QUEEN OF TEARS
Kuya Du-gwan!
Tingnan mo!
Naku!
DATING CEO NA SI HAE-IN MAY TANING NA
-Naku! -Naku, Kuya Du-gwan!
Kuya Du-gwan!
Magsapatos ka!
Mi-seon!
Dahil sinabi sa 'kin
na may taning na…
ang buhay ko.
Kailan ka na-diagnose?
Alam ba ito ni Chairman Yoon?
Hae-in.
Ayoko pa mamatay.
Hindi ko pa
nasasabi sa 'yo.
Padaanin n'yo kami!
Na ayos lang.
Na hindi masama ang loob ko sa 'yo.
Para saan pa ba?
Naiirita lang ako ro'n.
Maghiwalay na tayo. Mag-divorce tayo.
Di pa ako nakapagpasalamat sa pinagsamahan natin…
sa kabila ng masasakit na sinabi kong
di naman totoo.
Kasi mahal ko siya.
Mahal kita, Hae-in.
Mahal kita.
Ikaw ang dahilan kaya gusto ko pang mabuhay.
Bawal po rito.
Bawal po kayong pumasok.
Akala ko marami pa akong oras.
Hinahanap namin si Hong Hae-in.
Ma'am, nasaan si Hong Hae-in?
Di pa ako nakakahingi ng tawad sa lahat.
INTENSIVE CARE UNIT
Patawad.
Patawad sa lahat.
EPISODE 11
Akala ko, di mo pa nahanap.
-Kasi po… -Labas.
Ano'ng karapatan mo? Di sa 'yo itong ospital.
Pupuntahan mo si Chairman. Lumabas ka dahil hindi kita papayagan.
Tinraydor ka ng anak mo at inilipat siya rito.
Sa tingin mo, ikaw pa rin ang legal guardian niya?
Sa tingin mo, papayag ako?
Kusa na akong lalabas.
Wag mo akong hawakan.
Buwisit.
Hoy! Buwisit!
Hoy!
FIRE EXIT
-Buksan mo. -Pasensiya na, di po puwede.
Di kita kausap. Buksan mo.
Ako rin!
Papasukin mo rin ako!
Makinig ka. Nagmamakaawa ako sa 'yo.
Pakiusap. Patawad sa lahat ng kalupitan ko sa 'yo.
Patawarin mo ako.
Pagbigyan mo na akong makita si Papa, kahit ngayon lang.
Pakiusap.
Luluhod ba ako?
Kailangan ba?
Sige.
Sige? Talaga?
Seryoso ka ba?
Pero gusto kong umalis ka agad. Kung hindi, ipapakaladkad kita.
Salamat.
Papa?
Papa!
Nagising ka na!
Nagawa mo!
Ang galing mo!
Ano ba kayo?
Hindi n'yo ba ako kilala?
Naku.
Papa!
Ano? Namatay na ba siya?
Papa!
Punyeta ka.
Katapusan mo na.
Ginawa ka niyang legal guardian?
Puwes, nagising na siya.
Wala na ang power of attorney. Tama?
Tama ka.
-Teka. Tawagin natin ang doktor… -Manahimik ka!
Tumawag ka ng pulis.
Papa.
Kagagawan niya ito, di ba?
Pinahamak ka ng punyetang 'yan, di ba?
Sino ka?
Papa…
Buwisit!
Bakit pinapalayas din ako?
Buwisit.
INTENSIVE CARE UNIT
Ano ang… problema sa kanya?
Mama…
Ano'ng sakit niya?
Base sa CT scan, malubha ang pamamaga ng utak niya.
Nadiinan ng tumor cells ang mga tissue
at napataas ang intracranial pressure.
Pabababain muna…
Tumor sa utak?
Ano'ng sinasabi n'yo?
Alam mo na ba lahat ng inanunsiyo ni Hae-in? Gano'n ba?
-Mahal. -Bakit di mo sinabi sa amin? Bakit?
Ano nang mga nagawa mo?
Dapat sinabi mong may sakit siya.
Bakit hindi?
-Tama na. -Niloko tayo ulit!
Tinago niya ito sa atin.
Niloko niya tayo sa kabila ng kalagayan ni Hae-in.
-Ano namang pinaplano mo? -Sinabing tama na.
Wala tayong karapatang magalit.
Pasensiya na.
Hindi namin alam
kahit anak namin siya.
Pakipaliwanag po.
Pakidetalye sa amin
ang kondisyon niya ngayon.
Merong Cloud Cytoma si Ms. Hong.
Isang uri ng malignant brain tumor.
Di tulad ng karaniwang tumor kung saan isang malaking bukol
ang tumor,
kumalat ang tumor cells sa cranial nerves na parang ulap.
Bihirang-bihira ang kaso niya sa buong mundo,
kaya nahihirapan kaming gamutin.
Patawad po, Mama.
Patawad at hindi ko sinabi kaagad.
Pinagbawalan ka siguro niya.
Napakabigat nito sa 'yo.
Ayaw po ni Hae-in na masaktan
kayong mga magulang niya.
Kaya gusto niyang sabihin pag bumubuti na ang lagay niya.
Wag n'yo po sanang masamain.
Papa.
Sa malawak na karagatan
May munting kubong tinitirhan
Ng isang amang mangingisda
At ng babaeng anak niya
O mahal ko, o mahal ko
O mahal kong Clementine
Bakit mo na ako nilisan
Ama mo'y naiwanan
Base sa resulta ng MRI,
may vascular dementia dahil sa pagdurugo ng utak.
Ang pinsala sa frontal at temporal lobe
ang pumipigil sa kanyang makapag-isip o makaalala.
