KRÓLOWA ŁEZ
ODCINEK 15
Powoli odlicz od jednego do dziesięciu.
Baek Hyun-woo.
Zapamiętaj to imię.
Baek Hyun-woo.
Czemu nagle zmienili jej lekarza i pielęgniarki?
Pojęcia nie mam.
Ten facet, jej narzeczony, rozmawiał z dyrektorem.
Przekazał ogromną darowiznę.
Dyrektor zabronił nam o tym mówić,
inaczej nas pozwą.
A ten drugi facet?
- Nie był narzeczonym? - Nie wiem.
Ten też się za niego podaje.
Ciekawe, jaka jest prawda.
Więc
mój były mąż przyjechał tu za mną?
Nagabywał cię, żebyś zmieniła
testament.
Odmówiłaś.
Przed operacją mieliśmy wypadek.
W nasze auto wjechała ciężarówka.
Myślę, że Baek Hyun-woo za tym stał.
- Nie wierzę. - Zrobi wszystko,
by się zemścić.
Mnie też wiele razy groził.
Jak przeżyliśmy wypadek?
Na szczęście nie było nas w samochodzie.
Myślałem, że ty byłaś, i zraniłem rękę,
próbując wybić szybę.
Mocno?
Nie.
Ale nie mogę dłużej patrzeć, jak przez niego cierpisz.
Gdy wdał się w romans i zażądał rozwodu…
targnęłaś się na swoje życie.
Chciałam się zabić z powodu zdrady?
Żałosne.
Nieprawda. Byłaś dobra i wrażliwa.
Wtedy miałem związane ręce,
bo byłaś mężatką, ale już nie jesteś.
Ze mną będziesz bezpieczna.
To przystanek przy zbiorniku.
To nie pan?
Co pan tam robił w czasie zabójstwa?
Byliśmy umówieni, ale nie przyszedł.
Czyżby? To skąd w samochodzie ofiary
wziął się pański włos?
Ktoś musiał go podłożyć.
Jasne.
A to?
Na miejscu znaleźliśmy nóż.
Są na nim krew ofiary i pana odciski palców.
Ostrze pasuje do ran.
- Będzie pan strugał wariata? - Gdybym
faktycznie go użył,
chyba bym go tam nie zostawił?
Zranił się pan, dźgając ofiarę?
Miałem wypadek w Niemczech.
Próbowałem wybić pięścią szybę w aucie.
Gdyby omsknął mi się nóż,
rozciąłbym sobie wnętrze dłoni,
nie jej wierzch.
Nie wierzę panu.
Proszę zaprzeczać do woli,
ale przeciw panu świadczą niezbite dowody.
Proszę się przyznać, wyrok będzie lżejszy.
Adwokat powinien to wiedzieć.
Następnym razem
mnie nie ratuj.
Gdy wdał się w romans i zażądał rozwodu,
targnęłaś się na swoje życie.
MIESIĄC PÓŹNIEJ
- Hae-in! - Hae-in!
To ja, mama. Poznajesz mnie?
Jak się czujesz?
Lepiej?
Musiało ci być ciężko.
Dzień dobry.
Ojcze.
Matko. Ciotko.
Hong Soo-cheol.
Dużo o was słyszałam.
Umówmy się kiedyś na kolację.
Hae-in?
Hae-in
jest zmęczona lotem.
Niech jedzie do domu odpocząć.
Ty, nie wtrącaj się!
Panie Hong.
Grzeczniej proszę do pana Yoona.
- Hae-in. - Hae-in.
Nie wiesz, co zrobił twojej rodzinie?
Będą ci wmawiać, że odebrałem im Queens.
To kłamstwo.
Prezes miał dosyć walk o schedę
i przed śmiercią przekazał mi firmę.
Majątek powierzył mojej matce.
Chciał wszystko zapisać tobie,
ale wiedział, że rodzina na to nie pozwoli.
Twoi „bliscy”
ucieszyli się na wieść, że umierasz.
Jasne.
Z grubsza wiem. I czytałam prasę.
Nie byliśmy na tyle blisko, żeby padać sobie
w ramiona.
Zadzwonili chociaż?
Tak i pytali tylko o jedno.
Czy oddasz im swój głos na zebraniu udziałowców.
Boją się, że przywrócę cię na stanowisko.
Chcieli z tobą mówić, ale odmówiłem.
Prosiłaś mnie o to przed operacją.
Taki ważny zabieg, a przyjechałam sama.
To pokazuje, jakie mieliśmy relacje.
Musiałam wieść
samotne życie.
Byłaś samotna.
Zawsze.
Ale ja też.
Mieliśmy tylko siebie.
Nie ufaj rodzinie.
Nie chcę, żeby znów cię
wykorzystywali.
Mylisz się.
Nie wiem, czego ci nagadał, ale nie wierz mu.
Uwierz rodzinie.
Podobno nosiłeś w portfelu talizman,
który miał odebrać mi siły witalne.
- Powiedziałeś jej? - Taka prawda.
Mama mi go dała.
To teraz bez znaczenia.
- Hae-in… - Podobno
wytoczyłaś mi proces o dom towarowy w Gwanggyo.
Ale natychmiast wycofałam pozew.
Nie robię ci wyrzutów.
Po prostu nie sądzę, żeby amnezja
mogła wymazać wcześniejszą niechęć.
Hae-in. To prawda, mieliśmy swoje problemy.
Ale wszystko ci wyjaśnimy.
A jego w ogóle nie powinno tu być.
Twój mąż powinien być przy tobie.
Chciałaś powiedzieć „były mąż”?
Który potajemnie planował rozwód?
Co?
Może i planował, ale…
Fakt, nie brzmi to najlepiej,
ale to skomplikowane.
