ΤΟ ΛΥΚΟΦΩΣ ΤΩΝ ΘΕΩΝ
Η ΠΡΟΙΚΑ
Θα σας πω μια ιστορία για τη Ζίγκριντ
και την πρώτη φορά που την είδα.
Εχθροί διεκδικούσαν τη γη μας.
Το Βόλσανγκ.
Ήμασταν λίγοι.
Εκείνοι...
ήταν πολλοί.
Τότε...
ήρθε η γυναίκα.
Δεν την ήξερα.
Αλλά η ασπίδα της έφερε το σήμα του Βόλσανγκ.
Σκότωσε άντρες και άλογα.
Το χέρι της γέμισε αίματα ως τον ώμο.
Δεν τη σταματούσαν ούτε κράνη ούτε πανοπλίες.
Κι όμως, όπως είπα,
οι εχθροί ήταν πολλοί.
Ο θάνατος ήταν κοντά. Ήμουν σίγουρος γι' αυτό.
Μα ξάφνου, εμφανίστηκε μια Βαλκυρία.
Ήταν πανέμορφη,
μα γιγάντια.
Απλώθηκε παντού σιωπή.
Οι πολεμιστές ήξεραν ότι αυτό το πλάσμα θα αποφάσιζε
ποιος θα ζούσε και ποιος θα πέθαινε στο πεδίο μάχης.
Κάποιους τους πήρε.
Εμάς μας λυπήθηκε.
Δεν ξέρουμε με τίνος το θέλημα.
Μα καθώς έφευγε,
η Βαλκυρία υποκλίθηκε.
Στη Ζίγκριντ μου.
Τότε την αγάπησα.
Γιατί με κοιτάνε οι άντρες σου;
Ο βασιλιάς μάς είπε για τη μοιραία γνωριμία σας.
Τι ιστορία είπε ετούτη τη φορά;
Νομίζω πως μια Βαλκυρία...
Εντάξει. Σταματήστε όλοι.
Αν θέλετε ιστορία, να ακούσετε τη δική μου.
Γινόταν μάχη.
Υπήρχαν εισβολείς. Όλοι πολεμούσαν με τα ξίφη τους.
Είδα τον βασιλιά σας απ' την άλλη άκρη.
Τον παρακολουθούσα.
Έκανε κρύο εκείνη τη νύχτα.
Ήπιαμε μια μπίρα και κοιμηθήκαμε μαζί.
Ο βασιλιάς μου είναι προικισμένος σαν άλογο,
κι εγώ τον καβάλησα για τα καλά.
Τότε τον αγάπησα.
Είσαι ποιητής, Έγκιλ.
Μπορείς να τραγουδήσεις για το όμορφο όργανό του.
Φύγετε, όλοι σας.
Έγκιλ, καθάρισε το ψάρι κι ετοίμασε φαγητό.
Μάλιστα, αφέντη.
Ζίγκριντ, έλα μαζί μου.
Θέλω να σου δείξω κάτι.
Πού πηγαίνουμε;
Δυσκολεύτηκα να το κρύψω.
Όταν παντρευτούμε,
θέλω να νιώσω πως κάτι άλλαξε.
Δεν περιμένω άλλο.
Όταν φτιαχτεί το σπίτι, θα γιορτάσουμε εδώ τον γάμο μας.
Θες ακόμα να με παντρευτείς, ναι;
Ναι.
Μ' αρέσει όταν μυρίζεις θάλασσα.
Γεύομαι την αλμύρα σου.
Εδώ; Θα ξεπαγιάσουμε.
Δεν μιλάς.
Σε βασανίζει κάτι.
Βλέπεις εκείνα τα αστέρια;
Εκεί πέρα.
Είναι τα μάτια του Θιάτζι.
Προσέχουν τη γη του λαού μου.
Δεν έχεις δει τον ουρανό μου.
Δεν πειράζει.
Κανείς δεν πηγαίνει στο σπίτι μου,
μα πάντα πίστευα ότι εμείς θα πηγαίναμε.
Ότι θα γινόταν ειρήνη επιτέλους.
Να με δουν οι δικοί μου να παντρεύομαι.
Είναι πανέμορφο μέρος, Λέιφ.
Και...
θα 'θελα να γνώριζες τους δικούς μου.
Θα τους γνωρίσω.
Θα φύγουμε το πρωί.
Άκουσα ότι θα φύγετε.
Δεν έχεις καλό λόγο για τη φίλη σου;
Θα παντρευτώ.
Περίμενα να πάρει άλλη και να σ' έχει για παλλακίδα.
Δεν έχεις κάνει παιδιά.
Μάλλον με θέλει περισσότερο από το ν' αποκτήσει διαδόχους.
Δεν το λέω από κακία. Είσαι τυχερή.
Αν έχεις παιδιά, δεν πολεμάς.
Αλλά η φυλή δεν θα το δει έτσι.
Λένε ότι ο γάμος σας θα θυμώσει τους θεούς.
