ZMIERZCH BOGÓW
URADUJESZ JEGO KRUKI
Teraz, synu, pchaj.
Poczuj swoją moc.
Czemu zawdzięczamy twą wizytę, Baldurze?
Przysyła mnie nasz ojciec.
Żąda, ażebyś został w domu, póki nie rozkaże inaczej.
Czy podał, w swej mądrości, jakieś powody ku temu?
Istnieje pewna kobieta, która ma wobec ciebie złe zamiary.
Niewiasta?
Odyn wysłał swych heroldów za tą poganką.
Czyś pewien, że nikt nie przeżył ślubu?
Zabiłeś Jötnarów, i starych, i młodych.
Żegnaj, Thorze.
Zważaj na stopy.
Witaj, Freyo.
Piękna jak zawsze.
Witaj, Loki Laufeysonie.
Jedno mnie frapuje. Czemuż to nosisz nazwisko matki?
Od ojca żem oberwał.
Od Laufey zaś nie.
Zapragnęłaś ze mną rozmawiać, mając męża w pobliżu.
To...
To jest mój strażnik, nie mąż.
Wszakże byłaś łupem wojennym Odyna.
Martwi mnie jednak wasz zrujnowany wojną kraj.
Ufam, że masz dobre wieści.
Vanirowie przyjmą twą Sigrid, jeśli udowodni swoją wartość.
Jeśli zaś zawiedzie...
Jeśli jej się nie uda, znajdziemy inną.
Nasze ostrza już są w brzuchach strażników.
Wykrwawią się, nim się zorientują.
Czy to mleko z twej piersi?
Przymierza i pakty najlepiej spisać mlekiem matki.
Za serdecznych przyjaciół przyciskanych do piersi.
Dotarła wataha na sam brzeg Vanaheim.
Los ich był marny, a stopy styrane wędrówką.
Umierali, cierpiąc w trzeźwości.
Zawsze myślę, że będzie...
Zimna?
Nieustępliwa?
Zbroja zatrzymuje to, co musi.
- Przy mnie nie potrzebujesz zbroi. - Wiem.
Nikt nie widział granicy Vanaheim od wieków.
Nie sądziłaś chyba, że ot tak otworzy się przed nami.
Nie, ale nie myślałam, że będziemy włóczyć się w kółko jak głupcy.
Sądziłam, że Loki...
Kiedy ostatnio go potrzebowałam, przybył.
A teraz? Nic.
Musi być zagadka, albo ukryta brama, albo...
Kazano nam się spieszyć.
Za każdym razem, gdy czuję kroplę deszczu, myślę, że Thor w końcu nas dopadł.
To pustkowie.
Walczyli tu Vanirowie i Aesirowie?
Owszem... a inni wraz z nimi.
Jak tamci moi krewni.
- Oni? - Po śmierci zamieniamy się w kamień.
Tu wszędzie było pole bitwy. Dawno temu.
Na początku istnienia światów
istnieli bogowie: Vanirowie i Aesirowie.
Byli do siebie podobni.
Lecz Vanirowie widzieli przyszłość.
Odyn im tego zazdrościł.
Poświęcił oko w próbie ujrzenia swego losu,
a następnie chciał posiąść magię Seidr Vanirów.
Gdy nie chcieli mu jej ofiarować, na świecie zapanowała wojna.
Vanaheim poniosło wielkie straty.
Gdy Asgard zaoferował pokój,
Vanirowie musieli się zgodzić
na jednostronny rozejm ze starym, jednookim Odynem.
Odyn przejął wróżby Vanirów
oraz jabłka, które dawały im życie wieczne.
Dla większej zniewagi
wziął ich królową, Freyę, za żonę.
Bogowie splunęli do studni,
deklarując zakończenie wojny.
Vanaheim odcięło się od reszty świata.
Coś nas ściga.
Mnóstwo jeźdźców.
Są szybcy. Dzień za nami.
Kto taki?
Na konie. Natychmiast.
Po niebie latały kruki.
Myśliwi Odyna.
Bolverkrowie.
Sigrid.
Krwawa Panna Młoda...
Korzenie drzewa świata splatają się tutaj.
Czuję to.
Wyczuwa drzewo świata, lecz drogi wskazać nie potrafi.
Zamilcz albo poznasz siłę mej dłoni.
On ma rację.
Dogonią nas.
Jeśli nie znajdziemy granicy, będziemy musieli walczyć.
Czas spróbować raz jeszcze.
Loki... usłysz mnie.
Nie znam powodu twego milczenia, ale potrzebuję cię.
Jeśli to sprawdzian, wyjaw, czego ode mnie wymagasz.
Proszę... przemów.
Loki.
Nie ufaj oszustom.
Wiedziałeś?
Żeś zawarła pakt z Lokim? Od początku.
A jednak tu jesteś.
Musiałem to ujrzeć na własne oczy.
Loki przyda nam się do...
Niczym nie różni się od Thora!
Albo Vanirów, z którymi trza się targować.
Bogowie to bogowie. Każdy z nich to intrygant.
Chcesz kwestionować porządek świata?
Musimy zdać się na siebie i nastawić ich przeciw sobie.
