KRÓLOWA ŁEZ
ODCINEK 10
KLUB BOKSERSKI QUEEN'S
Trafił pan we właściwe miejsce.
Mamy najlepsze Wi-Fi w okolicy.
Może pan wpadać, kiedy chce.
Dziękuję.
PUCHAR JUNIORÓW BAEK HYUN-WOO
„Baek Hyun-woo”?
Ćwiczył boks?
Tak.
I był niezły.
Jest bystry, myśli podczas walki.
Przewiduje posunięcia przeciwnika.
Jak żywy symulator.
Robi zmyłkę i unika ciosu.
Czeka, aż się zmęczysz, i wtedy cię okłada.
Jesteś bezradny.
Nawet mnie znokautował.
Nie mogłem cię znaleźć, by wysłać pozew.
Więc proszę.
Wynajmij adwokata.
Co jest?
Wezwałem ich, zanim wysiadłem z auta.
Wpadłeś na gorącym uczynku, więc cię aresztują.
POLICJA SŁUŻY SPOŁECZEŃSTWU
YOON EUN-SUNG
PYEON
Hyun-woo?
Ze wszystkich miejsc wybrałaś kryjówkę u byłego?
Zawiodłaś mnie.
Zawiodłam?
Kto tu kogo zawiódł?
Jak mnie znalazłeś?
Powinnaś już wiedzieć, że zawsze dopinam swego.
Nie było trudno.
Więc Hae-in.
Nie próbuj mnie wkurzać.
Grozisz mi?
Tak.
Ale prawdziwa groźba jest inna.
Widziałem twoją diagnozę.
Ale twój lekarz nie chciał podać szczegółów,
bo nie mam upoważnienia.
Więc
zamierzam je zdobyć.
Zwariowałeś?
Odrobinę.
Wiem, że masz mało czasu.
Ja też i nie mogę tego znieść.
Nie mam już się czego bać.
Rób, co chcesz.
Nie mam już się czego bać.
Twoi rodzice nie wiedzą o chorobie.
Dlaczego ją ukrywasz?
Bo się boisz.
Rozumiem. Stracili już jedno dziecko.
Eun-sung.
Zachowuj się tak dalej,
a unieszczęśliwię twoich bliskich.
Nie zrobię tego,
jeśli wrócisz do pracy.
Fotel dyrektora na ciebie czeka.
Masz dwa dni.
Potem powiadomię media.
Do zobaczenia.
Resztę zostaw mnie.
Twoim wybawcą będę ja,
nie Hyun-woo.
Świnia!
Jak mogłeś nam to zrobić?
Jak mogłeś to zrobić mnie?
Zabiję cię!
Soo-cheol.
Nic ci nie jest?
Moja rodzina jest zrujnowana,
bo dałem ci się oszukać.
To moja wina.
Głupi jesteś.
To nie twoja wina.
Każdy dałby się oszukać.
Nie obwiniaj się. Nie płacz.
Gdzie jest Da-hye?
Gdzie?
Powiedz chociaż,
czy z nią wszystko dobrze.
Proszę.
Biegałeś po ciemku,
potknąłeś się i upadłeś.
Czemu?
Bo byłeś pijany.
Nie piłem.
Nie powinni wiedzieć, że Eun-sung tu był.
Po co przyjechał?
Zasługuję, by wiedzieć, czego szukał tu ten drań.
Muszę coś zrobić,
więc nie mów jeszcze rodzicom.
Obiecaj.
Dobrze.
Ja mam kurzą ślepotę, nic nie widziałem.
Nawet komara złapię po ciemku.
Wiem, to twój jedyny talent.
Dokładnie, więc go rozpoznałem.
To był nowy prezes Queens.
- Serio? - Tak.
To ich zaprzysięgły wróg.
No właśnie.
Co? Znasz go?
Jest w moim typie.
YOON EUN-SUNG
No kurde.
Trochę ci zeszło.
Usunęłaś koreański numer, e-mail i profile?
Jasne.
Używam fałszywego nazwiska.
To dobrze.
Nie dzwońmy do siebie.
- Tylko w pilnych sprawach. - Okej.
Przy okazji,
widziałeś Soo-cheola?
A co?
Nic.
Jest słaby psychicznie.
Musi być w szoku.
Co z tego? Martwisz się?
Czemu miałabym się martwić?
Pytam tylko z ciekawości.
Soo-cheol…
jest wściekły.
Tak?
Zemści się, jeśli cię znajdzie,
więc się nie wychylaj.
Dobrze. Na razie.
Pewnie, że wściekły.
Też bym była.
W końcu dojrzał.
Jednak nie był skończonym głupcem.
Da-hye…
BAEK HYUN-WOO
Abonent niedostępny.
Proszę zostawić wiadomość po sygnale. Opłata za…
Co się stało?
Co robiłeś tyle czasu po pracy?
Co ci się stało w twarz?
To tylko…
No…
- Ktoś cię pobił? - Nie.
Jesteś mocno poturbowany?
Daj mi wytłumaczyć.
Proszę.
Daj mi coś powiedzieć.
Nie ruszaj się.
Przestań.
Chodź tu. Chcę sprawdzić.
Od czego ten ślad? Dostałeś pałą?
Pozwól,
że wyjaśnię.
Nie pobito mnie.
Otwórz usta.
Ugryzłeś się w język?
Nie.
Nie ugryzłem się i nikt mnie nie pobił.
Nic mi nie jest.
To tylko kilka zadrapań i rozcięta warga.
Skąd to masz?
Nie ruszaj się.
Nie chcę się chwalić, ale byłem
sam przeciw trzem.
