(ปัจฉิมบทแห่งทวยเทพ)
(หอกขบถ)
ซิกริด
ซิกริด เจ้าสาววิวาห์ล่ม
ผู้มุ่งมั่นและบาดเจ็บ
เจ้าต้องการอะไรจากข้า
ข้าอยู่กับทวยเทพมานานก็จริง
แต่ข้าเป็นชาวยักษ์มาก่อน
ยักษ์เพิ่งตายกันหมด
ข้าไม่สนหรอกว่าเจ้ามีสายเลือดอะไร
ข้าสนแค่ว่าเจ้าหลบซ่อน ระหว่างที่ผู้อื่นล้มตาย
แล้วข้าล่ะ ข้าก็ตายเพื่อเจ้าด้วยงั้นหรือ
เจ้ามาเยือนเฮลต่างหาก
แต่เจ้าจะรอดชีวิต
เจ้าเป็นแขกของราชอาณาจักรเก่าแก่ของข้า
เฮลเป็นสถานที่
และเป็นคนด้วย
บุตรสาวของข้าที่ตายครั้งแล้วครั้งเล่า
คนที่ตายจากสงครามจะไปที่วัลฮัลลา
โดยมีวาลคิรีพาไป
เฮล นางจะจับโจรและคนทรยศ
อีกทั้งคนโกหก คนขี้ขลาด และพวกร่าน
ข้าคือหนึ่งในนั้น
และเมื่อเจ้าเรียกข้าว่าแขก แขกของเจ้ากลับไปได้ไหม
ได้สิ เจ้าสาวเลือด
แต่เจ้าอยากแก้แค้น ไม่ใช่ปลดปล่อย
เจ้าบอกว่าจะยกธอร์ให้ข้า
- เจ้ามีอาวุธที่ฆ่าเขาได้หรือ - เหล็กพิฆาตเทพก็ง่ายพอแล้ว
คนแคระอันด์วารีจะหาอาวุธให้เจ้า
แต่แอสการ์ดจะต้านทานเจ้าได้
ป้อมปราการเกือบจะพังทลายไปครั้งหนึ่งแล้ว
ทวยเทพแห่งพืชหนามเข้าล้อมและตีแตก ตอนที่ทําสงครามกับโอดินในอดีต
เทพวานีร์หรือ
เจ้าอยากให้ข้าทําข้อตกลงกับทวยเทพโบราณ
เพื่อจุดชนวนสงครามครั้งแรกขึ้นใหม่
สิ่งที่เจ้าต้องการมันเป็นไปไม่ได้
นี่มันบ้าชัดๆ
ความบ้าคลั่งของเราจะสร้างโลกขึ้นมาใหม่
ยุคของทวยเทพที่ใจแคบต้องจบสิ้น
รอยร้าวลึกที่แร็กนาร็อค
เจ้าช่วยข้าฆ่าธอร์
แล้วเจ้าจะทําอะไรกับโลกนี้ก็ตามใจ
รวบรวมนักสู้และเดินทางไปวานาไฮม์ ข้าสัญญาว่าจะช่วยให้เจ้าเดินทางไปได้
เลือกทหารให้ดี
ตามหาคนที่เจ็บปวด
คนที่มีเฮลอยู่ในหัวใจ
แต่ไปให้เร็วและเงียบ
ก่อนที่โอดินจะวางแผนของเขาเอง
ซิกริด
เกิดอะไรขึ้น เจ้าไปไหนมา
เฮล
ข้าไปที่เฮลมา
เขาเสนอว่าจะช่วยเหลือข้า
เขางั้นรึ เขาคือใคร
โลกิแห่งแอสการ์ด
เจ้าต้องโศกเศร้าเสียใจ
ซิกริด โลกิไม่ใช่มิตรของเจ้า
เขา...
ข้าพาเจ้ากลับบ้านนะ
ท่านอยากเห็นน้ําตาข้าหรือ
ข้าไม่มีน้ําตาจะให้
- ข้าต้องการเพียงแก้แค้น - ซิกริด...