Θα θυμώσει...
Σκέψου λίγο κι εμένα, Χέρβορ.
Όταν με ξαναδείς, θα είμαι η βασίλισσά σου.
Ήθελες ν' αποκτήσεις απογόνους.
Το ξέρω.
Μπορεί να κάνει τον εγγονό σου.
Μπορεί και όχι.
Αλλά εμείς θα παντρευτούμε, πατέρα.
Θέλω την ευχή σου.
Αν το αρνείσαι, κράτα το ξίφος σου.
Φύλαξε το ξίφος σου, ταξιδιώτη.
Δεν τα έμαθες;
Εμείς τρώμε το είδος σου.
Αν τον απειλήσεις ξανά, δεν θα έχεις πια δόντια να τρως.
Σήκω, Σομρ!
Η αδερφή μας επέστρεψε.
Ζίγκριντ;
Φτάσαμε στο Γιότουνχαϊμ.
Κόρη μου.
Επέστρεψες.
Μα δεν έχεις έρθει μόνη.
Είμαστε γίγαντες.
Παιδιά του Σούτουνγκ.
Δεν τρώμε με ανθρώπους.
Ήταν με τη Ζίγκριντ, πατέρα.
Η Ζίγκριντ έχει αίμα γιγάντων.
Φιολβέρκρ, πάει πολύς καιρός.
Θύμισέ μου πώς λέγεται η γη του πατέρα μου.
Λέγεται "Η...
Η..."
"Η Ανοιχτή Χείρα".
Ευχαριστώ, αδερφούλα.
Είναι όπως λέει το όνομά της;
Ή η οικογένειά μου τείνει κλειστή γροθιά;
Οι νόμοι μας είναι ξεκάθαροι, κόρη μου.
Εδώ δεν επιτρέπονται ξένοι.
Ας γνωριστούμε, τότε.
Να μιλήσουμε ως βασιλιάδες.
Όταν δύο βασιλιάδες βρίσκονται στην ίδια αίθουσα,
συνήθως ακολουθεί βία.
Κουράστηκα πια να πολεμώ.
Ο πατέρας δεν εμπιστεύεται τους ειρηνόφιλους.
Αυτός που πολεμά δεν θα σε μαχαιρώσει πισώπλατα.
Σίγουρα θα υπάρχουν κι εξαιρέσεις.
Δεν έχω όπλο πάνω μου, πέρα απ' το ξίφος του πατέρα μου.
Θέλω να το προσφέρω ως γαμήλιο δώρο.
Και η προίκα για την κόρη μου; Τι θα μας δώσεις;
Τον θησαυρό του Βόλσανγκ.
Κάθε κέρμα ανήκε και σε διαφορετικό εχθρό.
Δεν θα λείψει απ' τη φυλή σου τέτοιος θησαυρός;
Δεν θα τον φάμε.
Ούτε κι εσείς.
Φέρνω ως δώρο κέρματα...
και σπόρους.
Όλοι περνάμε δύσκολα, άντρα μου.
Οι θεοί φταίνε.
Πριν λεηλατήσει τη γη μας ο Όντιν, οι γίγαντες είχαν δόξα.
Ήμασταν άξιοι ήρωες.
Ευημερούσαμε.
Να γαμήσω τους θεούς.
Κι αυτοί μας έχουν γαμήσει άσχημα.
Να κάνουμε γάμο;
Αύριο, Λέιφ από το Βόλσανγκ,
θα γίνεις γίγαντας.
Γι' αυτό, πιες σαν γίγαντας!
Πιες!
Στην Ανοιχτή Χείρα, δεν φοβόμαστε τους θεούς!
Δεν φοβόμαστε τους θεούς!
Το μούσι του αρχίζει ν' ασπρίζει, κι εσύ δεν είσαι μικρή.
Αλλάζει τη γνώμη του όπως η παλίρροια;
Όχι.
Δεν υπάρχει πιο αποφασιστικός άντρας από τον Λέιφ μου.
Γιατί περίμενε τόσο, τότε;
Άλλες φυλές μάς ευνοούσαν γιατί ήθελαν τον Λέιφ για γαμπρό.
Διατηρούσε την ειρήνη.
Και τώρα;
Αυτό το έκανε ως βασιλιάς.
Αυτό εδώ το κάνει ως άντρας.
Γελάνε οι σκέψεις σου μαζί του;
Ναι.
Τότε, μου αρέσει.
Κι ας είναι μικρόσωμος.
Όλα πάνω του είναι μικρά;
Μια απλή ερώτηση είναι!
Το παρατηρητήριο του Χάφλι ήταν εγκαταλελειμμένο όταν ερχόμασταν.
Πώς είσαι τόσο ήρεμος;
Τώρα έχουμε αργό πόλεμο.
Οι θεοί δεν έρχονται εδώ.
Τουλάχιστον όχι όπως παλιά.
Αν είχαμε καλέσει πολεμιστές για...
Μη φοβάσαι.
