Stój, policja!
Kobieto…
Nie wstawaj!
Do środka.
Jesteś cała?
Tak.
Ale Windel potrzebuje lekarza.
Tu 4K80, potrzebna karetka.
Moja lokalizacja.
Czarny mężczyzna, przytomny
i… oddycha.
Jezu, Ballard,
myślałem, że stare sprawy będą bezpieczniejsze.
No cóż, pomarzyć dobra rzecz.
Nie musiałeś czekać.
Pięć minut temu skończyli mnie przesłuchiwać.
No i mnie podrzucisz.
Jak poszło?
Działałam zgodnie z zasadami,
ale przede mną jeszcze badania psychologiczne.
Grunt, że przyskrzyniliśmy Windela.
Fakt.
Uważaj na siebie.
Ci goście zadawali dużo pytań na twój temat,
jakby szukając haków.
Dobrze wiedzieć.
Śniadanie mistrzów?
Nie powinienem, ale wczoraj tak dostaliśmy w kość,
że mnie to nie zabije.
OŚRODEK SZKOLENIOWY POLICJI
Po takiej nocy większość wzięłaby wolne.
Ciągle mnie nie znasz.
Wystraszyłaś nas.
Colleen od przyjścia śledzi wiadomości lokalne.
Zawsze panikuję.
Ale Windela mamy z głowy.
Właśnie.
Szkoda tylko, że zajęło to aż dziesięć lat.
PALOMA GUTIERREZ ZMARŁA 24.05.2015
Pierwsza sprawa.
Zrobiłabym tort, ale może ktoś nie je glutenu.
Bez glutenu się nie da, Colleen.
Na pewno się da.
Sprawa nie jest zamknięta. Teraz zajmie się nią sąd.
Ktoś tu marudzi.
Nieważne.
DOWODY
Proszę.
Pani detektyw?
Opróżniłam półki.
Powinniśmy mieć specjalne miejsce.
NIE MA JAK ZAMKNIĘTE
Gdzie są pudła z magazynu?
- Były tam. - Zajrzałem do nich.
Nic ciekawego.
Jest tyle spraw.
Tysiące. Czemu akurat ta?
Znajdź sobie własną.
Nie ma tu nic, co ułatwiłoby jej zamknięcie.
Żadnego DNA, odcisków, dokumentów.
Tylko ciało w górach z kulą w głowie.
Takie sprawy często są ignorowane.
Dlatego trzeba je otworzyć i dać im szansę.
- Nawet gdy nie są łatwe. - Ja tylko zadaję trudne pytania.
Lepiej byłoby wykorzystywać środki
na rozwiązywanie spraw mieszkańców LA.
Dziwne.
- Co to? - Drugi powód, dla którego chcę tę sprawę.
To z dworca autobusowego w San Diego.
Tam jeszcze widziany był żywy.
To on.
Dziecka nie znaleziono.
Co powiedział śledczy?
Unika moich telefonów,
a ja szukam kontekstu, bo akta wydają się…
Czegoś mi tam brakuje.
Tędy.
Radny Pearlman.
Na słówko, pani detektyw.
Dwa tygodnie działalności, a ja już obrywam.
Chodzi o wczoraj?
O strzelającą policjantkę, o której trąbią w wiadomościach.
Nie chciałam oberwać, ale chyba umyka nam najważniejsze.
Zgarnęliśmy zabójcę.
Najważniejsze, żeby pani działania były mniej kontrowersyjne.
Wasz wydział ma się skupić na zabójstwie
- siostry radnego. - Pracujemy nad tym.
Serio? Bo to wygląda jak czytelnia.
- Radzę przyspieszyć! - Próbuję,
ale jakoś ludzie nie chcą pracować za darmo.
Wszyscy kandydaci
to dziwacy i niedoszli podcasterzy.
Mając fundusze, wzięłabym drugiego detektywa.
Nie ma pieniędzy.
Jesteśmy przeciążeni.
Reszta to rezerwowi i ochotnicy. Mają swoje granice.
- Przesłuchaliście Richmonda? - Nie.
Zanim to zrobię, chcę znaleźć coś mocnego.
W 2001 był głównym podejrzanym. eks ze złamanym sercem…
Zabił ją.
To chyba twardy dowód.
Nie chcę konfrontacji, aż będziemy pewni.
Prosiłam już o wszystkie dowody.
