem słodki.
Nie chwal się.
I po kiego diabła?
Po co byłem słodki?
Musiałem być uroczy?
Musiałem zawrócić jej w głowie?
Przez to
zniszczyłem
sobie życie.
Jakbym nie był słodki, nie byłoby tego ślubu!
Narąbałeś się, wariacie.
Wstawaj.
Żona wydzwania, żebym kupił pieluchy.
Nie chcę do domu!
Po co mam iść?
A czemu nie?
Bo się upiłem!
A pijany jestem słodki!
Taki już się urodziłem. Moi rodzice uprawiają grusze w Yongdu-ri.
Jestem słodki z natury.
Taki się urodziłem.
To nie moja wina!
Nie pójdziesz do domu?
Zostaw mnie.
Odprowadzą mnie, spokojnie.
Kto?
Nie dopuszczą do skandalu.
Nie gadaj.
Udowodnić ci?
Bez jaj.
Ilekroć…
wróżę sobie z listków:
„Rozwieść się, nie rozwieść”…
Z listków?
Zawsze wychodzi mi, że nie.
Za każdym jednym razem.
To przeznaczenie.
Nie mam nikogo.
Nikt na całym świecie
nie trzyma mojej strony.
Nawet głupi listek.
Ja nie potrzebuję sojuszników. Wystarczy mi dom.
To będzie mój sojusznik.
Mam taką humorzastą żonę.
Rano wesoła, wieczorem wściekła.
Moja wina, że nie ma pieluch? O co się wścieka?
Potrzebny mi budynek.
Stabilny, betonowy budynek.
Stały i bez uczuć.
Idź już.
Idź po te pieluchy.
Idź sobie!
Kto powiedział
Że miłość
Piękna jest?
Zostawcie mnie.
Idźcie już do domu.
Będziecie się gapić, jak płaczę?
Chcę sobie popłakać w drodze do domu!
Po co tam idziecie?
Ukołysz mnie
Smukłymi dłońmi
IDENTYFIKATOR BAEK HYUN-WOO
Czy to nie zięć rodziny Hong?
Jaki zięć, chyba sługa.
Sprząta brudy ich rodziny.
Wstydu nie ma?
Jakby miał, nie wżeniłby się w taki majątek.
Przynosi wstyd prawnikom.
Okropne.
PISMO ŚWIĘTE
O rany.
Alleluja, Hyun-woo.
I na co mi 25 miliardów na koncie?
Nawet nici dentystycznej nie kupię.
Swoją drogą, jak na to wpadłeś?
Proszę pani.
To niezgodne z prawem.
Hyun-woo.
Długo jeszcze będę tu siedzieć?
Aż tak nie nagrzeszyłam.
Myślałam, że Seul-hee doniosła na mnie,
więc złapałam ją za kłaki.
To przestępstwo?
Musiała się leczyć cztery tygodnie.
Cholera. Mogłam jej zafundować 18 tygodni.
Wpędziła moją mamę do grobu.
Zobaczysz, jeszcze dostanie za swoje.
Hyun-woo.
Zemsta
to moja specjalność.
Wiem, proszę pani.
Moi trzej byli mężowie uciekli z kraju.
Zgotowałam piekło im i ich rodzinom.
Ale proszę pani.
Małżeństwa czasem się rozpadają.
Trzeba posuwać się tak daleko?
Hyun-woo.
Rozwód jest brzydki i brutalny.
Nie ma przebacz.
Najlepiej, gdy jeden z małżonków umrze.
Jeśli znów wyjdę za mąż i się rozwiodę,
będziesz mnie reprezentował.
Dlaczego z góry
zakłada pani rozwód?
Czy ja wiem?
Z jakiegoś powodu myślę,
że idzie w parze ze ślubem.
Rozwód, a nie szczęście.
Ma pani rację.
Co tam mówisz?
Nic.
Popatrz.
Jak powypadały mi włosy.
