ΤΟ ΛΥΚΟΦΩΣ ΤΩΝ ΘΕΩΝ
ΤΟ ΤΡΑΓΟΥΔΙ ΤΗΣ ΖΙΓΚΡΙΝΤ
Απατεώνα.
Κατά φωνή κι ο Λόκι. Άκου τον που έρχεται.
Τόσο καιρό, μας στέλνεις εδώ κι εκεί σαν βέλη.
Φτάνει πια.
Είναι αργά για κατηγορίες.
Δεν κατηγορώ.
Ο πόλεμός σου ξεκίνησε πια.
Μην κρύβεσαι άλλο.
Μην ψιθυρίζεις πια στ' αυτιά μας.
Αν θες να πεθάνει ο Θορ,
πιάσε κι εσύ τα όπλα, γαμώτο.
Μας εγκατέλειψε; Χωρίς να πει τίποτα;
Ειπώθηκαν πολλά λόγια.
Και δεν έμεινε μόνο στα λόγια.
Η Ζίγκριντ το έκανε;
Για να με κρατήσει σώο.
Θέλει να ζήσουμε πέρα απ' όλα αυτά.
Να...
Να βρούμε μαζί το σπίτι που πιστεύει ότι αξίζουμε.
Πιστεύει ότι θα παντρευτούμε.
Κι ότι θα είμαι καλός σύζυγος για σένα.
Πλαγιάσαμε όλοι μαζί.
Αλλά...
Δεν θέλω εσένα.
Ωραίο δίδυμο είμαστε εμείς.
Για πολύ καιρό, πάλευα για ένα όνειρο.
Τώρα θα παλέψω για εκείνη.
Θα έρθεις μαζί μου;
Μπορείς να πας τραυματισμένος;
Αν με δέσεις σ' ένα θεριό.
Διαλύστε τους!
Θορ, σε ικετεύω...
Ο Τιβάζ πέθανε.
Η μάχη τυφλώνει τον αδερφό σου.
Του είπα ότι θα τον αφήσω να πεθάνει.
Τότε, γιατί θες τη συμβουλή μου;
Είμαι η θεά των σιτηρών. Εκείνος, ο θεός της βροχής.
Ο Θορ είναι η μισή σοδειά μου.
Δεν θα μείνω άπραγη. Δεν θα αποφασίσει εκείνος για μένα.
Με την αγάπη σου, μαράθηκε κι ο κόσμος.
Ο ίδιος θα καταστρέψει τον εαυτό του.
Θ' αφήσεις να τον βλάψει εκείνη;
Ναι. Αν αυτό θέλει κι ο ίδιος.
Μια ζωή, με αγαπούν και μ' επαινούν.
Δοξάζουν την ομορφιά του Μπαλντρ.
Πόσο λαμπρός, λένε. Πόσο ευφυής.
Όμορφος σαν καλοκαιρινός ήλιος.
Μα τίποτα όμορφο δεν κρατάει για πάντα.
Μια σύντομη ζωή, με τέλος. Αυτό είναι δόξα.
Αυτό είναι χάρη.
Λες ότι θέλει να γίνει θνητός;
Η ζωή των θνητών έχει νόημα.
Εμείς ζούμε για πάντα, γι' αυτό κι είμαστε πιο ασήμαντοι.
Παριστάνουμε πως έχουμε σώματα.
Ο Θορ απεχθάνεται τους ανθρώπους.
Όχι.
Τους ζηλεύει.
Επειδή κάποτε τελειώνουν.
Σε παρακαλώ, προστάτεψε τον αδερφό σου.
Βοήθα να συνεχίσει ο κόσμος μας.
Να κρατήσει λίγο παραπάνω.
Βασιλιά μου.
Οι Αϊνεχάριαρ.
Ήρθαν απ' τη Βαλχάλα.
Κι εκεί πίσω θα τους στείλουμε!
Μάγισσα.
Θα σε είχα αρπάξει ενώ κοιμόσουν.
Το ξέρω.
Και θα σκότωνες αυτόν που κοιμάται πλάι μου.
Ήρθα με τη θέλησή μου, για να τον σώσω.
Θες να με ρωτήσεις κάτι.
Ρώτα με.
Η σημερινή μάχη θα βάλει φωτιά στον κόσμο.
Το δόρυ της Αιματοβαμμένης Νύφης είναι η σπίθα.
Οδηγεί στον λύκο; Στον Τελευταίο Πόλεμο;
Θα στείλει τον γιο μου στο φίδι;
Θέλω να δω το τέλος του έπους μου.
Σκλάβωσες τη Φρέια για να πάρεις τη δύναμή της.
Γιατί δεν ρωτάς εκείνη;
Η νύφη μου ήταν άχρηστη σαν την έφερα σπίτι.
Είχε δώσει το χάρισμά της σε θνητούς εντοσθίων,
σε μάγισσες του δάσους που καβαλάνε λύκους.