Rozmawiam ze wszystkimi świadkami. Potrzebujemy czasu.
Czasu.
Wie pani, jakie irytujące są te słowa?
Musimy iść.
Słyszałem, że nie umie pani pracować w zespole.
Liczę, że skorzysta pani z okazji i pokaże, że to nieprawda.
Żeby było jasne,
to ostatni przystanek.
Jeśli nie zamkniecie sprawy Sary, to będzie koniec.
Pani również.
SPRAWA PRIORYTETOWA
W porządku?
Tak.
Powodzenia.
Zapraszam ponownie.
Odprowadzę was.
Wygląda na palanta.
To na pewno Baran.
- Rawls się z nim przyjaźni? - Znają się od dawna.
Chyba z liceum.
Pearlman kazał mu mnie pilnować.
Wiedziałam. Typowy Baran.
Coś ci pokażę.
Jake zrobił mi kopie nagrań z ich domu.
O rety.
To ostatni filmik Sary,
2 tygodnie przed śmiercią.
Nie wierzę, że dali ci prawo jazdy.
Poważnie. Stanowisz zagrożenie.
Mówi gość z trzema mandatami.
Mam coś dla ciebie.
Trzymaj to w schowku do czasu, aż cię przyjmą.
Nie chcesz mnie w Fullerton.
Nie możesz mieć na ścianie dyplomu z Fullerton,
będąc wielkim politykiem.
Ale coś ci poradzę.
Nie zapominaj…
że hamulec jest po lewej.
Masakra.
Uważaj, Los Angeles!
Jak moje dzieci.
Smutne.
To Jake ją znalazł. Widziałaś zdjęcia z miejsca zbrodni.
I taką ją pamięta. A nie taką.
Dlatego tak bardzo naciska.
Chce odpowiedzi.
Czy śledcza się odezwała w sprawie tego NN?
Jeszcze nie.
Dość już mam czekania.
Na razie.
Przepraszam.
Parker dziś pracuje?
Dziękuję.
Zamira Parker? Detektyw Renée Ballard.
Cały dzień cię szukam.
Mam pytania o sprawę NN
- z 2020 roku. - Nie jestem zainteresowana.
Domyśliłam się, kiedy nie oddzwoniłaś.
Dlaczego?
Policja to przeszłość, a ja nie oglądam się za siebie.
- Beznadziejna sprawa. - Stąd taki zwięzły raport?
- Wal się. Ja swoje zrobiłam. - Tam było dziecko.
- Zaginiony nieletni. - Starałam się,
ale nikt się nie przejmował.
Otwieram tę sprawę ponownie.
Ciastko w nagrodę?
W tym motelu byłaś cztery razy,
ale coś pominęłaś.
Czemu tak mówisz?
O co chodzi? Coś się stało?
Chcesz wiedzieć?
Ktoś od nas tuszował sprawę.
Nic się nie spinało.
Idąc śladami NN, trafiłam do tej noclegowni.
- Podrzędnej… - Sunbeam.
Właśnie.
Zaczęłam rozmawiać z tym ćpunem.
Nic nie wiedział o ofierze czy o dziecku,
ale opowiedział mi o sprzeczce poprzedniego wieczoru.
Tego nie było w twoim raporcie.
Mówił, że ktoś darł się na parkingu.
Wyszedł i zobaczył kierownika motelu z jakąś kobietą.
Przyjechały gliny i ją zgarnęły.
W tej okolicy to standard.
Kiedy zaczęłam…
Jest tłum, musimy otwierać.
Pięć minut.
Gdy spytałam kierownika o tę sprzeczkę,
odmówił współpracy.
Wróciłam do bazy i sprawdziłam połączenia alarmowe.
Żadnej wzmianki o interwencji.
- Nic w dzienniku sierżanta? - Właśnie.
Ktoś zataił wezwanie i akcję.
Kto mógł tego chcieć?
Dlatego nie ma tego w raporcie.
Dlaczego nie udowodniłaś udziału policji?
Bo wytykanie błędów glinom zawsze dobrze się kończy.
Poza tym niedługo potem odeszłam.
Po tygodniu czy dwóch.
Żałuję, że zostawiłam te sprawy.
Spróbujesz ponownie?
Z tą sprawą?
Ale te podejrzenia musisz zachować dla siebie.
To dlatego odeszłam.
