QUEEN OF TEARS
NASAAN ANG PERA NAMIN? IBIGAY N'YO ANG KABAYARAN SA LUPA!
Ano ito?
Bakit sila nagpoprotesta, tayo ang biktima?
Kabayaran sa lupa?
Magkakagulo na kung uuwi tayo.
Alis na tayo.
Saan pa tayo pupunta kung hindi sa bahay natin?
Hindi tayo puwede sa hotel.
Uy, Grace.
Ma'am, walang tao sa gate sa likod. Dito po kayo dumaan.
Ang galing mo talaga. Sige.
Umikot tayo. Sa gate sa likod.
Pupunta ba sila?
Ilagay n'yo ito.
"Isang pamilya ng conglomerate, naghirap at pinalayas."
Parating na sila!
Ano na? Buksan n'yo na ang gate.
Ma'am, lumabas muna kayo.
Bakit ba? Pagod na ako.
Alam n'yo bang binigyan ng power of attorney si Ms. Moh
para pamahalaan lahat ng nasa Queens Town
habang wala siya?
Kaya?
Papalayasin niya kami?
Hindi naman.
Sa dami ng reporter at nagpoprotesta
sa lugar na ito,
gusto niyang magtago muna kayo hanggang humupa ang isyu.
May karapatan ba siyang gawin 'yon? Mga residente kami ito.
Manahimik ka nga?
Wag kang sumabat sa matatanda.
Ano'ng sinabi mo?
Buwisit.
Hindi n'yo naiintindihan, 'no?
Sandali. Hoy.
Hindi n'yo na pag-aari
ang mga kotse, driver, phone, at credit card.
Di na rin gagana ang mga security at key card.
Ano ba'ng sinasabi mo? Bahay ko ito!
Tumawag ka ng pulis, mahal!
Sige, tumawag kayo.
Matutuwa ang mga reporter.
Dahil may pinagsamahan tayo,
pinag-empake ko na kayo.
Kaya, umalis na kayo.
-Ano 'yan? -Buwisit.
Sakay na! May mga camera sa kabila!
Di makatwiran ito, di ba?
Paano tayo
nagawang palayasin ni Seul-hee
sa bahay ni Papa?
Maipaglalaban n'yo ang karapatan bilang residente.
Pero kailangan pa pong magsampa ng kaso,
at matatagalan pa 'yon.
Pero ang pinaka-isyu,
nagsama siya ng convertible rights sa kontrata
at inilagay ang pamilya bilang joint surety.
Kaya naka-freeze po ang real estate, stocks,
at accounts n'yo.
Diyos ko, Papa.
Teka. Totoo ba 'yon, mahal?
Di ko rin alam. Nagulat din ako.
May lip balm kayo?
Lip balm ka riyan.
Pinakamainam po na hindi makapag-post ng litrato n'yo ang media.
Dadalhin ko kayo sa ligtas na lugar, doon na tayo magplano.
Bakit tahimik si Soo-cheol?
Hoy, Soo-cheol! Magsalita ka nga!
Kasabwat 'yong asawa mong si Da-hye. Tama?
Ano ba'ng sinabi ko? Hindi niya kamukha si Geon-u!
Tita naman.
Oo nga pala, saan tayo pupunta?
Bale…
-Ano 'yan? -Ano ba 'yan?
Ano ba?
-Sino'ng nangsisilaw? -Sino 'yan?
-Teka. -Sino 'yan?
Pribadong pag-aari ito.
-Ha? -Si Hyun-woo ba 'yan?
Sino?
Hyun-woo.
Uy, Hyun-woo!
Hindi ko alam na darating ka.
Papa, kailangang-kailangan lang po.
Uy, Hyun-woo. Bakit di ka sumasagot?
Hindi ka na ba nakakakain?
Nangangayayat ka.
-Di naman… -Wag ka nang matuliro.
Buti iniwan mo na 'yong mga baliw.
Tingnan mo ang nangyari matapos kang palayasin.
Nakarma rin sila.
-Teka… -Tama.
Natuwa akong malamang bumagsak
'yong buwisit na pamilyang 'yon. Tama lang 'yon!
Hayaan mo na 'yong tusong babaeng 'yon at mamuhay ka nang masaya.
Nandito rin ang tusong babae.
Ay.
Nandito ka rin pala.
Hindi lang siya.
Naku.
'Yong biyenan mo. Hindi.
"Dating biyenan" ba dapat?
Di bale na… Bakit pala kayo naparito?
Hello.
Kumusta na kayo?
Mabuti naman.
Bumati kayo.
-Hello po. -Hello po.
Pasensiya na po kung biglaan ito.
Wala 'yon.
Natutuwa nga ako.
Sumunod po kayo sa 'kin. Dito po tayo.
Babalik ako sa Seoul.
-Tumawag ka ng taxi. -Mama.
Wala na pong taxi nang ganitong oras.
Hahanap ako ng ibang paraan, kaya bahala na kayo riyan.
Mahal.
Nandito na tayo.
Sinabi ko namang ayokong pumunta rito.
Ano ba?
Bakit?
Nakatapak yata siya ng tae ng baka.
Wag ka pong lumapit. Wag po!
Wag din sa 'kin!
Ms. Kim?
Ang sarap.
Uy, Hyeon-tae.
Dinamihan ko po.
Ano ba ang iisipin ko rito?
Bakit po?
Bakit sinama ni Hyun-woo ang dating asawa niya at pamilya nito?
Parang Korea lang po.
Kahit may North at South,
nasa iisang pangkat tayo sa Olympics.
Kaya?
Nagkakampihan tayo pag may iisang kaaway.
Ibig bang sabihin, baka magkabalikan sila?
Iisang pangkat man tayo, hindi ibig sabihing magkakaisa tayo.
-Maghanda na tayo. -Sige po.
Bakit?
Salamat sa ginawa mo.
Hahanap ako ng tirahan bukas.
Walang magbabago
sa isang iglap.
Alam ko. Kaya nga dapat hindi kami magtagal dito.
Matatagalan bago ito humupa.
Dito ka magiging pinakaligtas at komportable.
