QUEEN OF TEARS
Kasi…
Ano kasi…
Ano?
Ang gusto ko sanang sabihin…
Ako ay…
-Ano nga? -"Patawarin mo ako.
Sa nangyari kanina
at sa lahat ng nagawa ko dati.
Hindi na mauulit 'yon. Magiging mas mabuti na ako sa 'yo."
'Yon ang gusto kong sabihin
sa iyo.
Pero tatlong buwan ka na lang?
Paano nangyari iyon?
Paano ako mabubuhay nang wala ka?
Paano?
Sobrang nakakagulat
kaya wala akong masabi.
Seryoso ka ba?
Oo, baliw.
Mahal kita, Hae-in.
Mahal kita.
Kung di ka mabubuhay nang wala ako…
Ano?
Gusto mong magkasamang mamatay?
Ano?
Sabi mo, hindi mo kaya.
Hindi ko sinabing siguradong hindi ako mabubuhay nang wala ka.
Iniisip ko lang
kung posible 'yon. Gusto ko lang malaman.
Mismo. Kaya, sabay na tayong mamatay.
Ginagawa 'yon noong unang panahon. Sunjang ang tawag nila.
Magkasamang ililibing.
Gano'n pala.
Sunjang.
Oo, sunjang.
Magpakabait ka na sa 'kin sa kabilang buhay.
Di na masama.
Ang galing mo talagang magsabi ng masasamang biro habang
seryoso ang mukha mo.
Akala mo, biro ito?
Seryoso ka?
Wag ka kasing madrama.
Sabihin mo.
Ano'ng sinabi ng doktor?
Saan ang masakit?
Sinabi niya ba talagang tatlong…
Tatlong buwan ka na lang?
Hello, Professor.
Ang test result?
Puwede mong i-email sa 'kin? Hindi ako makakapunta riyan.
May pupuntahan tayo.
Bakante ka ngayon, di ba?
Nando'n na ang kotse.
Hindi ako sasama.
-Di ko pa sinasabi kung saan. -Di na mahalaga.
Ayoko nang sumama kahit saan.
Saan ka pupunta ngayon?
Ewan. Di ko alam kung saan ako pupunta.
SUNGMIN UNIVERSITY MEDICAL CENTER
Hindi tulad ng normal na tumor,
kalat-kalat itong mga mahimulmol na tumor.
Sandali po.
Kailan ako nakarating dito?
Ano 'yon?
Naaalala kong nasa lobby lang ako.
Bakit nandito na ako?
Parang nag-teleport ako.
Nangyari na ba ito sa 'yo?
Sinabi ko na po no'ng nakaraan.
Minsan, sumasakit ang ulo ko at nagiging makakalimutin ako. At minsan…
Nagustuhan ng mga VIP natin 'yong art class.
May sikat na artists…
Sasali si Restea.
Mahalaga ang tulog…
Sampung minuto? Tatlumpung minuto?
Minsan, hindi ko maalala ang ginawa ko sa nagdaang ilang oras.
Ms. Hong.
Akala ko, kinansela n'yo na ang meeting kay Director Baek.
Bakit nandito pa kayo?
Nakalimot pa ng mahalagang appointment.
Bakit ngayon ka lang nagpatingin?
Akala ko, nakaidlip ako o natulala
dahil sa pagod.
Wala naman akong naramdamang masakit.
Kaya…
may problema ba sa 'kin?
May Cloud Cytoma ka. Isang bihirang sakit.
Kaunti lang ang kaso nito sa mundo.
Masasabi kong ikaw ang unang pasyente sa Korea.
-Kailangan kong maoperahan? -Hindi.
Gano'n pala. Madadaan naman pala sa gamot.
Mas komplikado ang kaso mo
dahil iba ito sa regular na tumor.
Hindi ito malinaw na tumpok ng tumor.
Nakakalat ang mga tumor cell sa cranial nerves mo.
Malawak ang apektadong parte.
Pinakamarami sila malapit sa temporal lobe mo.
Ito ang nagdudulot ng pansamantalang pagkawala ng memorya.
Bihirang sakit ito.
Di tukoy ang mga sintomas at magkakaiba sa bawat kaso.
Kung lumala, puwedeng magkaroon ng guni-guni o personality disorders.
Ang problema, hindi masyadong makakatulong ang gamot.
At delikadong maoperahan
dahil kumalat na ang mga tumor cell.
Ms. Hong?
Ayos ka lang?
-Sige po. -Ano?
Gano'n pala para sa mga ordinaryong tao.
Nakuha ko na.
Sabihin n'yo kung paano ako magagamot.
Gusto kong malaman ang kaso ko, di sa kanila.
Nangangalap kayo ng pera para sa ospital ng bata.
Ako na ang bahala ro'n.
Kaya sabihin n'yo
kung paano ito matatanggal.
Sa pagkakaalam ko,
wala pang medikal sa solusyon sa ngayon.
At magagawa lang ay bigyan ka ng gamot
para mabawasan ang mga sintomas mo.
Pero imposibleng magamot 'yong sakit sa ngayon…
Ipinapahiwatig n'yong
malapit na akong mamatay.
Sige. Sabihin n'yo.
Kailan ako mamamatay?
Base sa pagkalat ng mga tumor cell,
naniniwala akong tatlong buwan na lang.
Ano bang alam niya?
Alam niya dahil doktor siya.
Alam ko ang katawan ko.
Para kang matandang matigas ang ulo.
Kumain ba ako ng instant o ng sitsirya?
-Hindi. -Mismo.
Kahit softdrinks, hindi.
Akala mo ba, gusto kong binabantayan ang kinakain ko?
Nagme-meditate ako sa umaga at nagyo-yoga sa gabi.
Nag-iingat pag walang oxygen concentrator.
Inalagaan ko ang kalusugan ko mula pa pagkabata.
Nakukuha ko.
Kalma lang.
'Yong mga tao ngang umiinom, naninigarilyo,
kumakain ng ano-ano, di binabantayan ang paghinga,
hindi nagkasakit ng ganito.
Bakit ako pa?
Hindi ko rin alam.
Sige.
May sakit ako. Pero bakit di ako magagamot?
Nakakapunta sa buwan, may AI na ang kotse.
Pero di nila kayang tanggalin ang maliit na tumor?
Kalokohan 'yon.
Ano kaya kung
pumunta tayo sa ospital bukas at magpatingin ka ulit?
Para saan pa?
