(ราชินีแห่งน้ำตา)
(สามปีก่อน)
คือเรามาฮันนีมูนกันทั้งที
ทำไมอยากมาสุสานล่ะ มีที่ตั้งเยอะแยะให้ไป
อะไรของคุณ
ฉันชอบที่มีสุสานอยู่กลางสวน
ไม่ได้เอาศพไปฝังบนเขา หรือเอาอัฐิไปโปรยกลางทะเล
ได้ถูกฝังอยู่ใกล้ๆ บ้าน
มันทำให้ความตายดูเป็นเรื่องธรรมดา
ก็คงงั้น
นั่นหลุมศพภรรยาเขาเหรอ
หือ อะไร
ชายแก่คนนั้นน่ะ
ผมไม่เห็นใครนะ
เมื่อกี้เขายืนตรงนั้นนะ
อย่าพูดให้ผมกลัวสิ
แบบ
คนที่เป็นสามีในหนังน่ะ
ที่เอาดอกไม้ไปวางหลุมศพภรรยาทุกวัน
เขาเหมือนแบบนั้นเลย
จำไว้นะ
ผมจะไม่ทำแบบนั้นกับคุณ
ไม่ทำเหรอ
ถ้าคุณตายก่อนผม
ผมจะอยู่ต่ออีกวันเดียว
แล้วตามคุณไป
เอาเหอะ
จริงๆ นะ
ผมจะอยู่ยังไงล่ะถ้าไม่มีคุณ
จะอะไรก็ช่างเหอะ
ผมพูดจริงนะ
พอได้แล้วน่า
เราให้ความสำคัญกับช่วงเวลาที่มีความสุข
แต่เราไม่รู้ว่า
อนาคตของเราจะเป็นยังไง
เราจึงสัญญาในเรื่องที่ทำไม่ได้
และหัวเราะราวกับว่าช่วงเวลา ที่มีความสุขเหล่านั้นจะคงอยู่ตลอดไป
แต่มีด้านมืดซ่อนอยู่ ข้างหลังช่วงเวลาที่สดใสเหล่านั้น
เมื่อช่วงเวลาที่แสนวิเศษหายไป
และความลำบากทำให้ฉันอยากยอมแพ้
ฉันก็มีความคิดหนึ่งผุดขึ้นมา
"ใช่ ฉันเจอเรื่องร้ายๆ หลายอย่าง แต่ฉันก็ยังมีคุณ"
และมันก็ช่วยให้ฉันทนฝ่ามันไปได้
แต่ว่า
ฉันจำเป็นต้องตัดสินใจในเรื่องที่โหดร้าย
ถ้างั้น…
คุณกำลังบอกฉัน
ให้ตัดสินใจงั้นเหรอ
ถ้าฉันผ่าตัด ฉันจะสูญเสียความทรงจำ
แต่ถ้าไม่ผ่า ฉันก็จะตาย
คุณบอกให้ฉัน เลือกอันที่เลวร้ายน้อยกว่างั้นเหรอ
- เปล่า - ถ้างั้นอะไรล่ะ
ช่างมันเถอะ
ฉันจะคิดซะว่า
เรื่องทั้งหมดเป็นฝันดี
ปล่อยนะ บอกให้ปล่อย
ไม่ต้องตัดสินใจ
ไม่ต้องคิด
ฟังผมก็พอ
มีชีวิตอยู่
ทำตามที่ผมบอก
ผมขอร้อง
มีชีวิตอยู่
แฮอิน
มีชีวิตอยู่ต่อนะ
ตอนนั้นเราไม่รู้เลย
ว่าจะมีอะไรรอเราอยู่อีกฝั่ง
(ตอน 14)
- จะไปไหน - ไปหาแฮอิน
- เขาไปผ่าตัดที่เยอรมนีโน่น - ก็ใช่ไง
แบคฮยอนอูไปกับฮงแฮอินด้วย จะไปทำไม
ผมมีหน้าที่ต้องทำ
หน้าที่ของลูกกับสิ่งที่ลูกต้องปกป้องอยู่ที่นี่
ทำไมถึงได้หมกมุ่นกับผู้หญิงใกล้ตายขนาดนี้
ไม่ได้ใกล้ตาย
ผ่าตัดครั้งนี้จะช่วยให้รอด แล้วแฮอินก็จะลืมความทรงจำไม่ดีทั้งหมด
เหมือนเริ่มต้นชีวิตใหม่
คิดเหรอว่าแม่นั่นจะให้โอกาสลูก
ไม่คิดงั้นเหรอ
ฮงบอมซอกกำลังเตรียมแย่งตำแหน่งลูก
ฮงบอมจุนก็ประชุม กับพวกผอ.ที่หนุนหลังตั้งแต่กลับมา
นี่ก็ใกล้จะประชุมผู้ถือหุ้นแล้ว
ลูกจะยอมเสียทุกอย่างเพื่อฮงแฮอินงั้นเหรอ
ลูกเป็นอะไรไป
คุณไม่น่าทิ้งผมเลย
เพราะคุณทิ้งผมนั่นแหละ
ผมคงไม่อยากรู้ว่าครอบครัวนี้ดีเด่แค่ไหน
คุณถึงยอมทิ้งลูกแท้ๆ ได้ลงคอ
ผมคงไม่ต้องมาอิจฉาแฮอิน แล้วสุดท้ายก็…
ตกหลุมรัก
ต้องทำไงลูกถึงจะหยุด
ผมหยุดไม่ได้
ตราบใดที่ยังมีลมหายใจ
ได้
งั้นแม่จะช่วยเอง
ไปแฟรงก์เฟิร์ตนะคะ
ครับ
(ศพที่ถูกพบใกล้เขื่อนซัมบังคือนายพยอน)
หาผมเจอได้ไง
คุณออกมาข้างนอกทุกเช้า ฉันเลยตามมา
อย่างน้อยคุณก็พยายามนะ
ตามมาทำไม
ถ้าคุณอยากขึ้นสวรรค์ คุณต้องสวดอธิษฐานให้มากๆ นะ
เราอาจจะได้เจอกันอีกก็ได้
ในโลกหลังความตาย
แปลว่าคุณจะได้ขึ้นสวรรค์แน่ๆ แล้วเหรอ
ต้องแน่อยู่แล้วสิ
ผมไม่ได้สวดอธิษฐานให้ผมได้ขึ้นสวรรค์
ถ้างั้นอะไร
ผมสวดอธิษฐานให้คุณยอมผ่าตัด
ผมไม่ได้ขอกับพระเจ้าว่าคุณจะต้องจำได้ทุกอย่าง
ผมแค่ขอให้คุณยังมีชีวิตอยู่
ไม่เห็นจะมีประโยชน์เลย
ไปกันเถอะ
เราเขียนด้วยดีไหม
คุณก็คงจะเขียนเรื่องเปล่าประโยชน์
ไปกันเถอะ
ผมให้เวลาคิดมากพอแล้ว
เรารออีกไม่ได้แล้ว
ผมทำนัดไว้แล้ว กินข้าวเช้าเสร็จแล้วไปกัน
มีที่นึงที่เราต้องไป
ที่ไหน
จำที่นี่ได้ไหม
เรามาฮันนีมูนกันที่นี่
ก็ใช่
คุณบอกว่าที่นี่สวยแล้วก็ถ่ายรูปไว้เยอะเลย
มีผับอยู่ใกล้ๆ ด้วย
เรากินเบียร์กันแล้วก็ทะเลาะกัน
ก็ใช่ คุณบอกว่าผมน่ารักเกินตอนเมา
แล้วห้ามไม่ให้ผมทำตัวน่ารัก
เปล่านะ
ฉันยังจำได้ชัดเจน
ฉันบอกให้คุณน่ารักกับฉันคนเดียว