Muszę się stąd wydostać.
To gniazdo żmij.
Niedługo zacznę syczeć.
Zaraz rocznica śmierci mamy.
Tata załatwi mi zwolnienie
przez wzgląd na nią?
Jesteśmy pod Queens Town państwa Hong
w Hanil-dong w Seulu, gdzie odbędzie się
uroczystość ku pamięci Yang Mi-suk,
zmarłej żony prezesa.
Stopniowo zjeżdżają członkowie rodziny.
W tym roku Hong Beom-seok, najstarszy syn
i były prezes Queens Distribution,
przyleciał z Hawajów.
Wszyscy zachodzą w głowę,
czy prezes pogodzi się z synem,
z którym od lat jest zwaśniony.
Spojrzy pan na placki? Myśli pan, że ścięły się w środku?
Czemu mnie o to pan pyta?
Jako chemik po Harvardzie
powinien pan się znać.
Sądząc po kolorze,
już się ścięły. Można obrócić.
Ułożę je na półmisku.
To pan skończył Parsons School of Design?
Nie, ja.
Jego rodzina to architekci od pokoleń.
Postawili tę wielką rzeźbę
- przed Luwrem. - Nie ukrywam,
że jestem mistrzem piramidek.
Marnowanie talentu.
Kochani szwagrowie.
Poznajcie pana Choi, męża naszej krewnej Min-hee.
Moi szwagrowie.
Dzień dobry.
Dawniej w możnych rodach, na przykład królewskim,
to mężczyźni gotowali na rocznice śmierci krewnych.
Pan prezes pasjonuje się królewskimi tradycjami,
więc od kilku lat tak robimy.
No tak.
Tradycja i nowoczesność dobrze się dopełniają.
To nie staroświeckie, to fajne i postępowe.
Taka jest teraz moda.
Skoro to takie postępowe, modne i fajne,
może się przyłącz?
Znasz mnie.
Rok temu się nawróciłem,
to sprzeczne z moją religią.
Też jestem chrześcijaninem.
Od dziecka
mam taką przypadłość,
że nie czuję zapachu oleju. A szkoda.
Dziękuję wam za ciężką pracę.
Powodzenia.
- Bez jaj. - Serio?
To rocznica śmierci pani Hong.
Ale żaden z nas nie nosi tego nazwiska.
Sami niech gotują na swoje święta.
- Nie? - Jestem jedynym synem
od pięciu z 39 pokoleń rodu Yu z Paech'ŏn.
Co by powiedziała matka, gdyby mnie widziała?
Zostawmy już to, jacy ważni jesteśmy
dla naszych rodzin.
Witaj w Queens.
- Witaj. - Witaj.
Ale na twoim miejscu
wiałbym i to już.
To jego pierwsza rocznica, jeszcze zdąży.
Jak ten odcień? Nie za mdły?
Miętowy to niełatwy kolor.
Widziałam tylko dwie osoby, którym pasuje.
Panią
i Yunę Kim na pokazie mody w Londynie.
Ach, ją? Fakt, ładnie wyglądała.
Pani również.
Umiesz prawić komplementy.
Pani Moh.
Nie włoży pani hanboka, który pani dostała?
Nie powinnam uczestniczyć w uroczystości.
Rodzina obejdzie się beze mnie.
Jest pani z nami dwadzieścia lat.
Należy pani do rodziny.
Miło, że pani tak mówi.
Ale zostanę w swoim pokoju.
Ludzie będą gadać,
że panią pomiatam i źle traktuję.
„Pomiatam”? Kto tu kim pomiata?
Pomiatasz nią?
Ja? Nią?
Nie, ojcze. Nigdy w życiu.
To czemu tak mówisz?
Bo w głębi duszy tak właśnie czujesz.
Nieprawda.
Nie chciała włożyć hanboka.
- Dlaczego? - Nie wiem.
Nie włożysz?
Oczywiście, że włożę.
Słyszałaś.
