1
00:00:15,375 --> 00:00:18,041
(ปัจฉิมบทแห่งทวยเทพ)

2
00:00:18,708 --> 00:00:21,916
(ข้าจะกล่าวถึง...)

3
00:00:21,916 --> 00:00:24,958
ข้าจะกล่าวถึงตํานานทั้งหลาย

4
00:00:24,958 --> 00:00:26,208
กับมนุษย์

5
00:00:27,583 --> 00:00:28,916
และความทรงจํา

6
00:00:30,041 --> 00:00:32,916
เรื่องที่เล่าขานในความมืด

7
00:01:08,833 --> 00:01:10,958
เขาสรรเสริญท่านน่ะ นางคร่ําครวญ

8
00:01:10,958 --> 00:01:14,041
เขาบอกว่าท่านยืนหยัดต่อสู้
ที่ศาลบูชาโฮนีร์ได้ดีมาก

9
00:01:15,208 --> 00:01:18,166
แต่จะดียิ่งกว่านี้ ถ้าได้ต่อสู้เคียงข้างท่าน

10
00:01:36,916 --> 00:01:39,458
คิดว่าเราจะได้เห็นแสงระบําไหม

11
00:01:39,458 --> 00:01:40,625
เห็นสิ

12
00:01:40,625 --> 00:01:44,041
และถ้าเจ้ากินสิ่งนี้
เจ้าจะได้เห็นมากกว่านั้นอีก