To nie była łatwa walka.
W dodatku
tamci
rzucili się na mnie z pałkami i nożami.
A ty coś miałeś?
Wiesz…
Pewnie nie wiesz, ale w dzieciństwie ćwiczyłem boks.
Umiem przyjmować ciosy,
więc nic mnie nie bolało.
Czekaj.
Zaszczypało.
Co za wariat ci to zrobił?
Pamiętasz pośrednika nieruchomości,
który miał zakaz lotów?
Więc
napadli cię, gdy tropiłeś oszusta?
Ale wygrałem.
Nie imponuje mi to.
Skoro było ich więcej, trzeba było uciec.
Aresztowano go.
Jeśli go skażą, los może się odmienić…
Cicho bądź.
Następnym razem
po prostu uciekaj.
Obiecaj mi.
Obiecaj.
Miałem być cicho.
Ale obiecaj.
Przepraszam.
Ale nie mogę.
Złożyłem inną obietnicę.
Jaką?
Dotyczącą ciebie.
Obiecałem
coś samemu sobie.
Nie składaj obietnic
dotyczących mnie.
Tylko małżonkowie to robią. A my…
jesteśmy rozwiedzeni.
Jeszcze raz dasz się pobić,
to sama cię zabiję.
Zrozumiano?
Nie dałem się…
W porządku.
Jedzmy.
Co masz z twarzą?
Przewróciłem się.
Co się stało?
A tobie co się stało?
Potknąłem się i upadłem.
Obaj się przewróciliście?
- Pobiliście się? - Nie odważyłbym się.
Słyszałem,
że w młodości boksował.
Ach, to…
Więc wiesz.
Był wczoraj w klubie.
Podziwiał twoje puchary.
Uprawiałeś sport?
Tak.
Chyba mogę już zdradzić, że nie miałem z nim łatwo.
Wygrywał we wszystko,
zawsze był w krajowej dziesiątce
w każdej dziedzinie.
Wahaliśmy się, na jaką drogę go skierować.
Doskonały we wszystkim.
Nie chcę się chwalić.
Ale to prawda.
Pewnie ma to po mnie.
Wcale nie, w ciebie wdał się Hyeon-tae.
Wiadomo, że Hyun-woo od nas odstaje.
Ja wdałam się w matkę, więc nie umiem kłamać.
A jak jest z panem?
Na pewno nie wdał się we mnie.
Jak to nie?
Za to Hae-in
jest piękna
jak jej matka.
Zaczekaj.
O co chodzi?
Właściwie to…
Hae-in zabroniła mi mówić…
O czym?
- Co? - Co?
Chciałeś coś powiedzieć.
- Czyżby? - Nie?
Zdawało mi się.
No to jedź.
Co mu jest?
Ignoruj go.
Nałożyłeś maść?
Spieszyłem się.
Niech spojrzę.
- Musisz codziennie stosować. - Już chyba nie widać.
Widać.
Stosuj maść
i zmieniaj plaster, bo będzie blizna.
No.
Idź.
Dobrze.
No to lecę.
Jadę.
Jedź.
Ale ostrożnie.
Co znowu?
Teraz są korki,
więc chyba poczekam
pięć minut.
W sumie…
lepiej nie ładować się w korki.
No właśnie.
SKLEP WIELOBRANŻOWY
Ciekawe, jakby to było.
O czym mówisz?
Gdybyśmy nakładali maść na czas,
odkażali rany,
regularnie zmieniali opatrunki,
może byłoby inaczej?
Nie, wcześniej.
Gdybyśmy zerwali
zaraz po tym, jak zjedliśmy lody
pod tym sklepem?
Nie pobralibyśmy się, ale zawsze
ciepło wspominalibyśmy tę chwilę.
Nie musielibyśmy
odkażać ran,
nie zostałyby nam
żadne blizny.
Poznałbyś jakąś
milszą, cieplejszą,
lepszą ode mnie.
Bylibyście szczęśliwi.
Wątpię.
Gdybyśmy się rozstali,
nie wiedziałabyś,
co się ze mną dzieje.
Ale ja bym wiedział wszystko o tobie.
I pewnie bym
żałował.
Ale gdybyś wiedział, jak to się skończy…
I tak podjąłbym
tę samą decyzję.
Jedno, co bym zmienił,
to częściej bym cię pytał.
O co?
Jak ci minął dzień.
„Czy coś
cię trapi?”
Żałuję,
że cię o to nie pytałem.
O której wczoraj wróciłeś?
Jaki jest stan prezesa?
Rozumiem,
co czujesz.
Ale najpierw sprowadź
prezesa z powrotem.
Wtedy porozmawiamy.
Nie ma o czym.
Poślubię Hae-in tak szybko, jak się da.
Słucham?
Zgodziła się na to?
Nie wiesz, na co mnie stać?
Dopnę swego.
INTRANET
ZMIANY KADROWE
BAEK HYUN-WOO ODWOŁANY ZA NADUŻYCIA
Czytaliście?
Co się dzieje?
Coś się szykuje?
Mniejszy, niż myślałem.
Dla jednej osoby wystarczy.
To musiał być szok, takie nagłe odwołanie.
Spodziewałem się tego.
Ale…
„nadużycia”?
Ma pan dowody?
Naturalnie. Wkrótce zbierze się komisja.
Sam usłyszysz.
Kto by pomyślał.
Yongdu-ri, tak?
Czyste powietrze.
Mimo wszystko, jak mogłeś ją tam zabrać?
Zdaje się, że nie wiesz.
Odwiedziłem ją wczoraj.
