(ปัจฉิมบทแห่งทวยเทพ)
(ลํานําแห่งซิกริด)
คนหลอกลวง
พูดถึงโลกิก็ต้องเงี่ยหูฟังเสียงเท้าเขา
ตลอดเวลาที่ผ่านมา ท่านชี้เป้าให้เรา และปล่อยเราออกไปราวกับลูกธนู
ไม่มีอีกแล้ว
มาโดนกล่าวหาในเวลาดึกดื่นเช่นนี้
ข้าไม่ได้กล่าวหา
แต่สงครามของเจ้าเริ่มแล้ว
เจ้าไม่ต้องซ่อนตัวอีกต่อไป
ข้าจึงจะบอกว่าไม่ต้องกระซิบกระซาบอีก
ถ้าอยากให้ธอร์ตาย
ก็หยิบดาบขึ้นมาสู้สิ
นางจากไปโดยไม่พูดอะไรสักคํา
อ้อ ก็พูดอยู่นะ พูดไม่น้อยเลยด้วย
นี่ฝีมือซิกริดหรือ
เพื่อไม่ให้ข้าเป็นอันตราย
นางอยากให้เรารอดชีวิตจากเรื่องทั้งหมดนี้
แล้วมอบบ้านที่นางคิดว่าเราคู่ควรให้แก่กันและกัน
เราจะแต่งงานกัน นางคิดเช่นนั้น
และข้าจะเป็นสามีที่ดีของเจ้า
เรานอนด้วยกันสามคน
แต่คนที่ข้าต้องการไม่ใช่ท่าน
เรานี่เป็นคู่ที่เหมาะกันจริงๆ
ข้าต่อสู้เพื่อความฝันมานานเกินไปแล้ว
ตอนนี้ข้าจะสู้เพื่อสตรีอย่างนาง
เจ้าจะขี่ม้าไปกับข้ารึเปล่า
ขาเจ็บแบบนี้ขี่ม้าได้หรือ
ก็ถ้าเจ้ามัดข้าไว้กับม้า
ฆ่าพวกมันให้สิ้นซาก
ธอร์ ข้าขอให้เจ้า...
ทีวาซสิ้นแล้ว
การออกรบทําให้พี่ชายเจ้ามืดบอด
ข้าบอกเขาว่าข้าจะปล่อยให้เขาตาย
งั้นเรียกข้ามาขอคําปรึกษาทําไม
ข้าเป็นเทพีแห่งพืชพันธุ์ ส่วนเขาเป็นเทพแห่งสายฝน
ธอร์ก็มีส่วน... ครึ่งหนึ่งในพืชผลของข้า
ข้าจะไม่เป็นแกลบไร้ค่า
เขาจะไม่เลือกให้ข้า
เมื่อความรักของท่านโรยรา โลกก็เช่นกัน
แต่เขาไม่อาจรอดพ้นจากตัวเขาเอง
- เจ้าจะยอมให้หญิงนอกรีตทําร้ายเขาหรือ - ยอมสิ
ถ้าเขาประสงค์เช่นนั้น
ใครๆ ต่างให้ความรักและยกย่องข้ามาตลอดชีวิต
พวกเขาขับขานถึงความงามของบัลเดอร์
สดใสนัก เขาว่ากัน ฉลาดเฉลียวนัก
ดวงตะวันฤดูร้อนช่างงดงามเหลือเกิน
แต่ไม่มีความงามใดที่จะคงอยู่ตลอดไป
ช่วงเวลาแสนสั้นและมีขอบเขต นั่นแหละความรุ่งเรือง
นั่นแหละความงามสง่า
เจ้าคิดว่าเขาปรารถนาจะมีชีวิตเยี่ยงมนุษย์หรือ
ชีวิตมนุษย์มีความหมาย
เราอยู่ได้ตลอดกาลและยิ่งไร้ความหมาย
ไม่ใช่เพียงร่าง แต่เป็นมวลกายทั้งหมด
ธอร์เกลียดชังเผ่าพันธุ์มนุษย์
เปล่าเลย
เขาอิจฉาต่างหาก
เพราะชีวิตพวกนั้นมีวันสิ้นสุด