Para makasiguro tayo. Paano kung mali pala?
Ano'ng gagawin mo kung mali nga?
Sobrang matutuwa ako.
Pumunta tayo at kumpirmahin ang lahat.
Masyado kang balisa ngayon.
Kalimutan mo na muna at magpahinga…
Tingin mo, makakatulog ako?
Sabagay.
Gulat na gulat din ako.
Hindi rin yata ako makakatulog.
Iba ang pakiramdam
kumpara kahapon.
Kumakanta ka? Gusto mong mailibing din?
Malungkot ako.
Maghihiwalay kami.
Maghihiwalay kami pagkalipas ng tatlong buwan kahit walang divorce.
Hindi.
Wag kang ngumiti.
Sumimangot ka.
Hae-in?
Teka. Hindi siya tinatanghali ng gising.
Bakit ganito?
Uy.
Pasado alas-siyete na.
Bakit?
Ano'ng meron?
Morning kiss.
Good morning.
Maganda siguro ang gising mo para sabihin 'yan.
Pati kutis maganda.
Nakatulog kang mabuti.
Paikot-ikot lang ako kagabi.
Ako?
Magandang kutis?
Mali ka.
Imposible 'yon.
Binabalaan kita.
Ikaw lang ang nakakaalam.
Pag may nakaalam, kasalanan mo.
Nakuha ko.
Pero habambuhay mo bang itatago?
Oo.
Di ba dapat, malaman ng pamilya mo?
Hindi. Sila dapat ang huling makaalam.
Pero sa tingin ko…
Malapit na akong makasali sa One Trillion Club.
Alam mo ang sinabi ni Lolo no'ng binigay ang department store.
"Ikaw ang pipiliin ko
kung makakabenta ka ng mahigit isang trilyong won."
Gusto mong sirain 'yon? Na ganito na ako kalapit?
Kaya itatago mo sa kanila?
Si Soo-cheol 'yong tipong tatawag sa doktor
para makumpirma kung may trangkaso ako.
Sa tingin mo, hindi gano'n si Mama?
Kung malalaman nila ang sakit ko,
palalayasin ako.
Pag-aawayan nila kung kanino mapupunta ang ari-arian ko.
Hindi ako papayag.
Mamamatay muna ako.
Bakit kaya gusto akong kausapin ni Lolo bago mag-almusal?
Gusto niya ba akong sermonan muna
bago mag-agahan?
Wala ka bang naiisip?
Baka tungkol sa
New York coffee brand na gusto kong ilunsad.
'Yong malaki ang kumpiyansa mong i-launch?
Oo, pero nagkamali ako.
Niloko ako ng mga tarantadong 'yon at lumipat kay Yeom Sang-jin.
Bakit ba punong-puno ng tarantado sa mundo?
Alam kaya ni Lolo?
Kailan ko nga lang din nalaman.
Lahat naman ng negosyo, may nakataya.
Wag kang matakot. Pumalpak 'yon dahil sa force majeure.
Tama ka. Dahil sa force…
Pumalpak ang kasunduan dahil sa force majeure.
Pero baka magalit pa rin siya.
Lolo mo siya, hindi si Satanas.
Sabihin mo lang.
-Kailangan, 'no? -Oo.
Bakit ba napakahina mo?
Pumalpak po 'yong kasunduan
dahil sa force majeure…
Ano? May pumalpak na kasunduan?
Ano'ng sinasabi mo?
'Yong launch ng New York coffee.
Hindi po ba 'yon?
Ang sinasabi ko,
sumobra ng walong bilyong won ang ibinayad mo
sa corporate tax!
-Po? -Nakita nina Hyun-woo
at magsusumite tayo ng rectification claim.
Nawala na sana 'yong pera kung hindi dahil kay Hyun-woo!
Di ba, bayaw mo
'yong finance director?
-Sisantihin mo! -Pero…
Malaki rin ang kumpiyansa mo
sa kasunduang 'yon. Nawala na rin 'yon?
-Hindi po… -Sagot!
Bakit wala ka nang nagawang tama?
Wala ka bang natutunan kay Hae-in?
-Wala? -Kasi po…
Magsalita kang lintik ka!
Magsalita ka na!
Gamitin mo 'yang bibig mo!
-Kasi… -Sumagot ka, tanga!
Gusto ko nga po, pero di ko kaya…
Magsalita ka!
Hindi ako makahinga.
Ano?
Tumayo ka!
May panic disorder daw po siya, sabi ni Doctor Jeong.
Diyos ko.
Sobrang na-stress ka siguro sa lolo mo.
Kasalanan ni Hyun-woo.
Bakit ang galing niya sa trabaho niya?
Sorry po, Mama.
Kasalanan po ng kuya ko.
Kalokohan 'yan.
Masipag ang kuya mo at nagkamali lang siya.
Maliit lang naman ang walong bilyong won.
Walong bilyong won?
Dahil lang ba ito sa walong bilyong won?
Nasaan si Hyun-woo?
Ikinalulungkot ko,
pero pareho ang resulta.
Ibig sabihin, tatlong buwan na lang talaga siyang mabubuhay?
-Eksakto? -Hindi ko masasabi.
Iresponsableng sagot naman po 'yan.
Tatlumpung taon na kayong neurologist.
Bigyan n'yo kami ng eksaktong percentage. Eksaktong numero.
Tama na 'yan. Tara na.
Hindi. Kailangan kong marinig.
Sige. Mauuna na akong umalis.
Sir.
Maganda sana kung makakapagbigay kayo.
Nakasalalay ang buhay ko rito.
Kalokohan ito.
Iba ako.
Bakit kayo nandito?
Ba't di sumasagot si Hyun-woo? Nasa opisina ba?
Bakit nga kayo narito?
Ano kung sumobra ng ilang bilyong won si Soo-cheol?
Dapat tahimik nang inayos ni Hyun-woo.
Galit na galit ang lolo mo kay Soo-cheol.
Baka nalaman sa iba. Hindi gano'n si Hyun-woo.
Ano'ng akala mo sa 'kin?
Alam kong ikaw ang may pakana.
Wala akong oras para do'n. May…
iniisip akong mas mahalaga.
Nagkaro'n siya…
ng panic attack.
Gano'n ba?
Nagulat siguro kayo.
Pero Mama,
sinabi ko nang may mahalagang bagay rin akong hinaharap.
Ayaw mong malaman?
Alam mo naman lagi ang gagawin, malaki man 'yon o maliit.