Nic nie powiedziała?
Nie mieliśmy czasu.
Byłem zajęty.
Aresztowali wczoraj Pyeona.
Nic pan nie wie?
Nie rozumiem.
Z tego, co wiem, on też udaje,
że nic nie wie.
Ale bez obaw. Jestem dobry
w odkrywaniu prawdy.
Czyżby?
Dobry?
Więc róbmy, co umiemy najlepiej.
Do zobaczenia.
Nie przywitamy się?
Lepiej nie. Jest jak książę Sado w klatce.
- Czemu? - Filmu nie widziałeś?
Zamiast go usunąć,
wystawiają go na widok.
Chcą sprawdzić, kto go wspiera.
Kurczę, dlatego ma pokój przy palarni.
Zobaczą, z kim się trzyma.
Chodźmy.
Nie sądziłam, że pani odbierze.
Nigdy nie kasuję numerów dłużników.
Zawsze znajdą się tacy, co nie chcą zapłacić.
Wyciągam ich spod ziemi i boleśnie im odpłacam.
Wyrównuję rachunki.
Tak, wiem.
Z tym że ja spłacam długi co do joty.
Słucham?
Może nie dostała pani, czego chciała, bo na to nie zasłużyła?
Przecież wywiązałam się z umowy.
A poświęciła pani wiele lat życia, by wkupić się w łaski Hongów?
Spędziła młodość za granicą jak Eun-sung?
Poza tym nie pracowała pani za darmo.
Parę drobnych przysług,
a pani chce od razu zostać dyrektorką.
Mam wziąć mizerne oszczędności i jechać
za granicę?
Tak nie można.
Dobrze, zrobię z pani dyrektorkę.
Ale proszę na to zapracować.
Jak?
Znaleźć prezesa.
Co?
Co pani…
Niewiele szpitali ma całodobowy personel
i oddział dla VIP-ów
na całe piętro.
Do dzieła.
Halo.
Oddział VIP-ów Szpitala Hanju?
Nasz dyrektor się interesuje terapią komórkami macierzystymi.
Czy państwa oddział na 23. piętrze jest wolny?
Co? Mojego ojca?
Gdzie go przeniósł?
Jeszcze nie ustaliłem.
Według pielęgniarki Seul-hee nie pomagała.
Eun-sung zrobił to sam.
Cholera jasna.
Zapłacą mi za to.
Poczeka pan. Wezwałam taksówkę.
Zaraz będę w Seulu.
Muszę kończyć.
O proszę, córka mojej matki.
Okłamała mnie.
Mam coś do oddania.
Proszę.
Pana matka mi pożyczyła tamtego wieczoru.
Ale
po co?
Żebym
wytarła to, co wylałam.
A co pani wylała?
Czemu płaczesz?
Tylko…
Prawie pan ze mnie wyciągnął.
Co to pana obchodzi?
Proszę oddać mamie.
Tylko najwięksi głupcy płaczą w trudnych czasach.
Co proszę?
Wcale nie płakałam.
A zwykli głupcy je znoszą.
To co robią mędrcy?
Gdy czasy są ciężkie, mędrcy jedzą mięso.
Na przyszłość zje pani mięso, zamiast płakać jak głupiec.
Co to miało znaczyć?
Mięso, też mi coś.
Dom wariatów ta wioska.
SOŁTYS
No, zadałeś szyku.
Co tu robicie?
Odprowadzamy cię ostatni raz.
Ej.
Chowają mnie czy co?
Jestem Park Seok-hun, nowy sołtys.
OBJĘCIE URZĘDU PARK SEOK-HUN
Dziś wielki dzień. Będziemy świętować.
Nad wieprzowiną i zupą ryżową
w mojej restauracji.
Będziecie ze mnie zadowoleni!
Zobaczycie!
Park Seok-hun!
Chodźmy zjeść.
Swoją drogą,
gdzie jest Chun-sik?
To jego córka.
Znamy każdego we wsi. Mieliśmy nająć obcych?
Poza tym ostatnio…
Opowiedz dokładnie.
Co mówili ludzie Seok-huna?
Pamiętasz, jak piliśmy po spotkaniu wyborczym?
Zawieruszył się paragon.
- O to poszło? - Nie tylko.
Wyciągnęli CV
pracowników sezonowych z targów sprzed dwóch lat
i dowodzili, że zatrudniono ich po znajomości.
Nie wierzę.
Spokojnie.
Na tym świecie nie ma dwóch rzeczy.
Po pierwsze darmówek.
Po drugie pokojowego
przekazania władzy.
Dobrze mówi.
Tak jest. Jak świat długi i szeroki.
Ci też robią to, co wszyscy.
Każda nowa władza
prześladuje tych związanych z poprzednią.
Matko Boska.
To nie wszystko.
Wkrótce zaczną usuwać wszelkie ślady po poprzedniku.
Usuwać?
Kładź farbę grubiej. Prześwituje.
Dobra.
- Dzięki. - Proszę.
SOŁTYS
Seok-hun.
Gruszki nic nie zawiniły.
Co?
To nie gruszki chcesz wymazać.
Tylko moją bytność we wsi.
Chcesz pozbawić mnie reputacji najmądrzejszego sołtysa.
Nieprawda.
Yongdu-ri będzie się teraz mienić
„Rajskim ogrodem jabłek”.
Trzeba je namalować.
Nie ma wokół innych ścian?
Muszą być akurat na tej?
Wiemy, że już nie mamy władzy.
Ale okaż nam trochę szacunku.
Będziecie się przyglądać?
To krępujące.