Chodźmy.
Co za wredna…
Za dużo nerwów.
Szczwana sztuka.
Bezczelnie weźmie udział
w uroczystości ku pamięci pani Yang,
bo prezes nalega.
Sprytny plan.
Kto by pomyślał, kochanka teścia gorsza od teściowej.
Beom-ja przyszła!
Hyun-woo.
Musieli ją dziś wypuścić?
Powiedział pan, że w zimnej celi się pochoruje.
Faktycznie.
Tak powiedziałem.
Ale trzeba było ją wypuścić po uroczystości.
Spójrz, jaka rozwydrzona.
No popatrz.
Nie pomyślałem.
Mamo.
Zamknęli mnie.
Tata wsadził jedyną córkę za kratki tylko dlatego,
że złapała
jego konkubinę za włosy i ją kopnęła.
Dość.
Taka jest prawda.
Straciłeś dla niej głowę.
Nie dość, że kochasz zabójczynię swojej żony,
to jeszcze uwięziłeś córkę.
Nie masz serca.
To rocznica śmierci mamy. Pogadajmy później.
A ty nie lepszy!
Już zapomniałeś, kto to?
To przez nią umarła mama!
Mama umarła na zawał…
No właśnie! Czemu jej serce stanęło?
Z wściekłości na Moh Seul-hee!
Jak możesz
ją codziennie oglądać?
Nie gotujesz się?
Beom-ja, ja…
Mamo!
I na co ci syn?
Nawet nie usmażyłeś jej ulubionej płaszczki,
więc siedź cicho.
Mamy płaszczkę, w całym domu śmierdzi.
Spieprzaj, bękarcie!
Nie raczyłeś mnie odwiedzić,
choć to ja cię wychowałam?
Nie wychowałaś go.
Nie gadaj głupot.
Ciociu Beom-ja.
Właśnie podawaliśmy alkohol.
Tak?
To proszę, podawajcie.
Zwariowałaś?
Ciociu.
Rób wolniej te obroty.
Miała słabą głowę. Upijesz ją!
Beom-ja.
Mama piła jak szewc.
Oboje wiemy, że zawsze tak było.
A jak myślisz, czemu?
Bo ta baba ją wykańczała!
Wuju.
Nie pęka ci serce na myśl, że twoja siostra umarła
z wściekłości na tę kobietę? Powiedz coś!
Ale to nieprawda. Umarła na zawał.
To rodzinne. Też powinnaś uważać.
O jeny.
Rety.
Oj, mamo.
Ta rodzina to totalna porażka.
Odpuść sobie odwiedziny.
Ja wypiję twój alkohol.
Ty wracaj do siebie.
Panie Hong, czy po 19 latach wróci pan na łono firmy?
Weźmie pan udział w uroczystości?
Spotka się pan z prezesem?
Pogodziliście się?
Usiądź. W końcu sobie pójdzie.
Teraz dopiero go nie lubię.
Gnojek nie przyszedł do mnie.
Tylko pokazać się dziennikarzom.
Spójrz na niego.
Specjalnie stoi w deszczu.
Skończona świnia.
Usmażyliśmy tony placków.
Aż trzęsą mi się ręce.
A nawet nie wpuszczą nas na salę.
Ostatnio buszuję po forach o matkach.
Wiele postów do mnie trafia.
Nie pamiętam, kiedy byłem na święta u rodziców.
Mieli nas puścić, gdy posprzątamy.
„Obsłużcie ciotkę żony”.
„Obsłużcie wuja żony”.
„Pokrójcie jabłka”.
„Podajcie placki”.
A nasze rodziny to co?
Ojciec Hyun-woo ma dziś urodziny.
Sześćdziesiąte.
Chłopak nie pojechał przez tę rocznicę.
Jego najbardziej mi żal.
- Mnie też. - Mnie też.
Nasze żony to kuzynki,
on się wżenił w główną linię.