Para sa akin, hindi.
Nasa bahay ako ng dating biyenan ko.
Di para sa 'yo. Sa akin.
Komportable ako rito.
Hayaan mo munang…
maging makasarili ako.
Masyado na akong maraming iniisip
kaya wag mo akong ipag-alala.
Wag mo akong alalahanin.
Nag-divorce na tayo.
Anumang mangyari sa 'min
ng pamilya ko,
wala ka na ro'n.
Hindi na ako mag-aalala
pag magaling ka na.
Pero sa ngayon,
imposible 'yon.
Kaya sana…
intindihin mo.
Dito ka muna…
kasama ko.
Sa tingin mo, sasaya tayo
kung magsasama tayo ngayon?
Mababawasan ang lungkot.
Wag ka na munang masyadong mag-isip.
Isipin muna natin kung paano mabawasan ang lungkot.
Wala na pong dumi. Pero 'yong amoy…
Matatagalan pang matuyo.
-Itapon mo na lang. -Naku.
Bakit po? Mukha pa namang mahal ito.
Ito muna ang isuot n'yo.
Paano po ito? Itatapon ko na ba?
Ano ba talaga?
Itatapon ba niya o hindi?
Mukhang mahal.
Mahigit 500,000 won.
Limang milyon?
Di ko ginustong pumunta rito.
Ang bilis kasi ng anak mo.
Parang dinukot niya lang kami.
Tama nga
ang namayapang nanay ko.
Sabi niya, "Di mo alam ang puwedeng mangyari."
Sino'ng mag-aakalang magkikita tayo uli matapos nating opisyal na magpaalam?
Hinihikayat kami ng ate kong tumuloy na lang sa villa niya sa Namhae.
Aalis kami agad sa umaga.
Sige.
Pero wag kang masyadong magpakasiguro.
Sir.
Kain na kayo.
Sige.
Ang sarap.
Nagustuhan mo ba?
Oo, sobrang sarap.
Kain lang kayo.
Bawasan mo ang pagkain ng maaalat.
Papagalitan ka ni Doctor Yoon. Wag mong kainin 'yan.
Wag kang mag-alala. Hindi siya sumasagot sa tawag ko.
Naka-block yata ako.
Bakit di ka kumakain, Soo-cheol?
Pasensiya na po.
Hindi ako gutom.
May tubig po ba kayo?
Oo, heto.
Ayan.
Ay, kasi…
Selyado lang ang iniinom ko.
May bottled water po?
Hoy, inumin mo na lang.
Meron kami sa tindahan. Kukuha ako.
Salamat. 'Yong mineral water sana mula sa Alps.
Ha? Alps?
Grabe ka talaga.
Pasensiya na kayo.
Isip-bata pa rin siya.
Naku, ayos lang 'yon.
Naiintindihan namin.
Hindi naman kailangang galing sa Alps.
Kahit mula sa Germany o Australia lang.
Ayos din 'yong sa Fiji.
Hindi naman kami masyadong mapili.
Opo, ayos lang din 'yon sa 'kin.
Uminom ka mula sa takuri!
Ayos na po 'yan.
-Naku. -Ayos lang po, sige na.
Di niya ako sinasaktan.
Kita mo 'yong paghampas niya?
Natakot ako.
Ano ka ba? Hinahampas mo rin ako.
Hoy, di naman ako gano'n kasakit manghampas.
Pero si Hae-in, grabe…
Tulungan ko na kayo?
Naku.
Ayos lang.
Hindi na kailangan. Magpahinga ka na.
Salamat.
Oo nga pala…
Ganito.
May gusto akong sabihin.
Kahit nag-divorce na kayo…
Sige, ituloy mo.
Kalimutan mo na 'yong sinabi ko.
Alin?
Na tusong babae ka.
-Iyon pala. -Di naman ako galit sa mga tuso.
Nickname ko 'yon no'ng high school.
Mukha akong mautak, di ba?
Patawad din na sinabi kong bumagsak na ang pamilya n'yo.
Totoo naman.
Nalugmok na kami.
Sensitibong usapin ito.
Nag-divorce na nga kayo,
pero pumunta ba kayo rito
dahil mahal n'yo ang isa't isa?
Hindi.
Emergency lang. Wala nang iba.
Di na kayo magkaano-ano.
Higit pa naman do'n.
Pero posible bang may namamagitan…
Walang gano'n.
Sige.
Hindi na sana kami nag-divorce kung gano'n.
Totoo 'yan.
Tama siya.
Kaya sana, wag kayong umasa,
o magbigay ng kahulugan dito.
Hindi. Naaalala mo si So-yeong?
Anak no'ng principal?
Nagtatrabaho na siya sa malapit na eskuwelahan
at hinihingi niya ang number ni Hyun-woo.
-Pero di ko maibigay. -Puwede naman.
Talaga?
Pero hindi ko rin naman kailangang humingi ng permiso mo.
Sige, good night.
Sabi ko na.
Hindi sila magkakabalikan.
Ayoko rin namang mangyari 'yon.
Sobrang bastos niya.
Hindi nga niya ako pinatapos at sabat siya nang sabat.
Tusong babaeng 'yon. Di na dapat siya pumunta.
Ito 'yong dinagdag na bahay namin.
Dito kami tumira bago ikinasal si Hyeon-tae
at si Mi-seon.
Pinainit na namin ang sahig.
Pasensiya na sa lahat ng abala.
Naku naman.
Wag mo nang sabihin 'yan.
Kahit nga kapitbahay, tumutulong
sa oras ng paghihirap.
Samantalang tayo,
dati tayong magkapamilya.
Sabi ni Hyun-woo, sekreto lang na narito kayo.
Nagsabi na ako sa mga tagarito
na wag silang mag-internet.
Walang mga CCTV camera dito,
at halos walang gumagamit ng smartphone.
Kaya wag kayong mag-alala at matulog kayo nang mahimbing.
Salamat talaga.
Naku, wala 'yon.
Dito ka na maligo.
Saan ang tub?
Wala.
Pero dito ang shower.
Saan makakalublob?