13
00:01:55,958 --> 00:01:56,958
กินช้าๆ นะ

14
00:01:56,958 --> 00:02:00,333
ไม่ต้องบอกหรอก
พวกเราคนแคระเราโตมากับของพวกนี้

15
00:02:00,333 --> 00:02:02,583
ที่นี่มีใครจะเล่าเรื่องให้เราฟังไหม

16
00:02:02,583 --> 00:02:04,125
้เล่ามา นักเล่าเรื่อง

17
00:02:04,125 --> 00:02:05,250
ใครจะเล่า

18
00:02:06,250 --> 00:02:08,875
ถ้าได้ฟังสักเรื่องก่อนออกรบก็ถือว่าโชคดี

19
00:02:09,500 --> 00:02:12,875
งั้นเราผลัดกันเล่าหลายๆ เรื่องละกัน

20
00:02:14,000 --> 00:02:18,166
ข้าจะกล่าวถึงนิทานเรื่องเฟ็นยากับเมนยา

21
00:02:19,333 --> 00:02:22,000
พี่น้องสองสาวที่ถูกขายให้ราชาแห่งท้องทะเล

22
00:02:22,833 --> 00:02:26,291
พวกนางถูกจับใส่โซ่ตรวนบนเรือของราชา

23
00:02:26,291 --> 00:02:29,541
และล่ามไว้กับหินโม่วิเศษ

24
00:02:31,583 --> 00:02:36,166
มันถูกสร้างมาเพื่อบดเกลือ
และไม่เคยหยุดทํางาน

25
00:02:38,208 --> 00:02:40,666
พวกนางทําอย่างที่มนุษย์มักจะทํา

26
00:02:40,666 --> 00:02:44,083
ในช่วงเวลาที่แสนเศร้า พวกนางร้องเพลง

27
00:02:44,750 --> 00:02:46,333
และเล่าเรื่องตามความเป็นจริง

28
00:02:48,000 --> 00:02:51,750
พวกนางขับขานบทเพลงแห่งขุนเขา
อันเป็นบ้านเกิด

29
00:02:51,750 --> 00:02:54,791
พวกนางสืบเชื้อสายจากยักษ์

30
00:02:56,750 --> 00:03:00,583
ราชาสะสมเกลือไว้ใช้ในยามหิว

31
00:03:01,583 --> 00:03:03,625
และเรียกร้องมากขึ้นอีก

32
00:03:04,625 --> 00:03:06,416
เกลือนั้นไม่ใช่เอาไว้กิน

33
00:03:07,125 --> 00:03:09,250
แต่เพื่อโปรยปรายสู่ดิน

34
00:03:09,750 --> 00:03:12,583
เพื่อทําลายอาณาจักรของศัตรู

35
00:03:13,166 --> 00:03:15,916
ขณะที่สองสาวตรากตรําทํางาน

36
00:03:15,916 --> 00:03:19,500
ท้องทะเลก็เกิดฟองคลื่นเต็มไปหมด

37
00:03:19,500 --> 00:03:22,875
เรือแตกในกระแสน้ํานั้น

38
00:03:22,875 --> 00:03:25,333
แต่สองพี่น้องก็ยังบดต่อไป

39
00:03:26,583 --> 00:03:29,416
วงล้อที่หมุนไปเรื่อยๆ นั้นปั่นเกลียวคลื่น

40
00:03:30,041 --> 00:03:35,166
ส่วนราชาพ่อค้าทาส... จมน้ําตาย

41
00:03:37,000 --> 00:03:39,666
{\an8}เรือจมลง

42
00:03:40,291 --> 00:03:42,583
และสองสาวก็ร้องเพลง

43
00:03:43,333 --> 00:03:46,166
เพราะในที่สุดพวกนางก็เป็นอิสระ

44
00:03:46,875 --> 00:03:52,000
ว่ากันว่าหินโม่ยังคงบดอยู่ ณ จุดนั้น

45
00:03:52,541 --> 00:03:56,250
ซึ่งเป็นเหตุผลที่ทะเลเต็มไปด้วยเกลือ

46
00:04:01,250 --> 00:04:02,375
ว้าว

47
00:04:03,541 --> 00:04:06,375
พ่อเคยเล่าเรื่องนั้นให้ข้าฟังก่อนนอน

48
00:04:07,083 --> 00:04:09,166
ใครมีเรื่องเล่าของยักษ์อีกบ้าง

49
00:04:09,166 --> 00:04:10,083
ข้ามี

50
00:04:11,333 --> 00:04:14,916
ข้า... จะกล่าวถึงกําแพงของโอดิน

51
00:04:14,916 --> 00:04:17,458
กําแพงที่เราจะทลายพรุ่งนี้

52
00:04:17,458 --> 00:04:21,083
เพราะสิ่งที่ยักษ์สร้าง
จะพังด้วยน้ํามือยักษ์เท่านั้น

53
00:04:21,791 --> 00:04:23,666
นานมาแล้ว

54
00:04:23,666 --> 00:04:28,708
หลังป้อมปราการแรกของโอดิน
แตกพ่ายให้แก่วานีร์ดินแดนสีทอง

55
00:04:31,375 --> 00:04:33,500
เอซีร์ต้องก่อกําแพงใหม่

56
00:04:36,250 --> 00:04:38,333
ช่างก่อสร้างคนหนึ่งไปพบทวยเทพ

57
00:04:38,958 --> 00:04:43,416
เขาจะสร้างให้มันเป็นกําแพง
ที่ไม่มีใครทําลายหรือปีนได้

58
00:04:44,166 --> 00:04:45,666
ทวยเทพถามถึงสิ่งตอบแทน

59
00:04:46,291 --> 00:04:52,083
คําตอบคือดวงอาทิตย์ ดวงจันทร์
และการสมรสกับเฟรยา

60
00:04:52,875 --> 00:04:54,875
แล้วโลกิก็มา

61
00:04:55,500 --> 00:04:58,833
เขาเป็นคนกลางในการทําข้อตกลง
และข้อตกลงมีดังนี้

62
00:04:59,375 --> 00:05:01,583
สร้างกําแพงให้เสร็จโดยไม่มีใครช่วย

63
00:05:01,583 --> 00:05:04,166
ภายในเวลาเพียงหนึ่งในสามของที่เสนอ

64
00:05:04,166 --> 00:05:06,375
แล้วจะได้รับดวงอาทิตย์ ดวงจันทร์

65
00:05:07,083 --> 00:05:10,083
และเฟรยา

66
00:05:10,958 --> 00:05:14,750
ช่างก่อสร้างขนหินภูเขาตลอดฤดูหนาว

67
00:05:15,833 --> 00:05:19,333
มีเพียงม้าของเขาที่ชื่อสวาดิลฟารี
ทีคอยช่วยเหลือเขาได้

68
00:05:21,291 --> 00:05:24,458
แต่ชาวเอซีร์ก็ต้องหวาดวิตก
เพราะเขาดําเนินการอย่างรวดเร็ว

69
00:05:25,833 --> 00:05:28,166
เฟรยาพูดพล่ามไม่หยุด

70
00:05:28,166 --> 00:05:32,041
นางจะไม่ยอมถูกส่งตัว
ไปเป็นนางบําเรอ ไม่เอาอีกแล้ว