Ponoć aresztowano go za zabójstwo.
Będziesz tu cały czas?
Musisz być przy mnie, gdy się obudzę.
Po co chcesz jechać do domu?
Wynająłem ci mieszkanie.
Chcę wrócić do domu i żyć jak dotąd.
Może to mi przywróci pamięć.
Tego chcę.
Boję się, że rodzina będzie kopać pod tobą dołki.
Rodzice utrudniali twój powrót na stanowisko.
Zarzucano ci niezdolność do pracy
- wskutek choroby. - Wiem.
Poradzę sobie.
Dziękuję za troskę.
Już dosyć mi dziękowałaś.
Dotrzymaj słowa.
Obiecałaś po operacji
za mnie wyjść.
Przygotowania biorę na siebie.
OSZUSTWA PREZESA QUEENS NADUŻYCIE ZAUFANIA
Dobry wieczór.
- Długo cię nie było. - Mam pytanie.
Przed operacją Hae-in miała wypadek samochodowy.
To twoja sprawka?
Ale przeżyła.
Więc o co chodzi?
No co? Przecież wiedziałeś.
Uprzedzałam,
że jeśli jej nie zostawisz, coś może jej się stać.
I nadal cię uprzedzam.
Jeszcze jakieś groźby?
To teraz moja kolej.
To tutaj, nie?
Tu dostał zawału prezes Hong.
Widziałem wszystko przez ten obraz,
który mu podarowałem.
Mam nagranie.
Jeszcze raz ją choćby tknij,
a poślę cię za kraty jak Hyun-woo.
Jak ty…
Jak śmiesz?
Śmiem.
Teraz to ja stoję ci na drodze.
Pozbądź się mnie, jeśli potrafisz.
Co, jeśli zaręczy się z Eun-sungiem?
- Nie strasz. - Po dzisiejszym
nie zdziwiłbym się.
Nie poznaję jej.
Nie zrobi tego.
Jakiś czas temu kazałem ją śledzić.
Agencja Detektywistyczna Hong Gil-donga?
Gil-dong to przodek naszego rodu.
Zawsze byłam wyjątkowa
i wszechstronnie utalentowana.
Zachowałam to nazwisko.
Co?
Potrąć 10 miliardów i daj panu Kim półtora.
Budynek zostaw.
- Kupiłem go z nudów. - Pan też jest z branży.
Zawsze wcielam się jakąś rolę.
Proszę wyjść, panie Nam.
Zawsze gdzieś się chowam.
Moi pomocnicy. Prawa i lewa ręka.
Wtapiają się w tłum,
mogą wejść wszędzie.
Za to pani Hong jest mózgiem naszego zespołu.
Z poprzedniej działalności wyniosła
niezwykłe oczytanie.
Jakiej działalności?
Miałam sklepik z komiksami.
To istne kompendia przypadków
kryminalnych.
Czerpię z tej wiedzy w pracy.
Rozwiązała pani jakieś znane sprawy?
Z pierwszych stron gazet?
Proszę samemu sprawdzić.
Wytrawny detektyw nie zadaje takich pytań.
Swoją drogą, ile procent kosztów zwracacie?
Szefowo.
Mam pytanko. Ile zwracacie za jedzenie?
Bo bierzemy 8000 wonów za posiłek.
Ale porcja jajangmyeon kosztuje 12 000.
- Co? - Ceny powariowały, prawda?
Powinniśmy mówić o podwyżce, a nie o zadaniu.
Nabrał wody w usta.
Wody w usta. Zapisz to.
Jezus Maria.
- Już jesteście. - Tak.
Doskonale.
Co to za jedni?
Kazałem im śledzić Hae-in w Niemczech.
U nas zawsze będą państwo mieli zniżkę.
Obserwujemy cel, analizujemy motywy, tworzymy profil
i proponujemy rozwiązania.
Oferujemy pełen zakres usług objętych gwarancją.
Dobrze już.
Dość tej promocji.
- Słuchamy. - Tak?
- Co ustaliliście? - Już mówimy.
Jestem przekonana, że państwu ulży.
Coś pusto tutaj.
Spaliśmy osobno.
Czy się mylę?
Mamy podobny gust?
Całkiem możliwe.
Co z niego za ziółko?
By wygrać tę walkę, muszę dobrze znać jego i siebie.
Ale o sobie nic nie wiem.
W takim razie
niech chociaż poznam wroga.
Dobrze.
Tutaj będzie najbezpieczniej.
Musi być potworem,
skoro tu wylądował.
Stalking, zdrada i morderstwo.
Musiałam nie znać się na ludziach.
Dlaczego z nim byłam?
Hae-in.
Proszę usiąść.
Wyzdrowiałaś?
Inaczej by mnie tu nie było.
Jak operacja?
Leczenie jeszcze trwa? Boli cię coś?
Martwi się pan o mnie?
Bardzo…
się martwiłem.
Zabawne.
Myśli pan, że mnie otumani, bo straciłam pamięć.
I bardzo tęskniłem.
Wiem wszystko.
Dlaczego się pan ze mną ożenił,
że chciał się pan rozwieść i co wyprawiał pan później.
Wszystko sprawdziłam.
Hae-in.
Nie wiem, co nagadał ci Eun-sung,
ale to same kłamstwa.
Jesteś zdezorientowana,
ale uwierz mi…
Wierzę tylko swoim oczom.
Widziałam pana pozew rozwodowy,
a to, że jest pan podejrzany o zabójstwo,
też okazało się prawdą.
To dlaczego tu przyszłaś?
Skoro wszystko już wiesz,
dlaczego tu przyszłaś?
Może jednak masz wątpliwości?