Sa ngayon, wala tayong magagawa kundi maghintay na gumaling ang utak niya.
Maghintay tayo ng dalawang linggo.
Puwede pa siyang gumaling?
Iba-iba ang bawat kaso, kaya hindi ko masisiguro.
Ate Seon-hwa.
Nagulat ka, 'no?
Nabalitaan ko lang at…
Alam mong may sakit siya.
Kaya sabi mo, wag gumawa ng pagsisisihan ko.
Patawad.
Alam ng lahat.
Lahat, maliban sa akin.
Pero Mama,
sinabi ko nang may mahalagang bagay rin akong hinaharap.
Ayaw mong malaman?
Alam mo naman lagi ang gagawin, malaki man 'yon o maliit.
Tama.
Ako na ang bahala
sa problema ko.
Ang OA n'yo naman.
Anemic din ako.
Nahihilo rin ako kasi di ako gaanong nakatulog.
Hindi rin naman okay si Soo-cheol.
Nagdurusa tayong lahat.
-Bakit? -Ano 'yong kay Hae-in?
Totoo ba 'yon? May sakit siya?
Malamang, di nila alam.
Kahit si Soo-cheol.
Nagulat siguro siya.
Kaya ka tumawag?
Patulong naman.
May anxiety disorder siya. Lumalabas pag nasi-stress siya.
Malala 'yon. Kailangan ng gamot.
Wala yata siyang nadala.
Meron kami sa bahay. Puwede mo bang ipakuha?
-Nasa… -Hoy.
-Cheon Da-hye. -Baka himatayin siya at mamatay!
-Hayaan mong mamatay kung gano'n. -Hoy, paano mo…
Ano pala ang gagawin ko?
Patayin ko siya?
Wag ka nang tatawag para sa ganito!
Kung di, ako ang papatay sa kanya.
Hyun-woo.
Ito yata ang dahilan.
Ano'ng sinasabi mo?
Ano 'yan?
Sabi sa 'kin, dalhin ko lagi…
para pababain ang enerhiya niya.
Hindi ako naniwala.
Gusto ko lang naman siyang mahigitan.
Pero…
paano kung kagagawan
nitong anting-anting kaya nagkasakit siya?
Kasalanan ko ito.
Di ko na dapat dinala itong pesteng ito.
Hae-in.
Ate Hae-in!
Anong anting-anting? Sira-ulo ka.
Kita mo? Makapangyarihan siguro itong anting-anting.
Nagising na siya no'ng pinunit ko.
Soo-cheol.
Patawarin mo ako…
sa lahat.
Parang wala siya sa tamang pag-iisip.
Tawagin mo sila at ang doktor.
Sila Mama at Papa…
-Ayos ka lang? -Mahal kita.
Minahal na kita
mula pa no'ng una
hanggang ngayon.
Patawad at di ako naging mabuti sa 'yo.
Patawad rin at di kita tinulungan
sa pamilya ko.
Parang alam ko na rin namang
gusto mo ng divorce.
Matagal mo kaming tiniis.
Kaya…
ayos lang. Wag kang makonsiyensiya.
Ano'ng sinasabi mo?
Kung di ko ito sasabihin bago ako mamatay,
di mo malalaman ang totoong nararamdaman ko.
Sinasabi ko na ngayon
kasi baka mamatay na ako.
Kagabi lang ako
nagdasal nang ganoon sa buong buhay ko.
Sabi ko, wala akong gagawin
kung hindi umiyak araw-araw,
magpakalango sa alak,
matulog sa kalye,
at itapon na ang buhay ko
kung mamamatay ka.
Banta 'yon, hindi dasal.
Wala akong pakialam.
Kung mamamatay ka,
susuko na ako.
Abangan mo.
Paano pa, kung patay na ako?
Kaya nga tama na.
Sinasabi ko ang nasa puso ko.
Natakot pa ako
sa panaginip ko dahil baka
di ko masabi sa 'yo.
Wag kang matakot.
Hindi ka mamamatay.
Hindi mangyayari 'yon.
Hindi ko hahayaan 'yon.
Mama!
Nagising na po si Ate Hae-in! Bilis!
Nasaan na ba siya?
Bakit hindi mo ito sinabi sa amin?
Pero ayos na. Alam ko na ngayon.
Wag kang mag-alala. Marami akong kaibigang sikat na doktor.
Sa buong mundo.
Gano'n ba? Dapat pala, sinabi ko na sa inyo kaagad.
Patawad po.
Para saan? Ikaw nga ang may sakit.
Sana sinabi mo sa 'kin kaagad.
Masakit siguro para sa 'yong itago ito.
Pero ayos ka na ngayon.
Magiging maayos ang lahat, ha?
Opo.
Nasaan si Mama?
Mama.
Hayaan mo muna akong mapag-isa.
Patawad po talaga na hindi ko sinabi sa inyo
kaagad.
Hayaan mo na.
Anong klaseng nanay
ang di alam na malubha na ang anak niya?
Wala akong alam tungkol sa anak ko.
Wala akong kuwenta.
Ibinunton ko ang sakit na nararamdaman ko
sa sarili kong anak.
Tuwing lumalapit siya no'ng bata pa…
Di ko man lang
hinawakan ang kamay niya.
Hiyang-hiya ako sa sarili ko.
Ayokong magkaroon ng nanay na tulad ko.
Hyun-woo.
Kasalanan ko ang lahat.
Puro pasakit at stress
ang ibinigay ko sa anak ko.
Kaya siya nagkasakit.
Doktor ka ba?
Bakit mas magaling ka pa sa doktor?
Di nga nila alam ang sanhi o kung paano pigilan ang sakit ko.