Walang gano'n.
-Paano 'yong bath bomb ko? -Wag mo gamitin.
Ito ang tuwalya mo.
1ST BIRTHDAY NI HO-YEOL
Di ba sabi mo, Ho-yeol ang pangalan ng pamangkin mo?
Oo, Baek Ho-yeol.
Itong "Baby Ho-yeol," hindi naman siya
'yong batang nakita ko kanina, di ba?
Iyon pala.
Oo nga. Ang liit-liit niya pa rati.
Ang cute niya nga noon. Oo, siya ito.
Iisang tao pala.
Kung gano'n, gaano katagal na itong tuwalya?
Naku.
Bakit? Gusto mo ba ng bago?
Hyun-woo.
Alam mo ang mas nakakagulat
kaysa sa walong taon nang tuwalyang ito?
Ang katotohanang
iniwan ako nina Da-hye at Geon-u.
At niloko ako ng tarantadong Yoon Eun-sung na 'yon!
Ano'ng nangyayari?
Nasaan silang lahat?
Hello.
Nasaan ang pamilya ni Hae-in?
Ewan ko.
Nandiyan lang sila sa tabi-tabi.
Ba't mo ginawa 'yon?
Gusto mo bang manatili sila rito?
Paano tayo mabubuhay
sa iisang bahay kasama ang mga ninakawan natin?
Hindi pa ito tapos.
Hahanapin nila ang kahinaan mo
at gaganti sila.
Dapat hindi mo pinalayo…
Si Hae-in…
ang gusto mo makasama?
Kalimutan mo na siya.
Malilimutan mo rin naman.
At wag mong pagsisisihan.
Sa 25 taon kong tumira dito,
ngayon lang ako makakapili
ng wine ko.
Sulitin na natin ang nakuha natin.
Puwede?
Tanda mo noong ipinasok mo ako sa ampunan?
Tandaan mo.
Ikaw ang pinakamamahal ko.
Kaya titiisin ko
kahit nami-miss kita
at gusto kitang makita.
Kasi mahal kita.
At tinupad mo ang sinabi mo. Ang galing mo nga.
Hindi mo inalam kung kumusta na ang anak mo sa ibang bansa.
Hindi ka tumawag. Talagang tiniis mo 'yon.
Pero alam mo,
kasinungalingan pala 'yon…
na magtiis dahil sa pagmamahal.
Hindi mo matitiis
kung mahal mo 'yong tao.
Ano'ng punto mo?
Sinasabi mo bang
masama ang loob mo?
Hindi.
Gagawin ko ang lahat para pabalikin dito si Hae-in.
Hindi ako katulad mo.
Nababaliw ako sa kakaisip kung nasaan siya at kumusta na siya.
Hindi ko kayang
tiisin.
Alam mo ba kung gaano kahirap maabot ito?
Ba't sa tingin mo ginagawa ko ito?
Magkaiba tayo ng hangarin.
Ipinagpalit mo ako sa pamilyang ito,
at magagawa ko ring
ipagpalit ka sa iba.
Tingnan mo sa lahat ng hotel at villa.
Nasa impiyerno na tayo.
Anong impiyerno ang may silk na kumot
at mainit na sahig?
Hayaan mo siya.
Gulong-gulo siguro ang isip niya.
Hindi pa siya natulog sa papag noon.
Sanay lang siyang matulog sa mamahalin at malalambot na kama.
Mukhang mas makapal pa nga ang kumot natin.
Makipagpalit tayo.
Mahal.
Bakit?
Ako rin.
Ngayon lang ako matutulog sa papag.
Laki rin ako sa yaman.
Hello?
-Kuya Beom-seok. -Napanood ko.
Kumusta kayo?
Nalugmok na kami.
Naaawa ako kay Papa.
Ibababa ko kung tungkol ito sa kanya.
Wag kang ganyan.
Di ba sinabi niya?
Wag ako pumunta kahit sa libing niya.
Kaya wag mo akong tatawagan pag namatay siya.
Ano ka ba? Wag ka ngang ganyan.
Galit ako sa kanya no'ng malusog pa siya.
Pero ngayong may sakit,
nakokonsiyensiya ako.
Saan?
Baka hindi nagkaganito ang lahat
kung naging mabuti ako kay Seul-hee.
Baka nanggalaiti na siya dahil sa pagmamaltrato ko sa kanya.
10 taon ang nakaraan,
nagwala ako no'ng sinabi ni Papa
na gusto niya itong pakasalan.
Di na niya itinuloy 'yon.
At baka nagtanim siya ng galit at pinlano ito.
Itong pesteng singsing. Maliit na bagay ito.
Sana hinayaan ko na sa kanya.
Ibalik ko ba sa kanya?
Ibalik ko na lang ba, ngayon na?
Beom-ja.
Pakiramdam ko, kasalanan ko ang nangyari kay Papa.
Bakit ka umiiyak? Iniwan ka ba ng asawa mo?
-Hindi po. -May sakit ba ang mga magulang mo?
Opo…
May sakit si Papa.
Naku naman.
Normal lang na makonsiyensiya
pag nagkasakit ang magulang mo.
Iiyak mo lang.
Ilabas mo lang at magpakabait ka na.
Maaayos din 'yan.
Salamat po.
Mama!
Naku, ano ba'ng gagawin ko?
Bakit po?
May sira-ulong tinatawag akong Mama at sinusundan ako.
Ano?
Puwede mo bang sabihin sa kanya na anak kita?
Sige po.
Mama.
Gabing-gabi na po para lumabas.
Mawalang-galang na. Nanay ko siya.
-Kaya umalis ka na. -Ano?
Anak niya ako,
kaya umalis ka na.
Di ba taga-Seoul ka?
Nanay ko siya.
Hindi, nanay ko siya!
Mama, di ba kayo manonood ng teleserye?
Teleserye?
Hindi ko puwedeng palampasin 'yon.
Tara na, anak.
'Yong teleserye.
Ano ba 'yon?
Grabe.
MUST HAVE BEEN LOVE
Pareho kami ng gusto ni Hyun-woo.
