QUEEN OF TEARS
HULING EPISODE
Hae-in?
Sir, bumaba po kayo.
Baba na po.
Lalaki, 35. Nabundol.
Wala siyang malay.
-Tumabi po kayo. -Dadaan na kami.
Gusto mo bang magpakasal?
Kung ikakasal nga tayo,
baka magulat ka kung sino ako.
Hindi mo siguro ito alam,
pero iba ang pamilya namin sa inyo.
Gaano kalaki ba ang pagkakaiba?
Mali ka.
Hindi mo lang alam, pero ibang-iba ang pamilya ko.
Baka mabigla ka at mahirapang makisama sa kanila.
Kahit matiis mo lahat at malungkot ka,
di kita makakampihan.
Hindi mo ba tinatanggap
ang proposal ko?
Tinatanggap ko.
Di na ako magpapaliwanag kung tinatanggihan ko.
'Yon lang ang mahalaga.
Hindi maliit na bagay ito.
Ayos lang sa 'kin.
Kung ayos lang talaga…
gusto kitang pakasalan.
Gusto kitang makasama sa buhay.
Ano'ng vitals?
101 over 66 ang BP niya.
92% ang oxygen…
Sabihin nating kinasal nga tayo.
Kahit di mo ako kampihan,
puwede kitang kampihan, di ba?
Kaya, magkakampi pa rin tayo.
Gano'n ang pag-aasawa.
Dapat magkakampi at nasa iisang bangka kayo.
At… kung tataob ang bangka, magkasama tayong lulubog.
Kung mabubuhay ka, mabubuhay rin ako.
Gano'n 'yon.
Gano'n ba?
Baka hindi mo pa ito alam,
pero hindi madali ang buhay.
Nabiktima ako ng real estate scam.
Pero abogado ka.
Kaya nga.
Alam mo kasi,
mas matalino ang propesyonal
na mga scammer kaysa sa abogado.
Naloko talaga ako.
Pero magkakaroon pa
ng mga pagkakataon sa susunod
na magugulantang ako,
magagawan ng mali,
at sasama ang loob.
Pero matutuwa ako
kung makakasama kita sa bangka.
Kahit magtatanggal ng tubig
at magsasagwan buong gabi, meron akong
makakatuwang.
Di ba dapat pakasalan
'yong taong nagpaparamdam no'n?
Kaya,
ngayong araw…
nagpo-propose ako sa 'yo.
Nasaan siya?
Dito?
Saan?
Mawalang-galang na. 'Yong anak ko…
Nandito siya…
Si Baek Hyun-woo.
Dok.
Hinahanap namin si Baek Hyun-woo.
Naano siya…
-Ano nga? -Nabundol.
-Tama. -Si Mr. Baek?
Buhay ba siya?
Opo.
May pinsala sa atay at tadyang.
Baka may internal bleeding, dapat matingnan.
Salamat naman.
Buhay siya.
Ayos na.
Mahal.
Dok.
Nasaan na siya?
Dito po.
-Hyun-woo. -Ia-admit siya.
BAEK HYUN-WOO
Gising ka na?
Ano ito?
Kagagawan mo ba?
Dinala mo ba ako rito
nang labag sa kalooban ko?
Sinabi ko na sa 'yo, gagawin ko ang lahat para maprotektahan ka.
Kaya ginawa mo ito?
Oo, at ayoko nang maloko at masaktan ka ulit ni Hyun-woo.
Kaya,
gumamit ako ng dahas.
Nasaan tayo?
Sumagot ka muna.
Bakit ka sana makikipagkita?
Hindi ka makasagot.
Hanggang kailan ba kita iintindihin,
pagpapasensiyahan,
at papatawarin?
Ayokong magalit sa 'yo.
Ang totoo, nabasa ko ang notebook.
May nagpadala mula Germany. Sinulat ko siguro bago ako operahan.
Mukhang sulat ko 'yon. Pero iba ang detalye
sa mga sinabi mo,
at aalamin ko sana.
Kaya gusto ko siyang harapin.
Gano'n ba?
Pero sa totoo lang,
kayang kopyahin ninuman ang sulat ko.
Walang patunay na akin nga.
Baka gawa-gawa lang.
Kaya?
Tama ka.
Di ako nag-iisip. Dapat tinanong muna kita.
Sorry kung pinagdudahan at pinag-alala kita. Di na 'yon mauulit.
Kaya…
halika na…
Umuwi na tayo.
Kung tama pala ako
at di ka nag-iisip, makinig ka na.
Umalis na tayo at…
magpakasal.
May darating na helicopter.
Naplano ko na ang lahat.
Kailangan mo lang
sumunod sa 'kin.
Paano ang department store? Kakabalik ko lang.
Puwede hawakan 'yon ng professional manager
habang wala ka.
Ayos lang ba?
Sumagot ka.
Sige, gawin natin.
Dahil sa snow at di-rehistradong plaka,
di ko na yata siya matutunton.
Kahit ang mga pulis.
-Nahanap n'yo? -Ba't ka nandito?
-Di ba, nasa ER ka? -Sagot!
Sira-ulo ka.
Bumalik ka nga sa ospital.
Puwede?
Bakit ka pumunta nang ganitong oras?
Kasi…
Tumawag si Hyun-woo.
Nawala si Hae-in.
-Nawala? -Bigla na lang siyang naglaho.
Wag ko raw sabihin sa 'yo at patago kong imbestigahan.
Pero dapat malaman mo.
Sabihin mo kay Ms. Moh,
nawawala si Hae-in.
Mas mabilis niyang mahahanap.
Sa tingin ko, may kinalaman si Mr. Yoon.
Malapit na ang inagurasyon mo.
Nag-aalala akong baka magkaproblema dahil doon.
Sige. Umalis ka na.
Sige po.
May ebidensiya ako.
Kaya subukan mo pang saktan si Hae-in
at ipapakulong kita tulad ng ginawa ko kay Hyun-woo.
Hello.
Gusto kong ilipat ang pera ko
sa kaha de yero.
Kinonvert na po sa dolyar ni Mr. Yoon at kinuha na lahat.
Paalis na siya.
Nagbago na ang isip ng pumatay kay Mr. Pyeon.
Di niya partikular na sinabing si Eun-sung,
pero may kasabwat daw.
Alam na siguro ni Eun-sung.
Siguro nagbabalak na siyang umalis sa bansa, 'no?
Uy.
Natutulog ka ba?
Hyun-woo.
Hyun-woo!
Hoy.
Di ako tulog.
Dapat sinabi mo o kaya humilik ka man lang!
Tumakas ka sa ER. Isipin mo na lang 'yong takot ko.
Di ako mamamatay. Hayaan mo.
Nababaliw na ako rito.
Divorce attorney ako.
Alam ko.
Di mainam ang divorce, pero sinasabi ng mga kliyente ko
na maghihiwalay sila para sa mas magandang kinabukasan.
Kaya, pinagmamalaki ko ang pagtulong sa mga tao
na gusto ng mas magandang buhay.
-Tapos? -Pero iba ka.