แต่ผู้หญิงคนอื่นพากันจ้องคุณ
เรื่องนั้นผมไม่รู้ ทำไมน่ะเหรอ เพราะสายตาผมจับจ้องที่คุณคนเดียว
งั้นเหรอ
ตอนนั้นคุณก็พูดแบบเมื่อกี้ ฉันเลยหายโกรธ
ไม่ได้หายทันทีนะ
คุณงอนผมตั้งสองชั่วโมงแน่ะ
ยังไงก็เถอะ
ตอนนั้นเราผ่านที่นี่ระหว่างทางกลับโรงแรม
แล้วฉันก็เห็นพระจันทร์เต็มดวงสวยมาก
ใช่ เป็นพระจันทร์ดวงใหญ่ที่สวยมาก
ผมยังมีรูปอยู่เลย
ฉันยังจำกลิ่น
พระจันทร์ แล้วก็สายลม
ของวันนั้นได้
มันคือความทรงจำ
การมีชีวิตอยู่หมายถึง
ฉันมีความทรงจำเหล่านั้นและเข้มแข็งได้เพราะมัน
ความทรงจำเหล่านั้นกำหนดตัวตนฉัน
และชีวิตฉัน
แต่ฉันกำลังจะเสียมันไป
ที่นี่จะกลายเป็นแค่ทุ่งธรรมดาสำหรับฉัน
ส่วนคุณ…
คุณจะกลายเป็นคนแปลกหน้า
ฉันจะไม่เป็นฉันอีกต่อไป
ฉันเลยตัดสินใจว่าจะไม่ผ่าตัด
ฉันมีชีวิตอยู่เป็นตัวเองยังไง
ฉันก็ขอตายแบบนั้น
อุ๊ยตาย บอมจา เป็นบ้าไปแล้วเหรอ
ทำอะไรของเธอ
จะไปไหน จะกลับไปยงดูรีเหรอ
มีสติหน่อยสิ กลับบ้านไปซะ
นี่ แบบนี้มันผิดมากนะ
ไปช็อปปิ้งดีกว่า
ไปห้างดีกว่า ไฮ บิ๊กซ์บี้
- ว่าอย่างไรคะ - ไปยงดูรี
ฉันบ้าไปแล้วแน่ๆ
ฉันกลับมาจริงด้วย
นี่บ้านเธอเหรอ
ทำไมไม่เจาะยางให้มันรู้แล้วรู้รอดไปเลยนะ
ว้าย อีตาบ้า
- ตกใจหมดเลย - มาทำอะไรที่นี่ครับ
ก็…
เห็นว่าชอบเค้กวอลนัท
- ผมเหรอ - ก็ใช่น่ะสิ
- เลยเอามาฝาก - อ๋อ
แล้วอามาทำอะไรตรงนี้
นี่บ้านลุงยองซงนะ
อ้าวเหรอ
สงสัยมาผิดบ้าน
คุณบอมจา
อ้าว
- ทำไม… - อามาหาผมน่ะครับ
อารักผมมาก
เข้าไปดื่มชาในบ้านก่อนไหมครับ
เรามีชาลูกพลัมรสชาติดีมาก
- ชา… - ไม่เป็นไรครับ
อามาหาผมครับ แค่มาผิดบ้าน
ไว้เจอกันนะครับ ไปครับอา ตรงนี้หนาว
- ไป - ถึงงั้นก็เถอะ
ถึงจะไม่ได้มาหาผม แต่เข้าบ้านไปดื่มชากับผมเถอะนะ
กินมาเดอแลนด้วยนะครับ ผมเพิ่งอบมาใหม่ๆ เลย
อ้อ
พี่ยองซง
มุมมองชีวิตพี่ทันสมัยมาก
ทำงานหาเงินแค่พออยู่พอกินเหรอครับ
ชีวิตเราไม่ได้ต้องการอะไรมาก อย่างที่คิดหรอก
- แล้วพี่ทำอะไรอีก - อ่านหนังสือ ฟังเพลง
ผมว่าผมค้นพบแล้ว
ตอนที่ผมอยู่โซล ผมรู้สึกอึดอัด
อยากหนีชีวิตแบบเดิมมาตลอด
ผมเลยว่าจะอยู่ที่นี่กับดาฮเยกับกอนอู
ผมจะทำงานนิดหน่อยพอ
- แล้วมีความสุขมากๆ - แกเนี่ยนะ
- ฝันไปเถอะ - ถ้าอามาอยู่คงยาก
อาผมเป็นพวกวัตถุนิยมสุดๆ ไม่เหมือนผม
นี่ เปล่าซะหน่อย
ผิดแล้ว
ถือแค่กระเป๋าราคาหลายสิบล้าน
แหวนวงเดียวนี่ซื้ออะพาร์ตเมนต์ได้ทั้งห้อง
มีแหวนแบบนั้นด้วยเหรอ
แล้วก็ไม่ได้มีแค่นี้นะ
นาฬิกาเรือนนั้นราคาเท่าไหร่นะ
- 200 ล้านใช่ไหม - นี่!
ชีวิตสโลว์ไลฟ์แบบนี้ฉันก็ชอบ
ชอบกินชาลูกพลัมโฮมเมด
มาเดอแลนก็ชอบกิน ชอบอ่านหนังสือ ฟังเพลงแบบไม่ต้องกังวลอะไร
อ๋อเหรอ
ครับ มีอะไร
ได้ครับ บาย
พ่อแม่มา
มากันอยู่ได้ เดี๋ยวดาฮเยก็รู้สึกอึดอัดอีก
ไว้ผมโทรหานะ
- ได้ๆ - ไปกันครับอา
- ฉันไปก่อนนะ - ครับ
ไว้มาอีกนะครับ
ไว้มาใหม่ แล้วผมจะอบมาเดอแลนให้กินอีก
(กรึนวาลด์)
ฉันอยากกลับโรงแรม
อาจารย์หมอรออยู่
อย่างน้อยก็คุยกับเขาก่อน
พ่อแม่คุณก็รออยู่เหมือนกัน
พวกเขาอยากวิดีโอคอลด้วย
- ดาฮเยล่ะครับ - ออกไปเดินเล่นกับกอนอูน่ะ
ข้างนอกหนาวจะตาย
ดาฮเยคงอึดอัดที่ต้องเจอพ่อแม่ผม
นี่ จะไม่ทักทายเราหน่อยเหรอ
มีเรื่องอะไรเหรอครับ
ก็พี่สาวแกน่ะสิไม่ยอมผ่าตัด
ว่าไงนะ
ไม่ยอมผ่าตัดเหรอ
เราลองเล่นกับอารมณ์ดูดีไหม
- เล่นกับอารมณ์เหรอ - ขอร้อง
"ถ้าลูกตาย พ่อก็จะตายด้วย"
คุณพ่อยังไม่รู้จักพี่ผมดี เดี๋ยวเขาก็คงบอก "อยากทำอะไรก็เชิญ"
ไม่มั้ง
เขาจะรู้ว่าเราก็แค่พูดไปงั้น ขู่ไปก็ไม่ได้ผล
แฮอินเขาฉลาดเพราะเขาได้ฉันมา
แล้วถ้าเราลองใช้เหตุผลลองคุยดูล่ะ
ยังไงคะ
มีช่วงที่เก็บเกี่ยวสาลี่ได้ยาก เพราะต้นสาลี่แห้งตายกันบานเบอะ
ถึงจะใช้ยาฆ่าแมลงแพงๆ
แต่รากก็จะเน่าถ้าเราไม่พ่นรากเลย
- เลือกยากเลยนะคะ - ใช่
ถึงเราคาดการณ์ว่าจะเสียหายเยอะมาก แต่เราก็เลือกพ่นอยู่ดี