Przyszłam, bo…
bo…
chyba po prostu
chciałam pana zobaczyć ostatni raz.
Byłam ciekawa.
Ale teraz już wiem,
że nie spotkamy się więcej.
O nie.
Jeszcze nie raz.
Nie poddam się.
Będę przy tobie.
Szumne deklaracje jak na kogoś za kratkami.
Obiecałem,
że będę przy tobie, gdy się obudzisz.
Zawiodłem cię.
Przykro mi, że musiałaś
tu przyjść.
Ale wyjdę stąd,
choćby nie wiem co.
Przysięgam ci.
Żebyś…
Osadzony 9971.
Czas minął.
Nic się nie martw, odżywiaj się dobrze
i kontynuuj leczenie.
Osadzony 9971.
Dbaj o siebie.
Zrób to dla mnie, dobrze?
Hae-in.
KOREAŃSKA SŁUŻBA WIĘZIENNA
Prawie mu się udało.
Cwany jest.
Nawet zza krat próbuje manipulować.
Nic dziwnego, że mnie wcześniej omotał.
Elokwencji mu nie brakuje.
Coś na uspokojenie.
Serce mi kołacze.
Niedobrze mi.
Nie wiem, co się dzieje.
Momencik.
Chyba zaraz się rozpłaczę.
Dziękuję.
Gdzie byłaś?
Co tu robisz?
Ja pytałem pierwszy. Gdzie byłaś?
Nie powiem ci.
Możesz wyjść?
Ja decyduję, kto tu może być. Ciebie to też dotyczy.
Racja.
Wybacz.
Jesteś osłabiona, a mówiłem przecież,
że były zamachy na twoje życie.
Pamiętam.
I że to Hyun-woo za nimi stoi.
Ale już siedzi w więzieniu.
Po prostu…
boję się, że coś ci się stanie,
gdy nie jesteś ze mną.
Przepraszam, nie wiedziałam.
Dobrze już.
Odpocznij.
Czyli to prawda, co mówią. Chcą wziąć ślub.
Dyrektor Baek nie wróci?
Nie mów tak.
Podpisaliśmy lojalkę.
- Ty też. - Jakie to ma znaczenie?
Już dla niej nie pracuję.
Więcej mnie nie ujrzy.
Pani Hong!
Kłaniam się.
Słyszałem o pani.
Już pani wyzdrowiała?
Tak.
Bardzo się cieszę. Naprawdę.
Opłaciła pani operację i pobyt w szpitalu, dzięki czemu
Cho-rong…
Teraz ma już prawdziwe imię.
So-yul.
So-yul jest już zdrowa.
Cieszę się.
Jeszcze raz dziękuję.
- Tak było? - Słucham?
Opłaciłam jej leczenie?
Nie wiem, nie pracowałam tu wtedy.
Dziękuję za dotrzymanie słowa.
Jakiego słowa?
Obiecała pani, że wróci, nim spłacę tę sukienkę.
Była pani moją sekretarką?
Tak.
Musi pani dobrze mnie znać.
To prawda. Jestem niczym pani pamięć zewnętrzna.
W takim razie proszę powiedzieć,
jaką byłam osobą?
Cóż…
Była pani…
Pani Hong.
Bardzo się cieszę,
że pani wróciła. Już pani wyzdrowiała?
To pracownica, znała ją pani.
Dzień dobry.
Dzięki pani
moja mama do końca była leczona i odeszła w spokoju.
Wysłała pani kwiaty na jej pogrzeb i go sfinansowała.
Była też pani w kaplicy.
Może pani nie pamięta, ale ja zawsze będę.
Dziękuję.
Proszę.
Wysłałam kwiaty na pogrzeb matki pracownicy?
Jak miło z mojej strony.
Pan Baek wysłał…
Nieważne.
Była pani dobrą osobą.
Najwyższy czas pozbyć się wszystkich marek,
które obniżają nam sprzedaż.
Bardzo ciepłą.
To ma być kreatywne?
W którym miejscu?
No słucham.
W którym miejscu? Jak? W czym?
- I miłą. - Zdaje się,
że byłam istną Matką Teresą.
Na to wygląda.
To by się zgadzało.
Po drodze widziałam kota
i od razu chciałam go nakarmić.
Kupiłam mu smakołyki.
Mam jakiś pęd do czynienia dobra.
Można stracić pamięć,
ale nie prawdziwą naturę.
Znajdziemy wspólny język.
- Słucham? - Pamięć zewnętrzna.
Jestem jak komputer po resecie.
Potrzebuję zewnętrznej pamięci z moimi danymi.
Pracuję już w innym dziale.
Zajmę się tym.
Przejrzyj dowody zgromadzone przez oskarżenie.
- Po co? - To sprawa o zabójstwo.
Pewnie zbierali, co się da.
Jeśli nie wnieśli czegoś jako dowodu,
wykorzystamy to.
Czyli nie wnieśli analizy składu
włókien pobranych z miejsca zbrodni?
Tak, tych zielonych.
- Nie należały do Hyun-woo. - Właśnie.
Pewnie są z ubrania prawdziwego zabójcy.
Musimy je znaleźć.
Nóż, którym zabito,
faktycznie należał do mnie.
Jak się tam znalazł?
- Ukradli? - Szukałem go
już kilka dni przed wylotem do Niemiec.
- Nie myślałem o tym. - Ukradli go.
Sprawdzę monitoring.
Sprawdź też kamerki autobusów
przejeżdżających tamtędy w czasie zbrodni.
Zabójca mógł zostawić samochód albo nawet odjechać autobusem.
ZBIORNIK WODNY SAMBANG
Jak często usuwacie nagrania?
Można o coś zapytać?
Są jakieś kamery przy łowisku?
Tato, przegoniłem je z dachu.
