ZMIERZCH BOGÓW
ROBAK
Czyżby już nic nie cieszyło mojego męża?
Czy twoja Sif może ci pomóc?
Przybywasz do mnie w czasie krwawienia? Nie chcę się w nic wplątać.
Moja jaskinia jest pełna słodkich nektarów. Tylko moje kroki są splamione.
Gadaj, jak się nazywasz albo znikaj.
Jestem boginią ponurych, szkarłatnych śladów.
Kroczę wśród pobitych i pokonanych. W pochodzie wszystkich,
którzy przegrali wojny.
Jestem Sandraudiga, Pani Klęski.
Ta szalona suka. Załatwiła mnie. Nie sądziłem, że stanę oko w oko z porażką.
Możesz zaznać mego smaku do woli.
Cóż więcej chciałby dostać syn Odyna?
Twoje łzy.
Nie wiedziałam, że bogów toczy rozkład.
Są zaniedbani, bo nikt ich nie czci. Ale to wciąż bogowie. Zawsze mogą cię zabić.
Król Tyr i jego krewni mają sprzymierzeńców
w Asgardzie. Wiedzieliśmy,
że tu zmierzacie. Król postanowił poddać was próbie.
Ocaliliście mnie.
Właśnie dlatego Wanowie was wysłuchają.
Wielki Królu Tyrze, bardzo dziękujemy za twoją gościnność.
Jestem Leif, władca Klanu Volsung,
przybywam tu żeby wesprzeć
moją przyszłą królową.
Wiemy o żądzy zemsty Oblubienicy.
Więc pewnie wiecie też, że nie chcemy was przekonać
do zbrojnej wyprawy. Prosimy tylko o wsparcie.
Bez tego nie sforsujemy bram Asgardu.
Zmieszaliśmy naszą ślinę ze śliną dynastii Odyna.
Nie wolno zrywać tego świętego rozejmów.
Thor zerwał ten rozejm jako pierwszy.
Nie podpalimy świata z powodu uchybienia. Prosicie nas o zbyt wiele.
Zatem nie będę prosić.
Będę błagał.
Mój ojciec wpoił mi oddanie wobec Wanów.
Mój lud wznosił na waszą cześć toasty i ginął
z waszym imieniem na ustach. Błagam... pomóżcie nam.
Nie.
A jeżeli przyniesiemy wam Jabłka Nieśmiertelności?
Zapewniały wam życie wieczne, zanim odebrał je Odyn. Teraz usychacie,
a Asowie promienieją witalnością.
Niestety nie mamy wstępu do złotego sadu.
Ale jeśli wam śmiertelnym uda się tam dostać i jeszcze pokonać Fafnira,
śnieżnego smoka...
Fafnira?
I zdobędziecie chociaż jedno z jabłek, których pilnuje.
Jeśli dokonacie niemożliwego wtedy tak.
Wanowie wam pomogą.
No, skoro to już tak niedługo przyniosę cały kosz jabłek.
Nasza służąca wyruszy z wami. Śmiertelniczka Tyra pomoże wam w misji.
I powiadomi nas o waszej śmierci.
Więc zabijemy chędożonego smoka!
Nie, to ja zabiję chędożonego smoka!
Wyprawimy ucztę na cześć tych, którzy niebawem zginą.
Jak długo już z nimi żyjesz?
Znaleźli mnie blisko granicy. Dziecko porzucone przy drodze.
Wiernie im służę. Wychowali mnie. I dobrze traktowali.
„Dobrze”? Zaleźliśmy cię w kajdanach.
To była tylko próba. Wysłali mnie do rolników w kajdanach.
Wiedzieli co tamci ze mną zrobią. Co jest w ich sercach.
Ale chcieli się dowiedzieć, co jest w waszych.
Egillu, przyniosłam...
Jabłka...
Jak ty na to wpadłaś?
Musiałam coś wymyślić, gdy ty byłeś na kolanach.