Jego teściowie
są przerażający.
- O tak. - Tak.
Dyrektorze Jo.
Od 20 lat przychodzi pan na rocznice mamy.
Była dla mnie dobra,
więc jestem jej to winien.
Wiem, że złożył pan wypowiedzenie,
ale nie chcę go przyjąć.
Długo myślałem nad tą decyzją.
To ostatni moment na świeży start.
W takim razie nic nie wskóram.
Życzę panu powodzenia.
Dziękuję.
Sprawdź go. Dziwne, że nagle odchodzi.
Coś tu śmierdzi.
Sprawdzę go po cichu.
Nie, publicznie.
Zdemaskuj go
i publicznie postaw przed sądem.
Nie chcę go ukarać.
Tylko upokorzyć.
Z jakiegoś konkretnego powodu?
Jeśli ktoś się ode mnie odwraca,
odchodzi zrujnowany.
Musi się nacierpieć,
to go unieszkodliwia.
Co to za mina?
Chcesz coś powiedzieć?
Pracował z oddaniem wiele lat.
Czy to sprawiedliwe, by tak brutalnie
go niszczyć?
Tak pewnie pomyśli.
Ale to jego zdanie.
Firma musi być wierna swoim zasadom.
Dokładnie tak.
Taki los spotka nie tylko jego, ale wszystkich myślących o zdradzie.
Jego los ma być ostrzeżeniem.
- Tak jest. - Pamiętaj o tym.
- Słucham? - Nie żegnaj się z tymi,
którzy odchodzą.
Wbijaj im nóż w plecy.
Tak jest.
No i pięknie.
Idź odpocząć.
Dobrze.
Dobranoc.
Nie mam apetytu.
Kompletnie go straciłem.
Duszę się przy tylu ludziach.
Jest pan bardzo zestresowany.
W kwestionariuszu
napisał pan, że najbardziej pragnie
rozwodu.
- Tak. - Dlaczego?
Mieszkam z teściami.
I dziadkiem żony.
Z dziadkiem.
I ciotką żony, wyszła z więzienia,
i z rodziną szwagra.
Wszyscy mieszkamy
pod jednym dachem.
Rozumiem.
Taka rodzina to dziś rzadkość.
Ma pan szczęście.
Tak, szczęście. Co wieczór jemy razem kolację.
O 21 spotykamy się porozmawiać.
Na koniec dnia.
W świątek, piątek i niedzielę.
Każdy wieczór spędzamy razem. Można śmiało powiedzieć,
że nigdy nie jestem sam.
Mamy 15 rocznic śmierci rocznie.
Dawniej w możnych rodach
to mężczyźni gotowali na rocznice śmierci.
Więc zięciowie przygotowują całą uroczystość.
Ale synowie rodu nie.
Z tego, co słyszę,
potrzebuje pan oddechu od rodziny.
Pracuje pan?
- Tak. - To dobrze.
Jak w pracy?
Pracuję pod żoną.
Nad nią jest teść.
A dziadek żony
na samym szczycie.
Trzęsą mi się ręce i serce mi wali,
gdy dzwoni jeden z nich.
Aż boję się, co mi każą zrobić.
Musi pan zmienić otoczenie.
Czyli się rozwieść.
Lub wyprowadzić z żoną.
Fakt, nie znoszę jej rodziny, ale…
jej nie lubię bardziej.
Dlaczego?
Nie obchodzi jej nic,
ani ja, ani to, jak traktuje mnie jej rodzina,
Myśli tylko o sobie. Skończona egoistka.
To przez nią wszedłem w tę rodzinę
i od trzech lat się męczę.
Ale ona ma to gdzieś.
Przed ślubem
mówiła, że mogę jej ufać.
Potrzebujesz tylko mnie.
Zaufaj mi.
Nigdy nie będziesz
przeze mnie płakał.
Jaki ja byłem głupi, żeby jej wierzyć.
Jest pan zraniony i wściekły na nią?
