(ปัจฉิมบทแห่งทวยเทพ)
(เทพรับบาป)
ทีนี้เบ่งแรงๆ นะ
ข้าเห็นหัวนางแล้ว
นี่แหละ ลูกสาวข้า
นี่แหละ ลูกรัก
โลกิ เกิดอะไรขึ้น
ข้าไม่ได้ยินเสียงลูกร้องเลย
หรือนาง...
ขอบคุณพระเจ้า นางช่างงดงามไร้ที่ติ
เฟนรีร์ ลูกพ่อ มาดูน้องสาวเจ้าสิ
เจ้าด้วย ยอร์มุงกานเดอร์ลูกพ่อ
โลกิจอมโกหก ผู้นอนกับยักษ์
ผู้ที่ทําให้ตัวเองแปดเปื้อน
และให้กําเนิดแต่สิ่งที่น่าอาย
โอดินห้ามเจ้าสืบพันธุ์กับยักษ์ แต่เจ้ากลับเกลือกกลั้วกับศัตรู
- อย่านะ อย่าทําลูกสาวข้า - บัดนี้ลูกของเจ้าเป็นของข้าแล้ว
เด็กที่ตายตั้งแต่คลอด เราจะเนรเทศสู่เบื้องล่าง
นามของนางคือเฮล
ลูกหมาป่าจะเป็นสัตว์เลี้ยงของเรา
ส่วนคนนี้ เราจะ...
อย่านะ
ไม่นะ
เดี๋ยว แบบนี้ไม่ถูกต้อง
ข้าไม่อยู่ที่นี่
นางเป็นหญิงที่ดี
แต่เจ้าพยายามจะมีลูก
- และถ้านางให้ไม่ได้... - ท่านพ่อต้องพักผ่อน
โวลซังสําคัญยิ่งกว่าหัวใจนะ ไอ้ลูกชาย
ทิ้งนางซะ ก่อนที่...
ไม่นะ ท่านพ่อ ข้าไม่ได้...
เจ้าตบตีพ่อตัวเอง แล้วเขาก็ตายในวันรุ่งขึ้น
โลกิ...
เจ้าทําอะไรน่ะ
เจ้าอยากให้สถานการณ์แย่ไปกว่าเดิมหรือไง
ข้าไม่รู้ด้วยซ้ําว่าเราอยู่ที่ไหน
ในหัวข้ามันตื้อไปหมด
ข้านึกไม่ออก...
แต่เจ้าต้องนึกให้ออก ไม่อย่างนั้นเราจะติดอยู่ที่นี่
เลฟ
เจ้าถวายของมีพิษแด่ทวยเทพ
บัดนี้ เจ้าต้องชดใช้
พวกเขาตัดสินโทษเจ้าและส่งเจ้าสู่ความทรมาน
พวกเขาหย่อนเจ้าลงในหัวของโฮนีร์
เห็นไหมนั่น กะโหลกศีรษะที่เปิดออกของเขา
อยู่ในหัวเขาเหรอ เป็นไปได้ยังไง
ขนาดไม่สําคัญสําหรับโฮนีร์
เขาเป็นใคร
โฮนีร์ให้สติแก่มนุษยชาติที่ไร้สติ
และภูมิปัญญาของเขาช่วยให้ชนะสงครามครั้งแรก
เขาถูกแลกตัวกับเฟรยาเพื่อสงบศึก
ยอมเป็นเชลย เพื่อรักษาความสงบ
โอดินส่งเขาไปในสภาพกึ่งเป็นกึ่งตาย และมีแค่ครึ่งหัว
และตอนนี้เขาเป็นบ้าไปแล้ว
เจ้าเทพนั่นกําลังทําแบบนั้นเรอะ จะทําให้ข้าเป็นบ้าเนี่ยนะ
โฮนีร์จะใช้ความทุกข์โศกและเสียใจ ดึงเจ้าไปเป็นพวก
เขาจะเสนอที่จะอภัยบาป
แต่เจ้าเปลี่ยนแปลงสิ่งที่ทําไปแล้วไม่ได้
เจ้ามาช่วยข้าทําไม
ถ้าไม่มีเจ้า ซิกริดจะทําไม่สําเร็จ
และถ้าเจ้าตาย นางจะไม่ยกโทษให้ข้า
หนีไป
ท้องฟ้านั่น
ไม่เคยเห็นมันเป็นแบบนี้เลย
สีขาวที่เจ้าเห็นคือมนตราแห่งเวียร์ดิง
ซึ่งโฮนีร์ยอมทําตามประสงค์ของเขา
แม่ข้าเคยบอกว่า เวียร์ดิงคือชะตากรรมของมนุษย์
ข้าเห็นแต่อดีตของตัวเองที่นี่
อดีตของมนุษย์คือคําพยากรณ์อนาคต
สิ่งที่เขาทําลงไป จะเป็นตัวกําหนดสิ่งที่เขาจะทําต่อไป
เวียร์ดิงคือการกระทําของเรา ถักทอเข้าด้วยกันทั้งหมด
มันงดงาม... และว่างเปล่า
และเมื่อเติบโตเต็มที่ มันจะหล่นโปรยปรายราวกับหิมะ
เราจะพาเขากลับมา ราชินี
ข้าไม่ใช่ราชินี
คําปฏิญาณของเรายังไม่สมบูรณ์
เขาไม่ใช่สามีข้าด้วยซ้ํา
และตอนนี้...