เพราะเราต้องรักษารากเอาไว้
เพื่อผลผลิตของปีถัดไป
ถึงจะมีความเสียหาย คุณแม่ก็เลือกที่จะรักษารากไว้ ผมชอบนะ
งั้นเรามาทำแบบนี้กัน
เราจะใช้เหตุผลพูดก่อน
ถ้าไม่ได้ผล ก็ค่อยยกระดับแล้วดุเลย
"ดูแลร่างกายที่พ่อแม่ให้มาสิ"
"ถึงพ่อจะไม่ได้คลอดลูกออกมา แต่พ่อก็ยังเป็นพ่อ"
แล้วแม่ก็เสริมไปว่า "งั้นก็ตายกันหมดนี่แหละ"
จากนั้นก็… โอเค
- แฮอิน - ค่ะแม่
คุณแม่ พูดเรื่องสาลี่
สาลี่ ยาฆ่าแมลงน่ะ
อุ๊ย
น้ำมูกแม่ไหล พูดก่อนเลย
พูดก่อนก็ได้
แฮอิน เธอควร
คิดให้ดีๆ นะ
มันจะเป็นผลดีกับเธอ
เธอจะลืมเรื่องดีๆ ก็จริง แต่ก็จะลืมเรื่องแย่ๆ ด้วย
คิดว่าอาดื่มไปทำไมล่ะ
อาดื่มจนเมาเพื่อจะได้ ลบล้างความทรงจำที่เจ็บปวด
แต่มันก็ยังกลับมาอยู่เรื่อยๆ
มันจะไม่ดีเหรอ ถ้าลืมมันได้ตลอด
ไม่ได้โน้มน้าวเลย
แฮอิน
ลูกคงตกใจมาก
ไม่ต้องโกรธฮยอนอูนะ พ่อบอกให้ฮยอนอูเก็บเป็นความลับเอง
พ่อขอโทษที่เราไม่ได้บอกลูก
เรากลัวว่าลูกจะไม่ยอมไป
ไม่เป็นไรค่ะ
เป็นหนูก็คงทำแบบเดียวกัน
หลังจากที่รู้ว่าลูกป่วย
พ่อก็ติดต่อหาโรงพยาบาลทั่วโลก
แต่ทุกที่พูดเหมือนกันหมด บอกว่าคนชื่อแบคฮยอนอูเคยติดต่อมาแล้ว
ฮยอนอูส่งอีเมล
ไม่รู้กี่ร้อยกี่พันฉบับ
โทรหาโรงพยาบาลกลางดึก ทั้งในยุโรปแล้วก็อเมริกา
เพื่อจะหาแล็บหรือโรงพยาบาลที่ช่วยลูกได้
ไม่ทราบว่าภรรยาผม
จะเข้าร่วมการทดลองรักษาได้ไหมครับ
เขาหาโรงพยาบาลนั้นเจอด้วยวิธีการนี้แหละ
เพราะงั้นนะลูกพ่อ
คิดให้ดีๆ แล้วค่อย…
ไม่ต้องคิดแล้ว ลูกต้องเอาชีวิตให้รอดไว้ก่อน
หรือไม่จริง
ความทรงจำของลูก มันจะไปมีประโยชน์อะไรถ้าลูกตาย จริงไหม
อย่างน้อย…
แม่ก็จะยังจำหนูว่าเป็นลูกสาวที่มีความสัมพันธ์
ที่ดีกับแม่
แต่หลังจากที่หนูผ่าตัด
หนูอาจกลายเป็นคนแปลกหน้า
ฮงแฮอินที่เคยทะเลาะกับแม่อยู่บ่อยๆ
ก่อนที่จะมาร้องไห้คืนดีกัน ก็จะไม่มีอยู่อีกแล้ว
หนูจะจำแม่ไม่ได้อีก
เข้าใจด้วยนะคะ
หนูขอโทษ
ก็ได้ งั้นแค่นี้ก่อน
พักผ่อนเยอะๆ นะ แล้วคุยกันใหม่
- เดี๋ยว - จะปิดทำไม
ลูกยังไม่ได้ตอบเราเลย
คุณจะรับผิดชอบไหมถ้าลูกปฏิเสธผ่าตัด
อ้าว ปิดไปแล้วเหรอ
ว่าจะคุยด้วยหน่อย
จะคุยทำไมอีก
แค่นี้แฮอินก็มีเรื่องให้คิดเยอะพอแล้ว
พ่อร้องไห้เหรอ
พี่จะร้องไห้ทำไม
ทำฉันร้องตามไปด้วยเลย
อ้าว
ร้องกันหมดเลย
โทรกลับไปเกลี้ยกล่อมเร็วๆ
จะพูดอะไรได้ล่ะ
เราควรทำอะไรสักอย่าง
กอนอู
วนอีกรอบกันนะ
คุณมาทำอะไรที่นี่
จะไม่ขอโทษก่อนเหรอ
- เธอคงไม่รู้สึกผิด - ไม่ใช่กับคุณ
ฉันรู้สึกผิดต่อครอบครัวฉัน
ครอบครัวเหรอ
เธอเข้าใจผิดเต็มๆ
ดาฮเย
อย่าพยายามเปลี่ยนเลย
แต่ฉันอยากเปลี่ยน
อย่า ทำอย่างที่เคยทำมาตลอด
หลอกคนรอบตัวเธอต่อไป
ถ้าไม่ทำ ครอบครัวที่ว่าของเธอ
- จะต้องเจ็บตัว - หมายความว่าไง
ก็อยู่ที่นี่ต่อไปสิ เผื่อจะรู้
ที่ฉันมาก็เพื่อมาเตือนเธอเพราะฉันเห็นว่า
เราเคยรู้จักกันมา
แต่…
ฉันให้เวลาเธอได้ไม่มาก
คืนแฟลชไดร์ฟที่เอาไปจากจุนโฮมาให้ฉัน
แล้วพาลูกไปจากที่นี่ซะ
เธอไม่น่ามาที่นี่เลยนะ
น่าจะอยู่อเมริกาไป
ฉันเข้าใจที่คุณพูดแล้ว
แต่อย่าบังอาจมาทำร้ายซูชอลหรือครอบครัวฉัน
เพราะฉันจะไม่อยู่เฉยแน่
แล้วเธอจะทำอะไร
ฉันจะเอาแฟลชไดร์ฟไปให้ตำรวจหรืออัยการ
ลงเหวมันด้วยกันนี่แหละ
เธอเป็นแม่ เธอไม่ควรพูดแบบนั้น
แล้วใครจะดูแลกอนอู
ครอบครัวนี้จะดูแลเด็ก ที่ไม่ใช่ลูกหลานตัวเองเหรอ
นี่
หนาวแบบนี้ออกมาทำอะไรข้างนอก
กอนอูจะเป็นหวัดเอา
ซอนฮวา
เธอรู้จักโฉมหน้าที่แท้จริงของดาฮเยไหมเหอะ
เรื่องนั้นมันไม่สำคัญ
ที่สำคัญคือลูกชายฉันเลือกสะใภ้คนนี้แล้ว
ผู้ป่วยหลายรายลังเลที่จะผ่าตัด
ซึ่งก็เข้าใจได้ครับ เพราะมีความเสี่ยงจากผลข้างเคียง
เราเคารพการตัดสินใจของผู้ป่วย
เพราะสุดท้ายแล้วก็ขึ้นอยู่กับตัวผู้ป่วยเอง
แต่ผมต้องแจ้งให้ทราบว่า ผลตรวจวันนี้เป็นที่น่ากังวล
ถ้าเลือกที่จะผ่าตัด
ผมไม่แนะนำให้ช้าไปกว่านี้แล้ว
