QUEEN OF TEARS
Sandali.
Alam ko 'yang truck na 'yan.
Nagtaka nga ako
no'ng biglang gustong palitan ni Lolo
ang mga air vent at pinaalis muna kami.
Doon ko nakita ko 'yong truck.
Tingin mo, dinala no'ng truck ang pondo?
Kung tama ako, hindi ba nasa bahay lang 'yong pera?
EPISODE 12
Di ka puwedeng mabasa.
Dito ka lang, kukunin ko 'yong kotse.
Nakarating ka na sa destinasyon.
Hae-in.
Hyun-woo.
Ang bilis mo.
Bakit nandito ka?
Tumayo ka na.
Nahilo ako.
Nagugutom na rin ako.
Kumain tayo ng masarap bago umuwi.
Sige.
-Ayos ka lang? -Oo.
Tawag tayo ng pulis?
-Teka. -Tumawag tayo.
Inatake ka ng tatlong lalaki noon.
Ikaw si…
Eun-sung.
Ano? Nakikilala mo na ako ngayon?
Sayang naman.
Paano kita…
Tama. Paano mo ako napagkamalang
si Hyun-woo?
Hae-in!
Buksan mo.
Pag ginawa ko?
Ano'ng sasabihin mo?
-Ano? -Sasabihin mo ba?
Na sumakay ka dahil napagkamalan mong ako siya?
Magugulat siya.
Di ba mas maganda kung sasabihin mong
may pupuntahan tayo?
Hae-in.
Buksan mo ang pinto.
Buksan mo na.
Ayos ka lang?
Oo, ayos lang.
Mabuti naman.
Akala ko, may nangyari na sa 'yo.
Tara.
Nakita ko si Eun-sung kanina.
Niyaya niya ako sa bahay.
Alam mong gusto kong makita si Lolo.
Babalik din ako.
Naiintindihan kita.
Sasama ako.
Pasensiya na,
siya lang ang inimbitahan ko.
Hayaan mo.
Sunduin mo na lang ako.
Ayos ka lang talaga?
Oo, ayos lang.
Surprise.
Paano mo ako nahanap?
Bakit?
-Hindi ka ba masayang makita ako? -Tatawagan naman kita.
Gano'n ba?
Naku, gano'n pala.
Naisip ko kasing patayin ka pag natunton na kita.
Geon-u.
Siya na ba 'yon? Mas cute siya sa picture.
Uy, Dong-u.
Sabihin mo, "Papa".
-Siya si Geon-u. -Hoy.
Dong-u ang ipinangalan ko sa kanya.
Maiba tayo, nahirapan ka sigurong
makisama sa tatanga-tangang lalaki.
Hindi na magtatagal, aarestuhin si Soo-cheol.
-Bakit? -May mga ginawa akong ilegal bilang
finance director.
Pinlano kong mabuti para siya ang masisi.
Nagsumbong ako sa piskal bago umalis sa Korea.
-Di mo na dapat ginawa… -Hoy.
Ginawa ko 'yon para sa 'yo.
Paano kung gusto niyang maghiganti at hanapin ka?
Diyos ko, ang ingay niya naman. Hoy!
Doon nga kayo sa banyo.
Hindi matawagan ang numero.
ANAK KO, HYUN-WOO
Di sumasagot sina Hyun-woo at Hae-in.
Sa Seoul na ba sila matutulog?
Mas mabuti na 'yon kaysa umuwi pa.
Mahal, hindi ba
-masyado tayong maluwag? -Saan?
Di bale na si Hae-in.
Pero si Hyun-woo, ni hindi nag-aral sa abroad.
Masyado yatang open-minded?
Ano naman?
Hindi naman sila di magkakilala.
Mas malayo pa nga ang loob ng mga diborsiyado kaysa sa di magkakilala.
-Tama ba ito? -Hindi ito ang unang beses.
Ano'ng sinabi mo no'ng papasok siya sa pamilya nila?
"Tama ba ito?"
At no'ng makikipag-divorce?
"Tama ba ito?"
At no'ng patutuluyin niya rito ang pamilya nila,
'yon din ang sinabi mo, di ba?
Oo.
"Tama ba ito? Mali ba ito?"
Wag ka nang mag-alala. Mangyayari ang mangyayari.
-Hayaan mo lang sila. -Tama ka.
Nakita mo 'yong mata niya kamakailan?
Wala nang atrasan ito sa kanya.
Wala nang makakapigil sa kanya.
Kaya tigilan mo na 'yan.
-Alin? -Wag mo na siyang tawagan.
Sige.
MISSED CALLS PAPA
Ano 'to? Ano'ng nangyayari?
Hoy.
-Gising ka na. -Ano'ng ginawa mo?
Ano ito?
Ang ingay mo. Matulog ka na nga ulit.
Ipagsisindi kita ng uling na malalanghap para mainit habang natutulog ka.
Bakit dito?
-Gusto kong makita si Lolo. -Nabasa ka. Magbihis ka muna.
At kumain tayo.
Di 'yon ang sadya ko.
Kaya nga kita dinala rito.
Magbihis ka at sabayan akong kumain.
Saka mo siya puntahan.
-Luto na ang steak? -Opo. Gumawa ako ng yuzu salad.
Paborito niya po ito.
Magaling. Pipili ako ng wine.
At 'yong plato…
Ito.
-Opo. -Para sa wine…
Ito.
MR. PYEON
-Bakit? -Patay na si Mr. Baek.
-Sigurado ka? -Oo. Ano na?
Magtago ka muna.
-'Yong pera at ticket? -Saka na.
Paghihinalaan tayo kung babayaran kita ngayon.
Tatawagan kita.
PATAYIN
Dagdagan mo pa ang bulaklak.
Sige po.
Ano'ng pakiramdam na makabalik dito?
Parang wala ako sa bahay.
Paborito mo itong wine.