71
00:05:32,541 --> 00:05:35,083
แต่บัลเดอร์มาหานางด้วยความสงสัย

72
00:05:35,083 --> 00:05:38,125
ชายผู้นั้นอาจมีอะไรมากกว่าที่เห็น

73
00:05:39,500 --> 00:05:42,958
เขาอาจเป็นยักษ์ก็ได้

74
00:05:45,500 --> 00:05:47,916
แล้วโลกิก็มา

75
00:05:47,916 --> 00:05:50,333
เขาเสนอให้โกง

76
00:05:50,916 --> 00:05:54,791
ซึ่งก็สมกับเป็นเขา ทวยเทพเห็นด้วย
เขาจึงทําข้อตกลงนี้

77
00:05:55,541 --> 00:05:59,666
และหากพวกเขาสูญเสียดวงอาทิตย์
ดวงจันทร์ และเฟรยา

78
00:05:59,666 --> 00:06:02,625
พวกเขาจะโดนโลกิหักคอเสียบไม้ย่าง

79
00:06:03,250 --> 00:06:05,666
แล้วโลกิก็มา

80
00:06:05,666 --> 00:06:09,666
เขาปรากฏตัวต่อสวาดิลฟารี
ในร่างม้าสาวแสนสวย

81
00:06:10,291 --> 00:06:15,166
ม้าหนุ่มตัวนั้นได้กลิ่นติดสัดของม้าสาว แล้วก็

82
00:06:15,833 --> 00:06:17,625
เข้าไปในตัวโลกิ

83
00:06:21,833 --> 00:06:22,958
ยักษ์

84
00:06:23,500 --> 00:06:27,208
ที่จริงแล้วช่างก่อสร้างเป็นยักษ์

85
00:06:27,208 --> 00:06:29,500
เขาไม่อาจทํางานให้เสร็จได้เมื่อไม่มีม้า

86
00:06:31,000 --> 00:06:32,708
เอซีร์หัวเราะเริงร่า

87
00:06:32,708 --> 00:06:35,375
ดีใจที่ได้กําแพงมาเปล่าๆ

88
00:06:35,875 --> 00:06:38,083
และเมื่อยักษ์ประท้วงที่พวกเขาหักหลัง

89
00:06:38,916 --> 00:06:40,666
เขาก็ตายด้วยค้อน

90
00:06:41,416 --> 00:06:43,625
เช่นเดียวกับยักษ์มากมาย

91
00:06:45,083 --> 00:06:46,958
แล้วโลกิก็มา

92
00:06:47,583 --> 00:06:52,666
หลายเดือนต่อมาเขากลับมา
พร้อมกับลูกม้าประหลาดที่เขาให้กําเนิด

93
00:06:52,666 --> 00:06:55,166
เขามอบม้าให้โอดินเป็นของขวัญ

94
00:06:55,166 --> 00:06:57,125
และทวยเทพก็ได้เรียนรู้ว่า

95
00:06:57,125 --> 00:07:02,375
โลกิยินดีแม้แต่จะย่ํายีตัวเอง

96
00:07:02,375 --> 00:07:04,541
ถ้าเขาเป็นฝ่ายได้ประโยชน์

97
00:07:10,291 --> 00:07:13,458
เอกิลของเรามีเทพผู้พิทักษ์แล้วสินะ

98
00:07:14,125 --> 00:07:19,208
เอกิล เวลาเจ้าร่วมหลับนอน
เจ้าเป็นม้าพ่อพันธุ์หรือแม่พันธุ์