เพราะอาจได้ผลน้อยลง
หรือถึงขั้นไม่จำเป็นต้องผ่าแล้วถ้าเลื่อนออกไป
แฮอิน
ลูกเหลือเพียงสองสิ่งที่มีค่า
ในชีวิตนี้ที่พระองค์มอบให้ลูก
ความทรงจำของการได้รักผู้อื่น
และได้รับรักกลับมา
ลูกจะให้มันหายไปไม่ได้
ลูกจะไม่ขอให้พระองค์ช่วยชีวิต
แต่ได้โปรด
ให้ลูกได้ทะนุถนอม
ความทรงจำเหล่านี้จนลมหายใจสุดท้าย
แฮอิน
แฮอิน ผมขอโทษ
ผมขอโทษ
อย่าทำกับฉันแบบนี้
อย่าทำให้ฉันอยากมีชีวิตอยู่
เพราะฉันจะจำคุณไม่ได้
ฉันจะกลายเป็นคนแปลกหน้า
ถึงมันจะเป็นอย่างนั้นจริง
ผมจะเป็นคนแรกที่คุณได้เห็น
แล้วคุณก็จะตกหลุมรักผมอีกครั้ง
หัวใจคุณจะเต้นเร็วอีกครั้ง ตอนที่ผมเมาแล้วทำตัวน่ารัก
เรายังรักกันได้อีกครั้ง
ผมจะอยู่ข้างๆ คุณ
ถึงแม้ว่า
คุณจะไม่ตกหลุมรักผม
ถึงคุณจะเมินผม
หรือ…
เกลียดขี้หน้าผม
แต่ผมสัญญาแล้ว
ว่าผมจะอยู่ข้างๆ คุณ
ถึงคุณจะมีหนี้
หรือมีอะไรมากกว่านั้น
เพราะฉะนั้น
คุณอย่าห่วงไปเลยนะ
อยู่ต่อได้ไหม ผมขอร้อง
อย่าอธิษฐานอีกนะ
เรื่องที่คุณจะตาย
ผมกลัวมาก
กลัวว่ามันจะเป็นจริง
แฮอิน
ฉันต้องไปเข้าห้องน้ำ
คุณกินก่อนเลย
ทำอะไรอยู่
อะไร
คุณไม่เคยกินกาแฟตอนท้องว่าง
แต่กินเอสเปรสโซ่เนี่ยนะ
คุณทำเป็นอ่านหนังสือพิมพ์ภาษาอังกฤษให้ดูฉลาด
แล้วก็ตั้งใจเบ่งกล้ามแขนไปด้วยงั้นสิ
ใช่
ผมตั้งใจ อย่างที่คิดนั่นแหละ
เดี๋ยวนะ
นี่คุณทำตัวเหมือนโสด เพราะเราไม่ได้จดทะเบียนสมรสกันเหรอ
คุณแต่งงานแล้วนะ เลิกแอ็คท่าอ่อยคนอื่นได้แล้ว
เอาแขนเสื้อลงซะ ติดกระดุมด้วย
แล้วกินไข่คนกับซอสมะเขือเทศเดี๋ยวนี้เลย
ผมไม่อยาก
- ทำไม - ผมจะกวนประสาทคุณ
อะไรนะ
คุณบอกว่าคุณจะเสียดายผม
เสียดายสุดก็คงเป็นคุณ
นี่คุณ
ได้ยินด้วยเหรอ
ผมจะทำให้คุณทนไม่ได้
ที่ต้องทิ้งผมไป
ไปกินผลไม้ดีกว่า
จนตอนนี้ก็ยังเสียดายไม่หายเหอะ
ผลตรวจดีเอ็นเอออกแล้วครับ
มีเลือดของเหยื่ออยู่บนเบาะที่นั่งกับอาวุธ
รอยนิ้วมือบนอาวุธล่ะ
นี่ครับ คนนี้
เอาแขนเสื้อลงแล้วติดกระดุม
อย่าโชว์แขนแบบนั้นสิ
- ผมอยากโชว์ - นี่
เอาลงเลยนะ
- ไม่ - เอาลง
ไม่
เรื่องรักษาคุณฮงเป็นยังไงบ้างครับ
- จะได้กลับมาไหม - กลับสิคะ
จะกลับมาทำตำแหน่งเดิมเหรอ
เรื่องนั้นฉันก็ไม่แน่ใจ
เราทรมานกันจะตายอยู่แล้ว
มันดูออกง่ายๆ เลยเวลาที่บริษัทกำลังจะเจ๊ง
ดูจากโรงอาหารกับห้องพักเบรกก็รู้
ฉันก็ตกใจเหมือนกันที่เขาเอาเครื่องชงกาแฟออก
วันนี้ได้ไปโรงอาหารยัง
เขาเลิกแจกยาคูลท์เป็นของหวานแล้วด้วย
บริษัทไม่ห่วงสุขภาพลำไส้เราแล้ว
ผมรู้ชะตากรรมของเราขึ้นอยู่กับเจ้านายเรา แต่เราจะไม่ทำอะไรหน่อยเหรอ
ฉันไม่แน่ใจ
ว่าเลขาคิมรู้สึกแบบเดียวกันไหม
- ทำไมถามผม - ก็คุณน่ะ
มีบทบาทสำคัญกับทีมบริหารชุดนี้
เข้าใจผิดแล้ว ผมก็แค่ทำธุระให้นิดหน่อย
แต่คุณได้รางวัลตอบแทน
ก็ใช่
- แต่ก็ไม่ได้รู้สึกดีหรอก - ทำไมล่ะ
ผอ.แบคเป็นคนใจดีมากๆ รู้จักให้อภัย
เขาจ่ายค่าเทอมมหาลัยให้น้องผม ผมเลยไม่ได้ดีใจนักหรอก
คุณรู้สึกผิดไงถึงได้พูดแบบนี้
ไม่ใช่ทุกรางวัลตอบแทนจะดีหมด
สายเข้าน่ะ
ฮัลโหล
ครับ ผมเอง
อะไรนะครับ ที่ไหน
พยอนซองอุคถูกพบเป็นศพ
ถูกฆ่าตาย
จริงเหรอ
ข่าวออกตอนที่นายไปเยอรมนี
ฉันก็เพิ่งรู้เหมือนกัน
โอเค
หัวหน้าครับ ผมแกะรอยผู้ต้องสงสัยได้แล้ว
หนีไปแฟรงก์เฟิร์ตหลังเกิดเหตุ
ผมแกะรอย
- พิกัดปัจจุบันแล้วด้วย - โอเค
งั้นขอหมายจับเลย ส่งไปให้กองกิจการต่างประเทศด้วย
เดี๋ยวจะลำบากถ้าหายไปในต่างประเทศ
ครับ
นี่
เก็บเรื่องนี้เป็นความลับไว้ดีๆ
อย่าให้สื่อรู้จนกว่าเราจะจับมันได้
ครับ รับทราบครับ
- ฉันไปหาดาฮเยมา - อะไรนะคะ
ส่งฉันไปแทนก็ได้
ไม่คิดว่ามันจะโง่ขนาดนี้
ฉันเคยบอกแล้ว
- หล่อนตกหลุมรักซูชอลเข้าแล้ว - ฉันเลยโทรหาจุนโฮ
จะโทรหาไอ้คนระยำนั่นทำไมคะ
อ๋อ จะได้จัดการหล่อนสินะคะ
ที่ไว้ชีวิตก็เพราะสงสาร แต่ตอนนี้มันกำลังสร้างปัญหา
ฉันจะจัดการมันทีละคน