Nie proszę, byś włożyła mundur.
Zerknij na dowody. Przyda nam się twoja opinia.
Sama nie wiem.
Okej.
To dziecko miałoby teraz sześć lat.
Zastanów się.
Chcesz ją ściągnąć?
Myślałam o tym.
Ale musiałabym działać powoli.
- Jutro będzie lodówka. - Parker powiedziała ci,
czemu po pół roku rzuciła Wydział Zabójstw?
Nie.
Pewnie narkotyki. Wóda?
Zobaczymy. Może w ogóle nie przyjdzie.
Chyba mam nowy wątek w sprawie zabójstwa u jubilera.
Tu jest 26 stopni. Boże, to coś jest do niczego.
Ustawiam powiadomienia na eBayu na skradzione towary,
ponad 300 sztuk, więc trochę to potrwa.
Ale jak coś się pojawi, będę wiedziała.
A to nie było w 2009?
W 2007, a co?
Myślisz, że zabójca je teraz sprzedaje?
Nie.
Ale może coś namierzymy.
- Mam dobre przeczucia. - Tu jest jak w bibliotece.
Parker, cieszę się, że przyszłaś.
To Biblioteka Zagubionych Dusz.
Zamira Parker, Colleen Hatteras. Jedna z wolontariuszek.
Rok temu przyszła z własną teorią co do sprawy.
Nikt jej nie słuchał, bo nie miała doświadczenia.
Dzieci wyfrunęły mi z gniazda.
Ale dzięki niej mamy drania.
A to Thomas Laffont, mój pierwszy partner po awansie na detektywa.
Od lat na emeryturze, ale ściągnęłam go jako rezerwistę.
Pamiętam. Pracowałam tylko kilka miesięcy,
ale każdy mówił o twoich przesłuchaniach.
Kilka miesięcy?
Ted Rawls, miło mi.
- To lokalny biznesmen. - Robię w ochronie.
Od 12 lat w rezerwie.
Radny Pearlman uznał, że Ballard przyda się pomoc.
Idziesz dziś w teren?
Nie zamierzałem, a co?
Sporo sprzętu jak na gryzipiórka. Szykujesz się do bitwy?
Parker prowadziła sprawę NN.
- Przyda mi się jej pomoc. - Przejrzę dowody.
Nie będę się udzielać.
Jasne. Wszystko, co mamy, jest tutaj i na tablicy.
Nazwałam tę sprawę Santa Muerte,
bo w pokoju w Sunbeam znaleźliśmy figurkę.
Zastanawiałam się, co to.
Ludowa święta z Meksyku.
Imigranci je noszą.
Wierzą, że ich chronią.
Temu niezbyt pomogła.
Stąd wniosek, że nie ma dokumentów?
Tak. Bardzo mało wiedzieliśmy.
Skupiano się na innych sprawach.
Słusznie. Zabójca pewnie jest już za granicą.
Martina Castro, Zamira Parker.
Martina to stażystka, wybiera się na prawo.
Próbuje zaprowadzić tu porządek.
To od techników?
Z miejsca śmierci Sary Pearlman.
Dziękuję.
Słyszałam o niej.
Siostra radnego Pearlmana.
Powód, dla którego powstał ten wydział.
Nagranie z miejsca zbrodni.
Jak kapsuła czasu.
Wszystkie są takie.
My idziemy naprzód,
ale rodziny jakby tam utknęły.
Szesnastolatka. Uduszona w nocy przed balem szkolnym.
- Czy to… - Jej aparat na zęby.
Straciła go podczas walki.
- Masz odcisk dłoni. - Jaki odcisk?
Z okna, przez które wszedł zabójca.
- Sprawdzam go od tygodnia. - Cud, że wciąż istnieje.
- Fakt. - Strata czasu.
- Za bardzo rozmazany. - Nie myślę o odcisku,
ale o taśmie, którą go zdjęli.
Może jest na niej DNA zabójcy.
- Sprytne. - Też tak myślę.
Analizy DNA bardzo się rozwinęły.
Mówisz, że to 2001?
Tak.
Proszek daktyloskopijny wchłania tłuszcz i po 24 latach
próbka będzie bardzo zniszczona.
- Ale ją sprawdzisz? - Tak, tylko nie rób sobie nadziei.
- Ile to potrwa? - Minimum 30 dni. Raczej 60.
