Dorastałem w świecie filmu.
Mój ojciec był producentem.
Mój wujek Nasir Hussain
był wybitnym reżyserem i producentem.
Należę do rodziny filmowców.
Jesteśmy aktorami od czterech pokoleń.
Dorastając, próbowałem sił na planach filmowych.
Towarzyszyłem mojemu ojcu.
Mój dziadek, ojciec, wujowie. Ze strony ojca i matki.
Moja mama, babcia, ciocia…
Moja szwagierka, moja żona, siostrzenice, syn. Jesteśmy aktorami.
Moja mama grała w filmach w latach 60. i 70.
Dorastałem na planach. Moi rodzice są aktorami.
Jestem synem filmowca.
Myślałem, że nie mam wyjścia i filmy będą moją przyszłością.
Urodziłam się w rodzinie, z której wywodzili się tancerze.
Mój tata i Yash byli kolegami.
Yash często pracował z moim ojcem.
Ojciec również był filmowcem.
Nasz związek z Yashem Rajim
zaczął się przed naszymi narodzinami.
Nikomu nie mówiłem, że mój ojciec kręci filmy.
Mówiłem, że jest biznesmenem. Niemal czułem się winny.
Robię projekt dla Netflixa. Są w nim mój syn i córka.
Widzieliście Slumdog. Milioner z ulicy?
To ja gram tam siostrzeńca bohatera.
Dobrze nam się współpracuje. Świetnie się bawimy.
Nepotyzm.
Debata na temat nepotyzmu, która…
nabrała przez ostatni rok tempa…
jest przykra.
Jakieś 20, 30 lat temu przemysł filmowy był o wiele mniejszy.
Przez to było kompletnie naturalne,
by dziecko dążyło do pracy w tym samym biznesie,
co ich rodzic.
Tak to wyglądało w większości profesji,
w większości hinduskich rodzin.
Ludzie zdają się zapominać,
że pochodzenie z uprzywilejowanego środowiska,
koneksje rodzinne czy przyjaźnie,
czy też znajomości w świecie filmu,
nie zapewniają sukcesu.
I nie podam tu żadnych nazwisk.
Mogę jedynie mówić o swojej rodzinie.
Mój brat jest aktorem,
ale nie odniósł większych sukcesów.
Jest synem jednego z największych twórców filmowych,
jego brat jest ważnym filmowcem.
Nasza wytwórnia YRF
ma najwięcej nowych twarzy,
a nie potrafiliśmy zrobić z niego gwiazdy.
Jak mogliśmy nie wypromować krewnego?
Bo rzecz w tym,
że tylko widownia może stwierdzić,
czy lubi daną osobę i czy chce ją oglądać.
Nikt inny.
NETFLIX — SERIAL DOKUMENTALNY
NAGRODA ZA DOSKONAŁOŚĆ
CZĘŚĆ 3 – „ZMIANA GWARDII”
Przyjaźnisz się z Udayem?
KIEROWNIK OBSADY
Kocham go chyba najbardziej z całej rodziny.
AKTOR I PRODUCENT
Tylko żebym dobrze wyglądał.
Uday ma piękną duszę.
Osobowość Udaya…
AKTOR
…przebija nas wszystkich.
Dobrze. Mogę z tym żyć.
Uday jest, że tak powiem, moim misiaczkiem.
AKTOR
Mam z nim wiele wspaniałych wspomnień z dzieciństwa.
Byłem, jak to mówią, „bohla”. Bardzo niewinny.
Bardzo spokojny.
Byłem pulchny,
a mój brat był chudym sportowcem.
Uwielbiał mi dokuczać.
Miałem swój własny świat.
Wymyśliłem sobie nawet własny kraj.
„Ankert”.
Stworzyłem historię jego powstania.
Był w nim imigrant z Grecji i jakiś dyktator.
Panowała tam monarchia demokratyczna.
Jakoś się to mnie uczepiło.
Wszyscy zawsze wiedzieli, czym się będę zajmował.
W przypadku Udaya było inaczej.
Poszukiwał drogi. Poszedł na UCLA.
Oraz… szukał siebie.
Adi zawsze wiedział, że zostanie filmowcem.
Interesowałem się aktorstwem, występowałem w swojej szkole.
Nigdy nie miałem wątpliwości, że tego chcę.
Ale trochę się wstydziłem
przyznać innym, że chciałem być aktorem.
Trzeba mieć odpowiednią aparycję,
odpowiedni wzrost,
odpowiednie włosy i specyficzną…
Sam nie wiem. Osobowość. A mnie tego brakowało.
Myślałem sobie:
„Boże, jak powiem innym, że właśnie to chcę robić?”.
Kompletnie zaskoczyło mnie to, że Uday myślał o zostaniu aktorem.
Z jakiegoś powodu trzymał to w sekrecie.
REŻYSER I PRODUCENT
PREZES I DYREKTOR ZARZĄDZAJĄCY YASH RAJ FILMS
Jego plan nas zaskoczył.
Nigdy nie widziałem w nim aktora.
MIŁOŚĆ ŻYJE WIECZNIE
Pisałem scenariusz do Miłość żyje wiecznie,
to miał być mój nowy film po Żonie dla zuchwałych,
poważna sprawa.
Gotowi, kamera!
- 24 na 8 plus 10. - Ujęcie czwarte.
