ZMIERZCH BOGÓW
URADUJESZ JEGO KRUKI
A teraz pchaj, synu. Obudź w sobie siłę.
Czemu zawdzięczam twoją wizytę, Baldurze?
Nasz ojciec mnie tu przysłał.
Kazał ci przekazać, że masz pozostać w swoim domostwie do odwołania.
A czy łaskawie nadmienił chociaż z jakiego powodu?
Chyba chodzi o pewną kobietę, która bardzo źle ci życzy.
Którą?
Odyn wysłał za nią swych heroldów.
Ta jatka na ślubie. Na pewno nikt nie przetrwał?
Zabiłeś Jötnarów, starego i młodego. Bywaj mój bracie.
Uważaj na stopy.
Witaj, Freyo, piękna jak zwykle.
Witaj Loki, Laufeysonie.
Zawsze się zastanawiałam... dlaczego używasz imienia matki?
Mój ojciec mnie nie chciał. A Laufey wręcz przeciwnie.
Mamy rozmawiać tutaj? Tak blisko twojego męża?
On...
On mnie tu więzi. To nie jest mój mąż.
Zaiste, jesteś dla niego raczej łupem wojennym.
No właśnie, a jak się sprawy mają w twojej boskiej
krainie? Masz dla mnie dobre wieści?
Wanowie przyjmą Sigrid. Jeśli udowodni swoją wartość.
Ale, jeśli zawiedzie...
Jeśli zawiedzie, to ją zastąpimy. Nasze miecze są już w trzewiach straży.
Wykrwawią się nim się połapią. Rozumiem, że to mleko jest twoje?
Umowy i sojusze najlepiej pieczętować matczynym mlekiem.
A zatem wypiję za wieczną przyjaźń.
I tak drużyna dotarła na skraj Wanaheimu. Jak również na skraj wyczerpania...
Siedzieli więc przygnębieni i gotowi na śmierć z trzeźwości.
Zdawało się, że w dotyku będzie...
Zimna? Nieprzyjemna? Zbroja działa, kiedy jest to konieczne.
Przy mnie nie potrzebujesz zbroi.
Wiem.
Już od wielu stuleci nikt nie widział granicy Wanaheimu.
Chyba nie liczyłaś, że tak po prostu się nam ukaże, prawda?
Nie, ale nie sądziłam, że będziemy krążyć w kółko jak głupcy.
Myślałam, że Loki nam...
Gdy go wzywałam przybywał od razu. A teraz?
Milczy.
Może jest jakaś zagadka albo ukryte drzwi,
albo...
Loki kazał się śpieszyć. Za każdym razem, gdy pada deszcz zdaje mi się,
że to Thor chce nas dopaść.
Bezdroże.
Wanowie i Asowie walczyli tutaj?
A jakże. Ale nie tylko oni.
Również moi pobratymcy.
To były krasnoludy?
Po śmierci zmieniamy się w kamienie. Wszystko wokół było polem bitwy.
Ale to dawne dzieje.
Od zarania istniały dwie dynastie – bogowie
Wanowie i Asowie. Byli podobni.
Z tym, że Wanowie mieli wgląd w przyszłość.
Odyn był o to bardzo zazdrosny. Oddał nawet oko,
po to, by poznać swój los,
więc nic dziwnego,
że pożądał magicznych zdolności Wanów.
Kiedy nie chcieli mu ich oddać, światem wstrząsnęła wojna.
Wanowie przegrywali dlatego, gdy Asgard zaproponował pokój,
nie mieli wyboru i musieli przystać na warunki,
które podyktowali ich przeciwnicy. Odyn zabrał im dar widzenia przyszłości
i jabłka, które zapewniały życie wieczne. Ale to jeszcze nie wszystko.
Bo wziął również królową Wanów Freję za żonę. Bogowie
splunęli do studni. I tak wojna się zakończyła.
A Wanaheim odciął się od świata.
Ktoś nas ściga. To spora grupa jeźdźców. Są dzień drogi za nami.
Kto to?
Wszyscy na koń. Już.
Po niebie kołowała chmara kruków.
To łowcy Odyna.
Bolverkovie.
Sigrid.
Krwawa Oblubienica...
Tutaj zapętlają się korzenie Drzewa Świata. Wyczuwam to.
Więc wyczuwa Drzewo Świata, ale nie potrafi nam wskazać drogi, tak?
Zamilcz albo połaskoczę cię moją pięści.
On ma rację. Nie uciekniemy przed pościgiem.
Jeśli nie znajdziemy granicy, będziemy musieli walczyć.
Musisz spróbować jeszcze raz.
Loki, wysłuchaj mnie.
Nie znam powodu twego milczenia, ale potrzebuję cię.
Jeśli to jakaś próba, daj mi poznać jej zasady. Proszę, odezwij się.
Loki.
Nigdy nie ufaj tricksterowi.
Więc wiedziałeś?
O twym przymierzu z Lokim? Oczywiście.
A jednak tu jesteś.
Cóż, moja ciekawość wzięła górę.
- Na razie Loki jest przydatny, ale... - On się niczym nie różni od Thora! Ani
Wanów, z którymi chcesz dobić targu. Bogowie zawsze będą bogami. Każdy z nich
to zwykły łotr. Pragniesz zburzyć porządek rzeczy? Musimy to zrobić bez boskiej
pomocy. Trzeba nastawić bogów przeciw sobie. Nawet Lokiego.
Nie bawię się w ich gierki.