ที่คุณนายส่งลูกน้องไปเยอรมนีเมื่อไม่นานนี้
เพราะมีคนต้องจัดการเหรอคะ
พวกมันจะไม่กลับมาแล้ว
โอนเงินให้ด้วยถ้าพวกมันโทรมา จัดการหาที่พักให้พวกมันด้วย
ค่ะ
ทำไมไม่กลับมา
ต้องทำผิดร้ายแรงแค่ไหนกันเชียว ถึงขั้นจะไม่กลับมา
นี่ โคจองจา
อย่าทำเป็นไร้เดียงสา เธอก็รู้ว่าจะเกิดอะไรขึ้น
หล่อนจะทำร้ายฮงแฮอินแน่เลย
(60,000,000,000 วอน)
ตั้งสติ
ไม่มีใครทนกับความอยุติธรรมได้เก่งเท่าเธอแล้ว
โอเค
ลืมมันไปซะ
(ร้านปิดดึก)
ฮัลโหล
ฉันเองนะ เกรซ
ครับ ว่าไงครับ
แค่โทรมาทักทาย
ทุกคนสบายดีกันไหม
- อะไรนะครับ - ก็คงสบายดี
งั้นก็ดีแล้ว
รักษาตัวให้ปลอดภัยไว้นะ
แค่นี้นะ
แฮ…
แฮอิน
ฮัลโหล มีอุบัติเหตุครับ
เหมือนจะเป็นชนแล้วหนี
แฮอิน
ผมโทรแจ้งฉุกเฉินแล้ว
ตายแล้ว ถอยออกมา
ระวังรถระเบิด ถอยมาก่อน
แบคฮยอนอู
เกิดอะไรขึ้น
ใจเย็นนะ
คุณขับรถชนเหรอ ชนยังไง
นี่คุณ…
บ้าไปแล้วเหรอ
เอามือเปล่าทุบกระจกทำไม ดูสิ
ดูมือคุณสิ
ผมนึกว่าคุณตาย
ผม…
โล่งอกไปที
ไม่เป็นไร
ฉันไม่ได้เป็นอะไร
(ห้องฉุกเฉิน)
คุณโอเคไหม
ก็เจ็บ
ไม่น่าทำตัวเหมือนคนบ้าเลย
ผมบ้าจริง
เพราะผมเห็นมันกับตา
ผมนึกว่าคุณอยู่ในรถ
คุณลงรถตอนไหน
เจ้าแม่แห่งโชคลาภคงจะมีอยู่จริง
ดูนี่สิ
ฉันซื้อมาอีกแล้ว
ยังแพงเหมือนเดิม
แต่นี่
ช่วยชีวิตฉันไว้
ถ้าฉันตาย คุณก็จะร้องไห้แบบนั้นเลยเหรอ
ก็ใช่น่ะสิ
งั้นก็ไม่ได้ละ
หมายความว่าไง
คุณทำอะไรบีบคั้นหัวใจฉันเกินไปแล้ว
คุณทำให้คนอื่นอยากกอดคุณ
คุณดูเซ็กซี่ตอนพับแขนเสื้อ คุณน่ารักตอนเมา
แล้วก็ทำให้คนอื่นอยากกอดตอนคุณร้องไห้
คงมีผู้หญิงมาต่อแถวกันยาว
ฉันจะไม่ให้เป็นอย่างนั้น
ฉันคงจะอยากลุกจากหลุมมาหักคอคุณ
หมายความว่าไง
ฉันจะผ่าตัด
จริงเหรอ
ฉันกลัวมากเพราะฉันไม่รู้ว่า
ฉันจะแค่สูญเสียความทรงจำ หรือจะลืมตัวตนของฉันทั้งหมด
แต่ฉันไม่อยากเสียคุณไป
ฉันไม่อยากเห็นคุณร้องไห้อีกแล้ว
ฉันโน้มน้าวให้คุณแต่งงานกับฉันโดยการให้สัญญา
ว่าจะไม่ทำให้คุณร้องไห้
ฉันควรจะเริ่มทำตามสัญญาได้แล้ว
ขอบคุณนะ
ผมเข้าใจความรู้สึกคุณดี
คุณคงรู้สึกกังวล
และกลัวมาก
แต่คุณจะไม่มีวัน
เสียตัวตนของคุณไป
ผมจะไม่ให้มันเป็นแบบนั้น
ผมจะช่วยให้คุณ
เป็นคุณคนเดิม
อืม
โอเค
ฉันเชื่อคุณ
พิงกี้ กินเยอะจัง
อร่อยไหม
- มาคุยกันหน่อย - ไม่เป็นไร
เป็นอะไรของพี่
ตึกนั้นเป็นถิ่นผมมาตลอด
มันจะทำให้เราแตกคอกันนะ
- ฉันว่าฉันจะหย่า - ฮะ
ทำไม ไม่อยากอยู่ห่างครอบครัวแล้วเหรอ
ก็ใช่น่ะสิ
ไม่รู้ว่าผัวฉันจะเรียนป.เอกจบเมื่อไหร่
ฉันส่งลูกไปเรียนต่างประเทศให้ลูกได้เปิดโลก
แต่ตอนนี้เขาคงยุ่งเกินกว่าจะคิดถึงฉันแน่ๆ
งั้นก็ไปอยู่กับลูกกับผัวสิ
แล้วใครจะหาเลี้ยงครอบครัว
ให้พึ่งฮยอนอูตลอดไปไม่ได้หรอก
ก็เลยจะหย่างั้นเหรอ
- ไม่ใช่เรื่องนั้น - แล้วอะไร
- ฉันคิดว่าเขานอกใจฉัน - หา
ผู้หญิงอเมริกันรับโทรศัพท์เขา
ตอนนั้นดึกด้วย
คุณเป็นภรรยาของแจฮุนเองเหรอ ฉันได้ยินเรื่องคุณมาเยอะเลย
ฉันเจนนี่ ยินดีที่ได้รู้จัก สบายดีนะคะ
สบายดี ขอบคุณ คุณล่ะ
แล้วไปตอบเห่ยๆ แบบในคาบอังกฤษทำไมเนี่ย
จะรู้มะ
ก็นางถาม มันพูดออกไปเอง
เขาฉลาดมากเลยนะ
เลือกผู้หญิงอเมริกันแบบนี้มันจงใจชัดๆ
เพราะรู้ว่าพี่พูดอังกฤษไม่ได้ จะได้ด่าฉะหน้าไม่ได้ไง
ก็จริงอยู่ที่ด่าฉะหน้าไม่ได้
ไปหาก็ไม่ได้
(ช่างเสริมสวยดีเด่น)
ฉันต้องอยู่ที่นี่ต่อไป
สงเคราะห์ฉันหน่อยเถอะนะ
ตายๆ
ก็ได้
เอาตึกไปเหอะ
เอาไปเลย
ขอบใจนะ
ไม่ต้องร้อง
ถ้าเจอไอ้เลวนั่น ผมจะสวดมันยับเลย
กล้าไปคบผู้หญิงอเมริกันได้ไง
ไอ้เลว
เชิญครับ
หวัดดีครับ
พี่ดูกวันอยู่ไหนเหรอ
อยู่ตลาดครับ
ช่วงนี้เขาดูยุ่งๆ ผมเลยมาช่วยดูร้านให้
- อ้าวเหรอ มาทำพาร์ทไทม์เหรอ - พาร์ทไทม์…
เปล่าครับ
ผมมีประสบการณ์
ผมเคยเป็นซีอีโอแฟรนไชส์ซูเปอร์มาร์เก็ตที่โซล
- หืม - เหมือนอันเอ็กซ์เป็กเต็ดบิสเนสเลย
อะไรเหรอ
รายการวาไรตี้นั่นน่ะ