- Pierwsze. - Akcja!
Dobrze,
że gdy powiedziałem rodzinie, co chcę robić,
nie dali mi tak po prostu roli w filmie.
Mój brat powiedział, że muszę przejść zdjęcia próbne.
Chciał sprawdzić mnie przed kamerą.
Inaczej nie byłoby sensu.
Jestem Uday Chopra, Vicky z Miłość żyje wiecznie.
Vicky to wyluzowany gość.
Jest…
Widzi świat przez różowe okulary.
Ten film był znaczący,
bo rozpoczynało w nim karierę sześciu aktorów.
Mój brat zadbał,
byśmy przed wejściem na plan zostali odpowiednio przygotowani.
Przeszliśmy jego szkołę aktorską.
Jestem Anand Yadav z Uttar Pradeś.
Mój brat uważał, że jeśli się nie potrafi wystąpić w piosence
i być czarującym, to nie zrobi się kariery w filmach hindi.
Piosenki były w nich ważne.
Każdego tygodnia kazał przed kamerą wykonać piosenkę.
I tak tydzień za tygodniem.
Piosenka za piosenką.
Zwykle nauka kilku kroków zajmuje dwa, trzy dni.
My do każdej piosenki przygotowywaliśmy się ponad miesiąc.
Dlatego pierwszego dnia
czułem się na planie bardzo pewnie.
Jakbym robił to przez całe życie.
To była dla mnie pestka.
Chyba już drugiego dnia musiałem zagrać z Amitabhem Bachchanem.
W Miłość żyje wiecznie jest scena, gdy przyłapuje mnie na spóźnieniu.
To nasze pierwsze spotkanie.
Tamtej nocy nie spałem.
Bardzo się denerwowałem.
Daje z siebie wszystko. Jest skupiony. Patrzy ci głęboko w oczy.
Niech będzie pozdrowiony.
Amitabh Bachchan po 19 latach powrócił do Yash Raj Films.
Grał z Shah Rukh Khanem,
po raz pierwszy w historii.
DZIENNIKARZ FILMOWY
Shah Rukh Khan był już wtedy wielką gwiazdą.
W ich scenach czuć emocjonującą chemię.
Proszę,
byś przejął opiekę nad szkołą.
Ten scenariusz urzekł mnie od samego początku.
Adi Chopra dorastał na moich oczach.
Niańczono go,
gdy kręciłem film Deewaar.
A teraz siedziałem przed nim
i słuchałem perfekcyjnej narracji.
Doświadczyłem czegoś takiego po raz pierwszy w swojej karierze.
To nie Priya, tatusiu.
Ten film jest dla mnie cenny.
Kto to był?
To drugi film Adiego.
Potwierdził jego geniusz reżyserski.
Pierwszy film Udaya.
Jego pierwszy krok w karierze.
Uznano mnie, jako aktora. Pomyślałem, że może mi się udać.
Może to będzie moją karierą.
Mogłem spełnić marzenie.
Wielu ludzi nie ma takiej szansy.
Uznanie sprawiło, że nabrałem wiele pewności siebie.
Miałem taki przywilej,
że ojciec mógł zapewnić mi mocny debiut.
Ojciec odniósł wieki sukces
i mógł podać mi wszystko na talerzu.
Poszczęściło mi się.
Gdybym nie spróbował wykorzystać tej przewagi,
zaprzepaściłbym okazję.
Byłem ambitny.
Chciałem, by Yash Raj Films liczyła się na świecie.
Byliśmy przodującą wytwórnią filmową,
ale kręciliśmy filmy co dwa lata.
Zacząłem bardziej angażować się w stronę biznesową.
Nie miałem w tym kierunku żadnego wykształcenia.
Jedynie instynkt.
Miałem proste rozumowanie, że jako wytwórnia
znamy się na filmach i powinniśmy produkować ich więcej.
Chciałem sprawdzić się jako producent.
Odkąd w młodości zaczęliśmy współpracować…
On sporo analizuje.
I…
AKTORKA
…nie tylko jest kreatywny,
ale rozumie stronę biznesową produkcji filmów.
Wielkie znaczenie miał film Czy chcesz być moim przyjacielem?
Jest bardzo ważny dla mojej kariery producenta.
A to dlatego, że nie chciałem go nakręcić.
Ja już tak nie mogę.
CZY CHCESZ BYĆ MOIM PRZYJACIELEM?
REŻYSERIA: KUNAL KOHLI PRODUKCJA: ADITYA CHOPRA
Tino, od dziecka wciąż ci pomagam.
Zostaw to mnie.
Powiedz, jak wygląda Raj?
Tym tytułem mieliśmy rozpocząć
wzmożoną produkcję filmów,
by spełnić naszą ambicję.
Chcieliśmy wprowadzić nowych reżyserów, nową krew.
Ten film zrodził się z mojej chęci zrobienia prawdziwie indyjskiej produkcji.
Mój przyjaciel Karan Johar akurat miał nowy pomysł.
Zacząłem pisać scenariusz.
To prosta opowieść
o chłopaku, który omyłkowo zakochał się
w niewłaściwej dziewczynie.
Nie pisałaś do mnie?
Gdybym pisała, to odpisywałbyś mi tak samo jak na listy Tiny?
Nie rozumiem.
Gdy wreszcie zdaje sobie sprawę z pomyłki,
musi postanowić, co robić.