Nie.
Już nie.
Nie znoszę jej.
Gorąco
jej nienawidzę.
Więc chce pan rozwodu.
Inaczej umrę.
To na co pan czeka?
Nie przeżyję tego.
Słucham?
Mój teść
najbardziej nienawidzi,
gdy ktoś się od niego odwraca.
Jeśli się rozwiodę,
wbije mi nóż w plecy.
Nóż?
W przenośni, oczywiście.
Ale wolałbym dosłownie.
Przepiszę panu coś mocnego, proszę brać.
Proszę się trzymać.
Do widzenia.
ŻONA
Kocham cię, skarbie.
Naprawdę dobrze mi z tobą.
Nic nie zrobiłem.
Po prostu jestem wdzięczny…
Halo?
Jak ja mam dobrze.
Grace, poczekaj.
Nic nie powiesz?
Przyznaj, że to ty powiedziałaś,
że tylko trzeci syn się liczy.
Niczego nie muszę przyznawać.
Umówiłaś córkę na randkę z najstarszym. Chciałaś, masz.
Ale prezes go nie lubi.
Mam swatać ją z najstarszym,
choć to trzeci syn wszystko odziedziczy?
Trzeba było do mnie przyjść.
Nagrałaś randkę z pierwszym, buntownikiem.
Nic ci nie poradzę.
Najlepiej idź do tej swatki.
Byłam rozdarta.
Co miałam zrobić?
Ponoć straciłaś wszystkie wpływy.
Co powiedziałaś?
Co z tego, że służysz paniom Hong?
Może i prowadzisz im dom,
ale twoja córka wciąż jest sama.
Dlatego Hong Hae-in żałuje,
że mnie nie posłuchała
i wyszła, za kogo wyszła.
Serio?
Rozwodzą się?
Mezalians nigdy się nie udaje.
Trzy lata to aż nadto.
Tylko poczekaj.
Nawet wielka Hong Hae-in
przyjdzie do mnie po radę, gdy będzie szukać drugiego.
Pani Hong!
Pani matka wstąpiła dziś do naszego spa.
Zapraszałam panią, może pani przyjdzie?
Nie jest pani zestresowana?
Ma pani ziemistą cerę.
Mamy świetne ampułki i zabiegi.
Odwołam klientki, proszę przyjść.
Nie trzeba, musi być pani zajęta.
Nie jestem.
Ależ pani się o mnie troszczy!
Nie troszczę się.
Słucham?
Mówię tylko, że nigdy nie przyjdę.
Ależ pani chłodna.
Aż nabieram dystansu.
I słusznie.
Nie kolegujemy się.
Nie jesteśmy blisko.
Więc bez poufałości.
To krępujące.
Ale…
Ależ ma charakterek.
Okropna dziewucha, zgodzisz się?
Trzeci syn właściciela Jinseong
przeszedł na weganizm.
W piątek w hotelu organizują wegańską konferencję.
Przyprowadź córkę.
- Spróbuję was poznać. - Tak?
Możesz iść.
Mam coś do zrobienia.
Wiedziałam.
Mogę na tobie polegać, kochana.
Wie pan,
całe życie pracuję
w branży urodowej i swatam
bogate rodziny.
Więc nie znam się na prawie.
W czym mogę pomóc?
Pewnie pan słyszał,
że najmłodszy syn Daegyeonga zginął w wypadku.
Tak.
Wygląda na to,
że wdowa niczego nie odziedziczy.
Okazuje się, że mąż sporządził testament
jeszcze przed ślubem.
W którym zapisał wszystko dzieciom,
bratankom i siostrzeńcom.
Z żoną nie mieli dzieci.
Rozumiem.
W takim przypadku żona
może wystąpić do sądu o zachowek.
Mogę skontaktować panią z prawnikiem.
Po co? Mam pana.
Jedziemy na jednym wózku.
Jak to?
Pani Hong też spisała testament przed ślubem.