Tylko ci się tak zdaje! Myślisz, że czemu Loki przestał ci się ukazywać?
Bo gdy bóg Asgardu przekroczy bramę Wanaheimu to będzie oznaczać wojnę.
Magia ma swoje zasady. Użyj ich. Wolisz zostać pionkiem,
czy raczej graczem? Musisz wybrać, Sigrid Żałobna.
Egillu!
Cofam wszystko, co powiedziałem o twojej magii.
Tam!
Czy on próbuje nas zabić?
Chcesz, bym wyleczyła cię moją magią?
Mówisz o tym? Trochę bólu nie zaszkodzi.
Jeśli tak lubisz ból, może spróbuj urodzić dziecko.
To jak kucanie w morzu lawy.
Chwileczkę... to ty masz dzieci?
Trzech synów.
Gdzie oni są?
W Walhalli.
Gdy wreszcie zabijesz Thora... to co się stanie?
Znaczy... czy poczuję ulgę?
Nie, nie w tym sensie, czy... deszcz przestanie padać?
Tego nie wiem.
Gdy byłam młoda, wszyscy marzyliśmy, by kiedyś zginąć w bitwie.
Bo wtedy sam Thor powitałby nas w Walhalli, ale gdy zabijemy Thora,
to co się z nami stanie po śmierci?
Chciałabym znowu zobaczyć synów.
Tutaj.
Patrzcie.
Jest tam kto?
Nie mamy złych zamiarów.
Frode! Wracaj tu!
Witajcie, przybysze. Nazywam się Hrafnkel. Proszę. Wejdźcie. Mamy strawę.
Gdy zjawili się jeźdźcy postanowiłem ukryć rodzinę.
Zrobiłeś to, co najlepsze.
Dla swoich bliskich.
Porozwieszałem te dzwonki, żeby nas przed nimi ostrzegły.
Nie macie ze sobą żadnej flagi. Ani oznaczeń.
Wiecie, czego chcą ci jeźdźcy?
Nie.
Jedzcie. A potem pożegnamy się.
A co z wami? Te dzwonki was nie uratują. Jaki macie plan?
Pomodlimy się.
Sprawdźcie dolinę.
Baldur przekazał mi twoje ostrzeżenie. Ukrywasz mnie ojcze,
jakbym był bezbronnym dzieckiem, które więzisz dla jego dobra.
A to ona rzuciła mi wyzwanie! Sama! Zatem właśnie ja powinienem ją zabić!
Masz swoich szpiegów i zastępy rączych łowców.
Ale ja mam oczy, które wiele widzą!
Te chmury na niebie! To niekończący się deszcz!
Wszyscy stracili po oku.
Czyli jeźdźcy są i z przodu, i za nami.
Skoro byli tak blisko, na pewno nie przeoczyliby domu rolników.
Chyba, że zawarli z nimi układ.
Te dzwonki, to nie był żaden alarm, tylko przynęta. Zwabili nas.
Wracamy. Prędko!
Co tutaj ukrywasz?
Stój!
Nie możesz tam wejść!
Leif!
Nie wolno ci!
Jest nasza!
O co tutaj chodzi?!
Znaleźliśmy ją w zgliszczach miasta. I zabraliśmy.
A w jakim celu?!
Dla Odyna! Nie rozumiecie? Pozostawił ją nam po to,
żebyśmy mogli dowieść naszej wiary!
- Złożycie ją w ofierze? - Oczywiście! Jeśli bogowie zechcą...
to tak.
Sigrid! To jest pułapka! Oni...
Inge, teraz!
A gdzie jest wasz synalek?
Niedługo tutaj wróci
Pobiegł powiadomić łowców.
Wasze martwe ciała uradują jego kruki. I Odyn daruje nam życie.
Hehter tep thegkwe.
Inge!
Wszystko w porządku?
Więc nie jesteś bezużyteczny.
W nogi!
Szybko!
Dawajcie!
- Muszę coś zrobić. - Leif!
Nie mamy czasu! Zostaw ją!
Możesz wstać?
Leif!
Wskakuj!
Matko, Ojcze, sprowadziłem ich!
Matko? Ojcze?
Zostawcie ją dla mnie!
Leifie! Wanaheim!
Sigrid!
Sigrid, Sigrid, gdzie jesteś?
To ciebie mam się obawiać?
Jak się zwiesz, prześladowczyni?
Nawet nie wiesz, kim jestem?
Za moją sprawą po ziemi chodzi wiele wdów i sierot. Jak cię nazywać, tarczowniczko?
Mów mi Żałobna Pani.
Sigrid!
Ta bezrozrumna krucjata musi się zakończyć.
Szanuję twą włócznię i twój hart ducha. Więc odpuść. A ja wynagrodzę ci stratę.
Dostaniesz, co tylko zechcesz.
Burze są niebezpieczne.
Ale też życiodajne.
Mogę podarować ci cud. Mogę tchnąć życie w nieurodzajną glebę.
Nawet twoją, jeśli nie możesz powić dziecka.
Masz mnie za jakąś pospolitą dziewkę, która marzy tylko o dziecku?
Jedyne co możesz mi dać, to twoja głowa!
To jest granica Wanaheimu!
Złamałeś rozejm! Atak na mnie będzie wypowiedzeniem wojny!
Gdy znów się spotkamy uklękniesz przed moim obliczem i będziesz błagać mnie
o litość.
Przepraszam, że was oszukałam.
Ale nikt nie wejdzie do Wanaheimu. Nikt, kto jest niegodzien.