-Tama? -Wag na lang.
Sigurado ka?
Masarap itong steak. Tikman mo.
Wala akong gana.
Sabi mo gutom ka.
Oo nga,
pero hindi na.
Halika na.
Saan?
Dito muna tayo.
-Bakit? -May gusto lang akong linawin.
Ano naman 'yon?
Sabi mo,
tinulak kita sa bangin para mailigtas kita.
Pero hindi totoo 'yon.
Nakikilala mo ito?
Ano 'yan?
Sa 'yo ito no'ng bata ka pa.
Bakit nasa 'yo?
Wag mo sabihing…
-Ikaw 'yon? -Ako nga.
'Yon ba ang unang pagkikita natin?
Hindi, bago pa no'n.
Bago pa?
Kailan?
Ikaw ang nagligtas sa 'kin?
Oo, ako ang nagligtas sa 'yo
no'ng nalunod ka.
Ano 'yan?
Hindi ako makatulog, kaya tumitingin ako ng mga lumang album.
Patingin din, ha?
Oo naman. Upo ka.
Hala, si Hyun-woo ito?
Oo.
Guwapo na siya noon pa lang.
Oo nga. Hindi alam ng lahat ang pangalan niya,
pero kilala nila 'yong cute na anak
ng may perasan.
Masuwerte kang may guwapo at matalinong anak.
Oo. Magaling din siyang mag-boxing at lumangoy.
Oo nga pala. Tingnan mo ito.
Sumali siya sa pambatang Marine Corps Camp.
May iniligtas siyang nalulunod na bata noon.
Bakit?
Parang
nakikilala ko itong beach na ito.
Bakit ka nando'n?
Para makita si Mama. Noon kita nakitang nalulunod.
-Talaga? -Oo.
Ako ang unang nakakita at nagkagusto sa 'yo.
Di ko alam 'yan.
Dapat sinabi mo sa 'kin.
Inabandona ako ng nanay ko sa ampunan para maitago ang sekreto niya.
Kaya hindi ko masabi sa 'yo.
-Ang hirap siguro no'n. -Oo. Kaya…
saluhan mo na ako.
Gusto kitang makasamang kumain
sa mesang ito noon pa.
Halos ayaw kang samahang kumain ni Hyun-woo araw-araw.
Pero matagal ko na itong hiling.
Kaya, wag mo akong tingnan nang ganyan.
Kain na tayo.
-Siya ba talaga 'yon? -Naku.
Hayaan mo kaming makapag-usap.
Lolo.
Nakikilala…
n'yo po ba ako?
Baliw ka na ba?
Bakit mo pinapasok? Mag-isa ba siya?
-Hayaan mo lang. -Santo ka ba?
Pinahiya ka niya sa publiko.
Tabi!
Matanda lang 'yon na wala sa tamang pag-iisip.
-Ano ba'ng mangyayari? -Bitaw.
-Ang tagal na rin. -Oo nga.
-Isang buwan? -Nabalitaan ko.
Naaawa akong may sakit ka sa edad mo.
Kaya dinalaw ko si Lolo.
-Kasi baka mamatay na ako. -Hae-in.
Ano pa ang inaalam mo ngayong mamamatay ka na?
Ano'ng kinatatakutan mo?
Ito ang dahilan kaya sa 'kin niya ipinagkatiwala ang lahat.
Natatakot siyang may planuhin kayong masama
-at sa 'kin lang nagtiwala! -Bahala ka.
Alam naman nating
-nagsisinungaling ka. -Ano?
Meron ka lang power of attorney hangga't nabubuhay siya.
Kaya umaasa akong
aalagaan mo siya nang mabuti.
Kailan ka pa ba nag-alala?
Nag-aagawan lang naman kayo sa pera.
Alam ko. Pero nagdusa ang pamilya namin dahil sa 'yo,
at napalapit na kami ngayon sa isa't isa.
Pero di ako nagpapasalamat.
Babalik din ako.
-Wag kang umalis. -Bitaw.
Ano'ng gagawin mo?
Nasaan na ba 'yong gate?
'Yong gate sa harap…
Hae-in.
Ayos ka lang?
Ano'ng problema?
Hyun-woo?
Ikaw ba 'yan?
Oo, ako ito.
Ano'ng problema?
Ano 'yan?
Ginulpi ka na naman?
Ilang beses ko bang sasabihin?
Hindi nga ako magugulpi.
Kaya ko ngang tatlong sabay-sabay.
Sa yabang mong 'yan,
si Hyun-woo ka nga.
Lumabas muna kayo.
Ano'ng nangyari? Sabi mo, patay na.
Kaya nga. Hindi mo dapat ginawa 'yon.
Ano 'ka mo?
-Bilis na. -Siguruhin mo muna.
-Ano? -Puwede mo akong patayin
paglipas ng limang minuto, pareho lang naman.
Kaya tawagan mo muna ang nag-utos sa 'yo
at tingnan mo kung tutupad siya sa pangako.
Patay na si Mr. Baek.
-Sigurado ka? -Oo. Ano na?
Magtago ka muna.
-'Yong pera at ticket? -Saka na.
Paghihinalaan tayo kung babayaran kita ngayon.
Tatawagan kita.
Hello? Teka, makinig ka…
Buwisit.
MR. YOON 2
Hindi matawagan ang numero…
Itong gagong ito.
Real estate scammer ka lang ngayon.
Pero magiging mamamatay-tao.
Wag mo akong lokohin.
Nag-iimbestiga pa sa kaso ng pananakit mo sa 'kin.
Pero kung mamatay ako, magiging attempted murder 'yon.
Magiging suspek ka
at may parusa din sa pagpaplano mo.
Ilalagay ka ng Interpol sa Red Notice,
pinakamataas na wanted list.
Sinabing manahimik ka.
Hindi bababa sa 20 taon ang pagpaplano ng pagpatay at pagtakas.