Wala kang pakialam sa sarili mo.
Pinapahamak mo ang sarili mo.
-Yang-gi… -Wag ganyan.
Wag kang magsalita nang marahan.
Salamat at lagi kang nandiyan.
Wag kang kumilos nang kakaiba.
Mabuti kang kaibigan.
Wag mo akong purihin!
Mamamatay ka na ba talaga?
Nasaan tayo?
Sa hunting ground.
-Nandito 'yong villa. -Tawag ba ako ng pulis?
Tatawagan kita pag nakita ko na.
Saka mo tawagan.
Hoy.
Pupunta kang mag-isa? Hoy!
BAWAL PUMASOK
Sa banda ro'n, may pinto papunta sa kusina.
Doon kami naghahatid
ng ingredients pag narito si Chairman.
Salamat.
Teka, may nangyayari ba?
Maya't mayang may kotseng dumarating na naglilipat ng mga gamit.
Gano'n pala.
Wag kayong mag-alala.
Ipapaliwanag ko rin pag maayos na ang lahat.
Bakit ka nandito?
Nasaan ang pera ko? Nandito ba?
Akala ko,
magpapaalam ka
kasi aalis na ako.
Umalis ka kung gusto mo, basta ibigay mo ang pera ko at ang file.
Anong file?
Iyon.
Ang pruwebang pinatay mo si Chairman?
Nag-aalala ka talagang ilalantad kita?
Kilala mo ako.
Magaling akong magtago ng sekreto.
Salamat.
May naiwan ako.
Mauna ka na.
Sige.
Bakit ka nandito?
-Para makita ka. -Kung may makakita sa 'yo?
Pupuntahan kita. Hintay ka lang.
Mag-taxi ka na pauwi.
Mama.
Wag ka po magpahuli.
Su-wan!
-Su-wan! -Su-wan!
Su-wan!
Diyos ko!
Su-wan!
-Su-wan! -Su-wan!
-Ano'ng meron? -May aksidente po!
Naku!
'Yong mga bata?
Sandali po.
Bilisan mo, iligtas mo sila!
Dito lang kayo.
-Ano'ng meron? -Ano'ng nangyayari?
-Ano'ng meron?
Ba't nandito ka pa?
Namatay po ba?
Sinira mo po 'yong bangka.
Nakita ko.
Pero Mama.
Magkakasama lang tayo pag namatay sila.
Kaya wala po akong sinabihan.
Sa ginawa ko,
akala ko, makakasama na kita.
Kaya naghintay ako.
Hindi mo siguro alam
kung gaano kahirap maghintay sa taong di darating.
Tama. Hindi ko alam.
Kung namatay rin si Hae-in noon,
hindi mo sisirain ang plano ko ngayon.
Doon ako nagsisisi.
Nasaan ang file?
Nasa drawer ko.
-Birthday mo ang passcode. -'Yong pera?
Bakit?
Sabi mo, para sa proteksyon ko 'yon.
Na 'yon ang paraan mo ng pagmamahal!
Sandali.
Hae-in.
Hae-in!
Hae-in. Nasaan siya?
Ano'ng problema?
Ba't ang putla mo? Nasaktan ka?
Ayos lang ako.
Parang hindi naman.
Kumapit ka sa 'kin, ha?
Wag na.
Dumeretso ka na sa main gate.
Nando'n ang kaibigan ko.
Sige na. Susunod ako.
Ano'ng akala mo sa 'kin?
Makasariling tao na iiwanan ang nagligtas sa 'kin?
Di sa gano'n…
At alam ko na lahat.
Alam ko nang mahalaga ka sa 'kin.
Nagsisisi akong pinagdudahan kita.
Mamaya na ako magso-sorry.
Kumapit ka na.
Nasa iisang bangka tayo.
Sabay tayong lalakad.
Dito!
Bakit kasama mo siya?
Sumama ka sa 'kin.
Pag ginawa mo,
kakalimutan ko ito.
Nagkasundo tayong aalis tayo!
Pasensiya na,
pero hindi mangyayari 'yon.
Naaasiwa ako sa 'yo kahit wala akong naaalala.
At alam ko na kung bakit.
Bakit ka naaasiwa sa 'kin?
Bakit ayaw mo sa 'kin?
Nasira ang buhay ko dahil sa 'yo, pero binigay ko pa rin lahat! Kaya bakit?
Eun-sung! Tama na!
-Tapos na! -Manahimik ka! Di pa tapos!
Ayos lang.
Hindi pa huli, Hae-in.
Halika na, ha?
Mas gusto ko pang mamatay,
kaysa sumama sa 'yo!
Talaga?
Mas gusto mong mamatay?
Seryoso ka?
-Eun-sung! -Ibaba mo ang baril!
Kung di, babarilin ka!
Patawad, Hae-in.
Pero di kita iiwan dito.
Isasama kita…
kahit kailangan pa kitang patayin.
Hindi puwede…
Mr. Baek.
Mr. Baek, gumising ka. Sige na.
Mr. Baek, hindi puwede!
Gumising ka! Pakiusap.
Tulungan n'yo kami!
Hyun-woo!
Baek Hyun-woo!
Dadalhin siya sa major trauma center.
Pakisabing may nabaril
-at kailangang operahan agad-agad. -Opo.
Nagdurugo pa rin.
Sabihan ang ospital!
80 over 50 ang BP niya. Bumababa!
Didiinan ko po ang sugat.
Mr. Baek.
Gumising ka.
Okay?
Papunta na sa ospital. Magiging okay ka.
Kaunting tiis pa.
Ayos…
lang ako.
Wag kang umiyak.
BAWAL PUMASOK
Wag kang aalis.
Dito lang ako.
Maghihintay ako.
Wag mo akong alalahanin.
Magkita tayo pagkatapos.
Hindi ka aalis, di ba?
Paano kung wala akong maalala o hindi kita makilala?
Kung sungitan kita?
Wala namang bago ro'n.
Walang problema.
Magpaopera ka lang
at bumalik ka.
Siguraduhin mong babalik ka.
Babalik ako.
Alagaan mo ako pagbalik ko.
'Yon nga ang ginawa ko.
Nalimutan ko kung sino siya.
Tinuring kong di kilala.
Sobrang…
sinungitan ko siya.
May nangyari ba?
May kaguluhan yata.
-Kilala n'yo si Mr. Yoon? -Oo. Bakit?
Kamamatay lang niya.
Kailan ka po babalik?
Mama!
Bumalik ka agad!
Hihintayin kita!
Mama!
Maghihintay ako!
Mama.
Wag kang umalis.
Gising ka pa?
Hindi ako makatulog.
Maya-maya na ako iinom ng pampatulog.
Ano'ng ginagawa mo?
Ang saya natin diyan.
Tama.
Pero ngayon ko lang
nakikita 'yon.
Matulog na tayo.
Ayos na ako.
Gustong-gusto natin dito sa beach kaya taon-taon nating pinupuntahan.
Pero hindi na bumalik
matapos ang nangyari.
Tama ka.
Teka.