Musimy być silni. Dzisiaj uklęknąłeś. Wcześniej klęczałeś przed moim ojcem.
I przed Andvarim. Klękasz przed każdym!
Nie bierz innych na litość, to droga donikąd!
A ocalenie Tyry?
Widzę, że wolisz, żebym utopił cały świat w morzu krwi,
rabował i mordował bez wytchnienia, a zostawił za sobą pożogę.
Nie jestem takim człowiekiem, Sigrid.
Gdy Egill miał piętnaście lat, zabiłeś mu ojca.
Zrobiłeś to na jego oczach. Potem uczyniłeś z niego
wiernego niewolnika. Leif Bezlitosny. Oto mężczyzna, który mnie zdobył.
Leifie.
Panie mój.
Służyłeś mi przez dziesięć długich lat i dowiodłeś swej wielkiej lojalności.
Odtąd decydujesz o sobie sam.
Jesteś wolny.
Co?! Potrzebujemy rąk do pomocy!
Jestem wolny?
- Mogę odejść? - Spłaciłeś dług.
Tako rzecze Leif, Leif Litościwy.
Jest coś, czego od ciebie potrzebuję.
Ooo... Co chodzi ci po głowie, sługo.
Nie jestem sługą. Mój pan uwolnił mnie i chcę, żebyś mi poradziła.
Myślałam, że zwrócisz się do tych swoich run. Dobrze, mów.
Wysłuchaj Egilla Niewolnika, który nigdy nie decydował o sobie.
Więc nigdy nie patrzył w przyszłość.
By nie zapraszać do swego serca złudnej nadziei. Dokąd mam iść?
A może zostać?
Widzę przed tobą dwie ścieżki. Musisz wybrać jedną.
Droga do Asgardu urywa się gwałtownie i ostatecznie.
Droga do domu wiedzie ku wielu nowym rozdziałom życia.
Chciałabyś, żebym został?
Żebyś mógł napisać o tym poemat? Że przespałeś się z wiedźmą i przeżyłeś.
Nie! Nie, proszę, ja tak bardzo chciałbym poznać twoje imię.
Spróbuj z Królem Tyrem. To wyczyn godny poematu.
O namiętnym wędrowcu Egillu, który jednego dnia odzyskał
wolność i przeleciał boga.
Nie było tematu.
Wiesz, że cię za to znienawidzi?
Ale przeżyje.
Fafnir! Jeg mok ee-vallgo. Jaem jor, jaem jor Fjol! Jokk udowo, eth glon-tho!
Ewygyr ryt-tyto! Evorum etytyry! Hap-hap-tarato, hakulu, ekista!
Ep-ep-elo-ol! Eno ajaira eol! Heptara-titero!
Życzę ci szczęścia, królu. Wierzę że, gdy znów się spotkamy, powitamy się jak
przyjaciele.
Myślisz, że jeszcze się zobaczymy?
Fafnir! Wychędożę twoją czaszkę!
I to jest temat na poemat.
Zeszłej nocy Andvari był bardzo pijany i opowiedział mi historię.
- Opowiedz nam na pożegnanie. Na szczęście. - Oto opowieść o Andvarim,
który łaknie zemsty.
Dawno temu żyli dwaj krasnoludzcy książęta,
którzy uwielbiali przybierać postać zwierząt.
Towarzyszył im inny zmiennokształtny krasnolud - Andvari.
Łączyła ich szczera przyjaźń. Aż zjawił się Loki.
Twierdził, że to był wypadek, ale już wtedy knuł swoje intrygi i spiski.
Król krasnoludów domagał się od Asgardu zadośćuczynienia. Nazywał to okupem.
Loki się zgodził. Zaoferował wielki skarb i dostarczył go.
Tyle, że złoto nie było jego. Ukradł je Andvariemu. Wtedy Andvari pojął,
że śmierć starszego z książąt utorowała drogę do tronu jego młodszemu bratu.
Fafnirowi.