Tulog ka na?
Matutulog pa lang.
Bakit?
Kailangan kong pumasok nang maaga bukas,
kaya di na kita makikita…
Papasok ako nang maaga.
Anong oras ka uuwi…
Sige.
Mag-leave na lang ba ako?
Hindi ka ba puwedeng mag-leave?
Good night.
Makikinig ako sa mga kanta sa MP3 mo bago ako matulog.
'Yon ba? Kumusta naman 'yong mga kanta?
Puro luma na.
Pero gusto ko.
Paborito ko lahat ito.
Hindi akin 'yang MP3.
-Kanino? -Napulot ko lang noon.
Hindi ko mahanap ang may-ari, kaya tinago ko na lang.
Saan mo napulot?
Sa high school ko.
Sa field.
Di ba sa Hanil Foreign Language High School ka?
Oo, napulot ko no'ng unang araw ko ro'n.
Ano?
Kung gano'n, akin pala ito?
Sandali.
'Yong lalaki,
si Hyun-woo pala 'yon?
Hindi ako makapaniwala.
Kasi…
Ipinanganak ba siya
para mahalin ako?
Nagustuhan niya agad ako no'n,
kaya tinatago niya ito hanggang ngayon.
Magugulat siya pag nalamang 'yong babaeng nagustuhan niya,
ako pala.
Pero bakit nasa 'yo pa?
Maganda siguro siya.
Ano…
Bakit?
Hindi ko…
maalala.
Hindi?
Siyempre.
Matagal na 'yon.
'Yon na nga.
Dahil nasa iyo pa rin ito hanggang ngayon, ibig sabihin,
hindi siya maalis sa isip mo.
Sobrang ganda siguro niya.
Ano ka ba? Hindi gano'n 'yon.
Di ko nga maalala
kung lalaki ba 'yon, babae, guro, estudyante,
o guwardiya.
Wala na akong naaalala.
Bakit mo pa itinatago?
Hindi ko tinatago.
Nakatambak lang.
Sige. Lumabas ka na.
Alis na. Matulog ka na.
Ano na naman?
'Yong kurtina.
Dapat isara mo.
Nakaharap itong kuwarto sa silangan,
kaya nakakasilaw sa umaga.
Oo na, lumabas ka na nga.
Tulungan ko na po kayo?
Puwede ba?
Magluluto ako ng japchae.
Pakihiwa naman 'yong carrots.
Sige po.
Anak, mag-ingat ka at baka masugatan ka.
Kailangan mong hiwain nang maninipis.
Gaano po ba kanipis ang gusto n'yo?
Bale… Ganito…
Ipapakita ko.
-Mama. -Ano 'yon?
Ang galing n'yo.
Ano ba ang magaling dito?
Ano ba kayo? Para po itong
modernong obra.
Gano'n ba?
Naku naman.
Ngayon ko lang narinig 'yon.
Japchae po ito, 'no?
Ano pa ang kailangan?
Susunod…
Kailangang magluto ng itlog.
-Paano po 'yon? -'Yong itlog?
Madali lang. Ipakita ko sa 'yo?
Excited na ako.
Ang galing n'yo.
Kahit sabay pa.
Grabe, Mama.
Ang galing n'yo talaga.
Gano'n ba? Gusto mo paikutin ko pa?
Paikutin?
Biro lang.
Bakit nagbago ang isip mo?
Sabi mo, bakante ang villa.
Bakit? Ayaw ng asawa mo?
Baka malaman ng mga reporter?
Grabe naman siya.
Sino'ng tumulong tuwing pabagsak ang negosyo niya?
Paano niya nagawa ito, at sa asawa ko pa?
Di bale na lang.
Grabe.
Nandito pala kayo.
Hinahanap ko po kayo.
Bakit ako?
Malinis na po.
Hindi na rin mabaho.
Gano'n ba?
-Sa 'yo na lang 'yan. -Talaga?
Pero sobrang mahal po nito.
Ayos lang. Sa 'yo na 'yan.
Kung gupitan ko na lang po kayo?
Magaling ako.
Anong hairstyle ang gusto n'yo?
Ano ba ang kaya mo?
Kaya ko po lahat.
Nagtrabaho kasi ako rati sa Cheongdam-dong.
Mi-seon, ano'ng nangyayari?
Ito ang pinakamagandang twist mula The Sixth Sense.
Pinagpapawisan nga ang kamay ko.
-Ano… -Siniraan mo raw 'yong tuso.
Tapos bigla siyang lumitaw.
Sa palabas lang nangyayari 'yon.
Mas nakakasabik ito sa pagtatapos ng drama.
-Oo. -Tapos, ano'ng nangyari?
Mamaya na tayo mag-usap.
Sira-ulo raw 'yong nanay ni Hae-in.
Ano ba'ng sinasabi mo? Kalokohan 'yon.
-Alis na! -Sandali!
Hindi ako aalis. Kinuwento ng asawa ko ang lahat.
Nakatapak daw siya ng tae pagkarating niya
at humagulgol.
Nakakaloka. Nakatapak ng tae kahit kakarating pa lang?
Aminin na natin.
-'Yong mama mo ang nakatapak ng tae. -Tama.
Dati silang magbalae na masama ang kinahinatnan.
Tumakas 'yong mahirap na pamilya nang dis-oras ng gabi
at pinatuloy ni Ms. Jeon.
Oo, napanood ko nga ang balita. Walang-wala na sila ngayon.
Mukha mang matapang ang mama mo, sobrang bait niya.
-Oo. -Salamat.
Pero bakit ang kapal ng mukha ng babaeng 'yon?
Pumunta pa rito pagkatapos ng ginawa niya?
-Tama. -Alam mo?
Gusto ko siyang makita kahit isang beses.
Ako rin.
Bakit? May dumi ba ako sa labi?
Tumingin na kayo.
Gusto n'yo akong makita, kaya heto na.
Naka-freeze ang ari-arian namin.
Hindi kami mahirap.
Di kami tumakas nang dis-oras ng gabi, pero gabi kami dumating.
At aalis na rin kami.
Hindi namin sila ginagamit.