Ano ito?
Magaling din siyang lumangoy.
Oo nga pala. Tingnan mo ito.
Sumali siya sa pambatang Marine Corps Camp.
May iniligtas siyang nalulunod na bata noon.
Bakit?
Parang
nakikilala ko itong beach na ito.
Oo, ito nga 'yon.
Teka.
Bakit hindi ko nakilala?
Ano'ng sinasabi mo?
-A… -Ate Seon-hwa!
Kuya Beom-jun!
Masamang balita.
Uy, anak.
Diyos ko.
Makinig ka…
Kami ang…
mga magulang…
ni Hyun-woo.
Opo.
Patawad po.
Ano'ng nangyari?
Sabi ng mga pulis,
nabaril daw siya.
Opo.
Dahil 'yon sa 'kin.
Sinalo niya ang bala
para sa 'kin.
Ayos lang 'yan. Tahan na.
Magiging maayos…
si Hyun-woo.
Kaya tahan na.
Patawarin n'yo po ako…
Dalawa ang lalaki kong anak,
pero maagang namatay ang isa.
Akala ko, namatay siya sa pagliligtas kay Hae-in.
Hindi kasalanan ni Hae-in.
Pero kinamuhian ko siya.
Wala akong kuwenta
at ang tanga ko.
Naaalala mo ba 'yong sinabi mo dati?
Sabi mo, may iniligtas na bata si Hyun-woo sa Marine Corps Camp.
Oo, tama.
May nasirang bangka,
at may iniligtas siyang bata…
Pamilyar 'yong lugar at kung kailan nangyari.
Nagtaka nga ako.
Tatahiin ko na.
Bumababa ang BP.
-Cardiac arrest! -Defibrillator.
-Bigyan ng epinephrine. -Opo.
Kung di ako nagkakamali, iisang beach 'yon.
Dito lang kayo.
-Ano'ng meron? -Bilis!
-Ano'ng meron? -Ano'ng nangyayari?
Hae-in!
Ayun siya!
Balik tayo!
Balik!
Iniligtas ni Hyun-woo…
si Hae-in.
Su-wan…
Hindi puwede, Su-wan…
Su-wan, pakiusap!
Ang anak ko!
Di ako makapaniwala.
Pinagtagpo talaga ng tadhana.
Tama.
Nilamon ako ng kalungkutan
kaya di ko napansing nagdurusa si Hae-in.
Hindi ko naisip na may ibang nagligtas sa kanya.
Kasama lang pala namin
ang nagligtas sa kanya.
Nagalit ako sa kanya, sinaktan ko, at pinahirapan.
'Yon ang ginawa ko.
Tapos na 'yon.
Kalimutan na natin ang nakaraan.
Sa ngayon…
Ipagdasal nating
malampasan ito
ni Hyun-woo.
At…
pag nangyari na 'yon…
Magpasalamat na lang tayo.
Tama.
Gagawin ko yan.
YOON EUN-SUNG
Ma'am, nagulat po ako sa nangyari.
Ilang porsiyento ang shares ni Eun-sung?
15.9% po.
Ilipat mo na sa 'kin.
Ano po?
Kakakumpirma ko lang.
Patay na ang anak ko kaya akin na ang lahat ng shares niya.
Opo, ma'am.
At saka…
gaano karaming shares pa ang mabibili ko sa pondo?
Makakabili pa po ng 7%.
Pero makikipagtulungan ba ang Pione Investment?
Ano'ng layunin nila?
Gusto nilang sirain ang Queens,
ibenta, at kumita ro'n.
Sabihin mong ibebenta lahat sa loob ng isang taon
at makakaalis sila.
Di na sila tatanggi.
Sige po.
Si Eun-sung ang nagdulot ng mga problema.
Wala akong kinalaman do'n,
kaya di nila ako pipigilang maging chairwoman.
Tama po.
Magiging engrande
ang inagurasyon ko.
Natahi na po namin ang sugat.
Napakaraming
nawalang dugo at may fracture pa sa tadyang.
Mahaba ang operasyon dahil urgent ito.
Pero nalampasan niya.
Pero hindi pa po siya nagigising.
Bantayan po natin.
-Salamat. -Salamat.
Salamat sa Diyos.
-Uwi na kayo. -Dito lang kami.
-Hyun-woo. -Wag.
Salamat.
Nasaan ang file?
Nasa drawer ko.
Birthday mo ang passcode.
SAEUM JOONGANG GENERAL HOSPITAL
Bilis na.
Bakit di ka pa nagigising?
Hindi mo ba nakikitang hinihintay kita?
Sobrang nag-alala ako.
Na-miss din kita.
Naaasiwa ako.
Hindi ako komportable.
Kaya mag-resign ka na at lumipat.
Ayoko talagang
makita ka.
Bakit ganyan ka?
Iniwan mo ako sa ere.
Sa tingin mo, maaakit mo ako
kasi nawalan ako ng alaala?
'Yon ba?
Hindi pa ako nakakahingi ng tawad.
Di pa bumabalik lahat ng alaala ko,
pero alam ko na yata
kung bakit sumakit ang puso ko no'ng nakita kita.
Kaya pala ang dami kong palusot
para lang makita kita.
Hindi na importante ang nakaraan.
Ang importante, magkasama na tayo ulit.
Kaya pakiusap, gumising ka na.
Pakinggan mo ako…
at sabihin mong ayos lang ang lahat.
Alalang-alala na ako…
at miss na miss na kita.
Uminom lang ako ng tubig sa nagdaang 24 oras o higit pa.
Seryoso. Hindi ako kumain.
Di rin ako natulog.
Tingnan mo.
Di ako matutulog hangga't di ka nagigising.
Sinakripisyo mo ang sarili mo para mailigtas ako,
at hindi ka pa rin nagigising.
Kaya paano ako makakakain o makakatulog?
Alam mo na, di ba?
Ginagamot pa ako. Dapat mag-ingat ako.
Magpapakapagod na lang ako
at babagsak.
Medyo nahihilo ako ngayon
dahil sa sobrang kakaiyak.
Hindi ka pa rin gigising?
Hyun-woo, gising ka na ba?
Mr. Baek.
Mabuti naman.
Mabuti. Maraming salamat.
Hae-in.
Hindi.
Wag ka munang magsalita.
Teka. Tatawagin ko ang doktor.
Ayos ka lang?
Ano ka ba?
Kinokonsiyensiya mo naman ako.
Ba't ako pa rin ang inaalala mo
kahit muntik kang mamatay?
Ayos lang ako.
Makinig ka.
Patawad
dahil hindi kita nakilala.
Wala akong maalala
at masasakit ang sinabi ko.
Ako rin.
Nakalimutan ko rin.
Nakalimutan ko kung gaano kita kamahal.
Nakalimutan kong nangako ako
na sasamahan kita
sa hirap at ginhawa.
Nalimutan ko lahat.
Nasaktan kita.
Patawad.
At mahal kita.
Salamat.
Tahan na.
Hyun-woo.
Diyos ko. Hyun-woo.
