(ปัจฉิมบทแห่งทวยเทพ)
(สินสอด)
ข้าจะกล่าวถึงซิกริด
และตอนที่ข้าพบนางครั้งแรก
นักรบต่างแดนเข้ามา หมายยึดครองแผ่นดินของเรา
ดินแดนโวลซัง
เรามีกันไม่กี่คน
พวกนั้น...
มีจํานวนมากมาย
และแล้ว...
หญิงนางนั้นก็มา
ข้าไม่รู้จักนาง
แต่โล่ของนางมีสัญลักษณ์โวลซัง
นางสังหารทั้งผู้คนและม้า
แขนข้างที่จับดาบอาบเลือดไปถึงหัวไหล่
ไม่ว่าหมวกเกราะหรือเสื้อเกราะใด ก็ไม่อาจต้านทานนางได้ในวันนั้น
แต่อย่างที่ข้าบอก พวกมันมีกันจํานวนมาก
ความตายอยู่ใกล้แค่เอื้อม ข้ามั่นใจถึงเพียงนั้น
แต่แล้ว วาลคิรีนางหนึ่งก็ลงมาจากเบื้องบน
งดงามมาก
แต่มีร่างกายใหญ่โต
แล้วความเงียบก็ปกคลุม
เพราะเหล่านักรบรู้ว่า สิ่งมีชีวิตตนนี้คือผู้ตัดสินใจ
ว่าใครจะอยู่หรือตายในสนามนั้น
ผู้อื่นถูกคร่าชีวิต
เรารอดมาได้
ด้วยลิขิตของผู้ใดก็ไม่อาจรู้
แต่ก่อนจะไปจากเรา วาลคิรีโค้งคํานับ
แด่ซิกริดของข้า
แล้วข้าก็ได้รู้จักความรัก
คนของเจ้าพากันจ้องมองข้าทําไม
องค์ราชาเล่าถึงการพบกันของพวกท่าน ที่ราวกับชะตาลิขิต
คราวนี้ราชาของเจ้าเล่าว่ายังไงล่ะ
ข้าเชื่อว่าวาลคิรี...
เอาล่ะ ทุกคน หยุด
ถ้าอยากจะฟังเรื่องเล่า ข้าขอเล่าเอง
มีการสู้รบเกิดขึ้น
มีผู้รุกราน และไม่มีดาบเล่มใดที่ไม่กวัดแกว่ง
ข้าเห็นราชาของเจ้าอยู่อีกฟากฝั่ง และเฝ้ามองเขา
คืนนั้นอากาศหนาวเย็น
เราร่วมดื่มจากเขาสัตว์เดียวกัน เข้านอนที่เตียงเดียวกัน
ราชาของข้าใหญ่ยาวราวกับม้า
ข้าจึงขึ้นควบขี่
แล้วข้าก็ได้รู้จักความรัก
เจ้าเป็นกวีนี่ เอกิล
ถ้าเจ้าอยากหาความสุข ก็ลองจ้าวโลกอันงดงามของเขาดู
ไปให้พ้น พวกเจ้าทั้งหลาย
เอกิล ขอดเกล็ดปลาและเตรียมอาหารให้พร้อม
ครับ นายท่าน
ซิกริด มากับข้า
ข้ามีอะไรจะให้เจ้าดู
เราจะไปไหนกัน
สิ่งนี้ยากนักที่จะปิดบังเจ้า
แต่เมื่อเราแต่งงานกัน ข้าอยากรู้สึกว่ามีอะไรเปลี่ยนไปบ้าง
ข้าจะไม่รออีกต่อไป
เมื่อบ้านหลังนี้สร้างเสร็จ เราจะจัดงานวิวาห์
เจ้ายังอยากแต่งงานกับข้าอยู่ใช่ไหม