Sześćdziesiąt?
To do sprawy Pearlman. Siostry tego radnego.
- Prowadzisz stare sprawy? - Tak.
Przesunę to na początek.
Radny na pewno to doceni.
Nie robię tego dla radnego.
Detektyw Ballard, prawda?
Słyszałam, co zrobiłaś rok temu. To było odważne.
Cześć, mała.
Co tam?
Chodź.
- Lola, proszę. - Tutu.
Aż uszy puchną.
Zmora znów sprowadził robotników.
Cały dzień nic tylko młoty i piły.
Szału dostaję.
Podasz mi śrubokręt?
A gdzie jest?
Nie wiem, rozejrzyj się.
Sprawdź szuflady. Niebieska rączka.
Mogłybyśmy kupić nowy odkurzacz.
Czemu niszczysz moją kuchnię?
- Co z tobą? - Nic.
Świetne miejsce wybrałaś.
Zadzwoń do tego swojego ratownika.
Jak mu było? Aaron?
Po nocy u niego się odprężasz.
Tutu.
Szybki numerek zawsze dobrze mi robił.
Wciąż tak jest!
Wiesz co? Dajmy spokój.
Może pozwól mu się zabrać na kolację.
Lepiej go poznasz.
Blisko jesteś tylko z biedakami,
nad którymi pracujesz.
Już wiesz, czemu jestem blisko z tobą.
Jesteś jedną nogą w grobie, babciu.
Czy to „nic”, które cię męczyło,
ma coś wspólnego z tą sprawą z zeszłego roku?
Laborantka o tym wspomniała.
Mam z nią porozmawiać?
Nie. Chciała dobrze.
Ale kiedy ktoś o tym mówi,
czuję, jak wszystko wraca.
Nie uwolniłam się od tego.
NOCLEGI SUNBEAM
Dziękuję.
W czym pomóc?
Spencer, tak?
Pamiętasz mnie?
W 2020 pracowałam nad zabójstwem.
Meksykanin z dzieckiem.
Przed śmiercią był w tym uroczym miejscu.
Zamira Parker.
Wydział zabójstw.
Świta coś?
Wiem, że wszyscy wyglądamy tak samo.
Masz taką kartotekę, że znasz dużo glin.
Kradzież, napaść.
Czego chcesz?
Ciekawi mnie, czy ktoś go szukał.
Pytasz o człowieka, który zmarł pięć lat temu?
Nie dziwne, że macie tak cudną reputację.
Nic nie wiem.
Możesz już wyjść?
Gliny szkodzą interesom.
Wydział zabójstw.
Olivas, to chyba do ciebie. Na jedynce.
Detektyw Olivas. Słucham?
Jest tam detektyw Parker?
Zamira Parker?
Tak.
Przykro mi, już tu nie pracuje.
Ale ja chętnie pomogę…
Halo?
Czyli masz to samo, co kiedy pracowałeś?
Właściwie tak.
Noszę broń, mam odznakę, dostaję sprzęt,
patroluję miasto.
Stażystom to nie przysługuje.
Ja tu jestem dla punktów na studia.
Jakie prawo cię interesuje?
Korporacyjne albo finansowe.
- I wybrałaś taki staż? - Bo w dużej firmie
przez cały semestr uzupełniałabym kapsułki z kawą.
Dzień dobry.
Coś z laboratorium?
Mówiła, że będzie trudno.
- Mamy lodówkę? - Tak.
Zaczynamy przypominać prawdziwy wydział.
Colleen? To dowód. Nie powinien być na twoim biurku.
Przepraszam, ale… bije od tego dziwna energia.
Co przez to rozumiesz?
Coś czuję.
Chciałam mieć go blisko pracując nad sprawą.
Możemy pomówić w biurze?
Zamknij drzwi.
Nie mów, że masz się za medium.
Miewam przeczucia.
Wyczuwam ludzi. Jak empatka.
- O Boże. - To jakiś problem?
Przydatna rzecz…
Jeśli sprawa jubilera trafi do sądu,
a obrońca się o tym dowie, to cię wypatroszy.
Jesteś dobra, Colleen.
Nie skreślaj tego.
Rozumiem. Dlatego…
zachowam to dla siebie.
- Dziękuję. - Odłożę…
- Parker, dzień dobry. - Cześć.
Wybieram się do motelu. Powinnam o czymś wiedzieć?