ข้าเป็นคนสุดท้ายของตระกูล
ข้าต้องรักษาเกียรติ
ข้าต้องฆ่าธอร์
เขาไม่จําเป็นต้องใส่ใจ กฎเกณฑ์หรือเกียรติของเรา
เขาคือธอร์
เราไม่เกรงกลัวเทพองค์ใด
ข้าไม่ได้ไว้ใจโลกิ
ถ้าเขาต้องการสงคราม
ข้าจะมอบให้เขาเอง
ตราบใดที่มันเป็นผลดีต่อข้า
เราจะพานักรบห้าคนเดินทางไปด้วย
หนึ่งคนแทนหนึ่งนิ้วของหัตถาอารี
กําหมัดรอบตัวเรา
เราต้องการคนที่หลงทาง
คนอื่นที่ไม่มีอะไรจะเสีย
แล้วคนแรกที่เจ้าจะส่งไปตายคือใคร
นักรบกัดโล่ที่ไม่ต้องการอะไรอีกแล้ว
ข้าจําไม่ได้เลยว่าเลือดออกมากขนาดนั้น ตอนที่โดนคมดาบครั้งแรก
ครอบครัวข้าตายหมดแล้ว ถูกธอร์ โอดินสันฆ่า
ข้าจะฆ่าเขาให้ตาย
ข้าจะทําสําเร็จได้ เจ้าต้องไปกับข้าด้วย
ไม่มีกฎ ไม่มีชื่อ
เราจะขี่ม้าโดยไม่มีธง และอาจตายในหน้าที่
ข้าขอไปฉี่แล้วเราก็ไปกันได้เลย
เอกิล...
ชื่อข้าที่ออกจากปากเจ้าไพเราะนัก มาร์ยา
รู้ไหมว่าทําไมแม่ถึงตั้งชื่อข้าว่าเอกิล
ทําไม
ตั้งตามเอกิล "มือเดียว" น่ะ
คนชื่อนี้เสียมือไปข้างหนึ่ง และได้ดาบมาแทน
บางทีแม่อาจรู้ว่าข้าจะสูญเสียขนาดนั้นในชีวิต
แต่ข้าอยากจะคิดว่าแม่รู้ ว่าข้าสามารถทําอะไรได้ด้วยมือเดียว
แต่เจ้า... มีสองมือ
ใช่แล้ว
ช่างเป็นทาสที่ใจกว้างจริงๆ
ชะตาลิขิตให้ข้าทั้งสนองและรับสนอง
หยุดพูดได้แล้ว
แต่อย่าหยุดทํานะ
ท่านพ่อ
ไอ้สารเลว
กวีผู้นี้ล่อลวงเรา
เขาใช้คําพูดลามกผูกมัดเราไว้แน่น จนเราทําอะไรไม่ถูก
ฆ่ากวีนั่นซะ
จับเขาให้ได้
เขาอยู่นั่น
เขาไปทางไหน
เขาอยู่ไหน
อย่ามัวแต่ยืนอยู่ตรงนี้แล้ว...