99
00:07:19,208 --> 00:07:22,041
เจ้าอยากรู้ว่าข้าชอบเป็นฝ่ายรับไหมน่ะหรือ

100
00:07:22,041 --> 00:07:24,125
อยากรู้สินะว่ามันรู้สึกยังไง

101
00:07:24,125 --> 00:07:26,000
ข้าจะบอกให้ว่ารู้สึกยังไง

102
00:07:27,916 --> 00:07:31,125
ข้าจะกล่าวถึงเอกิลและการดวลของเขา

103
00:07:32,708 --> 00:07:34,291
ข้ามีงานแกะสลักมาขาย

104
00:07:34,291 --> 00:07:36,708
เทวรูปเพื่อบูชา เบี้ยหมากรุก

105
00:07:36,708 --> 00:07:39,000
เครื่องรางนําโชคและความรัก

106
00:07:39,000 --> 00:07:41,000
ทุกชิ้นล้วนมีเรื่องราว

107
00:08:09,083 --> 00:08:10,125
ช่วยด้วย ขอร้องล่ะ

108
00:08:10,708 --> 00:08:11,875
ใครก็ได้ช่วยที

109
00:08:12,583 --> 00:08:14,916
หยุดนะ ขอร้องล่ะ หยุดเถอะ

110
00:08:28,583 --> 00:08:30,375
ไม่เป็นไร พวกมันไปแล้ว

111
00:08:30,958 --> 00:08:33,000
ข้าชื่อออดริค หรืออ๊อด

112
00:08:41,291 --> 00:08:42,458
นี่เป็นถ้วยยา

113
00:08:42,458 --> 00:08:44,208
อักษรรูนจะช่วยเจ้าได้

114
00:08:44,208 --> 00:08:46,041
ปู่ข้าคงพูดเช่นนั้น

115
00:08:46,041 --> 00:08:47,458
ท่านตายเมื่อปีที่แล้ว

116
00:08:47,958 --> 00:08:48,791
นี่ของวิเศษหรือ

117
00:08:48,791 --> 00:08:52,083
ปู่ข้าบอกว่าไม้ที่ดีที่สุดสําหรับลงมนตรา
มาจากเศษไม้ลอยน้ํา

118
00:08:52,083 --> 00:08:55,083
ถ้าเห็นไม้สองชิ้นถูกซัดมาเกยฝั่งพร้อมกัน
นั่นแหละสัญญาณ

119
00:08:55,083 --> 00:08:58,500
เพราะชายหญิงถูกสร้างมาจากเศษไม้ตั้งแต่แรก

120
00:09:00,916 --> 00:09:02,500
แค่เรื่องเล่าน่ะ

121
00:09:05,916 --> 00:09:07,166
เราเป็นเพื่อนกัน

122
00:09:08,291 --> 00:09:10,833
แล้วไม่กี่สัปดาห์ต่อมา

123
00:09:12,291 --> 00:09:13,208
เราก็เป็นมากกว่านั้น

124
00:09:22,666 --> 00:09:24,791
พี่ชายของอ๊อดเป็นโจทก์กล่าวหาข้า

125
00:09:26,041 --> 00:09:28,958
เขาอ้างว่าข้าหลอกล่ออ๊อดให้นอนด้วย

126
00:09:28,958 --> 00:09:33,125
เหล่านักกฎหมายบอกว่า
ชายอาจนอนกับชายในการสู้รบ

127
00:09:33,125 --> 00:09:34,750
แต่ไม่ใช่ด้วยความรัก

128
00:09:35,708 --> 00:09:38,416
เขาผู้นั้นจะถูกดูแคลน

129
00:09:39,208 --> 00:09:41,083
เออร์กี ข้าถูกเรียกเช่นนั้น

130
00:09:41,583 --> 00:09:42,958
ไม่สมเป็นชาย

131
00:09:44,833 --> 00:09:45,875
ชายผู้นี้โกหก

132
00:09:45,875 --> 00:09:47,708
ข้าขอเรียกเขาว่าคนโกหก

133
00:09:47,708 --> 00:09:51,708
ข้าจะพิสูจน์ด้วยดาบ
และตัดคําโกหกออกจากคอเขา

134
00:09:55,541 --> 00:09:58,333
การดวลคือการประลองอย่างสมเกียรติ

135
00:09:59,250 --> 00:10:03,333
มีเกาะหนึ่งอยู่ใกล้ๆ
ที่สงวนไว้สําหรับการประลองเช่นนั้น