Nie wiedział pan?
Pewnie pan myślał,
że wszystko było w intercyzie.
Nie wierzę, że panu nie powiedziała.
Ona nie ma serca.
W testamencie zapisała
konglomeratowi wszystkie pieniądze,
akcje i nieruchomości.
Niczego panu nie zostawiła.
Sporządziła drobiazgowy testament.
Służy za wzór
dla przyszłych testamentów.
Cóż to za mina?
Naprawdę myślał pan, że to miłość stulecia,
ponad wszelkimi podziałami,
jak przestawiały to media?
Proszę nie być naiwnym.
Pani Hong nie chciała męża.
Tylko niewolnika, który zasili szeregi rodziny.
I akurat pan się nawinął.
Przystojny i inteligentny. Nie mogła wymarzyć sobie lepszego pijaru.
Ona lubi takich posłusznych.
Jedynym problemem był majątek,
ale testament go rozwiązał.
Wystarczy.
Panie doktorze.
Może pan wysłać mi maila? Nie mam czasu przyjść.
Czemu nie odbierasz?
Musimy gdzieś iść.
Wiem, że masz dziś wolne. Sprawdziłam.
Samochód czeka na dole.
Nie idę.
Nawet nie wiesz gdzie.
Nieważne.
Nigdzie z tobą nie pójdę.
„Genialne dziecko”? Kiedy to było?
Tak że…
tak mówią po wsi.
Że możesz drugi raz pełnić urząd.
Nikt nie ma nic przeciwko.
Wstąp do sklepu po zagrychę.
Mam dobre młode wino.
Znowu wino?
- Masz gest. - Słuchaj.
Chciałbym postawić ci coś lepszego,
ale pójdę siedzieć za korupcję.
Sołtys pracuje w budżetówce,
więc nie mogę szastać.
Przecież nic nie mówię.
I tak już dużo zrobiłeś.
- Rozumiesz? - Jasne.
Proszę, pani Jeon!
Dzień dobry.
Cześć.
Znów się zakopał?
Bęcwały. I to mają być rolnicy?
Zakopywać kultywator
za każdym jednym razem?
Co tak długo szłaś?
To ja…
Mam pędzić na złamanie karku?
Żona jeździła kultywatorem
i łowiła ośmiorniczki w Beolgyo
przed ślubem.
Ta kobita wszystko umie!
Ruszył!
Ale śliczna pogoda.
Co? Hej!
Yeong-cheol! Jak kolana matki?
Bez zmian!
Bo nie bierze glukozaminy!
- Siadaj! - Już.
Twój syn nie ma zaraz egzaminów?
A co mnie to? To jego obowiązek.
Co ty mówisz?
Może i jego,
ale powinieneś mu pomagać!
Jak Hyun-woo szedł na studia, uczyłem się z nim dzień i noc…
Co tak nagle przyspieszyłaś?
Przecież kazałam ci usiąść!
Mogą wyglądać jak zwykli rolnicy,
ale są kimś więcej.
To wyborcy.
Wybory za rogiem. Nie znasz się na polityce.
Wybory, psia mać.
Trzeba sad i sklep obrobić.
Nie wiadomo, w co ręce włożyć.
Ile razy ci mówiłam,
żebyś ustąpił z urzędu?
Skarbie.
Robię to dla równowagi.
- Równowagi? - Posłuchaj.
Teściowie Hyun-woo mogą być filarem krajowej gospodarki,
ale nie liczą się w polityce.
Dzięki temu, że piastuję
najważniejszy urząd we wsi,
jest między nami równowaga.
Co tak nagle hamujesz?
- Hyun-woo! - Co?
Nawet nie zadzwoniłeś.
Pomyślałem, że wpadnę.
Gdzie Hae-in?
Znów przyjechałeś sam?
Jadłeś obiad?
Jeszcze nie.
Ładnie ukiszona.
Sio.
Pokaż no.