Pero kung hindi mo ako papatayin,
tatlong taon lang para sa panloloko.
Puwede ka pang mabigyan ng probation kung makumbinsi ko silang makipag-areglo.
Ano? Iaatras ko lahat kung titigil ka na rito.
Kaya pinakawalan mo lang?
-Tanga ka ba? -Oo, dati.
Bayaran mo na ako.
Kung di, isusumbong ko sa pulis na ikaw ang nag-utos sa 'kin.
Dito na ako tumitira.
Ginulat mo naman ako!
Wag ka na maglinis.
Ang dami ko kasing ginagawa.
Iniisip ko nga kung saan ka na nakatira.
Ito pala 'yon.
Bale…
Di ba komportable rito?
Ano…
Hindi naman, maganda rito.
Bago lang at kumpleto ang gamit.
Bakit sa sofa ka natulog?
Kasi…
Madali akong makatulog, di ba?
Nakakatulog ako
kahit saan ako masandal.
Nakakatulog ka pala nang mahimbing
pagkatapos ng divorce, di tulad ko.
-Ano? -Pangarap mo naman 'yon.
Ngayong natupad na, maginhawa ka na siguro dito
sa bago at kumpleto ang gamit.
Di 'yon ang ibig kong sabihin.
Ayos lang. Buti masaya ang isa sa 'tin matapos ang divorce.
Natutuwa ako.
Hindi talaga ako komportable.
Nagkaroon ako ng sick building syndrome, kaya sumasakit ang ulo ko.
At saka, tingnan mo. Katabi ng sala ang kusina,
kaya hindi madaling pahanginan ito.
Higit sa lahat,
wala ka rito.
Di ba ayos nga 'yon?
Hinding-hindi.
Minsan, iniisip ko paano kaya
kung tumira tayo rito no'ng bagong kasal.
Parang magandang tumira sa maliit na lugar tulad nito
kahit kakatapos lang nating mag-away.
Napapaisip ako ng mga gano'ng bagay,
at nami-miss kita.
Totoo 'yon.
Gutom na ako.
Gano'n ba? Ipagluluto kita. Magpahinga ka muna.
Mukhang masarap.
Kain na tayo.
Ang galing mo.
Bakit di ka nagluluto?
Walang pagkakataon.
Oo nga pala…
Maghahanap ka ng iba pag patay na ako?
Ano?
Titira ba kayo sa maliit na lugar na ito kahit mag-aaway kayo?
Ipagluluto mo ba siya ng nilaga at mamumuhay na…
nang masaya?
Ano ka ba?
Kumain ka lang.
Sagutin mo ako.
Wag mo ibahin ang usapan.
Gusto mong maunang mamatay?
Masyado kang nag-aalala.
Sino'ng papatol sa 'kin?
Iniisip ng lahat na iniligtas mo ako dahil mahal na mahal mo ako.
Pinupuna rin ako dahil alam ko 'yon
pero iniwan pa rin kita.
Kaya sinong babae…
Sinong babae ang hindi papatol sa 'yo?
Guwapo ka, mabait,
matalino, pero hindi mayabang.
Tapos, ang sarap mo pa magluto.
Wala kang katulad.
Ilang beses man akong mabuhay ulit, lagi pa rin kitang
papakasalan.
Paano mo nasasabi 'yan
nang hindi man lang…
kumukurap?
Totoo naman.
Bakit ako mag-aalinlangan?
Alam mo talaga kung paano pabilisin ang tibok ng puso ko.
Naiintindihan mo na ba?
Walang pakialam sa 'yo si Hae-in.
Ginagamit ka lang niya.
Alam ko naman 'yon.
-Pero hinahayaan mo? -Oo.
Sanay na ako.
Ikaw rin naman,
ginagamit ako.
Masama ang loob mo na ipinadala kita sa ibang bansa, 'no?
Akala mo ba hindi ko alam na inabuso ka ng nag-ampon sa 'yo
kahit binayaran sila nang malaki?
Nagkataon lang bang
naaksidente dahil lasing kahit di sila umiinom?
Ano'ng sinasabi mo?
At 'yong director na nagmaltrato sa 'yo?
Nagsara ang ampunan dahil nasunog, at namatay ang director.
Nagkataon lang 'yon?
Hindi kita pinabayaan.
Hindi ako nanahimik lang no'ng sinaktan ka ng mga taong 'yon
o hinadlangan ka.
At walang nagbago.
Di sapat na maging chairman.
Hangarin kong mapasa 'yo ang lahat.
At hindi ako mananahimik
kung may hahadlang sa 'kin,
si Hae-in man o ibang tao.
Kuha mo? Ganito ang pagmamahal ko sa 'yo.
Kung mahal mo talaga siya
at ayaw mong masaktan siya,
wag mong hayaang gamitin ka niya. Di ako papayag.
Ano ka ba?
Bakit nasaktan ka na naman?
Ano'ng nangyari?
Sinabi ko na.
Naaksidente ako sa pagmamaneho.
Lumilipad ang utak ko habang nagmamaneho.
Oo nga pala, nakita mo ba si Lolo?
Lolo, nakikilala n'yo po ba ako?
Iha, nagugutom ako.
Lolo…
Baliw ka na ba?
-Bakit mo pinapasok? -Lolo.
-Wala na pong oras. -Mag-isa ba siya?
Hayaan mo lang.
Santo ka ba?
Pinahiya ka niya…
Naaalala n'yo po itong sign pen?
Regalo n'yo ito.
Nakalagay pa ang initials ko.
Nakakapag-record po ito.
Ilalagay ko po ro'n,
kung may sasabihin kayo, paki-record po.
Babalik din ako.
Makikilala niya 'yon pag bumalik
ang alaala niya.
Pinasadya niya at iniregalo sa 'kin
no'ng naging CEO ako.
Kami lang ang nakakalam.