ที่ชาแทฮยอนกับโจอินซอง
ช่วยกันดูแลร้าน
จริงด้วย
ใช่แล้ว
มาแล้ว
(รามยอนปูหิมะ 3,500 วอน)
ว้าว ดูสิ
ชามเบ้อเริ่มเลย
เอาปูหิมะจากอุลจินมานี่ไม่ใช่ง่ายๆ เลย
ค่าจัดส่งแบบด่วนแพงมาก
ไม่บวกเพิ่มไปล่ะ
รามยอนปกติก็ 3,500 อยู่แล้วนะ
ผมไม่ได้จะเอากำไรหรอกครับ
แล้วทำไปทำไม
บทที่หนึ่งในหนังสือราชาธุรกิจละแวกบ้านของผม
คือขอความรักจากเพื่อนบ้าน ไม่ใช่เงิน
เขียนหนังสือเล่มนั้นเหรอ
จะเขียนครับ จากประสบการณ์จริง
ดูน่ากินมากๆ เลย
- มีหอยเป๋าฮื้อด้วย - ว้าว
- โอ้โฮ - หอยเป๋าฮื้อเหรอ
- ไง - ได้ข่าวมา
อันเอ็กซ์เป็กเต็ดบิสเนสมาถ่ายที่นี่เหรอ
พี่อินซองมาที่นี่เหรอ
เปล่าหรอก
แต่มีรามยอนปูหิมะ
มีหอยเป๋าฮื้อด้วย 3,500 วอนเอง
- คุ้มราคาสุดๆ - อือ
ขอชามพิเศษเบิ้ลสองเลยนะ
- ได้ครับ - ขอชิมหน่อยนะ
ขอบใจ
ชวนแม่กับพวกผู้หญิงๆ มาดีกว่า
บอกให้ลูกเรามาด้วยดีไหม
- เอาสิ - ได้ๆ
มองทางนี้ โจอินซอง
ไม่เอาสิ ผมทำงานอยู่นะ
มาถ่ายรูปกันแบบนี้ผมอายนะ
- ทานให้อร่อยครับ - ขอบคุณค่ะ
อ้าว คุณพ่อ ผมบอกให้พักไง
รู้แล้ว แต่ทำไม่ได้หรอก
นี่มันอะไรกัน
ดังใหญ่แล้ว
ผมก็ไม่คิดเหมือนกัน
ดูสิครับ
ชั้นวางรามยอนหมดเกลี้ยงเลย
- เห็นอยู่ - คนชอบกันมาก
มีคนกินสามชามด้วย
ครอบครัวของพี่ชุนชิกก็มากันหมด
กินมื้อเที่ยงคงอิ่มยันมื้อเย็นเลย
ไอ้ชุนชิก ไอ้หอกหัก
- ฮะ - นี่
ฟังนะ
ขายแบบนี้มันจะไปได้กำไรอะไร ทั้งปูหิมะ ทั้งหอยเป๋าฮื้อ
กุ้งอีก แล้วไหนจะค่าส่งอีก
ได้เป็นหนี้กันพอดี
ไม่ครับ นี่เรียกมาร์เก็ตติ้ง
ผมต้องขออภัยจริงๆ สำหรับความไม่สะดวก
แต่ผมรู้สึกผิดที่สุดที่ทิ้งซูชอลไว้ที่นี่
รู้สึกเหมือนไปเที่ยวแล้วทิ้งขยะถุงใหญ่
เอาไว้ต่างหน้า
นั่นคือเตือนสินะ
เราไม่ได้กำไรจากรามยอนหรอกครับ
เป้าหมายของเรา คือให้คนจ่ายเงินกับอย่างอื่นที่แพงกว่า
ของที่แพงสุดในร้านก็ไอ้รามยอนนี่แหละ
อ้อ
ผมลืมคิดเรื่องนั้นไปเลย
ตกลงโดนไล่ออกเหรอ
ผมแสดงความรับผิดชอบด้วยการลาออก
เลิกสร้างปัญหาแล้วกลับโซลไปเถอะ
ไม่
ผมจะหาทางสร้างปฏิสัมพันธ์กับผู้บริโภคที่นี่ต่อไป
แล้วหาทางให้เกษตรกร กับซูเปอร์มาร์เก็ตขนาดใหญ่อยู่ร่วมกันได้
คิดว่าขโมยพาสปอร์ตฉัน จะทำให้ฉันไปเกาหลีไม่ได้รึไง
อยู่ไหน
คุณโมบอกว่าเธอไปหลบอยู่ที่บ้านเกิดฮยอนอู
ให้ไปหาตอนนี้เลยดีไหม ฮะ
อย่ามาเลยนะ
ฉันขอโทษ
ถ้าอยากช่วยไอ้ซูชอล
เอาทุกอย่างที่ขโมยไปมาคืนฉันตามที่อยู่ที่ส่งให้ซะ
ฉันจะไม่พูดซ้ำสอง
มีสวนสนุกอยู่ใกล้ๆ
พรุ่งนี้เราไปกันไหม
เอาสิ ผมจะทำคิมบับด้วย
กอนอู เราไปสวนสนุกกันนะ
สวนสนุก
ตื่นตาไหม
นี่อะไร
แม่อยู่ไหน
อยู่นั่นไง
หวัดดีฮะแม่
กอนอู แม่อยู่ทางนี้
กินนี่กัน
- อาหย่อย - อาหย่อย
- อร่อยไหม - อืม
กอนอูลูก มองกล้อง
เก่งมากจ้ะ
กอนอู
เก่งมาก
ฉันเหนื่อย
- ซื้อกาแฟให้หน่อยได้ไหม - กาแฟเหรอ
รอตรงนี้นะ เดี๋ยวผมไปซื้อให้
หนาวใช่ไหม
โอเค เอามือมา
- เดี๋ยวผมมานะ - อืม
ขอโทษนะ
ไปห้องน้ำรึเปล่า
ดาฮเย
ดา…
ดาฮเย
ทิ้งผมไปอีกทำไม
ประกาศ
คุณฮงซูชอล อายุ 31 ปี กำลังตามหาภรรยา
คุณภรรยากรุณามาที่ศูนย์เด็กหาย
- อะไรนะ แต่เขาเป็นผู้ใหญ่นี่ - หากได้ยินประกาศนี้
ประกาศอีกครั้ง…
ดาฮเย
อย่าไปเลยนะ
ผม…
ผมจะทำให้ดีกว่านี้
ผมสัญญา
อย่าไปเลยนะ
อะไรน่ะ เมียทิ้งไว้นี่แล้วหนีไปเหรอ
อะไรกัน โดนทิ้งเหรอ
หมอนี่คงเป็นคนขี้แพ้ถึงต้องมาทิ้งไว้นี่
เขาไม่ได้เป็นคนขี้แพ้
อะไรนะ
เขาไม่ได้เป็นคนขี้แพ้
สามีฉัน
เป็นผู้ชายที่ดีเลิศที่สุดที่ฉันรู้จัก
ไม่เป็นไรนะ ไปกันจ้ะ
คุณทิ้งผมไปไหนมา
มาทำอะไรที่นี่
เธอทำให้ฉันทิ้งเธอไม่ลง
ทำแบบนี้ทำไม
ซื้อโชคทางนี้ครับ เข้ามาดูก่อน
ซื้อโชคทางนี้เลยครับ เลือกเองเลย
ซื้อโชคทางนี้ครับ
(กรึนวาลด์)
คืนสุดท้ายของฉันแล้ว
มันไม่ได้มีความหมายอะไร
คุณจะยังเป็นคุณเสมอ
แต่ยังไงก็เถอะ
นี่เป็นโอกาสของคุณแล้ว
- โอกาสอะไร - สารภาพ