Το κληρονόμησε η κόρη απ' τη μητέρα.
Η κόρη απ' τη μητέρα.
Και το όραμά της τώρα βρίσκεται μέσα σου.
Δώσε μου αυτό που ζητάω, Σέιντ-Κόνα.
Μπορώ να σου δείξω.
Μα η μαγεία έχει και το τίμημά της.
Κι αυτό που ζητάς θα μας κοστίσει πολύ ακριβά.
Ξέρω το τίμημα της προφητείας.
Κάποτε κρεμάστηκα στο ουράνιο δέντρο.
Κρεμόμουν για εννέα βράδια,
τραυματισμένος απ' το δόρυ μου.
Και με πρόσφερα.
Στον Όντιν. Από μένα, σ' εμένα.
Έδωσα το μάτι μου για μια στιγμιαία ματιά.
Από δω.
Πήγαινέ με σ' εκείνη.
Φοβόμουν αυτό που είχα μέσα μου.
Στο δέρμα μου.
Και το συγκρατούσα.
Μα μια παλιά παροιμία λέει
"Όταν βλέπεις αυτιά λύκου...
να περιμένεις λύκο".
Εσύ ξεκίνησες ετούτη την καταστροφή.
Θα μου πεις γιατί;
Μία απ' τις κόρες μου είναι γραφτό να πεθάνει.
Θα τη σκοτώσει ο γιος του Όντιν.
Εκτός κι αν τον σκοτώσω εγώ πρώτη.
Προστατεύεις την οικογένειά σου.
Πήραν τα παιδιά μου αλυσοδεμένα.
Ό,τι έζησα με έφερε ως εδώ.
Για να σπάσω τα δεσμά τους.
Μπορούσες να σφάξεις τον Θορ στον ύπνο του.
Δεν θέλω να κινδυνεύσει μόνο ο Θορ.
Συνηθίζεται να αλληλοσκοτώνονται οι θεοί.
Τίποτα δεν θα άλλαζε.
Αλλά μια θνητή που θα έκανε τέτοιο μακελειό;
Αυτό ξεπερνάει κάθε φαντασία.
Αυτή η τρέλα...
Θα φτιάξει τον κόσμο απ' την αρχή.
Δώσε μου αυτό που ζητάω, Σέιντ-Κόνα.
Σου είπα. Έχει ένα τίμημα.
Όχι!
Το κοράκι που σκότωσα λέγεται Μνήμη.
Αυτό είναι η θυσία σου.
Δεν θα κοιτάς στο παρελθόν πια.
Αυτό είναι το τίμημα της ενόρασης.
Όχι!
Όχι.
Αυτό που είδες ξεκινά σήμερα.
Θα πεθάνεις χωρίς λατρείες και αγάπη.
Είδα
ετούτη τη μέρα.
Είδα τον όλεθρο.
Υπάρχουν τόσα που δεν θυμάμαι.
Αολέ!
Έγκιλ.
Μέχρι εδώ είδα.
Εγώ ήμουν.
Εγώ θα πέθαινα, είπες.
Όχι εσύ.
Ποτέ εσύ.
Σε γνωρίζω. Σωστά;
Σε λένε Έγκιλ.
Έγκιλ ο Μονόχειρας.
Αολέ.
Θρηνούσα.
Ιδού ο αγριόχοιρός σου.
Είδες τις καταστροφές σου;
Πριν φτάσει η μέρα στο τέλος της,
το δόρυ μου θα βαφτεί με το αίμα σου.
Συμμάχησες με τον ψεύτη θεό.
Συνεργάστηκες με τον προδότη μου.
Η εμπιστοσύνη σου
σε κορόιδεψε για τα καλά.
Ήρθες για μένα. Μετά απ' ό,τι έκανα.
Δεν υπάρχει μετά.
Όχι μ' εμάς.
Πάρε την εκδίκησή σου τώρα.
Ακόμα κι ο Λόκι παλεύει για κάτι παραπάνω.
Το κάνει για τους ζωντανούς.
Εγώ το κάνω για τους νεκρούς.
Ο Θορ ας πεθάνει και για τους δύο.
Όχι!
Ζίγκριντ...
Μη θρηνήσεις.
Πηγαίνω σ' ένα μέρος όπου υδρόμελο ρέει απ' το ταβάνι.
Κι όλα τα στομάχια είναι γεμάτα.
Να μου κρατήσεις μια θέση στον πάγκο με τις μπίρες,
αδερφή μου πολεμίστρια.
Ελάτε. Θα σας πάω πίσω.
Τι της συνέβη;
Με βλέπει, αλλά είναι...
Είναι μια νέα θεά τώρα.
Με την ενόρασή μου και τη μνήμη του Όντιν.
Μια ένωση των Βάνιρ και των Έσιρ.