ขอร้องล่ะ ได้โปรด ปกป้องพี่ชายเจ้าด้วย
รักษาโลกที่สงบสุขไว้
ให้คงอยู่ต่อไปอีกหน่อย
ราชาของข้า
ไอน์แฮร์ยาร์
พวกเขามาจากวัลฮัลลา
และเราจะส่งพวกเขากลับไป
แม่หมอ
ข้าน่าจะจับเจ้ามาตอนเจ้าหลับ
ข้ารู้
และเจ้าคงจะฆ่าชายที่นอนร่วมเตียงกับข้า
ดังนั้นเพื่อช่วยชีวิตเขา ข้าจึงต้องมา เจ้ามีคําถามจะถาม
ถามสิ
การต่อสู้วันนี้ทําให้โลกลุกเป็นไฟ
หอกของเจ้าสาวเลือดคือสิ่งที่จุดประกาย
มันจะส่งผลถึงหมาป่าหรือเปล่า สงครามครั้งสุดท้ายล่ะ
มันลูกชายข้าไปหาอสรพิษเรอะ ข้าอยากเห็นจุดจบแห่งตํานานของข้า
เจ้าจับเลดี้เฟรยามาเป็นทาส เพื่อยึดอํานาจของนาง
ทําไมไม่ถามนางล่ะ
เจ้าสาวของข้าช่างไร้ค่าเมื่อข้าพานางกลับบ้าน
นางมอบของขวัญแด่มนุษย์ปั่นด้าย
แด่แม่มดผู้ขี่หมาป่าแห่งไพรพนาไปแล้ว
แล้วแม่ก็ส่งต่อให้บุตรสาว
แม่ส่งต่อให้บุตรสาว
และบัดนี้สายตาของนางอยู่ในตัวเจ้า
มอบสิ่งที่ข้าต้องการมา เซดโคนา
ข้าจะให้เจ้าเห็นก็ได้
แต่พลังวิเศษมาย่อมมีราคาของมัน
และสิ่งที่เจ้าขอจะทําให้ เราทั้งคู่ต้องสูญเสียอย่างใหญ่หลวง
ข้ารู้ราคาของคําพยากรณ์ดี
ข้าเคยแขวนคอตัวเองกับต้นไม้เชื่อมโลกมาแล้ว
แขวนอยู่อย่างนั่นตลอดเก้าคืน ข้าบาดเจ็บจากหอกของตัวเอง
แล้วข้าก็ได้รับข้อเสนอ
จากโอดิน ข้าเสนอให้ตัวข้าเอง
ข้าเห็นอนาคตแค่แวบเดียว
ทางนี้
พาข้าไปหานาง
ข้ากลัวสิ่งที่อยู่ในตัวข้าเอง ในผิวกายของข้า
ก็เลยยั้งมันไว้
แต่สุภาษิตโบราณว่า
"เมื่อเห็นหูหมาป่า...
เจ้าจะได้พบหมาป่า"
เจ้าเป็นคนจุดชนวนทั้งหมดนี่ บอกหน่อยได้ไหมว่าทําไม
ลูกสาวข้าคนหนึ่งถูกลิขิตว่าต้องตาย
โดยจะถูกบุตรแห่งโอดินสังหาร
เว้นแต่ข้าจะฆ่าเขาก่อน
เจ้าปกป้องครอบครัว
พวกมันจับลูกๆ ข้าล่ามโซ่
ทั้งหมดที่ข้าผ่านมาในชีวิตก็เพื่อสิ่งนี้
ทั้งหมดก็เพื่อทําลายพันธนาการนั้น
เจ้าปาดคอธอร์ตอนเขาหลับก็ได้นี่
ข้าจะสร้างความหวาดกลัวยิ่งกว่าธอร์
เทพที่ฆ่าเทพด้วยกันจะไม่มีใครรู้
ไม่น่าจะมีอะไรเปลี่ยนแปลงได้
แต่ถ้ามนุษย์ก่อเหตุสังหารหมู่เช่นนี้เล่า
นั่นเป็นเรื่องที่เหลือจะเชื่อ
ความบ้าคลั่งนั้น...