Czy zostanie z dziewczyną, której wyznał miłość,
choć nie jest tą,
w której się zakochał…
Są całkiem jak jej listy.
…czy wybierze tę,
którą uważa za swą prawdziwą miłość?
Tina nie jest taka jak w twoich listach.
Akcja filmu toczyła się wokół tego,
kogo wybierze chłopak.
Gdybyś był z nami…
Na początku projektu zawsze stawiam się na pozycji widza.
Mój wniosek był taki, że film się widowni nie spodoba.
W jednej się kocham, a z drugą się przyjaźnię.
Miała się nie sprawdzić,
bo widzów już nie interesowały trójkąty miłosne,
w których chłopak musiał wybierać.
Ty jesteś Tina, prawda?
Ostatni taki film to Serce jest szalone z 1997 roku.
Wtedy to było na fali.
Karan powtórzył to w Coś się dzieje. Temat się opatrzył.
Akcja!
Było tak,
że scenariusz bardzo spodobał się moim rodzicom.
Hrithik Roshan zgodził się na swój udział.
Pomyślałem, że czegoś tu chyba nie dostrzegam
i muszę się mylić.
- Wszyscy dziś mówią o naszej miłości - Naprawdę?
Wiedzą…
Potem znaleźliśmy dwie wspaniałe aktorki.
To była wielka produkcja, ale została kiepsko przyjęta.
To najlepsze, co mogło mi się przydarzyć.
Ponieważ film okazał się klapą,
wiedziałem, że przy następnym projekcie
zaufam sobie.
To nic, jeśli poniosę porażkę.
Chciałem być w niego bardziej zaangażowany.
Gdy Adi dowiódł swojego talentu,
i jego podejście wciąż jest aktualne,
mój ojciec zaczął brać go o wiele bardziej serio.
Przedtem widział w nim swego syna. Chciał być jego mentorem.
Ale film Żona dla zuchwałych to zmienił,
bo Adi zignorował wiele uwag ojca.
Dowiódł, że miał rację.
Ojciec słuchał teraz opinii mojego brata,
bo znał oczekiwania młodej widowni.
Tata pozwalał mi podejmować decyzje.
Pierwsze filmy, które firmowałem swoim nazwiskiem jako producent,
przypadły na 2004 rok.
To były Zakochani, Dhoom i Veer-Zaara.
Karan, mieliśmy zwiedzać razem.
ZAKOCHANI – REŻYSERIA: KUNAL KOHLI PRODUKCJA: ADITYA CHOPRA
No i?
Czemu faceci zawsze idą z przodu?
Czemu dziewczyny pozostają w tyle?
Scenariusz Zakochanych…
Gdy Hrithik Roshan zgodził się na Czy chcesz być moim przyjacielem?,
musieliśmy czekać na niego rok.
W międzyczasie Kunal zaczął pisać scenariusz Zakochanych.
Pokazał mi kilka stron. Powiedziałem: „Boże”.
To było coś.
Małżeństwo zabija miłość.
A cóż on wie o miłości?
Rozprawia o małżeństwie!
Ojcu scenariusz się nie spodobał.
Poprosiłem, by pozwolił mi nakręcić ten film.
Chciałem zgodzić się na każdy budżet.
Odpowiedział, że dostanę 80 milionów rupii.
Zakochani to o wiele młodszy film.
Wypuszczono go w 2004 roku.
Żona dla zuchwałych jest z 1995 r.
Widać, jak zmieniło się życie w miastach
oraz ludzkie relacje.
Między głównymi postaciami jest naturalny pociąg seksualny.
Saif Ali Khan jest niezaprzeczalnie metroseksualny,
tamtego roku to słowo było wszechobecne.
Czemu ona jak facet nie zachowuje się
Ten film jest nietuzinkowy, zabawny
i przedstawia ówczesne Indie.
I sprawił, że Saif Ali Khan
zaistniał jako aktor pierwszoplanowy.
Wezwał mnie do biura i powiedział:
„Shah Rukh Khan występuje w moich superprodukcjach.
AKTOR
Ale to gwiazda, która gra specyficzne role.
Nie mam kogo obsadzić
w filmie o miłości młodych ludzi”.
Odwzajemniona miłość to nudna historia.
„Jesteś młody,
powinieneś iść w tym kierunku.
Jest nowa sieć kin, nazywają je multipleksami.
Potrzebuję takiego aktora, który przemówiłby do miejskiej widowni”.
Wyprzedzał konkurencję.
Świetnie mi się z Adim współpracowało.
To dziwna historia.
Wezwał mnie w sprawie filmu…
AKTORKA, ŻONA ADITYI CHOPRY
…o tytule Dulhan, co znaczy „panna młoda”.
Nigdy go nie nakręcono.
Ale wiele lat później zostałam jego panną młodą.
To on wierzył w mój talent.
Mam twoje imię w sercu.
Adi dał mi prawdziwy wykład.
Filmy, w których wówczas występowałam,
nie wykorzystywały mojego potencjału.
Dość tego.
Zrobiłam sobie wtedy przerwę
na jakieś osiem miesięcy,
bo nie proponowano mi ról, które chciałabym grać.
Chciałam pokazać, kim jest nowoczesna Hinduska.
Jesteś chory. Nie wiesz, co to szacunek do kobiet.