Hindi rin ito dahil sa stress.
Bakit ba…
wala kang alam?
Nakakainis.
At kahit ako…
mahihirapan din
sa anak na tulad ko.
Kaya hindi mo kasalanan.
Hae-in.
Matindi ba
ang sakit?
Bale…
May mga panahong masakit, at minsan, hindi.
Wala man lang akong kaalam-alam.
Patawad.
Kasalanan ko ito.
Patawad.
Nagkamali ako.
Sinabi ko na.
Wala itong kinalaman sa naging pagtrato mo sa 'kin.
Ayokong sabihin sa 'yo kasi alam ko
na hindi mo maiintindihan.
Patawad.
Sana…
mapatawad mo ako.
Di ko kayang mabuhay
nang wala ka.
Hindi puwede.
Wag kang mamamatay.
Pakiusap, wag kang mamamatay, Hae-in. Patawarin mo ako…
Anak ko…
Patawad…
Kaya lang sinusuwerte ang impaktang ito dahil napakasipag niya.
Ibang klase talaga siya.
Chairman Hong.
Alam mo ba kung nasaan tayo?
Ano ka ba? Wag kang matakot. Bahay natin ito.
Pasok na tayo.
Ma'am, marami nang magandang electric wheelchair ngayon.
Di pa gumagaling si Chairman, pero ayaw niyang magpatulong kumain
sa ibang tao.
Kaya di ko siya maiwanan. Kaya ko rin kayo pinapunta rito.
Naiintindihan namin. Salamat sa 'yo, nagising na siya.
Tama na ang pambobola. Magpaliwanag kayo.
Bakit nagpa-press conference siya?
Hindi rin namin alam. Bigla na lang…
Dapat di kayo pumayag.
Kaya kayo binabayaran nang malaki
para maiwasan ang mga gano'ng sakuna.
Naku, di ko ba dapat sinabi 'yon?
"Wala kang karapatang sabihin 'yan."
"Ano ba'ng alam mo, tagaluto at yaya ka lang naman?"
-Gano'n ba? -Hindi po, ma'am.
Kung gano'n, ibigay sa 'kin ang mga draft bago ibigay
kay Chairman Yoon at papuntahin dito ang PR Team bukas ng umaga.
Para saan?
Di mo nabalitaan? Galit ang publiko.
Kumakampi sila sa dating namamahala at binabatikos tayo.
Ako lang ba ang nag-aalala sa pagbagsak ng stocks?
Galit ang mga anchor LP.
Nag-aalala silang
maaantala ang exit point dahil sa pagbagsak ng stocks.
Gusto raw nilang kumuha ng co-GP investor.
Dapat mahanap natin ang sekretong pondo para manahimik sila.
Tiningnan mo na ba?
Oo, nakumpirmang si Jamal Ibrahim,
ang presidente ng LCC Investment Bank sa Labuan, Malaysia,
ang humawak sa account.
Tingin ko, na-withdraw niya ang pera at nai-wire.
-Magkano? -Halos 900 bilyon.
Magpadala ka ng tao sa Labuan.
Alamin mo ang susunod na dadaanan.
Sikat itong restaurant dahil sa kal-guksu nila.
-Subukan mo kumain. -Pasensiya na.
Hindi ko yata kaya.
Kailangan mong kumain sa mga ganitong panahon.
Inaasahan ka nila.
Kailangan mong magpakatatag kung gusto mong maging matatag din sila.
Di sila sa akin humuhugot ng lakas.
Di ako ang haligi ng pamilya.
Sa katunayan, si Papa 'yon mula pa noon.
Nasasaktan ako minsan, pero napanatag din ako.
Walang kuwenta, 'no?
Napanatag akong di nakaasa sa 'kin ang mga anak ko.
May taning na ang buhay ng anak ko,
at sinabi kong magtiwala siya sa 'kin.
Pero duda akong may halaga 'yon sa kanya.
Mali ka.
Di gano'n ang tingin nila sa atin.
Maagang namatay ang tatay ko.
Pero hanggang ngayon,
iniisip ko siya pag may pagpapasyahan.
"Ano kaya ang gagawin niya?"
Ikaw
ang gabay sa mga anak mo
kahit sino ka pa.
Kaya kumain ka, magpakatatag,
pahalagahan mo ang sarili mo, at gabayan sila.
Heto.
Kumain na tayo.
Di na masarap ang kal-guksu
pag malabsak na.
"Ano ba ito? Teleserye ba ito?"
"Mahal pa rin niya ang dating asawa niya."
"May taning na pero
-umiibig pa." -Tama na.
Ikaw ang pinag-uusapan ng lahat no'ng tulog ka.
Ano ba? Nakakahiya kaya.
Bakit? Matindi naman talaga ang pinagdaraanan mo.
Gusto mong makasali sa One Trillion Club.
Tapos naghirap kayo at tumakas sa parehong araw.
At ngayon, ikaw na si Juliet.
Iniisip nilang mahal na mahal ko ang ex ko
kaya isiniwalat ko ang sakit ko para iligtas siya.
-Tama. -Kaya nga ako nahihiya.
Marami pang ibang dapat alalahanin.
Gaya ng?
Ano ito?
Bumili ako ng dress.
Binili ko nang walang discount.
-Ano'ng ibig sabihin? -Ano nga ba?
Nae-excite ako
sa pagbabalik mo.
Pero dapat ipa-refund ko na.
Wag na.
Ililipat ka naman sa iba.
Doon mo na isuot.
-Di na lang. -Bakit?
Alam mong mahiyain ako.
Sa trabaho ko, kaunti lang ang mga oportunidad.
Kaya bumalik ka. Maghihintay ako.