136
00:10:03,333 --> 00:10:05,541
พ่อข้ามาเป็นพยาน

137
00:10:06,333 --> 00:10:07,458
เขาภูมิใจมาก

138
00:10:10,833 --> 00:10:12,583
แสดงให้มันดูว่าเจ้าเป็นยังไง

139
00:10:12,583 --> 00:10:14,750
นี่คือสิ่งที่มีเกียรติ

140
00:10:14,750 --> 00:10:15,833
มาเลย

141
00:10:36,458 --> 00:10:38,291
เร็วเข้า ลุกขึ้น

142
00:10:39,583 --> 00:10:40,875
เขาพร้อมจะสู้แล้ว

143
00:10:46,250 --> 00:10:47,625
สําเร็จโทษเลย

144
00:10:48,333 --> 00:10:49,416
จัดการซะ

145
00:10:59,583 --> 00:11:01,166
- ใช่เลย
- เห็นไหมนั่น

146
00:11:12,416 --> 00:11:14,708
มีดของข้าทําหน้าที่อย่างถูกต้อง

147
00:11:14,708 --> 00:11:15,916
เช่นเคย

148
00:11:17,000 --> 00:11:20,833
ข้าจึงพิสูจน์ความดีของตนเองได้

149
00:11:22,000 --> 00:11:23,958
ขอโทษนะเพื่อน

150
00:11:39,375 --> 00:11:40,833
ตอนนี้แหละ

151
00:11:41,500 --> 00:11:43,458
ได้เวลาแล้ว

152
00:11:44,166 --> 00:11:45,333
แน่ใจนะ

153
00:11:45,916 --> 00:11:49,666
อีกไม่นานจะเกิดความรุนแรง

154
00:11:49,666 --> 00:11:51,916
ท่านต้องแข็งแกร่ง

155
00:11:51,916 --> 00:11:54,416
- ข้ามอบให้ได้
- งั้นก็มอบมา

156
00:11:55,041 --> 00:11:57,375
เล่าเรื่องที่เจ้าเก็บงําเอาไว้

157
00:12:00,208 --> 00:12:01,333
{\an8}ความหนาวเหน็บ

158
00:12:01,333 --> 00:12:06,416
{\an8}อากาศหนาวเย็น เด็กก็ตัวเย็น
เลือดของเขาเย็นเฉียบ

159
00:12:06,416 --> 00:12:09,416
อุลเฟอร์ช่วยเด็กคนนั่นไว้

160
00:12:09,416 --> 00:12:11,041
ช่วยเขาจากหมาป่า

161
00:12:11,041 --> 00:12:13,458
และอุลเฟอร์ถลกหนังของหมาป่า

162
00:12:13,458 --> 00:12:15,541
แล้วมอบมันให้เด็กคนนั้น

163
00:12:15,541 --> 00:12:21,791
อุลเฟอร์ก่อกองไฟให้เด็ก
บอกให้เด็กดูและยิ้มได้

164
00:12:22,541 --> 00:12:26,791
แต่ความหนาวก็ยังมาเยือน
แล้วไฟก็เย็นยะเยือก

165
00:12:26,791 --> 00:12:29,916
และเหน็บหนาว และอุลเฟอร์ก็หนาว

166
00:12:30,791 --> 00:12:34,125
แต่เลือดของเด็กนั้นอุ่น

167
00:12:35,083 --> 00:12:37,541
และเลือดของเขาอยู่ในกองไฟ

168
00:12:37,541 --> 00:12:39,333
และควันจากเลือดนั้นเป็นทอง

169
00:12:39,333 --> 00:12:40,666
อุลเฟอร์กินเข้าไป

170
00:12:40,666 --> 00:12:45,000
และหนังหมาป่าก็กลับมาอยู่บนบ่าของอุลเฟอร์

171
00:12:45,000 --> 00:12:48,625
อุลเฟอร์อุ่น เนื้อก็อุ่น

172
00:12:48,625 --> 00:12:52,625
มันอุ่นอยู่ในปากของอุลเฟอร์
และในสัญชาตญาณของเขา

173
00:12:52,625 --> 00:12:55,583
ความอบอุ่นนั้นเป็นสีทอง

174
00:12:55,583 --> 00:12:57,375
มันเป็นสีทอง

175
00:12:57,375 --> 00:12:59,708
และมันเป็นสีทอง

176
00:13:01,750 --> 00:13:04,083
แต่ทองคือเลือด

177
00:13:04,833 --> 00:13:07,250
และทองคือความตาย

178
00:13:07,916 --> 00:13:10,958
และหนังหมาป่าก็กลืนกินอุลเฟอร์

179
00:13:11,625 --> 00:13:15,166
อุลเฟอร์กินเด็กเข้าไป

180
00:13:15,166 --> 00:13:19,208
อุลเฟอร์เป็นหมาป่า

181
00:13:28,625 --> 00:13:29,666
เอกิล

182
00:13:33,958 --> 00:13:35,250
ข้ามีชีวิต...