Tama.
Ako na ang bahala
sa problema ko.
Umalis na kayo. Opisina ko ito.
Hayaan mo lang ako.
Si Hyun-woo ang sadya ko.
Wag mo kaming guluhin.
O pahihirapan ko siya hanggang mamatay ako
kahit gaano pa karami ang inaasikaso ko.
-Ano? -Pahihirapan ko siya habambuhay.
Gano'n?
Tingin mo, mananahimik lang ako?
Sige, gawin mo.
Bakit dito ka nagyaya?
Di ligtas ang pakiramdam kahit sa meeting room.
Mas ligtas sa pampublikong lugar gaya nito.
Bakit?
Kasi tinataya ko ang buhay ko sa paglaban sa Queens.
Bakit naman?
Pinag-isipan ko matapos kang makitang umiyak.
Tutulungan kita. Divorce na!
-Tungkol do'n… -Mahirap na desisyon ito.
Itataya ko ang trabaho ko.
Oo, pero wag mo nang gawin.
Bakit hindi?
Di na ako makikipag-divorce.
Hindi na? Di ba sabi mo, hindi mo na kaya?
Bale…
Nasabi ko dahil parang wala nang pag-asa.
Pero ngayong may nakikita na ako,
kakayanin ko na.
Ano'ng ibig mong sabihin?
Kasi…
binigyan ako ng Diyos ng ligtas na daan palabas.
Sabihin na nating gano'n.
Linawin mo nga.
Kita tayo sa Hangang Jamwon Parking Lot Section One.
Ano'ng meron?
Kumpidensiyal ang sasabihin ko sa 'yo.
-Pag may nakaalam, kasalanan mo. -Naku.
Ano ba kasi 'yon?
Seryoso ka ba?
Sinabi niya no'ng ibibigay ko na ang divorce papers.
Tatlong buwan na lang.
Nakausap ko rin 'yong doktor.
Grabe.
Uy.
Sobra naman. Ano ba'ng dapat kong sabihin?
Una…
-Magkamayan tayo. -Wag.
Tama, wag mong ipakitang masaya ka.
Ako na lang 'yong tarantado.
Nasa iyo ang suwerte.
Wala ka sanang makukuha sa pag-iwan mo sa kanya
kung nag-divorce kayo.
Naligtas ka noong ilang segundo.
Ano? Ibig sabihin, ikaw na ang mangangasiwa sa Queens?
Sa tingin mo,
-gano'n sila katanga? -Bakit?
Pumirma ba siya ng prenup?
Di hahatiin ang ari-arian?
Di na mahalaga pag nagdemanda ka,
liban kung sinulat sa will.
Oo, sinulat niya
sa will niya.
Seryoso?
Oo.
Bago kami ikinasal.
Ayaw niyang makakuha ako ng anuman
at ipinanotaryo niya 'yong will
bago kami ikinasal.
Iba talaga ang mga conglomerate.
Mabusisi sila.
Ayos lang.
Masaya na akong
makakawala na ako nang ligtas sa kanila pagkalipas ng tatlong buwan.
Pero isipin mo ito.
Bakit binigyan pa ka ng Diyos ng tatlong buwan?
Hyun-woo.
Attorney Baek.
Mag-usap nga tayo nang propesyonal.
Alam mong puwede pa niyang baguhin 'yong will.
Kunin mo lang ang loob niya nitong tatlong buwan
para maisip niya, "Mahal na mahal niya pala ako.
Dapat ipasa ko sa kanya ang Queens Department Store bago ako mamatay."
Ano'ng punto mo?
Walang sinabi 'yan sa dalawang taon sa military.
'Yon na lang ang isipin mo.
Balutin mo na siya
sa pagmamahal mo.
Ikaw.
Akala mo talaga…
mukha akong pera?
Para saan 'yan?
Wedding anniversary natin ngayon.
Ano naman?
Naghanda ako ng event para sa 'yo dati.
Nagalit ka, sabi mo wag gumawa ng eksena.
-Kaya? -Kaya di ako naghanda noong huli.
Pero nagalit ka pa ring nakinig ako,
magpapakamatay ba 'ka mo ako kung iuutos mo.
Mamimintas ka lang bang pabago-bago ako?
Siyempre, hindi.
Sino'ng magbibigay ng bulaklak para mamintas?
Maganda ba ang pagsasama natin para magbigay ka niyan
sa anniversary?
Sa totoo lang,
di ko masasabing oo.
Pero puwede naman nating pagandahin, di ba?
Happy…
wedding anniversary.
Pahingi ng vase.
Kumusta sila?
Nag-away ba sila o ano?
Hindi. Sa katunayan…
-"Sa katunayan"? -Nagkakalapit pa.
-"Nagkakalapit"? -Oo.
Maalaga si Hyun-woo ngayon. Hindi naman siya gano'n.
Dati na bang pangsampu itong mesa?
Panglabindalawa.
Tayong dalawa lang palagi.
Pero magkalayo tayo.
Ano'ng problema mo?
Mula ngayon,
dito na ako uupo.
Malulugi tayo sa kontratang ito.
Sasagutin natin ang pagkukumpuni.
Hindi naman tayo malulugi ro'n
dahil sikat 'yong brand.
Tama po, pero hindi nila kailangang magtagal sa atin.
Sabihin nating limang bilyong won
para makuha sila.
Di natin sila mapipigilan kung aalis sa isang taon.
Magbabayad din tayo ng multa kapag nalaman nilang
may nagbebenta ng pekeng produkto nila.
Ayos ka lang?
Teka. Ayos lang…
Tama na. Ako na.
-Tumawag ng ambulansiya. -Ano?
Ayos lang ako.
Talaga?
Nasamid lang ako.
-Talaga? -Oo.
Ano?
Puwede nang ituloy?
Opo.
Wag na kayong tumawag.
Ano'ng nangyari do'n?
Gusto lang niyang mabuhay.
Sige po.
Tatawagan ko kayo. Paalam.
Kung hinayaan niya,
pagagalitan siyang wala siyang ginawa.
Naaawa talaga ako sa kanya.
Malamig. Sa loob ka maghintay.
Nilalamig ka.
Paano kung sipunin ka?
Naku.
Bakit ang lamig ng kamay mo?
Secretary Na, malapit na ba 'yong kotse?
Opo.
Ayos ka lang?
Tatawag ba ako ng ambulansiya?
Heto na.
Ayos lang.
Hay naku.
Mag-away na lang sila.