Di ko maipapangako.
Pero gagawin ko ang lahat.
Akala ko ba di na mahalaga? Sabi mo, gawan lagi ng paraan.
Kaya sasabihin ko rin.
Bumalik ka bago ko matapos bayaran.
Gaano katagal naman 'yon?
Anim na buwan.
-Medyo… -Basta bumalik ka.
Oo na, babalik ako.
Bakit galit ka?
Gusto kong…
yakapin ka ngayon
kasi nagising ka na.
Tingnan mo ito.
Naging diborsiyada ako na mahal pa ang ex niya sa loob lang ng isang araw.
Nakakatawa ba ito?
Bakit ka naman magpapaapekto riyan?
Tingin ka sa likod.
Naaawa sila sa 'kin, ano?
Di pa ako tiningnan nang ganito.
Ngayon pa lang.
Hindi puwede ito.
Alagaan mo ako sa harap nila.
"Sa harap nila"?
-Paano? -Una…
-Tumingin ka nang malambing. -"Malambing"?
Ganito?
Bale…
Puwede na.
Hanggang kailan ka titingin?
Ano?
'Yang braso mo?
Oo nga.
Ganito?
SUNGMIN UNIVERSITY MEDICAL CENTER
Nagulat ako na tumawag ka.
May sasabihin ako.
Kumusta ka naman?
Mas mabuti na.
Lalabas na ako bukas.
Bakit ang aga?
-Wala na silang magagawa para sa 'kin. -Umuwi ka kasama ko.
Mas madali 'yon.
Di 'yon ang gusto kong pag-usapan.
-Sige na. -Alam kong nahihirapan ka.
Nahihirapan ka sa media. Nabibigatan ka siguro sa mga anchor LP.
Kulang ang stocks mo para pigilan sila
kahit gustuhin nila ng bagong GP.
Alam mo pala.
Dahil 'yon sa 'yo.
Ibig sabihin…
nag-aalala ka sa 'kin?
Hindi. Hindi ako naaawa sa 'yo sa sitwasyon mo.
Pag ginalit mo ulit ako, mas malaki ang mawawala sa 'yo.
'Yon lang.
Sige.
'Yan lang ang sasabihin mo.
Pero natuwa pa rin ako
no'ng tumawag ka kahit alam ko na ang dahilan.
Hindi mo alam
kung gaano katagal na kitang gusto
o kung kailan nagsimula.
Hindi nga.
Di na kailangan.
Naaalala mo ba
kung bakit kita nilayuan no'ng college?
Nagpapasalamat ako sa mga naitulong mo.
Pero ikaw naman ang dahilan
kaya ako nahirapan.
Dapat kasi nagkagusto ka rin sa 'kin bago ko ginawa 'yon.
Nagawa ko lang 'yon
dahil di ako mapalapit sa 'yo kahit ano'ng gawin ko.
Ganyan mo tratuhin lahat.
Hanggang ngayon.
Tinulak mo ako sa bangin para mailigtas mo ako.
Sino ba'ng magkakagusto sa 'yo?
At si Hyun-woo?
Nararapat ba siyang mahalin?
Binalak niyang iwanan ka.
Naapektuhan ba ang alaala mo? Nakalimutan mo na?
Nandito naman siya.
Kasama ko siya
ngayon.
Ipapaliwanag ko pa?
-Tapos na kayong mag-usap? -Mr. Baek.
Ba't di mo pa rin siya iniiwan?
Bakit ko sasabihin sa 'yo?
Napamahal ka sa kanya no'ng may taning na siya?
O umaasa ka lang na may mamanahin ka?
Sa 'kin ka lumapit.
Ibibigay ko ang gusto mo basta iwanan mo siya.
Nagtitimpi lang ako ngayon, kaya alis na.
Hoy.
Ayokong sabihin sa 'yo ang di ko pa nasasabi sa kanya.
Kahit ano'ng gawin mo, hindi ako mawawala.
Hindi ko siya iiwanan kahit kailan.
Sasamahan ko siya.
Kaya wag ka na umasa at lumayas ka na.
Nakauwi ka na pala.
Nandito si Chairman.
Alam mo na ba?
Masaya ka yata.
Siyempre hindi.
Paano ako sasaya matapos kang saktan ng minamahal mo?
Ano'ng nangyari sa mukha mo?
-Nasaktan ka ba? -Wala kang…
pakialam.
Wala namang pag-asa ang buhay ko.
Pare-pareho lang ang sakit,
kaya di ako natatakot masaktan.
Kaya wag ka nang umasta
na parang ina.
May bisita ka.
Bakit hindi ka sumasagot?
Di ka ba nakokonsiyensiya sa nangyari sa 'kin?
Sabi ko, wag mo akong tawagan, ba't ka nandito?
Di ako naaresto, pero hindi pa ako ligtas.
-Ayaw tumigil ni Baek Hyun-woo! -Kaya?
Ako lang ba ang babagsak pag nalaman ng lahat
ang double contract at land investment fraud?
Sa tingin mo, mananatili ka sa posisyon, Chairman Yoon?
Ito ang dami ng stocks ng mga LP ni Eun-sung.
Tinanong ko siya kanina.
"Di ba galit ang mga LP mo?"
"Ayaw nila ng bagong GP?"
At sumang-ayon siya.
Ibig sabihin…
Hinahanap pa niya ang sekretong pondo.
Alam mo ang sekretong pondo
sa Switzerland?
Tatlong korporasyon ang nasa Virgin Islands,
Moldova, at Singapore.
Inilipat sa Singapore ang pondo sa Switzerland.
Pinalabas ng Virgin Islands
na pinautang nila ang pera sa Moldova,
at ia-underwrite ng Singapore ang utang ng Moldova.