SKRZYNKA ODBIORCZA
NIEDOSTARCZONO DA-HYE
Gdzie jesteś?
- Za drzewem. - Widzę.
Dzięki. Uratowałaś mnie.
Skup się.
- Użyj zatrutych strzałek. - Mam tylko topór.
Mówiłam ci, żebyś ulepszył broń, gdy będziesz miał za co.
Kto w ogóle używa topora?
Nawet Wulkan jest za słaby.
Nie mam pieniędzy.
Musiałbym wykonać jakieś zlecenie, ale nie mam kiedy.
Oglądaj się czasem.
Ciągle obrywasz, bo patrzysz tylko naprzód.
Ale kiedy się obracam, to atakują z przodu.
Oglądaj się!
Wściekasz się, że mi nie idzie?
Świat jest brutalny,
trzeba uważać.
LISTA ZNAJOMYCH MAMAGEONU
Co się stało?
OFFLINE 2 GODZ., 3 MIN, 4 SEK.
Da-hye była online…
dwie godziny temu.
Dziękuję ci.
Naprawdę.
Wielkie dzięki.
Bezpiecznej drogi.
Do widzenia.
Dzień dobry pani.
Właśnie widziałam się z żoną szefa kliniki Sama.
Kochanka prezesa Ryu Seong-gwanga jest u nich w pokoju dla VIP-ów.
Dochodzi do siebie po plastyce piersi…
Tak.
Oczywiście, oddzwonię.
Co pana tu sprowadza?
Wspominała pani, że nie zna się
na prawie,
bo całe życie pracuje w branży kosmetycznej i kojarzy pary
z bogatych rodzin.
- No i? - No i coś pani powiem.
Podlega pani
trzynaście niezarejestrowanych oddziałów spa.
To niezgodne z prawem.
No cóż.
Czepia się pan, że starałam się bardziej niż inni.
Przykro mi się zrobiło.
Bardzo się pani starała, zwłaszcza unikać płacenia podatków.
Ile tego było?
Zobaczmy…
Kim pan w ogóle jest?
No tak.
Moja wizytówka.
ADWOKAT
Pani Ko.
Przyznaję, że pani sława trochę mnie onieśmiela.
Jaka sława?
W kojarzeniu par i rujnowaniu rodzin.
Doprowadza pani pary do rozwodu,
jeśli pani nie zapłacą.
Fabrykuje pani dowody, prowokuje zdrady.
Zawdzięczam pani wiele zleceń.
To lista klientów
naszej kancelarii.
Skąd to zainteresowanie cudzymi sprawami?
Ci ludzie
nie będą siedzieć cicho, gdy dowiedzą się prawdy.
Są w gorącej wodzie kąpani,
a do tego mają wpływy.
Posłowie, prokuratorzy, sędziowie…
Boże drogi.
Ten prezes
był gangsterem.
Rozumiem, dość tego.
O co panu chodzi?
Zawsze byłam po pana stronie.
To proszę to udowodnić.
Sęk w tym,
że nie uczucia mnie motywują.
Tylko pieniądze.
Będę szczera.
Zaproponowali mi świetne warunki i raczej je przyjmę.
Więc najpierw przedstawcie mi propozycję…
Cholera!
Nie targuj się.
Co ty, kalkulator?
Bo szybko liczysz.
Myślałaś, że to negocjacje?
Jejku.
To nie fair.
Wcale nie jestem kalkulatorem.
Wiesz, na co mnie stać. Umiem brzydko grać.
Przestań kalkulować, bo trafisz za kratki.
A z doświadczenia wiem,
że nienawidzą tam takich
jak ty.
Yoon Eun-sung jest dokładny.
Kamera niczego nie uchwyciła.
Sporządziłam listę szpitali, które dopuszczają
własną ochronę, mają pokoje dla VIP-ów i oddzielne windy.
Gdzie można wynająć całe piętro.
- Sprawdzam je. - I co? Znalazłaś go?
To zajmie kilka dni.
Sprawdźmy tylko te oddalone o godzinę drogi od Seulu.
Dlaczego?
Z prezesem jest bardzo źle.
Większość karetek nie ma tlenu,
więc medycy muszą mu go podawać ręcznie.
Można to robić góra przez godzinę.
To ma sens.
To wyklucza pięć szpitali z listy.
Popytam i sprawdzę w pozostałych.
Niech każdy weźmie kopię listy.
Oczywiście.
Jesteście jak rodzina.
Podoba mi się to.
Tamci wcale nie byli mili.
Nie podobało mi się, że się was pozbyli.
Jak się trzymacie?
Jak się ma pani Kim?
Proszę zaczekać.
Wybaczy pani, ale chyba nie chcę.
Chryste, jesteśmy już na miejscu.
Czekają, by panią przeprosić.
I tak wiem, co powiedzą.
„Nie wiedziałyśmy, że pani tu jest”.
Nie chciałyśmy pani urazić. Przepraszamy”.
Nie wiedziałyśmy, że pani tu jest.
Nie chciałyśmy pani urazić.
W każdym razie przepraszamy.
No właśnie.
One nie wiedzą wszystkiego.
Dokładnie. Pisali tylko, że wszystko straciliście.
- Nie? - Ale my nie wierzymy mediom.
„Gdzie tam. Utrzymają się.
- Jeszcze ze trzy lata”. - Właśnie.
- Tak. - Chcemy poznać prawdę.
I ją rozpowiedzieć.
Rozumiem.
Ja też ponoszę winę.
Mogłam coś powiedzieć.
- Że to ja. - Ulżyło nam.