ทางนั้น
เจ้านอนกับใครมา
แล้วท่านไปฆ่าใครมา
ยังไม่ได้ฆ่า
ข้าไม่ได้อยากตายแบบนี้
ท่านไม่ต้องการข้าหรอก นี่เรากําลังทําอะไร
ถ้าต้องพูดมากขนาดนั้นนะ กวีหนุ่ม ก็เล่าเรื่องให้เราฟังหน่อยสิ
ทําไมจะไม่ได้ล่ะ
อาจเป็นเรื่องเล่าที่เหมาะกับจุดหมายของเรา
ถ้าข้ารู้ว่าเราจะไปไหน
เราต้องใช้มนตรามากกว่าที่เจ้าจะเสกให้ได้
ข้าอยากได้เซดโคนา
งั้นข้าจะเล่าเรื่องให้ฟัง ว่าทําไมความคิดนี้ถึงไม่เข้าท่า
ข้าจะกล่าวถึงเซดโคนา
ผู้รู้ดีว่าข้าพูดถึงนาง
เพราะนางรู้ทุกอย่าง
แม้แต่ความคิดในหัวเรา ยามที่เราเข้าสู่ดินแดนของนาง
เซดโคนาเริ่มต้นเหมือนข้ากับท่าน
แต่เพื่อแลกกับอํานาจ นางยอมสังเวยสิ่งที่เป็นมนุษย์ที่สุด
นั่นคือลูกชายตัวเอง
นางกินเขาดิบๆ พลางกรีดร้อง
เพื่อให้เฟรยามอบสิ่งที่นางปรารถนา
คือดวงตาที่มองเห็นทุกอย่าง
คนที่ยอมใช้ฟันฉีกทึ้งลูกของตนเพื่อแลกกับอํานาจ
คนที่จะทํากับเราเลวร้ายกว่านั้น ที่ไปเคาะประตูบ้านนางโดยไม่ได้รับอนุญาต
ทําไมเราต้องเรียกคนคนนี้มาด้วย
เพราะแม้แต่เทพก็หวาดกลัวอนาคต
นางสร้างต้นไม้เชื่อมโลก
ทวยเทพทั้งหลาย เหม็นชะมัด
ที่นี่ไม่ได้มีแค่เรา
หมาป่า
ไม่ใช่หรอก ก็แค่ไอ้สารเลวที่แต่งตัวเป็นหมาป่า
มาสิ เจ้าหมาน้อย
จงสยบต่อข้า อุลเฟอร์
นี่แค่สาธิตนะ
ข้าว่าเขี้ยวของมันคู่ควรกับลําคอของเทพ
เจ้าว่าไหม
นางรู้ นางรู้แล้ว
นางดูอวัยวะภายในของลูก ทําให้รู้แผนการของเรา
ลูกชายที่ข้ากินเพื่อให้เฟรยาช่วยน่ะรึ พวกเขายังเล่าแบบนั้นอีกหรือ
ข้าช่วยทาสของพวกเจ้าได้นะ
เข้ามาสิ
เข้าไปที่ไหน
เขาเป็นใคร
อุลเฟอร์เกิดมาชั่วร้าย และทําตัวชั่วร้ายตั้งแต่นั้นมา
ข้าพบเขาขณะกระทําการอันเลวร้าย และข้าสะกดเขาไว้
ตอนนี้ข้ารับฟังคําสารภาพบาปของเขา และความผิดของเขาคือพลังของข้า
ถ้าเจ้าอนุญาต ข้าจะช่วยเขา
ทําไมเราต้องเชื่อใจเจ้าด้วย นางแม่มด
เพราะเจ้าจะเชื่อ เจ้าจึงเชื่อ
- นั่นไม่ใช่... - ลงมือเลย จะทําอะไรก็ทําเลย
- อย่าแตะต้องเขานะ - เดี๋ยวสิ
เจ้าจะทําให้เราตายกันหมด ถ้าเรายอมหยุดตามคําของเจ้า
เจ้าคิดถูกครึ่งนึงนะ
มีเซดโคนานางหนึ่งที่เกิดมาเป็นชาย
แต่นางอาจมองข้าแล้วรู้ได้ว่า อนาคตของข้าต้องใช้ชีวิตเป็นหญิง
นางรักข้าและทําให้ข้าเป็นเซดโคนาที่เชื่อฟัง
ตอนนี้ข้าใส่เสื้อผ้าของแม่ และสานต่องานของนางไว้
ความจริงแปรเปลี่ยน เมื่อเหล่ากวีเข้ามาเกี่ยวข้อง
ข้าจะจัดการเอง
เจ้าจะยกหมาป่าให้ข้า
แต่ข้าต้องการแม่มด
เจ้ามีอยู่แล้ว
กวางเรนเดียร์ข้างนอกบอกข้าแล้ว
เรามีสัญญาผูกมัด
ต่อให้พอใจหรือไม่ก็ตาม
สัตว์ประหลาดนั่นเกือบฆ่าเรา
และเจ้าไม่ไยดีเลย