Ano'ng sinabi ni Hae-in?
Tinanong niya 'yong sekretong pondo?
Bakit mo pa tinago at pinapahirapan kami?
Dapat ipinadala mo na sa 'kin kung 'yon ang plano mo.
Aanhin mo? Isasama mo sa hukay?
Ang tanga mo.
Di ka puwedeng mamatay. Nabubuhay ka na lang dahil sa perang 'yon!
Wala ka ba talagang naaalala?
Nasabi ba ni Hae-in?
May taning na ang buhay niya.
May tumor siya sa utak at di na magtatagal.
Tingnan mo nga ang dakilang Hong Man-dae.
Di mo nga maintindihang mamamatay na ang paborito mong apo.
Buti nga sa 'yo.
Malakas ako.
Ako ang pinakamagaling.
Sira-ulo ako.
Napakalaking sira-ulo. Napaka…
Malakas akong lalaki…
Anong oras ka pa nandito?
Pumunta ako pagkatapos mag-jogging.
Parang ako noong nagsisimula pa lang ako.
Gusto ko 'yang ugali mo.
Saan ka galing?
Hinatid si Ho-yeol sa eskuwelahan.
Gano'n pala.
Oo nga pala,
nasa malayo ba ang asawa mo?
-Weekend lang kayo nagkikita? -Nasa bahay siya.
Ah. Di ko kasi siya nakikita.
Alam mo kasi…
No'ng bagong kasal kami,
sinabi ito ni Mama sa kanya. "Manugang kita."
Hindi kita anak.
Di puwedeng maging anak ang manugang.
Pinapalo ko si Mi-seon.
Mama naman.
Pero may sarili kang magulang at di ko puwedeng gawin 'yon.
Dapat mag-ingat tayo sa mga sasabihin at hindi magsakitan
kung magbiyenan tayo.
Opo, tama po kayo.
Ngayong mag-asawa na kayo,
-iwasan natin magkita. -Po?
Seryoso po?
Puwede mong dalawin ang mga magulang mo o magbakasyon pag holiday kung gusto mo.
Salamat po.
At wag mo na akong regaluhan tuwing birthday ko.
Di ako komportable ro'n. Kahit emoji na lang.
Bakit parang halos wala ka nang hinihingi?
Tumahimik ka. Pero may isang kondisyon ako.
Maraming kapintasan ang anak ko,
at wala akong magagawa ro'n.
Puwede mo siyang baguhin, pero wala nang balikan.
Mama naman.
Gagawin ko po ang makakaya ko.
Ang astig naman ng mama mo.
Kaya sabi ng mga katrabaho niya, siya na
ang may pinakamabait na biyenan.
Nakikita ko nga 'yon.
Dahil mabuti sa kanya si Mama,
hindi na ako masyadong pinupuna
ng asawa ko.
Gano'n kami.
Uy…
-Di ko gustong magyabang. -Pero ginawa mo.
Hindi ko sinasadya.
Nagtatampo ka ba? Soo-cheol.
Buwisit.
Ito na 'yon?
Alam kong ninakaw mo lahat ng mahal na artwork nila
-bago umalis. -Di ko ninakaw.
Kumuha lang ako ng ilan.
Pinambili ng apartment.
Alam kong nagnakaw ka ng ganito kalaking gintong Buddha.
Hindi totoo 'yan.
Hindi mo ako maloloko.
Geon-u, ayos ka lang?
Hoy, ano'ng ginagawa mo?
Ayon pala. Siya pala ang kahinaan mo.
Baliw ka ba?
Papatayin kita pag ginalaw mo siya.
Nasaan nga 'yong estatwa?
Alam kong di mo pa binebenta.
Tiningnan ko na, kaya wag kang magsisinungaling.
Nasa pribadong kaha.
Puntahan natin bukas.
Sige. Mabuti naman.
Ganyan nga.
Hoy, ikuha mo ako ng wine. Narinig mo?
Maayos ang tulog mo?
Oo.
Gusto ko rito.
Nakatulog ako agad tulad mo.
Sabi ko na sa 'yo.
Gusto mo pang matulog?
Hindi.
Sampung minuto lang.
Hindi, kahit lima lang.
Matagal tayong di nag-almusal nang ganito.
Kakain nga ako ng salad at magkakape.
Pumuslit si Hyun-woo rito kagabi.
Ano?
Diyos ko. Paano?
Alam niyang sira ang camera sa likod, doon pumasok.
Gano'n pala.
-Matalino at mabusisi talaga. -Hindi naman.
Hindi niya binura ang kuha ng dashcam sa kabilang kotse.
Kaya nalaman ko kung paano.
Bakit mo ako inilalagay sa alanganin?
Nakalimutan mo na kung sino ako?
Ikaw ang bayaning lumipat ng kampo at pumanig sa amin.
Hindi. Ituloy mo pa ito at babalik ako sa kanila.
Papatayin ako ni Ms. Moh pag nalaman niya.
Malapit ko nang mahanap ang pondo.
Kaya pumunta si Hae-in dito.
Diyos ko, nakakabaliw na ito.
Bigyan mo ako ng 3% no'ng pera.
Gagawin kong 5%.
Seryoso ka?
Tinraydor ko sila, at galit na galit pa rin sila ro'n.
Siyempre. Magtiwala ka sa 'kin.
Wag mo akong ngitian.
Mapanganib ang mga guwapong lalaki.
Papatayin ako ni Seul-hee.
Salamat.
Pinatawad na kita,
kaya bakit kumampi ka ulit sa kanila na parang daga?
Nagiging alaga ang mga aso, pero ang mga daga, hindi.
Dapat silang puksain anumang mangyari.
Ibalik mo ang car pass, ID, at company card mo bago umalis.
Mawawala lahat ng pera mo dahil sa kasakiman mo, Grace.
Magtago-tago ka na para sa kaligtasan mo.