Nawet o nim nie słyszałeś.
Chcesz wiedzieć?
To spowodowało zmianę w mojej karierze.
W rodzaju filmów, w których grałam.
Dobry wieczór.
- Rani Mukerji. - Za film Zakochani.
Saif Ali Khan, zapraszamy.
Nagrodę otrzymuje Kunal Kohli za film Zakochani.
Nie złość się, nie rozstajemy się
Jak można utracić przyjaźń
Dziękuję całemu przemysłowi filmowemu…
NAJLEPSZY REŻYSER (ZAKOCHANI)
…za to, że nagrodził mnie, zupełnego outsidera.
Mówiono, że indyjskie filmy mają trzy
nieodzowne filary:
dramat, wzruszenie i miłość.
Postanowiłem się ich pozbyć i sprawdzić, co się stanie.
REŻYSERIA: SANJAY GADHVI PRODUKCJA: ADITYA CHOPRA
Dhoom powstał,
bo chciałem nakręcić film,
który przypominałby dzieła Manmohana Desaiego i Michaela Baya.
Miał różnić się od naszych produkcji,
bo byliśmy znani wyłącznie z filmów o miłości.
Yash Raj Films było równoznaczne z Yashem Choprą.
Powiedziałem,
że prawdziwa wytwórnia musi być dobra też w innych gatunkach.
REŻYSER I SCENARZYSTA
- Adiego poznałem w 2003. - Jak dźwięk?
- Cisza! - Nie hałasujcie.
Prawda jest taka, że nie lubiłem filmów romantycznych.
Po poznaniu Adiego zrozumiałem,
że lepiej ode mnie czuje widzów,
zna ten rynek.
Dhoom to historia rabującego banki gangu,
których siłą jest ich prędkość.
Nie dają się złapać.
Jeśli się przyjrzeć, takie są nowe Indie.
Widać w nim efekty liberalizacji,
Gliny nadal tam jeżdżą prehistorycznymi jeepami
i nie radzą sobie z młodymi złodziejami.
PODTLENEK AZOTU
Powiedział, że ewentualny sukces dowiedzie istnienia nowej widowni.
Z powodu niskiego budżetu
zatrudniłem trzech nieznanych aktorów.
Obyłem się bez gwiazd.
Więcej od nich kosztowały mnie motory.
Mówiłem. Jesteś złodziejem.
Dorwę cię.
Nazywam się John Abraham.
Jak to wygląda? Może być?
Jestem motocyklistą.
I aktorem z przypadku.
Nigdy mnie nie złapiesz.
Dhoom nie od razu stał się hitem.
Nikt się po nas wiele nie spodziewał. Zwłaszcza po mnie.
Mnie interesowały wyłącznie motory.
John miał już jeden hit,
ale to było wiele lat wcześniej.
Abhishek miał całą serię filmów, które nie odniosły sukcesu.
Zadzwonił do naszej trójki:
„Słuchajcie, nie dostaniecie za ten film nagród,
więc nie zgrywajcie gwiazdorów.
John, nie ma w nim żeńskiej roli”.
„Nie będziesz miał zabawnych tekstów”. Nie ma sprawy.
„Nie będziesz śpiewał”. Ja na to: „Dzięki Bogu”.
„Scenariusz tego filmu jest chronologiczny, niezwykle prosty.
Sceny akcji, piosenka,
a potem gag.
I już. Trzymajcie się scenariusza, słuchajcie Sanjaya,
a gwarantuję wam hit”.
Jesteś wytrawną hazardzistką.
Adi chciał, bym wcielił się w postać Alego.
Miał specyficzną manierę mówienia,
jakby…
Tak mówią w Indiach ulice.
„Tapori”.
Nie zwykłem tak mówić, musiałem więc tego się nauczyć.
Tu wszyscy mają zryty beret.
Lepiej w nic nie wnikać.
Poprosiłem, by przyprowadził kogoś,
kto pomógłby mi przygotować się do roli.
Powiedział, że zna wielbiciela kina, który chętnie się spotka.
Po rozmowie z nim
narodziła się postać Alego,
bo był bardzo czarujący i miał wrażliwość dziecka.
Zepsuł mi się samochód. Możesz mi pomóc?
Zdałem sobie sprawę,
że tego właśnie szukałem.
Ali będzie uważał się za świetnego gościa.
Nie wie, że jest nieokrzesany,
że słabo komunikuje się po angielsku.
Sposób, w jaki widzi miłość,
jest nieco naiwny.
Ma w sobie niewinność dziecka.
Skarbie, jesteś moja, a ja twój
Jako jedyny w Dhoom wzbudza odrobinę politowania.
Uday świetnie go zagrał. Był bardzo słodki.
Był niezwykle sympatyczny.
Ali odstawiał numery,
rzucał śmiesznymi tekstami, tańczył i śpiewał.
Nigdy nie grał kogoś,
kto pochodził z nizin.
To było dla niego wyzwaniem
w kwestii slangu, dykcji i całej reszty.
Zalewasz. Nic nie zajumałem.
Uday dał w tym filmie popis.
Każdy chciał mieć kumpla jak Ali.
Już jej nie ma. Wracaj do pracy.
Byłem w kinie na jakimś filmie.
Puścili zwiastun Dhoom.