เราต้องใช้ความบ้าคลั่งเพื่อทําภารกิจที่บ้าคลั่ง
ไม่เห็นด้วยงั้นหรือ
เส้นทางของข้าก็เหมือนกับเจ้า
แต่เจ้าเข้าไปยุ่งเกี่ยวกับ สิ่งที่เจ้าไม่อาจควบคุมได้
เราจะไปทางไหน
เจ้ายังไม่รู้อีกหรือ
ต่อให้เราทุกคนร่วมแรงกัน ก็เป็นแค่หุ่นฟางสําหรับธอร์
แต่ข้าได้ยินมาว่ามีคนแคระคนหนึ่ง ที่จะทําให้เราได้เปรียบ
เราจะไปนิดาเวลลีร์
ระวังนะ
สิ่งที่เห็นแวววาวบนผิวทะเลสาบคือโลหะ
พวกคนแคระสร้างโรงตีเหล็กที่นี่
บึงให้ธาตุเหล็กแก่พวกเขา
ยังมีจุดประสงค์อื่นด้วย
กษัตริย์และนักบวชพาผู้หญิงมาถ่วงน้ําที่นี่
ผู้หญิงเนี่ยนะ
หญิงที่มีความรักและถูกตราหน้าว่า "โสเภณี"
หญิงที่พูดจาคมคายและถูกฟันแทง
พวกนางถูกโยนลงไป
กลายเป็นหินในทะเลเพลิง
ความเจ็บปวดของพวกนาง สิงสถิตในอาวุธของคนแคระ
ข้าจะรับความแค้นของพวกนางเป็นของข้า
ภาษามรณะ
และนางต้องได้รับคําตอบ ก่อนที่จะอนุญาตให้เราเข้าไป
งั้นข้าจะเจรจาเอง
โลกิ เจ้าแมงมุมร้าย รักษาสัจจะด้วยสิ
สวัสดี ซิกริด
นี่คือบุรุษของเจ้าสินะ
ชายหนุ่มผู้กล้ามาร่วมศึกครั้งนี้
ข้าผู้มีสมญาว่า "ผู้กระหายที่จะเปล่งประกาย" ผู้อยู่อย่างเดียวดาย
หามีพ่อแม่ไม่
ข้าเกิดจากหินและอยู่ในเตาไฟ
และข้าจะใช้ชีวิตที่นั่น
มีปริศนาเฝ้าประตูนี้อยู่
หินเหล็กไฟคือคําตอบ
ประกายไฟอันศักดิ์สิทธิ์ของคนแคระ
อันด์วารีผู้นี้อยู่ไหน
เดี๋ยวเขาก็มา
เว้นแต่ "สหาย" ของเจ้าจะพาเรามาที่นี่ เพื่อความสนุกของตัวเอง
เขาน่าจะซ่อนตัวอยู่ที่ไหนสักแห่ง
อันด์วารี เจ้าแห่งโรงตีเหล็ก
ข้าชื่อเลฟ บุตรแห่งกอร์ม และราชาแห่งโวลซัง
- เรามาไกลเพื่อ... - ข้ารู้ว่าเจ้ามาที่นี่เพื่ออะไร
ข้ารู้จักเลือดนั่น
เจ้าเคยไปเฮลและกลับมา
เจ้ามาเพราะต้องการโลหะที่จะสังหารเทพ
ตามข้ามา
นานแล้วที่ไม่มีลูกค้าที่กล้าหาญพอ
บอกราคามา
เจ้าเข้าใจผิดแล้ว
ข้าไม่เรียกราคาเป็นทอง
งั้นต้องการอะไร
วิญญาณ
"เจ้าอาจพรากชีวิตมากมายได้เพราะข้า แต่ข้าต้องการชีวิตเจ้าเป็นสิ่งตอบแทน"
โลหะของข้าตัดเส้นด้ายแห่งโชคชะตา และนําโชคร้ายไปให้
แต่ด้วยวิธีใดและเมื่อไหร่ ไม่มีทางบอกได้
นี่คือสิ่งคุ้มกันข้าจากพวกโจรร้าย
โดยเฉพาะคนหนึ่ง
บางทีเจ้าอาจรู้จักเขา
โลกิ
ข้าไม่เคยพบเขา
คนที่ข้าต้องการคือธอร์
และข้าไม่ใช่โจรร้าย ข้ายินดีจ่ายค่าอาวุธตามที่ต้องการ
เดี๋ยว เจ้าไม่รู้ตัวว่ากําลังทําอะไรอยู่
ซิกริด
มันมีชื่อว่าหอกเขากวาง
และมันเป็นของเจ้าแล้ว
นี่เจ้าหากําไรจากเคราะห์ร้ายของนางเรอะ
ข้ามีอายุมากกว่าที่เห็น และไม่ใช่ความบังเอิญด้วย
เมื่อนางประสบชะตากรรม ข้าจะรักษาชีวิตตัวเองไว้ได้
เราเสร็จธุระที่นี่แล้ว ไม่มีใครอีกที่จะต้อง...