-Ms. Moh. -Layas.
Hindi po puwede.
Paano ako aalis kung may di-pagkakaunawaan?
Pamimigay ng impormasyon ang ikinabubuhay ko.
Ano'ng magagawa ko?
Ganito talaga ako.
Di-pagkakaunawaan?
Ipaliwanag mo kung bakit pinapasok mo si Hyun-woo
sa bahay ko.
Nakipagkasundo si Hyun-woo sa 'kin.
Inalok niya ako ng 10% no'ng pondo.
Alam niya kung nasaan 'yong pera?
'Yon ang gusto kong malaman.
Kaya pumayag ako.
Nasaan na nga?
Inalok niya ako ng 10%, pero kahit 7% na lang mula sa inyo.
Tumigil ka nga.
Okay.
Maliit na building at 5% na lang.
Tama lang namang makakuha ako no'n.
Sabihin mo na.
Sa tingin niya,
nandito 'yon sa bahay.
-Mali ba ako? -Saan?
May nakikita akong kumukuha ng litrato ko ro'n.
Diyos ko.
Hindi ako makapaniwala.
Ang ganda ko pa rin, 'no?
-Hayaan mo sila. -Bakit?
Aalis din 'yan maya-maya.
Umalis na ba?
Bang-sil.
Nakaalis na sila. Huminga ka na.
Ayan.
Parang nakita ko rin sila
-kahapon. -Ano?
Balik nang balik, nakaitim na van.
Kuha sila nang kuha ng litrato ng kung ano-ano.
Asan ang mahal na heels ko?
Hoy.
Mag-usap tayo.
Ano ba 'yon?
Kinuhanan mo ang bahay namin? Akin na 'yan.
-Wala kaming kinukuhanan. Tara. -Nakita ko kayo.
Kaya ibigay n'yo na!
Diyos ko.
Hoy ale, baliw ka ba?
Hoy.
-Ikaw ang unang nanakit. -Oo. Ano naman?
Alam mo ba kung ano itong heels ko?
Nabahiran ito ng tae, at tatadyakan kita gamit ito!
Mga tarantado kayo!
Aray, ang sakit.
Uy, ano'ng ginagawa n'yo riyan?
-Papa… -Ano ba 'yan?
Tulong…
Maghanda na, simulan.
Kabila. Ayan. Kabila.
Kabila.
Isang paa.
Kabila. Ayan. Kabila.
Tama. Kabila.
Isang paa.
-Talon. -Narinig mo?
Talon! Alin?
-Bubuo raw ng Yongdu-ri Quintet. -Oo.
'Yong mga roronda? Meron daw kahina-hinalang van.
Tama.
Tuloy lang. Ulitin.
Sasali ako.
Lumaki na ang muscles ko. Macho na ako. Hawakan mo.
Wag na.
Quintet, kaya pipili sila ng lima.
Pag nakasali ako, ibig sabihin, isa ako sa pinakamalalakas.
Makakapasok kaya ako? Gusto kong sumuntok ng kung ano.
Ano'ng mas maganda, kahoy o tiles ng bubong?
Soo-cheol…
Oo, hindi magiging madali.
Pero maganda ang panaginip ko kagabi.
Naniniwala ako.
Wala pa sa lima ang sasali.
Sige.
Kumpleto na tayo.
Tayong lima na.
Wag n'yo akong isali.
Kakababa ko lang sa puwesto.
Baka isipin nilang namumulitika ako
pag nalamang bumuo ako ng pribadong grupo.
Mag-aaway lang ang dalawang partido.
Hindi ko rin puwedeng iwanan si Mama.
Lagi mo naman siyang iniiwanan pag umiinom ka.
-Bakit ka nagpapanggap na mabuting anak? -Ano ba kayo?
Kailangan ng limang miyembro o higit pa
para makakuha ng pondo itong grupo.
Ibig sabihin,
kasali na ako?
Oo, gano'n na nga.
Kaya kong suntukin ito.
Wag na.
Permanente na pag napabilang ka rito.
Di ka puwedeng umatras.
Kita mo?
Sabi sa 'yo, di na kailangang galingan.
Malapit na ba?
Oo.
Malapit na.
Baba muna tayo?
Ang ganda.
Maraming nagtatapat ng pag-ibig dito,
at wala pang nababasted.
Magkakatuluyan kayo pag nagtapat ka rito.
At palaging gumagana.
Kalokohan.
Bukod sa may natatanaw
na nakakamanghang sunset,
tumatama ang gintong sinag ng araw sa mukha mo, kaya parang
mas lalo kang gaganda.
Ang ganda mo
ngayon.
Gano'n ba?
Magtatapat ka na ng pag-ibig?
Ang totoo, meron akong
hihilingin.
Ano?
Pagbawi ng divorce.
Sobra na kung yayayain kitang magpakasal ulit.
Kaya puwede bang bawiin mo na lang ang divorce?
Naalala mo ang sukat ko.
Siyempre.
Pero ako dapat ang magsuot sa 'yo.
Ipa-refund mo.
Bakit?
Sabi mo, lagi mo akong papakasalan.
Kung mabuhay ako ulit, pero hindi ngayon.
Bakit ayaw mo?
Ha?
Kahapon, akala ko…
ikaw 'yon.
-Ano? -Kaya ako…
sumama kay Eun-sung
kasi akala ko ikaw siya.
Umabot na sa ganito.
Di na maaasahan ang memorya ko.
Nakalimutan ko kung nasaan ako.
At sa huli, hindi kita makilala.
Hyun-woo?
Sinabi ko na,
iwanan mo na ako
pag lumala na itong sakit.
Pero…
mas maaga palang mangyayari.
Ang ganda ng sunset.
Tama ka.
Lalo kang gumaguwapo
sa sinag ng araw.
Pero…
ikaw nga ba talaga si Baek Hyun-woo?