Gdy pojawiło się „Yash Chopra prezentuje”
oraz „produkcja Adityi Chopry”,
byliśmy pod wrażeniem.
Rozpętaj burzę
Dhoom był znakiem,
że wytwórnia przymierza się do produkowania
nowych gatunków filmów.
Widać było zmianę w ich energii.
Nigdy nie zapomnę miny Yasha i mojego ojca,
gdy pojawił się zwiastun Dhoom.
Trwał trzy minuty,
a oni siedzieli tam prawie 45 minut.
Obejrzeli go ze 12 razy.
Nigdy tego nie zapomnę.
Wyszli i Yash powiedział:
„Dzieciaki zrobiły wspaniały film”.
Takie słowa z ust Yasha Chopry
są największą z pochwał.
To był dzień premiery, 27 sierpnia 2004 roku.
Adi zadzwonił na komórkę.
Był w biurze Yash Raj Films.
Kazał mi usiąść. Spytałem, co się stało.
Powiedział: „ Masz swój pierwszy przebój”.
Kompletnie mi odbiło.
Płakałem, zacząłem skakać.
Wybiegł do mojego ogrodu i zaczął skakać.
Bo Abhishek od bardzo dawna nie miał hitu.
Potem wyruszyliśmy na promocję filmu.
Rozmawialiśmy z widzami świeżo po projekcji,
a oni szaleli na jego punkcie.
Daliście nam to, czego chcą młodzi.
Dalej, ucieknij ze mną
W szaloną podróż
Kompletnie mnie zachwycił.
To był pierwszy film akcji…
KOMICZKA I AKTORKA
…wyprodukowany w Bollywood.
Wcześniej większość produkcji opierano na romansie i trójkącie miłosnym.
Walczono o akceptację rodziców. A Dhoom był…
„Boże, to nasze Mission: Impossible!”
Jest w nim akcja i akrobacje.
Motocykliści nie byli szanowani.
Pamiętam słowa Adiego:
„Jeśli po tym filmie motocykliści zawyją silnikami,
to znak, że mamy hit”.
Filmy jak Dhoom wywołały modę na motocykle.
Dealerzy mówią o nieprzerwanym wzroście sprzedaży
sportowych motocykli.
Dhoom był ogłoszeniem buntu
młodzieży całych Indii,
która poszukiwała tożsamości.
Wpływ nie był jedynie pozytywny.
Planowałam obrabowanie banku.
Co za akcja.
Nie daj zdołować się
Na mieście zabaw się
Krzyczmy, nie stłamszą nas
Będę szczera.
W pewien sposób sprawił, że poczułam się zdolna
napaść na bank.
Serio. Z przyjaciółmi, z kuzynami. Moglibyśmy to zrobić.
Rozpętaj burzę
Ze dwa dni potem znów zadzwonił i powiedział:
„Musimy nakręcić sequel. Lepszy, z rozmachem”.
Impreza wciąż trwa
To do nas należy scena ta
Wpływ tego filmu był wprost niesamowity.
REŻYSERIA: SANJAY GADHVI PRODUKCJA: ADITYA CHOPRA
Dhoom to jedna z największych franczyz w Indiach.
Po raz pierwszy wyprodukowano taki film,
a potem doskonalono.
Moim zdaniem…
Z każdym filmem Dhoom wchodzi na wyższy poziom.
Rozpętaj burzę
Produkcja znacznie przerosła Dhoom: 1.
I to bardzo.
Nawet w kwestii gwiazd filmu: Hrithika, Aishwaryi,
całość jest na wyższym poziomie.
Bawi i jest piękny, efektowny.
Gdy oglądam zachodnie filmy,
które mają być niby efektowne…
Jestem trochę przewrażliwiona…
Pytam: „A widzieliście Dhoom?”.
Pokażę wam Dhoom.
Mieliśmy trzy wielkie hity w jeden rok
w zupełnie różnych gatunkach.
Nabrałem pewności,
że poradzę sobie z multiprodukcją filmową.
Dam radę.
Oto Indie. Lśniące, migocące, mrukliwe…
Pamiętam bardzo dobrze, to było około 2005 roku.
Sytuacja w Indiach się poprawiła.
Powodziło się nam.
Kokony małych miast, nudne popołudnia
Nie trzeba było szukać sukcesu za granicą,
bo zapanowała korporatyzacja.
Przybyło tak wiele międzynarodowych firm,
że mogliśmy nieźle sobie radzić u siebie.
Coraz mniej interesowano się zagranicą,
bo nowe pokolenie odnosiło sukces w Indiach
jako Hindusi.
Kiedy zacząłem pisać Bunty i Babli…
SCENARZYSTA
…ludzie byli dumni z naszej kultury.
Poczuli się dobrze ze swoją tożsamością.
„Nie musimy wzorować się na Zachodzie.
Mamy się świetnie”.
Dhadak dhadak, dhadak dhadak Zobacz wstęgę dymu tę
Dhadak dhadak, dhadak dhadak Usłysz wiatru gwizd
Bunty i Babli w tamtym czasie był jednym z pierwszych filmów
ukazujących zalety miasteczek.
Były bardzo rdzenne
i udowadniały, że tradycje są fajne.
Ten sam producent i reżyser, Adi,
sam wcześniej wymyślił postaci Hindusów-emigrantów.
I z dnia na dzień zmienił swą pozycję o 180 stopni.