Co takiego?
Wrony krakały non stop.
Dobrze zrobiłeś, dzisiaj rozprawa.
To znaczy…
Wiem, że pójdzie dobrze.
Naprawdę.
Ale wrony to zły znak.
Chryste, jedzmy już.
Kotku.
- Bez liści. - Czemu?
Bez zawijania.
Nie wolno dzisiaj niczego zawijać, maczać ani mieszać
żadnych potraw.
I niczego upuścić.
To byłby
zły omen.
Dzień dobry.
Ale zimno.
Da-hye jest zmęczona, jeszcze śpi.
To się nie liczy.
Nie spadły.
Soo-cheol po prostu położył je
na podłodze. Umyślnie.
O tak.
Dokładnie. Położyłeś je
na podłodze, prawda?
Nie, upuściłem je.
Ale nie przejmuję się tym.
Zawinę sobie gołąbka, pomaczam w zupie…
Ale pyszna ta zupka.
Oskarżony był w pobliżu miejsca zbrodni,
kiedy do niej doszło, czyli między 20.00 a 21.00.
Ponadto w samochodzie ofiary znaleziono włos oskarżonego.
Na narzędziu zbrodni były
jego krew i odciski palców.
Dlatego wnosimy o postawienie mu zarzutu morderstwa.
Przyznaje się pan do winy?
Nie.
To prawda, że tego dnia miałem spotkać się z zamordowanym,
ale nie zjawił się.
Więc się nie spotkaliśmy.
Oddaję głos obronie.
Wysoki Sądzie.
Mój klient od początku
obstaje przy swojej niewinności.
Więc zabójca jest na wolności.
Przyjrzyjmy się narzędziu zbrodni, które dla oskarżenia
jest koronnym dowodem.
Na kuchennym nożu znaleziono
odciski palców, krew ofiary
i drobiny zielonego akrylu.
Jak widać, mój klient nie miał zielonego ubioru.
Ale to nie dowód, że nóż należał do kogoś innego.
Zgoda.
Co, jeśli ktoś ubrany na zielono
ukradł nóż z jego mieszkania,
a potem podrzucił go na miejsce zbrodni?
Nóż!
Zgadza się.
Ten sam, którym dokonano zabójstwa.
A złodziej ubrany jest na zielono.
Następne nagranie.
Widzimy tego samego osobnika, jak pali
rękawiczki i ubranie w miejscu oddalonym
2 km od miejsca zbrodni.
Zleciłem porównanie spalonych włókien
z tymi pobranymi z noża.
Spektrofotometr podczerwieni…
IDENTYCZNE WŁÓKNA
…wykazał, że są identyczne
i że na spalonej odzieży są ślady krwi ofiary.
To wszystko poszlaki.
Na narzędziu zbrodni były tylko odciski oskarżonego.
To może czas na niezbite dowody?
Nagrania z miejsca zbrodni wykonane
przez prawdziwego mordercę.
Pewnie robił zdjęcia i nagrywał.
Musimy mieć ten telefon.
Sądzisz, że nagrywał własną zbrodnię?
Musiał, jeśli był płatnym mordercą.
Bez dowodu mu nie zapłacą.
Wystarczy, że kliknie link.
PRZESYŁKĘ DOSTARCZYMY O 14.
KOPIOWANIE…
Mamy go! Mogę ściągnąć dane z telefonu!
Ktoś anonimowy przesłał mi
zdjęcia i filmy
z miejsca zbrodni zrobione telefonem zabójcy.
- Składam dowód. - Sprzeciw.
Dowodu wcześniej nie uzgodniono.
Może być uzyskany nielegalnie. Proszę go odrzucić.
To kluczowy dowód, który wpłynie na wynik procesu.
Przyjmuję.
Prawdziwy zabójca z Yeongjin-gun koło Sambang
został aresztowany.
Straż przybrzeżna aresztowała Yoo
ukrywającego się na łodzi rybackiej
jakieś 9 mil morskich na południe.
Yoo twierdzi, że dokonał zbrodni w pojedynkę.
Jednocześnie uniewinniono pana Baeka
oskarżonego o nią wcześniej.
Z miejsca odzyskał wolność.
Gdzie on jest?
Coś się stało?
Zaraz wyjdzie.
Ale co my tu właściwie robimy?
Mój stalker wychodzi na wolność. Muszę zachować
- czujność. - Nie stalkował pani.
To pani go teraz stalkuje.
- Nieprawda. - Idzie.
Tutaj!
Mój braciszek!
Chwała Bogu.
Wszystko dobrze?
W porządku.
O rany.
Martwiliście się?
Każdy ma swój przydział problemów w życiu.
Hyeon-tae i ja też nie byliśmy święci,
ale ty przebiłeś wszystko.
To nie jego wina. Wrobiono go.
Racja.
Już nic ci nie grozi.
No proszę.
Widać, że są blisko.
„Serdeczna rodzina”.
- Masz, jedz. - Nie, dzięki.
- Nie? - Dzięki.
Nie chce tofu.
„Nie jada tofu”.
Nie lubi?
- Czemu? Ja lubię. - Co pani robi?
Co pani robi?
Widział mnie?
- Widział, co? - Odjechał.
Odjechał?
Świetnie. Śledźmy ich.
Jak stalkerki?
Od razu „stalkerki”.
Tylko chcę go mieć na oku, na wypadek gdyby coś knuł.
Na tym właśnie polega stalking.
Na miłość boską, jedźmy już.
W drogę.
Tylko wyrównaj.
Przecież wyrównuję.
Zejdź, jak się boisz.
Nie, bo muszę sprawdzić.
Na pewno tego chcesz?
Na pewno. Gdybym mógł, rozdałbym wszystko za darmo.