-Anak ko. -Nagising na siya!
Anak ko.
Nagising na siya?
-Hyun-woo. -Ayos ka lang?
Ayos lang siya.
Nakakapagsalita rin nang maayos.
-Nagsalita siya? -Oo.
Ano'ng sabi?
Sabi niya, "Mahal kita."
Hyun-woo.
Mahal din kita.
Mahal kita.
Hindi.
Kay Hae-in niya sinabi.
Mahal pa rin kita, Hyun-woo.
-Papa. -Nagpapagaling pa siya.
Nasasaktan pa.
Wag munang yakapin.
Mahal kita.
-Dok. -Magaling.
Hyun-woo.
Magaling.
Naku.
Barilan sa Korea?
Kompanya ba ito
o set ng drama?
Nakakabaliw.
Parang historical drama ito.
-Bakit? -Bilang history major,
para itong agawan ng trono.
Nagpapatayan at naglalaban.
Mali ka.
Melodrama ito.
Parang The Dark Knight.
-Di 'yon melodrama. -Melodrama 'yon.
Grabe ang paghihirap ni Batman
para sa mahal niya
at sa siyudad nila.
O kaya Titanic.
Nagsakripisyo si Jack
para sa babaeng mahal niya…
Bahala ka.
Hindi naman ako interesado.
Ano kaya ang mangyayari?
Mababawi kaya ng pamilya ng Queens ang trono?
Bakit? Nag-aalala ka ba?
Sana kinakausap mo pa si Mr. Soo-cheol.
Huli na kaya?
Siyempre.
Basta, natutunan kong
ang abstract nouns gaya ng pag-ibig, pagkakaibigan,
pagtitiwala, at katapatan,
hindi man sila nakikita,
totoo silang lahat.
At sila ang pinakamakapangyarihan.
Di kita nabati sa dami ng nangyari.
Kaibigan ako ni Hyun-woo.
Si Kim Yang-gi.
-Kilala kita. -Talaga?
May mga sinulat siya
sa notebook tungkol sa mga kakilala niya.
Gano'n pala.
Ano'ng nakasulat?
Divorce attorney ka raw niya.
Iyon.
Di sa nangangatwiran.
Oo, abogado niya ako.
Pero mas pinagalitan ko siya kaysa ipinagtanggol.
Pinigilan ko siyang
makipag-divorce.
Gano'n pala.
Oo nga pala,
-bakit kami nag-divorce? -Ano?
Sa tingin ko, ikaw ang nakakaalam ng lahat.
Kasi…
Busy kayo lagi at nagkasundo kayong magkaibigan na lang…
Kahit magkasama naman kami sa bahay?
Kaya nga.
Pero sa tingin ko, hindi na mahalaga ang dahilan.
Ano?
Wag na nating balikan ang nakaraan.
Isipin mo na lang siguro 'yong lalaking
nabulag sa pag-ibig
at nagsakripisyo para sa 'yo.
Mabuti kang kaibigan.
Naku. Natuwa naman ako.
Kahit ako, di ko alam na mabuti akong kaibigan.
Pero lumalabas ang katotohanan sa oras ng paghihirap.
Iniisip niya rin 'yon.
Mukhang na-realize na niya
kung gaano ka niya kamahal.
Wag mo akong purihin!
Mamamatay ka na ba talaga?
Di mo naiintindihan, 'no?
Pupunta ako ro'n…
kasi gusto kong maging masaya.
Hindi ko kakayanin
kung may mangyari sa kanya…
o kung masaktan siya.
Di mo talaga masasabi.
Napagod ka na sa kanya dati.
Ngayon, mahal na mahal mo na.
Tama.
Akalain mo 'yon?
Uy, Hae-in.
Kung ayaw mong magsisi,
wag mong papakawalan si Hyun-woo.
Muntik ko nang mapunit 'yong papel.
Madaling-madali ako.
Dapat 'yong operasyon ang inisip ko kung nanganganib ako.
May oras ako para isipin siya?
Pero alam ko na…
kung ba't ako nag-alala.
Naiintindihan ko.
Di mo ginawa pero nandito pa ako.
Kailan niya nabasa ito?
Napakatuso…
Mr. Baek.
Gumising ka.
May di-pagkakaintindihan dito.
Hindi ako ang nagsulat nito.
'Yong dating ako ang nagsulat
habang nagmamadali.
Kaya bakit ka sumagot?
Ano? Ngumiti ka ba?
Nakita ko 'yon. Dilat na.
Uy, bakit?
Mr. Baek.
Bakit napakatuso mo?
Saan ka natuto no'n?
Wag mo akong patawanin. Masakit.
Wag kang tumawa, sumagot ka lang.
Uwi na lang ba tayo?
Siguro nga po.
Mahal.
Bakit?
Kumain na tayo.
-Nagtinapay ako. -Meryenda lang 'yon.
-Magaan lang 'yon. -Tama.
Pero nando'n pa 'yong bag ko.
-'Yong blue sa may kama. -Uy.
Wag mo na munang isipin 'yong bag mo.
May namumuo nang pag-ibig doon.
Alis na tayo.
Gusto n'yo ba ng spicy fish stew
-sa Namhansanseong? -Sige!
-At makgeolli? -Ayos!
Di ba, malayo na 'yon?
Naku.
Nasa siyudad pa naman.
Bilis na!
Lagi kaming kumakain sa labas ng bayan
para sa dalawang 'yon.
Naku.
Magaling.
Ano'ng address ng ospital?
Para makapagpadala man lang tayo ng mga side dish.
-Matabang ang pagkain do'n. -Oo.
Di pa rin magaling si Ms. Hong.
Paano kung magkasakit siya kakaalaga sa kanya?
Kainggit pa rin.
Nag-aalaga siya ng lalaking sumalo ng bala para sa kanya.
At saka, napakaguwapo pa.
Ano ba? Ni hindi nga niya naaalala si Hyun-woo.
Kakakilala lang nila. Naiinggit ka talaga?
'Yon nga ang maganda.
-Ano? -Tatlong taon man
o 30 taon ang pagsasama n'yo,
alam mo kung kailan pinakamasaya?
Noong kakakilala n'yo pa lang sa isa't isa.
Kailan siya pinakaguwapo?
No'ng di mo pa siya masyadong kilala!
Pinakamasaya no'ng kakakilala pa lang!
Akala mo siguro tanga ako dahil wala akong naaalala.
Bakit?
Sasabihin ko sa 'yo
ang mga sinabi mo sa 'kin.
Hindi ka lang…
guwapo at maganda ang boses,
nangunguna ka pa sa law school.
Kampeon ka sa boxing no'ng bata pa.
Sumali sa Marine Corps…
Sa Special Guard Team pa.
'Yon na nga. Pinapalabas mong
perpekto kang lalaki.
Tumingin ka, Mr. Baek.
Sige, nakatingin na ako.
Naiintindihan kong gusto mong magpasikat,
pero sobra naman. Masyado kang perpekto.
Teka… Gano'n ba ako kaperpekto?