Poszła. Mój najmłodszy synek przyjechał.
Ale musiałeś być głodny.
Nie spiesz się.
Dobre?
No, zajęta, a co?
Hyun-woo przyjechał?
Chwileczkę.
SALON FRYZJERSKI QUEEN'S
Świnia z niego.
Nawet nie przyjechał na urodziny taty.
Zatrzymaj go.
Chciałam cię o coś zapytać.
Jestem zawiedziona tobą i Hae-in.
Rozumiem, że nie możecie za często wpadać.
Ale nie mogliście przyjechać na urodziny taty?
- Serca nie macie. - Masz rację.
Nie miałem serca.
Przynajmniej wie, że zawinił.
Dlatego się rozwodzę.
- Co? - Mamo, tato.
Chcę się rozwieść z Hae-in.
- Przykro mi. - Czekaj.
Tylko mi nie mów,
że to przez to, co powiedziałam.
No co ty? To tylko urodziny.
Za rok będą kolejne.
No właśnie. Kogo obchodzi sześćdziesiątka?
Siedemdziesiątka? Ludzie żyją coraz dłużej.
Nie o to chodzi.
To o co?
No powiedz. Musisz mieć jakiś powód.
Tylko nie mów, że masz inną…
Co ty?
Nie mam.
Więc ona ma…
Przestań już.
Ona też nie.
Po prostu mam dość.
Jestem nieszczęśliwy.
To żaden powód!
A ja to co? Jak myślisz?
Ojciec ma rację.
Też nie zawsze jest ze mną szczęśliwy.
Jak już, to nieszczęśliwy.
Ale znoszę to
dla rzadkich
i drobnych radości.
Takie jest życie. I małżeństwo.
Wiesz, co mówisz.
Powiem wprost.
Myślisz, że jestem z matką z miłości?
Co powiedziałeś?
Nie skończyłem.
Jasne, że cię kocham.
Ale jeśli czujesz tylko miłość,
nie wróżę ci długiego życia.
Dobrze. To żyj sobie długo.
Widzisz?
Po 40 latach wciąż się nie dogadujemy.
Kompletnie.
Nie do wiary.
Rozumiem.
Ale…
Długo rozważałem tę decyzję.
I postanowiłem.
Przykro mi.
Stój!
Stój! Wysiadaj, gnoju!
Myślisz tylko o sobie.
Wiesz, ile dla ciebie poświęciłam?
Niby co?
Nie studiowałam, bo rodzice sprzedali
wszystkie krowy na twoje studia.
Jak mogłeś zapomnieć?
Nie wstyd ci? Nie poszłaś na studia,
bo wagarowałaś.
Naiwne dziecko.
Jak myślisz, czemu Wielki Książę Yang-nyeong się buntował?
O czym ty mówisz?
Bo się poświęcał.
Wszedł w rolę wyrodnego syna ze względu na brata.
Myślisz, że bunt jest fajny?
Zawiodłam nadzieje rodziców, oddałam stado krów,
wszystko dla ciebie.
Ty się poświęciłaś?
Tak, ja.
Musiałam, jako najstarsze dziecko.
Rozumiem, pani Baek Mi-seon. Calineczka z Karocy Yongdu.
Hej!
To było dawno.
Jadę.
Nie chcę cię naciskać.
Ale naciskasz.
- Ale boję się o ojca. - Że co?
Wiesz, jak się cieszył,
gdy wżeniłeś się w imperium?
Taki niejadek, a gdy akcje firmy rosną,
pochłania talerz zupy ryżowej.
Zawsze lubił zupę ryżową.
To prawda.
Ale…
chłopak z małej miejscowości nie może się rozwieść.
Poniżysz ojca! Ocknij się, idioto!
To nie Seul czy Hollywood.
Tylko Yongdu-ri.
Chang-sik rozwiódł się dwa lata temu
i wciąż jest na językach.
On ma rację.