HYUN-WOO WYSZEDŁ WSZYSTKO 50%
To też?
Musi pani uwielbiać pierożki.
Dokładam gratis.
Ojej, dziękuję!
- To ja dziękuję. - I gratuluję.
Dziękuję.
Do widzenia.
Do widzenia pani.
W końcu rozumie pan moją strategię marketingową?
Jak nikt. Miłość klienta, nie jego
pieniądze.
Dokładnie.
Po powrocie będę wcielać to w życie.
Tak trzymaj.
Powodzenia.
Bułeczki na parze też za pół ceny?
Bułeczki?
Jakie pół ceny?
Z drogi.
Za darmo. Częstujcie się.
Lody też za darmo!
Jutro nie pożałuje?
Jutro? Jeszcze dzisiaj.
Ale po kolei!
To chyba Hyun-woo.
Boże, to on!
SKLEP WIELOBRANŻOWY
- Patrzcie. - Skarbie.
To Hyun-woo.
Wróciłem, tato.
Chwała Bogu.
Witaj w domu.
Wybacz mi.
Nie przepraszaj.
Jesteś niewinny, nie masz za co.
- Brawo, Hyun-woo. - Gratulacje.
Pokazałeś im.
- Gratulacje. - Brawo.
Musiało ci być ciężko.
Dziękuję.
Witaj w domu.
To Soo-cheol?
Mieszka tu. Unika swojej matki.
Ale czemu tutaj?
Z rodziną byłego szwagra?
Nie krępuje się?
Najwyraźniej nie.
Ale się cieszą.
Dziwna rodzina.
Pada śnieg!
Kochanie.
Mamo.
Wróciłeś.
Twój ulubiony krem z fasoli.
Musiałaś się zamartwiać.
Gdzie tam,
ani trochę.
Wierzyłam w sprawiedliwość.
Ja nie.
Odchodziłem od zmysłów.
- Ja też. - I ja.
Biedne dziecko, tyle przeszedłeś.
Od zmysłów odchodziłem!
Ma fajnych rodziców.
Nie lubi tofu, tylko słodki krem z czerwonej fasoli.
Jak dziecko.
„Lubi słodki krem
z czerwonej fasoli”.
Przypomina mi pani siebie.
W sensie?
Kiedy zakochałam się w BTS.
Miłość to nie wzdychanie:
„Boże, jak ja go kocham”.
Tylko: „Co? Co on robi?”.
Tak to się zaczyna.
Zawsze była pani tak bezpośrednia?
Tak.
Byłam pobłażliwą szefową.
Nic pani nie pamięta?
A że
obiecała mi pani sto milionów?
Wykluczone.
Mogła pani stracić pamięć, ale nie trzeźwy osąd.
Więc czemu pani nie wie?
Czego?
Kogo naprawdę pani kocha.
Kogo?
Nie chcę stracić pracy.
Ale powiem tak.
Ciało podąża
za głosem serca.
GRÜNWALD CENTRUM MEDYCZNE
Co to?
Pan Ivan znalazł go w śmietniku i poprosił, by znaleźć właściciela.
Jest podpisany?
Nie wiem, jest w obcym języku.
To jak się dowiemy?
Wyrzuć go.
Może to ten notes.
Adwokat pana Baeka
dzwonił z Korei z prośbą o zwrot jakiegoś notesu.
- Idę. - Na razie.
Yeong-song.
Wróciła.
Ciociu, przeprowadziłaś się tu?
Chciałam pogratulować Hyun-woo.
Zaraz przyjedzie katering.
Skierować ich do świetlicy?
Dzień dobry.
Ojej! Pan też tu jest.
W przypływie dobrego humoru nakupowałam prezentów.
- Zapraszam. - Prezentów?
Jakich?
Suplementów i masażerów.
A jako główną nagrodę najnowszą pralkę.
Rety, pralkę?
- No nie! - Pralkę?
Chcieliśmy kupić nową.
To tak bogaci szpanują kasą?
W przyszłym życiu chcę być jak ona.
Jak ja? To znaczy?
Piękna i bogata.
No i trzy razy zamężna.
Tego najbardziej zazdroszczę.
Po co to wyciągać?
A czemu nie?
Nie każda tak może.
To prawda.
Ja nie mogę wymienić pralki, a co dopiero męża.
Nie mów tak przy kawalerze.
Swoją drogą, kiedy się ożenisz?
Ręczę za tę przedszkolankę.
Ja też. Bang-sil strasznie się stara.
Umów się z nią.
Słuchajcie.
Nie ma co
go pytać o zdanie.
Tylko docisnąć.
Działać, a nie gadać.
To za tydzień?
Przepraszam!
To gdzie jest ta świetlica?
LOTERIA
ŚWIĘTUJEMY UNIEWINNIENIE BAEK HYUN-WOO
Brawo!
Uwaga! Chciałbym wszystkim podziękować
za udział w imprezie z okazji
uniewinnienia mojego brata!
Oto gwóźdź imprezy.
Uroczyście pokroi tofu. Brawa!
Wszyscy razem.
Raz, dwa, trzy.
Równiuteńko.
- Gratulacje. - Dziękuję.
Wygrałam!
Wygrałam telewizor!
Następna nagroda to suplementy.
Moja siostra, pani Baek Mi-seon, wylosuje zwycięzcę.
Chodź tu.
Losuj.
Szczęśliwa liczba to…
siedemnaście!
Kto ma?
- Bang-sil! - Ja!
Wygrałam!
Bang-sil!
Gratulacje.
Dziękuję. Będę jeszcze ładniejsza.
Brawo.
- A teraz wyczekiwana… - Nigdy nie zgłodnieję.