At iaanunsiyo ng Moldova na di nila mababayaran?
Tama.
Magsasampa ang Virgin Islands ng karaniwang kaso
at Singapore ang pagbabayarin.
Nagiging legal ang paglipat dahil sa korte.
Pag tapos na, magsasara ang tatlong ito
para mahirap nang matunton ang pondo.
Patuloy nila itong gagawin.
At sa huli, ipapadala ang pera sa bangko sa Labuan, Malaysia.
Ang galing.
Ibig bang sabihin, nasa Malaysia ang sekretong pondo ngayon?
Mukhang wala, kasi nagpadala ng tao si Eun-sung sa Labuan.
Kaya di rin niya alam ang huling pinuntahan nito.
Oo nga pala,
paano mo nalaman ito?
Maraming hindi masaya sa kasalukuyang sitwasyon
pero hindi nila masabi.
Ang ilan sa kanila, mahigit 30 taon nang nagtatrabaho sa Queens.
Matagal nagsilbi si Secretary Jang kay Chairman.
Pero tumanggi sa malaking suweldo at nagbitiw.
Secretary Jang.
Kumusta ka na?
Sinabi nila ang mga bagay na ito para sa 'min?
Hindi, para sa kompanyang pinaglaanan nila ng buhay nila.
Ayaw nilang makitang bumagsak ang kompanya.
At ikaw?
Bakit mo ginagawa? Para sa kompanya?
Oo, para sa kompanya.
Dahil alam ko kung gaano mo kamahal
ang kompanya.
Isinaalang-alang namin ang opinyon ng bawat miyembro namin.
Nilabag mo ang tungkulin ng pagiging kumpidensyal
at naglabas ng impormasyon…
-Sino kayo? -Oo nga pala.
Ipagtatanggol namin ang kliyenteng si Mr. Baek.
Wala kayong karapatang makialam dito sa internal audit.
Ayon sa Article 12, Paragraph 1, Item 3 at Article 11, Paragraph 4
ng Administrative Procedure Act, may karapatan siyang
kumuha ng magtatanggol.
Ituloy na natin.
Dahil doon, nagpasya kaming tanggalin ka…
Ang dahilan n'yo,
sinabihan kayo ng executive ng kakumpitensiyang
nagbigay si Mr. Baek ng listahan ng VIP.
At nakumpirma n'yong nakuha niya ito gamit ang ID niya.
-Oo, tapos? -Kailan kayo nasabihan?
August 6.
Kailan kinuha ang listahan?
August 1 at 2.
-Magkaibang araw. -May mali.
Binura na ang intranet ID niya no'ng July 28.
Tama.
Binalik ko ang ID ko, company card, laptop,
at iba pa no'ng araw na 'yon.
Baka hindi iyong ID mo. Gumamit ka ng ID ng iba.
Gaya nino?
Baka sa isang team member niya.
Ibig sabihin, may access sa listahan ng VIP ang ordinaryong empleyado.
-Problema 'yon, tama? -Tama.
Dapat may patunay na may restriksiyon ang impormasyon
para ituring na classified.
Kung naa-access at nada-download ng kahit sino lang,
ibig sabihin, hindi itinatago
ng department store ang listahan ng VIP.
Ang pagdispalko ang totoong problema, at pinirmahan niya lahat ng dokumento.
Ipina-authenticate namin sa isang document examiner
na dating Chief of Document sa NFS ang 27 pirmang 'yan.
Napatunayang iisa ang sukat
at mga detalye ng mga pirma.
Posible lang ito kung na-duplicate ang pirma niya.
Hindi namin mapapagkatiwalaan ito dahil sa inyo nanggaling.
Kung gano'n, ipatasa natin sa piskal.
Walang multa sa pamemeke ng dokumento.
Makukulong lang nang hanggang tatlong taon.
Umaasa kaming
magiging matalino
ang pagpapasya n'yo.
-Ako ito. -Hello, sir.
Patayin mo
si Baek Hyun-woo.
Sagabal siya sa atin.
Sa Boracay, di ba?
Ipapadala kita ro'n
at babayaran ng malaki.
Chairman Yoon.
Nagkaproblema noong nakaraan dahil sa kapabayaan ko.
Aayusin ko na ang trabaho ko ngayon.
Mas maraming abogado, mas maganda. Buti nandito kami.
Kahit iba-iba ang expertise natin, nagtulungan tayo para sa isang kaibigan.
Para tayong Avengers.
Pasensiya na, pero nandito rin ako kasi maraming nagtatanong
kung magbabalikan ba kayo ng ex mo.
Totoo ba?
Wala ka na ro'n.
Nag-major ka sa commercial law.
Tama. Magaling ka sa Bills of Exchange Act and Check Act.
Dati 'yon. Tinatanggap ko na lahat ng kaso.
Suriin mo ito
at hanapin mo ang pera.
WSB SWITZERLAND BANK
Saan mo nakuha ito?
Hello.
Heto.
-Ako na magtatapon nito paglabas ko. -Salamat.
-Sa basement 2? -Oo.
Hello, Secretary Na.
Hello.
Heto.
Salamat.
Hinahanap ni Eun-sung ang sekretong pondo
para makabili pa ng stocks.
Sekretong pondo? Magkano?
Siyam na raang bilyon.
Uunahan ko siya
sa paghanap no'n.
Mag-ingat kayo sa UV rays.
Bakit ka ba nandito?
Kinampihan mo si Beom-ja, di ba?
Ano?
Naku, nagkakamali kayo.
No'ng panahong 'yon,
naawa ako kasi nakiusap siyang
tulungan ko siyang makita ang tatay niya.