183
00:13:36,000 --> 00:13:37,583
ที่เลวร้าย

184
00:13:38,666 --> 00:13:40,375
ข้าอยากตายให้ดีกว่านั้น

185
00:13:40,375 --> 00:13:42,083
เจ้าจะได้โอกาสนั้น

186
00:13:46,125 --> 00:13:47,291
มันมากเกินไปแล้ว

187
00:13:48,125 --> 00:13:49,208
แฮร์โวร์

188
00:13:56,166 --> 00:13:57,250
แฮร์โวร์

189
00:13:57,250 --> 00:13:58,791
เจ้าปลอดภัยแล้ว

190
00:13:58,791 --> 00:13:59,916
ไม่เป็นไรนะ

191
00:14:00,541 --> 00:14:04,208
ข้างนอก... เกิดอะไรขึ้นมากมาย

192
00:14:04,916 --> 00:14:07,666
เจ้ายัง... ใจเย็นอยู่ได้ยังไง

193
00:14:08,958 --> 00:14:11,541
เพราะคนแคระรู้จักเห็ดดีน่ะสิ

194
00:14:12,166 --> 00:14:13,375
เจ้ามองอะไรอยู่

195
00:14:42,541 --> 00:14:43,500
ข้าต้องวิ่ง

196
00:14:55,791 --> 00:14:57,000
แล้วเจ้าล่ะ

197
00:14:57,833 --> 00:14:58,916
เจ้าจะเล่าเรื่องไหม

198
00:14:58,916 --> 00:15:00,458
ข้าไม่มีเรื่องเล่า

199
00:15:00,958 --> 00:15:03,958
ข้าเห็นฤดูหนาวมายี่สิบครั้งได้
ข้าเคยเห็นบรรดาสัตว์ประหลาด

200
00:15:04,583 --> 00:15:06,416
ข้าเคยเห็นทวยเทพใกล้ๆ แต่...

201
00:15:06,958 --> 00:15:08,250
เรื่องราวต่างๆ

202
00:15:08,916 --> 00:15:10,416
ไม่เคยเป็นเรื่องของข้า

203
00:15:10,416 --> 00:15:12,208
ข้าอยากฟังสักเรื่องของท่าน

204
00:15:12,208 --> 00:15:18,041
เรื่องที่เล่าว่าเหตุใดโชคชะตาของข้า
ต้องอยู่กับพวกโง่เง่ากับพวกที่ไล่ล่าเฮล

205
00:15:18,916 --> 00:15:21,375
ก็ได้ งั้นเจ้าจะได้ฟัง

206
00:15:22,041 --> 00:15:25,625
ข้าจะกล่าวถึงหญิงสาวที่เท้าไม่แตะพื้น

207
00:15:29,833 --> 00:15:31,833
หญิงนางนี้เป็นลูกครึ่งยักษ์

208
00:15:31,833 --> 00:15:33,500
จากทางฝั่งพ่อของนาง

209
00:15:34,750 --> 00:15:37,875
และนางก็สมเป็นลูกพ่อแทบจะทุกอย่าง

210
00:15:38,833 --> 00:15:40,791
ยกเว้นสิ่งสําคัญอย่างหนึ่ง

211
00:15:41,583 --> 00:15:44,166
นางเป็นยักษ์ที่ตัวเล็กจิ๋ว

212
00:15:44,166 --> 00:15:45,250
นั่นแหละ

213
00:15:46,250 --> 00:15:48,541
เปียที่เหมาะกับเด็กสาวโยตุน

214
00:15:50,041 --> 00:15:54,708
ยามนางนั่งบนเก้าอี้ของครอบครัว
เท้านางไม่แตะพื้น