เพราะผ่าตัดเสร็จ ฉันก็จะลืมทุกอย่าง
แล้วไง
เรื่องที่อยากบ่น
ช่วงเวลาที่คุณเสียใจ
เรื่องที่คุณบอกฉันไม่ได้
อะไรทำนองนั้น
ตอนนี้คุณบอกฉันมาตรงๆ ได้
ช่างเถอะ
ผมหลงกลไม้นี้ของคุณมาหลายครั้งแล้ว
บอกมาเถอะน่า
ยังไงฉันก็จะลืมอยู่ดี
ช่างเถอะ
แปลว่า
มีอะไรจะพูดจริงๆ ด้วย
ไม่ต้องมาหยั่งเชิงเลย
มีอะไรจะเสียล่ะ
ฉันใกล้จะได้ผ่าตัดแล้ว มีอะไรห้ามไว้อีกล่ะ
บอกมา
อะไร
- ไม่มีเหรอ - กำลังเลือกอยู่
แปลว่ามีเยอะเลยสิ
ก็ไม่เชิง
เพราะคุณบอกให้พูดนะ
ผมถึงพูด
คุณมักจะ
เปลี่ยนใจบ่อย
ยังไง
ผมจะยกตัวอย่างประกอบ
คุณอยากให้ผมจำวันครบรอบแต่งงานของเราได้
พอผมเตรียมเซอร์ไพรส์ให้
คุณก็ดันโกรธ
พอผมไม่เตรียมอะไรให้ คุณก็โกรธอีก
ทุกอย่างเอาให้มันพอดี
แต่นั่นมาตรฐานของคุณ
ผมไม่รู้ว่าคุณคิดอะไรอยู่ ผมจะไปรู้ได้ไง
- แบบนั้น… - อีกอย่าง ผมอยากให้คุณฟังผม
ตอนที่ผมคุยด้วยแบบไม่ต้องโมโห
ฉันก็ฟังดีๆ แล้วไง
ขนาดตอนนี้ยังโมโหเลย
เปล่า ฉันกำลังตั้งใจฟัง
ฉันหน้าบึ้งตอนฟังเป็นปกติอยู่แล้ว
แล้วก็…
มีโอกาสแล้วใส่ไม่ยั้งเลยนะ
ผมรักคุณ
- อะไรนะ - ผมบอกว่าผมรักคุณ
คุณบอกให้ผมพูดเรื่องที่พูดไม่ได้
ก็ใช่
พูดต่อสิ พูดสิ่งที่อยู่ในใจ
พูดมาสิ
ขอบคุณที่ตัดสินใจ
เรื่องยากครั้งนี้
ผมขอให้คุณไม่ป่วย
ไม่เจ็บอีกต่อไป
อยู่ข้างผมตลอดไป
ไว้เราไปเที่ยวด้วยกัน
เดินเล่นด้วยกัน
ออกกำลังด้วยกัน
ทะเลาะกันแล้วคืนดีกัน
ทำอะไรที่คนปกติทั่วไปทำกัน
แล้วแก่ไปด้วยกัน
ไม่แฟร์เลย
คำพูดหวานขึ้นตาแบบนี้ฉันก็จะลืมด้วย
ไม่เป็นไรหรอก
ผมจะพูดอีก
พูดทุกวันเลย
แป๊บนะ
เอ่อ…
ฉันเขียนทุกอย่างที่ฉันนึกได้
เกี่ยวกับตัวเอง
เกี่ยวกับคุณ เกี่ยวกับชีวิตที่ฉันเคยมี
หวังว่าสมุดเล่มนี้
จะเป็นแนวทางให้ชีวิตใหม่ของฉัน
แต่ฉันก็คงจะลืมว่าเคยเขียนไว้
ฝากคุณเก็บไว้ก่อนนะ
แล้วค่อยเอาให้ฉัน
แล้วนี่
คุณไปเขียนไว้ตอนไหนล่ะ
- อย่าเพิ่งอ่านตอนนี้ - อืม
เอาไว้ค่อยอ่าน
ตอนที่คุณกำลังรอฉันฟื้น
หลังผ่าตัด
ก็ได้
ห้ามแก้อะไรในนั้นนะ ห้ามเขียนใหม่ให้คุณดูดีขึ้น
ไม่แก้หรอก
มานี่มา
เดี๋ยวนะ
ผ่าตัดสิบโมง เวลาเยอรมนีใช่ไหม
เหลืออีกสิบนาที ใจสั่นจะแย่
แฮอินไม่เป็นไรหรอก ไม่ต้องห่วง
งั้นก็เลิกสั่นขาได้แล้ว
อือ
ที่รัก
แพงซุน…
- ยังไม่ตาย - ฮะ
จริงเหรอ หอยทากที่ไม่มีเปลือกอะนะ
ใกล้ตายแล้วนี่
มันเป็นปาฏิหาริย์
จริงๆ นะ
พี่ นี่ถือเป็นลางดี
งั้นเหรอ
อืม
ใช่
แฮอินจะต้องผ่าตัดสำเร็จ
(กรึนวาลด์)
เดี๋ยวค่ะ
คุณจะไม่ไปไหนใช่ไหม
จะไปได้ไงล่ะ
คุณต้องอยู่ข้างฉันตอนฉันลืมตานะ
แบบพฤติกรรมฝังใจ
ฉันจะเป็นลูกเป็ดเกิดใหม่ที่เพิ่งฟักออกมา
ฉันจะเชื่อใจคนที่เห็นเป็นคนแรก
ไม่ต้องห่วง
ผมจะอยู่ข้างคุณตั้งแต่ที่คุณลืมตา
จนคุณเบื่อขี้หน้าผมเลย
ถ้าฉันจำอะไรไม่ได้เลย หรือจำคุณไม่ได้เลยล่ะ
ถ้าฉันทำไม่ดีกับคุณล่ะ
มันก็ไม่ได้จะเป็นครั้งแรกของผมซะหน่อย
เรื่องนั้นไม่สำคัญเลย
แค่เข้าไปผ่าตัด
แล้วกลับมา
กลับมา
ฉันจะกลับมา
กลับมาแล้ว
ดูแลฉันด้วยนะ
แล้วฉันจะกลับมาหา
(แฮอิน ฮง - กำลังผ่าตัด)
(กำลังพักฟื้น)
คุณแบคฮยอนอู
คุณเป็นใครครับ
ผมเจ้าหน้าที่สืบสวนคังมินอุค จากกองตำรวจเยอรมัน
มีเรื่องอะไรเหรอครับ
คุณถูกจับข้อหาฆาตกรรมคุณพยอนซองอุค
หมายความว่าไงครับ ผมเป็นผู้ต้องสงสัยเหรอ
คุณมีสิทธิ์ที่จะไม่พูดและว่าจ้างทนายความ
คุณสามารถร้องเรียนได้ หากคิดว่าการจับกุมครั้งนี้ไม่ยุติธรรม
เดี๋ยวก่อนครับ
มีเรื่องเข้าใจผิดแล้วครับ
ขอเวลาผมหน่อย
ค่อยไปคุยที่โรงพักครับ
ไปกัน
เดี๋ยวครับ เดี๋ยว
ภรรยาผมกำลังผ่าตัด
ผมต้องอยู่กับเธอตอนเธอฟื้น
ขอเวลาผม 30 นาที
ผมสัญญาเธอแล้วว่าจะอยู่กับเธอ
ผมต้องอยู่กับเธอ
ไม่ต้องห่วงนะครับ
ผมเป็นผู้ปกครองของเธอ
นี่แผนแกใช่ไหม
แผนอะไร
ผมก็แค่
ปกป้องผู้หญิงของผมจากฆาตกร
แฮ…
แฮอิน
แฮอิน แฮอิน
แฮอิน
แฮอิน แฮอิน
แฮ…
แฮอิน
นายแบค อดีตผอ.ฝ่ายกฎหมายของควีนส์