…nagroda główna, pralka.
Pani Hong Beom-ja, która ufundowała nagrody,
ogłosi zwycięzcę. Brawo!
Wygrywa numer…
pięć! Gratulacje!
Kto go ma?
- Co? - Yeong-song!
Wygrałeś!
Wygrał Yeong-song!
Yeong-song!
To twój numer!
Wygrałeś!
- O kurczę. - Chcesz?
Co?
- Serio? - Czemu?
Mnie się nie przyda, ale wam tak.
Naprawdę?
Dziękuję!
ŚWIETLICA WIEJSKA
Panie Kim!
Tak?
Nie może pan pomyśleć o sobie?
Wygrał pan pralkę.
Była pana.
Ale moja jeszcze działa.
Jest stara i jeździ. Sama widziałam.
Ale wciąż pierze.
To najnowszy model.
Z wbudowaną sztuczną inteligencję. Pierze nawet koce i buty.
No proszę.
„No proszę”?
Trzeba łapać okazje.
Nie wypuszczać z rąk zdobyczy. Zatrzymywać.
Dziś wyjadę i już nie wrócę.
Nie zatrzyma mnie pan?
Możemy się już nie spotkać.
A jeśli znów wyjdę za mąż?
Wychodzi pani za mąż?
Nie to miałam na myśli.
Powiem to tylko raz.
Interesuje mnie pan.
Nie, inaczej.
Podoba mi się pan.
I nic pan z tym nie zrobi?
Bo jak wyjadę, to już nie wrócę.
Pani Hong…
Minutka.
Muszę go o coś spytać.
Zaraz wrócę.
- Nie o to chodzi. - To o co?
- No? - Bo…
ten…
mikrofon…
jest bezprzewodowy.
Podłączony do głośników.
Nie wypuszczać z rąk rzeczy i ludzi.
Zatrzymywać.
Dziś wyjadę
i już nie wrócę.
Nie zatrzyma mnie pan?
Możemy się już nie spotkać.
A jeśli znów wyjdę za mąż?
Moja idolka.
O kurde.
Wychodzi pani za mąż?
Głupi czy co?
Przecież nie to miała na myśli.
Nie to miałam na myśli.
Powiem to tylko raz.
Interesuje mnie pan.
Nie, inaczej.
Podoba mi się.
I nic pan z tym nie zrobi? Bo jak wyjadę, to już nie wrócę.
O matko!
Przynosi wstyd całej rodzinie.
Yeong-song! Zastanów się!
Ciociu!
Wszystko dobrze!
- Spokojnie! - Cholera jasna.
Gdzie idziesz? Zaczekaj!
Dociśnij go!
Dawaj!
Biegnij za nią! Szybko!
Yeong-song!
Baek poprosił komitet o przywrócenie go do pracy.
Oczyszczono go z zarzutów.
Brak podstaw prawnych do odmowy.
Wraca jak jakieś zombie.
Trzeba mu oddać wytrwałość.
Jest większy problem.
W Stanach spotkają się wspólnicy.
Chcą przegłosować odwołanie prezesa.
O czym pan mówi?
Jeśli prezes nie przedstawi
inwestorom sprawozdań finansowych lub je sfałszuje,
wspólnicy mają prawo go odwołać…
Właśnie!
Kto je przekazał?
Baek Hyun-woo? Mam rację?
Nie.
I jak? Włożę na objęcie prezesury.
Prezesury.
Co tu mówić?
Idealnie pani pasuje.
Prawda?
Za późno znalazłam swoje miejsce.
Dzwońcie do banku.
Niech podwoi transakcje
i wystawi certyfikaty za 4,2%.
Tak od razu?
Nie mogę czekać. Jeśli dokupię udziałów,
nie będą mnie mogli usunąć.
Dzięki.
Kupił naraz 4,2% akcji.
Śpieszy się.
Ewidentnie. Wreszcie wydaje tajny fundusz.
Znaleźliśmy dane, które Pyeon miał nam przekazać?
Nie.
Ale zdobyłem coś jeszcze.
Dowody, że Eun-sung i jego ludzie
przejęli Queens drogą oszustwa na dwa biliony.
Coś takiego. Skąd to masz?
Przyniosłaś?
To pieniądze ze Stanów.
- Bierz. - Szlag mnie trafi.
Wygłupiasz się.
Wcale nie.
To wszystko, co dostałam od Seul-hee.
A pieniądze, które dałaś Hongom?
Należały do nich.
A USB?
Masz je od Da-hye?
Tak.
Mówiłam ci już.
To moje zabezpieczenie.
Zabezpieczenie?
Idiotka.
I z tego powodu umrzesz.
- Co? - Pani Moh ma ciebie dość.
Ja miałem do ciebie słabość.
Ale ona, jak wiesz, nie cierpi ślicznotek.
Siedź.
Siedź, mówię!
- Otwieraj. - Siedź!
Ten debil.
- Jedziemy. - Otwieraj!
Nie rzucaj się!
Stój!
Przestań!
Zatrzymaj się!
Wypuść Da-hye!
Soo-cheol.
Otwórz drzwi!
Cholera.
Pogięło go?
Brał coś czy co?
Tak?
Ty skurwysynu!
Mówiłem, żebyś ją puścił!
Siedź.
Soo-cheol! Uciekaj!
Chcesz zginąć?
Soo-cheol!
- Nie! - Kuźwa.
Panie Hong.
Zabieraj się, pókim dobry.
Nie daj się bić, uciekaj!
Czemu strugasz bohatera?
- Uciekaj! - Stój spokojnie!
Cholera jasna.
Soo-cheol!
Zdychaj!
- Zdychaj! - Uciekaj!
Da-hye!
Geon-u!