215
00:15:55,375 --> 00:15:58,458
เท้านางไม่แตะพื้นในเวลาอาหาร

216
00:16:00,208 --> 00:16:03,166
ไม่แตะพื้นยามที่นางนั่งอยู่บนเตียง

217
00:16:15,583 --> 00:16:18,458
หรือยามที่นางนั่งในห้องปลดทุกข์

218
00:16:23,583 --> 00:16:25,041
{\an8}เมื่อนางเติบโต

219
00:16:25,041 --> 00:16:28,125
{\an8}พี่ชายของนางดื่มเหล้าได้มากกว่านาง

220
00:16:29,791 --> 00:16:31,875
เพราะโต๊ะสูงเท่าตัวนาง

221
00:16:33,125 --> 00:16:35,666
และหลังจากผ่านไปหลายต่อหลายปี

222
00:16:36,916 --> 00:16:38,291
นางจึงไปหาพ่อ

223
00:16:40,666 --> 00:16:42,125
และขออนุญาตจากลา

224
00:16:45,125 --> 00:16:47,333
นางอยากเห็นบ้านของแม่

225
00:16:49,166 --> 00:16:53,208
นางรักแผ่นดินและครอบครัว
และเหล่าพี่ชายที่โง่เขลาของนาง

226
00:16:55,333 --> 00:16:56,833
แต่นางไม่เหมือนพวกเขา

227
00:17:01,708 --> 00:17:03,083
นางรู้สึกโดดเดี่ยว

228
00:17:31,041 --> 00:17:33,041
ทางนี้เลย ทางนี้

229
00:17:36,833 --> 00:17:37,916
เกิดอะไรขึ้น

230
00:17:37,916 --> 00:17:39,875
เรากําลังทําสงคราม

231
00:17:39,875 --> 00:17:42,083
แม่ข้ามาจากหมู่บ้านนี้

232
00:17:43,416 --> 00:17:45,000
งั้นเจ้าก็เป็นชาวโวลซัง

233
00:17:46,041 --> 00:17:47,625
เด็กสาวคนนั้นจึงร่วมออกรบ

234
00:18:49,166 --> 00:18:51,000
ดูเหมือนข้าจะเป็นหนี้ชีวิตเจ้า

235
00:18:57,458 --> 00:18:58,625
แค่เหล้าก็พอแล้ว

236
00:18:59,958 --> 00:19:02,541
ผมเปียและรอยสักของเจ้า...

237
00:19:03,875 --> 00:19:06,416
เจ้ามาจากถิ่นอื่น หญิงสาว

238
00:19:07,583 --> 00:19:08,416
ที่ไหนกัน

239
00:19:09,291 --> 00:19:12,666
ข้ามาจากสถานที่แห่งหนึ่งซึ่งเก้าอี้สูงเท่าม้า

240
00:19:13,250 --> 00:19:15,083
สถานที่ที่ใหญ่เกินกว่าจะบรรยาย

241
00:19:15,708 --> 00:19:16,833
ใหญ่เกินไปสําหรับข้า

242
00:19:19,750 --> 00:19:21,666
ข้าไม่รู้ว่าเจ้าหมายถึงอะไร

243
00:19:25,458 --> 00:19:28,125
ข้าไม่อยากติดหนี้หญิงต่างถิ่น

244
00:19:29,708 --> 00:19:31,333
เจ้าชายจะมอบอะไรให้เจ้าได้บ้าง

245
00:19:36,583 --> 00:19:37,833
หญิงนางนั้นอยู่ต่อ

246
00:19:38,416 --> 00:19:40,333
นางร่วมสู้ในศึกหลายครั้ง

247
00:19:41,875 --> 00:19:43,333
และหลายปีก็ผ่านไป

248
00:19:52,000 --> 00:19:53,166
เลฟ ข้านึกว่าเราจะ...

249
00:19:55,625 --> 00:19:56,541
นี่อะไร

250
00:19:56,541 --> 00:19:58,541
ข้าทํามาให้เจ้า

251
00:20:08,625 --> 00:20:10,083
เจ้าสร้างเก้าอี้ให้ข้า

252
00:20:10,083 --> 00:20:12,041
ไม่ใช่ ข้า...

253
00:20:12,666 --> 00:20:14,166
ข้าสร้างบัลลังก์ให้เจ้า

254
00:20:16,916 --> 00:20:21,541
อย่างน้อยข้าหวังว่าเจ้าจะต้องการเช่นนั้น
ข้าไม่อยากคิดเอาเอง แต่...