เราจะพาเขากลับมา
ข้ารู้แล้วว่าเราอยู่ที่ไหน
คืนนั้นที่ข้าสังหารเขา
เลฟ
ไม่นะ
เอกิล ข้า...
อย่าโง่นะ เลฟ ตามข้าออกมา
ข้าช่วยเขาได้
ท่านฆ่าเขาแล้ว ท่านช่วยเขาไม่ได้หรอก
บาปที่เราได้กลิ่น...
ผิวหนังที่เราได้กลิ่น...
เหตุใดเจ้าจึงห่มหนังผืนนั้น
หมาป่าไม่ใช้ประโยชน์จากมันแล้ว
เจ้าตามล่าพวกเราเรอะ เจ้าคือวานีร์หรือเปล่า
เราคือหมาป่าฝูงแรก อาศัยอยู่ในดินแดนวานีร์
เราอาวุโสยิ่งกว่าทวยเทพ
ข้าเคยได้ยินเรื่องราวของมนุษย์คนหนึ่ง ที่ฆ่าเผ่าพันธุ์ของเราในสนามรบ
มนุษย์ผู้นี้ที่ฆ่า แทง และลักขโมย เขาคือศัตรูของเจ้าหรือ
ผิวหนังที่เราได้กลิ่นคือญาติเรา
ฝูงของเราต้องตอบแทนเจ้าดุจเดียวกัน
กฎเก่าแก่ที่สุดกําหนดไว้เช่นนั้น
ทําเช่นนี้เท่ากับให้เกียรติญาติที่ล้มตาย
และญาติผู้ฆ่าและถลกหนังพวกเขา
พวกมันจะพาเราไป
เจ้าวิ่งอย่างหนักแน่น ดุดัน ราวกับถูกโจมตี
แต่ตอนนี้มีอันตรายไล่หลังเจ้า
เจ้าเป็นใครกัน
เราต้องเดินทางต่อไป
ทั้งหมดนี้เป็นฝีมือข้า
ข้าเป็นคนทํา
เปล่าเลย
ไม่ใช่ เจ้าไม่ได้ทํา ข้านี่แหละคือเงาของเจ้า
ผู้ยั่วยุอยู่บนบ่าของเจ้า
ไม่
เมื่อหมาล่าเนื้อหอนทั้งที่ไม่มีใคร พวกมันหอนใส่ข้า
ข้าคือกบฏและจอมทรยศ
ข้าคือผู้ปล้นสะดมและยึดครอง และความคิดชั่วช้า
ข้านี่แหละที่สิงสู่เจ้า
เจ้าอยู่ที่นั่น
เจ้าอยู่ตรงนั้นมาตลอด
และเมื่อโลกิกระซิบ
เลฟต้องฟัง
ยินยอม และน้อมรับ
วานีร์เก็บเทพที่หลับใหลไว้ที่นี่
จงฆ่าเทพนั่น และปลดปล่อยราชาของเจ้า
เราจะปล่อยเจ้าไปตามแต่ชะตาลิขิต
ชะตาลิขิตหรือ
กฎเก่าแก่ไม่ได้สั่งว่าต้องเงียบนะ
ทีนี้เราจะออกจากฉากละครร้ายกาจนี่ยังไง
โลกิ
ฝีพายจะเรียกหาโอดินสัน
พวกเขาจะร้องขอลมที่แรงกว่านี้
ข้าจะทําสิ่งนี้เพื่อเจ้า
เจ้ามีทางเลือกนะลูกพ่อ
ต้องเป็นข้านี่แหละ
เกลียวคลื่นและฟองคลื่นของข้า
สายฟ้าและยอร์มุงกานเดอร์ของท่าน
เราจะเตรียมเขาให้พร้อมสําหรับแร็กนาร็อค
จุดจบของทวยเทพทั้งหลาย
เมล็ดพันธุ์เรี่ยราดของธอร์ จะพาเขาไปสู่ชะตากรรมอย่างหนีไม่พ้น
นี่คือคําพยากรณ์และลางมรณะ
คําพยากรณ์นั้นบอกว่าเจ้าจะตายนะ
ให้ข้าป้องกันเถอะ
เมื่อสิ้นธอร์ ตระกูลเราก็จะเป็นอิสระ
ต่อให้เราต้องตายก็ยอม