Θ' αρχίσουμε απ' την αρχή.
Αν χρειαστεί.
Εδώ είναι.
Εδώ είναι!
Τι κάνετε;
Πρέπει να την πάρετε.
Σκοτώθηκε στη μάχη!
Το κέρδισε με την αξία της! Πρέπει να την πάρετε!
Πρέπει...
Πρέπει να την πάρετε!
Σας παρακαλώ.
Όχι.
Όχι εσύ.
Όχι εσύ!
Το όπλο της ήταν καταραμένο. Της απαγόρεψε τον παράδεισο.
Το Άντλερ θα έχει τη δική του έκβαση.
Οι γιοι της Χέρβορ είναι στη Βαλχάλα.
Ήθελε να ενωθεί με την οικογένειά της.
Η Βαλχάλα δεν είναι το έπαθλο των ηρώων.
Ο Όντιν παίρνει τις ψυχές για στρατιώτες.
Για να έχει γενναίους στον στρατό του.
Αποχαιρέτα το πτώμα της.
Κλείσε της τα μάτια.
Άσε τη φίλη σου να προχωρήσει.
Δεν θα υπηρετεί πια αχάριστους θεούς.
Στη Χελ, η Χέρβορ θα είναι ελεύθερη.
Ο Όντιν είναι πόλεμος.
Μα και σοφία.
Λες να τη θέλει νεκρή;
Ας μου το πει ο ίδιος, σαν φύγει απ' τον πύργο του.
Δεν κουβαλά καμιά τιμή,
εκτός κι αν την κάνεις μάρτυρα.
Λες την αλήθεια.
Και θα σ' εμπιστευτώ.
Σαντρόντιγκα, σε καλώ.
Ήθελες να πεθάνω.
Ας παραδοθείς εσύ.
Αν μου δείξεις λευκή ασπίδα,
όλο το Άσγκαρντ θα δεχτεί την υποταγή σου.
Θα σε πάω σπίτι απ' τον δρόμο των ηττημένων.
Μα μ' εμένα θα πας στο σπίτι σου.
Η συμφωνία έχει μόνο έναν όρο.
Να μου πεις το πραγματικό όνομά σου.
Νόμιζα πως ήρθα μόνο για εκδίκηση.
Μα θέλω παραπάνω.
Θέλω να ελευθερωθεί ο κόσμος απ' τους θεούς.
Ένα καλύτερο μέλλον.
Ακόμα κι αν εγώ δεν το ζήσω.
Ρωτάς ποιο είναι τ' όνομά μου.
Είχα διάφορα ονόματα.
Είμαι η Θρηνούσα κι η Αιματοβαμμένη Νύφη.
Είμαι τ' αφεντικό του Άντλερ και η δολοφόνος του Χενίρ.
Είμαι η κόρη του βασιλιά Γκλάουμαρ.
Είμαι η τελευταία γίγαντας της Ανοιχτής Χείρας.
Την ημέρα του γάμου μου,
σφάγιασες την οικογένειά μου,
ενώ κρατούσαν ψηλά λευκές ασπίδες.
Μου προτείνεις να παραδοθώ;
Ιδού η απάντησή μου!
Λέγομαι Ζίγκριντ!
Και δεν φοβάμαι τους θεούς.
Μου είπες ψέματα για να ζήσει εκείνη;
Όχι.
Έλα εδώ, Χοντρ! Βοήθησέ με!
Ο ιξός τον σκότωσε.
Πού τον πήγε η Φρέια;
Πού είναι ο Θορ;
Τον πήγε στην ιερή Βαλχάλα.
Σε βολεύει αυτό, Αιματοβαμμένη Νύφη.
Έχεις άλλη μια ευκαιρία να τον σκοτώσεις.
Για να μπεις στο Άσγκαρντ, έκαψες τον κόσμο.
Τη Βαλχάλα θα την κατακτήσεις εύκολα.
Αρκεί να πεθάνεις στο πεδίο της μάχης.
Ζίγκριντ.
Ζίγκριντ!
Ο θρύλος σου θα ζει για πάντα, μικρή γίγαντα.
Ζίγκριντ.
Ζίγκριντ!
- Ναι! - Αρκετά ήπιες.
- Ναι. - Θα σε νικήσω.
Ποιος έχει σειρά;
Έχεις μουσκέψει, γυναίκα.
Ήξεραν για σένα, μα δεν μου το είπαν.
Με προστάτεψαν παρά τη θέλησή μου.
Μας εκμεταλλεύτηκαν, μας έκαναν ό,τι ήθελαν.
Ήμασταν έρμαια στις επιθυμίες των άλλων.
Μα τώρα, στοιχειώνουμε το ίδιο σπίτι.
Κι έτσι ξεκινά...
το τραγούδι της Ζίγκριντ.
Υποτιτλισμός: Κατερίνα Περδικάκη