Naiintindihan n'yo?
-Opo. -Opo.
Hay naku talaga.
Ano'ng akala n'yo sa 'kin?
Sandali po.
Uy.
Hindi ka pa nag-almusal.
Dadalhin ko ito sa taniman.
Masarap ang cold bean-soup noodles.
Gusto mo ba?
Hindi ako kumakain ng carbs sa umaga.
Naku naman. Kailan ka na lang kakain?
Ano'ng pakiramdam na maging pinakabatang chairman?
Ano'ng plano mo?
Babaguhin ba ang dating pamamahala?
Magkakaroon daw ng malawakang pagbabago. Totoo ba?
Kumusta si Chairman Hong?
Magtatag tayo ng korporasyon sa Singapore sa 2025
para mapalago rin natin ang negosyo sa ibang bansa.
Aabutin ng 140 bilyong won para maitatag
at mapatakbo ito na magiging pundasyon
ng department store at supermarket sa abroad.
Kinausap ko si Mr. Song sa kulungan.
Hindi niya alam kung nasaan ang sekretong pondo ni Chairman.
Ginawa niya ang pondo at pinadala sa abroad,
pero hindi niya alam kung nasaan ito.
Bakit gano'n?
Mano-manong hinawakan ng opisina ni Chairman ang ledger
at pinasuri ito kay Chairman.
Komplikado ang proseso ng laundering dahil dumaan ito sa sampung bansa.
Huling ipinadala sa bangko sa Labuan, Malaysia,
pero wala ro'n ang pera.
Pinatawag mo ako, Chairman Yoon?
Di ka nag-alangang
tawagin akong chairman.
Bakit ako mag-aalangan?
Nagbago na lahat.
Hindi na ako parte ng Queens o asawa ni Hae-in.
Gano'n pala.
Sayang naman.
Hindi ako komportableng ikaw pa rin ang namumuno sa Legal Team.
Siyempre. Naiintindihan ko.
Mr. Baek.
Tumigil ka na.
Tatapatin na kita, dahil mukhang alam mo na lahat.
Naghihintay pa ako.
Nag-apply ako sa Baekhwa, Taepung, at Hwang & Kim.
Pinag-uusapan pa ang suweldo ko, pero mahirap sa larangang ito.
Mahirap pataasin ang suweldo kung huminto ka.
Alam mo na ring hindi ako tumanggap ng alimony.
Kaya kailangan kong ayusin ito.
Kailangan ko lang ng isang buwan.
Puwede mo ba akong tulungan?
Naghahanap ka na ng bagong trabaho?
Tama. Alam mo na ring
wala akong access sa classified documents ng Legal Team.
Wala kang dapat ipag-alala.
Makakaalis ka na.
Nasaan siya?
Si Hae-in.
Ikaw ang sumundo sa kanya, di ba?
Nasaan na siya?
Pasensiya na,
pero hindi ko rin alam.
Ikaw ang sumundo, pero di mo alam kung nasaan?
Tama.
Wala na siyang tiwala sa 'kin.
Kinuha niya ang kotse at di na siya sumasagot.
Pakisabihan naman ako
kung mahanap mo siya.
Sige.
Kayo ang totoong may-ari nitong tasa.
Mas bagay sa inyo.
Gusto ko rin ang suot n'yo.
Mukha kayong artista at elegante. Bihira 'yan.
Kaya di ako nagbibihis ng maganda. Madali akong magmukhang artista.
Punta naman kayo sa spa bago ko isara.
Huling beses ko kayong pagsisilbihan.
Isasara mo na?
Po?
Bakit? Di ba kumikita ka naman?
Siyempre, dapat isara mo na.
Di ba?
Matagal mo nang pinapatakbo.
Tama.
Akala ko nga, tatanda na ako sa pagpapabata sa iba.
-Di puwede 'yon. -Di ba?
Pag naupo na ako, gusto kong maglunsad ng cosmetic line
ng mga produkto sa department store.
Ano?
Gaya ng Lafayette o Harrods,
dapat gawin nating marangya ang brand natin…
Teka.
"Naupo"?
-Ano? -Saan?
Di ba ako ang papalit kay Hae-in?
Masama ba ang dating kung papalitan ko siya agad?
Kung director na lang muna?
Bakit?
Isara mo ang spa mo,
mag-empake ka, at sumama kay Director Jo sa US.
Malaki ang mawawala kung mahuhuli ka rito.
Magsimula ka ng cosmetic line do'n kung gusto mo.
Hahanap ako ng mga investor.
Puwede mong isara ang negosyo mo at magtago.
Pero di mo mababago ang eskuwelahan ng anak mo,
kung magulang ka.
Senior na ang anak niya.
Naghahandang pumasok sa kolehiyo, major sa cello.
Kinasuhan kita ng panloloko at paglabag sa Communications Privacy Act,
pero di mapadala ang dokumento kasi nawala ka na.
Hinanap kitang mabuti.
Nasa kanya lang pala ito.
Baka gumawa ng kopya.
Sino siya?
Soo-cheol, sasabihin ko ang totoo
tungkol sa dating asawa mo, si Cheon Da-hye.
Baka matakot ka.
Sabi mo, nangangati ka pag may kasamang mas matandang babae.
Pero alam mo, limang taon ang tanda ko sa 'yo.
Peke lahat ng tungkol sa magulang ko, ang yaman nila, at edukasyon ko.
At may isa pa. Hindi mo anak si Geon-u.
Hindi ba halata?
Matapang ang mukha mo at maamo 'yong kay Geon-u.
Bakit hindi ka naghinala?
Nalulungkot din akong iwanan ka.
Wala na akong makikilalang tulad mo.
Papakasalan mo ba ako o hindi?
Hindi nga.
Sige, pero akin na 'yang gloves mo.
Nerbiyoso ka, malamya.
Sino nga ako?
Cheon Da-hye.
Mayaman pero mahina ang utak.
Puwede mo bang ipangako na hindi kita kailangang pakasalan?
Sige.
Mainit ba 'yang scarf mo?
Dapat nakilala mo ako matapos ibigay lahat ng gusto ko.