อยากสิ
ข้าชอบเวลาท่านกลับจากทะเล
เนื้อตัวท่านมีรสชาติของเกลือ
ตรงนี้เลยเหรอ เดี๋ยวก็หนาวตายกันพอดี
เจ้าเงียบจังเลย
ต้องมีเรื่องไม่สบายใจแน่
ท่านเห็นดาวพวกนั้นไหม
ตรงนั้นน่ะ
นั่นคือดวงตาของธีอาซี
ที่เฝ้าปกปักรักษาดินแดนชาวประชาของข้า
ท่านไม่เคยเห็นท้องฟ้าของข้าเลย
ไม่เป็นไรหรอก
ไม่มีใครเดินทางไปบ้านข้าอยู่แล้ว
แต่... ใจหนึ่งข้าก็คิดเสมอว่าเราจะไป
ดินแดนต่างๆ จะมีสันติสุข
ข้าจะได้แต่งงานท่ามกลางญาติพี่น้อง
ที่นั่นสวยมากเลยนะ เลฟ
และ... ข้าอยากให้ท่านได้พบครอบครัวของข้า
งั้นข้าจะไป
เราจะไปกันตอนเช้าเลย
ได้ยินเขาพูดกันว่าเจ้าจะออกเดินทาง
ไม่มีคําอวยพรน่าฟังให้เพื่อนเลยหรือ
ข้ากําลังจะแต่งงานนะ
อันที่จริง ข้านึกว่าเขาจะวิวาห์กับหญิงอื่น และให้เจ้าเป็นสนมเสียอีก
เจ้ายังไม่มีลูก
เขาคงตัดสินใจแล้วว่าต้องการข้า มากกว่าอยากได้ทายาท
ข้าไม่ได้มีเจตนาร้าย เจ้าโชคดีแล้ว
เด็กๆ พรากเราออกจากสนามรบ
แต่คนในเผ่าจะเห็นเป็นอย่างอื่น
พวกเขาซุบซิบกันว่างานวิวาห์ของเจ้า จะทําให้ทวยเทพพิโรธ
ทําให้ทวยเทพพิ...
คิดถึงใจข้าบ้างเถอะ แฮร์โวร์
ต่อไปเมื่อเจ้าพบข้า ข้าจะเป็นราชินีของเจ้า
ท่านพ่ออยากให้มีผู้สืบทอดเชื้อสายต่อไป
ข้ารู้
นางยังอาจให้หลานชายแก่ท่านได้
หรืออาจจะไม่
แต่เราจะแต่งงานกัน ท่านพ่อ
และข้าต้องการคําอวยพรจากท่าน
หากท่านไม่ยอมรับ ก็ขอให้เก็บดาบไว้
เก็บดาบเล่มนั้นเสียดีกว่า นักเดินทาง
ไม่รู้หรอกเรอะ
เรากินพวกเจ้าเป็นอาหาร
ข่มขู่เขาอีกที เจ้าจะไม่มีฟันให้กินอะไรอีก
ลุกขึ้น ซอมเมอร์ น้องสาวเรากลับมาแล้ว
ซิกริด
เรามาถึงโยตุนเฮ็มแล้ว
ลูกพ่อ
เจ้ากลับมาแล้ว
แต่เจ้าไม่ได้มาคนเดียว
เราเป็นชาวยักษ์
บุตรหลานของซุตตุง
เราไม่ร่วมกินดื่มกับมนุษย์
เขามากับซิกริดนะ ท่านพ่อ
ซิกริดมีสายเลือดยักษ์
เฟียลแวร์คร์ ไม่ได้เจอกันนานเลยนะ
ช่วยทวนชื่อดินแดนของพ่อให้ข้าฟังได้ไหม
มันมีชื่อว่า...