โลกิ
ทีวาซผู้ยิ่งใหญ่
โลกิเป็นคนวางยาพิษ
บ่าวของท่านรู้ความจริง
ฟังพวกเขาก่อน
เจ้าทรยศเรา เด็กน้อย
อาวุธพวกนี้ฆ่าแค่เทพบางองค์หรือ
เทพองค์ไหนๆ ก็ฆ่าได้ทั้งนั้น
นี่มันอะไรกัน
บุตรอสรพิษของข้าโอบรัดโลก
แต่นางไปหาธอร์ในร่างหญิงสาว
นางหลอกล่อเขา
และร่วมเตียงกับเขา
ผูกมัดชะตาของทั้งสองคนตลอดไป
ทําไม
ถ้านี่เป็นแผนของเจ้า แล้วทําไมถึงต้องใช้ซิกริด
โลกิ อย่าทําแบบนี้เลย
ข้ายังต้องการเจ้านะ
เจ้าเป็นใคร
เราคือยักษ์แห่งน้ําแข็งและภูเขา
จากทุกอาณาจักรของโยตุนน์
เราได้ฟังเรื่องราวแล้ว
เรื่องราวอะไร
ของเจ้า
ข้าบอกพวกเขาเรื่องซิกริด เจ้าสาวเลือด
ซิกริด บุตรสาวแห่งเกลามาร์
ซิกริดชาวยักษ์
ไปเลย เราจะถ่วงเวลาพวกเขาไว้
โยตุนน์
โลกิ เจ้าเปลี่ยนมันไม่ได้
เจ้าเป็นคนบอกว่าเราเปลี่ยนมันไม่ได้
ท่านพ่อ หันมามองข้า
ข้าเสียหายและมีมลทิน
ท่านพาข้าไปสู่หายนะ
และสร้างความพินาศให้ตนเอง
เจ้า เจ้าเป็นรากเหง้าของสิ่งชั่วร้ายทั้งปวง
และเจ้ายอมรับตัวเองไม่ได้สินะ
ก็เพราะมนุษย์ทําให้ข้าเป็นแบบนี้
เจ้าโกหกข้าใช่ไหม
เจ้าโกหกข้าเพื่อให้ข้าไปต่อ
ทุกอย่าง...
ทุกอย่างที่ข้าทําลงไป...
ทางเลือกพวกนั้น...
ข้าเป็นคนเลือกเอง
ใช่
และทางเลือกนี้เจ้าก็เลือกเอง
และเจ้าต้องทนอยู่กับมัน
ข้าก็เหมือนสัตว์ใช้แรงงาน
ข้าอยู่เพื่อให้มนุษย์กล่าวโทษข้า
โจรที่ยิ้มแย้มและจอมตะกละทุกคน
เด็กหนุ่มทุกคนที่ไม่ปูเตียง
อาจจะมีเทพรับบาปแล้ว
เอกิล
เจ้าข้ามชายแดนทมิฬมาได้ เจ้าหาเราพบ
ทําได้ยังไง
มือข้าน่ะ
ข้ารู้สึกว่ามนตราของท่านยังอยู่ในนั้น
มันร้องเรียกข้า
เข้ามาเลย
ท่านช่างโง่เขลานัก
เขาบอกว่าเราอาจตายด้วยกันทั้งหมด
เจ้าจะเปิดเผยความสําเร็จของข้าหรือ
หญิงพวกนั้นที่ข้าหลอกใช้เป็นผู้นํายาพิษไปใส่
แต่แอปเปิลมาจากแอสการ์ด
เจ้าเป็นคนทําเรอะ
ตามคําสั่งของโอดิน
ข้าเป็นเพียงหินเหล็กไฟที่บิดาทุบตี
ข้าคือไฟและเปลวเพลิง
ข้าคือโลกิ
ผู้ที่น่าขยะแขยง
ผู้ถูกประณาม
เขาพูดความจริงหรือ เด็กน้อย
ใช่แล้ว
เราทุกคนมีข้อเรียกร้องต่อเอซีร์
มาร่วมมือกันแก้แค้นเถอะ
เราจะถ่มน้ําลายแลกเปลี่ยนกันอีกครั้ง
แล้วไปรบที่แอสการ์ด
(คําบรรยายโดยขีดขิน จินดาอนันต์)