Nawet Lokiego.
To ich gra.
A ty w niej uczestniczysz!
Dlaczego Loki nie pokazuje swego oblicza?
Wejście do Vanaheim przez boga Asgardu byłoby aktem wojny.
Magia rządzi się zasadami. Użyj ich.
Pionek czy gracz, Sigrid Płacząca?
Musisz wybrać, kim chcesz być.
Egill!
Cofam wszystko, com rzekł o twej magii.
Ulfr!
On chce nas pozabijać?
Ma moc może uleczyć twe rany.
Te? Odrobina bólu nie szkodzi.
Chcesz zaznać bólu? Spróbuj porodzić dziecko.
To jak kucanie nad ogniem.
Masz dzieci?
Trzech synów.
Gdzie oni są?
W Valhalli.
Gdy zabijesz Thora,
co będzie dalej?
Pytasz, jak się poczuję?
Nie, nie o to.
Czy deszcz przestanie padać?
Nie wiem.
Gdy byłyśmy małe, powiadałyśmy, że zginiemy w bitwie
i przywita nas Thor w Valhalli.
Jeśli zaś zabijemy Thora,
dokąd trafimy po śmierci?
Chcę znów zobaczyć moich synów.
Tutaj.
Spójrzcie.
Jest tam kto?
- Nie chcemy cię skrzywdzić. - Frode! Zostaw ich.
Witajcie, wojownicy.
Nazywam się Hrafnkel. Wejdźcie. Mamy jedzenie.
Gdy przybyli jeźdźcy, ukryliśmy się.
Zrobiłeś, co musiałeś.
Dla swych bliskich.
Założyłem dzwonki, abyśmy słyszeli, jak nadchodzą.
Wy nie macie ani bandery, ani herbu.
Wiecie, czego chcą jeźdźcy?
Skąd.
Jedzcie. Odejdźcie, kiedy będziecie mogli.
A wy?
Te dzwonki was nie uratują.
Co zrobicie?
Pomodlimy się.
Sprawdź dolinę.
Baldur przyszedł mnie ostrzec.
Ukrywasz mnie, ojcze, jak nieudolnego tchórza.
Zamykasz mnie w klatce.
Ta niewiasta poszukuje tylko mnie.
Żądam, bym sam mógł ją zabić!
Masz swych szpiegów i rzeszę myśliwych.
Ja zaś mam swe oczy!
Chmury na niebie!
Dudniący deszcz!
Ktoś im wydłubał po jednym oku.
Jeźdźcy są przed i za nami.
Nie przegapiliby tych rolników, będąc tak blisko nich.
Chyba że rolnicy zawarli umowę.
Dzwonki to nie alarm.
To przynęta.
Pędzą nas w kozi róg.
Musimy wracać.
Natychmiast!
Co ukrywacie?
Nie!
- Nie możesz tam wejść! - Leif!
Nie możesz! Ona jest nasza.
Co to ma znaczyć?
Znaleźliśmy ją w spalonym mieście i zabraliśmy.
Po co?
Dla Odyna.
Nie pojmujecie?
Pozostawiono ją dla nas, byśmy mogli udowodnić naszą wiarę.
- Poświęcilibyście ją? - Tak!
Gdyby bogowie tego zażądali.
Owszem.
Sigrid, oni zastawili pułapkę. Oni...
Inge, teraz!
Gdzie wasz syn?
Wystarczająco blisko.
Poszedł po nich.
Wasze ciała uradują jego kruki,
a nas Odyn oszczędzi.
Inge!
Nic ci nie jest?
Jednak się do czegoś nadajesz.
W nogi! Już!
Dalej!
- Nie odejdę. - Leif!
Nie ma czasu. Zostaw ją!
Możesz wstać?
Leif!
Wskakuj.
Matko, ojcze, sprowadziłem ich!
Matko? Ojcze?
Niewiasta jest moja!
Leif! To Vanaheim!
Sigrid!
Sigrid? Sigrid, gdzie jesteś?
Niewiasta, której mam się bać.
Jak zwie się ma łowczyni?
Nie wiesz, kim jestem?
Wiele kobiet uczyniłem wdowami, a dzieci sierotami.
Jak mam cię nazywać, wojowniczko?
Jestem Płacząca.
Sigrid!
Twój chojracki bój dziś się zakończy.
Ale doceniam twą włócznię i ducha.
Opamiętaj się, a dostaniesz rekompensatę.
Dam ci, co tylko zechcesz.
Burze... szkodzą.
Lecz także uzdrawiają.
Uczynię dla ciebie cud.
Potrafię ożywić jałowe pola.
A może ty sama zapragniesz być płodna?
Masz mnie za jęczącą gospodynię, która pragnie dziecka?
Nie masz mi nic do zaoferowania
prócz swej głowy!
To granica Vanaheim.
Złamałeś pakt.
Atak na mnie będzie aktem wojny.
Jeszcze uklękniesz przede mną i będziesz błagać mój młot o litość.
Wybaczcie, że was oszukałam.
Nikt nie może wejść do Vanaheim.
Tylko godni.
Napisy: Agata Martelińska