"หัตถาอารี"
ขอบคุณนะ รากน้อย
แล้วอารีสมชื่อหรือเปล่า
หรือตระกูลข้าชอบออกหมัดมากกว่ากันล่ะ
กฎของเราชัดเจนอยู่แล้ว ลูกพ่อ
เราไม่อนุญาตให้คนแปลกหน้ามาที่นี่
งั้นก็อย่าเป็นคนแปลกหน้าต่อกันเลย
เราคุยกันตามประสาราชาก็ได้
เมื่อราชาสององค์พบกันในท้องพระโรงเดียวกัน ความรุนแรงมักจะเกิดตามมา
ข้าเบื่อการสู้รบมานานเหลือเกินแล้ว
พ่อของข้าไม่ไว้ใจพวกที่รักสันติ
อย่างน้อยชายที่ชอบสู้รบ ก็จะแทงเจ้าข้างหน้า
ข้าแน่ใจว่ามีข้อยกเว้น
ข้าไม่ได้พกอาวุธมา มีแต่ดาบของพ่อข้า
ของขวัญที่ข้าตั้งใจมอบให้เป็นของหมั้น
แล้วสินสอดสําหรับลูกสาวข้าล่ะ เจ้าจะจ่ายเป็นอะไร
สมบัติของโวลซัง
ทุกเหรียญที่ยึดมาจากคนชั่วอีกคน
ตระกูลเจ้าจะไม่เสียดายสมบัติเช่นนั้นหรือ
ของพวกนี้เรากินไม่ได้
ท่านก็กินไม่ได้เหมือนกัน
ข้าจึงนําเงินมาเป็นกํานัล
รวมทั้งเมล็ดพันธุ์เหล่านี้ด้วย
เราทุกคนกําลังลําบากนะ องค์สวามี
นี่เป็นเพราะทวยเทพแท้ๆ
ก่อนที่โอดินจะเข้าปล้นดินแดนของเรา ยักษ์อย่างเราเคยมีเกียรติ
เป็นวีรบุรุษที่ควรค่า
เรามีความสุขความเจริญ
ช่างหัวทวยเทพเถอะ เทพพวกนี้ทําร้ายเรามามากแล้ว
เราจัดงานวิวาห์กันดีกว่า
พรุ่งนี้ เลฟแห่งโวลซัง เจ้าจะเป็นชาวยักษ์
จงดื่มเยี่ยงยักษ์
ดื่มเลย
ดูนั่นสิ
ในหัตถาอารี เราไม่เกรงกลัวเทพองค์ใด
เราไม่เกรงกลัวเทพองค์ใด
เคราของเขามีสีเทาแซม ส่วนเจ้าก็ไม่ใช่เด็กสาวแล้ว
เขาเป็นคนประเภทที่โลเลง่ายไหม
ไม่ ท่านจะไม่มีวันพบชายใด ที่เด็ดเดี่ยวเท่ากับเลฟของข้าแล้ว
งั้นทําไมเขาจึงรอนานนัก
ตระกูลอื่นเคยช่วยเหลือเรา และคิดว่าเลฟคู่ควรกับบุตรสาวของพวกเขา
มันช่วยให้เรามีสันติสุข
แล้วตอนนี้ล่ะ
เขาทําเช่นนั้นในฐานะราชา
เขาทําเช่นนี้ในฐานะบุรุษ
ความคิดของเจ้าไปด้วยกันกับเขาไหม
เจ้าค่ะ
งั้นข้าก็ชอบเขา
ถึงจะตัวเล็กก็เถอะ
เขาเล็กไปทุกส่วนเลยหรือเปล่า
คําถามง่ายๆ เองนะ
หอสังเกตการณ์ของฮาฟิลีถูกทิ้งร้าง ตอนเราข้ามกลับมาโยตุนเฮ็ม
ทําไมท่านพ่อยังสบายใจอยู่ได้
ตอนนี้เราอยู่ในสงครามอันเชื่องช้า
ทวยเทพไม่มาที่นี่
อย่างน้อยก็ไม่เหมือนที่เคยมา
และเราเรียกนักรบกลับมาเพื่อ...
อย่ากลัวไปเลย
ที่นี่ปลอดภัยสําหรับเจ้าและราชาของเจ้า
ท่านพ่อไม่ยอมรับ
ไม่ใช่อย่างนั้น ข้า...