Malambot din ang puso ko minsan.
Kumampi ka kung kanino ka naaawa.
Naku naman, Ms. Moh!
Kilala n'yo ako.
Kumakampi lang ako sa may pera at kapangyarihan.
At saka, kayo ang reyna ngayon.
Hindi ko na kailangang maging CEO o anuman.
Sasamahan ko lang kayo lagi
na parang alalay.
Alalay ka riyan.
Tingnan natin.
Sige po.
Ako, si amazing Grace, ay pagsisilbihan kayo nang amazing.
Sir, naaalala mo ba itong kuwarto?
Makakatulong daw na nasa pamilyar,
kaya dinala kita rito.
Mahirap maging tagapag-alaga.
Imamasahe kita mamaya.
Gusto mo ng frankincense oil?
Sige.
Salamat.
Ayos na 'yan, magpapahinga na siya.
Ano?
May naaalala ka ba?
Sabihin mo. Asan ang pera ko?
Asan ang sekretong pondo na itinago mo sa pangalan ko?
Bantayan mo siya anumang mangyari.
Baka kung ano pa ang gawin niya.
Ibababa ko na.
Diyos ko.
Naku, nakasando siya nang tanghaling-tapat.
Ano ba 'yan?
"Tingnan n'yo ako."
"Ang guwapo ko."
"Maganda rin ang katawan."
Gano'n ba?
Diyos ko.
Ano'ng ginagawa mo?
Ano…
Wala…
Naninilip ka yata.
Hindi ako naninilip. Napadaan lang ako
tapos nakita kita.
Gusto mo nito?
-Ano 'yan? -Mulberries.
Totoong…
-berries? -Oo, tama.
Maganda ito sa mga babae.
-Magkano? -Hindi ko binebenta.
Libre 'yan.
Bakit mo naman…
Bago ito. Ayos ka rin.
Ano?
Ikaw pa lang ang pumorma sa 'kin gamit ang mulberries.
Pero lilinawin ko lang.
Sa pagtanggap nito,
di ibig sabihing sinasagot na kita.
-Ano ba ang MBTI mo? -Ano?
Sa tingin ko, ISTJ ka.
-Ano? -Di ka magaling magparating ng nadarama.
Perfectionist ka na matalas ang memorya. Mukhang suplada, pero mabait.
Gano'n sina Robert De Niro at Natalie Portman.
Ano'ng sinasabi nito?
Bakit ka pala nasa bahay?
Di ba dapat nagtatrabaho ka rin?
Di ako masyadong
nagtatrabaho.
Bakit?
Kasi maikli lang ang buhay.
'Yong sapat lang para mabuhay ako.
Magsasaka siyang naitataguyod ang sarili?
Itinabi niya ito para sa 'kin?
Sus.
Natalie Portman?
Grabe!
Ang dami naman po niyan!
Galing ito kay Yeong-song.
Pumitas siya ng mulberries.
Marami pa raw natira.
Sobra-sobra ang napitas,
kaya pinapamigay niya.
Sinasayang niya.
Dapat ibenta na lang niya.
Nagtatabi siya ng sapat para sa pamilya
at pinapamigay na 'yong iba.
Ano'ng gagawin natin dito?
Kumakain daw ng karne ang matatalino sa oras ng paghihirap.
Tama ka.
Hindi sapat ang determinasyon para lumakas ang loob mo.
Kailangan malusog ka rin.
-Magpunas ka ng kamay. -Sige.
At saka, isipin n'yo ang kinakain n'yo pag may espesyal na okasyon.
Karne.
Di ba? Birthday, graduation, natanggap sa trabaho…
At ito pa.
Kakain din tayo ng karne dahil nakalabas na si Hae-in.
Laging Chinese food ang handa sa birthday ko.
Ano ba ang sweet and sour pork? At chili chicken?
-Ako ang magluluto. -Ikaw?
Kumakain ka lang ng karne
na inihain sa plato mo.
Ako na ang magluluto ng karne natin mula ngayon.
Bitawan mo na 'yan.
-Akin na. -Opo.
Hae-in, naalala ko,
ang WBC mo raw ang pinakamahalaga sabi ng doktor.
Kailangan mong mapaabot
sa tiyak na antas para magamot sa Germany.
Tama po.
'Yong WBC ko,
dapat nasa pagitan ng 4,000 at 10,000 cells per microliter.
Gaano kataas no'ng nasa Germany?
Nasa 1,500 cells/µL.
Ang baba naman.
Pero malaki na ang itinaas ngayon.
Nasa 3,000 na po.
Nadoble na.
Ang galing mo.
Maliit na bagay lang naman 'yon.
-May 1,000 pang bubunuin. -Malapit na 'yon.
Galingan mo pa.
Di naman to parang pag-aaral. Di ko puwedeng "galingan".
Kung gano'n, ano pala ang kailangan? Magpaturok at?
Nag-research ako.
Nakasalalay sa resistensiya at immunity niya.
Kailangang kumain ng marami at uminom ng vitamins.
At magpahinga.
Kailangan niya palang kumain ng maraming karne
at beans.
Ako ang maghahanda ng diet niya.
-Kuya Beom-jun. -Ano?
Baligtarin mo na.
Oo nga pala.
Naku.
Natutong na. Paano ito?
Tanggalin na lang po.
-Akin na po 'yong gunting. -Wag na.
Ako na.
Kailangan niya pala ng karne at beans.
Ano pa?
Saging at mani…
-Ang sarap. -Naku.
Ang sarap nito.
Sobra.
-Tingnan mo. -Excited siya.
Diyos ko.
Baligtarin mo.
Tingnan mo ito.