Palakpakan natin sila
sa pagpasok nila sa bagong yugto ng buhay.
Ang guwapo at ang ganda.
Hoy.
Wag mo akong biguin.
Nabuwisit ako no'ng di ako pinakinggan ni Hae-in
at 'yan ang pinili niya.
Akitin mo si Soo-cheol at pakasalan mo siya agad.
Oo na.
Itago ang totoong pangalan mo.
Gumamit ka ng peke.
Gagamitin ko ang totoong pangalan ko.
Nasaan nga ba siya?
Ayun.
Wag kang magpapakasal.
Ang daming gagawin.
-Imposible. -Alam ko.
'Yan 'yong iyaking nakilala ko?
Ang tangkad. Type ko siya.
Hindi, 'yong nasa likod niya.
Ang timang. Hindi siya nagbago.
-Naku. -Kain na, tutal nandito ka na rin.
Paalam.
-Sir. -Nice to see you.
Saan kayo nagpunta? Hinahanap ko kayo.
Buti nakapunta kayo.
Kain na po.
Pero hindi mo ako nakilala.
Hello.
Ako si Cheon Da-hye.
"Cheon Da-hye"?
Ang ganda ng pangalan mo.
At ikaw rin.
Gano'n ba?
Hindi ka pa kumakain.
Tingnan natin…
Kalimutan mo na ako
gaya ng pagkalimot mo sa 'kin noon.
Pati si Geon-u.
Di ka mahihirapan. Di ka naman gano'n katalino.
Hoy.
Ba't ka umiiyak?
Saan ko hahanapin si Da-hye?
Hindi mo mahahanap.
Kinuha niya lahat at baka nagtago na.
Mali ka. May nakalimutan siya.
Ano?
Ako.
Nandito pa ako.
Sabi niya noon,
ako ang pinakamahalaga sa kanya.
Saan siya nagpunta nang hindi ako sinasama?
Naku, gising ka na?
Gising ka na pala.
Teka.
Tingnan mo ito, Geon-u.
Ito ang paborito kong manika noon.
Ano pa ang saysay na gawin ito ngayon?
Nabaligtad na ang mundo.
-Babaligtarin ko ulit. -Paano?
Ilegal na nakuha ni Eun-sung ang lahat, at papatunayan ko.
Sige.
Sabihin nating ilegal nga at may patunay tayo.
Kakasuhan mo, lilitisin, kakasuhan ulit para sa stocks…
Aabutin nang mga limang taon.
-Sigurado ka? -May shortcut.
-Ano? -Investment fraud.
Nagplano siya ng investment fraud
mula umpisa at inengganyo ang pamilya
sa bagong negosyo para nakawan sila ng stocks.
Mababawi ang provisional seizures kung mapapatunayan ko 'yon.
At mawawalan siya ng kapangyarihan.
At 'yong stocks?
Sa kanya pa rin.
Gagawin ko rin sa kanya ang ginawa niya.
-Ano 'yan? -Marami lang akong oras.
Dapat ilipat na nila tayo. Naaasiwa ako rito.
Naaawa ako.
Di ko pa binabaan si Mr. Hong noon.
Wag kang maawa.
Mas mabuting putulin mo ang ugnayan sa kanila.
Pero close kayo ni Ms. Hong, di ba?
Sino 'yon?
-Grabe. -Grabe.
Alam n'yo ba kung bakit abstract noun ang "pagkakaibigan" at "katapatan"?
Kasi walang gano'n.
Di na yata nag-uusap sina Secretary Na at Ms. Hong.
Nag-leave muna siya.
Titira sa bukid kasama ang anak.
-At si Mr. Baek? -Wala pa siyang trabaho.
Kaya nagsusulat siya ng resume
at pumupunta sa mga interview.
Manahimik ka! Ilabas n'yo ang mga tagapamahala!
-Arestuhin sila! -Arestuhin sila!
Ayusin dapat ng Queens ang investment fraud!
Uy, ano'ng plano mo?
Galit sila.
Kakampi rin nila ang legal director!
Kasali ka sa pamilya nila!
Mali kayo.
Pinaalis siya sa trabaho at sa bahay.
Wala na siyang kapangyarihan.
Di bale na…
Nandito ako para pakinggan kayo.
Sinabi na namin.
Inengganyo nila kaming babayaran nang limang beses ang halaga.
Nabigo raw ang resort complex project
at doble lang ang inaalok?
Sa tingin ko, may double contract.
-Patingin ng kontrata… -Kalokohan.
ATTORNEY HWANG
BANK PRESIDENT GU
CONGRESSMAN HAN
DIRECTOR RYU
NASA MEETING AKO. TATAWAG AKO.
Naku!
Ano'ng ginagawa n'yo rito?
May trabaho kahit weekend.
Oo.
Hindi tumitigil sa pagtubo ang damo.
Wala na kaming mahihiling pa
maliban sa malamig na makgeolli at green onion pancakes
pagkatapos magtrabaho sa umaga.
Gano'n pala.
Ang sarap ng buhay n'yo na napapaligiran ng kalikasan.
Naiinggit ako.
Naku.
Matatawa sila pag narinig na naiinggit ang mayaman
sa mga magsasaka.
Hindi ko alam kung nakatikim ka na ng makgeolli.
Isang beses,
kolehiyo pa ako, 30 taon ang nakaraan.
Dapat pala uminom ka ngayon.
Naku.
-Heto. -Naku.
Salamat.
Sige.
Ngayon…
Tatagay tayo, pero ano'ng sasabihin natin?
Paano kung "Kalusugan ang pinakamahalaga"?
Hindi puwede 'yon,
naka-coma ang tatay niya.
Paano kung,
"Masaya akong makita ka"?
Hindi rin puwede
kasi hindi maganda
ang kalagayan nila ngayon.
Ipagtama na lang
'yong mga baso.
Pero…
Naku.
Diyos ko.
Ayos ka lang?
Halika…
Uminom pa tayo.
Ano ka ba? Umuwi na tayo.
Hindi, ayokong bumalik do'n.