แม่ของเจ้าเป็นสตรีที่ดีมาก
ตัวเล็กแต่ยอดเยี่ยม
ตอนนางตาย ข้านึกว่าเจ้าจะกลับมา
แต่ก็เปล่า
เจ้าเลือกบุรุษมากกว่าชาวยักษ์
ท่านพ่อ เท้าข้าไม่แตะพื้นเวลานั่งโต๊ะของท่าน
รู้ไหม ข้ายินดีเลื่อยขาเก้าอี้ทุกตัว
ในหัตถาอารีเพื่อให้เจ้าอยู่กับข้า
เจ้าไม่เคยรู้สึกว่าที่นี่เป็นบ้าน แต่เจ้าก็เป็นยักษ์มาตลอด
และจะเป็นตลอดไป
จงเอ่ยชมทิวาวันเมื่อพลบค่ํา
เอ่ยชมสตรีบนกองฟืน
เอ่ยชมอาวุธที่ถูกทดสอบ
เอ่ยชมหญิงสาวในงานวิวาห์
เจ้าเปล่งประกายดั่งทองคํา อยู่ข้างแท่งเหล็กด้านๆ น่าเบื่อ
เหล็กไม่น่าเบื่อหรอก อัมม่า
แต่ก็ขอบคุณ
จงเอ่ยชมน้ําแข็งยามย่ําผ่าน และมธุรสที่ดื่มจนเมามาย
เครื่องดื่มถ้วยต่อไปจะมาจากจอกแห่งรัก
แต่บัดนี้ เจ้าต้องมอบของขวัญให้กัน
ข้ารู้ว่าท่านไม่ไยดีเครื่องประดับ
แต่ท่านต้องใส่ไว้ตลอดเวลา ไม่อย่างนั้นจะต้องทนรับความโกรธเคืองของข้า
ด้วยสิ่งนี้ เราจะเป็นทองแผ่นเดียวกัน
ข้าคือเกลามาร์ ราชาแห่งหัตถาอารี
ข้าขอพูดแทนคนของข้า
เราไปคุยกันที่อื่นดีไหม
พาเจ้าสาวออกมา ขอข้าเห็นหน้าหน่อย
ข้าทําให้วันสําคัญของสตรีคนใดต้องมืดมน
เจ้ายังไม่ได้แจ้งชื่อหรือจุดประสงค์เลย
และเจ้าไม่ได้รับเชิญ
พายุย่อมปรากฏโดยไม่ต้องเรียก
อาหารในงานวิวาห์ก็ไม่อาจทําให้อิ่มเอม
เจ้าเปียกไปหมดเลย หญิงสาว
และเจ้ากําลังบุกรุก
เท้าของพี่ชายข้าหนักเหมือนเคย และเขาให้กําเนิดข้าด้วยเหตุนี้
เราตามล่าคนขี้ขลาดที่หลบหนี
เจ้าชั่วโลกิคือคนที่เราต้องการ
ที่นี่ไม่มีเทพองค์ใดนอกจากท่าน
แม้ข้าจะสงสัยว่า
โลกิทําอะไรให้ท่านเจ็บแค้นเช่นนั้น
ท่านจะทําร้ายเจ้าบ้านใจดีอย่างนั้นหรือ
น้องชายที่แสนดีของข้า บัลเดอร์
เขาแนะนําให้สร้างสันติและพูดจาหวานหู เมื่อข้าจะไปทําสงคราม
อย่าทําเช่นนี้เลย
ข้าจะไปพร้อมกับโลกิ ไม่อย่างนั้นข้าจะต้องอยู่อย่างอับอาย
พาคนสารเลวนั่นมาหาข้าเดี๋ยวนี้
โลกิของเจ้าไม่อยู่ที่นี่ และเจ้าต้องไปสักที เดี๋ยวนี้
ข้าขอประกาศความโกรธแค้น
ขอจงรับรู้นามของข้า
ข้าผู้กําเนิดจากสายฟ้า ธอร์ โอดินสัน
และข้ายินดีดื่มเลือดยักษ์
อัมม่า
เด็กๆ... ไปเร็ว
พาพวกเขาไปที่ห้องใต้ดิน
ซิกริด เร็วเข้า
ไม่นะ
ปกป้องพี่น้องของเราด้วย รากน้อย
เราไม่เกรงกลัวเทพองค์ใด
มีใครรอดไหม
ตายกันหมดแล้ว ธอร์
งานของท่านเสร็จแล้ว
เราเคยบอกว่าจะติดตามกันไปทุกหนทุกแห่ง
ท่านพูดจริงรึเปล่า
- เจ้าพูดอะไรน่ะ - ท่านพูดจริงหรือเปล่า
ข้าหวังเช่นนั้นนะ
เพราะก่อนจะหมดลมหายใจ ข้าจะฆ่าเขาให้ได้
ข้าขอสาบาน ข้าจะฆ่าธอร์
ซิกริด
เจ้าเป็นใคร
ข้าชื่อโลกิ เลาเฟย์สัน
เจ้ามาถึงประตูสีแดงของเฮลแล้ว
ดีแล้วที่เจ้าได้ลิ้มรสเลือด
ดื่มเข้าไปเลย
ข้าขอเสนอ
เลือดของธอร์
(คําบรรยายโดยขีดขิน จินดาอนันต์)