Εδώ είστε ασφαλείς εσύ κι ο βασιλιάς σου.
Δεν το εγκρίνεις.
Όχι, δεν είναι αυτό. Εγώ...
Η μητέρα σου ήταν καλή γυναίκα.
Κοντή, αλλά καλή.
Όταν πέθανε, περίμενα ότι θα επέστρεφες.
Δεν επέστρεψες.
Επέλεξες τους ανθρώπους αντί για μας.
Πατέρα, τα πόδια μου δεν φτάνουν χάμω όταν κάθομαι στο τραπέζι.
Ξέρεις ότι θα πριόνιζα όλες τις καρέκλες στην Ανοιχτή Χείρα
για να σε κρατήσω.
Δεν ένιωθες πάντα σπίτι σου αυτό το μέρος,
αλλά ήσουν πάντα γίγαντας.
Και πάντα θα είσαι.
Δοξάστε τη μέρα στο τέλος της.
Τη γυναίκα στη νεκρική πυρά της.
Το όπλο που δοκιμάστηκε στη μάχη.
Την κόρη στον γάμο της.
Είσαι σαν λαμπερός χρυσός δίπλα στον στομωμένο σίδηρο.
Η δόξα τον στομώνει, γιαγιά.
Αλλά σ' ευχαριστώ.
Δοξάστε τον πάγο που πατάμε
και το υδρόμελο που πίνουμε!
Η επόμενη γουλιά σας θα είναι απ' την κούπα της αγάπης.
Αλλά για την ώρα,
έχετε ν' ανταλλάξετε δώρα.
Ξέρω πως δεν σ' αρέσουν τα κοσμήματα,
αλλά θα το φοράς πάντα,
αλλιώς θα υποστείς την οργή μου.
Με αυτό, οι οικογένειές μας ενώνονται.
Είμαι ο Γκλάουμαρ, ο βασιλιάς της Ανοιχτής Χείρας.
Εκπροσωπώ τον λαό μου.
Πάμε να μιλήσουμε αλλού.
Φέρε τη νύφη.
Δείξε μου, είπα.
Ποιας γυναίκας τη μέρα σκοτεινιάζω;
Δεν είπες το όνομά σου ούτε τους σκοπούς σου.
Και δεν είσαι καλεσμένος.
Η καταιγίδα δεν χρειάζεται πρόσκληση.
Ούτε χορταίνει μ' ένα γαμήλιο γεύμα μόνο.
Έχεις μουσκέψει, γυναίκα.
Κι εσύ καταπατάς τη γη μας.
Ο αδερφός μου είναι τραχύς όπως πάντα, γι' αυτό έφερε κι εμένα.
Κυνηγάμε έναν δειλό που μας ξέφυγε.
Το παλιαρχίδι τον Λόκι ψάχνουμε.
Μόνο εσείς είστε οι θεοί εδώ.
Αν και αναρωτιέμαι.
Τι έκανε ο Λόκι που σας πείραξε τόσο;
Θα κάνεις κακό στους καλούς οικοδεσπότες;
Ο αγαπητός αδερφός μου, ο Μπαλντρ.
Προτείνει ειρήνη και μιλάει ευγενικά,
ενώ εγώ θα επέλεγα τον πόλεμο.
Μην το κάνεις αυτό.
Αν δεν βρω τον Λόκι, θα ντροπιαστώ.
Φέρτε μου τον μπάσταρδο!
Τώρα!
Ο Λόκι σου δεν είναι εδώ.
Θα φύγεις. Τώρα.
Οργίζομαι που πρέπει να πω ποιος είμαι.
Αν και ξέρετε ήδη το όνομά μου.
Είμαι ο γιος του κεραυνού.
Ο Θορ, ο γιος του Όντιν.
Και θα πιω με χαρά το αίμα των γιγάντων!
Γιαγιά!
Τα παιδιά... Φύγετε!
Πήγαινέ τα στο κελάρι.
Γρήγορα, Ζίγκριντ!
Όχι.
Προστάτεψε τις αδερφές μας.
Δεν φοβόμαστε τους θεούς.
Υπάρχουν επιζώντες;
Είναι νεκροί, Θορ.
Το έκανες το έργο σου.
Είπαμε ότι θα μείνουμε ενωμένοι.
Το εννοούσες;
Ζίγκριντ, τι λες;
Το εννοούσες;
Το ελπίζω.
Γιατί πριν βγει η τελευταία μου πνοή,
θα τον σκοτώσω.
Τ' ορκίζομαι. Θα σκοτώσω τον Θορ.
Ζίγκριντ!
Ποιος είσαι;
Το όνομά μου είναι Λόκι,
γιος της Λόφε.
Είσαι στην κόκκινη πόρτα της Χελ.
Φαίνεται να σ' αρέσει η γεύση του αίματος.
Θες να το πιεις.
Προσφέρω
το αίμα του Θορ.
Υποτιτλισμός: Κατερίνα Περδικάκη