Totoo ba ito? Di ba ito panaginip?
Di ko na alam kung ano ang totoo.
Kaya hindi ako puwedeng mangako.
Patawad.
Ano 'yang hawak niya?
Nakaharang 'yong kurtina.
Ang baba ng resolution. Kuha ba ako ng mas mataas?
Nakita n'yo ba si Mama?
Hindi.
Di ka nagsisinungaling, 'no? Seryoso ako.
Ano ba 'yan?
Seryoso rin ako.
Uy! Yeong-song!
-Nahanap mo na siya? -Di pa.
Wala rin sa bayan.
Tumawag na tayo ng pulis.
Tumawag na ako.
Magaling.
Hindi kaya umakyat siya ulit sa bundok?
-Diyos ko. -Palubog na ang araw.
Titingnan ko.
Sandali.
Baka makatulong ako.
Ayan na.
Kaunti pa sa kanan.
Kaunti pa, may makikitang bukal.
Kaunti pa. Ayan, diyan.
Akyat ka mula diyan.
Sige pa.
Deretso lang.
May taluktok na tinatawag na Fairy Peak.
Diyan!
Ayun siya!
Mama!
-Tulog na ba siya? -Oo.
Maraming salamat.
Naiinggit ako.
Saan?
May sakit din ang papa ko,
pero di ko man lang maalagaan.
Gano'n.
Narinig ko nga.
Matibay siyang tao.
Hindi siya pumapatol kahit gaano ko siya awayin.
Kaya tinuloy ko lang.
Di ko na gagawin 'yon
kung alam kong mangyayari ito.
Alam mo ba kung ano ang huling sinabi ko sa kanya?
"Dadalaw na lang ako sa libing mo."
Itong bibig ko talaga.
Dapat nag-ingat ako.
Kahit kailan, hindi ko inaway si Mama.
Nagyayabang ka ba?
Iniwan kami ni Mama
no'ng bata pa ako.
Nananakit si Papa at nambababae.
Kaya lumaki ako nang wala siya.
Tapos nagka-dementia siya,
kinuha ko siya sa nursing home at kasama ko na.
Gusto kong makipag-away sa kanya pag matino siya.
Hindi…
Hindi ko alam 'yan.
Lahat tayo,
may kanya-kanyang pinapasan sa buhay.
Kahit 'yong mga mukhang walang inaalala,
may mabigat na pinapasan.
Kaya…
wag kang mainggit
o sisihin ang sarili.
Alam ng papa mo kung gaano mo siya kamahal.
Sinundan ko ang truck.
Papunta sa bahay n'yo sa Hanil-dong mula sa bodega sa Gyeonggi.
Ano ito?
Nasa bahay lang 'yong pera?
Imposible.
Kahit magkasya ang 600 milyon sa isang kahon,
kailangan pa rin ng 1,500 kahon.
Hindi sapat ang isang imbakan. Kailangan ng 330 square meters.
May gano'n bang sekretong espasyo sa bahay?
O kaya bodega?
Tiningnan namin sa district office ang mga floor plan,
pero wala kaming nakita.
Saan pala ito?
May sinabi si Lolo
no'ng nagkita kami kagabi.
Ano po 'yon?
May sasabihin po ba kayo?
Iha. Pumunta ka rito sa bahay ko kung magkakagiyera.
Meron kaming air-raid shelter.
Puwede kang magtago ro'n.
May binanggit siyang air-raid shelter.
Air-raid shelter?
Sa bahay natin?
Imposible 'yon.
Baka nag-iimbento lang.
Meron tayong kapareho no'n.
Nabanggit niyang nagpatayo siya
ng panic room.
Tama po. Narinig ko rin.
Pero nasaan kaya?
Narinig lang natin 'yon.
Walang nakakaalam kung nasaan.
Kahit sa floor plan, walang nakalagay.
Tama po,
pero baka may sekretong floor plan.
Kung nandito nga ang pera gaya ng sabi ni Grace,
nalaman ko na sana.
Di kakasya 'yon sa ilang kaha de yero lang.
At may gano'ng kuwarto rin.
Alam mo 'yong movie na Shock Room?
Panic Room 'yon, timang.
Balita ko, may panic room dito.
Alam mo ba 'yon?
Di ito Yongdu-ri Quintet.
Trio ito.
Sasama sila sa inuman pagkatapos nating rumonda.
Sino naman 'yan?
Baka 'yong mga lalaki kanina.
Dapat nagdala tayo ng Taser o anuman.
-Taxi naman. -Taxi?
Nakaitim na van sila.
Sino kaya 'yan?
Bakit may maleta nang ganitong oras?
Ganito 'yong mga mamamatay-tao
-sa balita, di ba? -Tawagan ko ba?
Tawagan ko?
Kumusta ka na?
Maganda…
talaga…
ang panaginip ko kagabi.
Patawad po.
Ito na lang ang natira bukod sa pinambayad sa flight at hotel.
Bumili ako ng apartment sa US
pero mababawi ko po ang pera.
Ibabalik ko po sa inyo pag nakuha ko na.
Patawad po talaga.
Alam mo ba
kung gaano kabigat ang ginawa mo?
Hindi sapat na ibalik mo ang pera.
-Mama. -Alam ko naman po.
Walang kapatawaran 'yon.
Patawad pa rin po
sa lahat.
Gabing-gabi na, matulog na tayo.
Magpahinga muna.
Sige. Puwede kayong
-matulog doon… -Tumigil ka.
Ayoko kayong makita ng batang 'yan, kaya layas na.
Geon-u ang pangalan niya.
At wala kayong karapatang palayasin sila.
Hindi nga natin bahay ito.
Tama siya, Ate.
Ano, bubuhayin mo ang anak ng iba?
Anak ko siya!
Pinutulan ko ng pusod, hinele gabi-gabi,
at pinaliguan ko.