จะสร้างโลกขึ้นมาใหม่
มอบสิ่งที่ข้าต้องการมา เซดโคนา
บอกแล้วไง เจ้ามีราคาต้องจ่าย
ไม่นะ
อีกาที่ข้าฆ่าตัวนี้มีชื่อว่าความทรงจํา
และนั่นคือสิ่งที่จะมอบแด่เจ้า
เจ้าจะหวนรําลึกอดีตไม่ได้อีกแล้ว เทพสูงสุด นี่แหละคือราคาของการมองเห็นอนาคต
ไม่นะ
เหตุการณ์ที่เจ้าเห็นจะเริ่มขี้นวันนี้
เจ้าจะจบสิ้น ไร้คนบูชา ไร้คนรักใคร่
ข้าเคยเห็น... วันนี้
ข้าเห็นจุดจบ
มีเรื่องราวมากมายที่ข้าจําไม่ได้
อาวเล
เอกิล
ข้าเห็น... เพียงเท่านี้
ต้องเป็นข้าต่างหาก
ท่านบอกว่าข้าจะต้องตาย
ไม่ใช่ท่าน
ต้องไม่ใช่ท่าน
ข้าเคยรู้จักเจ้า ใช่ไหม
เจ้าชื่อเอกิล
เอกิลมือเดียว
อาวเล
นางคร่ําครวญ...
นี่ไงหมูป่าของเจ้า
ดูซากปรักหักพังที่เกิดจากเจ้า
ก่อนที่วันนี้จะหมดลง หอกของข้าจะต้องได้ดื่มเลือดเจ้า
เจ้ามันพวกเดียวกับเทพจอมโกหก
ร่วมมือกับคนที่ทรยศข้า
ศรัทธาของเจ้า... ทําเจ้าโง่ไปถนัด
เจ้ามาหาข้า หลังจากเกิดเรื่องทุกอย่างนั่น
ไม่มีคําว่าหลังจาก
ไม่ใช่สําหรับเรา
ทีนี้ก็แก้แค้นเลย
แม้แต่โลกิก็ยังสู้ด้วยเหตุผลที่มากกว่านั้น
เขาทําเพื่อคนเป็น
ส่วนข้าทําเพื่อคนตาย
ธอร์ต้องตายเพื่อทั้งสองอย่าง
ไม่นะ
ซิกริด...
อย่าเศร้าไปเลย
ข้าจะไปยังสถานที่ ที่มีเหล้าโปรยปรายจากคานบนเพดาน
และทุกคนอิ่มท้อง
เจ้าต้องจองที่นั่งดื่มเหล้าให้ข้าด้วยนะ พี่สาวร่วมรบของข้า
มา ข้าจะพาเจ้ากลับไปเอง
เกิดอะไรขึ้นกับนาง
นางเห็นข้า แต่นาง...
ตอนนี้นางเป็นเทพีองค์ใหม่แล้ว
พร้อมสายตาที่มองเห็นอนาคตของข้า และความทรงจําของโอดิน
การรวมตัวของวานีร์และเอซีร์
ต่อให้ต้องเริ่มต้นกันใหม่ เราก็จะทํา
นางอยู่นี่
นางอยู่ตรงนี้
มัวทําอะไรอยู่
เจ้าต้องมารับนางสิ
นางถูกฆ่าตายในสงครามนะ
นี่เป็นสิทธิ์ของนาง เจ้าต้องรับนางไป
เจ้า...