Muszę zawalczyć o przyszłość rodziny,
ale nie umiem.
Jestem przerażony.
O rany…
Udawanie.
Żeby rozzuchwalić wroga
i dać mu złudzenie przewagi.
„Prawie wygrałem”.
„Ale jestem silny”.
Jedziemy.
Kurde.
Soo-cheol!
Niech opuści gardę, żebyś mógł wtedy
wyprowadzić miażdżący cios.
Jedziemy. Weźcie rower.
Weźcie…
Co jest?
Co tam się dzieje?
Soo-cheol.
Otwórz oczy.
Soo-cheol.
Policja? Jesteśmy koło przejazdu w Yongdu-ri.
Soo-cheol.
Ocknij się.
Soo-cheol.
Nie żyje?
Soo-cheol.
Nie.
Soo-cheol.
Kocham cię. Nie umieraj.
Nie.
Soo-cheol…
Ja ciebie też.
Proszę cię.
Po co ci to było?
Przepraszam…
Chwila. Uciekam?
Dyrektorka?
Śmieszne.
Kto go tu wpuścił?
Muszę zapytać.
Muszę z panią pogadać.
Ja z panem też.
Wrócił pan?
Tak.
Czemu?
Z mojego powodu?
To moja praca.
Mógł pan znaleźć inną.
Ale chcę tę.
To niezręczne.
Krępujące.
Więc proszę pana, by pan odszedł.
Naprawdę nie chcę
na pana wpadać.
Co to za mina?
Rzucił mnie pan w diabły.
Myśli pan, że skoro straciłam pamięć, dam się teraz poderwać?
Tak?
„Zawsze będziesz moim ideałem.
I tak się w tobie zakocham”.
Mówiłaś z takim przekonaniem.
Więc myślałem, że mnie szybko rozpoznasz.
Zakocham się?
Ale nie szkodzi.
Spodziewałem się tego.
Ma pan większy tupet, niż myślałam.
Moja rodzina pana podkupiła?
Nie odpuści pan?
- Hae-in… - Nie po imieniu.
Może kiedyś dałam się uwieść
temu spojrzeniu i głosowi,
ale już nie.
Nie chcę pana oglądać.
Co pan robi?
Proszę przestać.
- Nie… - Nie chcę tego słuchać.
Proszę mnie nie zatrzymywać.
Proszę puścić!
NADAWCA CENTRUM MEDYCZNE GRÜNWALD
Hae-in!
Cześć, to ja. Grace.
Jezu. Naprawdę nic nie pamiętasz.
Byłam twoją ulubienicą.
Największą powierniczką.
Co się stało?
Przepraszam.
Nie sądzę, byśmy były tak blisko, by się przytulać i spoufalać.
Jak to nie?
- Przecież to ja. - Muszę iść.
Skąd wiedziała?
Co tu się dzieje?
Skoro ma taką intuicję,
to dlaczego nie przejrzała Eun-sunga?
NOWA WIADOMOŚĆ
A to co?
THE AQUA NADAWCA: HONG HAE-IN
To ode mnie?
Sama sobie wysłałam zaproszenie?
Zapraszamy do środka.
Dobrze.
Wchodzi.
W ogóle nie ma zwiedzających?
Co pan tu robi?
To ja się pytam.
Wysłałaś mi zaproszenie.
Oglądacie ślub
Hong Hae-in
z Baek Hyun-woo.
Idzie pan młody.
Jak leci, Hyun-woo z przyszłości?
Nie mów, że się rozwiodłeś.
Masz dzieci?
Jedno? Dwoje?
Zresztą to nieważne.
Wystarczy ci Hae-in.
Nie rań jej.
Tylko uszczęśliwiaj.
Hae-in z przyszłości.
Pewnie tego nie oglądasz. Ale jeśli tak,
to co u ciebie?
Wyłącz to i do roboty.
Nie pytam, co u ciebie, bo wiem,
że dobrze.
Jesteś równie ładna, zdrowa
i spełniona zawodowo.
Rzecz jasna,
z Hyun-woo u boku.
Pan Baek Hyun-woo?
Tak.
Pani Hong wynajęła cały obiekt i przesyła panu kwiaty.
Wynajęłam
oceanarium?
Kiedy?
Miesiąc temu.
I cztery lata temu.
Więc…
To podobno najlepsze miejsce na randkę,
więc czemu jest tak pusto?
Panno Hong, ostatnio mam wrażenie,
jakby cały wszechświat
nam sprzyjał.
To prawda.
Teraz wiem.
To nie wszechświat.
Tylko ty.
Nie domyśliłem się.
Nie wiem, co tu jest grane, ale wychodzę.
Baek Hyun-woo,
nie próbuj wymigać się
ze ślubu tylko dlatego, że straciłam pamięć.
Przypomnę sobie, jak się chodzi w sukni ślubnej.
To moje słowa?
Nie może być.
Chciałam ponownie wyjść za gościa,
który mnie zdradzał?
Mowy nie ma.
Masz rację.
Nie chciałabyś.
Gdybym naprawdę cię zdradzał,
nie chciałabyś.
Sama rozwiąż tę zagadkę.
Nie musisz mi ufać,
ale nie ufaj też Eun-sungowi.
Nikomu nie ufaj, tylko sobie.
Eun-sung…
nigdy cię nie chronił.
To on odizolował cię od rodziny i ode mnie.
Na szczęście nie było nas w samochodzie.
Myślałem, że ty byłaś,
i zraniłem rękę, próbując wybić szybę.
Coś się stało?
Jak miło.
Martwisz się o mnie.
Muszę o coś spytać.
Za chwilę.
Pójdę po dolewkę. Może też chcesz?
Nie, dziękuję.