Kailangan niya ng protina.
Tama.
Kumain ka na rin.
Punasan mo para sa kanya.
Pasok.
Hindi na naman gumagana.
Talaga?
Kailangan mong diinan dito.
Hindi ako kasinggaling mo.
Bili na ba ako ng bago?
Bakit?
Nahihirapan kang gamitin.
Ikaw na ang gumawa. Ang galing mo kasi.
Sa tingin ko,
gumagaling ako…
habang ginagawa ko ito.
Oo nga.
Ang galing ng pagkulot mo.
Ngayong mas magaling ka na, ikaw na lagi ang gagawa.
Walang problema.
Ano pa?
Sabihin mo ang mga gusto mong ipagawa at gagawin ko.
Masaya na ako
sa pagpapatuyo mo ng buhok ko ng sirang blower.
Ito lang?
Malaking bagay ito.
Kailangang nandiyan ka araw-araw.
Sa tingin ko,
di dapat ako maging sakim ngayon.
Hindi, maging sakim ka.
Puwede naman.
Wag kang maging masyadong mabait.
Hindi ako nagtapat sa 'yo para maging mas mabuti ka pa sa 'kin.
Sinabi ko lang
ang nararamdaman ko.
Ako rin naman.
Gusto ko ito.
Gusto ko pang pagbutihan
hangga't kaya ko.
Ito ang nadarama ko.
Kahapon…
Hindi ko nakilala nang ilang segundo
ang mukha ni Soo-cheol.
Hindi ko rin maalala 'yong pangalan ng doktor.
Naligaw rin ako pabalik sa kuwarto
at natulala na lang.
No'ng unang sinabi sa 'kin ang sakit ko,
mawawalan daw ako ng alaala,
mawawalan ng pandama, at mahihirapang magsalita.
Pero hindi ako naniwala.
Akala ko, sa iba lang 'yon.
Akala ko, iba ako.
Pero nangyayari na sa gano'ng pagkakasunod-sunod.
Maaasahan ko na ang susunod na sintomas at natatakot ako.
Ayokong kasama kita
pag nangyari 'yon.
Ano'ng sinasabi mo?
Magpakasaya na tayo ngayon.
Pag lumala na ang sakit,
gusto kong
iwanan mo na ako.
Hiling ko 'yon.
Ano? Kailan pa siya umalis?
May nangyari ba?
DEACTIVATED MEMBER
Buwisit.
Room service.
Tagay.
Mapait ba?
-Di kasingpait ng buhay ko. -Naku.
Master, wag ka nang gumalang.
"Master"?
Turuan mo naman akong mag-boxing.
Hindi ko man lang natamaan
si Eun-sung no'ng nakaraan at nasubsob lang ako.
Naiintindihan kita.
Pero kung sisimulan mo dahil sa galit,
-masakit sa kasukausan… -Kasukausan?
Ayos lang!
Kaunti na lang, masisiraan na ako!
Paano kung kailangan kong protektahan ang pamilya ko pero di ko kaya?
Natatakot ako ro'n.
Naku naman.
Sige.
Tuturuan kita.
Salamat.
Umupo ka.
Upo na.
Upo.
Pero dahil nagmamadali tayo,
isa lang ang maituturo ko.
Ano 'yon?
Isang malakas na suntok
sa makapangyarihang tao.
May dalawang mahalagang abilidad.
Soo-cheol.
Suntukin mo ako.
Seryoso ka?
Gano'n ako kalakas?
Hindi, ito ang unang abilidad.
Gawin mong OA.
Para lumakas ang loob nila at isiping,
"Wala siyang binatbat sa 'kin."
"Ako na ang panalo."
"Ang lakas-lakas ko pala."
-Gano'n. -Sige, ikaw naman.
-Magaling. -Masakit talaga!
-Pasensiya na. -Ang ilong ko!
Bakit kailangan pa ito?
Para makampante sila.
Hintayin mo munang makampante sila
at saka mo suntukin nang malakas.
Magpapabugbog lang ako?
'Yon ang pangalawa.
Tibay ng katawan.
Dapat may stamina para tumanggap ng suntok.
Kakayanin ko kaya 'yon?
Sinabi ito ng mentor ko, si Muhammad Ali.
"Ang imposible
ay di katotohanan, opinyon lang."
Gano'n pala.
Kaya mo 'yan, Soo-cheol.
Magpabugbog ka muna ngayon at maging kampeon sa buhay.
Sinabi rin ba niya 'yan?
Hindi, ako na ito.
Sige.
Subukan na natin.
Sige.
Diyos ko.
Nagpapahinga pala kayo sa maganda
at malinis na kapaligiran.
Anong nagpapahinga?
Pumunta ka pa talaga rito?
Pinapunta ko po siya.
Talaga? Bakit?
May hindi pa ako nasasabi sa inyo.
Tungkol sa sekretong pondo.
Siyam na raang bilyon?
At nasa Malaysia ang pera?
Sa tingin ko, nandito po.
-Sa Korea? -Opo.
Itinago sa Hong Kong bago nakarating dito.
Pinautang ng paper company
ang pera sa limang investment company sa Korea
bago magsara.
Ibig sabihin, di na kailangang bayaran no'ng lima.
Kay Papa ba 'yong mga kompanya?
Nailipat na po ang pag-aari kay Ms. Moh
bago siya na-coma.
Ano 'ka mo?
Kinuha na ng impaktang 'yon lahat?
Mukhang hindi pa.
Hinahanap pa niya.
Sabihin mo.
Asan ang pera ko?
Asan ang sekretong pondo na itinago mo sa pangalan ko?
Ayos lang bang marinig ito
-ni Grace? -Mapagkakatiwalaan ako.