Ano'ng nakain niya?
Sinabi ko na, di ba?
Wag kang madrama.
Hae-in, hindi ako marunong magdrama.
Pagdadrama ito.
Pasensiya na.
Ewan ko kung bakit, pero
naaalala ko si Grace Kelly kay Hyun-woo.
Kinasal siya sa hari, di ba?
-Para siyang si Diana. -Hindi.
Nag-divorce silang dalawa.
-Sorry. -Mi-seon.
Nagpapaayos ako, di nagpapasabunot.
Sorry na nga.
Siguro, dahil mga maybahay kami kaya ganyan ka sa 'min.
-Tama. -Tapatin mo kami.
Naiinis ka pinag-uusapan ang itsura niya?
Guwapo na si Hyun-woo mula pa noon.
Hindi gano'n.
Oo nga pala.
Narinig mo ba?
-Alin? -'Yong anak ng taga-electronics store.
-'Yong mga doktor ang mga biyenan? -Oo.
-Magdi-divorce. -Talaga?
-Seryoso? -Oo!
-Diyos ko. -Diyos ko.
Maliit na bagay na lang 'yon.
Marami nang nagdi-divorce ngayon.
Kahit sa TV, pinapakita ang mga diborsiyado.
Hindi na nakakahiyang ma-divorce ngayon.
Wala na sigurong mukhang ihaharap ang nanay niya.
Dati, lagi niyang pinagmamalaking doktor ang manugang niya.
Akala mo doktor din siya.
Lagi siyang nagpapayo kapag merong may sakit.
-Oo nga. -Ba't daw maghihiwalay?
Magkaiba kasi sila.
Sinabi ko na 'yon noon.
Di magtatagal ang mag-asawa kung masyado silang magkaiba.
Pero di ko sinasabing laging gano'n.
Masaya ba sila Hyun-woo?
Siyempre naman.
Pero alam n'yo naman.
Minamaliit tayo ng mga taga-Seoul.
Tama.
At ikinasal si Hyun-woo sa may-ari ng conglomerate.
Hindi gano'n ang hipag ko.
Oo. Sigurado ako.
Bakit wala 'yong asawa sa 60th ng papa n'yo?
Pinagtsitsismisan na sila ngayon.
-Na ano? -Na nagkakalabuan sila.
Minamaltrato raw si Hyun-woo.
'Yong masasama lang sa biyenan
ang dumadalo ng party at nagpapanggap na mabait sila.
Pero 'yong mababait sa biyenan,
hindi na kailangan.
Oo nga. Pero galit ka ba?
Bakit ako magagalit?
I-relax mo 'yang kamay mo, baka makasuntok ka.
-Masakit ulo ko. -Ano'ng problema niya?
-Galit siya. -Kaya pala.
Masakit ang katawan ko ngayon.
Wag maghagis.
Nakatingin si Pinky.
Ang tanga ni Hyun-woo.
Naiintindihan ko. Lumaki siguro ang ulo niya sa SNU,
kaya mahirap sumipsip sa pamilyang 'yon.
Pero di ba, mas maganda kung sisipsip siya?
Lagi akong gano'n sa mga middle-schooler.
-Bakit? -Para magrehistro sila ulit.
Di rin dahil sa kamay ko kaya ako kumikita.
Dahil sa bibig ko.
"Grabe, ang ganda mo ngayon. Ang kinis ng kutis mo!"
"Bumata ka sa gupit na ito." Gano'n ang sinasabi ko.
Sana tularan tayo ni Hyun-woo.
Hay naku.
Pinamihasa ko kasi siya.
Mama, wala ka bang gagawin tungkol dito?
Baka matuloy ang divorce nila.
Maliit na bagay lang 'yon.
Mahal.
Nakikipag-divorce pag pakiramdam ay nasa bingit na.
Mas mabuti na 'yon.
Ang sarap ng noodles.
Sesame oil pa?
Oo, lagyan mo pa.
Naghanda ako ng iba't ibang putahe para sa inyo
base sa blood test no'ng nakaraan.
Kay Vice-chairman, low-FODMAP diet
para sa IBS n'yo.
Salamat.
Nasaan si Lolo?
Kailangan niyang mag-fast para sa checkup niya bukas.
Baka umabot pa siya hanggang 120 years old.
Walang karne 'yong sa 'kin.
Dahil sa cholesterol mo.
Hae-in.
Bakit po?
Makakatanggap ka ng certification of contents bukas.
Kakasuhan kita sa pagtatayo ng department store
sa lupa ko sa Gwanggyo.
Pinag-usapan na natin ito no'ng nagsimulang itayo 'yon.
At maliit na lupa lang iyon.
Lahat ng giyera, nagsisimula kapag may nang-agaw
-sa lupa ng iba. -Pumayag ka naman do'n.
Oo nga, pero kumontra si Attorney Shim do'n.
Baka matsismis tayo na espesyal ang trato ko sa 'yo,
at baka pagbayarin pa ako ng gift tax.
Kaya kakasuhan mo ako ngayong nakatayo na
'yong building?
Di pa naman nagbubukas.
Gano'n? Ipagiba ko na lang ba?
Hae-in, ayaw na niyang patagalin 'yong kaso.
Nakikipagkasundo siya.
-Hyun-woo. -Ano po 'yon?
Pag-aralan n'yo ito at mag-isip ng angkop na hakbang.
"Angkop na hakbang"?
Ano'ng ibig sabihin no'n? Matakot ako at umatras na lang?
Ito 'yong sinasabi mo no'ng naghamon ka?
Pinagbabantaan mo ako niyang ikinaso mo.
Ang sinasabi ko lang…
Tingin ko po…
Hyun-woo.
Sumasabat ka sa 'kin?
Pasensiya na po.
Pero dahil nagsampa na kayo ng reklamo,
pag-aaralan namin at sasagutin 'yon.
Pero malalaman ng press ang tungkol dito.
At baka lalo pong bumaba ang stocks.
Sasabihin ko po kay Lolo.
Ako na ro'n.
Sige po. Tapos na kami.
Masama po ang pakiramdam niya.
Mauuna na kami.
Gusto mong itago sa pamilya mo.
Pero?
Hindi ba sila maghihinalang may kakaibang nangyayari
kung tensiyonado ka at nanginginig ang kamay?
Oo. Alam kong iba ang ikinilos ko sa karaniwan.
Paano 'yong ginawa mo?
Sumabat ka kay Mama at kinampihan ako.