- ถูกจับกุมตัวที่แฟรงก์เฟิร์ต - แม่
ในฐานะผู้ต้องสงสัยหมายเลขหนึ่ง คดีฆาตกรรมอ่างเก็บน้ำ
ในซัมบัง ยองจินกุน จังหวัดคยองกีเมื่อเดือนที่ผ่านมา
ตำรวจร่วมมือกับตำรวจสากลจับกุมตัว
และเตรียมขอหมายจับ
ข้อหาฆาตกรรมทันทีที่ถูกส่งตัวถึงเกาหลี
เดี๋ยวนะ ถ้าฮยอนอูถูกจับ แล้วใครอยู่กับแฮอินตอนนี้
ฮะ
เบอร์ที่ฮยอนอูให้อยู่ไหน
เดี๋ยว แป๊บนึง
พี่ อยู่นี่
(รพ.แฮอินที่เยอรมนี)
เบอร์นี้
โรงพยาบาลบอกผมว่าคุณลุงโทรมา
ไม่ต้องห่วงครับ ผมอยู่กับแฮอินแล้ว
ผ่าตัดราบรื่นดี
คงฟื้นตัวเร็วๆ นี้
เราจะรีบไป
อ๋อ
- ไม่ต้องหรอกครับ - ฮะ
หมายความว่าไง
คุณลุงคงยังไม่รู้
เพราะผมยังเคารพคุณลุงอยู่ ผมเลยรอ
ให้งานศพประธานฮงเสร็จเรียบร้อยก่อน
แต่จะให้ผมทำเป็นไม่รู้ไม่เห็นก็คงไม่ได้
เรื่องที่คุณลุงยักยอกเงินและประพฤติมิชอบ
อัยการจะเริ่มสอบสวนเร็วๆ นี้
เพราะงั้นคุณลุงบินออกนอกประเทศไม่ได้
ไอ้สารเลว
ผมจะดูแลแฮอินแล้วกลับเกาหลี
เพราะงั้น
ฝากแฮอินไว้กับผมได้
จริงๆ มันเป็น
คำขอมากกว่า
ขอถอนหย่า
วันดีนะ วันที่ 31 เดือนตุลาคม
ในเมื่อฟ้า
เป็นใจให้เราขนาดนี้
คุณ…
แต่งงานกับผมนะ
คุณจะอยู่ข้างฉันเหรอ
อืม
ผมจะอยู่ตรงนั้น
เพื่อคุณ
ถึงแฮอินในอนาคต
ฉันไม่ถามหรอกนะ ว่าเธอเป็นยังไงบ้างเพราะฉันรู้
ว่าเธอจะสบายดี
เธอจะยังสวยสุขภาพดีเหมือนเดิม
และประสบความสำเร็จมากๆ
และแน่นอน
มีฮยอนอูอยู่เคียงข้าง
ฟื้นแล้วเหรอ
ไม่ต้องพูด เดี๋ยวจะเหนื่อย ฉันพูดเอง
เธอคงกำลังสับสน ไม่รู้ว่าตัวเองเป็นใคร
มันเป็นปกติ
เธอเพิ่งฟื้นจากการผ่าตัดใหญ่
เพื่อเอาเนื้องอกออกจากสมองเธอ
เธอถึงจำอะไรไม่ได้
เธอมีเรื่องขอฉันก่อนผ่าตัด
เธอขอให้ฉันอยู่กับเธอตอนเธอฟื้นขึ้นมา
ฉันก็เลยมาอยู่ด้วยตลอดเวลาเลย
แบคฮยอนอูเหรอ
ทำไม
จำชื่อนั้นได้เหรอ
ฉันจำได้แค่ชื่อนั้น
ฉันไม่ใช่เขา
เธอชื่อฮงแฮอิน
ฉันชื่อยุนอึนซอง
เราเคยคบกันสมัยมหาลัย
เราแยกทางกัน แต่เรายังรักกันอยู่
ส่วนแบคฮยอนอู
เป็นสามีเก่าของเธอ
ฉันเคย
แต่งงานเหรอ
ไม่ได้อยากให้ตกใจนะเพราะเธอเพิ่งฟื้น
แต่ว่าผู้ชายคนนี้หลอกเธอ
เธอถึงได้หย่ากับเขา
ฉันหย่าเหรอ
เขาแอบตามเธอมาตลอด
แต่เพิ่งโดนตำรวจสากลจับตัวไป ฐานตกเป็นผู้ต้องสงสัยคดีฆาตกรรม
เธอคงตกใจ ขอโทษด้วย
ที่เธอจำชื่อเขาได้
คงเพราะเธอทนทุกข์กับเขามามาก
คงเพราะอย่างนั้น
ไม่ต้องคิดอะไรนะ พักผ่อนเยอะๆ
เดี๋ยวไปตามหมอมาให้
ฉันนึกว่าจะไม่ได้เห็นฤดูหนาวอีกแล้ว
อย่าว่าแต่หิมะแรกเลย
แต่ตอนนี้มันเป็นไปได้แล้ว
แน่นอน
และก็จะสมหวังถ้าสียังติดอยู่จนถึงตอนนั้น
เรื่องอะไรเหรอ
รักแรก
แฮอินคงฟื้นแล้ว
หิมะตก
หิมะแรกไหมนะ
ฉันเป็นอะไร
เจ็บมากเลย
(บทส่งท้าย)
คุณเคยเล่าเรื่องสมัยที่ยังเรียนกฎหมายให้ฉันฟัง
คุณชอบคุยโวว่าความจำดี
แล้วไงอีก
มีเคล็ดลับยังไงถึงจำเก่ง
ไม่รู้เหมือนกัน
เวลาผมมองอะไร
ผมก็จะนึกออกได้ง่ายๆ เลย
เอาดีๆ
ท่องจำแล้วฉีกกระดาษยัดเข้าปากเหรอ
ผมไม่ใช่แพะนะ
ก็…
ผมจำหมดทุกอย่างไม่ได้
ผมเลยท่องพึมพำ
ส่วนสำคัญซ้ำๆ
จนผมจำเสียงตัวเองได้
ระหว่างสอบ
จิตใต้สำนึกผมจำ
ถามทำไมเหรอ
เปล่า
นอนเถอะ
เช็กสัญญาณชีพ ทุกอย่างดูดี
ดูเครื่องมือให้ดี ผู้ป่วยรายนี้ไวต่อสิ่งกระตุ้นมาก
ยาสลบจะออกฤทธิ์เร็วมาก
นับหนึ่งถึงสิบช้าๆ ครับ
แบคฮยอนอู
อย่าลืมชื่อนี้
แบคฮยอนอู
(ราชินีแห่งน้ำตา)
ผมเป็นห่วงมากจริงๆ
ฉันจะปกป้องเธอเอง
ชีวิตที่ผ่านมาของฉันคงเดียวดายน่าดู
พวกเขาตามแฮอินไปเยอรมนีแล้วคอยรายงานผม
รบกวนเช็กกล้องหน้ารถเมล์ ในช่วงที่เกิดเหตุฆาตกรรม
- ก็ใช่ไง - ผมจะออกไปให้ได้
ปล่อยดาฮเยเดี๋ยวนี้
สิ่งนี้จะยืนยันว่ายุนอึนซองกับพรรคพวก หลอกคนลงทุนสองล้านล้าน
หัวใจฉันเต้นเร็ว
เขาคือคนที่ฉัน
- อยากจดจำไปชั่วชีวิต - แฮอิน
เราจะได้เจอกันอีก
เพราะผมจะไม่ยอมแพ้ ผมจะอยู่เคียงข้างคุณให้ได้
คำบรรยายโดย พิชชาพงศ์ ทองเพ็ญ