Wszystko się zmieniło.
Popularność Bunty i Babli dowodzi zmiany w Indiach.
Kraj potrzebował dokładnie takiej opowieści.
Ten powrót do korzeni wciąż trwa.
Wołaj mnie, gdy odchodzę
Zobaczyłem w gazecie artykuł o wygranej turnieju hokejowego
przez indyjską drużynę żeńską.
Sposób, w jaki dziennikarz opisał to wydarzenie, sprawił, że poczułem dumę.
A artykuł był takiej wielkości.
Zdałem sobie sprawę,
że nie wiedziałem o ich istnieniu.
Chciałem nakręcić o nich dokument.
Gdy spędziłem z nimi trochę czasu,
zauważyłem, że nie stać je na podstawowe rzeczy.
Wbrew etyce filmowca zaangażowałem się w ich sprawę.
Szukałem sponsorów poprzez kontakty w reklamie i marketingu.
Od marek sportowych, producentów żywności
po marki kosmetyczne.
Ale nikt nie oferował pieniędzy.
Poszedłem na Stadion Narodowy, bo złożyłem drużynie wielkie obietnice.
Nie mogły przebrać się w szatni,
bo już dawno ktoś ukradł żarówki.
I nie było tam bezpiecznie.
Dwie dziewczyny trzymały koszulkę,
żeby trzecia mogła się za nią przebrać.
Używały jej jako zasłonki i zapytały,
czy mam dobre wieści.
Zacząłem płakać. Czułem się bezradny.
Nigdy nie czułem się tak zdeprymowany i upokorzony.
Skończyliśmy czytanie scenariusza do Bunty i Babli
i Adi spytał, co robimy dalej.
Powiedziałem, że mam pewną historię, którą bardzo chcę opowiedzieć.
Inaczej zwyczajnie wrócę do Delhi.
Nie chcę już zmyślonych opowieści.
Powiedziałem mu o tych dziewczynach, trenerach,
o ich zmaganiach, i że świat powinien o nich usłyszeć.
Gdy skończyłem, od razu powiedział: „Nakręćmy to”.
I tyle.
MISTRZOSTWA ŚWIATA W HOKEJU
NAPRZÓD INDIE
REŻYSERIA: SHIMIT AMIN PRODUKCJA: ADITYA CHOPRA
Kabir Khan
był wybitnym graczem w drużynie Indii.
Przegraliśmy, bo ktoś sprzedał mecz?
Co powiedziałeś?
- Kabir Khan. - Coś powiedział?
Kabir Khan.
Zostaje oskarżony o oszustwo
i wspieranie Pakistanu w meczu z Indiami.
ZDRAJCA
Nie patrz, synku.
A wiele lat później
założono indyjską żeńską drużynę hokeja.
Wiesz, że w naszym kraju
żeńska drużyna istnieje tylko na papierze.
Nie w rzeczywistości.
I zaczyna ją trenować.
Podobno z 250 milionów dziewczyn w Indiach
wasza szesnastka jest najlepsza w hokeja.
Jeszcze nigdy nie zagrał roli
z tak wielkim oddaniem, jak w Naprzód Indie.
Nie jest gwiazdą.
Nawet nie jest postacią, która napędza tę opowieść.
Skupiamy się na losach 11 zawodniczek.
To historia drużyny.
Hej, mała.
Ten film jest fenomenem.
Zaczepiasz dziewczyny?
Mówię o energii widowni
na seansie filmu Yash Raj Films i Shah Rukha,
Naprzód Indie,
oglądającej w kinie to, co my.
Widziałem go ze 20 razy.
Ten film jednoczył.
Obejrzałam Naprzód Indie podczas seansu dla kobiet.
Wszystkie krzyczały i gwizdały.
Jak ci nie wstyd! Pajac! Masz za swoje!
Ten film zagląda do wnętrza Indii.
Te 11 zawodniczek pochodziło z rozmaitych części kraju,
dzieliły je dialekty, regionalne oraz kulturowe różnice,
to naprawdę je wyróżnia.
Niewiele indyjskich filmów to ukazuje.
Uważa się, że tożsamość Hindusów,
definicję tego narodu,
stanowią głównie Indie Północne.
Ten film z tym zerwał.
Zrób coś, zrób coś Nabrzmiały żyły me
Jeśli Yash Raj Films
porusza kwestię narodowej tożsamości,
to nikogo nie wyklucza.
Nawet taki film jak Naprzód Indie ma wydźwięk patriotyczny.
Indie wygrały Mistrzostwa Świata T20, a ten film stał się tego hymnem.
MONTAŻYSTKA
Tamtego wieczoru wszyscy wylegli na ulice
i śpiewali tę piosenkę.
Bądź uparty, gdy trzeba Wóz albo przewóz, to o wszystko gra
To był przełom w Bollywood.
Do boju, Indie!
W kwestii dyskryminacji płci czy równouprawnienia kobiet
produkcje jak Naprzód Indie
niosą zmianę.
Do boju, Indie!
Od zmiany w 2005 roku
każdy nasz reżyser wychowywał się w Indiach,
wprowadziliśmy nowe nazwiska.
Potem przenieśliśmy wspieranie talentów na kolejny poziom
i zaczęliśmy przedstawiać nowych aktorów.
Spójrz w kamerę. Przedstaw się.