Malambing pa 'yong tingin mo.
Ikaw ang pinakakahina-hinala.
Umasta ka nang normal.
Kailan mo ako pinaghimay ng hipon?
Hindi na kami magkakaayos.
Imposible.
Ilang taon na kaming parang mga estranghero.
Pero di ba,
-gano'n kayo dati? -Ano?
Nagmamahalan kayo?
-Noon… -Gustong-gusto n'yo ang isa't isa.
Dinalaw ka niya nang naka-helicopter
at sumuway sa magulang. Ikaw rin.
Baliw na baliw ka rin.
Nahumaling sa kanya.
Hindi ba pagmamahal 'yon?
Matagal na 'yon.
Tama. Pero bibigyan kita ng halimbawa.
Natuto tayong lumangoy noon. Tapos matagal na di lumangoy.
Pag lumusong na ulit, lulutang tayo.
Akala mo, limot mo na, pero naaalala pa ng katawan mo.
Parang pag-ibig.
Akala mo, nakalimutan mo na,
pero maaalala ng puso mo kung paano.
Iba naman ang paglangoy.
Pareho lang. Di espesyal ang pagmamahal.
Kakaiba, 'no?
Nagpapakasal tayo dahil sa pag-ibig.
Kaya bakit nawawala 'yon?
Bilang divorce attorney,
tingin ko, ang problema ay dahil ang mag-asawa lang naroon.
Hindi na nila pinagsisikapan.
Kaya nadidismaya't nag-aaway.
Tapos, lalapit sila sa 'kin. Sa pag-aasawa,
mahirap panatilihin ang pagmamahal.
-Tingin mo? -Parang mas mabuting di ikasal
kung gusto n'yong manatiling nag-iibigan.
Tanggapin mo ito bilang tanda ng pag-ibig ko.
Mahal.
Baliw ka ba? Di siya ang mahal mo.
Kumusta, Secretary Kim?
Hello, ma'am.
Nagpapakasal kayo? Kayong dalawa?
At sa Korea pa?
Tama.
Nabalitaan mo sigurong nakulong ako.
Kaya bumalik ka.
Pero sayang naman.
Nakalaya ako.
Kalma, mahal.
Ano ba'ng sinabi ko?
Sabi ko, hindi kita sisirain
basta umalis ka sa bansa at hindi na magpapakita.
-Tama. -Ang kapal mong
ikasal sa harap ng lahat ng kamag-anak mo
matapos mangaliwa?
Mahal.
Mahal!
Tita, may dugo kayo…
Hindi akin 'yan.
-Saan? -Sa pisngi.
Wag ganito habang naka-probation kayo.
Baka masampahan kayo ng pananakit at paninira.
Paninira? Napakalayo ng mga nagawa ko sa mga taksil na 'yon.
Gusto mo, ipakita ko kung ano ang paninira?
Baka makulong na kayo hanggang 60.
Ayos lang ba 'yon?
Nakipag-areglo na ako.
Magkano?
-Gusto n'yong malaman? -Di na.
Makakagawa na sila ng pool sa bahay.
Di n'yo dapat ginawa 'yon.
Galit pa kayo sa kanila?
Naninigarilyo ka ba?
-Hindi na po. -Kasi ako, oo.
Natuto ako kasi pinagtaksilan ako ng mga naging asawa ko.
Bawal po 'yan dito.
Tara na po.
Tara na? Saan?
Buwisit.
Gustong-gusto kong makalaya.
Pero ngayon, wala namang mapuntahan.
Umuwi na po kayo.
Naghihintay si Chairman.
Beom-ja.
Hindi ka raw kumain buong araw.
Ano naman sa 'yo kung mamatay ako sa gutom?
Pinakulong mo ako kasi wala kang pakialam.
Hindi ko naman kasalanan 'yon.
Inatake mo ang isang inosenteng babae,
kaya pinarusahan ka sa nagawa mo.
Gano'n pala.
'Yong pumatay kay Mama at naging reyna ng tahanan
ay inosente.
Hindi siya ang reyna ng tahanan.
Wala siya sa family register.
Mahina ko lang siyang sinabunutan, pero ako 'yong nagkasala.
Hindi mahina 'yon kung nabalian siya.
Mismo! Kaya hayaan mo na akong mamatay dahil binalian ko siya!
Uy, Beom-ja.
Nagkakamali ka sa kanya.
Walang habol si Seul-hee sa 'tin.
Di siya interesado sa kayamanan o sa pangalan.
Mas nakakatakot nga 'yon.
Ano'ng binabalak niya kung nagsasama kayo at wala siyang hangarin?
Matanda ka lang naman na maraming pera!
Hoy!
Hay naku.
Kailan kaya siya magtitino?
Hindi na dapat ako umasa dahil nasa singkuwenta na siya, 'no?
Wag kang magpadala ro'n.
Siyanga pala, alam kong wala akong laban sa 'yo.
Pero hindi ka nakatutok sa laro.
Ano ka ba?
-Naku. -Di makakatulong ang pagtitig.
Dapat makita ang kabuuan.
Tama ka.
Mahuhuli ka kung tatakas ka dahil sa takot.
Pero kung huhulihin mo ang tigre
nang hindi ka handa,
mawawala sa 'yo ang lahat.
Naku.
Kaya sa janggi, marami kang matututunan sa buhay.
Nakuha ko ang palasyo mo.
Saan na pupunta ang hari?
Checkmate.
Pinaghandaan mo ba ito?
O sinuwerte ka lang?
Hindi ko alam.
Tumupad ka ng kahilingan ko dahil natalo kita.
Ano 'yon?
Saka ko na sasabihin kapag meron na.
Mahal, nakita mo 'yon?
Parang nakakita ako ng bulalakaw.
Hindi ko alam na makakakita rin ng gano'n sa Seoul.
Nanaginip ka ng gano'n bago nabuo si Hae-in.
Talaga?
Nasabik ka kasi akala mo, magkakaanak ka ng babae.
Ewan ko. Hindi ko maalala 'yan.
Wag kang masyadong malupit kay Hae-in.
Ano'ng ginawa ko?
Hanggang kailan ka magpapaapekto sa nakaraan?
Hayaan mo na at kalimutan mo na 'yon.
'Yan ang sinabi mo noon. Ayaw ng tatay mo ng isyu,
kaya sumunod ka.
Di ko maintindihan kung bakit kailangang mamatay ni Su-wan.