Siyempre. Nasa 'yo na lahat ng gusto ko.
Talaga? Gusto mo lahat 'yon?
Naiintindihan kong gusto mo ako at gusto mo ulit na mapamahal ako sa 'yo.
Pero wag kang magsinungaling.
Wag gawing OA, 'yong totoo lang.
Totoo naman 'yon.
Umamin ka. Di ka naging kampeon, di ba?
Ano ba 'yan?
Pati pagtawa mo, gusto ko.
Kilalang-kilala mo ako.
Ang daya kasi wala akong naaalala.
Papa, ako po ito.
Napatawad n'yo na ba ako?
Patawad.
Papa, nagkasama-sama na po kami ulit.
Wag ka pong mag-alala.
Ngayong magkakasama na kami, babawiin namin ang dapat nasa atin.
Ipaghihiganti ka namin.
Sa nakikita n'yo, bumili pa siya
ng 7% mula sa non-institutional investors.
Ibig sabihin, nasa 45.1%, tama ba?
39.3% ang naka-freeze na shares natin.
Kakampihan pa ba siya ng Pione Investment?
Sa nakita ko sa New York, may tsansa.
Layunin nilang ibenta ang kompanya
at makaalis agad nang di nagdudulot ng isyu.
-Tutuparin 'yon ni Seul-hee. -Wala tayong laban sa usaping legal.
Pinakamarami siyang shares.
Pinambili niya ng 13.3% ng shares ang sekretong pondo.
Pero ilegal 'yong pondo,
at dapat ibalik sa gobyerno.
Kaya magsasampa ako ng nullity suit.
Hoy!
Ano ka ba? Bakit tayo susuko sa pulis?
Uy, ginawa ko naman ang parte ko.
Sabi ni Hyun-woo, magugustuhan ni Ms. Hong ang mga kanta rito.
Duda akong may maaalala siya sa pakikinig dito.
Kakanood ng drama 'yan.
Ginagawa niya ang lahat.
May ipapadala rin mula sa Germany.
Siguraduhin mong makukuha niya 'yon.
Bakit ko gagawin 'yon?
Galing ito sa Germany.
Akin na. Gustong makita ni Mr. Yoon lahat ng pinapadala kay Ms. Hong.
Para ba ito kay Mr. Yoon?
Ako na.
Pupuntahan ko siya ngayon.
Ako ang naging tulay ng pagmamahalan nila.
Napagbayaran ko na lahat.
Hindi mo ba alam?
Para mabawi nila ang shares,
dapat mapatunayang pakana ni Seul-hee lahat.
Mga saksi tayo.
Ikaw na lang.
-Grace naman. -Hoy.
Malaking katangahang bumagsak kasama ng iba.
Ipagluluksa na lang kita.
Grace, ayokong mabuhay tulad ng ginawa ni Eun-sung.
Di ka ba naaawa sa kanya?
Desperado siya sa pagmamahal mula noon, pero di niya natanggap.
May nakasama ba siya no'ng namatay siya?
Gusto ko nang mabuhay nang matuwid.
Wala nang sekreto.
Walang pagkakasala.
Walang pagsisisi.
Gusto kong
magmahal
at mahalin.
Hoy.
Tingin mo, tatanggapin ka pa nila pagkatapos mong makulong?
Sino'ng makukulong?
EVERGREEN HOPE ORPHANAGE
Sumagot ka.
Hindi ka aalis.
Umayos ka.
Dito tayo unang nagkita.
Di ko na maalala. Ang liit ko pa no'n.
Bagot na bagot ako rito.
Umaasa 'yong ibang bata na susunduin pa sila
ng nanay nila.
Pero wala akong hinihintay.
Ni hindi nag-iwan ng sulat o papel na may pangalan ko ang mga magulang ko.
Iniwan ako sa kahon sa malamig na panahon.
Wala na silang balak balikan ako.
Tapos isang araw, dumating ka.
Dumadalaw ka kada ilang buwan, at hinihintay kita.
Doon ka ba nagsimulang magkagusto sa 'kin?
Di 'yon. May pagkaing nakakakain ko lang pag nandito ka.
Strawberry shortcake.
Da-hye?
Ibig sabihin,
ako ang first love mo?
-Gano'n ba? -Hinihintay ko 'yong cake.
At…
baka limot mo na ito.
Sa 'yo ito noon.
Talaga?
At itinago mo hanggang ngayon
bilang tanda
ng pagmamahalan natin?
Ito ang walang katapusang tadhana natin.
Sira.
Kinuha ko 'yan sa 'yo.
Gusto ko itong manikang ito.
Pag dala ko ito,
pakiramdam ko, laki ako sa yaman at may mga magulang.
Sobrang lambot.
Masarap hawakan.
Nakakatulog ako agad kahit malamig.
Kaya gusto kitang pasalamatan.
Pero wala na.
Hindi ka na bumalik.
Hinintay mo nga ako?
Siyempre.
Namigay ulit no'ng cake si Chairman.
Pero hindi na masarap.
Kasi hinihintay kita.
Matagal akong naghintay,
kaya ikaw naman ngayon.
Babalik ako.
Gagawin ko para mabawasan ang hirap.
Da-hye.
Hindi puwede.
Alagaan mo si Geon-u.
Pangako, magiging mabuti na ako
pagbalik ko.
Magiging tapat at mabait akong asawa.
Tumigil ka nga.
Sa tingin mo, papayag ako?
Kukunin ko ang pinakamagagaling na abogado sa bansa.
Uubusin ko lahat ng pera ko kung kailangan.
Di ako magpapaalam!
Ayokong magpaalam.
Soo-cheol, pakiusap.
Tumigil ka na.
KORTE
Si Eun-sung, anak ng nasasakdal,
ay nag-launder ng 900 bilyong won ng sekretong pondo
at ipinambili ng shares ng Queens.
Nang mamatay siya, natanggap ito ng nasasakdal
at ipinambili ng shares ang natira.
Nakakuha siya ng 13.3% ng shares.
Gustong magsampa ng nullity suit ng mga nagsasakdal tungkol sa 13.3%
na ilegal na nakuha ng nasasakdal.
Puwede nang sumagot ang tagapayo ng nasasakdal.
Legal na minana ng nasasakdal ang shares at pera
na dating pag-aari ng anak niya
ayon sa law of succession.
Wala pang isang buwan nang mamatay ang anak niya.
Napakasama namang sampahan siya ng kaso
at palitan sa pamamahala habang nagluluksa pa siya.
Nagplano ng dalawang trilyong won na scam
si Moh para maagaw ang Queens Group.
Hinikayat niya ang mga taong bumili ng lupang may isyu.
Pag nagsimula na ang pagpapatayo,
banggitin natin ang isyu sa lisensiya
tungkol sa altitude restrictions sa mga investor.
Pineke niya ang kunyaring kikitain sa investment
kaya nakumbinsi niya ang mga nagsasakdal.
At gumawa siya ng double contract
para magmukhang gawa ito ng mga nagsasakdal.
Kaya, kinasuhan ng mga may-ari ng lupa ang mga nagsasakdal.