Cześć, jestem Neha Anand.
- Ile masz lat? - Dwadzieścia osiem.
Zaczęło się od mojego instynktu widza.
Czułem, że wkrada się znużenie.
Oglądałem te same twarze.
Potrzebowaliśmy więcej ludzi.
Co to ma znaczyć? To żart?
Nawet nie jest ci wstyd.
Przez 20 lat…
Imprezowałam z wieloma ludźmi.
O czym mówimy?
Na szczęście zostali potem wielkimi reżyserami i aktorami.
Pytali: „Co sądzisz o tym aktorze?”.
Odpowiadałam, że potem może sprawiać kłopoty.
„Nie jest wyrazisty”.
Powiedzieli mi, że powinnam zająć się castingiem.
A ja nie wiedziałam, co to jest.
- Aż pojawiła się szansa w YRF. - Gotowa?
Kamera i akcja.
W jakich nietuzinkowych miejscach wynajdywałaś aktorów?
Na ulicy, w kawiarniach, parkach…
Mogę wejść do jubilera
i natknąć się na odpowiednią dziewczynę.
Szanse są wszędzie.
Kto był twoim pierwszym strzałem w dziesiątkę?
- No jasne. Ranveer Singh. - Dobrze.
Musisz spytać, jak dostałem pierwszą rolę.
Mamy jeszcze pół godziny?
Tak, kręćcie. Nie ma to tamto.
Wstęgi, trąby i ucztowanie
W nauce i sporcie szło mi dobrze.
Nie byłem najlepszym sportowcem ani uczniem,
ale wiedziałem, w czym jestem dobry. Nauczyciele również to dostrzegli.
DEBIUT RANVEERA SINGHA
Mówili: „Naprawdę masz w sobie
talent aktorski”.
Ale nie było mi łatwo,
bo indyjski przemysł filmowy od lat pozostawał
bardzo hermetyczny.
Mówię o przełomie wieków,
o roku 2000.
AKTOR
Każdy wówczas był czyimś synem.
Myślałem sobie, że mam marne szanse. Jak milion do jednego.
Marzeń cała masa jest
Poznałem na imprezie interesującą dziewczynę,
Shanoo Sharmę.
Zrezygnowałem już z aktorskich ambicji.
Ona nie wiedziała, co chce robić.
Zaprzyjaźniliśmy się.
Poszedłem na studia, a gdy wróciłem po ich ukończeniu,
załatwiła mi parę przesłuchań.
Kręciliśmy film,
a ona znała już jakiegoś gościa, którym była zachwycona.
Pokazała mi jego zdjęcia i nagranie wideo.
Ranveer Singh Bhavnani czy Ranveer Singh?
- Ranveer Singh. - Dobrze.
Zobaczyłem jakiegoś obdartusa,
był nieokrzesany i…
…super doświadczenie. Poznałem fajnych ludzi.
Na zdjęciach wyglądał kiepsko.
Myślałem, że oszalała.
„Nie ma mowy”.
Uparłam się, że musi przyjść na casting.
Wydzwaniałam do Ranveera, ale jak zwykle był bardzo zajęty,
miał randkę czy coś w tym stylu.
Napisałam więc do niego jedynie „Adi Chopra”.
Ja wtedy…
Przyszedł na przesłuchanie.
Mówię: „Mam na imię Ranveer.
Dotąd grywałem jedynie w teatrze.
Oto moje profile…”.
A asystentką
była młoda, życzliwa dziewczyna,
Bhumi Pednekar.
Bhumi była bardzo profesjonalna.
Była niezwykle…
Sprawiła, że się nie denerwowałam.
Próba roli poszła mi dobrze
tylko dlatego, że mi partnerowała.
Poszedłeś do pracy? Wróciłeś do domu.
W biurze? W domu.
Nie mogłem oderwać od niego oczu.
Przykuwał wzrok.
Miał charyzmę, wyglądał atrakcyjnie w roli.
Cieszyłem się, dosłownie uniosłem ręce.
„Tak!” Zadzwonili tego samego wieczora.
Pierwszy raz obsadzili
nieznanego aktora.
To było niesłychane.
Wróciłem do tego samego biura.
Zaparkują?
Te kundle nie są godne mojego zaufania.
Zacząłem czytać scenę z Anushką,
Habib siedział tam, Maneesh tam. To była katastrofa.
Zaciąłem się.
Nazajutrz dali mi drugą szansę.
Zagrałem z Anushką scenę przed kamerą.
Kompletna katastrofa.
Przepraszam, kim jesteś?
Po paru minutach
otworzyły się drzwi i ktoś wszedł.
Zorientowałem się, że to Aditya Chopra.
Spytał:
„Czemu ci tak kiepsko idzie?
Na wstępnych castingach byłeś świetny,
a potem już tylko beznadziejny”.
Powiedział też inne rzeczy.
„Gdy zobaczyłem cię na castingu,
zobaczyłem…
dwudziestopięcioletnią karierę.
Pierwszy raz tak mi się zdarzyło.
W tamtej chwili ją ujrzałem.
To dlatego cię wybrałem do tej roli”.
Osunąłem się na kolana i zacząłem płakać.
I tyle.
Miłość jest wspaniała
Jeśli go teraz zapytać,
powie, że postanowił mnie obsadzić
już po pierwszym przesłuchaniu.
Jak?