NOWE NAGRANIA OBEJRZYJ TERAZ
UKRYTE KAMERY
Hae-in.
Może byśmy wyjechali do USA?
- Co? - Nasze rodziny
wyrzekły się nas obojga.
Więc…
może po prostu…
wyjedziemy.
Bylibyśmy tam szczęśliwi.
Porzucili mnie, mówisz?
A co?
Myślisz, że kłamię?
Nie o to chodzi.
Porozmawiamy,
gdy wytrzeźwiejesz.
Chciałaś o coś spytać.
Już chyba nie muszę.
Do widzenia.
Pani Na, to ja.
Nie mam starego telefonu.
Więc…
może mi pani podać
numer pana Baeka?
Tak, proszę mi wysłać SMS-a.
PANI NA NUMER DYREKTORA BAEKA
DYREKTOR BAEK
Pan Baek?
To ja, Hae-in Hong.
Musimy porozmawiać.
Gdzie pan jest?
Dobrze, zaraz tam będę.
ADRESAT HAE-IN HONG
Do Baek Hyun-woo.
Będziesz to czytał, gdy będę miała operację.
Jeśli się
nie obudzę, potraktuj to
jako mój testament.
Nie chcę już, byś mnie opłakiwał przez trzy lata.
Ale chciałabym, żebyś tęsknił
przez cztery pory roku
i wykrzykiwał moje imię po pijaku.
Po tym czasie jednak
zapomnij o mnie i zacznij nowe życie.
Zakochaj się bez pamięci, weź ślub,
załóż rodzinę.
Nie będę zazdrosna.
Już jestem zazdrosna.
Pieniądze po mnie
wydaj, jak chcesz.
Odkąd wiem, że mogę umrzeć
zaczęłam się spieszyć.
Może zdążę zasłużyć na pójście do nieba?
W ten sposób znów byśmy się spotkali.
Sama myśl o tym
napawa mnie smutkiem.
A co, jeśli…
operacja się powiedzie,
ale zapomnę, kim jesteś?
Będziesz dla mnie kimś obcym.
Albo jeszcze gorzej,
będę dla ciebie podła.
Nie wytrzymasz tego i będziesz miał mnie dosyć.
Co wtedy robić?
Jeśli tak będzie,
wytrzymaj, proszę.
Nie rezygnuj.
Kochaj mnie.
Zawsze będziesz moim ideałem,
znów się w tobie zakocham.
„Zawsze będziesz moim ideałem.
Znów się w tobie zakocham”.
Mówiłaś to z taką pewnością.
Więc myślałem, że mnie szybko rozpoznasz.
Wytrwaj do tej chwili.
Nie spotkamy się więcej.
Jeszcze nie raz.
Nie poddam się.
Będę przy tobie.
A gdy w końcu cię rozpoznam,
znów się pobierzemy.
A ty, Hae-in,
jeśli to czytasz,
to znaczy, że operacja się udała, lecz nic nie pamiętasz.
Pozwól, że ci o nim opowiem.
Hyun-woo zna się na wszystkim.
Tu musi pani pociągnąć.
Trochę zrzędzi.
Jeśli się zacięło, trzeba wyciągnąć papier.
Po co od razu kopać?
Papier się zaciął.
Chciałam poszturchać, aż się odblokuje.
Na przyszłość proszę nie kopać,
tylko zawołać mnie.
Boli panią stopa?
No…
trochę boli.
Może ją obejrzę?
Łatwo daje się oszukać.
Słyszał pan?
W ogrodzie mieszka szop pracz.
Wabi się Yeong-suk.
Yeong-suk.
No i uroczo się upija, więc uważaj.
Piję za nią.
Zawstydziłem panią?
Myślałem, że nie żyjesz.
Nie zmuszaj go do łez,
bo chwytają za serce.
Nie pozwalaj mu podwijać rękawów,
bo ma seksowne przedramiona.
Jeśli wciąż mi nie wierzysz,
zapamiętaj jedno.
To dla niego
chciałam zachować pamięć.
To dla niego pragnęłam żyć,
nawet gdybym wszystko zapomniała.
Chcę go pamiętać
aż do końca swoich dni.
Miałam szczęście mieć go przy sobie.
Modlę się,
by był także
przy tobie.
Przepraszam, Hyun-woo.
Naprawdę.
ŚLEDZENIE
HAE-IN
Hae-in!
Czekaj tam! Idę do ciebie!
Hyun-woo.
Przepraszam.
EPILOG
Śledziłam pana Yoona i panią Hong w Niemczech.
Po pierwsze, bardzo się o nią troszczył.
Nie jest ci zimno?
Nie.
Pozornie idealna para.
Ale nie dałam się zwieść pozorom.
Spokojnie, mogę sama.
Proszę.
Poradzę sobie.
Spokojnie, nie przewrócę się.
Kobieta chętnie przyjmuje pomoc
mężczyzny, na którym jej zależy.
Wręcz o nią zabiega.
Ale tu było inaczej.
Głowa nie pamiętała, ale serce wiedziało.
„To nie ten jedyny”.
Panu Yoonowi została
nieodwzajemniona miłość.
Najsamotniejsze uczucie.
Samotna miłość bez wzajemności.
Takie mam obserwacje.
Czyli nie zostaną razem?
Ich związek nie ma przyszłości.
Ale jemu trudno będzie się z tym pogodzić.
Miejmy go na oku.
Jest zagrożeniem dla nas wszystkich.
KRÓLOWA ŁEZ
Żyje?
Utonął?
Dziękuję,
że mogłem na ciebie liczyć.
Cokolwiek się nie zdarzy…
Baek Hyun-woo!
…będę ją chronił.
Napisy: Dorota Szatkowska-Jaskuła