เจ้าต้องรับนางไป
ได้โปรด
ขอร้องล่ะ
ไม่นะ
ไม่
ไม่นะ ไม่ใช่เจ้า
ต้องไม่ใช่เจ้า
อาวุธของนางต้องคําสาป และทําให้นางไม่ได้ขึ้นสวรรค์
เขากวางย่อมมีผลลัพธ์ของมันเอง
ลูกชายของแฮร์โวร์อยู่ในวัลฮัลลา
นางอยากให้ครอบครัวพร้อมหน้า
วัลฮัลลาไม่ใช่รางวัลตอบแทนของวีรบุรุษบางคน
โอดินรับเหล่าดวงวิญญาณเป็นทหาร
เพื่อให้ป่าหอกของเขามีกองกําลังที่ยิ่งใหญ่
ช่วยจัดการศพของนางด้วย
ปิดตานาง
ปล่อยเพื่อนเจ้าไปเถอะ
นางจะไม่ต้องรับใช้เทพเนรคุณอีกต่อไป
แฮร์โวร์จะเป็นอิสระในเฮล
โอดินคือสงคราม
แต่คือสติปัญญาด้วย
เขาอยากให้นางตายหรือไม่
เขาบอกข้าเองก็ได้นี่ ถ้าเขายอมออกจากหอคอยนะ
ไม่มีเกียรติใดกดหัวนาง
เว้นแต่ท่านจะให้นางพลีชีพ
เจ้าพูดความจริง และข้าจะยอมเชื่อ
ซันดรอดิกา ข้าขอเรียกตัวเจ้า
เจ้าต้องการให้ข้าตาย
และพบกับความพ่ายแพ้
ถ้าเจ้าชูโล่สีขาวให้ข้าดู
ชาวแอสการ์ดทุกคนจะยอมรับว่าเจ้ายอมจํานน
ข้าจะพาเจ้ากลับบ้านบนทางที่รกร้าง
แต่เจ้าเดินกลับบ้านกับข้าได้นะ
ข้อตกลงนี้มีเงื่อนไขแค่ข้อเดียว
เจ้าต้องบอกชื่อจริงของเจ้าให้ข้ารู้
ข้าเคยคิดว่าข้ามาเพื่อแก้แค้นเท่านั้น
แต่ข้าต้องการมากกว่านั้น
ข้าอยากให้โลกไม่มีพวกเจ้า
อนาคตที่ดีกว่านี้
ต่อให้ไม่เคยเห็นก็ตาม
เจ้าถามชื่อข้า...
ข้าเป็นมาแล้วหลายสิ่งหลายอย่าง
ข้าคือนางคร่ําครวญและเจ้าสาวเลือด
ข้าเป็นเจ้าของเขากวาง และผู้ฆ่าโฮนีร์
ข้าเป็นธิดาของราชาเกลามาร์
ข้าคือยักษ์คนสุดท้ายแห่งหัตถาอารี
ในวันแต่งงานของข้า
เจ้าฆ่าครอบครัวข้า ทั้งที่พวกเขาชูโล่สีขาว
ตอนนี้มาขอให้ข้ายอมจํานนเรอะ
นี่คือคําตอบของข้า
ข้าชื่อซิกริด
และข้าไม่กลัวเทพองค์ใด
เจ้าโกหกข้า เพื่อให้นางรอดชีวิตเรอะ
ไม่นะ
มานี่เถอะ โฮเดอร์ มาช่วยข้าจัดการเขา
มิสเซิลโทนี่เองที่ทําให้เขาสิ้นชีพ
เฟรยาพาเขาไปไหน ธอร์อยู่ไหน
ไปยังแดนศักดิ์สิทธิ์วัลฮัลลา นางพาเขาไป
แต่นั่นเป็นลางดีสําหรับเจ้านะ เจ้าสาวเลือด
เจ้ามีโอกาสอีกครั้งที่จะฆ่าเขา
เจ้ายอมเผาโลกทั้งใบเพื่อบุกแอสการ์ด
การจะไปวัลฮัลลานั้นทําได้ง่ายๆ
เจ้าแค่ต้องตายในสนามรบเท่านั้น
ซิกริด
เจ้าจะเป็นตํานาน นางยักษ์น้อย
ซิกริด ซิกริด
ซิกริด
- ใช่ - เจ้าดื่มมากพอแล้ว
- ใช่เลย - เจ้าอยู่กับข้าแล้ว
ใครจะเป็นคนต่อไป
เจ้าเปียกโชกเลย หญิงสาว
พวกเขารู้เรื่องเจ้า แต่ไม่มีใครบอกข้าเลย
พวกเขาโอ๋ข้าทั้งที่ข้าไม่ต้องการ
สายลมและความคิดชั่วแล่นของผู้อื่น
ล้อเล่นกับเราและปั่นหัวเราสนุก
แต่บัดนี้เราสิงสู่อยู่ในเตาไฟเดียวกัน
และมันก็เริ่มต้นขึ้น...
ลํานําแห่งซิกริด
(คําบรรยายโดยขีดขิน จินดาอนันต์)