Aksidente 'yon. Walang dapat sisihin.
Tama ka. Walang may kasalanan,
pero wala na si Su-wan.
Masama pa rin ang loob ko at nasasaktan araw-araw.
Para sa iba…
Sa 'yo, nakaraan na 'yon.
Pero araw-araw kong naaalala.
Lagi kong naaalala ang pagkawala ng anak ko.
Kaya wag mong asahang magiging makatwiran ako.
Bakit hindi pa siya nakakauwi?
May sakit ba talaga siya?
Malakas naman siya.
Sa totoo lang, napakababa ng tsansa niyang mabuhay.
Pero nagkakaroon naman ng himala.
Ano po 'yon?
Gaano kadalas ang mga himalang 'yon?
Madalas ba 'yon?
Sa 30 taon ko bilang doktor,
marami akong nasaksihang mga pasyenteng biglaang gumaling
mula sa mas malulubha pang sakit.
Wag kang mawalan ng pag-asa.
KLINIKAL NA KASO SA TUMOR SA UTAK
WAG SUMUKO SA PAGPAPAGAMOT
"May taning ng 3 buwan, lumampas pa nang 30 taon."
Tatlumpung taon?
Seryoso?
Hindi ko alam na pangkaraniwan ito.
Hindi pala palaging tama ang tantiya ng doktor.
Ito… Naku.
Di tulad sa palabas.
"Nawala ang mga tumor pagkagising. Isang imposibleng pangyayari sa medisina."
Paano naging imposible 'yon?
Ito na ba ang realidad
ng modernong medisina? Talaga?
MAAARI PANG GUMALING ANG MGA MAY TANING NA
MAY TANING NG 3 BUWAN, LUMAMPAS PA NANG 30 TAON
MAHIMALANG PAGGALING NG PANCREATIC CANCER
ANG MGA UMAASA PA
Uy, Hae-in.
Anong oras ka dumating?
Bakit dito ka natutulog? Sa kama ka na.
Oo nga.
Ikaw rin.
Good night.
Hyun-woo.
Bakit?
Ang totoo,
pinaghinalaan kita.
Ano?
Akala ko, matutuwa kang malaman na mamamatay na ako.
Kaya nagpapakabait ka sa 'kin.
Naghinala rin akong
may binabalak ka.
Inaamin ko.
Naghinala ako.
Hindi ko alam na nagbabasa-basa ka tungkol diyan.
Mas madalas nangyayari ang mga himalang ito.
Ano…
Wag ka nang lumapit.
Wag kang mag-alala. Mabubuhay ako anuman ang mangyari.
Nagtapang-tapangan ako,
pero nagulat ako sa diagnosis.
Pinanghinaan ako.
Wala na akong pakialam sa mangyayari sa 'kin.
"Kung tatlong buwan na lang ako,
makakatulong pa bang magpagamot?"
"Sumuko na kaya ako?"
"Wala namang magluluksa sa pagkamatay ko."
"Kahit ang pamilya ko."
Iniisip ko ang mga 'yon.
Gano'n pala.
Pero may isang tao.
Ikaw pa ang gustong mabuhay ako.
Ako?
Oo. Siyempre naman.
Gusto ko 'yon.
Nahirapan ako.
Mabigat para sa 'kin, pero binibigyan mo ako ng pag-asa.
Nagbasa rin ako.
May mga kaparehong kaso sa ibang bansa.
Maraming lab na gumagawa ng mga bagong gamot.
Mapapabilis nila ang proseso basta't may pondo.
Gagawin ko ang makakaya ko para suportahan sila.
Talaga?
Ganyan ka kasaya?
Oo.
Siyempre naman.
Wag kang mag-alala.
Hindi ako madaling mamamatay alang-alang sa 'yo.
Ipo-post mo ba 'yan?
Kung parte lang kaya ng mukha mo?
Gusto kong makita ka ng lahat.
Magsusulat sila tungkol sa akin.
At ayaw ng mga magulang mo no'n.
Ayokong mag-alala sila.
Ikaw talaga…
Sige.
At saka,
sabi ni Kuya Jun-ho, ilihim ko muna dahil hindi pa kumpirmado.
Finance director natin? Tungkol saan?
Nakokonsiyensiya siya sa walong bilyong won.
Ayos lang 'yon.
Kahit na.
Gusto ka niyang ipakilala sa isang tao para makabawi.
-Sino? -Pribadong equity fund investor.
Siya 'yong
nag-invest sa organic coffee deal para kay Yeom Sang-jin.
Talaga?
Si David Yoon. Korean-American siya.
Kararating niya lang sa Korea.
Kontrolado niya ang oil money ng Middle East,
at naghahanap siya ng bagong investment.
Gusto niyang mag-invest ng ilang trilyong won.
Gustong makuha ni Hae-in ang Hercyna.
At si David ang dahilan kaya nakapaglunsad ang brand
ng unang Asian flagship store nila sa Seoul.
Hi.
Congrats. Gusto ko 'yong pagbabago sa food section n'yo.
Madalas akong kumain sa food court n'yo.
Oo nga. Balita ko, madalas ka ro'n.
Malayo pa ang hahabulin ng Royal para maabot kayo.
Pasasarapin pa ang desserts.
Marami pang gagawin.
Kapag nabuo na ang fountain plaza sa first floor,
ipapasok namin ang Hercyna
at doon namin sisimulan.
Kami ang magsisikap pa.
Ano kung maganda ang food section?
Ang department store na walang Hercyna, malaking kainan lang.
May puwesto rin kami para sa Hercyna.
Gusto mo ng tip?
Sige, kung bibigyan mo ako.
Sige.
Alam mong pinakamahalaga kay Mr. Hermann
ang halaga ng kompanya at mindset.
Naniniwala siyang ang mahuhusay na makipag-ugnayan sa tao
ang pinakamagandang maging kasosyo.
'Yon ang paniniwala niya.
-Kaya? -Tumingin ka sa paligid.
Lahat sila, kasama ang asawa o kapamilya niya.
Ikaw lang 'yong
pumuntang mag-isa.
Ano?
Hanga ako sa 'yo.
Alam ng lahat na wala kang kaibigan,
pero ang lakas ng loob mong pumunta ritong mag-isa.
Ikaw lang ang nag-iisa.
Ikaw lang, Hae-in.
Kawawa ka naman.
BAEK HYUN-WOO
-Nasaan ka? -May paglilitis ako.
Ano'ng sabi niya?