Gusto kong magsumite ng ebidensiya, record ng proceedings
sa paglipat ng army base, plano sa pagbili ng lupa,
at pruweba ng pinekeng kikitain sa negosyo.
Lahat ng paratang
ay nauugnay kay Mr. Yoon, ang namatay na anak ng nasasakdal.
Wala itong kinalaman sa kanya at walang ebidensiya.
Your Honor.
20 taon kaming nawalay ng anak ko.
Kaya paano ko malalaman
na pinlano niya ang lahat ng 'yon?
Sana maintindihan n'yong nagluluksa pa ako
sa pagkamatay ng anak ko
at hindi ko na kayang magpaliwanag.
Gusto kong tumawag ng saksi na magpapatunay na nagsisinungaling siya.
Tinago ko ang pagkatao ko
at pinakasalan si Hong Soo-cheol, gaya ng sinabi ng nasasakdal.
Binigyan ko siya ng personal na impormasyon,
pinakilala si Eun-sung kay Soo-cheol,
at kinumbinsi ang asawa kong mag-invest sa scam.
May pruweba ka bang inutos 'yon sa 'yo
ng nasasakdal?
Wala…
akong pruweba.
Bihira kaming magkita
dahil sobrang maingat siya.
Ipinautos niya lang sa ibang tao.
Kasalukuyang iniimbestigahan ang saksi para sa fraud.
Puwede po siyang magsinungaling
para mapagaan ang parusa.
Magbigay na ng huling pahayag ang nasasakdal.
Your Honor, ano pa ba ang mahihiling ko kung wala na ang anak ko?
Sa akin ipinasa ng yumaong chairman ang kompanya
dahil sa kawalan ng tiwala sa pamilya.
Gusto niyang
protektahan ko 'yon,
at 'yon lang ang gusto kong gawin.
Your Honor.
Hinihiling ko pong makapagsalita
si Ms. Hong Hae-in sa huling pagkakataon.
Pumapayag ako.
Tatlong linggo
ang nakaraan, dinukot ako at ikinulong ng anak ng nasasakdal.
Doon ko narinig ang pag-uusap nila.
Ang pruwebang pinatay mo si Chairman?
Kung namatay rin si Hae-in noon,
hindi mo sisirain ang plano ko ngayon.
Doon ako nagsisisi.
Doon ko nalamang may kinalaman ang nasasakdal
sa aksidente sa bangka 25 taon na nakararaan, at sa pagkamatay ni Lolo.
Diyos ko.
Kapal ng mukha mo.
Hae-in, ano ba ang sinasabi mo?
Inosente po ako, Your Honor.
Your Honor, naoperahan sa utak kailan lang ang nagsasakdal.
-Wala silang pruweba. -Meron.
Susuportahan nito ang sinabi niya.
Di po isinumite nang maaga ang ebidensiya.
Pero humingi ka.
Tinatanggap ko.
Teka. 'Yang…
Bakit…
Naku, ewan ko na.
Ito ba 'yon?
Kinopya ko
at binalik ko.
Di niya malalamang pinagpalit.
Your Honor! Sandali. Pakitigil ang video.
Malamang hindi ka okay.
Epekto 'yan ng gamot. Sampung minuto sa respiratory system
-at dahan-dahan kang mapaparalisa. -Ikaw…
Hayop ka. Papatayin kita.
Ikaw… Papa…
-Wag kang mag-alala. -Papa…
Di ka mamamatay agad.
Kasi kung gano'n,
masasayang ito.
Magiging legal guardian mo lang ako
at saka lang ako makakapagdesisyon kung naka-coma ka.
Kaya…
magpa-coma ka
nang mga tatlong buwan bago ka mamatay.
Puwede ba 'yon?
Hindi… Hindi totoo 'yan.
Grabe.
Gawa-gawa lang 'yan.
Hindi ako 'yan.
Magsalita ka!
Sana maintindihan n'yong kailangan na niyang maaresto
dahil nagawa na niyang
magbalatkayo noon at puwede siyang makatakas.
Ms. Moh Seul-hee.
Inaaresto ka sa tangkang pagpatay.
Puwede kang kumuha ng abogado at magsampa ng reklamo
kung di ito makatarungan.
Bakit ako? Hindi puwede!
-Hawakan n'yo. -Ano ba ang ginawa ko?
Inosente ako! Ano ba ang ginawa kong mali?
Ano ba ang ginawa ko?
Inosente ako!
Bitawan n'yo ako! Inosente ako!
Hindi patas ito!
Ano ba ang ginawa kong mali? Inosente ako!
Ano ba ang ginawa ko sa inyo?
Bitawan n'yo ako! Hoy!
Bitawan n'yo ako! Buwisit!
Bitaw! Wag!
Nakabalik na ang pamilya ng Queens Group.
Nagsampa ang pamilya ng nullity suit
laban kay Moh, ang girlfriend
ng yumaong si Chairman Hong.
Napatunayan ni Baek, abogado ng mga nagsasakdal,
na ang yumaong si Yoon Eun-sung
at si Moh ang nasa likod ng investment fraud.
Kaya naman, nabawi na ng pamilya
ang lahat ng nawalang shares nila
mula sa Pione Investment at sa joint surety.
Nahatulan ding nagkasala ang mga nauugnay sa fraud.
Isinumite ang isang video ng panlalason
ni Moh sa yumaong chairman bilang ebidensiya sa paglilitis
na ikinagulat ng lahat.
-Abogado ko! -Inaresto si Moh
sa tangkang pagpatay.
-Tawagan n'yo! -Iniimbestigahan din
sa investment fraud,
paglabag sa foreign exchange laws, at identity theft.
Hoy, tumahimik ka nga.
Sobrang ingay mo.
Buwisit.
Bitawan mo ako.
Hawakan n'yo siya!
-Hoy! -Bitawan n'yo ako!
Hoy.
Tadyakan n'yo.
Tama na 'yan.
Nasaan sila?
Magbabasa muna ng papeles si Hae-in bago magtrabaho.
At si Soo-cheol… Halata naman.
Humahagulgol pa. Hayaan mo.
Matagal pa ito, matapos malayo ang asawa niya.
Sige. Heto na ang eroplano.
Ang lakas mong kumain.
HONG GEON-U, SOO-CHEOL, DA-HYE
Lumaki kang malakas
hanggang makabalik si Mama.
-At si Beom-ja? -Ewan ko.
Bihis na bihis tapos umalis no'ng may nag-text sa kanya.
Bigla-bigla naman siya.
Bakit biglang nakikipagkita?
Naku, dapat hindi na ako uminom kagabi.
Manas ang mukha ko. Nasaan na ang double eyelids ko?
Naligaw ka ba?
Pinili ko 'yong pinakamataas para makita agad.
Oo. Nakita ko naman ang building,
pero natagalan akong makaakyat dito.
Sorry kung biglaan.
Natuwa ako. Bumilis ang tibok ng puso ko.
May sasabihin ako.
Nakikinig ako.
Salamat.