Kumalas na ako sa kanila.
Parang Lee Woong-pyung.
Inilipad ko ang jet ko
dito sa bayan ng kalayaan.
Tingnan natin. Tingnan natin ang jet mo.
Sabihin mo.
May sinabing kakaiba 'yong kakilala ko sa real estate.
Umupa raw si Director Jin ng Queens Gallery
ng bodegang 16,500 square meters sa labas ng Gyeonggi.
Di naman sila gagawa ng set ng pelikula,
kaya ba't gano'n kalaki?
Sa tingin mo, nandoon ang pera.
Binggo.
Sabi mo, ibigay sa 'yo lahat ng sulat
sa dating chairman.
Magaling.
Ako na lang sana ang pumunta.
Di n'yo naman kailangang sumama.
Wala kaming tiwala. Parang pinabayaang mag-cellphone ang bata.
Lumabas na kayo sa media.
-Paano kung makilala kayo? -Nagbalatkayo naman kami.
Kami na ang bahala, umalis ka na.
Nasasaktan naman ako.
Sekretong misyon ito.
Meron na ba kayong pineke noon? Wala.
Peke ang buong buhay ko,
kaya bakit hindi n'yo ako isasama?
Sige. Makinig kayo.
Real estate agent ako,
at wholesale dealer kayo na kailangan ng malaking bodega.
Ako na ang makikipag-usap, tumahimik lang kayo.
Okay?
Tara na.
Walang pagtataguan no'ng pera dito.
Ano nga palang
itatambak n'yo?
-Mga golf club… -Damit…
Nag-aangkat siya
ng mga kagamitan sa golf,
at nagbebenta siya ng damit sa Dongdaemun.
Mula siya sa China.
Nakakaintindi ng Korean
pero di nakakapagsalita.
Sir. Walang kulantro.
Di ako marunong mag-Chinese.
Kinokontrol ba ang temperatura
at humidity rito?
Napansin n'yo pala.
Nag-aangkat ng artwork ang dating mga customer namin.
Maalam ako sa art.
Sinong mga artist?
Hindi sila sikat.
Mga baguhan. Pero sikat na ngayon.
Lumobo na ang presyo ng gawa nila.
Maganda ang enerhiya rito.
-Ayoko ng kulantro sa pagkain ko. -Sige.
Gusto niyang makita ang artwork.
Sige.
Kamahalan, ano'ng nangyari sa anak?
Bukas sa harap.
Papasok kami, tingnan mo sa opisina.
Sige. Papasok na ako.
Parang business trip na ito.
Dadagdagan ko ang bayad mo.
Hindi nila ako puwedeng mahuling ginagawa ito.
Hindi dapat ganito magtago ng artwork.
Lumobo 'ka mo ang presyo ng mga ito?
'Yon ang nabalitaan ko.
Magaling akong kumilatis, pero hindi naman maganda para sa 'kin.
Sa tingin ko, nasa artwork ang pera. Doon niya itinago.
Binili niya ang gawa ng mga baguhan sa malaking halaga?
Oo, hanggang 20 beses ang laki.
Matapos ipadala, tingin ko, mahigit 90%
ang binalik sa kanya nang cash.
Malaking halaga 'yon.
Nasaan na kaya 'yon?
DECRYPTING…
Umalis na tayo.
Wala nang oras.
Nakakainis naman.
Napakaraming data.
Itatanong ko sa mga kliyente ko at tatawagan kita agad.
Paalam.
OPISINA KUMATOK MUNA
Sira ba ito?
Di ka puwedeng mabasa. Dito ka lang, kukunin ko 'yong kotse.
Hae-in.
Hyun-woo, ang bilis mo.
Bakit nandito ka?
Tumayo ka na.
Nahilo ako.
Nagugutom na rin ako.
Kumain tayo ng masarap bago umuwi.
Sige.
Ang tagal ba no'n?
Hindi naman.
Hae-in.
Kumapit ka.
Bakit?
Sinusundan na naman tayo?
Maililigaw ko siya.
-Ayos ka lang? -Oo.
Tumawag na kaya tayo ng pulis?
-Teka. -Tumawag tayo.
Inatake ka ng tatlong lalaki noon.
Hae-in!
Naku.
Tingnan mo itong comments.
Nagkalat kasi si Eun-sung
ng pekeng balita na iniimbestigahan ka
sa pagdispalko bago ang divorce.
Hayaan mo lang.
Paano ko naman ito mapapalampas?
"Pera lang yata ang habol ng ex ni Hae-in."
"Scammer."
"Dapat mag-ingat sa mga guwapo."
Ang kapal ng mukhang murahin ka.
Kasuhan natin sila.
Hayaan mo na. Tara.
Teka. Sinisiraan din si Hae-in.
"Pinalitan agad matapos ang divorce. Easy to get."
Wala silang alam.
"Baka hindi totoong may taning na siya."
Sobra na itong isa…
Ano 'yong ID?
I-screenshot mo.
Gawin mong PDF at kasuhan sila.
Di ako makikipag-areglo.
Ang sama ng tingin mo. Nakakatakot.
Magbabayad silang lahat.
QUEEN OF TEARS
Malapit ko nang mahanap ang pondo.
Diyan!
Tigilan mo na.
May malapelikula rin tayong kuwento.
Ang sweet naman.
Nasaan nga 'yong estatwa?
Da-hye!
Hoy!
Titingnan ko pa.
Di ko na alam kung ano ang totoo.
Ako ang unang nagkagusto sa 'yo.
Alam niya kung nasaan?
Totoo ito? Di panaginip?
Nagsalin ng Subtitle: Nadine Aguazon