Byłam tam przed chwilą.
Naprawdę?
Myślałam, że się nie angażujesz.
Wiem. Posłuchaj.
Będąc tam, przypomniałam sobie…
Sprawa utknęła w martwym punkcie pięć lat temu.
Co chcemy teraz wskórać?
Tego nie wiem.
Przeszłość trwa.
Jeśli nikt nie zechce kopać, wszystko pozostanie ukryte.
Nie nadaję się do tego.
Może nigdy się nie nadawałam.
A jeśli się mylisz?
Byłaś w tym motelu.
A więc ci zależy.
Poświęć mi jeden dzień.
Może dwa.
Jeden.
Detektyw Ballard.
Cześć, Darcy.
Udało się. W laboratorium pobrali DNA z taśmy.
Żartujesz.
DNA zabójcy było tam cały czas.
Teraz musimy tylko porównać je z profilem.
- Masz namiary na byłego? - Briana Richmonda?
Pearlman uważa, że to on.
Nakaz badań DNA? Powodzenia.
Nawet wtedy nie mieli wystarczającego powodu.
Znajdę inny sposób.
Nelson, właśnie miałam dzwonić.
Podobno przeprowadzasz testy DNA.
Jakiś odcisk dłoni?
Tak, znaleźliśmy odcisk w aktach.
Pasuje do Richmonda?
Tego nie mogę teraz stwierdzić.
Nie chcę o tym usłyszeć od osób trzecich,
ale od ciebie.
Wkrótce powinniśmy mieć coś konkretnego.
- Dowiesz się pierwszy. - Świetnie.
Wybacz, to nie twoja wina.
Don zaraz przyjdzie. Proszę się rozejrzeć.
Dziękuję.
TATUAŻE I PIERCING
To twoje?
Jesteś Brian?
Tak.
Doradzisz mi?
Teraz jestem zajęty, ale Don ci pomoże.
- Zna moje ceny. - Chwileczkę.
TUTU Jesteś? Potrzebuję przysługi.
O co chodzi?
Cholera.
House of Ink.
Brian, do ciebie.
Przepraszam.
Brian.
Sprawdzę.
Mam czas w czwartek.
W piątek? Przepraszam, źle usłyszałem.
Tak, w piątek.
Blokuję komuś wyjazd. Muszę iść do auta.
Rozpoznaję psy na kilometr.
Policja już zrujnowała mi życie.
Dajcie mi spokój.
Szukam Wydziału Spraw Nierozwiązanych.
Ktoś pana wzywał?
Nie, wpadłem ot tak.
Nie byłem tu od początków służby.
Nie brakuje mi tego.
Olivas, tak? Z zabójstw?
Miał pan u nas wykład o pobieraniu dowodów.
Miewamy słabsze momenty.
Schody po lewej.
Dziękuję.
Hej. Jest Zamira Parker?
Wyszła na chwilę. Zaraz wróci.
Thomas Laffont.
Robert.
Brakuje nam ciebie w wydziale.
A ty jesteś…?
Colleen Hatteras, wolontariuszka.
Podziwiam takich ludzi.
Już jest. Parker i ja byliśmy partnerami.
Nie uwierzysz, z kim teraz pracuję.
Pietras, gość z nitką dentystyczną.
Olivas?
Co ty tu robisz?
Dzwoniła do nas jakaś kobieta, pytała o Parker.
Na wieść, że już tu nie pracuje, rozłączyła się.
Dzwoniła z motelu powiązanego ze sprawą z dawnych lat.
Sunbeam. Pamiętasz tę norę?
Popytałem tu i tam
i usłyszałem, że Parker jest tutaj.
Stara sprawa, co?
Niestety tak.
Ale jeśli chcecie się temu przyjrzeć,
chętnie pomogę.
Pewnie masz dość na głowie.
Fakt.
Cieszę się, że tu wpadłem. Chciałem zobaczyć wydział.
Zobaczyłeś. Dzięki za wizytę.
Miło było was widzieć. Laffont.
- Następnym razem zadzwoń. - Ballard.
- Czas zakopać topór wojenny. - Zamierzam go zakopać.
W twoich plecach.
Było miło.
Dobrze ci szło, ale kilka fal przegapiłaś.
Mam trochę spraw na głowie.
Czasem fajnie tam po prostu posiedzieć.