ข้าจะเอาดาบคู่นี้ไป
ข้าทําขวานหล่นหายในบึง
ตัวข้าเองเป็นอาวุธอยู่แล้ว
และโดนสาปแช่งมากพอแล้ว
ข้าควรบอกให้รู้
ข้าพยายามบอกหญิงนางนั้นแล้ว
อาวุธของข้าใช้ได้ โดยผู้ที่มีเจตนาแท้จริงเท่านั้น
ถ้าอาวุธรู้สึกได้ว่านักรบลังเล นักรบผู้นั้นจะถูกเผาทั้งเป็น
ข้าเห็นความเชื่อมั่นของนาง
แต่สําหรับเจ้า เพื่อนเอ๋ย
ข้าเห็นความคลางแคลงในตัวเจ้า
หยุดก่อน ท่านไม่มีอะไรให้ต้องพิสูจน์
ดูเหมือนจะมีนะ
- ถ้าเจ้าไม่เชื่อข้า... - ข้าไม่อยากเสียท่านไป
ข้าเป็นของเจ้า
ก้าวสู่แร็กนาร็อค หรือไม่ก็ยอมถูกทําลาย
ภารกิจเจ้ายังไม่จบ
เจ้าตามหานักรบห้าคน และข้านับได้เพียงสี่
เดี๋ยวก่อน
ข้าจะไปกับเจ้าด้วย
เพื่ออะไร
นั่นมันเรื่องของข้า
เจ้าจะปฏิเสธข้าหรือ
ข้าทําให้เลือดนั่นเปลี่ยนเป็นพลังของเจ้าได้
ถ้าเจ้ายินยอมรับความเจ็บปวด
ทํายังไง
เหล็กจะทําให้เลือดแข็งตัว
ไม่มีอะไรเจ็บปวดไปกว่า การเผาญาติพี่น้องของข้าแล้ว
จําคําพูดตัวเองไว้นะ
ซิกริด
หญิงเหล่านีจะห่มร่างนางด้วยเหล็ก
ความสําเร็จของเราเป็นของเจ้า
ความเศร้าโศกของเราก็เป็นของเจ้า
เหล็กของเราก็เป็นของเจ้า
ซิกริด
ไม่เป็นไรนะ
ข้าไม่อาจร้องไห้ให้พวกเขาได้ เลฟ
ข้าร้องไม่ออกเลยด้วยซ้ํา
ข้ารู้
นั่นคือน้ําตาของเจ้า
ถ้าเจ้าต้องการ
เจ้าย่อมทําให้ฟ้าถล่มได้
สหายเก่าของข้า
ความคิดและความทรงจํา
จงเผยแผนการของซิกริดให้ข้าเห็น
ซิกริด
ความงาม
เจ้าสาวเลือด
จะทําสงครามกับลูกชายข้า
โอดินจะลืมตามองเจ้า
(คําบรรยายโดยขีดขิน จินดาอนันต์)