Wszyscy byli zaskoczeni.
Scenarzysta, reżyser, pozostali aktorzy. Nikt się tego nie spodziewał.
Ale on to wiedział.
To euforia
Opęta cię
To euforia
Premiera w piątek. Sława w poniedziałek.
Niemal…
Dosłownie natychmiastowo.
To euforia
Obsadzenie nowych twarzy to zawsze ryzykowne posunięcie.
Tak też było z Ranveerem, ale miałem już dość doświadczenia,
by rozumieć, że widowni nie obchodzi
twoje pochodzenie.
Liczy się to, co widzą na ekranie.
Tak samo było z Anushką, którą obsadziłem
dwa lata przed Ranveerem.
To wydało się mało realne,
bo nie pochodziłam z tego środowiska.
AKTORKA
Nie znałam ani jednej osoby, która pracowałaby w filmach.
W naszej wytwórni kieruję się bardzo prostą zasadą.
Chcę najlepszych talentów. To bez znaczenia, skąd pochodzą.
Adi zadzwonił i powiedział,
że mnie obsadzi.
Nie mogłam w to uwierzyć, bo jestem z Bangaluru
i nie dorastałam w tym światku.
Jeszcze w 2000 roku
to nie byłoby możliwe.
Ale system kastowy w Indiach uległ wielkiej zmianie.
Teraz każda utalentowana osoba może iść na przesłuchanie.
AKTOR
Jeśli jest się dobrym, dostanie się szansę. I tyle.
Dwadzieścia lat temu było inaczej.
Jeszcze nigdy nie odnosiło sukcesów tylu ludzi
spoza filmowych dynastii.
- Pochodzisz z rodziny filmowców? - Skądże.
Wywodzę się z klasy średniej.
Pracowałem na sukces.
Jesteśmy rodziną kinomanów.
Nie należymy do tego przemysłu, ale kochamy indyjskie filmy.
AKTORKA
Moja rodzina jest bardzo kreatywna, ale brak w niej filmowców.
Myślę, że przez lata
ten przemysł się rozwinął,
a co za tym idzie,
zaistniała potrzeba o wiele większej różnorodności.
Z tego powodu my,
filmowcy, nieprzerwanie szukamy
nowych talentów i głosów.
Tak, jeśli urodzisz się w takiej rodzinie
lub masz w tym światku przyjaciół,
bez wątpienia może ci być łatwiej
umówić się, dostać się na przesłuchanie,
może zostać zauważonym.
Ale to tyle.
Gdy kręciliśmy Dhoom,
starałem się zostać popularnym aktorem,
dostać łatkę „bohatera”,
przyciągać widzów do kin swoją osobą.
Nadal podążam w tym kierunku.
Jak się nad tym zastanowić, powinienem wziąć przykład z Alego
i zagrać więcej takich ról.
Po Dhoom dostałem wiele ofert,
które odrzuciłem,
bo próbowałem przypiąć sobie etykietkę,
która chyba nie była dla mnie.
Uday jest bardzo utalentowany.
Jest bardzo pracowity.
Ale z jakiegoś powodu
widownia nie chciała widzieć go w rolach, które sobie wymarzył.
Kochają go w komediach, ale nie chce w nich występować.
Z początku byłem bardzo naiwny.
Myślałem, że wszyscy mnie pokochają.
Nie sądziłem, że ludzie mogą mnie nie polubić.
Pójdę z Tanyą. Ona wyjdzie.
- Musisz… - Mam na nią spojrzeć, gdy wstanę?
Nie, patrz na telefon.
Ludzie mówili o mnie przykre rzeczy.
Powtarzali,
że nie osiągnąłem sukcesu, jestem marnym aktorem
pomimo tego, że grałem w przebojach.
To nie było ważne,
bo zaczęło panować przekonanie,
że jestem dzieckiem nepotyzmu,
jak to mówi się dziś w Bollywood.
To bardzo mnie dotknęło.
Aż w końcu
on sam doszedł do wniosku,
że to chyba nie jest dla niego.
Nie osiągnie takiego sukcesu, jaki sobie zamarzył.
Postanowił się od tego odsunąć i zająć się czymś innym.
Wrócisz kiedyś do aktorstwa?
Może. Nie wiem.
Jeśli tak by się stało,
to tylko jako hobby.
Dziś nie mam już ambicji
robienia kariery w aktorstwie
i osiągnąć szczyt.
Rola musiałby zwrócić moją uwagę.
Chciałbym być Kai Chang-ii, mistrzem Jedi.
Zagrałbym tę postać.
JJ Abramsowi bym nie odmówił.
Ojciec zawsze się cieszy, gdy syn osiąga większy sukces.
To jedyna relacja, w której nie ma miejsca…
ŻONA YASHA CHOPRY
…na zazdrość.
Yash postanowił,
że nie będzie już konkurował z młodszymi reżyserami.
„Teraz pora na nich.
Miałem swoją szansę, gdy byłem młodszy,
czas ustąpić im miejsca”.
Ale jedno wiem na pewno. Bardzo cieszyło go,
że Adi powoli go prześcigał.
Powiedział nawet jednej nocy:
„Adi tak świetnie prowadzi wytwórnię,
że chyba mogę w spokoju umrzeć”.
Powiedziałam, by tak nie mówił.
Napisy: Marcin Chojnowski