Chcesz pogadać? Mam kawę.
Muszę się z kimś spotkać. Innym razem?
Jasne.
Zadzwonię.
Odbiorę.
Chodź, mała.
Dzięki, że przyszłaś.
Pamiętam, jak do nas dołączyłaś.
Miło było patrzeć, jak awansuje inna kobieta.
Podlizujesz się?
Liczę, że powód odejścia
masz już za sobą.
Świetnie byś do nas pasowała.
Mnie i moim braciom
zawsze kazano uważać na gliny.
My przeciwko nim.
Kiedy poszłam do akademii, wszyscy myśleli, że oszalałam.
Potraciłam przyjaciół.
Mama dziwnie na mnie patrzyła.
Ale myślałam, że wszystkim pomogę.
Nie udało się.
To prawda.
A potem poznałam ciebie i pomyślałam,
że może zrobię coś dobrego.
Ale ponowne angażowanie się w tę sprawę,
współpraca z policją…
To mi przypomniało, czemu odeszłam.
A czemu odeszłaś?
Dużo hipokryzji.
Dużo dupków.
I dużo ofiar.
Ale tak, dupków tam mnóstwo.
Czemu niby trafiłam do Spraw Nierozwiązanych?
Próbowałam narobić szumu wokół gnoja,
wydział stanął po jego stronie, a ja wyleciałam.
Jak lepiej uciszyć kłopotliwą babę,
niż zsyłając ją na policyjne zadupie?
Chodzi o to, że…
chcieli, żebym odeszła.
Ale nic z tego.
Ten gnój, o którym mówisz,
to był Olivas?
Coś ci powiem. To dlatego wyciągnęłam sprawę NN.
Najlepiej się odegrać, rozwiązując jego sprawę, prawda?
Zrobisz to ze mną?
Dołącz do nas.
Po tym, co mówił Olivas, chcesz wrócić do tego motelu.
Mam na biurku stos życiorysów.
Ludzi, którzy chcieliby pobawić się w rozwiązywanie spraw.
Ale to turyści.
Chcę ciebie.
Co ty na to?
Dobra.
Wchodzę w to.
Przepraszam?
Co się stało?
Yulia nie żyje.
Została zabita.
Yulia?
Pracowała tu?
Była sprzątaczką, jak ja.
O Boże.
Detektyw Ballard.
Renée, mówi Darcy.
Nie udało ci się pobrać DNA od Briana Richmonda,
ale sprawdziłam DNA z odcisku w bazie CODIS.
Trafiony-zatopiony.
Nie chrzań.
Zabójca Sary zostawił DNA w innym miejscu zbroni.
Tak, to też było zabójstwo.
Niejaka Laura Wilson. W 2008.
Możemy mieć pieprzonego seryjnego zabójcę.
Mało jest tak czystych akt.
Kto prowadził sprawę?
Wolne żarty.
DETEKTYW H. BOSCH
Pieprzony Harry Bosch.
No to jedziemy.
W TYM SEZONIE
Ciekawe, czy nierozwiązane sprawy to uraz wtórny.
Zostałaś do tego zmuszona, bo twoi koledzy
się na ciebie wypięli.
Po co łapać nowego?
Nie mówiła, że Yulia miała związek z NN?
Skąd masz broń?
Na ulicy mówią na niego Montana. Był gliną.
Sprawa korupcji jest praktycznie nie do rozwiązania.
Wszyscy są wściekli na policję.
Na ziemię.
Jak worek treningowy.
Zabiłbym dla pracy w takim wydziale.
Zabójca jest na wolności i może działać.
Działa metodycznie. Nie wybiera kobiet losowo.
Czegoś tu nie dostrzegamy.
Zapewniała mnie pani, że sprawa siostry…
Pańska siostra jest tak samo ważna jak inne ofiary.
Wydział Zabójstw ma większe możliwości.
Mamy 14 ofiar, czyli 14 rodzin czeka na odpowiedzi.
Masz 72 godziny.
Czemu za nimi nie nadążamy?
- To chore. - I na tym koniec.
- Trudno mi było zostać. - To czemu zostałeś?
Wiedziałeś, do czego zdolni są tzw. bracia.
Ktoś musiał mieć na nich oko.
Napisy: Anetta Radolińska-Czwaczka
Nadzór kreatywny nad tłumaczeniem Zofia Jaworowska