Będziemy się często widywać. Miło, że się pogodziłyśmy.
Racja.
Nie zostanę tu długo.
Jesteśmy tu na chwilę.
By złapać oddech.
Często bywaliśmy na Bali, na Hawajach, w Cancún.
Tym razem chcieliśmy czegoś nietypowego.
„Nietypowego?”
W porównaniu do Cancún? A to na pewno.
Yongdu-ri jest unikalne i nie ma oceanu.
Trochę tu niewygodnie, ale zawsze to nowe doświadczenie.
Kiedy znów nadarzy się taka okazja?
Tego nie kupisz za żadne pieniądze.
Poza tym nie macie grosza przy duszy.
- Słucham? - Przecież tak jest.
Mają zamrożone konta, tak?
Tak, ale w końcu je odzyskają.
Nie wiadomo tylko,
czy tego dożyją.
Moja rodzina ma 16,5 ha działki, która od pół wieku
ma status ostoi.
Nie do ruszenia.
No dobrze.
Skoro się pogodziłyście, to może już pójdziecie?
Ludzie tylko mówią, że stąd wyjadą,
ale nigdy im się to nie udaje.
Przepraszam, co pani sugeruje?
Po prostu mam przeczucie,
że będziemy się tu spotykać przez wiele lat.
Cieszy mnie to.
Chodźmy już.
- Idziemy? - Tak.
- Już? - Tak, już.
- Do widzenia. - Wychodzimy.
Co to…
Boże święty.
Co za nerwy.
Kofeiny.
Kofeiny!
KWITNĄCY CZERWIEC
PŁATNOŚĆ Z GÓRY
Chcę złożyć zamówienie.
Proszę tu podejść.
Zamawia się przy barze.
Podwójne espresso.
3200 wonów.
- Ma pani kartę klienta? - Nie mam.
Proszę.
Odmowa.
Ma pani gotówkę?
Muszę się napić kawy.
Mogę wypić teraz, a zapłacić później?
Na kreskę, jak to mówią.
Można tak?
Przepraszam, ale są inni klienci.
Proszę ustąpić miejsca.
Dzień dobry.
Dziesięć mrożonych czarnych,
dziesięć mrożonych latte, kubek syropu
i kubek z lodem.
- Da się? - Oczywiście.
Zapłacę też za tę panią.
Dobrze.
Kawa przy problemach ze snem to kiepski pomysł.
Wiem, wiem. Ale dziękuję.
To nie tak.
Nie jest za darmo.
Dobrze, zaczynajmy.
- Dobrze. - Natasha.
Tak?
Będziesz dziś panią uczyć.
Dobrze.
Nepotyzm?
Do mnie mówisz, młoda damo?
Tak, do ciebie.
Nie mów mi na „ty”. Jestem od ciebie starsza.
Jestem twoją przełożoną.
Wiesz, co to znaczy?
Co za czasy.
Kiedy zaczynałam, nie śmiałam nawet stąpać po cieniu szefa.
Co? Jakim cieniu?
Boomerka czy co?
Nie chcesz się uczyć? To nie.
No dobrze. Co mam robić?
Chodź za mną.
Szybciej!
Ruszaj się.
Pokażę to tylko raz.
Robisz tak i potem tak.
I wtedy tak.
Twoja kolej.
Tak?
Przyczep.
Nie tak.
Kazałaś trzymać!
Po koreańsku nie rozumiesz?
Masz to zaczepić.
Pani Jeon!
Proszę ją zwolnić. Nic z niej nie będzie.
- Jezu. - No co? Taka prawda.
Dostałaś się po znajomości.
Ludzie!
Jednak trafiłaś.
To co? Uściskać cię?
Nie, dzięki. Przywiozłaś?
Wiesz, że to niezgodne z prawem pracy?
Powinnam być w gospodarstwie
i piec pizzę z organicznym serem.
Uściskać cię?
Nie, dzięki.
Nie pojmuję.
Czemu siedzisz akurat u teściów?
Musieliśmy się spieszyć i wylądowaliśmy tutaj.
Mimo wszystko.
Prosty wybór: więzienie czy teściowie.
- Wybrałabym więzienie. - No co ty?
Tam przynajmniej nie musiałabym gotować.
Teściowa gotuje. Na śniadanie były japchae i żeberka.
Powiedziałaś „teściowa”.
To był sfingowany rozwód?
- O czym ty mówisz? - To czemu jesteście tacy czuli?
Ja nie jestem. Wydaje ci się.
To dlaczego pan Baek nie odszedł z pracy mimo upokorzeń?
Jakich upokorzeń?
Widzę, że nie słyszałaś.
Dowiedziałam się po drodze.
Czeka na dymisję.
Dymisję? Za co?
Jakieś nadużycia.
Ma się zebrać komisja.
Nadużycia?
Jakie?
Dział kontroli nic nie wykrył.
Brał łapówki od pewnej kancelarii.
Co?
Poczekaj.
Wyprowadzał płace?
Dał konkurencji listę najważniejszych klientów.
Mogę wymyślić więcej.
Będziesz fabrykował zarzuty?
Taki masz plan?
Jeszcze nie wiem, który postawię.
Tak czy inaczej, będzie karany.
Razem wróciliście.
Tak.
Miałam sprawę w Seulu.
Hej.
Długo się wahałam.
- Mówić czy nie? - Nie mów.
Wiesz, kto wczoraj tu był?
Wiem.
Tak? Wiesz, że Yoon Eun-sung odwiedził Hae-in?
Tak.
Ukradkiem spotyka się z nią w środku nocy?
Coś ich łączy?
