Sige, anak, tulak.
Damhin mo ang iyong lakas.
Bakit naparito ang butihing si Baldr?
Pinapunta ako ng ating ama.
Ipinag-uutos niyang ika'y manatili sa iyong tahahan
hangga't payagan kang umalis.
At sa kaniyang katalinuha'y nagbigay ba siya ng kadahilanan?
May isang babae na may masamang balak laban sa iyo.
Isang dilag?
Nagpadala si Odin ng mga tagapagbalita sa babaeng di kumikilala ng diyos.
Doon sa kasal na ating sinira, natitiyak mo bang walang nakaligtas?
Inubos mo ang Jötnar na naroon, mga matatanda't bata.
Paalam na, Thor.
Ingatan mo ang iyong mga paa.
Pagbati, Freya.
Walang kupas ang iyong ganda.
Pagbati, Loki, anak ni Laufey.
Subalit bakit ganiyon?
Bakit pangalan ng iyong ina ang iyong dinadala?
Sinaktan ako ng aking ama.
Hindi iyon ginawa ni Laufey.
Dito mo nais mag-usap?
Napakalapit ng iyong kabiyak.
Siya'y...
Ako'y kaniyang bihag, hindi kabiyak.
Tama, narito ka bilang handog kay Odin dahil siya'y nagwagi sa digmaan.
Ngunit narito ako dahil sa iyong bayang winasak ng digmaan.
Maganda ang iyong balita?
Tatanggapin ng Vanir ang iyong Sigrid,
kung ipakikita niyang siya'y karapat-dapat.
Ngunit kung siya'y mabigo...
Kung siya ma'y mabigo,
maghahanap tayo ng iba.
Nasa tiyan na ng mga bantay ang ating mga patalim.
Malalim na ang kanilang sugat bago pa nila mapansin.
Mula ba sa iyo mismo ang gatas na ito?
Ang mga tipan at kasundua'y
mainam na pinagtitibay gamit ang gatas ng ina.
Kung gayo'y uminom tayo bilang magkaibigang magkalapit ang puso.
At dumating ang pangkat sa pinakahanggahan ng Vanaheim.
Doo'y mas lumala ang kanilang kalagayan,
lupaypay sa pagod,
mulat na mulat habang sila'y namamatay.
Inakala ko na magiging...
Malamig?
Napakatigas?
Nawawala ang baluti kung kinakailangan.
Di mo kailangan ng baluti kapag kasama mo ako.
Alam ko.
Ilang siglo nang walang nakakakita sa hanggahan ng Vanaheim.
Di mo naman inisip na bigla na lamang lilitaw ito sa harap natin, di ba?
Hindi nga, ngunit hindi ko rin inasahang magpapaikot-ikot tayo na parang mga tanga.
Ang akala ko, si Loki...
Noong huli'y dumating siya sa isang salita lamang.
At ngayon? Wala.
Marahil ay may bugtong o lihim na pintuan, o...
Inutusan tayong magmadali.
Tuwing makararamdam ako ng patak ng ulan, naiisip kong susugurin na tayo ni Thor.
Ito'y isang ilang.
Naglaban ang Vanir at Aesir dito?
Gayon nga.
At may iba pa silang kasama.
Halimbawa, ang mga kauri ko roon.
- Dating dwarf ang mga iyan? - Kami'y nagiging bato kapag namamatay.
Lahat ng ito'y pook ng labanan.
Noong unang panahon.
Noong kalilikha pa lamang ng mundo,
umiral ang mga diyos na Vanir at Aesir.
Halos magkahalintulad sila.
Ngunit nakikita ng Vanir ang hinaharap.
Dahil diya'y nainggit si Odin.
Ipinagpalit niya ang kaniyang mata upang makita ang hinaharap,
at hinangad niyang makuha ang mahikang Seidr ng Vanir.
Nang hindi nila ibigay, nagsimula ang digmaan sa mundo.
Malaki ang nawala sa Vanaheim.
Noong nag-alok ng kapayapaan ang Asgard,
walang nagawa ang Vanir kundi tanggapin ang tigil-alitan kahit lamang si Odin.
Inangkin ni Odin ang kakayahan ng Vanir na makita ang hinaharap,
pati na ang mga mansanas na nagbibigay ng walang-hanggang buhay.