Alam mo nang magkaibang-magkaiba tayo.
Nandito ka ba
para ipamukha ang bagay na halata na?
"Nagtapat ka sa 'kin, pero mula ka sa mayamang pamilya."
"Masyado tayong magkaiba,
kaya hindi gagana…"
Beom-ja.
Patapusin mo ako.
Sige. Ituloy mo.
Tatlong beses kang
ikinasal…
Iyon.
Tungkol pala ro'n.
Ayaw mong makipag-date sa babaeng tatlong beses nang kinasal.
-Naiintindihan ko. -Hindi gano'n.
Naranasan mo na lahat.
Nagmahal ka, nakipag-date,
kinasal, lahat na.
Pero bago lang ito sa 'kin.
-Ano? -Di pa ako nakikipag-date
hanggang ngayon.
Diyos ko.
-Seryoso? -Oo.
Kaya mahihirapan akong sabayan ka.
Unang beses na…
WAITING MEANS LOVE
…may inabangan ako.
Wala pa akong na-miss na babae noon.
Pero, natigilan ako.
Parang kanina, di ko alam kung saan na pupunta.
Kung gano'n…
ano'ng gusto mong gawin ko?
Magaling akong magluto at mag-bake.
Gusto kitang ipagluto ng karne pag nahihirapan ka
at ipag-bake ng madeleine pag nababagot ka.
Gusto kong gawin 'yon.
Dumalaw ka kaya pag nahihirapan ka
o nababagot?
Sige, gagawin ko 'yan.
Pupuntahan kita kung naliligaw ka.
Hindi mo kailangang magmadali.
Uso na ba ang divorce ngayon?
Bakit gusto mong makipag-divorce?
Kung di tungkol sa pera, babae, o pananakit,
tiisin mo na lang.
Lahat 'yon.
-Lahat? -Lahat?
Nakita ni Chun-sik
ang first love niya sa reunion.
Naku naman. Uy.
Laging may mga first love sa mga reunion.
Normal 'yon.
Nagtatrabaho siya sa insurance, at kumuha siya ng tatlong policy.
Grabe.
-Tapos nanakit? -Hindi, ako 'yon.
Sinaktan ko siya sa galit ko, at gusto niyang mag-divorce
dahil doon.
Tapos? Kailan ka makikipag-divorce?
Gusto ko na sana ngayon.
Pero mag-e-exam na ang anak namin.
Mahalaga 'yon.
Naisip ko namang gawin sa bakasyon.
Pero naka-book na kami ng trip,
kaya di puwede.
Pag pasukan na ulit, may exams na naman.
-Naku, tama ka. -Oo.
Hindi na kayo makakapag-divorce. Gawin mo na.
Ngayon na.
Sasabayan kita.
Sasabayan?
Di tayo gaanong maaapektuhan kung sabay nating sasabihin.
I-schedule natin 'yon. Mauuna ako.
Maghintay ka nang ilang araw.
Hoy, seryoso ka ba?
Naku.
Matagal ko pong pinag-isipan.
-Kailangan ito. -Ano'ng sabi ng babae?
Di ko po alam. Jenny ang pangalan.
Asawa raw siya o anuman.
'Yon ba ang sinabi? Na asawa siya?
Opo, 'yon ang konteksto.
Nakiusap ang asawa mo na sabihin ito sa 'yo.
Si Jenny,
-60-anyos na. -Ano?
Kaedad ko na siya.
Gusto niya ng mas matanda?
Hindi 'yon.
Naiwan niya ang phone niya sa laboratory,
at napulot ng professor niya.
Talaga po?
Professor pala niya 'yon?
Naiinis na siya dahil hindi ka ma-contact,
-kaya pinapasabi niya. -Alin?
"Mahal kita!"
Bakit po sa inyo sinabi,
puwede namang sa akin?
Hindi pa niya sinabi 'yon sa 'kin noon.
I-unblock mo na siya.
Alam mo bakit may giyera?
Dahil sa malabong komunikasyon.
Bakit di n'yo kaya pag-usapan?
Naku.
Heto.
Ano po ito?
Regalo, bilang may-ari ng building.
Puntahan mo siya.
Tingnan mo sa mata at sabihin mo ito sa kanya.
"Mahal kita"?
"Ako rin!"
Mama…
Papa…
Lumayo ka nga.
Alis na. Pumunta ka na sa US.
QUEENS DEPARTMENT STORE
Secretary Na.
May naisip ako.
Iniisip kong tanggalin
ang mga pop-up store at ipa-renovate itong lugar.
-Gusto ko ng plaza… -Na matatakbuhan ng mga bata?
Oo, at gusto ko ng mga pahingahan…
Gagawa tayo ng marami no'n.
Nabanggit mo na ito bago ang operasyon.
Talaga?
Mukhang may di nagbabago kahit nawalan ka ng alaala.
Kumain ka na?
Kakain pa lang.
Kain ka nang mabuti.
Kayo rin.
Kailan kayo ikakasal?
-Wag kang magpatawa. -Hindi ba?
Hindi.
Isipin mong mabuti.
Para siyang hindi ko kaano-anong kinikilala ko pa lang.
Gusto ko siya, at nagpapasalamat ako.
Pero iba ang temperatura namin sa pag-ibig.
Talaga?
Siyempre. Nasa 180°C ang temperatura niya.
Kaya nang makaprito nitong chicken.
Di gaya niya na sobrang init,
sapat lang sa 'kin para makapagtimpla ng kape.
Kaya masyado pang maaga para pag-usapan ang pagpapakasal.
Bakit pala?
Sinabi ba niya?
-Gusto akong pakasalan? -Hindi.
-Hindi? -Hindi.
Wala siyang sinasabi.
Inaasahan lang ng lahat.
Pero nag-propose pa rin siya, di ba?
Di ko naaalala, pero nag-propose siya noon.
-Nasa bahay ang singsing. -Ano ba?
Hindi mo nga naaalala,
kaya di kasali 'yon.
Di pa niya inulit?
Seryoso? Ang sama naman.
BAGONG MENSAHE
Ma'am, oras na.
Ano'ng sinasabi mo?
Nag-book si Director Baek sa restaurant
na maraming nagpo-propose.
Grabe.
Hindi pa ako handa.
Bakit ba siya nagmamadali?
Paano ko tatanggihan?
Ayokong saktan 'yong sumalo ng bala para sa 'kin.
Ano ba?
Dapat tawagan na niya ako
kung nag-book siya.
Nagugutom na ako.
Naku.
BAEK HYUN-WOO
Hello?
Ano kasi…
Nasaan ka
ngayon?
-Cheers! -Cheers!
May company dinner kami sa restaurant.
Bakit? Masama ang pakiramdam mo?
Hindi.
Ayos lang ako. Mag-enjoy ka sa dinner n'yo.
Company dinner?
Ano 'yan?
Hindi na siya bata.
Itapon n'yo na.
Tanggalin n'yo…
lahat ng glow-in-the-dark stars at mga gamit.
Bakit ka lumipat nang di nagsasabi?