Ale uzurpator nie wiedział, że Andvari rzucił na swój
skarb potężną klątwę. Dlatego wkrótce Fafnir zaczął przybierać
nową przypominającą ptaka formę.
Nie mógł już odziedziczyć tronu i został z niczym.
Poza skradzionym okupem i swoim wspólnikiem
Lokim. A ten zdobył inne skarby, których należało strzec.
Jabłka wiecznego życia.
Słyszałam, że ty również pragniesz zemsty. Nie wiedziałam o tym.
Loki wiedział. Pewnie podejrzewał, że przyjdzie nam wyruszyć do Fafnira i uznał,
że się przydam. Fafnir był niegdyś moim przybranym bratem. Loki wykorzystał go i
potem zniszczył. A przy okazji zniszczył też mnie. I wierz mi, że zniszczy i
ciebie. Chyba, że pójdziesz po rozum do głowy i pomożesz mi się na nim zemścić.
Nie możesz go zabić.
Zanim nie osiągnę swego celu. Ale, gdy będzie po wszystkim i załatwisz go,
zanim on załatwi mnie, nie obrażę się.
Takie robaki rzadko występują na głębinach, Loki.
Mów szeptem, moja droga.
Jestem zdziwiona, że w ogóle się zjawiłeś. Wzywałam cię na bezdrożu.
Nie pojawiłeś się.
A jednak Thor cisnął cię jak piorun do Wanaheimu.
Pociągam za sznurki. Nawet, gdy tego nie widzisz.
Jak na razie to coś słabo pociągasz. Obiecałeś mi Thora.
Chociaż pomóż nam zdobyć przeklęte jabłka. Ten Fafnir chyba był twoim sługą?
Tak, jak Egill był twoim, słonko.
Jeśli pomogę wam teraz, Odyn się o tym dowie.
Powiedz, co rani cię bardziej? To, że czasem milczę. Czy to,
że twój król klęka częściej niż żebrak?
Myślę, że ty masz większy talent do ranienia
innych. Ale martwię się o Leifa. Chcę, by wyszedł z tego cało.
Leif jest dobrym królem. Miłym i sprawiedliwym.
Nie tak delikatnie. jesteś królem. Chwyć cały świat za włosy i pociągnij.
To z pewnością jad Fafnira. Te rzeki są skażone śliną tej gnidy.
Wybacz, chciałam tylko powiedzieć, że na statku było ciemno, więc zapewniam,
że nie widziałam wiele i...
Wielka szkoda. Bo wolę jak moje łuczniczki mają sokoli wzrok.
Podaj mi swój łuk.
Zaufaj mi.
Moja magia, to magia wnętrzności, Tyro. A z czego zrobiona jest cięciwa łuku?
Z naciągniętych wnętrzności.
Jakie będzie miał moce?
Przeszyje to, co ukryte. Przy odrobinie szczęścia.
Nie lękaj się, dziewczyno, dzisiaj na pewno nie umrzesz.
Yi, pyr, ir, fior, jur, fyn, sys, tja, hom, ur, or, tja, sys, fyn, jur, jur, ir,
fyn, yi.
Uwaga!
Kryć się!
Fafnir!
Jeśli zapomniał ludzkiej mowy pomówmy w języku krasnoludów.
Jangoe-dekok, agbako, eurgulk!
Andvari, nedrwo Oin.
Swoicz-oinach-genolijef, anle-gebolieah, njowa-duklinde-jot.
Hapubtabol. Japuptoliat-amaldur.
Sjokut-ektor-kwenorie, jawora-kietor.
Oje-ehno-soro-ratha. Ja-kelnor-ket-ra!
Dofnir-kosja-kosira-atarnare!
Dopiąłeś swego, Andvari. Rybi pomiocie. Nędzny skrzeku!
Lubię zmieniać się w rybę?
Ty zmieniłeś się w coś gorszego.
Jedz. Wylecz rany.
Był moim przyrodnim bratem. Niechaj żyje.
Teraz jesteś zadowolona?
Zabić trucicieli!
Leifie!
Loki...