At upang mas palalain ang lahat,
kinuha niya ang kanilang reynang si Freya upang gawing asawa.
Dumura ang lahat ng diyos sa isang balon,
at nagwakas na ang digmaan.
At tuluyang nagsara ang Vanaheim.
May tumutugis sa atin.
Dalawampung nakakabayo.
Mabibilis. Isang araw na lama'y maabutan na tayo.
Sino?
Umalis na tayo. Ngayon na.
May mga uwak na naglipana sa kalangitan.
Mga manunugis ni Odin.
Mga Bolverkr.
Sigrid.
Duguang Kasintahan...
Pulupot dito ang mga ugat ng punongkahoy ng mundo.
Nararamdaman ko.
Aba, nararamdaman niya ang punongkahoy ng mundo,
ngunit hindi niya maituro ang daan sa atin.
Tumahimik ka o matitikman mo ang lupit ng aking kamay.
Tama siya.
Hindi natin sila matatakasan.
Kung hindi natin mahahanap ang hanggahan, mapipilitan tayong lumaban.
Sa tingin ko'y dapat mong subukan muli.
Loki...
dinggin mo ako.
Hindi ko alam kung bakit ka nananahimik, ngunit ika'y kailangan ko ngayon.
Kung ito'y pagsubok,
sabihin mo ang kailangan kong gawin.
Pakiusap.
Magsalita ka.
Loki.
Huwag kang magtitiwala doon sa manlalansi.
Dati pa'y alam mo na?
Na kasabwat mo si Loki? Mula pa noong umpisa.
At sumama ka pa rin.
Kailangang makita ko ito mismo.
Sa ngayo'y mapakikinabangan si Loki...
Hindi siya naiiba kay Thor!
O sa Vanir kung kanino ka makikapagkasundo.
Ang mga diyos ay mga diyos. Lahat sila'y may lihim na balak.
Nais mong baguhin ang kaayusan ng mga bagay-bagay?
Kung gayo'y dapat gawin natin nang tayo lamang.
Dapat paglabanin natin sila sa isa't isa.
Pati na si Loki.
Laro nila iyon.
At ika'y kasali!
Sa iyong tingin, bakit hindi nagpapakita si Loki?
Magiging mitsa ng digmaan ang pagpasok ng isang diyos ng Asgard sa Vanaheim.
May mga patakaran ang mahika. Gamitin mo ang mga iyon.
Magpapagamit ka ba o maglalaro, Sigrid na Lumuluha?
Dapat ay piliin mo muna kung magiging ano ka.
Egill!
Binabawi ko ang aking sinabi tungkol sa iyong mahika.
Si Ulfr!
Papatayin ba niya tayo?
Mahihilom ng aking sining ang mga sugat na iyan.
Para ito lamang, e. Mainam makaramdam ng kaunting sakit.
Kung sakit ang nais mo, subukan mong magluwal ng sanggol.
Ang pakiramda'y tila nakaupo ka sa apoy.
May mga anak ka?
Tatlong lalaki.
Nasaan na sila?
Nasa Valhalla.
Kapag napatay mo si Thor,
ano na ang mangyayari?
Ang mararamdaman ko ba ang iyong tinutukoy?
Hindi, hindi iyon. Ang ibig kong sabihin...
hindi na ba uulan kailanman?
Hindi ko alam.
Noong mga bata pa tayo, lagi nating sinasabi...
na mamamatay tayo sa labanan, magiging banal,
at babatiin ni Thor sa Valhalla.
Subalit...
kung papaslangin natin si Thor,
saan tayo mapupunta kapag tayo'y namatay?
Nais kong makitang muli ang aking mga anak.
Dito.
Tingnan ninyo.
May tao ba riyan?
- Hindi kami narito upang ika'y saktan. - Frode! Pabayaan mo sila.
Pagbati, mga mandirigma.
Ang pangalan ko'y Hrafnkel. Pasok. May pagkain dito.
Nagtago kami noong dumating ang mga nangangabayo.
Ginawa mo ang iyong makakaya.
Para sa iyong pamilya.
Inilagay ko ang mga kuliling upang dinig namin ang kanilang pagdating.