Di mo rin sinabing pinabakante mo ito.
Ano'ng punto mo?
Sinisisi mo akong nakunan ako?
Ano ka ba?
Hindi ko naiisip 'yan. Malungkot din ako…
Aminin mo na.
Alam kong gusto mong sabihing kasalanan ko 'yon!
Bahala ka nga.
Sarado naman ang isip mo.
Hinintay kita kahapon.
Nag-book ka raw sa restaurant
na maraming nagpo-propose.
Nagulat ako kasi akala ko,
gusto mong mag-propose sa 'kin ulit.
Pinag-isipan kong mabuti kung paano ako tatanggi.
Balak mo palang tumanggi
kung nag-propose ako?
Oo.
Pero di mo ginawa,
kaya di ko matanggihan.
Pasensiya na.
Pero bakit?
Bakit ka tatanggi?
Kasi natatakot ako.
Nagkakasundo tayo ngayon. Ayokong masira 'yon.
Pero huli na.
Tatanggihan kita kung nag-propose ka kahapon,
pero nagbago na ang isip ko.
Naalala ko ang pinakamasamang alaala ko kagabi.
Sobra akong nadurog at nasaktan.
Pero napanatag din ako.
Di na ako gano'n katakot kumpara no'ng wala pa akong alam.
Nagkalamat siguro tayo
dahil sa maliliit na bagay.
Nagsabi tayo ng mga di natin sinasadya
at pinrotektahan ang ego.
At nagdulot 'yon ng mga pagtatalo.
Imbes na kumatok sa pinto mo,
mas madali sigurong
manatili sa kuwarto ko
at kamuhian ka.
Pero…
hindi ko na gagawin 'yon.
Kaya baka puwede nating subukan.
Ako rin.
Pareho tayo.
Hindi ako matatakot
na sumalo ulit ng bala para sa 'yo.
Pero natakot akong
mapagod tayo
at madismaya sa isa't isa pagkatapos mag-away tungkol sa…
maliliit na bagay.
Di ako nagtiwalang di tayo maghihiwalay
o kamumuhian ulit…
ang isa't isa.
Pero ito ang maipapangako ko.
Hindi kita iiwan.
Anumang mangyari,
kaya kong ayusin ang mga bagay
pag nasira.
Hindi man laging perpekto.
Kaya ko 'yon.
Kung ayos 'yon sa 'yo,
gusto mo bang magpakasal?
Siyempre.
Pero…
kailangan ko pa ng oras.
Nagsisimula pa lang tayo.
Kaya wag kang magmadali.
Oo nga pala.
Sige.
Mayayakap mo lang ako
pag limang beses na tayong naghawak-kamay.
Ano…
Limang beses?
Gusto kong mag-almusal tayo tuwing umaga.
Maganda sa kalusugan 'yon,
kaya ayos lang.
At maglakad araw-araw?
Importante ang vitamin D,
kaya ayos din 'yon.
Magbakasyon kada magbago ang panahon?
Makakapagtrabaho tayo nang mas mabuti pag nakapagpahinga.
Maganda 'yan.
Dapat lagi tayong
-alerto. -Bakit?
Kasi di nangyayari ang buhay
sa paraang gusto mo.
KOREKSIYONAL NA NAGPAPAGANDA NG KINABUKASAN
Geon-u, salubungin mo si Mama.
Geon-u, kilala mo ba ako?
-Naaalala mo ba ako? -Opo.
Patawad.
Patawarin mo ako. Mahal kita.
-Mama. -Patawad, Geon-u.
Mahal, marunong nang
sumakay sa tricycle si Geon-u.
Tinuruan ko.
Ipapakita ko sa 'yo.
Nagawa mo.
Punta ka sa cafe.
Bibigyan kita ng freebies.
Aalis na ako.
Geon-u.
Spring na talaga?
Bakit mas malamig…
-Ano na ang gagawin natin? -…dito sa labas?
Saan ka pupunta?
Pinapasundo ka ni Mama. Sama-sama tayong kumain.
Ako rin?
-Talaga? -Bilis na.
Ang bait talaga ni Ms. Kim.
-Geon-u, ang laki mo na. -Kaibigan ko siya.
Umalis na tayo.
-Tara! -Pinatawad natin ang kinagagalitan natin.
Makinig ka, Mr. Kim.
Alam mo 'yong proportional theory?
-Kapag… -Oo, alam ko.
Bumibilis ang oras
pag kaunti lang ito.
Mabilis din akong tumatanda.
Masakit ang kamay ko kahapon.
Kanina, lumagitik ang tuhod ko.
Mag-omega-3 ka…
Hindi dahil do'n.
Hanggang kailan mo patatagalin?
Di ko inakalang ganito pala katagal.
Kulubot na ako bago mo pa ako mahalikan!
Na-realize nating may mga di mangyayari kahit pilitin pa.
Pero kahit gano'n,
natutunan nating ayos lang 'yon.
QUEEN'S BOXING GYM
Sinabi ito ni Muhammad Ali.
"Mabuhay ka araw-araw na para bang huling araw mo na."
"At makikita mo ang sagot balang-araw."
Kaya dapat, mabuhay kayo araw-araw…
Teka. May tumatawag.
Ituloy n'yo lang.
Depensa.
Hi, Mama.
Wag naman po kayong maging ganyang landlady.
Grabe.
Miss ko na si Hae-in.
'Yong landlady na hindi alam na sa kanya ito.
Binibigay natin ang lahat sa araw-araw.
Wow.
Di ako makapaniwalang ginawa mong chairman ang kuya mo
at pinili mong mag-ramyeon na lang dito.
Gusto ko ito.
Dito ako nabibilang.
Makakapagpaalam na ako sa lahat nang di iniisip na traydurin sila.
Paraiso ito para sa 'kin!
Ano bang paraiso ang walang kimchi? Bagay ang ramyeon sa kimchi.
-Gumagana ba? -Oo.
Naku. Hinahanap namin kayo.
May dala kaming kimchi.
Handa na rin ang ramyeon!
-Ayos. -Halina kayo.
-Naku. Teka. -Hello.
-Wag mo muna siyang batiin ngayon.
Paano ito patigilin?
-'Yong preno! -Ano?
'Yong preno! Apakan mo!
-Di 'yong kambiyo! -Saan ka pupunta?
Du-gwan, dito!
Puwede tayong huminto
at pagmasdan ang tanawin.
Tapos, unti-unting bibilis ang oras.
Lilipas ang oras,
at wala na tayong magagawa ro'n.
Gano'n natin gugugulin
ang buhay natin.
Susulitin natin ang masasayang mangyayari sa buhay.
HONG HAE-IN 22 AUGUST 1990, 7 APRIL 2074
ISANG HIMALA NA MAKASAMA KITA SA BUHAY KO
Balang-araw…
pag isa na lang ang nabubuhay sa atin…
Puwedeng salubungin no'ng nauna 'yong isa.
At hindi na nakakatakot.
-Magkasama na tayo. -Magkasama na tayo.
Isinalin ni: Nadine Aguazon