Nie gadaj bzdur.
Nie krzycz na mnie.
Nie krzyczę, ale nic ich nie łączy.
Kompletnie nic.
Nic nie rozumiesz.
Co go ugryzło?
Nie wierzę.
Jest zazdrosny?
Hae-in nawet nie drgnęła na wspomnienie o So-yeong.
A ten…
O nie!
Co za idiota.
Spisaliście się!
Dziękujemy!
- Zacznijmy od Natashy. - Dobrze.
Zebrałaś 4000, należy się 280 000 wonów.
Ale dostaniesz 300 000.
Ty zebrałaś 70.
Należy się 4900 wonów.
Jesteś mi winna za kawę, więc zostaje 1700.
- Pani Lee? - Tutaj.
- Dobra robota. - Dziękuję.
- Pani Park? - Tutaj.
Dobra robota.
Skarbie, twoje tabletki na sen.
Oj, słońce.
Nie pamiętam, kiedy spałaś tak głęboko bez leków.
Czemu pije pan sam o tej porze?
Bo…
smutno mi po odejściu z urzędu.
Choć byłem tylko sołtysem wioseczki.
Mogę to zrozumieć.
No co pan.
- Naprawdę? - Pan spojrzy.
Taka godzina, a bateria pełna,
bo nikt nie dzwoni.
No tak.
I nikt nie odbiera.
Jako wiceprezes prawie nigdy nie słyszałem
dźwięku oczekującego połączenia.
Teraz słyszę go codziennie.
Rany.
Nasz czas się skończył.
Mówią, że w mrocznych czasach opuszcza cię
nawet twój cień.
Ma pan samogon z ryżu?
Ojcze! Obiecałeś mi Zakłady Chemiczne i Pojazdowe.
Jeśli z nią zerwiesz!
W przeciwnym razie nic nie dostaniesz!
Nie zostawię jej.
Co powiedziałeś?
- Nigdy. - Jak śmiesz?
Stój! Nie waż się wyjść!
TRZEJ SYNOWIE DYREKTORA JANGA
No nie.
Zawsze kończą w najlepszej chwili.
Wredoctwo.
Naprawdę tak jest?
W sensie?
Bogacze naprawdę tak żyją?
Niespecjalnie.
Przez te seriale mam wrażenie,
że scenarzyści są niedoinformowani.
Dlaczego?
Bohaterowie często łapią się za szyję.
Ale bogacze bardzo pilnują ciśnienia.
- Od tego mamy domowych lekarzy. - Domowych?
Jeśli ciśnienie wzrośnie choć trochę, usuwają sól z diety.
Całkowicie usuwają?
W serialach w salonach zawsze są schody.
No właśnie. Ale wy nie macie?
To nie Opera Narodowa.
Mamy i często nimi chodzimy.
Ale w dół zjeżdżamy windą, żeby nie niszczyć kolan.
Scenarzyści powinni się douczyć.
W sam raz.
Śpisz?
Hae-in, śpisz?
Co jest?
No mów, co chciałeś.
Podobno wczoraj był tu Eun-sung.
Wiesz od Soo-cheola?
Nieważne, od kogo.
Co mówił?
Pytał, co tu robię.
Co go to obchodzi?
O co jeszcze?
Kazał mi
wrócić do pracy
i do domu.
Do domu?
Tak.
Wyprowadzi się?
Zostanie?
No…
Nie omawialiśmy szczegółów.
Chce z tobą mieszkać?
Nie jesteście parą.
My też nie, a popatrz.
To co innego. Byliśmy…
małżeństwem.
Ale już nie jesteśmy.
Chyba już dosyć mi pomogłeś.
Nie rozumiem.
Słyszałam, że cię odwołają.
Czemu nic nie mówisz?
To nic takiego.
Jak to nic? Za nadużycia?
Mogli podrobić twój podpis na wszystkim.
Wrobić cię w oszustwo. Jego stać na wszystko.
Nie musisz się mną zamartwiać.
Sam nie chciałeś się martwić o mnie.
Ja o ciebie też nie chcę.
Sama się zajmę swoimi sprawami.
Krępuje mnie,
że bezsensownie dla mnie cierpisz.
Nie bądź taka zimna.
Robię to dla ciebie…
Nie rób niczego dla mnie.
Sama rozwiążę swoje problemy.
Dzień dobry, doktorze.
Tak, biorę leki.
Ostatnio często boli mnie głowa.
Codziennie robię sobie zastrzyk na leukocyty.
Na ostatnich zdjęciach guz wydaje się bez zmian.
Może to coś innego?
Hyun-woo.
Wstawaj.
Obudź się.
Co się stało?
Powiedz prawdę.
Hae-in jest chora, prawda?
Powiedz. Dziwnie ostatnio się zachowuje.
Do tego zemdlała.
I chyba robi sobie zastrzyki.
Coś jej dolega.
Ona nie chce nikomu mówić.
Ale…
chcę, żebyś się o nią troszczyła, gdy mnie nie ma,
więc ci powiem.
Co jej jest?
Ma…
guza mózgu.
Ale
jest duży
i rzadki.
Więc nie mogą jej operować.
Monitoruje go i bierze leki.
Ale szanse
ma niewielkie.
Jakie szanse?
Masz na myśli
szanse na przeżycie?
Dobry Boże.
Nie do wiary.
Taka młoda dziewczyna.
Oprócz ciotki nikt nie wie
z rodziny.
Nawet rodzice?
Nawet.
Powinni o tym wiedzieć.
Kiedy się dowiedziałeś?
Pamiętasz, jak przyjechałem
powiedzieć, że chcę się rozwieść?