Tungkol saan ito?
Humihingi ka ng tulong sa asawa mo.
Di siya darating?
-May paglilitis siya. -Sakto naman.
-Ano? -Ano'ng magagawa mo?
Hindi mo siya mapapaalis doon.
Sakto ang palusot na 'yon.
Hindi 'yon palusot. Nasa paglilitis talaga siya.
Ang seryoso mo naman. Nagbibiro lang.
Wag mong pansinin 'yong mga tsismis.
Di ako naniniwala ro'n.
-Saan? -Siguradong narinig mo na.
Naghiwalay na raw kayo at magdi-divorce na.
At pera lang ang habol niya sa 'yo. Ni ayoko nang pag-usapan.
Pero binanggit mo.
Nagsisimula pa nga lang ako.
Dapat, ordinaryong pagsasama ang pinili mo.
Wala nang masasabi ang mga tsismosa kung nagpakasal ka
sa taong kanibel mo.
May natutunan ako sa buhay.
Ang pag-aasawa ay paghahanap ng makakasama
na nakatingin din sa parehong direksiyon.
Napakapayapa ng apat na taong
pagsasama namin.
At napaisip ako sa mga mag-asawang hindi nagkakasundo.
Ano'ng pakiramdam? Hindi pa ako nagalit sa asawa ko.
Ba't ako ang tinatanong mo?
Wag ako ang pagbuntunan mo
dahil hindi ka mahal ng asawa mo.
Si Yoon Eun-sung dapat ang pinakasalan mo.
Bakit mo naman siya nabanggit?
Wala ka talagang alam, 'no?
Siya ang kanang kamay ni Mr. Hermann.
Siya ang susi para makausap si Mr. Hermann.
Ano?
Uy, sobrang matagumpay na siya ngayon.
Di na siya tulad no'ng college.
Nangangasiwa ng kayamanan ng mga sheikh.
Kaya binati ko pa siya sa airport.
Eun-sung.
Matagal na rin.
Dapat sinabi mong nagbalik ka na sa Korea.
Di mo maalala 'yong huling sinabi mo sa 'kin?
Wag kitang kausapin.
-Talaga? -Oo.
Duda ako riyan.
"Patuloy lang tayong mag-usap."
Hindi ba 'yon?
Tama ka. Sinabi ko ngang wag mo na akong kausapin ulit
kasi lagi kang sumosobra.
Oo. Pero ngayon,
mukhang may gusto kang sabihin.
Siguradong alam mo na,
kaya deretsahan na.
Mahigpit kaming naglalaban ni Ye-na
para makatrabaho ang Hercyna.
Mukhang maganda ang relasyon n'yo ni Mr. Hermann.
Kaya, sabihin mo.
-Matutulungan mo ba ako? -Ako?
Bakit naman?
Ang totoo, hindi ko na gaanong naaalala ang nakaraan.
Kaya, ba't di na lang natin sabihing naghiwalay tayo
nang maayos?
Salamat sa pag-imbita sa amin.
Ang ganda rito. Di matatapatan ang kalidad.
-Salamat. -Masaya akong makita ka.
-Salamat. Nagkita na ba tayo? -Natutuwa ba kayo?
Sa tingin ko… Kakausapin ko siya.
Anong oras matatapos 'yan? Malapit na ba?
Masaya akong makita ka.
-Salamat. -Buti nakapunta ka.
-'Yong paglilitis? -Nanalo ako.
Binilisan ko para makaabot dito.
Kumusta? Ako si Hong Hae-in ng Queens.
Abogado ang asawa kong si Baek Hyun-woo
at legal director din ng Queens Group.
Nice to meet you.
Ang guwapo mo naman.
Mukhang nababagay sa billboard ang asawa mo.
Nakakatuwa ka naman.
-Mag-enjoy kayo rito. -Salamat.
Heto po.
Isang non-alcoholic cocktail.
Tungkol saan nga ang pag-aasawa?
Paghanap ng makakasamang titingin sa parehong direksiyon?
Naintindihan ko na no'ng nakita ko ang asawa mo.
Ano'ng ibig mong sabihin?
Alam mo,
mas gusto kong tumingin sa asawa ko kaysa sa iba.
Gano'n siya kaguwapo.
Heto na po.
Mahal, natikman mo na ba ito?
Sobrang sarap.
-Pagkain ba ang habol mo? -Ha?
Ayokong makita.
Mukha mo ang tinutukoy ko.
Alis na.
Pumupuso pa? Ikaw talaga…
Heto.
Salamat.
Iniisip ko si Hae-in minsan.
Kaya kakaibang makilala
ang asawa niya.
Ano?
Maganda ang pinagsamahan namin dati
ni Hae-in.
Gano'n ba?
Di si Hae-in 'yong tipong
maraming nakakasundong tao sa buong buhay niya.
Hinahangaan kita.
Ang totoo,
gustong-gusto ko siya.
Gano'n pala.
Hindi ka naiinis?
Ano?
Dalawa lang ang ibig sabihin no'n.
May tiwala ka sa kanya, o wala kang pakialam.
Iyong pangalawa?
Biro lang.
Mr. Yoon.
Papunta na.
Paalam.
Tarantado.
Bakit alam niya?
Nakakabastos.
Kalokohan.
Ang totoo, gustong-gusto ko siya.
Kung talagang
gustong-gusto niya,
dapat, pinaghirapan niya at pinakasalan siya.
Nailigtas pa sana ako.
Bakit ngayon niya sinasabi ang nararamdaman niya?
Nang-aasar ba siya?
Nakakabuwisit siya.
Hello.
-Ikaw ulit. -Hello.
Grabe. Ang daming tao, 'no?
Tama ka.
Kalahati sa mga bisita rito, pumunta para sa kanya.
Gusto nilang makilala siya.
Ano ba ang trabaho niya?
Bigating negosyante.
Kahit 'yong pinakamayayaman
sa Wall Street, nanghihiram ng oil money sa kanya.
Kahit si Chairman Yeom, gusto siyang makilala.
Gusto rin po siyang makilala ni Soo-cheol,
pero hindi madali.
Itong Yoon Eun-sung, pareho sila ng pinasukan ni Hae-in?
Opo.
Nahihiya tuloy ako sa inyo sa mga ganitong pagkakataon.
Bakit ka nahihiya?
Dapat nagpakilala ako
ng tulad niya kay Ms. Hong Hae-in.
Siya naman ang naglubog sa sarili niya.