Naku. Gano'n ba kapangit ang bahay namin?
Inaamin kong mas maliit 'yon sa…
Hindi dahil do'n!
Bilang padre de pamilya,
dapat pagaanin ko ang kalooban nila at sabihing
maaayos din ang lahat.
Na matatapos din ito
at dapat umuwi na kami bukas.
Pero hindi ko masasabi 'yon ngayon.
Hindi ko sila kayang harapin.
Ayoko ring umuwi.
Naku naman.
Kanina,
tinawagan ko ang pinakamalapit kong kaibigan.
Ngayon lang ako humingi ng ganitong pabor,
pero umutang ako ng 20 milyon dahil wala na kaming pera.
Tapos?
Tumanggi siya.
Nag-aalangan siyang pahiramin ako
dahil malapit na kaming siyasatin ng piskal
at pinaghahanap ng mga reporter.
Gano'n ba?
Nagulat ako.
Naiintindihan ko kung bakit ka nagulat
dahil pinakamalapit mo siyang kaibigan.
Hindi, di dahil sa kanya.
Nagulat akong wala man lang akong 20 milyon.
Pumirma ako kailan lang ng tax invoice na 45.6 bilyong won.
Pero ngayon, ni wala akong hawak na 20 milyon.
Pakiramdam ko, wala akong kuwenta.
Makinig ka.
Hindi ko alam kung gagaan ang loob mo rito.
Sige.
Pero walang may gano'n.
Walang may hawak na gano'ng pera.
Mr. Baek! Alam kong nagsisinungaling ka para mapanatag ako!
Seryoso ako!
Di pa ako nagkaroon no'n!
Sige.
Mag-usap tayo ulit.
Tita Hae-in.
Uy.
Balita ko, may malaking problema raw po kayo.
Medyo.
Mahabang kuwento.
Sekreto lang daw pong nandito kayo.
Hayaan n'yo. Wala silang maririnig mula sa 'min.
"Mula sa inyo"?
Sa Internet cafe.
Ako na po halos ang nagpapatakbo no'n.
Gano'n pala.
Sige.
Salamat.
Nagising na siya.
-Ate Hae-in. -Ayos ka lang?
Uminom ka ng tubig, anak.
Di ba kailangan magpaospital?
Ha?
Ayos lang po ako.
Kulang ako sa tulog, kaya nahilo ako.
Umiinom ka ba ng gamot?
Gamot? May sakit po ba siya?
Para sa anemia ko.
May anemia ka?
Di naman lumalabas 'yon sa checkup.
Gaano kalala?
Ang OA n'yo naman.
Anemic din ako.
Nahihilo rin ako kasi di ako gaanong nakatulog.
Hindi rin naman okay si Soo-cheol.
Nagdurusa tayong lahat dito.
Kahit na, hindi normal na himatayin.
Sumama ka kay Hyun-woo sa Seoul at magpatingin ka sa doktor.
Sige po.
Ano ba? Pagod na ako.
Bakit ba ang sama mo kay Hae-in?
-Kailan ba? -May sakit siya.
Hinimatay siya.
Kahit estranghero, mag-aalala.
Ayos lang. 'Yong biyenan niya…
Inaalagaan naman siya ng dating biyenan niya.
Hind mo ba nakita?
Hindi siya nagdalawang-isip na sumunod.
Kailan ba siya naging gano'n sa 'kin?
Ate, akala mo ba, alam mo lahat tungkol kay Hae-in?
Siyempre, hindi. At hindi na kailangan.
Ate Seon-hwa naman.
Ano?
Naku.
Ate Seon-hwa!
Ano ba 'yon?
Ate ka nang ate riyan.
Si Hae-in…
Ano?
Pagbigyan mo na lang ako rito.
Maging mabuti ka sa kanya para di ka magsisi.
Parang awa mo na.
Bakit ako magsisisi?
Wala akong ginawang pinagsisisihan ko.
Diyos ko, nakakainis naman.
Mawawasak ang puso niya.
Naku.
Bakit ba hindi katulad niya ang mga ex ko?
Tumawag ako sa doktor mo.
-Puwede mong puntahan bukas. -Upo ka.
Ano'ng pinaggagagawa mo?
Ano?
Minsan, may mga bahid siya ng itlog.
PAGBILI NG LUPA
Secretary Na?
Mag-meeting tayo sa pantry.
Sige.
Nakikipag-usap yata siya
sa mga nagpoprotesta.
Sige.
Mag-usap tayo ulit.
Nakakausap mo siya?
Sabihin mo lahat ng nalaman mo
nang palihim.
Tipikal na real estate investment fraud.
May broker na nag-alok sa mga may-ari ng lupa
ng mataas sa limang beses ng market price.
Sa kontrata nila sa Queens, one-third lang ng halaga.
Double contract?
Sinadya ang panloloko.
Dapat mapatunayan.
'Yong broker na binanggit mo?
Nasa Korea? Tumakas na?
PARADISE LAND, LTD.
Nawala nga siya,
pero ikakasal siya sa weekend.
Balak niya yatang lumipad pagkatapos.
Pero di siya makakaalis.
Pinakasuhan ko sa mga may-ari
at pinalagay sa No Fly List.
Matatapos na ito pag nahuli na natin siya.
Tama.
Pero wag mo nang alalahanin
ang isyung 'yon.
Ayoko. Bakit hindi?
Tingnan mo ako.
Mamamatay na ako.
Nasira na kami. Mahirap kami at walang bahay.
Naka-coma si Lolo.
Tumakas si Da-hye.
Nasisiraan na si Soo-cheol.
At pinakamalala,
nasa bayan ako ng dating asawa ko.
Gano'n ba 'yon
kasama?
Kailangan kong gumawa ng paraan
sa sitwasyong ito.
Nagturok pa ako kanina ng pampataas ng WBC.
Ayokong maghintay lang.
Gano'n pala. Magaling ang ginawa mo.
Oo, makakabangon na ako ulit
kung ipagpapatuloy ko ito.
At maiiwanan mo ako nang di nag-aalala.
Tapos, maghihiwalay na tayo
gaya ng mga diborsiyado.