Dowiedziałem się nazajutrz po powrocie.
Jak to?
Więc
byłeś zdecydowany się rozwieść,
ale nagle zmieniłeś zdanie, bo…
Tak.
Gdy się dowiedziałem, postanowiłem z nią zostać.
Ty świnio.
Jak tak mogłeś?
O rany.
Nie wiedziałam
i ci współczułam.
Jak mogłeś?
Wiem.
Świnia ze mnie.
Hae-in to odkryła, ale i tak zgodziła się tu przyjechać.
Więc, mamo…
proszę…
opiekuj się nią,
gdy mnie nie ma.
Proszę cię.
Mamo.
Co się stało?
Przyszłam po kimchi.
Mama płacze.
- Czemu? - To chyba oczywiste.
Zawsze była przeciwna i chciała, żebym ustąpił.
Ale gdy oddałem urząd, nie może tego przeżyć.
Co? Mówiła, że jej ulżyło, że już nie jesteś sołtysem.
Tak tylko gadała.
Oj, tato.
Mamo.
Idź. Wróć później.
Ależ uczta!
Spędzę dziś dzień przy stole.
Każ Hae-in zejść na śniadanie.
Okej.
Skarbie.
Co robisz? Odsuń się.
Wiem, co przeżywasz.
Ale…
wiesz…
Pomyśl sobie tak.
Baek Du-gwan był własnością wspólnoty.
A teraz jest cały twój.
Po co mi cały Baek Du-gwan?
Tak?
Widzę, że dzisiaj uczta.
Z jakiej okazji?
Proszę się częstować.
Hae-in, chodź jeść.
Dobrze.
Gdzie pana siostra?
Beom-ja pojechała rano do Seulu załatwić sprawy.
No tak.
Szkoda, że nie zje z nami.
Smacznego.
Swoją drogą, gdzie Soo-cheol?
KLUB BOKSERSKI QUEEN'S
MAMAGEONU JEST ONLINE
Da-hye.
- Da-hye. - O Boże.
Czemu on w to gra?
Zachowałam postać dla sprzętu.
- Kurde. - Chcę tylko coś powiedzieć.
Będziesz tylko mnie wyzywał.
TATAGEONU – WIADOMOŚĆ
Co to?
To świadectwo szczepienia Geon-u.
Potrzebuje drugiej dawki szczepienia przeciw MMR.
Zaszczep go, gdziekolwiek jesteś.
Pamiętaj, żeby mu śpiewać „Rekinka” w trakcie.
Rekinek, tu du du du du
Rekinek
Mamę ma, tu du du du du
Już po wszystkim.
Dziękuję.
Chodź tu, Geon-u.
Bolało.
Dzielny.
Nawet nie zapłakał.
MAMAGEONU JEST OFFLINE
Jedziesz gdzieś?
- Do Seulu. - Tak nagle?
Słuchaj.
Nawet Beom-ja pojechała. Po co wszyscy tam jeździcie?
Włazić pod oczy dziennikarzom? Nie wiesz, że się ukrywamy?
Muszę coś zrobić.
Wiem, że Eun-sung tu był.
Co planujesz, że kazałaś bratu to zataić?
Jedziesz się spotkać z Eun-sungiem?
Po co? Błagać go, żeby oszczędził chociaż ciebie?
Racja, powinnam.
Może pojedziemy razem?
Co? Nie do wiary.
Chyba nie chcesz dla niego pracować?
To zawsze było moje stanowisko.
Nie mów, że razem uknuliście nasze usunięcie
i przejęcie firmy.
Myśl, co chcesz.
Hej!
Skarbie, jedziesz do Seulu?
Tak.
Nie uświadczysz tu taksówki.
Podrzucę cię. Wskakuj.
Chwyć się mocno.
Mamo.
Tak?
Dziękuję ci za wszystko.
Mówisz, jakbyś się żegnała.
Ależ wieje.
Aż mi łzawią oczy.
Jasne, wiem, że tak nie wolno.
Ale nigdy nie miałyśmy przed sobą tajemnic.
Pamiętasz, jak twój najmłodszy syn uciekł do Sokcho
z tęsknoty za pierwszą miłością, a ja go ściągnęłam?
Teraz możemy się z tego śmiać.
Ale chłopak strasznie cierpiał.
I do Las Vegas, nie?
Pojechał brać narkotyki…
Dokładnie.
Więc mi powiesz?
Jasne. Nikt się nie dowie, że od ciebie.
Kto?
Prezes Hong Man-dae?
Więc to tam jest.
Wie, że pani Hong tu jest?
Nie sądzę.
No tak, przecież go zostawiła.
- Dokąd pani pędzi? - Jest nagła zmiana.
Jaka?
Więc pan nie wie.
To niech tak zostanie.
Witaj z powrotem.
Nie ściągnęły mnie tu groźby.
Wiem, że nie oddasz nam imperium.
Więc skoro nie mogę go odzyskać,
muszę się nim dzielić.
Dotrzymaj słowa.
Konferencja prasowa wkrótce się zacznie.
Jak mówiliśmy, nie będziemy przyjmować pytań.
KONFERENCJA NA INAUGURACJĘ PREZESURY YOON EUN-SUNGA
Hae-in.
Skąd wiedziałaś?
Co tu robisz?
Mówiłam ci.
Sama znajdę rozwiązania.
I to…
- jest rozwiązanie? - Tak.
Lubię, gdy są pewne i szybkie.
Chodźmy. Zaraz się zacznie.
CENTRUM MEDYCZNE YESEO
- To na pewno tu? - Na pewno.