Wszystkie moje klientki
wciąż dywagują, czemu się rozwiódł.
Otóż to. Ale
jak się rozwiedziesz, to ciebie wezmą na języki.
Chodzi ci o czynsz za siłownię?
I o zagraniczne studia Gyeong-juna?
O czesne dla niego?
Dzięki mnie macie wygodne życie.
Sprzedany za 300 worków ryżu jak Sim-cheong.
No nie przesadzaj.
Nie prosiłbym, gdyby to cię tyle kosztowało.
- Ale nie kosztuje. - Do diabła.
Hej, Hyun-woo.
Hyun…
Hyun-woo!
- Baek Hyun-woo! - Hyun-woo!
Zostań na noc!
UGODA ROZWODOWA
Mam ci coś
do powiedzenia.
Najpierw ja.
Co?
Ja też, pozwól, że zacznę.
Dobrze. Mów.
Ja…
umieram.
Zostały mi trzy miesiące.
Co takiego?
Chciałam dziś cię gdzieś zabrać.
Do szpitala.
Lekarz powiedział, że umieram
i mam trzy miesiące.
O czym ty…
mówisz?
Słyszałeś.
Lekarz daje mi trzy miesiące życia.
Tyle.
- Co chciałeś mi powiedzieć? - Co?
Chciałeś coś powiedzieć.
W tej sytuacji
już nic.
No mów. Widzę, że coś cię gniecie.
Nic, po prostu…
- chciałem… - No?
Chciałem powiedzieć…
że…
No co?
…przepraszam.
Za dziś
i za wcześniej.
To się więcej nie powtórzy. Będę cię lepiej traktował.
To właśnie chciałem
powiedzieć.
Naprawdę zostały ci trzy miesiące? Jak to w ogóle możliwe?
Jak ja będę żył bez ciebie?
Jak to możliwe?
Jestem w takim szoku,
że brak mi słów.
Ty tak serio?
Tak, głuptasie.
Kocham cię.
Kocham.
Prosimy o brawa dla młodych
na nowej drodze życia.
Głośniej, niech poczują,
że życzymy im jak najlepiej.
Proszę spojrzeć w obiektyw!
I na trzy się śmiejemy.
Raz, dwa, trzy.
Gratulacje z okazji ślubu.
Co powie pan sobie za trzy lata?
Jak leci, Hyun-woo z przyszłości?
Nie mów, że się rozwiodłeś.
Masz dzieci?
Jedno? Dwoje?
Zresztą to nieważne.
Wystarczy ci Hae-in.
Mam nadzieję, że nie zapomniałeś,
jak bardzo i niezmiennie
ją kochasz.
Nie rań jej.
Tylko uszczęśliwiaj.
Co to za pytanie?
Fajnie będzie się to oglądało.
Za dziesięć lat nie będę miała czasu tego oglądać.
Muszę odpowiadać?
Hae-in z przyszłości.
Pewnie tego nie oglądasz. Ale jeśli tak, to co u ciebie?
Wyłącz to i do roboty.
Nie pytam, co u ciebie, bo wiem, że dobrze.
Jesteś równie ładna, zdrowa
i spełniona zawodowo.
Rzecz jasna, z Hyun-woo u boku.
KRÓLOWA ŁEZ
Zostały ci trzy miesiące? Jak to możliwe?
Skoro nie możesz beze mnie żyć, to może umrzemy razem?
Cieszę się,
że wyjdę z tego bez szwanku.
Bombarduj ją miłością.
Masz mnie za materialistę?
Będę siedział tu.
- Wszystko dobrze? - Już wolałam kłótnie.
Od lat jesteśmy sobie obcy. Jak mamy to zmienić?
Uważaj!
Myślałem czasem o Hae-in.
Więc dziwnie jest poznać jej męża.
Nawet nie lubię Hong Hae-in. Czemu mam być zazdrosny?
Napisy: Dorota Szatkowska-Jaskuła