'Yon ang gusto ko.
Na talagang maghiwalay na tayo.
Mula ngayon,
sasabihin ko sa 'yo lahat.
Gawin natin ang lahat
basta kakayanin ng katawan mo.
Dapat makuha mo agad
ang gusto mo.
Tama.
I.D. HONG HAE-IN
SUNGMIN MEDICAL CENTER HONG HAE-IN
SUNGMIN UNIVERSITY MEDICAL CENTER
Ipa-park ko lang.
Sige.
IKAW BA ANG PASYENTE? OO
KUHANIN ULI ANG MGA DOKUMENTO
LOADING
REFERRAL
KUMALAT ANG TUMOR CELLS SA CRANIAL NERVES
NABIGO DAHIL SA MABABANG WBC
INAASAHANG ITATAGAL NG BUHAY: TATLONG BUWAN
Sandali! Ano po ang pangalan n'yo?
Ayaw rin sabihin ng director ang pangalan mo,
pero nakilala na rin kita.
Ikaw ang nag-diagnose.
Sabihin mo.
Paano ko maliligtas si Hae-in?
'Yon lang ang kailangan ko.
Ba't ka nandito? Pupunta na ako sa doktor.
Tumawag ang doktor.
Dumating si Eun-sung.
Pasensiya na.
Di ka kapamilya o guardian, kaya wala akong obligasyong sabihin.
Wala akong sasabihin sa 'yo.
Gano'n ba?
Sasabihin mo ba kung maging guardian niya ako?
YONGDU-RI SUPERMARKET
Hello.
Hindi ka pa gutom?
Maupo ka.
Bale…
Kasi…
Ano 'yon?
May matandang babaeng nagbigay ng panyo sa 'kin.
Matandang babae?
Ah… May…
May anak siya.
Ano'ng pangalan?
Hindi ko alam.
Mukha siyang ordinaryo.
Kamukha ni Leslie Cheung.
Dito sa baryo natin?
Duda po ako ro'n.
Maganda rin ang boses niya.
Parang singer.
Kamukha ni Leslie Cheung at parang singer ang boses.
Sa baryo natin?
Puwera na lang kung multo 'yon, nagkakamali kayo.
Hindi.
Magkahawig sila.
Naku.
Nandito na sila.
Gutom na ba kayo?
-Opo. -Sige, kain na tayo.
Tamang-tama.
Luto na ang hapunan. Tara.
Ano'ng ulam?
Braised short ribs.
-Short ribs? -Matamis 'yon.
-Sana magustuhan n'yo. -May kastanyas?
Meron bang…
Binisita ka ba ni Grace?
Tinanggihan mo?
Oo, tinanggihan ko.
Magaling. Dapat malaman niya ang lugar niya.
Magpa-press release kang ako na ang hahawak sa department store.
Hindi, kay Hae-in 'yon.
Ano ka ba?
Babalik siya.
Ako muna ang hahawak ngayon.
Hindi siya mamamatay agad-agad.
Aalagaan ko siya nang mabuti
para mabuhay siya pero mananatiling walang malay.
Basta naka-coma siya, ako ang mamamahala sa 21% ng stocks.
Naiintindihan mo?
ALISIN MO AKO SA NO FLY LIST HULING BABALA NA
MR. YOON EUN-SUNG
Ano'ng ginawa mo?
Sinabi ko na sa 'yo.
Magkaiba tayo ng hangarin.
Asan si Chairman?
Wag mong gawin ito.
Paano kung mamatay siya?
Wala nang magagawa.
HONG HAE-IN
Aalis na ako.
Saan ka pupunta nang ganitong oras? Kain na tayo.
Maglalakad
lang po ako.
Parating na yata si Hyun-woo.
Gano'n ba?
Opo.
Sabay-sabay na po tayong kumain.
Sige.
Wag kang masyadong lumayo, ha?
Opo.
BAEK HYUN-WOO
Hyun-woo?
BAEK HYUN-WOO
Mr. Pyeon Seong-uk?
Hinahanap kita.
Gano'n ba? Dapat nga
nasa Boracay na ako matapos ang kasal.
Pero nagkalabu-labo na dahil sa 'yo.
Nakuha mo 'yong text?
Sumagot ako
na idaan natin ito sa batas
dahil di ko iaatras ang kaso.
'Yon na nga.
Dahil nasa iyo pa rin ito hanggang ngayon, ibig sabihin,
hindi siya maalis sa isip mo.
Sobrang ganda siguro niya.
Ano ka ba?
Hindi gano'n 'yon.
Di ko nga maalala
kung lalaki ba 'yon, babae,
guro, estudyante,
o guwardiya. Wala na akong naaalala.
Muntik na 'yon.
Ang talino niya talaga, dapat lang para sa CEO.
Ba't nakuha niya agad?
Pagkakita pa lang niya, kinutuban na siyang babae ang may-ari.
Muntik na 'yon.
Muntik ako mahuli.
Di ba sabi mo,
hinanap mo sa eskuwelahan
'yong babae, tulad no'ng prinsipe sa Cinderella?
Oo.
Maganda talaga siya.
-Naaalala mo pa? -Napakalinaw.
Siya ang ideal type ko.
Makikilala mo pa kaya siya?
Agad-agad.
Alam kong huli na,
pero baka siya ang nakatadhana sa 'yo.
Nasaan na kaya siya at kumusta na?
QUEEN OF TEARS
-Paano siya ipinahiya? -Papatayin kita!
Kahit pa, 'yon pa rin ang gagawin ko.
Alam mo na dapat na nakukuha ko pag ginusto ko.
Hindi ito mapapantayan ng pera.
-Sabi mo, hawakan! -Nepotismo?
Aalis ba siya? Gusto niyang tumira kasama ka?
Grabe. Nagseselos ba siya?
Balita ko, nagmamaang-maangan din siya.
Magaling akong magsiwalat ng katotohanan.
May dapat akong gawin.
Nagtitimpi lang ako ngayon,
kaya lumayas ka na.
Nagsalin ng Subtitle: Nadine Aguazon