Dwa razy sprawdziłam. Na sto procent.
MOH SEUL-HEE
- Halo? - Znalazła go pani?
Jeszcze nie. Przetrząsnęłam całe miasto.
Może jest na prowincji.
Oczywiście.
Jak go znajdę, od razu zadzwonię.
Widziała pani? Odwróciłam się od niej.
Tak, stan bez zmian.
Tak.
Gazety ekonomiczne, dzienniki,
media na żywo i zagraniczne złożyły dodatkowe prośby,
które porządkujemy.
Dział pijaru wydał przewodnik.
Może pan się nim kierować. Wydamy go
bez embarga.
Będzie teleprompter, więc może pan spokojnie czytać.
Co z zapowiedzią ślubu?
To proszę pominąć.
Sam ogłoszę na koniec.
Oczywiście.
Może być?
Dzień dobry, jestem Yoon Eun-sung.
Pione Investment został drugim udziałowcem Queens.
A ja prezesem grupy wybranym
na nadzwyczajnym zebraniu akcjonariuszy.
Zmianę wymusiła choroba mojego poprzednika.
Musieliśmy zatrzymać spadek wartości akcji.
Poza tym mam duże doświadczenie w wyciąganiu firm
z kryzysu i przywracaniu im stabilności.
Mimo tego
kierowano w moją stronę bezpodstawne
i fałszywe zarzuty,
jakobym zdradził poprzednika,
przegnał jego rodzinę,
okradł ją, uwięził i wsadził na statek do Azji Południowowschodniej.
Jedno jest pewne:
tego właśnie chciał poprzedni prezes.
By to udowodnić i rozwiać wątpliwości,
ogłoszę dziś ważną wiadomość.
Przywrócę panią Hong, moją wieloletnią przyjaciółkę
i zdolną bizneswoman, na stanowisko dyrektorki sieci.
W ostatnich trzech latach dom towarowy
dzięki niej wypracował rekordowy dochód.
Co dowodzi jej umiejętności.
Oddajmy jej głos.
Dzień dobry, nazywam się Hong Hae-in.
Jak powiedział prezes Yoon,
przyjaźnimy się od studiów.
Wspólnie…
WSPÓLNIE ZROBIMY DUŻY KROK NAPRZÓD
Pan Yoon
mi groził.
Że fałszywie oskarży pana Baek Hyun-woo,
mojego męża i byłego dyrektora prawnego, i doprowadzi do jego uwięzienia.
Mam nagranie na dowód.
Czekaj, Hae-in.
Co więcej, nie mogę powrócić na stanowisko
dyrektorki domu towarowego.
Bo
dowiedziałam się…
że niedługo umrę.
EPILOG
Pijemy! Do dna!
CZTERY LATA TEMU
Do dna!
Tak jest!
Czemu nasza stażystka nie pije?
Pij!
Już mówiłam: nie piję.
Tak? To wypijmy bruderschafta.
Dawaj.
Pij.
- Brudzio. - Pij.
- Brudzio! - Kto to?
Co robisz?
Piję za nią.
Co ty robisz?
Co to ma być?
Ze mną wypij tego brudzia.
O co pani się gniewa?
Zawstydziłem panią?
Tak, i to bardzo.
Ja tylko…
Był pan za słodki!
- Co? - Uroczo się pan upija.
Upił się pan i był uroczy
na oczach innych kobiet.
Nie wstyd panu?
To się nie powtórzy.
Proszę pamiętać.
Po pijaku sprawia pan, że innym
szybciej bije serce.
To pana ukryta broń.
Więc proszę nie upijać się przy innych.
Nie będę.
Tak powiedziała.
POPRZEDNIEJ NOCY
Hae-in powiedziała, że serce żywiej jej bije,
gdy jestem pijany.
Chodź do domu.
Upiłeś się.
Myślisz, że wciąż tak czuje?
Że nawet teraz żywiej jej bije serce, gdy się upiję
i jestem słodki?
Gdyby tak było, nie rozwiodłaby się.
Czemu mi serce bije szybciej na jej widok?
- A bije? - Tak.
Mam motylki w brzuchu i cieszę się, gdy ją widzę.
Tęsknię, gdy jej nie ma.
A gdy na nią patrzę,
jestem przerażony,
że już nigdy jej nie ujrzę.
O Boże.
Ale ona nie chce,
żebym cokolwiek
dla niej robił.
Bo to ją krępuje.
Już nic do ciebie nie czuje.
Ale przykleiła mi plaster
i wtarła maść.
Tak? To może wciąż coś czuje?
Można się pogubić.
Zapytaj ją.
Lubi mnie.
Nie lubi.
Lubi.
Nie lubi.
Lubi.
Nie lubi.
Lubi.
Nie lubi.
Lubi.
Nie lubi.
Lubi.
Nie lubi.
Lubi.
Nie lubi.
Lubi.
Nie lubi.
Lubi mnie?
Naprawdę?
Kurczę.
Ale ja jej nie.
Ja…
ją kocham.
Kocham cię, Hae-in.
KRÓLOWA ŁEZ
Dam ci, co zechcesz…
Będę z nią.
Możesz suszyć mi włosy popsutą suszarką.
Naucz mnie boksować.
- Morwa? - Spotkamy się wieczorem?
W nocy?
Szuka tajnego funduszu prezesa.
Uprzedzę go.
Pozbądź się
Baek Hyun-woo.
Nie mogę umrzeć.
Jeszcze ci nie powiedziałam.
Kocham cię.
Napisy: Dorota Szatkowska-Jaskuła