At nauna pa niyang sabihin
ang "Papa" bago ang "Mama"!
Tumayo ka na.
Pero…
May kailangan tayong pag-usapan.
Ano na'ng tawagan natin?
Alam mo na ang edad ko, kaya mag-iiba na.
Wala akong pakialam.
Ako, meron. Mas matanda ako.
Gusto mong ituring kitang gano'n?
Matanda sa akin?
Di ako bumalik para magsama tayo ulit.
-Ano pala? -Para ibalik ang lahat.
At si Jun-ho…
Binabalak ng hayop na 'yon na ibunton sa 'yo ang sisi.
Pigilan mo, o makukulong ka.
Pumunta ka para lang do'n?
Nag-alala ako.
Nagpakasal lang ako para perahan
ang tangang mayamang lalaki.
Kaya hindi ko inasahang…
mamahalin mo ako
nang sobra-sobra.
Wala pang nagtrato sa 'kin
nang kung paano mo ako tinrato.
Hindi ko makalimutan kung paano mo ako…
sobrang iningatan.
Ni hindi ako makakain nang maayos.
Kaya ako nandito.
Para lang sabihin 'yan?
Talaga? At pag tapos ka na,
mang-iiwan ka ulit?
May hiya rin ako.
Di na tayo magsasama.
Hindi.
Kailangan kita.
Wala akong pakialam.
Magsasama tayo.
Di ko na hahayaang mawala kayo.
Kahit umalis kayo.
Hahanapin ko kayo kahit saan.
Talagang
hindi ka nakikinig, 'no?
-Mas matanda ako. -Tama na.
-Kaya… -Excuse me.
Inom kayo nito.
Salamat.
Ate ni Master…
-Di siya mukhang nanay. -Wag kang tumitig.
Agaw-eksena raw ang pagdating niya.
Nakakaloka.
Nakuwento lang ng asawa ko.
Dumating siya dis-oras ng gabi na bitbit si Buddha sa ulo.
Nagulat ang asawa ko.
Lagi siyang nagkaka-sleep paralysis
at nagigising.
Sabi na sa 'yo.
Kailangan ni Chun-sik ng katas ng itim na kambing.
Bigyan mo nga.
Talaga?
Gawa ba talaga sa ginto 'yong gintong Buddha?
Purong ginto?
Ewan ko.
Ano'ng kutob mo? Magpasya ka kung "kakampi" siya o "kaaway".
-Bakit? -Kasi…
Madalas natin siyang makikita, kaya dapat malaman natin
kung paano aasta sa kanya.
Tatanggapin o dededmahin?
Tama.
Kakampi o kaaway?
Susundin ka namin.
Hindi pa ako sigurado.
Hindi pa?
Naaawa ako sa kanya,
pero parang may mali.
Oobserbahan ko pa siya.
Naaalala pa niya
ang sukat ko.
Round brilliant cut?
Nakaalis ka na, di ba?
Oo.
Pero may nakalimutan ako.
Ibabalik ko na ito.
-Gano'n. -'Yon ang sinabi mo, di ba?
Parang masyado akong nagmamadali.
Ibabalik ko na bago ako pumasok.
Gano'n pala.
Ngayon?
Hindi ito ang importante ngayon.
Hayaan mo.
Ayos lang ako.
Sige.
Sige, kung gano'n.
Bakit?
Ano?
Gusto ko lang
isukat.
Bago ang disenyo. Inaaral ko ang uso.
Di ako puwedeng magtamad-tamaran dahil nagpapahinga ako.
Tama.
Nagustuhan ko 'yan.
Alam mong bagay sa 'kin ang mga singsing.
Magaling ka pumili.
Aaminin ko 'yan.
Pero…
'yon lang 'yon.
Wag kang mag-isip ng kung ano-ano.
Sandali.
Sigurado kang tapos mo nang aralin ang uso?
Aralin mo pa.
Tapos na.
Aalis na ako.
Hae-in.
Di ko na ibabalik.
Iiwanan ko sa puwesto niya kanina.
Aaralin mo pa ang uso,
kaya sige, isuot mo lang.
Panic room? Parang sa pelikula?
Para pag may nuclear bomb? May mga baril
at pagkaing pang-isang taon?
Ewan ko, pero may nabanggit na panic room si Chairman.
Pero walang nakakaalam kung saan.
Gano'n pala.
-Wala ba sa register? -Wala ro'n.
'Yong nagdisenyo?
Patay na siya.
Anak na niya ang namamahala sa firm.
Siya ang tanungin mo.
Tinanong ko na,
di niya alam.
Hiningi ko 'yong floor plan, pero wala raw.
Tawag ako nang tawag, ayaw nang sumagot.
Talaga?
Ano'ng gagawin mo?
Wala na akong magagawa.
Dapat iba ang mangumbinsi sa kanya.
Sino?
-Ikaw. -Ako?
Grabe, nagkita tayo ulit.
Di mo talaga masasabi ang mangyayari.
Tama.
Nakita ko ulit ang tagapagligtas ko.
Wag mo na akong tawaging ganyan.
Kumusta ang building?
Ayos naman, salamat sa 'yo.
Muntik nang mawala.
Oo nga pala, balita ko kinukulit ka raw nitong kaibigan ko.
Pasensiya na.
Ayokong makialam sa mga komplikadong bagay.
Hindi, pasensiya na sa hinihingi ko.
Kung panglikas ang panic room,
dapat may kinabit na mga tubo at kuryente para sa bentilasyon
at komunikasyon.
Pero wala po akong nakita.
Paano na? Dapat halughugin ang bahay.
Ang interesante,
espesyal ang pagkakagawa sa elevator niya
na konektado sa basement.
'Yong elevator niya?
Parang wala namang kakaiba.
Dalawa po ang pinto.
Pinto rin ang likuran nito.