255
00:20:28,833 --> 00:20:29,666
แต่งงานกับข้านะ

256
00:20:34,666 --> 00:20:35,541
น่าสนใจ

257
00:20:37,166 --> 00:20:39,416
ข้าจะนั่งคิดทบทวนดู

258
00:20:45,416 --> 00:20:49,083
นางรู้ในตอนนั้นเอง ทันทีที่เท้าแตะพื้น

259
00:20:50,000 --> 00:20:51,208
นีคือบ้านของนาง

260
00:21:06,458 --> 00:21:08,125
- เอกิล ข้า...
- หยุดเถอะ

261
00:21:09,916 --> 00:21:11,958
ตั้งแต่ท่านคืนมือให้ข้า

262
00:21:12,500 --> 00:21:15,625
ข้าก็ได้เป็นเอกิลมือเดียว

263
00:21:16,125 --> 00:21:16,958
นี่น่ะ

264
00:21:17,708 --> 00:21:19,541
นี่ไม่ใช่ของข้าอีกต่อไป

265
00:21:20,291 --> 00:21:22,083
มันส่งกลิ่นมนตราของเจ้า

266
00:21:22,583 --> 00:21:24,666
และพอข้าเอามือลูบหน้า

267
00:21:25,750 --> 00:21:29,000
ก็เหมือนเจ้าสัมผัสใบหน้าข้า

268
00:21:30,416 --> 00:21:31,583
เอกิล...

269
00:21:33,083 --> 00:21:34,333
ข้าต้องบอกเจ้า

270
00:21:35,583 --> 00:21:36,625
พรุ่งนี้...

271
00:21:37,791 --> 00:21:39,291
อย่าบอกข้าเรื่องอนาคต

272
00:21:41,000 --> 00:21:42,166
บอกชื่อท่านดีกว่า

273
00:21:44,833 --> 00:21:45,833
อาวเล

274
00:21:47,958 --> 00:21:48,916
อาวเล

275
00:21:49,625 --> 00:21:51,166
มือเจ้าควรจะอยู่ตรงไหน

276
00:22:07,041 --> 00:22:09,125
อยากฟังเรื่องของตัวเองบ้างไหม

277
00:22:11,875 --> 00:22:12,791
อยาก

278
00:22:16,416 --> 00:22:17,875
ข้าจะกล่าวถึงธีรา

279
00:22:18,791 --> 00:22:20,541
หญิงสาวกลางทางแยก

280
00:22:21,083 --> 00:22:24,291
ซุกซน น่ารัก และบริสุทธิ์...

281
00:22:27,375 --> 00:22:29,000
คืนก่อนที่จะออกศึก

282
00:22:29,000 --> 00:22:32,791
นางให้เหล่าผู้นําของโวลซังคุกเข่า

283
00:23:41,250 --> 00:23:44,416
คมมาก ปลายหอกนี่ ลับคมมาอย่างดี

284
00:23:45,416 --> 00:23:48,916
ด้ามทําด้วย... ไม้จากต้นไม้เชื่อมโลก

285
00:23:49,458 --> 00:23:52,000
หอกที่แทงศีรษะได้ดี

286
00:23:53,083 --> 00:23:56,791
บุตรชายคนโตของข้าหลงใหลในตัวเจ้า

287
00:23:56,791 --> 00:23:58,125
"นางคร่ําครวญ"

288
00:23:59,166 --> 00:24:00,208
ข้าเข้าใจแล้วว่าทําไม

289
00:24:01,000 --> 00:24:02,250
เจ้าเป็นใคร

290
00:24:02,916 --> 00:24:05,833
ข้ามอบบทกวีให้ผู้คน

291
00:24:08,791 --> 00:24:10,750
ข้าคือเจ้าแห่งเรื่องเล่า

292
00:24:11,333 --> 00:24:14,666
บุตรชายข้า เจ้าแห่งพายุ

293
00:24:22,875 --> 00:24:27,250
ข้าคือนักรบ ชายพเนจร และผู้มีปัญญา

294
00:24:31,250 --> 00:24:32,333
โอดิน

295
00:24:32,333 --> 00:24:35,958
นึกถึงเรื่องที่เกิดขึ้นกับเมนยาและเฟ็นยา

296
00:24:35,958 --> 00:24:38,541
ผู้ทําให้เรือจมด้วยเกลือสิ

297
00:24:39,250 --> 00:24:41,083
พวกนางตกลงกับยมทูตได้ ใช่

298
00:24:42,208 --> 00:24:43,583
แต่แล้ว...

299
00:24:46,000 --> 00:24:47,375
{\an8}พวกนางก็ตาย

300
00:27:15,375 --> 00:27:20,250
(คําบรรยายโดยขีดขิน จินดาอนันต์)