Wala kayong watawat. Walang sagisag.
Alam ba ninyo ang habol ng mga kabayuhan?
Hindi.
Kumain kayo. Umalis kayo kung kaya na ninyo.
Paano kayo?
Hindi kayo maililigtas ng mga kuliling.
Ano ang inyong gagawin?
Magdadasal kami.
Galugarin ninyo ang lambak.
Ipinaalam sa akin ni Baldr ang inyong babala.
Itinatago ninyo ako, Ama,
na parang mahinang duwag.
Nakakulong dito, parang bilanggo.
Ako lamang ang habol ng dilag na iyon.
Dapat ako ang pumatay kaniya!
May sarili kang mga tiktik at pangkat ng manunugis.
Subalit may sarili akong mga mata!
Ang mga ulap sa kalangitan!
Ang tumatagaktak na ulan!
Isa na lamang ang mata.
Lahat sila.
Nasa unahan at likuran natin ang mga nangangabayo.
Di maaaring hindi nila nakita ang mga magsasaka
kung nakarating na sila rito.
Maliban na lamang kung nakipagkasundo ang mga magsasaka.
Ang mga kuliling, hindi babala ang mga iyon.
Pain ang mga iyon.
Binibitag tayo.
Kailangan nating bumalik.
Ngayon na!
Ano ang inyong itinatago?
Tigil!
- Di ka puwedeng pumasok diyan! - Leif!
Pabayaan mo siya!
Amin siya.
Ano ang kahibangang ito?
Natagpuan namin siya sa sinunog na bayan at kinuha.
Bakit ninyo kinuha?
Para kay Odin.
Hindi mo ba nakikita?
Iniwan siya sa amin upang mapatunayan ang aming pananampalataya.
- Iaalay ninyo siya? - Oo!
Kung iuutos ng mga diyos.
Oo.
Sigrid, gumawa sila ng bitag. Sila'y...
Inge, ngayon na!
Nasaan ang inyong anak?
Nasa malapit lang siya.
Umalis siya para papuntahin sila rito.
Matutuwa ang kaniyang mga uwak dahil sa inyong patay na katawan,
at hahayaan na kami ni Odin.
Inge!
Ayos ka lamang ba?
May pakinabang ka rin pala.
Takbo!
Ngayon na!
Tayo na!
- Di ako aalis. - Leif!
Wala nang oras.
Iwanan mo na siya!
Makatatayo ka ba?
Leif!
Halika na!
Ina, Ama, isinama ko na sila!
Ina? Ama?
Sa akin ang dilag!
Leif!
Ang Vanaheim!
Sigrid!
Sigrid?
Sigrid, nasaan ka?
Ang dilag na dapat kong katakutan.
Ano ang pangalan ng aking tagatugis?
Hindi mo ako kilala?
Dahil sa aki'y marami nang nabalo at isang katutak na ang naulila.
Ano ang itatawag ko sa iyo, babaeng mandirigma?
Ako ay Ang Lumuluha.
Sigrid!
Dapat magwakas na ang hangarin mong bunga ng iyong katigasan.
Nakikita ko ang iyong sibat at paninindigan.
Ika'y mag-isip at ika'y gagantimpalaan.
Kahit ano'ng nais mo'y ibibigay ko.
Ang mga bagyo'y...
nakakapanakit.
Ngunit nakapagpapagaling din.
Hayaan mong gumawa ako ng himala para sa iyo.
Kaya kong bigyang buhay ang mga lupang tigang.
O ikaw ba mismo ang mamumulaklak para sa akin?
Akala mo'y ako'y hamak na nagbebenta ng isda
na nagnanasang magkaanak?
Wala kang maibibigay sa akin
kundi ang iyong ulo!
Hanggahan ito ng Vanaheim.
Lumabag ka sa kasunduan.
Kung susugurin mo ako, magsisimula ka ng digmaan.
Sa susunod nating pagkikita,
luluhod ka na sa aking harapan
at hihingin ang awa ng aking maso.
Patawad kung nilinlang ko kayo.
Walang makapapasok sa Vanaheim.
Walang iba kundi ang karapat-dapat.
Nagsalin ng Subtitle: J.M.B. Descalso