Papunta sa family room ang harapang pinto,
pero iba ang pinupuntahan no'ng pinto sa likod. Gano'n ba?
'Yon 'yong panic room?
'Yon ang kutob ko, pero titingnan ko pa.
-Di ba puwedeng sugurin na lang natin? -Mahigpit ang bantay.
Kakasuhan tayo ng trespassing.
Pero paano kung maunang mahanap ni Seul-hee?
Nakausap ko ang doktor niya.
Hindi na raw po siya sumasailalim
sa mga kinakailangang gamutan
gaya ng rehab o memory training
mula nang nakauwi na siya.
Baka naubusan na ng gamot, pero di pa nagpa-appointment.
Ano? Sinasabi ko na nga ba.
Ano'ng gagawin natin?
Isumbong po natin ng pagkukulong sa kanya
at pumasok tayo sa bahay
kasama ng mga pulis.
At tingnan ang elevator?
Pumunta tayong lahat bukas ng umaga.
Nagbalik ka na.
Sabi na nga ba.
May kakaiba sa 'yo
mula no'ng bumisita si Hae-in.
Manaka-naka bang bumabalik ang alaala mo?
Pero masyadong maikli 'yon para may magawa ka.
Hindi ka makahingi ng tulong.
Hindi ka makakilos.
Wala ka ring phone.
Para kang nasa impiyerno, 'no?
Tama ka.
Para akong
nasa impiyerno.
At
pinaparusahan ako.
Kaya kita pinapainom ng gamot.
Para makatulog ka nang mahimbing at mapayapa.
Kaya bakit hindi mo iniinom?
Moh Seul-hee.
Ito ba ang motibo mo mula pa no'ng umpisa?
Kung gano'n, akala mo,
minahal talaga kita?
Ang sama ko, 'no?
Di mo ba sila nami-miss?
Papalayain kita.
Ituro mo lang
'yong sekretong pondo.
Wala kang magagawa kung saglit ka lang
na nasa katinuan.
Basta sabihin mo lang
at magiging maayos ang lahat.
Sabihin mo na!
Ano'ng nangyayari?
Hyun-woo.
Nagpatawag ka rin ng ambulansiya?
Hindi po, wala pa 'yong kausap ko.
Ano'ng meron?
May nangyari ba?
Ano'ng nangyayari?
Ano'ng meron?
Sabihin n'yo.
-Tabi. -Bawal pong pumasok.
Lintik.
Hong Man-dae, 80, may dementia.
Pagkabali ng cervical spine ang ikinamatay.
Dadalhin na siya sa Daemang Hospital.
Papa!
Papa?
Papa.
Nandito kami.
Nandito na kami.
Papa…
Tulungan n'yo siya…
Kuya Beom-jun.
Kumilos kayo.
Mainit pa ang kamay niya.
Hindi puwede.
Ano'ng nangyayari?
Mahal.
Sir.
Paki-CPR po siya.
-Papa… -Pasensiya na po.
Kumilos naman po kayo.
Ihahatid na po namin siya.
Kailangan na po. Pasensiya na.
-Papa! -Umatras na po kayo.
Papa!
Sandali!
-Papa! -Pasensiya na po.
-Teka. -Ihahatid na namin. Pasensiya na.
-Kailangan nang umalis. -Papa!
-Pasensiya na. -Papa!
Lolo.
Papa…
Isang prominenteng negosyante ang namatay kanina.
Matapos magsimula bilang tagalinis ng sapatos
at pagtatag sa Queens Group,
ang dating chairman na si Hong Man-dae
ay namatay sa edad na 80.
Biglaan siyang inatake siya sa puso at na-comatose isang buwan ang nakaraan.
Bagama't nagising na, nagpakita siya ng sintomas ng vascular dementia.
Binabantayan ng industriya ang lagay ng pamamahala ng Queens Group.
Binigyan ng power of attorney ang kinakasamang si Moh Seul-hee,
na nagbibigay ng karapatan gaya ng pagkontrol sa shares.
Subalit dahil sa pagpanaw niya,
mawawalan na ng bisa ang karapatang ito.
Namatay na si Chairman,
kaya ipapamana na ang kayamanan niya
ayon sa notarized will.
Agad-agad itong ipapatupad, hindi na kailangang aprubahan ng korte.
Naintindihan mo ba?
Lumayas ka na.
Hindi ba dapat
pinagdarasal muna natin siya?
Saka na natin pag-usapan 'yan.
Minahal niya itong bahay.
Pakilibot siya
sa huling pagkakataon.
Ikaw talagang…
Masuwerte kang
may guwapo at matalinong anak.
Oo.
Magaling din siyang mag-boxing
at lumangoy.
Oo nga pala.
Tingnan mo ito.
Sumali siya sa pambatang Marine Corps Camp.
May iniligtas siyang
nalulunod na bata noon.
-Ano'ng meron? -Dito lang kayo.
-Ano'ng meron? -Bilis!
-Ano'ng meron? -Ano'ng nangyayari?
Hae-in!
-Dalawa. -Dalawa.
-Tatlo. -Tatlo.
Ba't ka lumusong?
Ayos ka lang? Halika.
Su-wan…
Hindi puwede, Su-wan…
Su-wan, pakiusap!
Ang anak ko!
Su-wan!
QUEEN OF TEARS
Hae-in. Salamat.
Kagagawan mo, 'no?
Sinabi ko na. Gusto ko siyang mabuhay.
Aalis po ako pag tapos na ako rito.
Balsam?
Tanda ito ng pag-aabang ko sa unang pag-snow
na akala ko di ko makikita.
Ito ang…
tinatawag na tadhana.
Sisirain mo lahat ito para lang kay Hae-in?
Kumagat siya.
Balitaan mo lang si Eun-sung para mag-alala siya…
Hae-in!
Meron din akong hindi nasabi sa 'yo.
Nagsalin ng Subtitle: Nadine Aguazon