Kahit na po, nagsisisi akong hindi ako nagpumilit.
Na ano?
Nagkakamali ka.
Nagpapasalamat akong
hindi ka nagpumilit.
Nagpapasalamat akong hindi mo ako sinali sa listahan
ng gusto mong ireto.
Kaya wag ka nang makonsiyensiya riyan.
Tumawag kayo?
Narinig mo naman kami.
Imbitahan mo si Yoon Eun-sung sa pangangaso natin.
Tama. Sigurado akong pupunta siya
kung sasabihan ko.
Pero bakit? Wala akong rason para gawin 'yon.
Babawiin ko…
'yong kaso.
Hae-in.
Ito ang bilang ng puwede n'yong hulihin.
Kahit ilang magpie at uwak.
Ang mga baboy-ramo, usa, at pheasant, hanggang lima lang.
Kung lilihis kayo sa landas n'yo, baka magkaaksidente
at mapagkamalang hayop ang isa't isa.
Kaya manatili lang kayo sa mga landas n'yo.
Wag manghuli ng baboy-ramo nang mag-isa.
Wag n'yo silang aasintahin o tatalikuran kung nag-iisa kayo.
May baril din siya?
Alam n'yo na…
Wala tayong magagawa. Gusto niya 'yan.
Paano kung makapatay siya?
Kung makatingin, parang papatay.
Dapat, dinala siya
sa mental hospital, hindi sa kulungan.
Halina kayo.
Tita, tara na po.
Dito po.
Wag n'yong hawakan nang ganyan.
Tinamaan ko ba? Di ko gaanong makita.
Opo, Papa.
Bumagsak 'yong pinakamalaki. Grabe.
Nakita ko rin po. Grabe!
Talaga? Naniniwala rin akong tinamaan ko nga.
Tama po.
Nakuha n'yo ba talaga?
Parang wala pong bumagsak.
Hyun-woo, Native American ka ba?
O Mongolian? Gano'n kalinaw ang paningin mo?
Bumagsak yata sa kakahuyan.
Ipakuha n'yo sa mga tauhan.
Paano kung wala na namang makuha si Hyun-woo ngayon?
Oo nga.
Tama siya.
Wala kang nahuhuli sa mga pangangaso natin.
Taon-taon tayo rito. Dapat, matuto ka.
Takot ka sa baril? Nag-military ka naman.
Ano? Turuan ba kita?
Di na. Intindihin mo ang sarili mo.
Magaling na ako. Kaya nga puwede kitang turuan.
Kayo po? Magaling ba kayo?
Di ako sigurado. Sa tingin ko, di ko kayo kayang sabayan.
Sobrang mapagpakumbaba naman.
Tama.
Tingnan natin sino'ng makakahuli ng pheasant para sa dumpling soup.
Simulan na natin.
Tara na.
-Tara na. -Sige.
Sana, makahuli ka naman.
May dahilan kung bakit dinadala tayo ni Lolo rito sa bundok
para mangaso taon-taon.
Ano?
Para magpanggap tayo
na nakatama siya ng bibe
at purihin siya?
Mahalaga ang lakas sa pangangaso,
pero dapat, mabilis din mag-isip at patas magpasiya.
'Yon ang mga katangiang dapat tinataglay ng mga negosyante.
Kaya marami kang nahuhuli taon-taon?
Para patunayang karapat-dapat ka?
Siyempre.
At ako ulit ang may pinakamaraming mahuhuli.
Dahan-dahan lang.
Oo, handa na.
Malapit sa gitna
ng landas na ito.
PINANINIRAHAN NG BABOY-RAMO
BAWAL PUMASOK PAG-AARI NG QUEENS
Nasaan na ba siya?
Hindi maikonekta ang tawag.
Buwisit.
Pasensiya na. Akala ko, usa ka.
Bakit nandito ka?
Hindi ito ang landas mo.
Hindi ba? Unang beses kong mangaso.
Di mo alam na delikadong manghimasok sa teritoryo ng iba?
Hindi ko alam.
Gusto kong mas matuto pa sa 'yo.
Bawal manghuli sa teritoryo ng iba.
Gusto mong turuan kita, di ba?
Bakit ba ako ganito?
Dumpling lang 'yon.
Pheasant soup lang 'yon.
Pheasant dumpling.
Pheasant soup.
Wag kang magpaloko. Hindi totoo ito.
Gumising ka, Hae-in.
Gumising ka.
Ano'ng masasabi mo?
Mamamatay na ako. Tatlong buwan na lang.
Mahal kita, Hae-in.
Mahal kita.
Ayos ka lang?
Ayaw mo ng tagagobyerno o ng music teacher.
Bakit gusto mo ng maybahay?
Di ba sinabi mo, masisisante na 'yong intern?
Gusto mo ng walang trabaho?
Ayaw kitang i-pressure,
pero paano ka makakabili ng bahay?
Tama siya.
Di ko naman inaasahang magkaroon ng mayamang manugang
dahil lang nag-abogasya ka sa SNU.
Ang gusto ko lang,
hindi siya mas mahirap sa atin.
-Mismo. -Ngayon lang ako nakadama ng ganito.
Palagi siyang
nasa isip ko.
Iniisip ko bakit laging butas ang damit niya.
Nag-aalala akong baka kung ano-ano ang sinisipa niya.
Nag-aalalang baka mapagalitan siya ulit.
Naiisip ko pag kumakain ako ng masarap.
Gusto ko siyang dalhan.
Di na ako makatutok
dahil sa kanya.
Siya ang ikamamatay ko.
Pakasalan mo na.
-Mahal naman. -Mama.
Ganyan na kaseryoso.
Kaysa naman mamatay ka.
Oo, totoo 'yan, pero…
Gagawin ko nga.
Magpapakasal kami.
At iingatan ko siya.
QUEEN OF TEARS
May mga babae pa bang bumibilis ang tibok ng puso
pag nakikita nila ang asawa nila kahit
tatlong taon nang kasal?
Hala.
Napansin kong sinadyang binuksan ang bakod.
Naniniwala ka talagang mahal ka niya.
Oo, naniniwala ako.
Ngayon lang ako nainis sa ngiti ng isang tao.
Papatayin ko
bawat isang tarantadong magtataksil
at magkakanulo sa akin.
Wag kang matakot.
Dahil iyon sa takot.
Kaya bumilis ang tibok ng puso ko.
Nagsalin ng Subtitle: Nadine Aguazon